สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำหนักรัก.....ข้ามภพ(ตีพิมพ์กับส.น.พ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 20 : เหนือกาลเวลา(รีไรท์)


     อัพเดท 16 ส.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุษบาพาฝัน/สร้อยอินทนิล
My.iD: http://my.dek-d.com/intuon55
< Review/Vote > Rating : 97% [ 1,065 mem(s) ]
This month views : 6 Overall : 88,418
1,087 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 94 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำหนักรัก.....ข้ามภพ(ตีพิมพ์กับส.น.พ.สมาร์ทบุ๊ค) ตอนที่ 20 : เหนือกาลเวลา(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4542 , โพส : 17 , Rating : 121 / 25 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 20 เหนือกาลเวลา(รีไรท์)

 

พี่ชายชลเอ่ยถามน้องทั้งสองคนขึ้นด้วยเสียงเรียบๆ  " ผู้ชายคนนี้เหรอ ที่เป็นคู่รักของแพรวา "

พี่สาวและน้องชายหันมามองหน้ากันนิดหนึ่ง เหมือนจะปรึกษาหารือ น้องชายพยักหน้าให้พี่สาวเป็นคนตอบ หวายจึงอ้อมแอ้มตอบ

" เอ่อ....ค่ะใช่ เขาเคยมาที่นี่บ่อยๆตอนที่ คุณแพรวาหายไป เขาเป็นนักโบราณคดี ที่ค้นคว้าเรื่องอะไรต่อเกี่ยวกับหลักฐานทางประวัติศาสตร์น่ะค่ะ  เขาจบปริญญาโทและได้ทุนวิจัยไปทำงานค้นคว้าในหลายๆประเทศน่ะค่ะ และเขาก็เชื่อว่าคุณแพรวา หายเข้าไปในอีกภพหนึ่ง เขาไปค้นเจอรูปภาพ ที่คุณแพรวาไปวาดไว้ในอดีตน่ะค่ะ เขาคงรู้และก็แน่ใจแล้ว ว่าคุณแพรวาไปอยู่อีกภพหนึ่ง ด้วยหลักฐานหลายอย่าง ในบันทึกของผู้คนในยุคนั้นน่ะค่ะ เขาเก่งประวัติศาสตร์มากด้วยนะคะ เป็นอาจารย์พิเศษไปบรรยาตามมหาลัยด้วยค่ะ "

" เขาจะแต่งงานกันใช่มั้ย " เสียงถามของพี่ชายชลของหวาย เศร้าจนหวายต้องเงยมองหน้า

" เขาเคยมีข่าวจะแต่งงาน กันมาตั้งนานแล้วนะคะ แต่รู้สึกว่าติดที่คุณแพรวายังไม่ตกลง เพราะติดงานแสดง ในข่าวซุบซิบบอกว่าคุณปีร์รักคุณแพรวามาก และอยากแต่งงานด้วย พยายามเร่งรัดมาตลอด เพราะคุณแพรวามีผู้ชายมาชอบเยอะแยะไปหมดค่ะ คุณปีร์มาที่นี่ครั้งหลังสุด แกก็พูดเหมือนจะไม่ค่อยสบายใจ หลังจากที่คุณแพรวากลับมาแล้วน่ะค่ะ คุณปีร์กับคุณแพรวารู้สึกว่าจะมีปัญหากันนะคะ คุณปีร์เหมือนจะทุกข์ใจมาก บอกกับหวายว่าคุณแพรวาไม่มีความสุข และบอกว่าคุณแพรวา คร่ำครวญหาอดีตน่ะค่ะ "

ชายชลทวนคำของหวาย " คร่ำครวญหาอดีต "

" ใช่ค่ะพี่ชาย คุณปีร์เธอเศร้า และก็มีท่าทางคิดมาก คิดหนัก เธออยากจะพบคุณปู่ อยากจะรู้ว่าคุณแพรบอกมั้ย....ว่าจะกลับไปอีกน่ะค่ะ แต่คุณปู่ไม่อยากโกหกก็เลย ไม่ยอมออกมาพบ ไม่อยากบอกว่าคุณแพรวาตั้งใจ มากที่จะกลับไปอีก คุณแพรวาขอร้องคุณปู่ไม่ให้บอกใคร เรื่องที่เธอจะกลับไปน่ะค่ะ คืนที่เธอกลับมาที่นี่ เธอร้องไห้รำพึงรำพัน ถึงพระองค์ชายของเธอ จนน่าสงสารมากเลยนะคะ พี่ชายชล "

" แต่มาบัดนี้เขาอาจจะลืมผู้ชายคนนั้นแล้วละมัง " เสียงที่พูดเหมือนจะรำพึงกับตนเอง

" ไม่หรอกค่ะพี่ชาย เธอยังคิดว่าจะกลับไปหา อยู่เลยนี่คะ "

" ท่าทางเขาก็รักผู้ชายคนนั้นไม่ใช่หรือน้องหวาย เขาสนิทกันออกขนาดนั้น "

หวายไม่รู้จะพูดอะไรที่จะปลอบใจพี่ชายในเมื่อภาพในทีวีที่เห็น ก็ฟ้องถึงสัมพันธ์รัก ที่ไม่มีใครรู้ว่าแพรวาคิดอะไร หวายและเตยจึงเห็นพี่ชายชล สงบเศร้า สายตาร้าวราน จนน่าสงสาร หวายรู้สึกในทันที ว่าความรักของหนึ่งหญิงสองชาย คงจะต้องรอลุ้นเสียแล้วว่า แพรวานางเอกสาวแสนสวย จะเลือกใครกันในสายตาของเธอผู้ชายทั้งคู่  รักแพรวามากพอๆกัน อีกคนก็กลัวว่าจะหนีไป อีกคนก็ดั้นด้นมาตาม และผู้ชายสองคนก็หน้าตาดีทั้งคู่ แต่เพียงคนละแบบเท่านั้น คนที่มาจากอดีตก็หล่อหน้าหวานคมสัน ตาสวยซึ้ง หล่อแบบสาวๆหัวใจละลาย ส่วนผู้ชายคนที่อยู่ที่นี่ก็หล่อเท่ เก๋ เขาคงเป็นลูกครึ่งแน่นอน เพราะสูงขาวจมูกโด่ง จนขนที่แขนเป็นสีทอง เรียกได้ว่าหล่อแบบกระชากใจสาว และถ้าเราเป็นแพรวาเราจะเลือกใครดีนะ ......หวายนิ่งนึกเงียบๆ  

" หวาย.....ถ้าแพรวามาที่นี่ หวายต้องบอกเขาถึงพี่อย่างที่สั่งนะ เตยด้วย พี่อยากรู้ว่าหัวใจเขา มั่นคงกับพี่หรือไม่ พี่จะได้ตัดสินใจถูก ว่าพี่ควรจะอยู่หรือว่าจากไป "

สองพี่น้องรับคำ และลอบมองหน้ากันนิดหนึ่ง และผ่อนลมหายใจออกมาน้อยๆ หวายมองพี่ชายชลของเธอ ในแสลคสีเข้ม เสื้อเชิ๊ตสีนวลตา อีกทั้งท่าทางและบุคคลิกสง่างาม ถ้าคุณแพรวามาพบพระองค์ชายของเธอในรูปลักษณ์นี้ คุณแพวาจะจำท่านของเธอได้มั้ยนะ .......เพราะบัดนี้พระองค์ได้เปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็นตัวตน มาเป็นคนในยุคนี้ จนแทบจะจับผิดอะไร ตรงไหนไม่ได้เลย  เพราะพี่ชายของเธอคนนี้ฉลาด อีกทั้งได้รับการศึกษามาอย่างดี อีกทั้งสกุลยศก็สูงส่งนัก

 

แพรวาทั้งร้อนทั้งเหนื่อย  เพราะเมื่อออกจากสตูดิโอ ก็โดนกองทัพนักข่าวที่เฮโลเข้ามารุมล้อมเธอ ทั้งถ่ายรูปและมาดักสัมภาษณ์ กล้องฝ่ายข่าวอีกหลายช่อง ยังมาดักรอเก็บภาพของเธอไปทำข่าวกันแทบทุกช่อง คำถามที่เธอไม่อยากตอบก็ต้องตอบ คำถามที่อึดอัดที่สุดก็คือถาม เรื่องการแต่งงาน เรื่องความสัมพันธ์ที่บอกว่า ปีร์กับเธอได้อยู่กินด้วยกันแล้ว จนแพรวาเริ่มจะฟิวส์ขาด ปีร์พยายามโอบประคองกัน เธอมาขึ้นรถ และข่าวนั้นก็มาออกในข่าวอีกช่วงหนึ่ง ภาพที่แพรวายืนอยู่เคียงข้างปีร์ เมื่อหลบกองทัพนักข่าวไม่พ้น และจำต้องหยุดยืนให้สัมภาษณ์ ปีร์เหมือนจะโอบประคองแพรวา กันไว้ในอ้อมแขนทำให้พี่ชายชล ของน้องๆทั้งสองคน ถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ เงียบซึมจนหวายและเตย ต้องเดินเลี่ยงกลับบ้านมาเงียบๆ

แพรวานั่งหน้าบึ้งอยู่ที่โซฟาเมื่อดูข่าวตัวเอง ที่โดนนักข่าวรุมล้อมขอสัมภาษณ์ และตั้งคำถามแรงๆหลายคำถาม  

" เออ....น้องแพรครับ ได้ข่าวว่าน้องแพร อยู่กับคุณปีร์แล้วไม่ใช่เหรอครับ "

 แพรวาหันไปตอบนักข่าวคนนั้น " ถ้ารู้แล้วจะถามทำไมล่ะคะ "

" แล้วจะแต่งงานกันเมื่อไหร่คะ "

" ไม่ทราบค่ะ ยังไม่มีกำหนดอะไรทั้งนั้น " เธอตอบด้วยสีหน้าไม่ดีนัก

" ตอนที่หายไป หายไปอยู่กับใครคะ มีคนสงสัยว่าคุณแพรไปอยู่ กับใครคนหนึ่งนะคะ "

" ก็ไปอยู่กับใครคนหนึ่งนั่นแหละค่ะ "

" ได้ข่าวว่าจะไปแต่งงานกับคุณปีร์ที่อเมริกาใช่มั้ยคะ เห็นคุณปีร์ให้สัมภาษณ์ เมื่อตอนคุณแพรหายตัวไปน่ะค่ะ ว่าถ้าคุณแพรกลับมาจะพาคุณแพรไปแต่งงานที่อเมริกา"

" ไม่ค่ะ ไม่ทราบค่ะยังไม่มีกำหนดการอะไรตรงนั้นค่ะขอให้สัมภาษณ์แค่นี้ก่อนนะคะ แพรขอตัวก่อนค่ะ " แพรวาตอบนักข่าว ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก

พระองค์ชายวิชิตชล ทอดพระเนตร มองหน้าตาของแพรวาใกล้ๆ เมื่อกล้องซูมภาพเข้ามา ทรงรำพึงในพระหทัย..... แพรวา.....เจ้างดงามมากเหลือเกิน เจ้าจะระลึกถึงเราบ้างหรือไม่ ในเมื่อเจ้าอยู่ในเวลาของเจ้า มีคนที่กอดตระกองเจ้าไว้ในอ้อมแขน มีคนสนใจในตัวเจ้ามากมาย เตยกับหวายบอกว่าเจ้าเป็นดารา เป็นคนของประชาชน เจ้าเป็นดวงดาวที่ทอแสงระยิบระยับ อยู่บนฟากฟ้า ที่ต่อแต่นี้ เราต้องเพียงแต่แหงนคอ มองเจ้าแล้วสินะ เจ้าจะรู้มั้ยว่า บัดนี้เรามาอยู่ใกล้เจ้า เพียงแค่เอื้อมเท่านั้น เราติดตามเจ้ามา เพราะหัวใจของเรา ไม่อาจที่จะทนระลึกถึงเจ้าได้สักเวลา .....  

 

ปีร์นิ่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ผ่านมา เขารู้ว่าแพรวาเริ่มจะไม่ทนอะไรแล้ว เขารีบกันเธอไว้ด้วยวงแขนเหมือนจะกอดเธอไว้ แทมมี่ขับรถมารอ ปีร์รีบประคองแพรวาเข้าไปนั่งในรถตอนหลัง และเข้าไปนั่งคู่กับเธอ แพรวาขุ่นเคือง อึดอัดจนแทบจะระบิดออกมา ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเป็นคนของสาธารณชนที่ต้องทำใจให้ได้กับการถูกสัมภาษณ์ อย่างเจาะลึกทุกแง่ทุกมุม เพื่อนำเสนอข่าวออกสู่สายประชาชน ที่กำลังสนใจในข่าวการหายตัวไปของเธอ เธอบ่นพึมๆมาในรถ

" จะสัมภาษณ์อะไรนักหนา ถามซ้ำๆซากๆ เบื่อชะมัด "

" เออน่า.....มันจะได้จบๆเสียที ต่อไปนี้แกก็ยังไปไหนมาได้บ้างนะแพรไม่ใช่มาอุดอู้ขุดรูอยู่ในบ้าน แล้วก็เครียด ต่อไปนี้จะรับงานกันไม่หวาดไม่ไหว มันทำท่าจะดังไปกว่าเก่าเสียอีกน่ะสิ "

" ไม่หรอก....ยังไม่อยากรับงานอะไรทั้งนั้น ฉันเบื่อกองทัพนักข่าว รับรองก็ยังไม่เลิกสัมภาษณ์หรอก เจอหน้าเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น อยากจะหนีไปไหนๆให้พ้นๆ เซ็งชะมัด "

ปีร์รีบเอ่ยแทรกขึ้นทันที " ไปอเมริกากันมั้ยจ๊ะแพรไปเที่ยวสักพักหนึ่ง สบายใจแล้วค่อยกลับ "

ความจริงแล้วความคิดของปีร์ เป็นความคิดที่เธออยากทำที่สุด อยากไปไหนไปไหนสักพักหนึ่ง ที่มันจะทำให้ความทุกข์ที่ท่วมอยู่อกขณะนี้ มันคลายลงบ้าง แต่แพรวาก็รู้ว่าจริงๆแล้ว ไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน เธอก็หนีความทุกข์ในใจไปไม่พ้น ใครจะรู้บ้างว่าทุกข์ของการจากพราก จากคนที่รักแสนรักนั้น ทุกข์มากแค่ไหน และถ้าคนๆนั้นจะอยู่ไกลถึงทวีปไหนในโลกนี้ เธอก็จะไม่รั้งรอเลยที่จะไปหา แต่เขาอยู่ในที่ซึ่งต่างกาลเวลา ที่ให้รักเจียนขาดใจก็ไม่อาจจะพบกันได้

" แพร.....ไปมั้ย.....สักสองอาทิตย์ก็ยังดีนะ แพรจะได้หายเครียด หรือจะไปประเทศไหน ที่แพรอยากไป เราก็จะบินไปกันดีมั้ย บอกปีร์สิ "

แพรวายังตกอยู่ในภวังค์....และได้ยินเสียงปีร์  เหมือนเขาพูดอะไรสักอย่าง แต่ในใจของแพรวากับร่ำร้องรำพัน ฝ่าบาทเพคะ.....ป่านนี้ จะทรงโทมนัส เพราะระลึกถึงแพรวา มั้ยเพคะ......ทรงรอแพรวาอย่างที่เคยรับสั่งนะเพคะ หัวใจของแพรวา อยู่แทบบาทของฝ่าบาทตลอดเวลา นะเพคะ แพรวาอยากจะให้เวลา มันหมุนไปเร็วกกว่านี้ แพรวาจะได้ไปเห็นพระพักตร์ของฝ่าบาทเร็วๆ ถึงแม้ว่าการผ่านกาลเวลาเข้าไป มันจะเจ็บปวดเจียนตาย แพรวาก็จะไปเพคะ รอแพรวานะเพคะ......

แพรวานั่งรถกลับมาถึงบ้าน เธอโยนกระเป๋าถือลงบนโซฟา นั่งพับเพียบใช้คางเกยกับพนัก ในขณะที่แทมมี่ก็นั่งลงอย่างอ่อนระโหย ปีร์เข้าไปในห้องครัว เปิดตู้เย็นหยิบน้ำมาเทใส่แก้ว มาวางให้แพรวา และแทมมี่อย่างเอาใจ มองแพรวาที่นั่งเงียบๆอยู่ในท่านั้น เขารู้ว่าแพรวาไม่ได้รู้สึกดีขึ้น กับการให้สัมภาษณ์ เธอไม่สนใจกับอาชีพดาราของเธออีกแล้ว แพรวาเคยเป็นดาราที่ไม่เคยใส่อารมณ์  กับนักข่าวในการให้สัมภาษณ์สักครั้ง เพราะเธอรู้ว่าจะไม่เป็นผลดีกับอาชีพของตนเอง และเธอก็มีเหตุผลเสมอว่า นักข่าวคือคนที่เธอต้องแคร์ ถ้าตราบใดเธอยังอยู่ในอาชีพนี้ แต่วันนี้แพรวาเหมือนจะไม่แคร์อะไรอีก เธอไม่คิดที่กลับไปรับงานแสดงเสียด้วยซ้ำ หลายอย่างที่แพรวากำลังเป็น มันเหมือนบ่งบอกว่า เธอไม่ต้องการที่จะอยู่ในปัจจุบันอีกแล้ว หรือว่าเราจะคิดมากเกินไปนะ......ปีร์ครุ่นคิด ในขณะที่นั่งลงตรงข้ามกับแพรวา

แทมมี่เอ่ยทำลายความเงียบขึ้น " แพร.....ตอนที่แกให้สัมภาษณ์ พี่จุ๋มโทรมา บอกว่าจะถ่ายทำละครเรื่องทาสรักต่อ เขาพูดเหมือนกับเขารอแกอยู่นะ น้ำเสียงของพี่จุ๋มเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ต่อว่าต่อขานอะไรเลยบอกแต่ว่าให้แก ติดต่อกลับไปคุยด้วยน่ะ เพราะคงจะต้องเคลียคิวกันใหม่ทั้งหมด "

แพรวานิ่งฟังและเหมือนไม่ได้สนใจอะไรเลย ในคำพูดของแทมมี่ ยังนั่งอยู่ในท่าเดิม จนปีร์และแทมมี่ต้องมองหน้ากันนิดหนึ่ง แทมมี่ส่ายหน้าน้อยๆ แบมือและยักไหล่ เหมือนจะบอกปีร์ว่า แพรวายังไม่อยู่ในอารมณ์ ที่จะฟัง แทมมี่จึงเอ่ยขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน

" อืม....แพร งั้นฉันกลับก่อนนะ ดึกแล้วว่ะ เหนื่อย แล้วก็ง่วงชิบเลย แล้วค่อยคุยกัน..... "

แพรวาจึงขยับตัวนิดหนึ่ง หันมามองเพื่อน " อืม......ขับรถดีๆล่ะ ฉันก็ง่วงเหนื่อย เพลีย เบื่อ เซ็ง " แพรวาบ่นและทำท่า เหมือนจะง่วง ปีร์รู้ว่าแพรวา เหมือนจะไล่เขาทางอ้อมด้วย

 แทมมี่เดินฉับๆ โยกย้ายใส่จริตน้อยๆ และเมื่อถึงประตูบ้าน ก่อนจะเปิดออกไป ก็หันหน้ากับมาพูดกับ ปีร์ ด้วยท่าทางสะบัดสะบิ้งกายน้อยๆ ส่งสายตา และยิ้มหวานมาหยอกเย้า  

" คุณปีร์เหงามั้ยคะไปนอนที่คอนโด กับแทมมี่บ้างก็ได้นะคะ รับรองหายเหงาเป็นปลิดทิ้งเลยละค่ะ และก็อาจจะลืมอะไรๆ ที่เคยๆคุ้นๆ ไปทานของแปลกๆใหม่ๆกับแทมมี่ดีกว่านะคะ "

แพรวากลั้นยิ้มกับคำเชิญชวนของแทมมี่ ที่ชวนปีร์ และหันมามองหน้าปีร์ ที่ยิ้มกระเรี่ยกระราดอย่างเฝื่อนๆออกมา ก่อนจะตอบ

" อืม.....ขอบคุณครับที่หวังดี ผมยังไม่ค่อยเหงาเท่าไหร่ จะคุยกับแพรอีกสักแป๊บ ก็จะกลับเหมือนกันรู้สึกง่วงแล้วเหมือนกันครับ "

แทมมี่หันมาตระหวัดสายตาค้อน ก่อนจะพึมพำออกประตูไป  " แหม......ไม่ลองจะรู้หรือไง ว่าอาหารจานไหนจะอร่อยกว่ากัน หัดชิมดูบ้างก็ไม่ได้  ไอ้เรารึ....ก็อยากจะให้ชิม เสียจนระริกไปหมดทั้งตัวแล้วนี่ หล่อขนาดนี้แทมมี่มอบกายถวายหัวเลยละ "

เสียงรถของแทมมี่เคลื่อนออกไปแล้วปีร์มานั่งข้างเธอโอบแพรวาเข้ามาในอ้อมแขน เอ่ยด้วยเบาๆ " แพรง่วงแล้วเหรอจ๊ะ เหนื่อยมากมั้ย อย่าเครียดนะจ๊ะ แล้วถ้าไม่อยากแสดงละครอีก ก็ไม่ต้องแสดงนะจ๊ะ เราสองคนเดินทางไปเที่ยวกันเรื่อยๆสักพัก แล้วค่อยหาทางทำอย่างอื่น ที่แพรสบายใจไม่อึดอัดดีมั้ยจ๊ะ "

แพรวาเบื่องกายจากอ้อมกอดของปีร์นิดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ย  " ปีร์กลับไปเถอะค่ะ ดึกแล้ว อย่าเพิ่งถามอะไรแพรเลยนะคะ วันนี้แพรตอบคำถามใครต่อใคร เสียจนมึนไปหมดแล้วค่ะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะคะ แพรรู้สึกง่วงมากเลยค่ะ ปีร์คงไม่โกรธแพรนะคะ " เธอยิ้มให้เขาน้อยๆ พร้อมกับหยอดคำหวานประโลมใจเขานิดหนึ่ง เพื่อไม่ให้เขาเครียดกับเธอเกินไปนัก

ปีร์เห็นรอยยิ้มหวานของแพรวา ทำให้จิตใจที่กำลังขุ่นมัว ของเขาดีขึ้นอย่างประหลาด เขารวบกายเธอเข้ามากอดไว้แน่นอีกครั้ง จูบที่ริมแก้มเบาๆ

" แค่นี้ปีร์ก็ชื่นใจแล้วจ๊ะ เพียงให้แพรพูดกับปีร์ ยิ้มกับปีร์บ้าง แพรเคร่งเครียดกับปีร์มาตลอด ตั้งแต่กลับมา ทำให้ปีร์คิดมากไม่สบายใจเลยนะจ๊ะแพร "

" ค่ะ.....แพรรู้ว่าแพรอาจจะเครียดกับปีร์  มันไม่ใช่แพรจะเครียดกับปีร์ คนเดียวหรอกนะคะ แพรกำลังทำใจให้มันลืมอะไรๆ เวลามันก็คงช่วยแพรให้ค่อยๆดีขึ้น ปีร์อย่าคิดมากเลยนะคะ "

" จ๊ะ.....ปีร์อาจจะใจร้อนเกินไป เอาแต่ใจเกินไป จนทำให้แพรเครียด ปีร์ขอโทษนะจ๊ะ งั้นปรีย์กลับก่อนนะ แล้วพรุ่งนี้เย็นๆ ปีร์จะมาทานเย็นด้วย พอดีช่วงเช้าปีร์มีงานนิดหน่อยน่ะ เขาเร่งให้ส่งไป ปีร์ยังไม่ได้ทำเลยสักอย่าง "

" ค่ะ....ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพรุ่งนี้ทานเย็นด้วยกันค่ะ "

ปีร์กลับไปแล้ว แต่แพรวายังนั่งอยู่ที่เดิม ถอนหายใจออกมาแรงๆหลายเฮือก เดินไปเปิดเพลงฟัง ด้วยหัวใจที่เศร้าสร้อย และเพลงที่บังเอิญ เปิดก็เป็นเพลง เหนือกาลเวลา ที่ทำให้แพรวา นิ่งฟังเงียบๆ

 

หากว่าใจเรารักกัน อย่าหวั่นกลัวกับเรื่องใดๆ
อาจไม่มีใครเข้าใจ แค่มีเพียงเราเข้าใจก็พอ

อยากให้รักของฉันและเธออยู่เหนือกาลเวลา แม้ความจริงต้องห่างแสนไกล
ให้ความรักของเราคงอยู่ ยาวนานในหัวใจ ไม่มีใครจะเปลี่ยนใจเรา

หากว่ามองไม่เห็นกัน อยากให้เราผูกพันด้วยใจ
เพียงแค่หลับตาครั้งใด แค่เพียงปล่อยใจให้ส่งถึงกัน

อยากให้รักของฉันและเธอ อยู่เหนือกาลเวลา แม้ความจริงต้องห่างแสนไกล
ให้ความรักของเราคงอยู่ยาวนานในหัวใจ ไม่มีใครจะเปลี่ยนใจเรา

แม้ไม่อาจรู้วันข้างหน้า ว่าต้องพบต้องเจอสิ่งไหน
สิ่งเดียวที่ฉันยังอยากให้เธอมั่นใจ รู้ไว้ว่าฉันรักเธอ


อยากให้รักของฉันและเธออยู่เหนือกาลเวลา แม้ความจริงต้องห่างแสนไกล
ให้ความรักของเราคงอยู่ ยาวนานในหัวใจ ไม่มีใครจะเปลี่ยนใจเรา.......

 

แพรวาคร่ำครวญออกมา เมื่อเพลงจบลงแล้ว ฝ่าบาทเพคะ......แพรวาไม่แน่ใจว่าเราจะได้พบกันอีกหรือไม่  มันเป็นความหวังที่ลางเลือนเหลือเกิน แต่ความรักของแพรวาอยู่เหนือกาลเวลาไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนใจแพรวาได้หรอกเพคะ แพรวาจะคิดถึงฝ่าบาททุกลมหายใจ และจะรอคอยที่จะได้พบฝ่าบาท จนกว่าชีวิตของแพรวาจะดับสิ้น ทรงระลึกถึงแพรวาบ้างนะเพคะ ......

แพรวาขับรถไปที่บ้านครูสุ่น ในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ซึ่งวันนี้เป็นวันเสาร์ หวายและเตยไม่ได้ไปเรียนหนังสือ หวายมาเปิดประตูให้แพรวา นำรถเข้าไปจอดในลานหน้าบ้าน และวิ่งไปรับอย่างดีใจ เมื่อแพรวาก้าวออกมา หวายจับมือแพรวาไว้ทั้งสองข้าง ร้องทักทาย

" หวายดีใจจังค่ะที่คุณแพรวามา คิดถึงจังเลย เมื่อคืนหวายดู คุณแถลงข่าวด้วยค่ะ เมื่อคืนคุณแพรวาสวยมากเลยนะคะ "

" เหรอคะ.....แพรอยากมาที่นี่ตั้งหลายวันแล้ว แต่ไม่กล้าออกจากบ้าน กลัวคนเห็น แถลงข่าวเสร็จก็โบยบินออกมาจากกรงเลยค่ะ คุณปู่ล่ะคะ....."

" อ๋อ.....วันนี้วันพระแปดค่ำ คุณปู่ไปรับอุโบสถศีลที่วัดน่ะค่ะ  "

เตยเดินมาจากบ้านริมน้ำ หวายจึงเอ่ยกับน้องชาย " เตยมาสวัสดีคุณแพรวาสิ " และหันมาบอกแพรวา " ตาเตยไม่อยู่ค่ะคืนนั้น คุณแพรเลยยังไม่ได้พบ แกไปฝึกร.ด เพิ่งกลับค่ะ "

เตยรีบพนมมือไหว้ และมองเธอด้วยสายตาชื่นชม  ก่อนจะเอ่ยบอก " เตยชอบคุณแพรวา เล่นละครมากเลยครับ เตยเป็นแฟนคลับคุณแพรวาด้วยนะครับ "

" เหรอคะ.....งั้นก็ต้องเรียกพี่แพรค่ะ ห้ามเรียกคุณอีกนะคะ คุณหวายก็เหมือนกันต้องเรียกว่าว่าพี่แพร ดีมั้ยคะ เพราะแพรน่าจะเป็นพี่มากกว่า ถึงจะอายุจะเท่ากันแต่น้องหวาย ยังเรียนหนังสืออยู่ จริงมั้ยคะ "

แพรวาเดินไปที่ท้ายรถ เปิดกระโปรงท้าย และหยิบกระเช้าผลไม้ และถุงขนมอีกหลายถุง ออกมาส่งให้หวาย " พี่แพรวาซื้อมาฝากคุณปู่ กับน้องๆค่ะ "

สองพี่น้องรีบพนมมือไหว้ เตยรับของมาถือ และรีบนำไปเก็บบนบ้าน แพรวามองไปรอบๆบ้านในเนื้อกว้างประมาณสักสองไร่ และอยู่ติดริมแม่น้ำ และยังมีบรรยากาสที่ร่มรื่น เงียบสงบนั้นอย่างรู้สึกชื่นชอบ จนต้องออกปากชม

" ที่นี่สวยร่มรื่น บรรยากาสดีจังเลยนะคะ พี่แพรชอบที่นี่จังเลย เงียบสงบ เหมือนเดินเข้ามาอีกโลกหนึ่งเลยค่ะ คุณปู่รักษาบรรยากาสนี้ไว้ได้ดีเยี่ยมเลยนะคะ ยังมีต้นไม้ใหญ่ ที่ให้ความร่มรื่น มีเสียงนก มีศาลาริมน้ำ อิจฉาน้องหวายกับน้องเตยจังเลยค่ะ ที่มีบ้านสวยเงียบสงบอย่างนี้  แล้วเรือนไทยหลังเล็กนั่นล่ะคะ น่ารักจัง มีคนอยู่มั้ยคะ เห็นคุณปู่บอกว่า ที่นี่อยู่กันแค่สามคนนี่คะ "

แพรวาชี้มือไปที่เรือนริมน้ำ และเอ่ยถามไปเรื่อยๆอย่างคนช่างพูด อย่างไม่คิดจะซักเอาความจริงอะไร แต่สองพี่น้องก็หันมามองหน้ากันนิดหนึ่ง หวายจึงเอ่ยถามขึ้น

" พี่แพรทานเช้ามาเหรอยังคะ หวายกำลังจะพาเตยไปทานเช้ากัน ที่ศาลาริมน้ำนั่นพอดีเลยค่ะ " หวายเอ่ยจบไม่ได้ฟังคำตอบ แต่หันมาเอ่ยกับน้องชาย " เตยไปเอาจานข้าวกับช้อนไปเพิ่มให้พี่แพรด้วยไป  "

แพรวายิ้มกว้างออกมา ที่เห็นสองพี่น้องให้ความสนิทกับเธอ อย่างรวดเร็วและเป็นกันเอง หวายมองแพรวาในชุดแสคแบบเรียบๆหลวมๆ เนื้อผ้าสีชมพูอ่อน มีดอกกระจุ๋มกระจิ๋มเล็กๆสีชมพูเข้ม ปล่อยผมยาวเป็นเกลียวสลวย แต่งหน้าอ่อนๆ เธอจึงดูสวยอ่อนเยว์น่ารัก จนหวายต้องเอ่ยชม เมื่อเดินทอดน่อง มาตามทางเดินหินแผ่นใหญ่ๆ ที่ทอดลงบนสนามหญ้า  เป็นทางเดินมาที่ศาลานั่งเล่นริมน้ำ แพรวารู้สึกว่าที่นี่ช่างเป็นสถานที่ ที่เธอก้าวเข้ามา และรู้สึกอบอุ่นไม่ต้องหวาดระแวงว่าจะเจอคนเอาไมค์ หรือเครื่องบันทึกเสียงมาจ่อปาก ถามเรื่องราวอะไรที่เธอไม่อยากพูด ไม่อยากตอบ 

แพรวาเดินมาถึงศาลาริมน้ำ ที่มีหม้อแบ่งใส่ข้าวต้มวางอยู่ พร้อมกับถ้วยชาม และแก้วน้ำอีกสี่ใบที่เตยนำมาตั้งไว้  แพรวาไปยืนที่หน้าศาลาริมน้ำ มองทอดสายตาออกไปที่ลำน้ำกว้าง แม่น้ำสายเดียวกัน ที่เราเคยได้นั่งเรือชมลำน้ำกับพระองค์ในวันชื่นคืนสุข ทรงจับมือเธอกุมไว้ตลอดเวลา เหมือนจะถ่ายทอดความรัก ความอบอุ่นลงสู่หัวใจซึ่งกันและกัน สายพระเนตรที่ทอดมาสบตา บอกความในพระทัย จนเธอรู้สึกซาบซึ้ง หัวใจบ่มรักจนไม่อาจลืมเลือน ภาพรักในความทรงจำ ทำให้น้ำตารื้นขึ้นกลบตา เสียงหวายเรียกชื่อเธอ ทำให้เธอรีบกรีดน้ำตาทิ้ง หัวใจของแพรวากระตุกวูบ จนเหมือนมันจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ

  ชายผู้หนึ่งสูงสง่ายืนเงียบๆอยู่ไม่ห่างจากเธอ แพรวายืนนิ่ง ดังรูปปั้น......ที่ปราศจากลมหายใจ

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำหนักรัก.....ข้ามภพ(ตีพิมพ์กับส.น.พ.สมาร์ทบุ๊ค) ตอนที่ 20 : เหนือกาลเวลา(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4542 , โพส : 17 , Rating : 121 / 25 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#17 : ความคิดเห็นที่ 308
โรแมนติก   ชอบจัง    บรรยากาศก็เหมาะ   คนก็พร้อม     ลุ้นอย่างเดียวล่ะทีนี้
Name : TongFaธงฟ้า< My.iD > [ IP : 125.27.4.75 ]
Email / Msn: woodsy_w(แอท)yahoo.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2552 / 13:57

#16 : ความคิดเห็นที่ 302
จะได้เจอกันแล้ว
Name : IceZa0yomiN< My.iD > [ IP : 117.47.139.252 ]
Email / Msn: zolomon_2(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2552 / 11:57


#15 : ความคิดเห็นที่ 298

อัพต่อเลยค่ะ รออ่านอยู่ค้า  


PS.   LOVE IS EVERYTHING IN MY LIFE
Name : phuphen< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phuphen [ IP : 114.128.182.222 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2552 / 01:16

#14 : ความคิดเห็นที่ 296
อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ

ด่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ค่ะ.....................

รออ่านอยู่นะค่ะ
PS.  คนขยันย่อมได้มาซึ่งความสำเร็จ คนเกียจคล้านย่อมได้มาซึ่งความล้มเหลวในชีวิต
Name : mydei< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mydei [ IP : 202.28.123.253 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 23:23

#13 : ความคิดเห็นที่ 295

กรี๊ดจะได้เจอกันแล้ว

อยากอ่านต่อไม่ไหวแล้วค่ะ


PS.  http:/nananicegirl.hi5.com อยากรู้จักเพิ่มเติมที่นี่ค่ะ เปิดตาแล้วอย่าปิดใจ เพราะคุณจะไม่เข้าใจสิ่งที่เห็นได้ทั้งหมด
Name : เพลงใบไม้(เจ้าน้ำตา)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพลงใบไม้(เจ้าน้ำตา) [ IP : 222.123.247.113 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 22:24

#12 : ความคิดเห็นที่ 294
รอค่ะ รอต่อ สงสารแพรจังแล้ว
Name : นิว [ IP : 58.11.56.179 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 21:47

#11 : ความคิดเห็นที่ 293
อยากอ่านต่อมากๆๆๆๆๆ
Name : ขนุนหวาน [ IP : 58.64.116.73 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 18:07

#10 : ความคิดเห็นที่ 292
อัพด่วนๆเพคะ

^^
Name : He ! Ya< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ He ! Ya [ IP : 124.120.137.220 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 17:08

#9 : ความคิดเห็นที่ 291

ได้เจอกันแล้ว

อัพต่อด่วนค่ะ


PS.  การแอบรัก เหมือนแผลเรื้อรังที่รักษายังไงก็ไม่หาย เคยแอบรักยังไง ผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ยังแอบรักอยู่อย่างนั้น
Name : Kaninchen< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kaninchen [ IP : 203.158.4.114 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 17:04

#8 : ความคิดเห็นที่ 290
ใจค้างเลยอ่ะ อัพต่อเร็ว ๆ นะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : wanjrom_1< My.iD > [ IP : 114.128.53.220 ]
Email / Msn: wanjrom_1(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 16:51

#7 : ความคิดเห็นที่ 289
ค้างอ่ะ .. ทำงัยดีล่ะคนเขียน
คนอ่านค้างงงงงง.... อย่างนี้มันถอน อ่ะป่าว
Name : อิมมี่ [ IP : 125.26.204.78 ]
Email / Msn: frankkie20(แอท)hotmail.com
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 15:24

#6 : ความคิดเห็นที่ 288
555 อัพด่วน อัพด่วน ค่าพี่บุษ  ถ้าออกจากตู้ไม่ได้เดี๋ยวเปิ้ลไปช่วยค่า เดี๋ยวรมณ์ค้างค่ะ ลุ้นลุ้น 555
PS.  
Name : plesang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ plesang [ IP : 202.176.132.169 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 13:50

#5 : ความคิดเห็นที่ 287
โอ๊ย ในที่สุดก็ได้พบประสบพักต์กันแล้ว ว่าแต่ หนูแพรจะรู้ไม๊เนี่ย ว่าคือท่านชาย ตามมา รึคิดว่าคนหน้าเหมือน แล้วท่านชายละ ยังเข้าใจผิดความสัมพันธ์ของแพรกับปรีย์ป่าว

ลุ้นมากค่ะ เอาตอนใหม่มาส่งไวไว นะคะ แต่แหม ถ้าเมื่อวานลงให้ วันนี้ก็รู้เรื่องไปแล้วเนอะ เสียดายไม่ได้ลงไป 1 วัน ไม่เป็นไร พรุ่งนี้จะรีบมาดูเลยค่ะ
Name : นางมารร้าย [ IP : 58.137.129.220 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 13:39

#4 : ความคิดเห็นที่ 285
ขอตอนต่อไปด่วนด้วยค่ะ ใจจะขาดแล้ว
Name : นุช [ IP : 117.47.94.141 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 12:59

#3 : ความคิดเห็นที่ 284
เจอกันแล้ว
ดีจังเลย
Name : ลิ้นจี่< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลิ้นจี่ [ IP : 210.4.151.12 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 12:52

#2 : ความคิดเห็นที่ 283
โอ๊ยยยๆๆๆๆๆๆๆๆ มิ้งไม่ชอบปรีย์ร้อยไม่ชอบ พันไม่ชอบ
อย่ามายุ่งกับแพรวาน้าาา แพรวาก็ห้ามใจอ่อนด้วย
ตัดให้ขาดๆ ไปเลยอย่ามาเห็นใจกันจนจะทำร้ายตัวเองอีกรอบล่ะ
ท่านชายมาแล้ว พบกันแล้ว อย่าแยกจากกันอีกนะ
มิ้งใจหายแทนที่สุดเลยอ่ะ
รักกันไว้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่ายอมให้กาลเวลามาขวางกั้นเน้อ
Name : **~Mink~**< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ **~Mink~** [ IP : 202.191.13.142 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 12:08

#1 : ความคิดเห็นที่ 282
เจอแล้ว.........อิอิ
Name : คนรอ [ IP : 112.142.121.49 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2552 / 12:05

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android