[ Twice ] สารภาพ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 177 Views

  • 2 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    177

    Overall
    177

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ฉันแอบชอบพี่มานานแล้ว
พี่ชอบน้องนะ minayeon


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
วันนี้แหละวันที่ฉันจะบอกพี่ ความรู้สึกมากมายที่มีต่อพี่














________________________________________________________________________________________


สวัสดีค่ะรีดทุกคน เรื่องนี้งานหยาบนิดหนึ่ง ด้นสดเลย เรื่องแรกยังไม่เสร็จก็แต่งเรื่องสองแล้ว
ถถถถ  หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ   ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 22 ก.ย. 59 / 22:16

บันทึกเป็น Favorite



 กริ๊ง!!......

เสียงนาฬิกาปลุกที่ดังขึ้นไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมสีอ่อน 

 

 

 

 

 

อ่า..กี่โมงแล้ว..เสียงสาวฟันกระต่ายพูดกับตัวเอง พลางจ้องมองไปยังนาฬิกาดิจิตอลที่ตอนนี้บ่งบอกว่าเจ้าของนาฬิกาตื่นสาย

 

ห้ะ!! สายแล้ว!!

 

พูดเสร็จอิม นายอน จึงรีบย้ายร่างกายของตนเองเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำกิจวัตรประจำวันเหมือนอย่างเคย  เพียงแต่เร่งการทำทุกอย่างเร็วขึ้นสองเท่าเพื่อไปให้ทันเวลา

 

 

 

 

10 นาทีผ่านไป

 

 

 

 

หนูไปแล้วนะคะ

 

ไม่ทานข้าวเหรอลูก

 

ไม่เป็นไรค่ะ

 

จะรีบไปไหนนะ  ยังไม่ถึงเวลาเลย  ”   ผู้เป็นแม่สงสัยที่วันนี้ลูกสาวสุดที่รักของตนไปโรงเรียนแต่เช้า

 

 

โรงเรียนหญิงล้วน  jyp

 

 

 

เฮ้ย!! นายอนมาเช้า!!”  จองยอนพูดแซวเด็กสาวฟันกระต่ายที่ไม่เคยเห็นมาโรงเรียนเช้าเลย

 

จริงๆด้วยนายอนมาโรงเรียนแต่เช้า”  จีฮโยที่เห็นจึงพูดแซวบ้าง

 

นับเป็นบุญตามาก  โมโมะพูดบ้าง

 

 

เอากันเข้าไป    โอ้ย..นายอนคนนี้ล่ะเพลีย ไม่ใช่เพลียเพราะเพื่อนๆนะ เพลียเพราะตื่นเช้ากว่าปกตินี่แหละ

 

 

แล้วทำอีท่าไหนถึงมาโรงเรียนแต่เช้าได้ล่ะ  จองยอนถามบ้าง

 

 

ก็วันนี้มันวันงานโรงเรียนเชียวนะ  ฉันก็เลยรีบมาจะช่วยเพื่อนๆบ้างจัดเตรียมงานของห้องเรา

 

ก็จริงนะ งั้นพวกเราก็รีบไปกันได้แล้ว”  จีฮโยพูดบ้าง

 

 

 

 

 

 

ที่ห้องเรียนของ ม.ปลายปี2 ห้องA

 

 

อ้าว นายอน จีฮโย  โมโมะ  มากันพอดีเลย 

งั้นสมาชิกห้องเรามาครบแล้ว    ฉันก็จะพูดเลยล่ะนะ

แฮ่มๆ  สิ่งที่พวกเราทำ เตรียมการกันมาก็เพื่อวันนี้ ฉะนั้นแล้วฉันอยากให้สองวันนี้ออกมาดีที่สุด

ดังนั้นพยายามเข้าทุกคน!! ”

 

 

เย้!! เสียงทุกคนโห่ร้องออกมาเนื่องจากคำพูดให้กำลังใจจากหัวหน้าห้องอย่างดาฮยอน

 

 

 

 

 

 

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา   ผมขอเปิดงานประจำปี2016โรงเรียนหญิงล้วน jyp  ณ บัดนี้

 

ปัง!!  ปัง!!  เสียงจุดพลุดังขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณว่างานโรงเรียนได้เริ่มขึ้นแล้ว

 

 

 

ทุกคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว  หัวหน้าบอกเพื่อนๆ

 

 

 

นี่ รู้ไหมนายอนหัวหน้าห้องน่ะมีไอเดียใหม่เพื่อที่จะสร้างกำไรให้ห้องเยอะๆ  โดยหัวหน้าเค้าทำกล่องจดหมายรักน่ะ

 

มันเป็นยังไงอ่ะจองยอนนายอนถาม

 

ก็เขาจะให้เราเขียนอะไรก็ได้ลงในกระดาษ  แล้วก็บอกว่าอยากจะให้เอาไปให้ใคร 

หัวหน้าห้องบอกว่าคนน่าจะใช้บริการเยอะเพราะเด็กโรงเรียนเราขี้อาย พอเวลาชอบใครเลยไม่กล้าไปบอก

 

 

ก็จริงนะ

 

เออใช่ ลืมไปเลยตอนนี้มีคนมาใช้บริการแล้วดาฮยอนบอกให้เราสองคนช่วยเอาจดหมายไปส่งน่ะ

 

ห๊า? ทำไมต้องเป็นฉันด้วย ให้เดินตามหาคนเนี่ยนะ เหนื่อยจะตาย

 

น่า เอาเถอะน่า

 

เฮ้อ..ก็ได้

 

 

 

 

นี่นายอนแกรู้เรื่องกล่องจดหมายรักยัง?”

 

อืม ฉันรู้แล้วหน่าโมโมะ

 

แล้วแกจะส่งให้พี่มินะไหม

 

 

ห้ะ  จะให้ฉันส่งไปให้พี่เขาเนี่ยนะ

 

ใช่  ถ้าแกไม่ส่ง  แล้วตอนไหนแกจะได้บอกเขาสักที  ถึงจะเป็นจดหมายก็เถอะ

หรือแกจะรอให้พี่มินะเรียนจบก่อน แกถึงจะไปบอก

 

ก็ได้ฉันจะเขียน

 

"ให้มันได้อย่างนี้สิ"

 

 

เฮ้อ..ถึงจะบอกเองว่าจะส่งก็เถอะ  แต่ตัวเองก็ต้องเอาไปส่งเองไม่ใช้เหรอ

 นั้นสินะที่โมโมะพูดก็ถูกพี่มินะยิ่งมีคนชอบเยอะด้วย  คนอะไรเท่ชะมัดทั้งที่เป็นผู้หญิงแท้ๆ

แถมนิสัยก็ดี แบบนี้จะไม่ให้ชอบพี่ได้ยังไง  ฉันแอบชอบพี่มินะตั้งแต่อยู่ม.ต้น

พอม.ปลายฉันจึงเลือกเข้าโรงเรียนนี้เพราะพี่มินะ  พอฉันสอบเข้าได้สวรรค์ก็เป็นใจให้

โดยโรงเรียนนี้ จะมีการเล่นพี่รหัส น้องรหัส โดยใช้ตามห้องที่ตัวเองอยู่ แล้วฉันก็บังเอิ๊ญ

บังเอิญ สอบได้คะแนนเยอะ  ทำให้ฉันได้อยู่ห้องA ซึ่งเป็นห้องน้องรหัสของห้องพี่มินะที่อยู่ห้องAเหมือนกัน    แต่สวรรค์ยิ่งเป็นใจเข้าไปใหญ่พอฉันจับได้พี่มินะเป็นพี่รหัส

ไม่ต้องก็รู้ว่าฉันดีใจขนาดไหน   แล้วมันก็ยังทำให้ฉันได้พูดคุยกับพี่มินะ แถมได้เบอร์ ได้ไลน์ rพี่มินะพาไปเลี้ยงข้าวด้วย อะไรมันจะดีขนาดนั้น  แต่ตอนนี้ฉันต้องเลือกแล้วสินะว่าจะบอกหรือเปล่า..

 

 

แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วฉันจะเขียนมัน

 

 

 

 

 

"นายอนหาใครอยู่เหรอ"  บุคคลหนึ่งหน้าตาดีเอ่ยถามน้องรหัสของตนที่กำลังชะเง้อเหมือนหาใครสักคน

 

พี่มินะ!!

 

"หาใครอยู่เหรอ"  มินะถามรุ่นน้องอีกรอบ

 

 

"เอ่อ..หนูหาพี่มินะอยู่นั้นแหละ"

 

"มีธุระอะไรกับพี่เหรอ?"

 

"นี่คะ"

 

"อะไรอ่ะ"

 

"จดหมายรักค่ะ"

 

"ของน้องนายอนเหรอ"

 

"ปะ เปล่าค่ะ พอดีห้องหนูทำกล่องจดหมายรัก แล้วมีคนให้เอามาให้พี่มินะน่ะค่ะ"

 

"อ่อ  งั้นพี่อ่านเลยนะ"

 

"เชิญค่ะ"

 

"ถึงพี่มินะ ฉันแอบชอบพี่มินะมานานแล้ว ตั้งแต่ม.ต้นแล้ว  ฉันจึงอยากบอกพี่มินะว่าฉันชอบพี่มินะมากๆ

ใครกันนะ?

บอกพี่ได้หรือเปล่าว่าใครส่งมาให้พี่"

 

"ไม่ได้ค่ะ"

 

“….”

 

"แล้วคำตอบล่ะคะ"

 

"เอ๊ะ พี่ต้องตอบด้วยเหรอ"

 

"เอ่อ.. เผื่อเขาอยากรู้น่ะค่ะ"

 

"อ่อ.. พี่ก็ดีใจนะที่มีคนชอบพี่ แต่ทำไมเขาไม่มาบอกด้วยตัวเองนะ  ส่งจดหมายมาแบบนี้พี่ไม่ชอบเลยแหะ"

 

"เอ่อ..เหรอคะ งั้นหนูไปก่อนนะคะ"  พูดลาเสร็จนายอนจึงรีบวิ่งออกไป 

 

"อ้าว..ไปซะแล้ว"

 

 

 

 

หลังจากที่ได้รับคำตอบจากรุ่นพี่ที่ชอบแล้ว  อิม นายอนรีบวิ่งออกมา เพื่อไม่ให้พี่รหัสของตนได้เห็นว่าในขณะนี้ บนใบหน้าได้มีน้ำตาหลั่งไหลออกมา  เมื่อวิ่งออกมาได้สักพักจึงรู้สึกเหนื่อยล้า  นายอนจึงหยุดวิ่งแล้วนั่งพักที่โต็ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้หลังโรงเรียน ที่เงียบปราศจากผู้คนซึ่งแตกต่างกับบริเวณโซนหน้าโรงเรียนอย่างสิ้นเชิง

    นายอนนั่งร้องไห้จนเวลาผ่านมาได้สักพัก..

 

 

 

เฮ้อ....นี้ฉันเป็นบ้าอะไรไปเนี่ย พี่มินะไม่ได้ปฏิเสธเราสักหน่อย  แค่พี่มินะบอกว่าไม่ชอบที่ส่งเป็นจดหมายเท่านั้นเอง

แต่ถ้าจะให้ฉันไปสารภาพต่อหน้าเลย มันก็คงจะยากมากเกินความสามารถฉันไปหน่อย

 

 

 

 

 

 

 

"นายอน"

"อยู่นี่เองพี่ตามหาตั้งนาน"

"เอ๊ะ..นายอนร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรน้องนายอน รุ่นพี่ถามน้องด้วยความเป็นห่วง"

 

"ปะ เปล่า นี่คะ พอดีว่าลมแรง มันเลยพัดฝุ่นเข้าตาหนูเท่านั้นเอง"  นายอนพยายามพูดแก้ตัวพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้แห้งเหื่อดหมดไป

 

"อย่าโกหกพี่เลยน่า  มีปัญหาหรือทุกข์ใจอะไรก็พี่ได้นะ"

 

"พี่นั้นแหละที่ทำให้หนูร้องไห้ นายอนคิดในใจ"

"เอ่อ  แล้วพี่มินะตามหาหนูมีธุระอะไรเหรอคะ"

 

"อ่อ ใช่ พอดีพี่อยากจะถามน้องนายอนว่าจดหมายที่ให้พี่มานี่  เจ้าของจดหมายหน้าตาเป็นยังไงเหรอ"

 

"หน้าตาเหรอ..ก็สวยๆ หน้าตาน่ารัก ขนาดหนูเห็นหนูยังรู้สึกปลื้มนิดหนึ่งเลย"  น่าน แถได้อีก

 

"หลงตัวเองจังน้องนายอนเนี่ย"

 

 

"หลงตัวเองอะไรคะ หนูกำลังพูดชมเจ้าของจดหมายฉบับนั้นอยู่ต่างหาก" เด็กสาวรีบพูด

 

"ฮ่าๆ  คิดว่าพี่ไม่รู้เหรอว่าจดหมายฉบับนั้นเป็นของนายอน"

 

"ห้ะ? พี่รู้เหรอคะ?"

 

"อืม รู้อยู่แล้วล่ะ ก็เพราะลายมือของนายอนมันเป็นเอกลักษณ์จะตาย"

 

“….”

ทำยังไงดีพี่มินะรู้จนได้  คงต้องวิ่งอีกรอบแล้ว

 

 

 

เดี๋ยวสิ จะไปไหน คราวนี้พี่ไม่ยอมให้นายอนหนีพี่ง่ายๆหรอก   มินะพูดขณะที่มือคว้ามืออีกฝ่ายได้

 

“….”

 

"พี่แค่อยากจะบอกน้องนายอนว่า...  ว่า.."

 

ว่าอะไรพี่ รีบบอกหน่อยสิฉันกลัวจนฉี่จะราดแล้วนะ  นายอนพูดกับตัวเอง

 

"ว่า..."

 

 

.....

 

 

"พี่ก็ชอบนายอนเหมือนกันน่ะ..."

 

 

"กะไว้แล้ว...ว่าพี่ไม่ได้ชอบหนู..

ห้ะ!!  อะไรนะ  พี่ชอบหนูเหรอ

พี่มินะอย่าพูดแกล้งหนูเลย.."

 

"พี่ไม่ได้แกล้งนะ พี่พูดความจริง ตั้งแต่ที่รู้จักนายอนตอนปี2  พี่ก็ชอบนายอนตั้งแต่ตอนนั้นเลยล่ะ  ที่พี่พาไปเลี้ยงข้าว ไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสอง นี่มันยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ  พี่ชอบนายอนนะ.."

 

อะไรนะนี่ฉันโดนสารภาพรักจากคนที่ชอบอย่างนั้นเหรอ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันนี้ 

แต่ที่พี่มินะบอกว่าพาไปนั่น เลี้ยงนี่ แล้วฉันไม่รู้ความรู้สึกของพี่มินะ นี่ฉันคงสมองน้อยมากจริงๆ

 

 

"แล้วคำตอบของพี่ล่ะ"

 

"คะ?"

 

"คำตอบของคำถามที่ว่า  เป็นแฟนพี่นะ น่ะ"

 

 

"เอ่อ..ค่ะ หนูก็อยากเป็นแฟนกับพี่ค่ะ" -////-

 

 

"ตกลงแล้วนะ ห้ามเปลี่ยนใจนะ"

 

"ไม่มีวันเปลี่ยนค่ะ"

 

 

อีกฝ่ายพูดจบ ฝ่ายพี่ได้โอกาสจึงจูบคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน  ฝ่ายคนน้องก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด  ในทางกลับกันฝ่ายน้องจึงจูบฝ่ายพี่กลับบ้าง 

 

ที่ใต้ต้นไม้  ณ ที่แห่งนี้จะเป็นที่ที่ฉันและเธอจะจดจำไปตลอดชีวิต ที่ที่ทำให้ฉันและเธอได้อยู่เคียงข้างกัน ได้ผูกพัน กันมากยิ่งขึ้น ที่ที่ทำให้เราได้เป็นแฟนกัน.....

 

 

 

 

 

 

END

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ white yuri จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 lukminayeon
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 05:49
    น่ารัก มีการจำลายมือได้ด้วย สุดยอด
    #2
    0
  2. #1 tttiexbackdrop (@tttiexbackdrop) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 00:32
    โธ่ะะ แอบชอบเค้าตั้งแต่พาไปเลี้ยงก็ไม่ยอมบอกก จะว่าพินากากที่วิ่งหนีก็ไม่ได่ เพราะมินะกากกว่าที่ไม่บอกกก หู่ยยย 555555555555 สนุกดีค่ะ ฟีลกู้ดดด
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น