| |
เมื่อวิกฤตอุทกภัยมาถึงบ้านของเรา...บอกได้เลยว่าในช่วงนี้ คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย เพราะว่า เริ่มแรก คุณพ่อขับรถลุยน้ำมาให้เรา แถมยังอุ้มเราไม่ให้โดนน้ำเน่าอีกด้วย คุณพ่อขับรถไปที่บ้านของน้า ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านเราประมาณ 30 กิโลเมตร รถคุณพ่อยังไม่เปียกเยอะ แต่ก็เปียกนิดหน่อย เพราะคุณพ่อขับออกมาจากหมู่บ้านตั้งแต่เริ่มท่วมได้ 3 วัน หลังจากนั้น เมื่อฟังข่าวจึงรู้ว่าน้ำกำลังจะไปท่วมบ้านน้าสาวของเรา คุณแม่บอกให้น้าทั้ง 2 คนและคุณแม่ของน้าไปด้วย (เป็นรุ่นน้องของแม่เฉยๆค่ะ) แต่น้าไม่ไป คุณพ่อ คุณแม่และเราจึงขับรถไปยังระยอง อ.แกลง ต.กองดิน ซึ่งที่นั่นเป็นภาคตะวันออก คาดว่าจะไม่ท่วมแน่นอน แต่เมื่อไปถึง คุณพ่อเราต้องจัดการรื้อรถเพราะรถเปียกไปหมด ตั้งแต่ไปอยู่ระยองประมาณ 1-2 สัปดาห์ น้าของเราอีกคน(เป็นรุ่นน้องเฉยๆ)ที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันแต่เขาไม่อพยพออกมาก็โทรศัพท์มาบอกว่า น้ำลดไปเยอะแล้ว คุณพ่อกับคุณแม่จึงต้องขับรถลุยน้ำไปนิดหน่อยแล้วค่อยขึ้นรถสูงอีกที คุณพ่อเราลงทุนแบกกะละมังมาให้เรานั่งเข้าบ้านด้วยแหละ(บางคนอาจจะสงสัย ยัยคนเขียนมันอายุเท่าไหร่ ถึงนั่งกะละมังกับให้พ่ออุ้ม ขอตอบว่า 10 ปีค่ะ -_-) แล้วคุณพ่อก็ให้เรากับคุณแม่นั่ง พอมาถึงซอยใหญ่ๆที่ใช้เข้าบ้านเรา คุณพ่อก็พาเราขึ้นเรือ ผ่านไปประมาณ 15 นาทีก็มาถึงหน้าหมู่บ้านแล้ว คุณพ่อเอากะละมังออกมาให้เราขึ้นไปนั่ง แล้วลากกะละมังเข้าบ้าน ขอข้ามเรื่องนี้ไปเลย เพราะหลังจากนั้นก็กลับไปอยู่ระยอง ไปเรื่องต่อไปกันเลยดีกว่า คราวนี้พ่อเราต้องกลับไปทำงานด่วนที่ออฟฟิศ จึงต้องกลับมาที่บ้าน ซึ่งน้ำในบ้านลดจนใกล้แห้งแล้ว คุณพ่อเราจอดรถไว้เลยปั๊มแห่งหนึ่งออกมานิดหน่อย(ถนนตรงนั้นไม่ท่วมค่ะ) เราจึงต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านอีกครั้งบนชั้น 2 ของบ้าน ผ่านมาอีกหลายวัน พ่อเราสั่งซื้อโฟมแผ่นใหญ่ๆที่เราอาจเห็นได้เยอะแยะหากน้ำท่วม เคยเห็นรึเปล่าคะ ที่มันจะเป็นแผ่นใหญ่ๆใช้ทำงานศิลป์แต่ช่วงนี้คนเอามาลอยในน้ำน่ะค่ะ พ่อเราสั่งซื้อมาให้ แถมยังลากแล้วก็หาไม้พายพายมาถึงหน้าบ้านตอนเกือบเช้าแล้ว พ่อเราน่ารักมากๆเลยใช่มั้ยล่ะ ขนาดเราบอกให้พักบ้างพ่อยังไม่พักเลย ทำงานหาเงินมาดูแลเรา แถมยังทำอะไรให้เราตั้งมากมาย แล้ววันนี้ เราตอบแทนท่านด้วยการดูแลท่านให้ดีที่สุดหรือยังคะ ถ้ายัง ขอให้ทุกคนรีบทำก่อนจะไม่มีโอกาสนะคะ และสุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนโชคดี ใครที่บ้านน้ำยังท่วมอยู่ก็ขอให้น้ำลดไวๆนะคะ |
|
PS. ร้อยคำรัก ไม่สั่นสะท้านเท่าหนึ่งคำลา ร้อยคำนินทา ไม่สั่นสะท้านเท่าหนึ่งคำโกหก