[1shot Twice] "My Control" (MiNayeon)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 700 Views

  • 71 Comments

  • 38 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    700

    Overall
    700

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
"เจ้าเล่ห์แบบนี้ มินาริต้องโดนทำโทษนะคะ..."


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



“พี่ตัวหอมจังค่ะ วันนี้พี่นอนกับฉันนะคะ ฉันอยากนอนกอดพี่อีกแล้ว”






“แต่มินาริโดนทำโทษอยู่ฉะนั้น คืนนี้มินาริต้องอยู่ข้างล่างนะคะ”





แล้วคุณจะมองอิมนายอนในชุดนี้เปลี่ยนไป...

    



____________________________________________

ฟูลช็อตเจอกันวันเกิดอิมนายอนนะคะ

อดใจรอไปก่อน 2 วันเนอะ :P


แท็กซ์นี้สำคัญนะ #mycontrolmny

ไม่มีแท็กซ์ ไม่แจก nc นะเออ 55555555555



เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 ก.ย. 59 / 22:15

บันทึกเป็น Favorite













“อ้าว มินะไปไหนแล้วล่ะ?”

พี่ใหญ่ของวงเอ่ยถามน้องๆ ในห้องนั่งเล่นที่กำลังรวมกลุ่มกันดูการแข่งขันกีฬาสีไอดอล

ที่พวกเธอเองก็ได้ลงแข่งกันไปเมื่ออาทิตย์ก่อน

 

“เข้าห้องไปแล้วล่ะ ก็เมื่อกี๊เขาฉายกีฬายิมนาสติกน่ะ” ลีดเดอร์ของวงเอ่ยตอบพี่ใหญ่

 

“อืม คิดมากอีกแล้วสินะ”

 

ก็วันนั้นที่แข่งยิมนาสติก มินะทำพลาดพอแข่งเสร็จก็ร้องห่มร้องไห้โทษตัวเองยกใหญ่

ว่าทำให้เมมเบอร์ที่ตั้งตารอดูอยู่ผิดหวัง โทษตัวเองที่อุตส่าห์เต้นบัลเล่ห์มา 11 ปีแท้ๆ

กลับทำได้ไม่ดี ทั้งๆ ที่ตอนซ้อมไม่เกิดข้อผิดพลาดใดๆ เลย

 

พวกเราเหล่าเมมเบอร์ก็ปลอบแล้วบอกว่ามันไม่ได้ผิดที่มินะเลย พวกเรารู้ดีว่าเธอตั้งใจทำเต็มที่ขนาดไหน

เวลาว่างของมินะแทบจะไม่มีเลย เพราะว่าไม่ว่าจะพอมีเวลาว่างซักเท่าไร 5 นาที 10 นาที ครึ่งชม.

มินะก็จะซ้อมยิมนาสติกนั่นอยู่ตลอดจนแทบไม่ได้พักผ่อนเลยก็ว่าได้

 


แล้วแบบนี้จะบอกว่าพวกเราผิดหวังในตัวเธอได้ยังไงกัน ภูมิใจมากที่สุดละสิไม่ว่า

 



“พี่ก็เข้าไปดูมินะหน่อยสิ ไม่รู้ว่านอนร้องไห้อยู่รึเปล่า” ลีดเดอร์เอ่ยบอกพี่ใหญ่อีกครั้ง

 

“แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วยละ?”

 

“ก็มีแต่พี่ไม่ใช่รึไง ที่มินะมันต้องการให้ปลอบน่ะ?”

 



ฮิ้วววววววววววววว~

มีเสียงโห่แซวทันทีที่จีฮโยพูดจบ ไอ่เด็กพวกนี้นี่ ฉันก็เขินเป็นนะยะ!! >///<

 


“หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!!

เอ็ดน้องๆ ไปอย่างไม่จริงจังนัก พร้อมทั้งเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องนอนใหญ่อย่างรวดเร็ว

หวังจะซ่อนใบหน้าแดงก่ำที่เกิดจากความเขินอายที่โดนน้องๆ แซว

 



แต่พอเปิดประตูห้องเข้ามากลับพบว่า เด็กน้อยนุ่มนิ่มของเธอกำลังนอนคลุมโปงนิ่ง

 

“อย่าบอกนะว่าร้องไห้อยู่น่ะ”

 


คนพี่ค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม วางมือหนาลงบนผ้าห่มช้าๆ

หวังจะเลื่อนผ้าห่มออกดูว่าเด็กน้อยของเธอนอนร้องไห้อยู่หรือเปล่า

 

แต่ยังไม่ทันได้เลื่อนผ้าห่มออก เด็กน้อยของเธอก็สะบัดผ้าห่มพรึ่บ!

 

“ว๊ายยย!! ตกใจหมดเลยมินาริ พี่คิดว่าเราหลับอยู่ซะอีก”


 

“ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยคะ พี่คิดจะทำอะไรฉันอยู่หรือเปล่า จะลักหลับฉันเหรอ?”




“ย๊าาาาาาา เด็กบ้านี่ พูดอะไรออกมาน่ะ!!

 

ฝ่ามือพิฆาตฟาดลงไปบนไหล่อย่างไม่เต็มแรงนัก เดี๋ยวนี้เด็กน้อยของเธอชักจะปีกกล้าใหญ่แล้วนะ

พูดจาสองแง่สองง่ามแบบนั้นออกมาได้ยังไง


ถึงแม้ว่าเธอจะแอบคิดอะไรแบบนั้นอยู่บ่อยๆ เวลาที่มองมาที่เตียงแล้วเห็นเด็กมันหลับอยู่ก็เถอะ

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมารู้ทันแล้วพูดออกมาโต้งๆ แบบนี้ได้ซักหน่อย!!



เด็กน้อยลุกขึ้นมานั่งสบตากับคนพี่ทันทีที่เห็นอีกคนเงียบไป

“เอ๊ นี่ฉันพูดเรื่องจริงสินะคะ พี่ถึงได้หน้าแดงขนาดนี้”

 

คนเป็นพี่ก้มหน้าซ่อนใบหน้าที่กำลังขึ้นสีระเรื่อกับคำพูดของเด็กน้อยทันที

 

“อะ อะไรกัน ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นซักหน่อย

(หมายถึงที่เข้ามาในห้องก่อนหน้านี้น่ะยังไม่ได้คิด เพิ่งมาคิดตอนที่เธอพูดเมื่อกี๊นั่นแหละ)

ฉันแค่จะเข้ามาดูว่าเธอนอนร้องไห้อยู่หรือเปล่าต่างหากละ”

 

“ฉัน ทำไมฉันต้องร้องไห้ด้วยละคะ?”

 

“ก็เมื่อกี๊ในทีวีมีกีฬาสีไอดอลนี่”

 

“อ๋อ เรื่องนั้นเองเหรอคะ อืม ก็จริงนะคะที่ฉันหนีเข้าห้องมานี่ก็เพราะไม่อยากดูตอนที่ฉันทำพลาด

แต่ก็ไม่ได้ถึงกับนอนร้องไห้หรอกค่ะ อาจจะคิดนิดหน่อย พี่เป็นห่วงฉันเหรอคะ?”




"ยัยลีดให้ฉันเข้ามาดูเธอน่ะ กลัวว่าจะร้องไห้อีก”


 

“ฉันไม่ได้ถามถึงจีฮโยค่ะ ฉันถามพี่ ว่าพี่เป็นห่วงฉันเหรอคะ?”


 

“อ อืม ฉันเป็นห่วงเธอ”

อิมนายอนรู้ดีว่าตอนนี้หน้าเธอคงกำลังแดงจัดเป็นไร่มะเขือเทศอยู่แน่ๆ

(ก็แดงมาตั้งแต่ตอนเดินเข้ามาในห้องนี้แล้วรึเปล่านะ)

 

โอ๊ะ! เผลออุทานเสียงหลง ก็เด็กน้อยนุ่มนิ่มของเธอจู่ๆ ก็เปลี่ยนมาโถมกอดเธออย่างแรง

อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว...ทำไมวันนี้เด็กนี่ชอบทำอะไรๆ ให้เธอตั้งตัวไม่ทันจังเลยนะ

 


“ฉันดีใจจังเลยค่ะที่ได้ยินแบบนี้”

กระซิบบอกข้างหูขณะซบลงบนไหล่เนียน ภายใต้ชุดนอนสีชมพูลายกระต่าย

เมื่อไรพี่คนนี้จะเลิกใส่ชุดนอนแบบเด็กสามขวบนี่ซักทีนะ

เธออยากเห็นอิมนายอนใส่ชุดนอนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งปลดกระดุมสองเม็ดบางน่ะสิ!!

 


“ฉันก็เป็นห่วงเธอตลอดอยู่แล้วนี่มินาริ”

เอ่ยพร้อมยกแขนขึ้นตอบกลับเพื่อสื่อความหมายว่าเธอเป็นห่วงคนในอ้อมกอดนี้จริงๆ

 




“พี่ตัวหอมจังค่ะ วันนี้พี่นอนกับฉันนะคะ ฉันอยากนอนกอดพี่อีกแล้ว”

 





อีกแล้ว...ใช่ อีกแล้ว ก็เมื่อวันนั้นที่งานกีฬาสี ที่เด็กน้อยของเธอร้องไห้ฟูมฟายที่ออกอากาศนั่นแหละ

พวกคุณคงจะได้เห็นคลิปกันแล้ว น่าสงสารปนเอ็นดูมากทีเดียวใช่ไหมละ

ใครเห็นท่าเบะปากร้องไห้ของเด็กนี่ก็อยากดึงมากอดปลอบทั้งนั้น

 

ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น ทันทีที่มินะเดินออกมาจากห้องสัมภาษณ์

พวกเราทุกคนรวมถึงฉันก็รีบปรี่เข้าไปปลอบประโลมกันยกใหญ่

ปลอบกันไปปลอบกันมา ร้องไห้กันทั้งวงซะอย่างนั้น น่าขันจริงๆ

แล้วถ้าพวกคุณจะสังเกตฉันเป็นคนแรกๆ ที่ปรี่เข้าไปกอดปลอบเด็กน้อยของฉันเลยละ

(ฉันเข้าใจดีว่าพวกคุณอิจฉา แต่จะให้ทำยังไงได้ละ ก็ฉันมันตัวจริงน่ะนะ หุหุ)

 

และพอกลับมาถึงที่หอเด็กนี่ก็ยังทำหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาอยู่ตลอด

จนฉันอดไม่ได้ที่จะต้องเสนอตัวไปนอนกอดปลอบ

ให้น้ำตามาซึมอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของฉัน

ดีกว่าที่จะให้ไปซึมอยู่ที่หมอนแบบนั้นมันก็ดีกว่า ไม่ใช่หรือไง?


 

“หื้ม ทำไมพี่ต้องมานอนกับมินาริด้วยละคะ วันนี้มินาริไม่ได้ร้องไห้แล้วซักหน่อย”


 

“งื้อออ แต่พอฉันเห็นภาพในทีวีเมื่อกี๊ฉันก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาอีกแล้วนะคะ

เป็นเพราะฉันทำได้ไม่ดี ยิ่งได้มาดูคลิปเต็มของคนอื่นๆ แบบนี้อีก

เมมเบอร์คงกำลังผิดหวังในตัวฉันอยู่แน่ๆ”


 

ร่ายเหตุผลอย่างยืดยาว จริงๆ อย่าเรียกว่าเหตุผลเลย ต้องเรียกว่าข้ออ้างมากกว่าถึงจะถูก

 

“ไม่เอาสิ พี่บอกแล้วไง ไม่มีใครผิดหวังในตัวเธอหรอกนะ

มีแต่ภูมิใจซะมากกว่า นี่เป็นครั้งแรกที่มีกีฬานี้ เธอยังทำได้ดีขนาดนี้เลย”

ว่าพรางลูบหัวเด็กในอ้อมกอดเบาๆ หวังให้ความอบอุ่นนี้ช่วยปลอบให้เด็กน้อยของเธอเลิกโทษตัวเองซักที

 


“งั้นคืนนี้พี่ก็มาให้ฉันนอนกอดสิคะ ได้นอนหลับไปพร้อมกลิ่นตัวหอมๆ ของพี่

ฉันคงจะหายเครียดแล้วหลับฝันดีแน่ๆ เลย”

เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าเป็นการออดอ้อนที่สุดอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

พร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ซุกใบหน้าคลอเคลียไปกับซอกคอขาวของคนพี่

พลางคิดในใจว่าอิมนายอนจะต้องแพ้ให้กับลูกอ้อนของเธอแน่นอน


 

“อื้ม ถ้าอย่างนั้นมินาริก็จุดเทียนหอมของซานะก็ได้นี่คะ กลิ่นหอมๆ ของเทียน

ก็ช่วยให้หลับสบายได้เหมือนกัน เผลอๆ จะหอมกว่ากลิ่นตัวพี่อีก มาเดี๋ยวพี่ไปจุดให้เลยดีกว่า”

 


เอ่ยพร้อมปล่อยคนให้อ้อมกอดให้นั่งค้าง หน้ายู่ด้วยความงอน

แล้วลุกไปหยิบเทียนหอมที่หัวเตียงของซานะมาจุดไว้บนหัวเตียงมินะแทน

 

แอบอมยิ้มให้กับท่าทีงอนๆ ของเด็กน้อยที่ไม่มีโอกาสได้เห็นบ่อยนัก

ก็ส่วนใหญ่มักจะเป็นเธอมากกว่าละมั้งที่ชอบงอน(?)


 

ทำไมเธอจะไม่รู้ละว่าที่มินะร่ายเหตุผล หรือข้ออ้างนั่นมาอย่างยืดยาว

ก็เพื่อที่จะให้เธอมานอนด้วย อิมนายอนไม่ใช่เด็กสามขวบแล้วนะ (เหรอ)

ทำไมจะไม่รู้กันว่าที่มินะแสดงท่าทางแบบนั้น คำพูดแบบนั้นเพื่ออยากอ้อนเธอ

แต่นานๆ ทีจะได้เห็นมินะในโหมดอ้อนแบบนี้นี่หน่า ก็ต้องขอเล่นตัวกันหน่อย

 


“นอนนะคะคนดี ไม่ต้องคิดมากแล้วนะ”

จุดเทียนหอมเสร็จก็เดินกลับมาหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงนุ่ม ลูบหัวเด็กน้อยของเธอผ่านผ้าห่มผืนหนา

ใช่...ตอนนี้เด็กน้อยของเธองอนตุ๊บป่องนอนคลุมโปงหันหลังให้กันไปเรียบร้อยแล้ว

 


“อ่า โดนงอนซะแล้ว แย่จัง”

แต่แทนที่จะง้อกัน อิมนายอนกลับลุกแล้วเดินออกไปจากห้องเสียดื้อๆ

 


“ง่ะ อะไรกันอ่ะ นี่จะไม่ง้อกันหน่อยเหรอ หึ้ย!!

เมื่อได้ยินเสียงคนพี่ปิดประตู มินะก็สะบัดผ้าห่มลุกขึ้นมานั่งบ่นถึงคนพี่ที่ช่างใจร้ายกับเธอเสียจริง

นานๆ ทีเธอจะงอนนะ ไม่คิดจะง้อกันหน่อยรึไง!!

 


“มองอะไรของแกหะ!!

ความพาลนี้ส่งผลไปถึงตุ๊กตาเซนิกาเมะตัวใหญ่ที่อยู่บนเตียงของคนเป็นพี่

 


“ยิ้มอะไร!!

ไม่ว่าเปล่า ยังคว้าเอาตุ๊กตาเพนกวิ้นตัวเล็กใกล้มือเควี้ยงไปที่เตียงเยื้องๆ กันตรงหน้า

หวังให้โดนเจ้าตุ๊กตาเซนิกาเมะตัวใหญ่นั่นเป็นการสั่งสอนที่บังอาจมายิ้มเยาะเย้ยกัน(?)

 

 


ตุ๊บ!





โอ๊ย!!

 


เต็มๆ เลย แต่ไม่ใช่ที่เจ้าเซนิกาเมะหรอกนะ เพราะมันคงไม่สามารถจะร้องโอ๊ยเสียงดังแบบนี้ได้

เต็มๆ ที่ว่านั่น หน้าอิมนายอนต่างหาก เปิดประตูกลับเข้ามาอีกที

กลับมีเพนกวิ้นบินได้ลอยมาใส่หน้าซะงั้น

 


“พี่นายอน!!

เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? เจ็บมากไหม?

ฉันขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจปาใส่พี่นะ ฉันไม่รู้นี่ว่าพี่จะเปิดประตูเข้ามา”

 


“แล้วมินาริจะปาไปไหนเหรอคะ?”

เอ่ยปากถามแต่ยังเอามือปิดใบหน้า ก้มหน้าไว้ ประหนึ่งเจ็บมาก

เหมือนตุ๊กตาเพนกวิ้นนั่นทำมาจากเซรามิก

 


“ฉันจะปาใส่เจ้าเซนิกาเมะบนเตียงพี่ต่างหาก แต่ฉันคงปาแรงไปหน่อย

แล้วพี่เจ็บมาเลยเหรอคะ ไหนเงยหน้าให้ฉันดูหน่อยสิ?”

 


“แล้วมินาริจะปาใส่เจ้าเซนิกาเมะมันทำไมละคะ มันทำอะไรให้เหรอ?”

ตอบน้องแต่ก็ยังคงก้มหน้าอยู่


 

ถ้ามินะสังเกตดีๆ คงจะเห็นได้ว่าชุดนอนของเธอเปลี่ยนไป

จากชุดนอนลายกระต่ายสีชมพูแบบเด็กน้อยวัยสามขวบที่เธอใส่อยู่ก่อนหน้า

ตอนนี้มันกลับกลายมาเป็น เสื้อยืดสีขาวปกกะลาสีตัวยาว

ที่ปกติแล้วท่อนล่างจะต้องใส่เป็นกางเกงขาสั้นเสมอกัน

 

แต่สำหรับเวลานี่ จะนอนแล้วนี่ จะใส่กางเกงขาสั้นไปอีกทำไม





แพนตี้ลูกไม้สีดำตัวเดียวก็น่าจะพอแล้ว ว่ามั้ย?

 

 


ตัวเดียว(?) ใช่ค่ะ

 



ต้องตัวเดียวสิ ก็ตอนนี้เธอน่ะ...

 

 



โนบรา

 

 

 

“หึ ก็มันยิ้มเยาะเย้ยฉันน่ะสิ”

กอดอกตอบไปด้วยความโมโหสุดๆ (?) แต่ก็ยังไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่คนพี่อยู่ดี

 

“หื้ม ยิ้มเยาะ? เจ้าเซนิกาเมะมันก็หน้าแบบนั้นอยู่แล้วรึเปล่าคะ

ไม่ใช่ว่ามินาริโมโหพี่แล้วพาลไปลงที่ตุ๊กตามันหรอกเหรอ?”

เงยหน้าขึ้นมาถามคนน้อง พร้อมทำสีหน้าจริงจังใส่เหมือนกับว่าถ้าเธอเป็นเจ้าเซนิกาเมะนั่น

เธอคงโดนเพนกวิ้นบนเตียงมินะบินใส่รัวไปแล้ว


 

“ฉ ฉันไม่ได้โมโหพี่ซักหน่อย”

 


ตอบออกไปอย่างตะกุกตะกัก ไม่ใช่เพราะว่าคนพี่จับได้ว่าเธอพาลหรอกนะ

แต่ชุดนอนของอิมนายอนตอนนี้ต่างหาก...

 


ถึงตอนนี้ที่คนพี่เงยหน้าขึ้นมา มินะเห็นชัดแล้วว่าอีกคนแต่งตัวเปลี่ยนไป

ที่ออกจากห้องไปเมื่อกี๊นี้ คือไปเปลี่ยนชุดนอนมาสินะ

 




แล้วอะไรกันท ท ทำไมเสื้อมันสั้นแบบนี้ละ

 





แล้วท ท ทำไมต้องโนบรา...



 

ถึงเธอวาดฝันว่าอยากเห็นอีกคนใส่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งปลดกระดุมสองเม็ดขนาดไหน

แต่การที่อีกคนใส่ชุดนอนแบบนี้ ความเซ็กซี่ที่มีนั้นก็คงไม่อาจจะต่างกันเลย

 



แล้วอีกอย่างคือ โนบรานี่แหละ x,,x



 

คือแบบยังไม่ได้เตรียมใจถึงตรงจุดนี้ -////-


 

 

“ไม่ได้โมโหแล้วทำไมพาลแบบนั้นละคะคนดี”

เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานชนิดที่ว่าใครมาได้ยินก็ต้องละลายลงไปกองตรงนี้แน่ๆ

แต่ถ้าจะให้เด็กน้อยของเธอต้องละลายละก็ ขอให้ไปละลายลงบนเตียงนุ่มๆ คงจะดีกว่า


 

“ปกติมินาริของพี่ไม่ใช่คนขี้โมโหนี่คะ”

ถามพร้อมค่อยๆ เดินไล่ต้อนเด็กน้อยไปจนชินขอบเตียง


 

“เอ๋ ทำไมเหงื่อออกแบบนั้นละคะ ร้อนเหรอ?”

เอื้อมมือไปแตะไรผมที่ชื้นเหงื่อของเด็กน้อยเบาๆ

 


“พี่เร่งแอร์ให้เอามั้ยคะ?”

 


“ม ม ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ได้ร้อน”

พยายามเบนสายตาหนีก้อนเนื้อขนาดพอดีมือตรงหน้า

แต่ก็ดันไปสะดุดตาเข้ากับแพนตี้ลูกไม้สีดำด้านล่างอีก


เสื้อมันสีขาว แพนตี้มันสีดำ สีมันตัดกันน่ะคุณ มินาริไม่ได้หื่นนะ...


 

“ล แล้วทำไมพี่ถึงได้ไปเปลี่ยนชุดนอนมาละคะ?”

อยากจะตีปากตัวเองแรงๆ ซักสิบที ไม่รู้จะพูดตะกุกตะกักติดอ่างไปถึงไหน

 

“ชุดเดิมมันร้อนน่ะ ชุดนี้มันใส่สบายดี

 

แล้วนี่หายงอนกันแล้วเหรอคะ?”

 

จับคางมนของคนเป็นน้องให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากัน


“เพราะถ้ายังไม่หาย พี่จะได้ง้อ”

 

“งั้นก็ลองง้อดูก่อนสิคะ”

ยกยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมใช้แขนเรียวเกี่ยวไปที่เอวคอดเพื่อที่จะรั้งร่างบางให้เข้ามาแนบชิดกันช้าๆ

 

ใบหน้าหวานค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปช้าๆ จนปลายจมูกชนกัน

ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะเข้าไปคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ กับริมฝีปากบางอย่างหยอกเย้า

 




“งั้นมาดูซิว่าพี่จะง้อมินาริสำเร็จมั้ย”





 

กระซิบชิดริมฝีปากบาง พร้อมประกบจูบลงไปอย่างเนิบนาบ

สัมผัสหอมหวานในคร่าแรกค่อยๆ ร้อนแรงขึ้น

ลิ้นร้อนเลาะเล็มอยู่ภายนอกก่อนที่จะเข้าไปช่วงชิงรสหวานภายใน

 




“อื้มมม...”

เสียงครางอย่างพึงพอใจของคนเป็นน้องหลุดออกมาให้คนพี่ได้ยกยิ้มขึ้น

 


“พี่ว่าพี่ง้อมินาริสำเร็จแล้วนะคะ”

ถอดริมฝีปากออกมาให้คนเป็นน้องรู้สึกเสียดายอย่างบอกไม่ถูก

 


“ฉันบอกตอนไหนกันคะว่าฉันหายงอนแล้ว

ความพึงพอใจที่เกิดขึ้น ไม่ได้หมายความว่าฉันหายงอนแล้วซักหน่อย”




“เดี๋ยวนี้ชักจะเจ้าเล่ห์ใหญ่แล้วนะเรา”

ตำหนิออกไปอย่างไม่ใส่ใจนัก ในขณะที่ริมฝีปากทั้งสองก็ยังคงคลอเคลียกันอยู่ไม่ห่าง

 


“ก็ไม่ใช่พี่เหรอคะ ที่ทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้”



 

พูดจบ ริมฝีปากที่คลอเคลียกันอยู่ก็ประกบจูบร้อนแรงทันที

ลิ้นร้อนเกี่ยวกระวัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เด็กน้อยงับริมฝีปากอิ่มเบาๆ เชิงหยอกล้อ

แล้วเคลื่อนย้ายริมฝีปากไปยังซอกคอขาว ขบเม้มใบหูให้คนเป็นพี่ได้ขนลุกชันในความเสียวซ่าน

ไล่เรื่อยย้ายริมฝีปากบางมายังลำคองามระหง สูดดมความหอมจากกลิ่นกายของคนเป็นพี่ไปอย่างชุ่มปอด

มือซนค่อยๆ เลื่อนเข้าไปในเสื้อยืดตัวยาวช้าๆ บีบเอวคอดของคนพี่อย่างหมั่นเขี้ยว

ลูบไล้ผิวกายขาวเนียนเรื่อยขึ้นไปตามแนวกระดูกสันหลัง ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายไปกอบกุม

หน้าอกอวบอิ่มขนาดพอดีมือ...



 

“อือออ...ใจเย็นๆ สิคนคะคนดี พี่ต้องเป็นคนง้อนะ นี่แค่เริ่มต้นเอง”

 


ดึงมือคนน้องออกจากใต้เสื้อช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ดันตัวร่างบางให้นอนราบลงบนเตียงนุ่ม

ขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนหน้าท้องเลขสิบเอ็ดที่ใครๆ ต่างก็คลั่งไคล้

แต่ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่มีแค่ฉันเท่านั้นที่เป็นเจ้าของได้แต่เพียงผู้เดียว

 


มือซนของเด็กเจ้าเล่ห์ยังคงลูบไล้อยู่ที่เรียวขาขาวเนียน ก่อนจะค่อยๆ ลูบไล้ขาอ่อนเรื่อยขึ้นไป

จนถึงสะโพกผายที่ถูกปกปิดด้วยแพนตี้ลูกไม้ตัวบาง บีบแค้นให้คนเป็นพี่ต้องยกมือฟาดเข้าไปที่ไหล่





"หยุดเดียวนี้เลยนะคะ ชักจะซนใหญ่แล้วนะ เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจไม่ง้อแล้วเลย"




“งื้อออ ไม่เอาน๊าาาา”


 

“งอแองเป็นเด็กๆ เลยนะคะ”


 

“ก็เค้ายังเป็นเด็กอยู่นี่ เด็กน้อยของพี่ไง”


 

“พูดจาได้น่าฟังแบบนี้ คงต้องให้รางวัลซักหน่อยแล้ว”


 

มือหนาค่อยๆ เลิกชายเสื้อนอนตัวยาวขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนภายในที่น้อยคนนักจะได้เห็น

เมื่อเสื้อยืดตัวยาวที่แสนเกะกะในสายตามินะได้หลุดรอดพ้นศรีษะของคนพี่ไปเท่านั้นแหละ

 

 

ดวงตากลมเบิกกว้าง ริมฝีปากบางอ้าค้างกับภาพที่เห็นตรงหน้า

สวย สวยมากๆ อิมนายอนของเธอช่างสวยเหลือเกิน

ยกมือเรียวขึ้นหมายจะสัมผัสทรวงอกอิ่มขนาดพอเหมาะตรงหน้า

อกอิ่มที่หลายครั้งเธอเผลอไผลแอบมองอยู่บ่อยครั้ง

 

 


*เพี๊ยะ!!*




 

มือหนาตีเข้าที่มือของเด็กซุกซนจนเกิดเป็นรอยแดง



“วันนี้มินาริไม่มีสิทธิค่ะ”



 

“งื้อออ ไหนบอกว่าจะง้อกันไงคะ”

 


คนพี่ไม่ตอบแต่กลับยกยิ้มเจ้าเล่ห์

ก่อนโน้มตัวลงมาช้าๆ มอบจุมพิตแสนหวานให้กับคนด้านล่าง

ขยับจูบตอบกันไปมาจนเปลี่ยนเป็นความร้อนแรง


 

คนพี่ค่อยๆ ขยับสะโพกช้าๆ เสียดสีลงบนหน้าท้องของคนด้านล่างผ่านแพนตี้ตัวบาง

จากความเชื่องช้าในคร่าแรก กลับเร่งเร้า และรวดเร็วขึ้น ตามอารมณ์รักที่ครุกกรุ่นขึ้น


 

“อืมมมม...”


 

ถอนริมฝีปากออก ยกตัวขึ้นมาขับเคลื่อนความเร็วของสะโพกตามความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น

ใบหน้าหวานเงยขึ้นเอ่ยครางร้องหมายจะให้บรรเทา

 

“ซีดดดด...”

 



“อ๊าาาา...”

 




“พ พี่นายอน”



เอ่ยเรียกขัดคนพี่ก่อนที่จะไปถึงฝั่ง เธอรู้ดีว่าอิมนายอนตอนนี้ใกล้ที่จะบรรลุแล้ว

ก็ที่หน้าท้องของเธอสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่ก่อเกิดขึ้นผ่านแพนตี้ตัวบาง

ซึมลงมาจนถึงเสื้อนอนของเธอเลยละ หึ จะปล่อยให้เธอนอนมองเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้หรอกนะ!!

 


ก้มลงมองคนด้านล่างตามเสียงเรียก พร้อมค่อยๆ หยุดการกระทำลง


“มินาริอยากช่วยพี่เหรอคะ?”

 

พยักหน้าตอบรับอย่างไม่ต้องใช้เวลาคิด ก็เวลานี้เธอต้องการสัมผัสอิมนายอนมากถึงมากที่สุด

 


“งั้นพี่จะถือว่ามินาริหายงอนพี่แล้วนะคะ”

มือหนาลูบไล้ไปบนใบหน้าสวย ก้มลงมากดจูบขบเม้มริมฝีปากบางอย่างหยอกเย้า

 


“อืมมม...

ฉันหายงอนพี่ตั้งแต่พี่เปิดประตูเข้ามาแล้วละค่ะ”

 



“หื้ม คนดีของพี่เจ้าเล่ห์อีกแล้วนะคะ แบบนี้ต้องโดนทำโทษนะ”

 




มือหนาจับมือบางมาไล้สัมผัสไปบนขาเรียวของตัวเอง

ค่อยๆ จับนิ้วเรียวมาเกาะเกี่ยวกับแพนตี้ตัวบาง


 

“มินาริคิดว่ามันเกะกะมั้-?”


 

“มากๆ เลยแหละค่ะ”

ตอบออกไปแทบจะทันที คนพี่ยังไม่ทันจะถามจบเลยด้วยซ้ำ

 


แถมมือซนยังเกี่ยวเอาแพนตี้ตัวบางที่แสนจะเกะกะให้ออกไปพ้นตัวคนพี่อย่างรวดเร็ว

 


“งื้อ เบาๆ สิคะ นั่นวิคตอเรียซีเคร็ทคอลเลคชั่นใหม่เลยนะ”


 

“ไว้ฉันซื้อให้พี่ใหม่อีกสิบตัวทุกคอลเลคชั่นไปตลอดยังได้เลยค่ะ”


 

“ป๋าจังนะคะคุณมินาริ”


 

“สำหรับอิมนายอนของฉัน ไม่มีอะไรที่ฉันให้ไม่ได้หรอกค่ะ”


 

“ปากหวานจังนะคะ แบบนี้คงต้องให้ชิมของหวานๆ ซะแล้ว”


 

“พี่ก็รู้ว่าฉันชอบกินของหวาน...ของพี่ที่สุด”




 

“แต่มินาริโดนทำโทษอยู่ฉะนั้น คืนนี้มินาริต้องอยู่ข้างล่างนะคะ




 

“งื้อออ”

 

ประกบจูบปิดปากก่อนที่เด็กน้อยของเธอจะได้ทักท้วง

มือหนาทั้งสองข้างจับล็อคข้อมือบางไว้เหนือศรีษะ

ก่อนที่จะค่อยๆ ยกลำตัวเคลื่อนขึ้นไปด้านบน

อกอิ่มค่อยๆ เลื่อนผ่านไปหยุดอยู่ตรงใบหน้าสวย

ขยับยอดอกอิ่มไปหยอกเย้ากับริมฝีปากบางของคนด้านล่าง


 

เด็กน้อยของเธอรู้ดีว่าควรต้องทำอย่างไร...

 

*nc*



.............................



ลีด : พี่ว่าฉันคิดผิดมั้ยที่ให้พี่นายอนเข้าไปปลอบมินะ?


พิจอง : ดีนะที่ห้องมักเน่ไลน์ อยู่ฝั่นโน้น ไม่งั้นคงต้องมานั่งตอบคำถามน้องๆ กันยกใหญ่ละ

ว่ามันคือเสียงอะไร...


โมะริง : ฉันง่วงแล้วอ่ะ เมื่อไรจะได้นอน? พวกเธออยู่ตรงนั้นยังได้ยินแค่เสียง

แต่ฉันนี่ เตียงติดกำแพงฝั่งเตียงมิตังพอมี รับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือน...

 

 ลีด : แล้วนี่ฉันจะต้องไม่มีที่สิงสถิตย์ไปอีกนานเท่าไร

พรุ่งนี้จะขอเมเนเจอร์อปป้าแยกห้องนอนคนเดียวให้รู้แล้วรู้รอด!!



อ๊ะ...



มินาริ...







เฮ้อ.......

ทั้งสามคนในห้องนอนเล็กต่างถอดหายใจออกมาพร้อมกัน


ถถถ ช่างน่าสงสารจริงๆ....




__________________________________


เกลียดตัวเองจังค่ะ ชอบเกิดอารมณ์ชั่ววูบตลอด

เรื่องยาวไม่คิดจะต่อ แต่สาระแนมาแต่งช็อตฟิค -0-

แล้วก็ไม่เข้าใจตัวเอง ทำไมต้องแต่งแต่วันช็อตงอนง้ออีกแล้ว

สงสัยสองเรื่องที่ผ่านมาตัดจบแบบค้างคา เรื่องนี้เลยต้องเอาให้สุด 55555


แปะคลิปมินาริคนสวยตอนร้องไห้ให้อีกทีค่ะ เผื่อใครยังไม่ได้ดู หรือทนดูไม่ไหว ถถถ

อิมนายอนกอดน้องแน่นเชียว แถมเกาะหลังติดแน่มาก ไม่ปล่อยให้คนอื่นมีโอกาสได้ปลอบเลยงี้ >////<




ใครอยากได้ nc เม้นมาพร้อมเมลนะคะ (เม้นแต่เมลก็ไม่ให้นะ)

หรือไม่ก็ไปหวีดเอาในแท็กซ์ #mycontrolmny ค่ะ

แล้วจะไปบริการส่งให้ถึงที่ทุกคนเลย ;)



ขอโทษที่ทำให้ต้องยุ่งยากนะคะ

แต่เรื่องนี้เค้าตั้งใจแต่งมากๆ เค้าอยากได้ฟีดแบคค่ะ

กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญนะคะ...

มันทำให้มีอารมณ์อยากแต่งเรื่องต่อๆ ไปนะยูวววว~


สุดท้ายนี้ Happy Birthday อิมนายอน นางเอกฟิคของเราค่ะ

รักมากนะคะ อยากได้เองด้วย #เด๋วนะ 555555555


#HappyNayeonDay #21to22

#CherryNayeonDay #RabbitNayeonDay

#나연전



#แท็กซ์จะเยอะไปไหน







 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ khunlung_s จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

71 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 กันยายน 2559 / 15:05
    อยากได้ภาคต่อ หรือเปิดเรื่องใหม่เลยก็ได้นะคะไรท์เตอร์ แนวแบบนี้เราช๊อบชอบ 555 mr.timmy09@gmail.com
    #71
    0
  2. วันที่ 26 กันยายน 2559 / 14:15
    มาช้าไปรึเปล่าเนี่ย พึ่งกลับมาอ่านฟิคหลังจากไม่ได้อ่านมานาน555 สงสารพี่ลีด555 ขอ nc ด้วยน้า nonglee36595@gmail.com
    #70
    1
    • 26 กันยายน 2559 / 14:48
      ไม่ช้าจ้า อ่านเลย เรื่อยๆ 55555
      #70-1
  3. #69 Eumina
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 03:34
    ชอบวิิธีง้อพี่นายอนจังเลยค่ะ งี้มินะไม่งอนบ่อยๆเลยหรอคะ>< การอ่อยการรุกพี่นาน่านับถือจริงๆสมแล้วที่เป็นพี่ใหญ่(เกี่ยวมั้ย) แต่เขินค่ะ>< ขอขอเอ็นซีทันรึป่าวคะ thwnnacacach@gmail.com TT
    #69
    1
    • 26 กันยายน 2559 / 10:06
      เค้าเมลให้เตงไม่ผ่านอ่า ;_____;
      #69-1
  4. วันที่ 26 กันยายน 2559 / 01:26
    ค้างมากมายค่ะ คือเพิ่งเคยอ่าน ญญ ละพออ่านละอิพี่ก็ออนเลยนะ กรี้ดด ขอเถอะค่ะไรท์ faiy_hero@hotmail.com ขอบคุณนะคะ
    #68
    1
  5. #67 Yonyon
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 19:36
    Yonladasajai@gmail.com

    ความฟินมันค้างคาคับไรท์
    #67
    1
    • 25 กันยายน 2559 / 20:34
      รีบส่งให้ทันทีที่เห็นเลยค่ะ ><
      #67-1
  6. วันที่ 25 กันยายน 2559 / 10:24
    รู้สึกยังไม่หายฟินเลยไรท์ขอต่อด้วย nc ได้ไหมค่ะ
    Fern.234234234@gmail.com
    #66
    1
  7. #65 Paekung\'nii Lonelyzz (@vamp89) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 07:05
    นายอนสายอ้อยที่แท้จริงง >///< ลีดผู้น่าสงสารร gikvjvoot_364@hotmail.com
    #65
    1
  8. #64 snsd_redvelvet (@0842215988kie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 01:06
    5555 ลีดนอนห้องจองโมะไปก่อนเนอะ ไรท์คะอยากอ่านมินายอนเค้าเล่นผีผ้าห่มกันค่ะ >< nu_10535@hotmail.com
    #64
    1
    • 25 กันยายน 2559 / 01:08
      เห็นพอดีเลยค่ะ กำลังจะทิ้งตัวลงนอนเลย ถถถถ
      #64-1
  9. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:42
    มินาริซนจังเลย
    jungeunji.2eun@gmail.com
    #63
    1
    • 25 กันยายน 2559 / 01:07
      เด็กซนๆ ต้องให้พี่จัดการ ><
      #63-1
  10. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:38
    อ่อยแรงมากกก อิมนายอนน
    jungeunji.2eun@gmail.com
    #62
    0
  11. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 21:37
    หมั้นไส้อ่ะ
    มีความเปลี่ยนเสื้อใหม่ โนบราด้วยนี่สิ
    รักไรกันขนาดนั้น
    jungeunji.2eun@gmail.com
    #61
    0
  12. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:11
    อ่อยหวีดเเรงมากกก มีความหมั่นไส้ นิ่มเป็นของอิพี่คนเดียว ชิ ไม่เอาก็ได้ 55555 
    / mitsuko1150@gmail.com
    #60
    1
    • 25 กันยายน 2559 / 01:07
      ให้เค้าได้กันเถอะค่ะ 5555
      #60-1
  13. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:10
    อ่อยหวีดเเรงมากกก มีความหมั่นไส้ นิ่มเป็นของอิพี่คนเดียว ชิ ไม่เอาก็ได้ 55555 
    / mitsuko1150@gmail.com
    #59
    0
  14. วันที่ 23 กันยายน 2559 / 23:42
    ชอบมิคุงเวอร์ชั่นงอนออดอ้อนอ้อร้อใส่นายอนมากฮับ แถมงอนทีได้ผลที่ดีซะอีก(อิจแรง5555) และที่โมะบอกว่ารับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนนี่มันยังไง มินายอนจัดหนักกันขนาดนั้นเลยเหยอ อูยยยย เสียววาบปนสงสัย -.,- งู้ยยยย ถ้าให้ดีอยากได้สิ่งที่ทำให้เรากระจ่างอ่ะโนะ ว่ามันจริงแค่ไหน เพราะงั้นขอ nc หน่อยนะฮับ งื้อออ midnight.osaga@gmail.com ฮับ .__. ?
    #58
    1
    • 24 กันยายน 2559 / 02:06
      ขอโทษทีช้านะคะ เค้าเพิ่งเห็น ไม่ค้างเนาะ ถถถถ
      #58-1
  15. #57 Nara
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 07:57
    อ่านแล้วเขินแรงมาก-\\- ย้ายมินะยอนไปนอนห้องจองโมะสองคนดีกว่านะจะได้ไม่ลำบากคนอื่น55 ขอncด้วยนะคะ mugiwara0379@gmail.com
    #57
    1
    • 23 กันยายน 2559 / 11:59
      แล้วถ้าจองโมะอยากกรุบกริบ ห้องใหญ่ก็ต้องซวยอีกป่ะคะ? 555555555
      #57-1
  16. วันที่ 23 กันยายน 2559 / 03:14
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านค่ะ ขอบคุณไรท์มากนะคะ ชอบมิคุงแบบเด็กขี้งอนทำหน้างุยๆใส่พินายอน ดูเป็นเด็กขี้แง ฮื่อออ อยากได้ ._. แต่เหนือสิ่งอื่นใดแล้วพินายอนวินค่ะ อ้อยเบอร์แรงมาก อยากได้พิด้วย(เดี๋ยวๆ) สงสารเมมฯที่เหลือมากอะไรท์ แยกห้องให้เค้าสองคนไปเลยไหมคะ555555
    j.x7514x@gmail.com
    ยังไงรบกวนด้วยนะคะ
    #56
    1
    • 23 กันยายน 2559 / 12:00
      คนแต่งเมนมินาริเอง แต่งไปแต่งมาเอ๊ะชักจะอยากได้อิพิแทนละ 555555555
      #56-1
  17. #55 Ttp
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 23:46
    ฮือ&#8203; ไปกรี๊ดในทวิตแล้วลืมทิ้งเมลล์&#8203;ไว้อ่ะค่ะ&#8203;

    &#12640;&#12613;&#8203;&#12640; รบกวนหน่อยนะคะ

    nuumim09@gmail.com&#8203;
    #55
    1
  18. วันที่ 22 กันยายน 2559 / 23:33
    พินายอนคืออ้อยแรงมาก ออกจากห้องก็นึกว่าไปไหน ไปเปลี่ยนชุดนี่เอง-////- ละแอบสงสารห้องข้างๆมากค่ะ จะได้นอนกันตอนไหน555555
    ขอหน่อยนะคะ>///<
    tnsonej@gmail.com
    #54
    1
  19. วันที่ 22 กันยายน 2559 / 23:00
    ฮืออ อ่านแล้วอินี่บิดไปบิดมาอยู่คนเดียวค่ะสังคม มีความอินประหนึ่งตัวเองเป็นมินาริ อยากโดนอิพี่อ้อยบ้า--- อุ่ยไม่ใช่ค่ะ ชอบนายอนแบบนี้จังค่ะดีต่อใจม๊ากมากก มายั่วแบบนี้จะไม่ทนค่ะร้ายกาจมากฮืออ มีความวงวารลีดเบอร์แรง ไม่ว่าฟิคไหนต้องเป็นพยานรับรู้ตลอดเลย5555
    นี่ก็อยากรับรู้บ้างค่ะ
    azusa_ice@hotmail.com
    ขอบคุณล่วงหน้าฮับ-w-
    #53
    1
    • 22 กันยายน 2559 / 23:59
      ควรหาคู่ให้ลีดซักคน ถถถถ
      #53-1
  20. วันที่ 22 กันยายน 2559 / 20:56
    เฮือกกกก มันดีต่อใจจริงๆ พี่เค้าอ้อยมากเลยนะคะะ

    ดีใจด้วยพี่เค้าไม่นกละ 55555555

    รอติดตามผลงานนะคะไรท์

    ขอ nc ด้วยคนจิ mickeybunnies@gmail.com
    #52
    1
    • 22 กันยายน 2559 / 21:37
      พี่ไม่นก น้องก็ไม่นกค่ะ ฟินๆ เอ้ย วินๆ 5555555
      #52-1
  21. วันที่ 22 กันยายน 2559 / 20:56
    เฮือกกกก มันดีต่อใจจริงๆ พี่เค้าอ้อยมากเลยนะคะะ

    ดีใจด้วยพี่เค้าไม่นกละ 55555555

    รอติดตามผลงานนะคะไรท์

    ขอ nc ด้วยคนจิ mickeybunnies@gmail.com
    #51
    0
  22. #50 fmxoxo
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 20:35
    มินะร้ายขึ้นเพราะอยู่กับนายอนใช่มั้ยเนี่ยย

    อยากรู้จังเลยค่ะว่าจะจบยังไง

    ส่วนคลิปนั้นเราก็สังเกตแล้วว่าท่ากอดอิพี่มัน...

    ขอncด้วยนะคะไรต์ faramefame02@gmail.com
    #50
    1
    • 22 กันยายน 2559 / 21:34
      อิพี่วิ่งไปกอดคนแรกเลย ><
      #50-1
  23. วันที่ 22 กันยายน 2559 / 19:31
    งื้อออมีความเขินมากประหนึ่งตัวเองเป็นมินะ อยากได้อีกค่ะนี่ไม่ได้หื่นนะ55555 ขอ nc ด้วยนะคะ lianliankamm@gmail.com
    #49
    3
    • 22 กันยายน 2559 / 21:16
      อยากได้เพิ่มอีกหลายๆตอนค่ะ5555 เขินมาก
      #49-2
    • 22 กันยายน 2559 / 21:35
      ถนัดแต่งวันช็อตค่ะ งั้นเด๋วแต่งมาอีกหลายๆ ช็อตละกัน เอาให้เลือดหมดตัวกันไปเลย 555555
      #49-3
  24. #48 Rricky_ (@kimtaeness_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 17:34
    มินาริเจ้าเลห์จังง่าาา พินายอนก็นะ หึ้ยยย หมั่นเขี้ยวววว ขอ nc ให้เค้าโหน่อย -3- pcrkolman37@gmail.com
    #48
    1
  25. #47 ืีืnutpat
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 16:18
    อ่านแล้วคอแห้ง ต้องกลืนน้ำลายอยู่ตลอด สาบานว่าไม่ได้หื่น

    ขอncด้วยค่า

    nutpattatar35@hotmail.com
    #47
    1
    • 22 กันยายน 2559 / 17:28
      ไม่ได้หื่น งั้นก็ไม่ต้องเอา nc หรอกเนาะ :P
      #47-1
พิมพ์เลขที่เห็น