Deep Blue Red Sky. เปลวไฟในสายน้ำ

เปิดจองรวมเล่มอยู่ค่ะ แต่ไม่ได้แจ้งที่นี่ค่ะ

ตามไปดูที่บล็อกนะคะ

jumemon.wordpress.com

---

PS.  WELCOME TO CHAOS TIME

จะลงเป็นรูปเล่มเมื่อไรค่ะ รอซื้ออยู่ อยากอ่านตอนพิเศษด้วย

เพิ่งเข้ามาอ่านจนจบค่ะ ขอบคุณไรท์เตอร์มากค่ะที่เขียนนิยายดีๆให้อ่าน เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ใช้ภาษาได้สวยมาก อ่านแล้วมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ได้เห็นความน่ารักของตัวเอก และลุ้นไปกับพัฒนาการของความรักของทั้งคู่ 

โชคดีมากเลยที่มาเจอนิยายเรื่องนี้ แล้วเดี๋ยวจะตามไปอ่านเรื่องอื่นต่อไปค่ะ

น่ารักตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่องเลยคะ ชอบตอนจบมากๆ

---

PS.  เมื่อเชิดศีรษะให้สูงขึ้นได้, หัวใจก็สิ้นแล้ว ซึ่งความกลัว

สนุกมากกกกก!! อ่านรวดเดียวถึงเช้าเลยค่ะ 555
อ่านแล้วอยากให้สลับฝ่ายกันจริงๆนะเนี่ย >_< แต่จิ้นตอนปัจจุบันนะคะ แบบว่าเรเธียร์โตมาแล้วแมนกว่าอัสธาราธอ่ะ ฮี่ๆๆ
แต่ตอนนี้พระเอกของเราตัวโตกว่าเดิมอีกสินะTwT

หลังจากอ่านนิยายของคุณ Juon มาหลายเรื่อง เพิ่งลองแว่บมาดูเรื่องนี้ ---แว่บเดียวอ่านจนจบเลย ^^
อ่านแล้วได้หลายอารมณ์มาก ทั้งตอนขำๆ ทั้งตอนเศร้าๆ กับตอนจบที่มีความสุขทั้งตัวละครทั้งคนอ่าน >w<

ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆค่ะ _/|\_

เราเรียกร้องตอนพิเศษ.  O(>[]<)o
ทุบโต๊ะ
อยากอ่านตอนเรเธียรเด็กอ้าาาา


อ้ากกกก

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

อ่านสามตอนรวดเช่นกัน

ยิ้มแก้มจะปริแล้ว อ๊ายยย     /(>)w(<  )\    /(   >)W(<)\

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

อัพเเล้ว! ( อันที่จริงควรจะบอกว่าอัพตั้งนานเเล้วต่างหาก  เเฮะๆ )
อ่านจบสามตอนรวดเลยค่ะ  สนุกมากๆ  ( เเต่เเอบเศร้านิดนึงตอนที่หนูอัสตามลงไปในทะเลเเล้วถูกพี่ชายตวาด )
อ่านจนถึงตอนจบ  สรุปได้ว่าเรเธียร์นั้นเเผนสูงมาก =_=d  ( เเต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม  เรเธียร์ตอนเด็กก็น่ารักสุดใจขาดดิ้นอยู่ดี ^_^ )  ชอบตอนที่เรเธียร์กลับมาหาในร่างเด็ก  มันเเบบว่าเออ...  น่ารักจริงๆนะ  ดูเอาเเต่ใจนิดๆ  เเต่อยู่ในในระดับที่น่ารักน่ากอดเเละสมเป็นเรเธียร์ดีเเล้ว ( แอบเชียร์ให้อัสธาราธรีบๆเอาคืน  เหอะๆ  ตอนนี้เรเธียร์ได้เป็นทารกเเทนเเล้ว ^_^ !! จัดหนักเลย  โฮะๆๆๆ )  
ด้านอัสราน  นี่ท่านรู้อะไรอยู่เเล้วใช่ป่ะ  ถ้อยคำดูน่าสงสัยมาก
สงสารอูห์รูน  หัวปั่นตั้งเเต่โผล่ออกมาบทเเรกยันบทสุดท้ายเลย  เฮอะๆๆ
ภาษายังสวยเหมือนเดิม  สุดท้ายเเล้วก็ขอเเสดงความยินดีด้วยที่เขียนจนจบเเล้ว  คุณยอดเยี่ยมมากค่ะ!
  

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

แผนสูงมากองค์กษัตริย์!!!

ทำเป็นเด็กให้น่ารักแต่จริงๆจำทุกอย่างได้แล้ว!!!

น่ารักจังเลย TvT

 จบซะแล้ว
ยังไม่อยากให้จบอ่ะ

ง่า
เรเธียร์ น่ารักๆๆๆๆ
อยากให้มีต่อจัง

ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์นะคะ แหะๆ^^"

โดยส่วนตัว เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนได้ชิลสุดๆ ในบรรดาเรื่องยาว(และยาว)ที่เขียนมาทั้งหมดแล้วล่ะค่ะ

เรื่องนี้เรเธียร์มีเหตุผลส่วนตัวนิดหน่อย(จริงดิ?) ที่เป็นเคะค่ะ ไว้จะเขียนถึงตอนจบเรื่องแล้วกันนะคะ (แปลว่ามันใกล้จบแล้วรึ?!!!)

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

---

PS.  WELCOME TO CHAOS TIME

สู่ขอเลยรอช้าอยู่ใหญ่กษัตริย์แห่งสายน้ำ!! พี่ชายเขาจะว่าอะไรได้ถ้าน้องชายอยากจะอยู่หนะ!!

รู้สึกเหมือนใกล้จบ



Oh no!!!!  /(=[]=)\!!!!!!



หนูอัสจะเปนยังงัยถ้าเรเธียร์ไม่อยุ่อ่ะหายใจในน้ำไม่ได้แล้วต้องกลับขึ้นบก??? ToT

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

เเต่งได้ดีเหมือนเคยเลยค่ะ ตอนนี้เริ่มสงสารเรเธียร์ขึ้นมาเล็กน้อย ( หลังจากที่เข้าข้างน้องอัสมานาน )
เเต่... มุกปิ่นปักผมนี่ต้องใช้กับผู้หญิง(ไม่ก็เคะ)เท่านั้นไม่ใช่เหรอ เเล้วทำไมเมะ... =/////=
( เเง้วววว T^T ว่าจะไม่จิ้นอัสเคะเเล้วไง เเต่ก็ทำใจไม่ได้อ่ะ สรุปคือจะเเอบจิ้นต่อไปค่ะ! T_T )
ด้านท่านพี่อัสราน ในที่สุดท่านก็คิดได้ น้องหายไปนานก็ส่งสาห์นไปตามสิเฮ้ย! ( นึกว่าจะไม่มีบทไปซะเเล้ว )
โดยส่วนตัวเเล้ว เราคิดว่าเรเธียร์น่าจะสู่ขอน้องอัสมาอยู่ด้วยกันเป็นเรื่องเป็นราวนะ เพราะต่อให้ต้องคืนไปหลังหมดวาระสุดท้าย เดี๋ยวพอเกิดใหม่เเล้วจำได้ มีความน่าจะเป็นสูงที่พ่อคุณ(เรเธียร์) จะหาเหตุขึ้นไปลากน้องอัสกลับลงมาอยู่ที่วังด้วยอยู่ดี
ภายังสวยเหมือนเคย~ จะติดตามต่อไปนะคะ ^_^

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

จริงๆก็อยากให้อัสได้กลับไปหาพี่ชายนะแต่จากตอนแรกบอกว่าจะไม่ได้กลับสินะ งืมมมมมม

-*-

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

ชะเเว๊บมาอ่านอย่างรวดเร็ว >_< 
ยาเมืองนี้ช่างน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง  ไม่รู้ว่าเรเธียร์กลืนลงไปได้ยังไง T_T
ยังคงรักษาความสนุกเเละภาษาที่สวยงามไว้ได้เหมือนเดิมเลยค่ะ ^_^
เนื้อเรื่องตอนนี้ออกเเนวเรื่อยๆ  ใต้น้ำสุขสงบดี  เเล้วทางซาซาร์กันล่ะคะ
( สงสารพี่ชายกับพี่สาวอัส  ป่านนี้ราชามังกรไฟคงยังรอน้องชายกลับไปแช่บ่อกำมะถันอยู่เเน่ๆเลย )
จะติดตามต่อไปนะคะ  ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ^_^

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

อ่า...  ไม่ทราบจะพูดอะไรเช่นกันค่ะ =////=
ว่าเเต่...  เรเธียร์ขี้หึงนะเนี่ย  หรือจะเรียกว่าหวงดี??
ภาษายังสวยเหมือนเดิม  จะติดตามต่อไปนะคะ

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

=////////=

ไม่รู้จะพิมอะไรดี มันเขินนนนนน 55

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

แ่ก่แล้วก็งี้สินะเรเธียร์

แต่แอบดีใจ จริงๆแล้วอยากให้อัสรุกมากกว่า

คนสวยต้องรับสิถึงจะถูก!! ><

ไม่อยากให้นี่เป็นฝันเลยย~ ต้องไม่ใช้ฝันสินะ!

---

PS.  สิ่งที่สำคัญที่สุดของฉันคือการมีชีวิต เพราะมันทำให้ฉันได้พบกับสิ่งมีค่าในชีวิตฉันอีกหลายๆอย่าง อย่างคุณนั่นไง :)))

สลับดีไหมคะ...  สลับก็ดีนะ..??  สลับเถอะค่ะ...!! ( บ้าไปแล้ว )
เห็นเเก่ตำเเหน่งราชา  ตกเป็นเบี้ยล่างเจ้าชายเเบบนี้มันเสียศักดิ์ศรีน้า~
เเบบนี้มันต้องเอาคืน  คืนให้สาสม  เราอย่ายอมเเพ้ >O<
( ไซโคสุดชีวิต )

เเต่อย่างไรก็ตาม  เเล้วเเต่ไรท์ดีกว่าค่ะ  เพราะยังไงเรื่องมันก็สนุกน่าติดตามอยู่เเล้ว ^_^  ( เรื่องอย่างว่ามิสำมะคัญ  ต่อให้น้องอัสรุก  เเต่ถ้าไม่มีฉากบนเตียงซะอย่าง  การเป็นรุกนั้นก็ไร้ความหมาย  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าเรเธียร์ที่อายุมากกว่า  โฮะๆๆ  นั่นคือการรังเเกเด็กนี่เอง! >_< ) 

จะตามอ่านต่อไปค่ะ ^_^ 

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

สรุปว่าเรเธียร์เมะไม่ได้ เพราะอายุเยอะแล้วนี่เองค่ะ....

เอ...หรือจะให้สลับไปสลับมาดี? (เพราะยังไงท่านเรเธียร์ก็ถึงกับเป็นราชัยน์แห่งสายน้ำเชียวนะXD)

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ

---

PS.  WELCOME TO CHAOS TIME

ช่างปวดเอวได้จังหวะจริง =_=++
( เกือบได้รุกอยู่เเล้วเรเธียร์  มาปวดอะไรกันตอนนี้เล่า!! T_T )
ตอนนี้ชวนเลือดกำเดาหกมากๆค่ะ  ทั้งที่ตอนเเรกกำลังสงสารอัสธาราธอย่างเเรง
( ใช่สิ T_T  มังกรไฟทำอะไรก็ผิด  อยู่เฉยๆก็ยังผิด  ก็นี่มันในน้ำนี่!!!!! - เหวี่ยงเเทน )
เเต่งได้ดีมากๆเหมือนเดิมค่ะ  เข้าถึงอารมณ์ตัวละคร
ว่าเเต่...  หลังๆมานี้เรเธียร์เริ่มไม่เอ็นดูอัสธาราธเเล้วเหรอคะ
เเบบว่า  ไม่มีท่าทางเเบบเด็กกับผู้ใหญ่เเล้วน่ะ  มองก็เเบบอืม...  ก็รักกันนะ 
เเต่ดูเหมือนราชินีกับทาสเข้าไปทุกที โดยเฉพาะคำนี้...
มีปัญญา? - เรเธียร์ ( พร้อมทำหน้านิ่ง )
เเง้ววววววว  ไม่โอ๋กันเเล้วหรือไงค้า~  อย่ามองน้องอัสเขาด้วยสายตาเเบบนั้นนะ~
น้องอัสก็ช่างจิตตกกับชีวิตจริงๆ  สุดท้ายเเล้วจะกลายเป็นโศกนาฎกรรมรักต้องฆ่าหรือเปล่าเนี่ย
รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะคะ  ไหนๆก็ล้ำเส้นกันไปเเล้ว  อยากรู้ว่าเรเธียร์ ( เเละชาวประชาสายน้ำ )จะว่ายังไงต่อไป

เอาใจช่วยอยู่ค่ะ

ปล. พี่ชายน้องอัสที่ซาร์ซากันลางสังหรณ์เเม่นมากๆ  งวดนี้ท่าว่าไม่ถูกลงโทษก็คงถูกรั้งไว้อยู่ใต้น้ำตลอดชีวิตซะเเล้วสิ
( ไม่ได้กลับบ้านเกิดจริงๆด้วย  ตามเรเธียร์ลงน้ำเหมือนความฝันเป๊ะเลย ) 

---

PS.  ในความทุกข์ ยังมีความสุขเเฝงเร้นอยู่เสมอ

อู้ย ใจหายหมดเลย เกือบไปนะอัสธาราน
ในที่สุดตอนที่ฝันถึง ก็มาซักที 555555
แต่งสนุกอีกเช่นเคยค่ะไรเตอร์