{Ficlet}bigbadboii VS beeestdjdjdj

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12

    Overall
    12

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เหตุเกิดจากอินสตาแกรมทำเอาป่วน ป่วนยังไงไม่รู้ รู้แต่ว่าป่วน


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

bigbadboii VS beeestdjdjdj

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 ก.ย. 59 / 00:49

บันทึกเป็น Favorite


     "ดูจุนอ่า เดี๋ยวเสร็จงานแล้วเราไปกิน...อ้าว.." สองเท้าของจุนฮยองหยุดชะงักพร้อมกับเสียงใสๆที่ค่อยๆแผ่วลง สายตาหยุดมองดูจุนที่เป็นเพื่อนร่วมวงแถมยังควบตำแหน่งคนรักของเขาอีกด้วย

     "ดูจุนอ่าหลับหรอ..??"

     "...." ไร้เสียงตอบรับใดๆ ดูจุนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้ตอนนี้ได้ดำดิ่งลงไปในห้วงแห่งความฝันเรียบร้อยแล้ว จุนฮยองแค่ไปเข้าห้องน้ำแปปเดียวเองออกมาหวังว่าจะชวนดูจุนไปหาอะไรกินหลังเสร็จงานสักหน่อย ว่าแต่....ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ ตอนหลับเนี่ย เหมือนเด็กน้อย แต่ก็เหมือนคุณลุงแก่ๆที่พอเหนื่อยแล้วก็มานั่งหลับแบบนี้ซะมากกว่า แต่ทำไมก็ไม่รู้จุนฮยองที่ยืนมองไป อมยิ้มไปอยู่แบบนั้น จนความคิดบางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว

     มือข้างนึงล้วงกระเป๋ากางเกงเพื่อหาไอโฟนคู่ใจของตัวเอง ก่อนจะหยิบมันขึ้นกดเอาแอพพิแคชั่นชื่อว่า Instagram ที่วันนี้เขาเอาแต่เข้าไปอัพรูปไม่หยุดคิดว่าจะหยุดอัพแล้วเชียวนะ

     จุนฮยองถือโทรศัพท์พร้อมเปิดกล้องในอินสตาแกรมทิ้งไว้ก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือขึ้นเพื่อให้เห็นดูจุนที่นอนหลับอยู่ อยู่ในเฟรมของกล้องไอโฟนของเขา เล็งให้พอดีอยู่ได้ไม่นาน

     แชะ! นิ้วเรียวกดถ่ายภาพเป็นที่เรียบร้อย จุนฮยองค่อยๆลดโทรศัพท์ลงอยู่ระดับสายตาของตัวเองก่อนจะพิมพ์บางอย่างลงไปแล้วก็อัพโหลดทันที

        “อื้ออ...อ้าว จุนฮยองเข้าห้องน้ำเสร็จแล้วหรอ” เสียงงัวเงียของยุนดูจุนที่เพิ่งตื่นจากนินทราพูดขึ้นทันทีที่เห็นจุนฮยองยืนอยู่ตรงหน้าโดยไม่สังเกตุเห็นโทรศัพท์ในมือของจุนฮยองที่พอรู้ตัวว่าดูจุนพรึมพำออกมาก็แสร้งทำเป็นเดินไปนั่งที่ที่นั่งว่างๆข้างๆดูจุนทันทีพลางกดโทรศัพท์เข้าแอพอื่นทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        “เสร็จนานล่ะ กูเข้าห้องน้ำแปปเดียวมึงถึงขั้นหลับเลยหรอ”

        “แปปห่าอะไร เป็นชั่วโมงนี่มึงเข้าไปฉี่หรือไปทำอะไร นี่ถ้ามึงเหงื่อโชกมาด้วยกูว่าใช่เลยแหละ มึงต้องไปทำอย่างนั้นมาแน่ๆ”ดูจุนตอบจุนฮยองก่อนจะค่อยๆขยับตัวเองขึ้นนั่งบนเก้าอี้เต็มก้นและเอนตัวพิงผนักพิงด้านหลัง

        “ใช่อะไรมึง! อย่างนั้นอะไร!? มึงพูดดีๆนะ! ดูจุน!” จุนฮยองหันไปมองหน้าดูจุนก่อนจะถลึงตาใส่

        “ก็อย่างนั้นไง จะอะไรซะอีกล่ะ หายไปห้องน้ำคนเดียวเป็นชั่วโมงแบบนี้ก็มีอยู่อย่างเดียวนั้นแหละ ใช่ไหมล่ะ หื้มม?” ดูจุนมองหน้าจุนฮยองพร้อมกับส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ซะจนน่าหมั่นไส้พลางชี้นิ้วชี้ไปที่หน้าจุนฮยองที่คิดไปถึงไหนต่อไหน

        “ใช่ไหมอะไรของมึง ไม่ใช่นะเว้ย!! กูแค่เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยแค่นั้นเอง ไม่ได้ทำอะไรอย่างนั้นเลยนะ!!!” จุนฮยองโวยวายลั่นใบหน้าแดงกล่ำลามไปถึงไปหู

        “อ้าว ไม่ใช่หรอ มึงไม่ได้ไปขี้มาหรอกหรอ แล้วมึงหน้าแดงทำไม หรือว่าเขินที่กูเข้าใจผิดว่ามึงไปขี้มา หรือกูพูดดังไปว่ามึงไปขี้มา” ดูจุนลดมือลงพร้อมสีหน้าที่แสร้งทำเป็นเหรอหรากับคำปฏิเสธของจุนฮยอง

        “ไอ ดู จุน!!! มึงแกล้งกูหรอห้ะ!!!!” เสียงโวยวายลั่นดูจุนยกมือตั้งการ์ดกันอย่างกลัวตายคามือคนตัวบางกว่าเล็กน้อย ก่อนเสียงตะโกนจะเงียบไปดูจุนจึงค่อยๆลดมือที่ยกขึ้นกันจุนฮยองไว้ลงเล็กน้อยถึงได้เห็นจุนฮยองที่จู่ๆก็ฉีกยิ้มขึ้นมาซะดื้อๆ “ไม่เป็นไรวันนี้กูไม่โกรธมึงแล้วก็ได้ กูอารมณ์ดี”

        “อารมณ์ดีอะไรครับแฟน” ดูจุนถามกลับอย่างงงๆพร้อมเอามือลงวางบนตักตัวแอง วันนี้เขาตั้งใจจะแกล้งแหย่แฟนตัวเองเล่นเหมือนทุกที ซึ่งแปลกกว่าทุกทีคือแฟนเขาไม่ทุบ ไม่ฟาดเขาเหมือนที่เคยทำเวลาโดนเขาแกล้ง

        “เออน่า เรื่องของกู กูหิวแล้วมึงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักที คนอื่นเขากลับกันไปหมดแล้ว มึงกับกูโดนทิ้งไว้นี่เนี่ยเห็นไหม รู้งี้กูน่าทิ้งมึงไปกับพวกโยซอบเลยดีกว่า อยู่ให้มึงแกล้งทำห่าไรไม่รู้”

        “ทิ้งแฟนตัวเองหลงหรอจ้ะ คนหัวสวยยย คุณยงคนน่ารักของคุณยุนนน” มือหนายกขึ้นบีบแก้มจุนฮยองเบาๆก่อนจะออกแรงดึงเล่นไปมาจนจุนฮยองต้องยกมือขึ้นมาฟาดมือดูจุนที่รังแกแก้มเขาอยู่รัวๆ

        “ไอดูจุน!! ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!! ก่อนกูจะเปลี่ยนใจโมโหมึง!!

        “นี่ไง กูลุกแล้ว รอแปปนะ” ดูจุนปล่อยมือจากแก้มนุ่มๆทันทีที่สิ้นเสียงของเจ้าของแก้มพร้อมดีดตัวเองลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว

        “เดี๋ยว! ขอยืมโทรศัพท์หน่อย”

        “ยืมทำไร โทรศัพท์มึงหายไปไหน ทำตกในห้องน้ำจอพังอีกแล้วรึไง?” ปากดูจุนก็ถามไปแต่มือเจ้าตัวก็ล้วงกระเป๋ากางเกงหาโทรศัพท์ไปพลางเพราะไม่ได้จะหืออะไรอยู่แล้ว หือก็ระเบิดลงว่ามีความลับล่ะสิ..ยุนดูจุนไม่มีอยู่แล้ว เพราะยังไงก็มีแค่ยงจุนฮยองคนเดียวเสมอ

        “ไม่ได้ตก แต่ขอยืมหน่อย แบตกูจะหมดแล้วอ่ะจะเล่นเกมรอมึง กันมึงไปยืนเล่นโทรศัพท์ในห้องน้ำจนเพลินด้วย” มือขาวแบมือยื่นไปหาดูจุนด้วยใบหน้าที่เง้างอเหมือนเด็กๆขอของเล่น ทำเอาคนมองอย่างยุนดูจุนหลุดยิ้มออกมาไม่ได้

        ..ไอเด็กคนนี้ น่ารักเกินไปแล้วนะ ไม่ติดว่ากลัวใครเข้ามาเห็นล่ะก็จะจับฟัดให้แล้วค่อยให้โทรศัพท์ แต่ก็ได้แค่คิด....

        “นี่แหนะ หมั่นเขี้ยว ทีงี้ทำเป็นออดอ้อนเสียงอ่อนเสียงหวาน อ่ะ...อย่าเล่นเยอะแบตกูก็ไม่ได้เหลือเยอะ ไม่ได้จ้องให้มากนักล่ะมึง สายตาก็ใช่จะดี” ยื่นโทรศัพท์ไปเคาะหัวจุนฮยองเบาๆทีนึง ก่อนจะวางให้บนมือขาวที่แบรออยู่ก่อนแล้ว

        “บอกตัวเองเหอะคนแก่ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไป” กำโทรศัพท์ดูจุนเอาไว้ในมือตัวเองก่อนจะยกขาข้างนึงขึ้นเตะต้นขาดูจุนเบาๆ และเอ่ยปากไล่อีกคนไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

        ...ถ้ามึงเอาไปเล่นตอนนี้ก็เห็นเร็วไปอ่ะดิ...

 

        ร้านอาหารxxx

        “ไอรั้น เลิกเล่นโทรศัพท์ได้ยัง นั่งบนรถมามึงก็เล่นตลอดทางเลยนะพ่อคุณ แดกข้าวก่อนครับแฟนครับ” ดูจุนที่เห็นจุนฮยองเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ตั้งแต่ตอนก่อนเขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจนนั่งรถมาถึงร้าน เลยเอ่ยปากดุขึ้นมาก่อนไอคนตัวขาวตรงหน้ามันจะเล่นซะจนแบตหมด และก่อนที่ข้าวที่สั่งมาจะเย็น

        “เออ เลิกเล่นล่ะ อ่ะ คืน” จุนฮยองกดปิดเกมแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือคืนดูจุนไปอย่างว่าง่าย ก่อนจะรีบหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารที่วางตรงหน้าเข้าปากทันทีที่ดูจุนรับมือถือคืนไป

        “ว่าง่ายกับเขาก็เป็นเว้ย วันนี้มาแปลกแฟนกูไข้ขึ้นแน่ๆ คืนนี้ไปนอนกับกูเลยแล้วกันเพื่อเป็นหนักจะได้ดูแลได้ สนไหมน้อง” ดูจุนยักคิ้วข้างเดียวให้จุนฮยองอย่างกวนๆ

        “.........ตลกหรอ ไม่ไป!! อย่ามาหลอกกูซะให้ยาก!! คนแก่ห้ามหลอกเด็กเข้าใจไหม!? แดกข้าวไปเลยมึงอ่ะ” ไม่ว่าป่าว มือขาวคีบกระเทียมยัดใส่ปากดูจุน พร้อมเอามือตะปบปากดูจุนไว้อย่างรวดเร็วเพื่อบังคับให้เขาเคี้ยวกระเทียมเม็ดโต

        ดูจุนที่เคี้ยวกระเทียมเข้าไปเต็มคำได้แต่น้ำหูน้ำตาไหล กะทันหันแบบนี้ขึ้นจมูกเลยไงล่ะ มือหนาคว้าแก้วน้ำกระดกเข้าปากทันทีที่จุนฮยองปล่อยมือออกจากปากเขา และหลังจากนั้นทั้งคู่ก็แกล้งกันไป เถียงกันไป พูดคุยกันสารพัดเรื่องกันไประหว่างกินข้าว จนเสร็จ

        “เช็คบิลด้วยครับ”ดูจุนตะโกนบอกพนักงานหลังจากกินจนพุงกางทั้งคู่

        “มึงเลี้ยงนะ”

        “ทำไมกูครับคุณยง คุณยงรายได้ถล่มถลายกว่าคุณกูนะครับ หื้ม?” ดูจุนถามกลับอย่างไม่ยอม

        “เพราะมึงแก่กว่ากูไง ^^” ฉีกยิ้มร่าซะจนดูจุนมองค้าง มันน่ารักจริงๆนะเวลาแฟนเขายิ้มเนี่ย ไม่สิต้องบอกว่าเวลาแฟนเขาทำตัวดีๆ เป็นเด็กน้อยแบบนี้มันน่ารักดีจริงๆ แต่ตั้งแต่ที่สตูดิโอจุนฮยองเรียกว่าคนแก่ไม่หยุดเลย วันนี้เป็นอะไร ปกติก็ใช่ว่าไม่เรียกหรอก แต่แบบนี้มันถี่ไปแปลกๆ

        “เออ ครับ ยัยหนู หนูยง เด็กกว่าไม่กี่เดือนทำมาเป็น เฮ้อ นายนี่มันจริงๆเลย งั้นพี่จะเลี้ยงน้องยงก็ได้ครับ” ว่าจบก็ดีดเหม่งไอคนที่เอาแต่ยิ้มร่าไปเบาๆหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

        ไม่นานพนักงานที่นำบิลมาให้ดูจุนจึงจ่ายค่าอาหารทั้งหมดตามที่แฟนตัวแสบของเขาบอก ระหว่างเดินออกจากร้านจุนฮยองที่ดูอารมณ์ดีซะเหลือเกิ๊น เดินนำออกจากร้านไป โดยมีดูจุนที่เดินตามพร้อมหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่น เพื่อเช็คดูโซเชียลสักหน่อย ตั้งแต่เสร็จงานก็โดนยืดโทรศัพท์ไปครองเขาเลยไม่ได้เช็คอะไรเลยสักที

        นิ้วยาวกดเข้าแอพอินสตาแกรมหลังจากเข้าไปนั่งในรถโดยที่มีจุนฮยองยืนรออยู่แล้วเมื่อปลดล็อครถเสร็จจุนฮยองจึงยัดตัวเองเข้าไปในรถตามด้วยดูจุนที่ค่อยๆเข้าไปนั่งพร้อมกดมือถือไปเขากะว่าจะลงรูปสักหน่อย

        “หื้ม จุนฮยอง มึงอัพรูปในอินสตาแกรมอะไรรัวขนาดนี้ว่ะ กลัวแฟนๆคิดว่ามึงตกบ่อเบียร์ตายรึไง” พูดออกมา พร้อมกับกดเข้าไปดูที่หน้าหลักของเจ้าของอินสตราแกรม bigbadboii ชื่อบอกว่าแบดแต่ทำตัวมิ้งซะเหลือเกิ๊น

        “มึงเข้าอินสตาแกรมหรอ?” จุนฮยองรีบหันขวับทันทีที่ได้ยินคำว่าอินสตาแกรมจากปากคนที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ

        “อื้ม ทำไม...หื้ม” จุนฮยองยังไม่ได้ทันพูดอะไรต่อ สายตาดูจุนก็ไปสะดุดกับรูปสุดท้ายที่จุนฮยองอัพพอดี มันคุ้นๆ นิ้วยาวรีบกดเข้าไปดูภาพเต็มๆ

       

 


 

        คิ้วบนใบหน้าหล่อเหลาขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นภาพที่เป็นภาพเขากำลังหลับ พร้อมกับแคปชั่นที่ว่า นายหลับตรงนี้ไม่ได้นะ คุณลุงอ่า นี่อีก ที่ลืมตาตื่นมาแล้วเจอจุนฮยองยืนเงียบไม่ปลุกเขาเพราะแบบนี้สินะ...ดูจุนนิ่งเงียบไปโดยที่นิ้วยาวยังกดอยู่ที่มือถือไม่เลิก

        “ดูจุนอ่า..มึงเห็นแล้วใช่ป่ะ” และสุดท้ายก็เป็นจุนฮยองที่ทำลายความเงียบเมื่อเห็นดูจุนไม่ยอมพูดอะไรเลยหลังจากเข้าอินสตาแกรม

        “อื้ม” ดูจุนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแล้วสตาร์ทขับออกไปทันทีที่วางมือถือลง

        “ดูจุนอ่า”

        “อื้ม”

        “ดูจุนอ่า รูปมึงไม่ได้น่าเกลียดเลยนะ ทีตอนมึงลงสงครามรูปกันกับโยซอบ น่าเกลียดกว่านี้อีก มึงไม่เห็นโกรธไรเลยนี่ นี่กูแฟนมึงนะ” จุนฮยองหันไปหาดูจุนด้วยใบหน้าเง้างอเล็กน้อยและน้ำเสียงที่งอแงคนที่กำลังขับรถอยู่ไม่หยุด

        “อ่าห้ะ” ดูจุนยังคงตอบกลับเสียงนิ่งอีกเช่นเคย จุนฮยองจึงกระฟัดกระเฟี้ยดใส่ด้วยความไม่พอใจนึกโมโหปนน้อยใจ ทีตอนเล่นสงครามภาพกับโยซอบรูปน่าเกลียดกว่านี้ยังไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย

        ใบหน้าจุนฮยองที่หงิกงอมากกว่าเคยเหมือนเด็กโดนขัดใจอย่างไงก็อย่างงั้น จุนฮยองเลยล้วงเอามือถือตัวเองขึ้นมาเล่นแก้หงุดหงิดไอคนสมองกลับ กับเพื่อนไม่โกรธกับแฟนดันมาโกรธ โยซอบมันน่ารักน่าเอ็นดูนี่ ชิ!

        นิ้วเรียวกดปลดล็อคหน้าจอก็เห็นการแจ้งเตือนเด้งโชว์ขึ้นมาเด่นหรา

        “มึงเม้นอินสตาแกรมกูหรอ”

        “......” จุนฮยองหันไปถามดูจุนอีกครั้งหลังจากเห็นการแจ้งเตือนที่เป็นของดูจุนบนหน้าจอโทรศัพท์ของเขาแต่ก็ได้รับความเงียบกลับมาเช่นเคย

        “มึงตอนหลับมันน่ารักดีนี่ กูชอบอ่ะ กูก็เลยถ่ายแล้วลง ไม่เห็นจะน่าโกรธตรงไหนเลย......นี่มึงจะเอาแบบนี้ใช่ไหม!! เออ กูลบให้ก็ได้!!” จุนฮยองกระแทกเสียงด้วยความน้อยใจใส่คนขับที่ยังตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปอย่างเงียบ แล้วจึงหันมาสนในโทรศัพท์ตัวเองด้วยการจิ้มหนาจอทัชสกรีนแรงซะจอเกือบทะลุด้วยความหงุดหงิดเกินล้าน

        “เอ๊ะ...” ความเงียบครอบงำได้ไม่นานเสียงอุทานด้วยความแปลกใจของจุนฮยองที่จิ้มเข้าไปอ่านคอมเม้นของดูจุนก็ดังขึ้นมา พร้อมใบหน้าที่หันไปมองตัวคนเม้นที่ขับรถอยู่ข้างๆเขา

 


 

        จุนฮยองแยกเขี้ยวใส่ดูจุนก่อนจะหันกลับมาจิ้มๆที่หน้าจอโทรศัพท์ตัวเอง ดูจุนที่แอบชำเลืองหางตามองแล้วเห็นว่าให้คนตัวขาวที่เป็นตุ๊กตาหน้ารถให้เขาตอนนี้กำลังเลือกฟิลเตอร์ภาพให้เขาอยู่อย่างจริงจัง จนคิ้วสองข้างขมวดกันจนแทบจะเป็นปม เห็นอย่างนั้นแล้วดูจุนเองก็อดที่จะยิ้มขำกับการกระทำของจุนฮยองไม่ได้

        “อ่ะ ใส่ฟิลเตอร์ให้แล้วนะ ลบรูปเก่าทิ้งแล้วด้วย ไม่ต้องงอแงกับกูแล้วนะ” พูดพร้อมกับหันหน้าจอมือถือให้ดูจุนดูภาพที่ตัวเองอัพใหม่

 


 

        “อื้มม” ดูจุนเบี่ยงหน้าออกจากหน้าจอมือถือของจุนฮยองที่เจ้าของมันยื่นมาตรงหน้า

        “กูก็แก้ให้แล้วนี่ไง แก้แคปชั่นด้วย มึงโกรธไรกูอีกอ่ะ มึง กูเกลียดมึงแล้ว!” ด้วยความน้อยใจหรืออะไรไม่รู้ ทำให้ทั้งน้ำเสียงและใบหน้าของจุนฮยองตอนนี้ไม่ต่างจากเด็กน้อยโดนขัดใจ ใบหน้าเง้างอ คิ้วขมวดเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม ปากสีชมพูอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นทำให้แก้มสองข้างพองขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะมองซอยที่ดูจุนกำลังหักรถเข้าไป

        “ดูจุน! นี่ไม่ใช่ทางไปคอนโดกู นี่มัน..”

        “ซอยบ้านกูไง” จุนฮยองยังพูดไม่ทันจบดูจุนก็สวนขึ้นมาซะก่อน พอดีกับที่รถของดูจุนเลี้ยวเข้าไปจอดพอดิบพอดี พร้อมรอยยิ้มร่าของดูจุนที่แกล้งจุนฮยองได้สำเร็จ แถมยังได้เห็นความพยายามจะง้อแฟนที่น่ารัก น่าเอ็นดูของจุนฮยองอีก จะโดนด่ากี่ยก โดนทุบกี่ที โดนตีกี่หนก็คุ้ม

        “พามาทำห่าอะไร!! กูจะกลับห้องกู!! มึงสตาร์ทรถใหม่เดี๋ยวนี้เลยนะ ไอดูจุน!!

        “ก็จุนฮยองบอกว่าคุณลุงหลับแล้วน่ารักไม่ใช่หรอ จุนฮยองชอบไม่ใช่รึไง หื้ม นี่ไงจะพามาให้นอนดูตอนหลับให้จุนฮยองหลงคุณลุงไม่เลิกเลย” ดูจุนดับเครื่อง แล้วเก็บกุญแจรถไว้อย่างรวดเร็วก่อนจะรีบวิ่งไปเปิดประตูฝั่งจุนฮยองก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยและดึงจุนฮยองออกมาจากรถจนสำเร็จ

        “ไม่เอา มึงไม่น่ารักแล้ว จะตอนไหนมึงก็ไม่น่ารักแล้ว มึงแกล้งกูอ่ะ ปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลย!! ไอดูจุน!!” จุนฮยองโวยวายไปสะบัดมือไปให้หลุดจากมือดูจุนที่จับเอาไว้แน่น

        “ให้กูเหนื่อยตั้งแต่ยังไม่ถึงเตียงเลยนะมึง เออได้! ยกมึงทั้งคืนแหละคืนนี้  ไอเด็กรั้นของคุณลุง” ดูจุนอุ้มจุนฮยองพาดขึ้นบนไหล่เดินเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว

        .

        .

        .

        .

        .

        .

        .

        .

        .

        .

        ....จะมีวันไหนไหมที่แกล้งไอคนเจ้าเล่ห์อย่างยุนดูจุนได้สำเร็จ

        ....จะมีวันไหนไหมที่ยงจุนฮยองจะไม่ว่าง่ายใส่ยุนดูจุนได้นาน

        ....ไม่มีทางรู้หรอก รู้แค่ตอนนี้มีคุณลุงของคุณยงก็เพียงพอแล้ว

        ...อยู่แกล้งกันไปแบบนี้...นานๆนะ


"""""""""""""""""""""""""""""""""""""" The End """""""""""""""""""""""""""""""""""""""




     - ทดลองแต่ง ด้วยความฟินจากโมเม้นที่จุนฮยองสร้างดูจุนสาน ฮืออ ชอบบบ

     - อย่าลืมติดตามฟิคเรื่องยาว When I...ยังไงก็รักมึง ด้วยนะคะ ^.<

     - คำผิด คำตก คำหล่นตรงไหนต้องขออภัยด้วยจ้า

     - 1 เม้น = 1 กำลังใจนะคะะ



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ YoonYong_2Jun จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น