ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด

การวัดตัวเพื่อสร้างแบบตัดเสื้อมาตรฐาน

การวัดตัวเป็นหัวใจสำคัญของการสร้างแบบตัด  จำเป็นต้องศึกษาวิธีการวัดตัวให้แม่นยำ  เพื่อคุณภาพในการสร้างแบบตัดเสื้อมาตรฐานและการสร้างแบบตัดเสื้อเบื้องต้นโดยเฉพาะแบบ

ตัดเสื้อเบื้องต้นหรือเสื้อแม่แบบที่สร้างขึ้นเฉพาะบุคคล  สำหรับแบบตัดเสื้อมาตรฐานนั้นจะสร้างขึ้นตามขนาดมาตรฐานที่กำหนดขนาดตัวมาแล้ว  ซึ่งต้องวัดตัวเหมือนการวัดตัวตัดเสื้อ  ผู้ศึกษาควรทำความเข้าใจเพื่อเปรียบเทียบขนาดตัวเทียบเคียงการใช้และปรับแบบตัดตลอดจนการนำไปใช้เพื่อการเลือกซื้อ

                การสร้างแบบตัดเสื้อตัวหลวม  วัดขนาดตัวในการสร้างแบบตัดน้อยกว่าเสื้อเข้ารูปร่างและปัญหาของรูปทรง  ความพอเหมาะ ขั้นตอนการทำงานก็น้อยกว่าด้วยทั้งนี้ขึ้นอยู่กับรายละเอียด  การตกแต่ง  แบบของส่วนประกอบ แขนเสื้อ และปกเสื้อ เป็นต้น

การเตรียมตัวเพื่อวัดตัว

1.  ผู้ถูกวัดตัวความสวมชุดชั้นในที่พอเหมาะกับตัวเพื่อผลการวัดสัดส่วนที่ถูกต้องและควรสวมชุดชั้นในชุดที่ใส่วัดตัวเมื่อมาลองตัวหรือการสวมใส่จริงทุกครั้ง

2.  ไม่สวมชุดที่มีเสื้อผ้ามากชิ้นในการวัดตัว  หรือเสื้อเสริมไหล่ที่หนาเทอะทะจนไม่สามารถคาดเดาสัดส่วนจริงได้  ควรพิจารณาให้เหมาะสม การวัดตัวเพื่อสร้างแบบตัดชุดที่เข้ารูปทรง เน้นความพอดี เช่น ชุดชั้นใน ชุดราตรีเข้ารูป ฯลฯ

3.  นำสิ่งของออกจากกระเป๋าเสื้อ กระเป๋ากระโปรง

4.  ผู้ถูกวัดยืนในท่าที่สบายๆ ไม่ก้มๆ เงยๆ หรือก้มลงมองตามขณะวัดตัว  เพราะทำให้สัดส่วนที่วัดคลาดเคลื่อนได้

5.  ผู้ถูกวัด ควรคาดเอวด้วยเทปคาดเอวหรือยางยืดเพื่อเห็นเอวที่ชัดเจน  ขณะวัดจะยึดที่ขอบบนหรือขอบล่างของเทปคาดเอวก็ให้ปฏิบัติเหมือนกันตลอดสำหรับการวัดตัวครั้งนั้นๆ

6.  การสอดนิ้วเพื่อจัดสายวัดขณะวัดตัวให้ใช้วิธีสอดนิ้วชี้หรือสอดนิ้วชี้กับนิ้วกลางสำหรับจับสายวัดเพื่ออ่านความกว้างของส่วนต่างๆที่วัดพอดี  จะใช้วิธีสอดหนึ่งนิ้วหรือสองนิ้วให้ใช้วิธีใดวิธีหนึ่งตลอดในการวัดตัวครั้งนั้นๆ

การวัดตัว

ก่อนที่จะเย็บเสื้อผ้าเป็นตัวเสื้อ กางเกงหรือกระโปรง  ช่างตัดเสื้อจะต้องรู้สัดส่วนของผู้ที่จะสวมใส่เสื้อผ้านั้นก่อน  การวัดตัวจึงเป็นขั้นตอนแรกของการตัดเย็บ  ซึ่งถ้าสามารถวัดได้ถูกต้องหรือใกล้เคียง  เสื้อผ้าก็จะพอเหมาะพอดีกับรูปร่างของผู้สวมใส่โดยไม่ต้องแก้ไขในภายหลัง  ผู้วัดจะทำการวัดตัวตามขั้นตอนต่อไปนี้

    1.   ยาวหน้า  โดยทาบสายวัดตรงรอยบุ๋มตรงกลางคอด้านหน้า ให้แนบกับลำตัวด้านหน้าลงมาถึงเอว         

                2.   ยาวหลัง  โดยทาบสายวัดจากปุ่มกลางกระดูกคอด้านหลัง  ให้แนบลำตัวลงมาจนถึงแนวเอว

                3.   บ่าหน้า  วัดจากช่องรักแร้หรือแนวแขนพับด้านหนึ่งมายังอีกด้านหนึ่ง

                4.   บ่าหลัง  วัดจากช่องรักแร้หรือแนวแขนพับด้านหนึ่งมายังอีกด้านหนึ่ง

                5.   อกสูง  วัดจากปุ่มกลางคอหน้าพาดสายวัดเฉียงมาที่จุดยอดอกด้านใดด้านหนึ่ง

                6.   อกห่าง  วัดจากจุดยอดอกด้านหนึ่งมายังอีกด้านหนึ่ง

                7.   ไหล่กว้าง  วัดจากข้างคอที่แนวตะเข็บไหล่มาที่ปุ่มปลายไหล่

วัดตำแหน่งนี้เมื่อสร้างแบบตัดเสื้อตัวหลวม สร้างแบบตัดเสื้อเข้ารูปไม่ต้องวัด

                8.   ตะเข็บไหล่  วัดจากข้างคอมาถึงปุ่มปลายไหล่(วัดที่ด้านใดด้านหนึ่ง)

วัดตำแหน่งนี้เมื่อสร้างแบบตัดเสื้อตัวหลวม สร้างแบบตัดเสื้อเข้ารูปไม่ต้องวัด

                9.   รอบคอ  วางสายวัดให้ชิดกับฐานคอตรงแนวต่อกับช่วงไหล่  แล้วใช้นิ้วสอดเข้าไปในสายวัดหนึ่งนิ้ว วัดให้พอหมุนได้

10.  รอบอก  วัดให้ผ่านส่วนที่นูนที่สุดของอกโดยให้สายวัดด้านหน้าและด้านหลังเป็น    แนวเดียวกันอย่าให้สายวัดตกห้อยหรือยกสูง

11.  รอบเอว  วงสายวัดไปรอบเอว  วัดตรงส่วนที่คอดที่สุด  ตรงแนวที่คาดเชือกไว้ให้พอดีไม่ต้องให้ตึงมาก

12.  รอบสะโพกบน  วัดผ่านบริเวณที่เป็นหน้าท้องถ้าเป็นวัยรุ่นหรือผู้ที่ไม่มีหน้าท้องอาจสังเกตได้ยาก  เพราะหน้าท้องเรียบให้สังเกตจากมาตรฐานเส้นสะโพกบนอยู่ต่ำจากเอวลงมาประมาณ 10-11 เซนติเมตร

13.  รอบสะโพกล่าง  ทาบสายวัดจากเอวลงไปประมาณ 18-20 เซนติเมตร หรือตรงส่วนที่นูนที่สุดของตะโพก  แล้ววงสายวัดให้รอบ   และขณะวัดให้ใช้นิ้วสอดเข้าไปในสายวัดสองนิ้ว จากนั้นลองเลื่อนสายวัดขึ้นลงดู พอให้สายวัดผ่านตะโพกได้สะดวกจึงถือว่าใช้ได้

14.  วัดความยาวกระโปรงหรือกางเกง  โดยวางสายวัดทาบจากเส้นเอวยาวลงมาทางด้านหน้าขาหรือด้านข้างตามต้องการ

วิธีวัดขนาดแขนเพื่อสร้างแขนเสื้อ  ขณะวัดควรงอแขนเล็กน้อย

15.  รอบต้นแขน   สอดสายวัดเข้าช่องรักแร้บริเวณแขนพับ  ควรวัดรอบต้นแขนก่อนการวัดรอบวงแขน

16.  รอบวงแขน สอดสายวัดผ่านใต้รักแร้ขึ้นมาผ่านปุ่มปลายไหล่ให้สังเกตว่ารอบวงแขนมักมีเนื้อที่มากกว่ารอบต้นแขนค่าเฉลียประมาณ 9-12 เซนติเมตร

17.  รอบข้อศอก   ขณะวัดงอแขนในลักษณะให้แขนส่วนล่าง(ข้อศอก-ปลายนิ้ว) ขนานกับแขนส่วนบนเป็นมุมฉาก จากนั้นจึงวัดรอบข้อศอก

18.  รอบข้อมือ    วงสายวัดรอบตรงปุ่มข้อมือ  แล้วลองเลื่อนขึ้นลงให้ผ่านมือได้สะดวกโดยไม่คับหรือหลวมจนเกินไป

19.  แขนยาว  วัดจากปุ่มปลายไหล่ผ่านข้อศอก มาถึงใต้ปุ่ม  ตัวเลขที่จดมี 2 ช่วง ตัวแรกคือความยาวจากไหล่-ข้อศอก  ตัวเลขที่สองคือความยาวจากไหล่-ข้อมือ

20.  ความยาวแขน  ให้ผู้ถูกวัดยืนเท้าเอว  แล้วใช้สายวัดทาบจากปลายไหล่ผ่านข้อศอกไปจนถึงข้อมือ

การวัดสัดส่วนตามขั้นตอนนี้เป็นการวัดแบบพื้นฐานทั่วไป  แต่ถ้าต้องการตัดเสื้อผ้าที่มีรายละเอียดมากขึ้น เช่น เสื้อแขนยาว  ต้องวัดรอบรักแร้เพิ่มเติม  เพื่อจะได้เผื่อหลวมให้สามารถเคลื่อนไหวในอิริยาบถต่างๆ ได้โดยสะดวก เป็นต้น

รายการวัดตัวเพื่อตัดเสื้อเข้ารูป-ขนาดมาตรฐาน

การเตรียมผ้าก่อนตัด

                บางครั้งผ้าที่ซื้อมาอาจถูกตัดหรือฉีกชายผ้า  ทำให้เส้นด้ายของเนื้อผ้าเสียรูปทรงไป                 สามารถแก้ไขได้โดยดึงมุมทุกมุมของผ้าให้เป็นมุมฉากเสียก่อน  และถ้าต้องการหดผ้าสำหรับผ้าที่ซักเปียกได้  ให้ทบผ้าตามยาวเข้าด้วยกัน  แล้วพับผ้าวางลงในภาชนะที่มีน้ำ  แช่ผ้าในน้ำประมาณครึ่งชั่วโมงหรือจนกระทั่งน้ำซึมทั่วผ้า  จึงยกออกทั้งยังพับอยู่  จากนั้นใช้ฝ่ามือกดน้ำออกโดยไม่บิด  เพราะจะทำให้ยับและยืดเสียรูป  แล้วนำไปตากแดดให้แห้งบนพื้นราบก่อนนำมาใช้งาน

การสร้างแบบตัด

                หลังจากได้แบบเสื้อผ้าที่ต้องการ  วัดขนาดตัวเรียบร้อยแล้ว  ก็จะต้องสร้างแบบตัดเป็นขั้นตอนต่อไป  โดยแบบตัดมาตรฐานทั้งหมดจะมี 3 แผ่นคือ

1.             แผ่นหน้า

2.             แผ่นหลัง

3.             แขนเสื้อ

ซึ่งแบบตัดมาตรฐานเหล่านี้  สามารถนำไปดัดแปลงเป็นแบบเสื้อใดๆ ก็ได้ตามต้องการ  ส่วนหลักการสร้างแบบตัดนั้นมีมากมายหลายวิธีให้เลือกใช้ตามความถนัด

การสร้างแบบแผ่นหน้า  โดยวัดจากริมกระดาษสร้างแบบด้านบนขวามือลงมา 10 เซนติเมตร เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างแบบและหาความกว้างและลึกของตัวเสื้อ ตัวอย่างเช่น

การสร้างแบบตัดเสื้อเบื้องต้น

                               ภาพที่ 1 เป็นการวางเส้นกรอบนอกของเสื้อ
                A – B  ตีเส้นจากจุด A ไปหาจุด B ให้เท่ากับความยาวจากปุ่มคอหน้าถึงเอว  ตามขนาด  เป็น  เส้นกลางตัวหน้า
                A – C  ตีเส้นฉากจากจุด A ไปหาจุด C  ให้เส้น A – C มีความยาวเท่ากับครึ่งหนึ่งของรอบอก  เป็น เส้นคอหน้า

                B – D  ตีเส้นฉากจากจุด B ไปหาจุด D  ให้เส้น B - D ยาวเท่ากับเส้น A - Cเป็น เส้นเอว
                C - D  ตีเส้นจากจุด C ไปหาจุด D เป็น เส้นกลางตัวหลัง

                                                        ภาพที่ 2 นำแบบตัดภาพที่ 1 มาวางเส้นเพิ่มเติม
                A - B  แบ่งเส้น A-B ออกเป็น 4 ส่วนเท่าๆ กัน  วางจุด E ในส่วนที่ 1 , วางจุด F ในส่วนที่ 2
                C - D  แบ่งเส้น C-D ออกเป็น 4 ส่วนเท่าๆ กัน  วางจุด G ในส่วนที่ 1 , วางจุด H ในส่วนที่ 2
                G - E  ตีเส้นจากจุด G ไปหาจุด E เป็น เส้นบ่า
                H - F  ตีเส้นจากจุด H ไปหาจุด F เป็น เส้นอก

                                                ภาพที่ 3 นำแบบตัดภาพที่ 2 มาวาง เส้นไหล่
                A - I  วางจุด I ที่เส้นคอหน้า ระยะ A - I เท่ากับ 1/6 ของรอบคอที่บวกแล้ว
                I - J  ตีเส้นตั้งฉากจากจุด I ไปหาจุด J ให้ระยะ I - J เท่ากับ A - I + 1  เป็นส่วนสูงของเส้นไหล่ , แบ่งครึ่งเส้น I - J ที่จุด K
                C – L  สูงเท่ากับ I - J ตีเส้น L - J  แบ่งครึ่งเส้น C - L ที่จุด M , ตีเส้น M - K

                                        ภาพที่ 4 นำแบบตัดภาพที่ 3 มาวางเส้นตัวเสื้อชิ้นหน้า
                J – A  วาดเส้นโค้งจากจุด J ไปหาจุด A เป็นเส้นคอเสื้อด้านหน้า
                J – N  ตีเส้นจากจุด J ไปหาจุด N ยาวเท่ากับเส้นไหล่
                E - O  ระยะ E - O เท่ากับครึ่งหนึ่งความยาวของบ่าหน้าที่บวกเพิ่ม 1 เซนติเมตร
                F – P  เท่ากับหนึ่งในสี่ของรอบอกและให้บวกเพิ่มในชิ้นหน้าอีก 2 เซนติเมตร
                N – O – P  วาดวงแขนจากจุด N ผ่าน O โค้งไปหาจุด P ตามในภาพ
                B – Q  เท่ากับ ระยะ F - P
                Q – P  ตีเส้นจากจุด Q ไปหาจุด P  ให้จุด P อยู่สูงกว่าเส้นอก 2 เซนติเมตร เป็น เส้นตะเข็บข้าง

                                             ภาพที่ 5 นำแบบตัดภาพที่ 4 มาวางเส้นเสื้อชิ้นหลัง
                L -  R  ให้ระยะ L – R กว้างกว่าคอหน้า 1 เซนติเมตร และยกให้สูงขึ้น 2 เซนติเมตร ตั้งเป็น เส้นไหล่
วาดเส้นโค้งจากจุด L ไปหาจุด R เป็น เส้นคอหลัง
                G –  S   เท่ากับครึ่งหนึ่งของเส้นบ่าหลังที่วัดได้บวก 2 
                M – T   เท่ากับระยะ G – S ตีเส้นจากจุด T ไปหาจุด S
                R – T – U  ตีเส้นไหล่ผ่านจุด R ไปหาจุด T ให้ระยะ T – U เท่ากับ 1.5 เซนติเมตร
                U – S – P  วาดเส้นวงแขน จากจุด U ผ่านจุด S ไปหาจุด P
                H – P  เป็นความกว้างของตัวเสื้อชิ้นหลัง
                D – Q  เป็นความกว้างของเส้นเอวหลัง

                                       ภาพที่ 6 นำแบบตัดภาพที่ 5 มาวางเส้นเกล็ดวงแขน
                F – 1  เท่ากับ ½ ของความห่างของจุดอก  วางเส้นให้สูงกว่าเส้นอก 2 เซนติเมตร ทั้งบนและล่าง(เส้นสีแดง)
                A – 1  เป็นความยาวจากปุ่มคอหน้า ถึง จุดอก
                O - 1  ตีเส้นจากจุด O ไปหาจุด 1 เพื่อวางเส้นเกล็ดวงแขน
                O – 2  เท่ากับ 1/5 ของเต้าทรง
                2 – 1  ตีเส้นจากจุด 2 ไปหาจุด 1 ให้เส้น 2 – 1 ยาวเท่ากับเส้น O – 1  และวาดเส้นวงแขนใหม่ จากจุด 2 ไปหาจุด P ตามเส้นไข่ปลา

                                                   ภาพที่ 7 นำภาพที่ 6 มาวางเส้นคอดเอว
                วัดจากจุด Q ออกไปข้างละ 2 เซนติเมตร  ตีเส้น P – 2Q เป็นเส้นตะเข็บข้างใหม่ ทั้งสองเส้น

                                          ภาพที่ 8 นำแบบตัดภาพที่ 7 มาเพิ่มความยาวของตัวเสื้อ
                B – Y  เพิ่มความยาวของเส้นกลางตัวในแบบตัดชิ้นหน้า  ให้ยาวเท่ากับช่วงเอว ถึง สะโพก
                B – W  ต่ำกว่าเส้นเอว เท่ากับช่วงเอวถึงหน้าท้อง
                D – X  เพิ่มความยาวของเส้นกลางตัวในแบบตัดชิ้นหลังให้ยาวเท่ากับช่วงเอว ถึง สะโพก
                D – V  ต่ำกว่าเส้นเอว เท่ากับช่วงเอวถึงหน้าท้อง
                Y – Z  เท่ากับ ¼ ของรอบสะโพกบวก 2 เซนติเมตร เพื่อให้แบบตัดชิ้นหน้าใหญ่กว่าชิ้นหลัง 2 เซนติเมตร
                P – Z  ตีเส้นตะเข็บข้างจากจุด P ไปหาจุด Z วาดเส้นโค้งสะโพก ตามในภาพที่ 9

    ภาพที่ 9 เป็นการแสดงเส้นต่างๆ ที่สร้างเสร็จแล้ว  จะเห็นว่า มีการวางเกล็ดที่เส้นไหล่ด้านหลัง

เกล็ดไหล่ด้านหลัง
                เกิดขึ้นได้จากความกว้างของบ่าหลัง  เกล็ดไหล่จะช่วยให้ผู้ที่หลังโกง มีเสื้อแนบกับตัว
                เมื่อลากเส้น S – T ขึ้นไป แล้วลากเส้น R – U ผ่านที่จุด T   เส้น  T – U เท่ากับ 1.5 เซนติเมตร
                เส้นไหล่รวม R – U อาจจะมากกว่าเส้นไหล่ J – N  ให้แบ่งครึ่งเส้นไหล่หน้า นำมาวางที่เส้นไหล่หลัง  วางจากจุด R มายังจุด 1 และจากจุด U มาที่จุด 2   ที่เหลือตรงกลาง 1 - 2 คือเกล็ดไหล่
ตีเส้นตรง 1 – 3 ลงไปประมาณครึ่งหนึ่งของเส้น G –C
                เส้น  2 - 3 โค้งเล็กน้อย ดังในภาพ

                                      ภาพที่ 10 ตัดแยกแบบตัดชิ้นหน้าและชิ้นหลังออกจากกัน
การสร้างแบบตัดเสื้อตัวหลวมที่ไม่มีเกล็ดทรง

                ภาพที่ 11 เป็นการนำแบบตัดเบื้องต้นมาดัดแปลงเป็นเสื้อตัวหลวม ไม่มีเกล็ดทรง

                1.  เพิ่มเส้นไหล่หน้าอีก 1-2 เซนติเมตร เพื่อให้สวมใส่สบายขึ้น
                2.  ลบเส้นเกล็ดไหล่ด้านหลัง แล้ววางเส้นไหล่ให้ได้เท่ากับเส้นไหล่หน้า
                3.  เส้นอกหลัง ยื่นออกมาด้านข้างอีก 2 เซนติเมตร เพื่อให้ตัวหลวม
                4.  วาดวงแขนด้านหลังใหม่ ตามในภาพ
                5.  เพิ่มเส้นสะโพกหลังให้ยื่นออกไปอีก 2 เซนติเมตร เท่ากับเส้นอก
                6.  ตีเส้นตะเข็บข้างชิ้นหลังใหม่
                7.  ลบเกล็ดอกหน้าทิ้ง
                8.  ตีเส้นอกหน้ายื่นออกมาอีก 1 เซนติเมตร ชดเชยเกล็ดทรงที่ลบทิ้งไป
                9.  วาดเส้นวงแขนใหม่ ตามในภาพ
                10. ถ้าตัวเสื้อยังไม่หลวม ให้ลดเส้นวงแขนลงอีก 2 เซนติเมตร ทั้งชิ้นหน้าและชิ้นหลัง
                11. วาดวงแขนใหม่อีกครั้ง
                ความกว้างและแคบของวงแขน กับสะโพก หรือส่วนต่างๆ ของเสื้อ ในครั้งแรกอาจจะไม่พอดีตัว ให้ทดลองสร้างแบบตัด แล้วตัดด้วยผ้าดิบ  เพื่อที่จะดูว่าแบบตัดมีส่วนบกพร่องตรงไหน  เพื่อจะได้แก้ไขแบบจนเป็นที่พอใจ แล้วจึงนำแบบที่แก้ไขนั้นไปวางแบบตัดตามที่ต้องการ

การสร้างแบบตัดเสื้อคอกลมวีแขนในตัว

ภาพมี่ 12 เป็นการนำแบบตัดเสื้อตัวหลวมมาดัดแปลงเป็นเสื้อคอกลมวีแขนในตัว

ภาพที่ 13 แบบตัดเสื้อคอกลมวีแขนในตัว

                1.  จากข้างคอหน้าวัดเข้ามาประมาณ 3 เซนติเมตร ลากเส้นตรงผ่านปลายไหล่ยกขึ้น 1.5  เซนติเมตร (เส้นสีน้ำตาล) จากปลายไหล่ยาวประมาณ 12 เซนติเมตร

                2.  ลากเส้นฉากมาระดับเส้นอก ดังภาพ โค้งมาหาข้างตัว

                3.  จากข้างคอหน้าโค้งคอหน้า(เส้นสีม่วง) ตามภาพ

                4.  แบบตัดชิ้นหลัง สร้างแบบตามภาพ เช่นเดียวกับข้อที่ 1

ภาพที่ 14  แสดงการวางแบบเสื้อบนผ้า สันทบคือการพับผ้าสองชั้นตามยาว

ภาพที่ 15 การตัดสาบชิ้นหน้า-ชิ้นหลัง

การตัดเสื้อสตรีต้องเผื่อตะเข็บตามมาตรฐาน  ดังนี้

                ตะเข็บข้างตัวเสื้อแบบตัดแผ่นหน้า-แผ่นหลัง และตะเข็บไหล่

                ตะเข็บใต้ท้องแขนเสื้อ เผื่อเย็บ  2.5-3  เซนติเมตร

                แนวต่อภายในตัวเสื้อ  เผื่อเย็บ  1.5-2   เซนติเมตร

                คอเสื้อแผ่นหน้า-แผ่นหลัง รอบวงแขนของตัวเสื้อและรอบวงแขนของแขนเสื้อ เผื่อเย็บ  1 เซนติเมตร

                ชายเสื้อและปลายแขน เผื่อพับ 4 เซนติเมตร พับแล้วให้เหลือ 3 เซนติเมตร

                แบบตัดชิ้นสาบ เช่น สาบคอ สาบแขนสำหรับเสื้อแขนกุด(เสื้อไม่ต่อแขน) สาบปลายแขน  เผื่อเย็บโดยรอบ 1 เซนติเมตร

การตัด

แผ่นหน้า ตัด       1   ชิ้น

แผ่นหลัง ตัด       1   ชิ้น

คอหน้าตัดเป็นสาบ    1   ชิ้น

คอหลังตัดเป็นสาบ 1   ชิ้น

การกดรอย

ใช้ลูกกลิ้งกับกระดาษกดรอย(เลือกสีกลมกลืนหรือใกล้เคียงกับผ้า) การกดรอยในส่วนที่เป็นเกล็ด กดรอยตำแหน่งที่อยู่ภายในตัวเสื้อที่การใช้ชอล์คสีเข้าไม่ถึง

                ใช้ชอล์คสีขีดรอยเส้นที่เป็นกรอบนอกของแบบเสื้อ

การเย็บเสื้อสตรีตามขั้นตอน

สำหรับการเย็บเสื้อสตรีนั้นมีวิธีการส่วนใหญ่ที่ต้องทำตามขั้นตอนที่เหมือนกันดังนี้

1.   เดินกันยืดส่วนที่เป็นผ้าเฉลียง เช่น รอบคอหน้า- คอหลัง รอบวงแขนหน้า-รอบวงแขนหลัง

2.   กันลุ่ยตะเข็บทุกตะเข็บ เช่น ตะเข็บไหล่ ตะเข็บข้าง ตะเข็บรอยต่อในตัวเสื้อ (สำหรับตะเข็บรอยต่อในตัวเสื้อบางตะเข็บ ควรกันลุ่ยไปพร้อมกันหลังจากการต่อส่วนที่ต้องการแล้ว เช่น เส้นต่อตามขวางใต้อกหรือเหนืออก) การกันลุ่ยตะเข็บแยกกันหรือการกันลุ่ยตะเข็น 2 ชิ้นเข้าด้วยกัน

3.   เย็บต่อส่วนตกแต่งภายในตัวเสื้อ แขนเสื้อ รีดตะเข็บให้เรียบร้อย

4.   ต่อตะเข็บไหล่รีดแบะตะเข็บให้เรียบร้อย

5.   ทำสาบคอให้เสร็จ

6.   ต่อตะเข็บข้าง รีดแบะตะเข็บให้เรียบร้อย

7.   เย็บแขนให้เสร็จ รีดตามขั้นตอนให้เรียบร้อยถ้าต้องสอยปลายแขนให้เนาไว้ก่อน

8.   พับและเนาชายเสื้อ รีดให้เรียบร้อย

9.   สอยด้วยมือ รีดให้เรียบร้อย

10. ตรวจความเรียบร้อย

สรุป

                เสื้อสตรีบางแบบสามารถสร้างขึ้นตามแบบที่ต้องการ หรือสร้างขึ้นจากการแยกแบบตัดเสื้อมาตรฐาน หรือแบบตัดเสื้อเบื้องต้นก่อนการแยกแบบตัด ควรศึกษาแบบโดยวิเคราะห์แบบตัดเบื้องต้นก่อน เมื่อวิเคราะห์เบื้องต้นได้แล้วจึงแยกแบบตัดเป็นแบบที่ต้องการ

                เมื่อได้แบบตัดตามที่ต้องการแล้วจึงคำนวณผ้าเพื่อใช้ในการตัดเย็บสำหรับการเลือกซื้อผ้า ควรให้เหมาะสมกับแบบและบุคลิกของผู้สวมใส่เพราะลักษณะผ้า  การใช้สีและผิวสัมผัสจะช่วย

ส่งแบบและเสริมบุคลิกภาพให้ดูดียิ่งขึ้น

                การวางแบบตัดควรวางแบบตัดชิ้นใหญ่ก่อน แล้วจึงตัดชิ้นเล็ก

                ก่อนถอดแบบตัดออกจากผ้าที่ตัดแล้ว ควรพิจารณาให้ดีก่อนว่าได้ทำรอยหรือเครื่องหมายบนผ้าครบเรียบร้อยแล้ว

                การเย็บผ้าควรเย็บตามขั้นตอน การรีดระหว่างการเย็บเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้งานดูเรียบน่าใช้