Dragon Tattoo ล่ารักสั่นสะท้านหัวใจนายมาดร้ายกับยัยตัวแสบ

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด

CHAPTER 1

 
ขอบคุณ MV นิยายสวยๆ จากน้อง bellnaruk1 นะคะ

 Drink with Drug

: : มาดื่มกับพวกหนุ่มๆ Drug : :

D with D Café
 

“บ้าเอ๊ย!”

ตอนที่เดินเข้าไปในร้าน...ฉันได้ยินเสียงใครคนหนึ่งสบถอย่างหงุดหงิดขณะที่สายตาคมกริบของเขากำลังมอง iPhone รุ่นล่าสุดในมือเหมือนอยากจะโยนมันทิ้งทั้งๆ ที่ราคามันแพงระยับขนาดนั้น

เรื่องความใจร้อนล่ะต้องยกให้หมอนี่เลย

ฉันคิดกับตัวเองก่อนจะถอนหายใจแล้วหันไปยิ้มให้หนุ่มหล่อในชุดนักศึกษาซึ่งสวมผ้ากันเปื้อนสัญลักษณ์ของร้านบ่งบอกว่าเขาเป็นพนักงานที่นี่ จากนั้นเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับเจ้าของเสียงสบถเมื่อครู่นี้...ซึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมด้านในสุดซึ่งอยู่ติดกับสวนหย่อมเล็กๆ นั่นเอง

ร้านนั่งเล่นแห่งนี้ได้รับความนิยมจากนักศึกษาในมหาวิทยาลัย C ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งของรัฐเป็นอย่างมาก ที่นี่ขายเครื่องดื่ม No alcohol ทุกชนิดและยังมีขนมหวานต่างๆ บริการด้วย แม้ว่าจะมีราคาค่อนข้างสูง แต่รสชาติและการบริการอยู่ในระดับที่เหมาะสมกับราคาแน่นอน

รอบๆ บริเวณร้านมีสวนหย่อมและสนามหญ้าเล็กๆ ให้บรรยากาศร่มรื่น สดชื่น ภายในร้านตกแต่งด้วยไม้ประดับ ไม้แขวน และไม้ดอกวางไว้ได้อย่างความเหมาะสม

ร้านนี้ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมาก แต่ก็ไม่ได้เล็กเสียจนให้ความรู้สึกน่าอึดอัด และด้วยบรรยากาศสบายๆ รวมทั้งพนักงานเป็นนักศึกษาทั้งชายและหญิงของมหาวิทยาลัย C ที่มีรูปร่างหน้าตาดี (สุดๆ) ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาให้บริการ...ที่นี่จึงมีลูกค้าไม่เคยขาดช่วง

‘D with D’ ย่อมาจาก ‘Drink with Drug’ นั่นเอง

ส่วนคำว่า Drug ก็คือชื่อกลุ่มของผู้เป็นเจ้าของที่นี่ ในตอนแรกพวกเขาจะตั้งชื่อร้านว่า Drink with Drug Café แล้วล่ะ แต่มันดูล่อแหลม และแส่หาเรื่องถูกจับจนเกินไปก็เลยใช้อักษรย่อแทนดีกว่าน่ะนะ

อ้อ! แล้วจริงๆ ไอ้คำว่า ‘Drug’ อะไรเนี่ย...สมาชิกในกลุ่มก็ไม่ได้ตั้งเองด้วยนะคะ แต่สาวๆ และกลุ่มคนที่รู้จักพวกเขาเป็นคนตั้งให้ต่างหาก ตอนแรกเจ้าตัวเขาก็ไม่ชอบใจกับชื่อนี้เท่าไหร่หรอก แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจพอทีจะไปเถียง ตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะชอบนะ ต้องเรียกว่าพวกเขา ‘ชินไปเอง’ ซะมากกว่า

“เฮ้! หงุดหงิดอะไรนักหนาน่ะราม มีเรื่องวุ่นวายที่ผับอีกหรือไง”

ฉันทักอย่างอารมณ์ดีและหวังว่าเสียงใสๆ จะทำให้เพื่อนหนุ่มหล่อสดชื่นขึ้นมาบ้าง แต่บรรยากาศอันรื่นรมย์ของที่นี่ก็ไม่ได้ช่วยให้เขาอารมณ์ดีขึ้น ดูนายรามจอมโหดนี่สิ...ยังหน้าเครียดไม่เปลี่ยนเลย

อ้อ! นอกจากจะทำ D with D Café แล้ว พวก Drug ก็ยังมีหุ้นส่วนอยู่ใน D with D CLUB ซึ่งมีพี่ลักษณ์ (พี่ชายของราม) เป็นหุ้นส่วนใหญ่และดูแลอยู่ด้วย ไม่รู้สินะว่าเอาเงินไปเก็บไว้ที่ไหนกันบ้าง

แต่ละคนฐานะดีกันอยู่แล้วยังจะขยันหาเงินด้วยตัวเองอีกต่างหาก

“ยัยเบอร์นี่ต้องทำเรื่องอีกจนได้”

‘ราม’ หรือ ‘รามสูร’ มีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิมเสริมให้ใบหน้าหล่อเทพของเขาดุดันมากขึ้นไปอีก แต่ฉันบอกได้เลยว่าผู้หญิงประเภทที่ชอบผู้ชายหล่อเลวจะต้อง ‘กรี๊ดแทบบ้า’ กับภาพนี้

รามสูงหนึ่งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรและมีรูปร่างฮอตสุดๆ ฉันจำได้ว่าเขาเคยเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาน้ำหอมแบรนด์หนึ่งจึงจำเป็นต้องถอดเสื้อโชว์บอร์ดี้ขยี้ใจและรอยสักรูปผีเสื้อขยายปีกขนาดใหญ่บนแผ่นอกกว้าง และเพียงแค่โฆษณาดังกล่าวออนแอร์เท่านั้นแหละ

รามก็กลายเป็นนายแบบชื่อดังจนเป็นทอร์คออฟเดอะทาวน์ไปเกือบหนึ่งเดือนเลยทีเดียว นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้นายจอมหยิ่งไม่รับงานในวงการบันเทิงอีกเลยทั้งๆ ที่มีแมวมองและพวกโมเดลลิ่งมากหน้าหลายตาพยายามจะดึงเขาเข้าวงการหลายครั้งแล้ว

นอกจากนี้...ใบหน้าของรามยังลงตัวบอกคุณสมบัติ ‘หล่อแบดบอย’ ได้เป็นอย่างดี ทั้งนัยน์ตาสีดำสนิท เรือนผมสีแดงเข้มตัดกับผิวขาวจัดที่ถ้าหน้าตาไม่ดีพอคงทำผมสีนี้ไม่ได้ จมูกโด่งคม ริมฝีปากหยักได้รูปสวยและทุกอย่างลงตัวในโครงหน้าคมคาย ฉันสาบานได้ว่าผู้หญิงคนไหนก็ต้องหลงเสน่ห์เขาทั้งนั้น

เพราะแม้แต่ฉันที่ว่าใจแข็งแล้วยังอดจะจ้องหน้าเขานานๆ ไม่ได้เลย...

“มีนักร้องนำสวยๆ ก็ต้องทำใจหน่อยสิ คนสวยจะมีหนุ่มๆ มาติดพันมันก็เป็นเรื่องธรรมดานี่นา” ฉันบอกแล้วหยิบเมนูขึ้นมาดูรายการเครื่องดื่มและขนมที่อยากกินไปด้วย

“เรื่องมีผู้ชายมาติดพันฉันไม่เคยว่า แต่คราวนี้ยัยเบอร์นี่ดันไปติดพันผู้ชายน่ะสิ” รามหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองฉันจึงเห็นเขาใช้ลิ้นดุ้นกระพุ้งแก้ม ทำหน้าเซ็งอย่างกวนๆ ก่อนจะทำใจเล่าต่อ “ยัยนั่นจะออกจากวง และตั้งแต่นี้ต่อไปก็จะไม่มาร้องเพลงใน D with D CLUB อีกแล้ว”

“นายก็หานักร้องคนใหม่สิ พอหานักร้องใหม่ได้ค่อยให้ยัยนั่นออกไป”

ฉันบอกพร้อมรอยยิ้มหวานและเอื้อมมือไปจิ้มจมูกโด่งๆ ของรามอย่างหยอกล้อ ที่ฉันพยายามทำเหมือนปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ก็เพื่อไม่ให้เขาเครียดไปมากกว่าที่เป็นอยู่ยังไงล่ะ

“มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก” แต่รามกลับไม่ผ่อนคลายลงเลย

“ทำไมล่ะ อย่างน้อยยัยนั่นก็น่าจะมีความรับผิดชอบอยู่บ้างนะ”

“ฉันบอกยัยนั่นไปแล้ว แต่เบอร์นี่หลงไอ้เวรนั่นมาก คืนนี้ยังไม่คิดจะมาร้องเพลงเลย” รามปัดมือฉันออกเบาๆ “ไอ้พายุคงไม่ยอมให้มาร้องเพลง หรือไม่ก็ยัยเบอร์นี่คงอยากจะตามไปเฝ้าหมอนั่นทุกวินาทีนั่นแหละ”

“พายุ...”

ฉันพูดทวนชื่อที่รามเพิ่งจะหลุดออกมาด้วยความสงสัยและรู้สึกเจ็บแปลกๆ แม้ว่าในแต่ละเดือนฉันมักจะได้ยินข่าวของผู้ชายคนนี้ว่าเปลี่ยนผู้หญิงคนใหม่เสมอ แต่ให้ตายยังไงมันก็ไม่ได้ช่วยให้ฉันชินสักที

“ก็ไอ้หมอนั่นแหละ”

รามพูดอย่างหงุดหงิด แต่น้ำเสียงอ่อนลงมาก เขาก็คงรู้แหละว่าการพูดถึงพายุจะทำให้ฉันรู้สึกแย่ขนาดไหน แน่ล่ะ...รามรู้เรื่อง ‘ในอดีต’ ของฉันทุกอย่างนี่นา

“เสียงานไปเลยแฮะ ยัยนี่ติสต์แตกจริงๆ”

ฉันแกล้งพูดถึงเรื่องเบอร์นี่กลบเกลื่อนและทำเป็นไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องของพายุ เพราะไม่อยากให้รามไม่สบายใจไปด้วย แค่ปัญหาที่ผับเขาก็คงจะเครียดมากพอแล้ว ฉันเองก็รู้สถานการณ์ของ D with D CLUB ดีว่าที่นี่เป็นคู่แข่งของ Bad Guys Pub ซึ่งฉันบอกได้เลยว่าเป็นมวยที่ ‘ไม่ถูกคู่’ เอาเสียเลย

Bad Guys Pub เปิดกิจการมาก่อนหลายปี พวกเขามีฐานแฟนคลับเหนียวแน่นมากมาย มีวงดนตรีสุดฮอตทั้งฝีมือและหน้าตาขึ้นมาไลฟ์สลับกันสามวง ดีเจที่เปิดเพลงก็เป็นยอดฝีมือทั้งนั้น เรื่องบริการต่างๆ รวมทั้งภาพลักษณ์ก็ไม่ต้องพูดถึง แม้จะออกแนวเถื่อนๆ หน่อย แต่ที่นี่ได้ขึ้นชื่อว่า ‘มีระดับ’ มาก

ส่วน D with D ก็เป็นผับที่มีความน่าสนใจนะ แต่เพิ่งจะเปิดได้ไม่นาน แถมมาตั้งอยู่ใกล้ๆ กับ Bad Guys Pub จึงได้รับผลกระทบอย่างชัดเจน ในตอนแรกพวก Drug ไม่เห็นด้วยกับการเปิดผับโดยเฉพาะในทำเลดังกล่าว เพราะพวกเขาไม่ใช่นักตระเวนราตรีเป็นประจำและยังไม่พร้อมจะไปดูแลเอง

ก็ส่วนใหญ่พวก Drug จะอยู่ที่ D with D Café มากกว่านี่นา

แต่...พี่ลักษณ์ซึ่งเรียนจบมาสองปีแล้วขอแค่ให้พวกเขามาเป็นหุ้นส่วนและยืมชื่อกลุ่มมาใช้เรียกลูกค้าเท่านั้น ส่วนเรื่องดูแลผับเขาจะเป็นคนจัดการเอง ที่สำคัญพี่ลักษณ์คิดว่าการเปิดผับใกล้ๆ กับผับมีชื่อเสียงจะเป็นการเปิดทางเลือกให้ลูกค้าที่แห่แหนกันมามากมายอยู่แล้ว เขาหวังว่าจะใช้ความโด่งดังของ Bad Guys Pub ดึงคนมาที่ผับตัวเองบ้าง แต่จริงๆ แล้วมันเหมือนการ ‘ฆ่าตัวตาย’ ซะมากกว่า

ผู้คนมากมายยังแห่ไปที่ Bad Guys Pub เหมือนเดิม และที่ D with D CLUB ก็ยังเงียบจนจะเป็นป่าช้าอยู่แล้ว ถ้าไม่ไลฟ์ที่ยอดเยี่ยมและนักร้องนำสวยๆ อย่างเบอร์นี่ล่ะก็...ฉันคิดว่าคงจะเจ๊งในไม่ช้านี่แหละ
 

นี่ไม่ได้จะแช่งให้กิจการเพื่อนล่มจมหรอกนะ ก็แค่วิจารณ์ไปตามตรง

“วันนี้มาเร็วจังแฮะสุดฮอตของฉัน”

‘ธาวิน’ หนุ่มหล่อมาดคุณชายเดินหนุ่มหล่ออีกสามคนมาทางนี้และพวกเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ จนโต๊ะที่ฉันเคยนั่งกับรามสองคนเต็มทุกที่นั่ง ฉันเห็นนะว่าสาวๆ ที่นั่งอยู่ในร้านมองมาที่โต๊ะนี้เป็นตาเดียวเลย

“แน่ล่ะ! กินฟรีทั้งทีกอบัวคนนี้มาเร็วอยู่แล้ว” ฉันตอบขณะที่นักงานหนุ่มหล่อยกน้ำเย็นมาเสิร์ฟ

หนุ่มๆ ที่เพิ่งมาถึงสั่งเครื่องดื่มที่พวกเขาคุ้นชินไปคนละอย่างและมีของว่างด้วย ฉันจึงสั่งกาแฟม็อคค่าเป็นเมนูสุดท้ายโดยไม่มีขนมหวาน เพราะปัญหาของรามทำให้ฉันกินขนมไม่ลงแล้ว

“อยากกินฟรีให้ไอ้รามมันเลี้ยงสิ มันยินดีเลี้ยงเธอตลอดอยู่แล้ว”

‘จอมพล’ หนุ่มหล่อเลวผู้เป็นหัวหน้ากลุ่ม Drug บอกด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่อ่านความรู้สึกยากที่สุดในกลุ่ม บางครั้งเขาเหมือนคุณชายสูงศักดิ์แต่บางครั้งก็ร้ายกาจยิ่งกว่ารามเสียอีก

“แล้วพวกนายไม่อยากเลี้ยงฉันหรือไง”

“โอ๊ย! ฮอตอย่างเธอใครจะไม่อยากเลี้ยงล่ะครับ”

‘แทนไท’ หนุ่มหล่อ มาดเซอร์ได้ใจ และเจ้าชู้จนยังไม่เคยหยุดนิ่งที่ผู้หญิงคนไหนตอบทีเล่นทีจริงจนฉันอยากจะหยิกเขาให้ตัวเขียว เฮ้อ...ก็ชอบโปรยสายตาแบบนี้ไปทั่วน่ะสิผู้หญิงถึงได้หลงเสน่ห์เขา

“กิ๊กกับฉันสิ รับรองว่าฉันจะเลี้ยงเธอจนถึงใจเลยล่ะ”

‘แวร์ซาย’ หนุ่มลูกครึ่งไทยฝรั่งเศส ลุคเพลย์บอยและหล่อเถื่อนได้ใจตอบด้วยน้ำเสียงเริงร่า แต่รอยยิ้มอ่อนหวานตัดกับลุคที่เขามอบให้ฉันคงเคยทำให้ผู้หญิงหลายคนอยากถวายชีวิตให้เขามาแล้ว

เพื่อนฉันแต่ละคนเนี่ยนะ อันตรายต่อหัวใจและสติของผู้หญิงจริงๆ!

“นายนี่มันจริงๆ เลยน่า แม้แต่กับฉันยังทำตาเจ้าชู้ใส่ได้ ไม่แปลกใจแล้วล่ะว่าทำไมสาวๆ ถึงได้ตั้งชื่อกลุ่มของพวกนายว่า Drug ก็พวกนายมันเป็นสารเสพติดชวนให้สาวๆ คลั่งไคล้ชัดๆ”

ฉันบอกอย่างหมั่นไส้ขณะชี้หน้าหล่อๆ ของพวกเขาเรียงไปทีละคน ทำให้มนุษย์หล่อเหลาแต่นิสัยเจ้าชู้สุดๆ ต่างหัวเราะและส่ายหน้ากับฉายาที่ไม่ชอบใจ ทว่าก็ต้องยอมรับมันได้ด้วยความเคยชินนั่นเอง

เอาเป็นว่า...ถึงพวกเขาจะไม่ชอบแต่มันก็เป็นเหมือนจุดขายของพวกเขาไปแล้ว เพราะพอพูดคำว่า Drug เมื่อไหร่ใครๆ ก็ต้องนึกถึงหนุ่มหล่อห้าคนห้าสไตล์ของมหาวิทยาลัย C ที่มาจากคณะเศรษฐศาสตร์กับคณะการบริหารธุรกิจและการบัญชียังไงล่ะ (ตอนนี้พวกเขากำลังเรียนชั้นปีที่สี่แหละ)

‘ธาวิน’ เปรียบเหมือนสารเสพติดชนิดประเภทกดประสาท สาวๆ ผู้เสพติดเขามักมีอาการร่างกายผ่ายผอมลง อ่อนเพลีย ฟุ้งซ่าน และอารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายเพราะเอาแต่เพ้อคิดถึงเขา

‘แทนไท’ เปรียบเหมือนสาเสพติดชนิดประเภทกระตุ้นประสาท สาวๆ ผู้เสพติดเขามักมีอาการจะมีอาการหงุดหงิด และกระวนกระวาย บางครั้งมีอาการคลุ้มคลั่งหรือทำในสิ่งที่คนปกติไม่กล้าทำ เพราะอารมณ์แปรปรวนแต่น่าหลงใหลของเขาทำให้พวกเธอไม่เคยสงบจิตสงบใจได้ในสักวินาทีเดียว

‘แวร์ซาย’ เปรียบเหมือนสารเสพติดชนิดประเภททำให้ผู้เสพอาการประสาทหลอน สาวๆ ผู้เสพติดเขามักเห็นภาพหลอนที่น่ากลัว เช่น เขานอกใจไปกับผู้หญิงอื่น และสุดท้ายพวกเธอจะควบคุมตนเองไม่ได้ ที่เป็นแบบนี้เพราะความเจ้าเสน่ห์ของเขาทำให้พวกเธอกังวลว่าเขาจะไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นนั่นเอง

‘รามสูร’ เปรียบเหมือนสารเสพติดชนิดประเภทออกฤทธิ์ผสมผสาน คือทั้งกระตุ้น ทั้งกด และหลอนประสาทร่วมกัน สาวๆ ผู้เสพติดเขามักมีอาการหวาดระแวง ความคิดสับสน เห็นภาพลวงตา และควบคุมตนเองไม่ได้ เพราะเขาได้ขึ้นชื่อว่าหนุ่มอารมณ์ร้อน แปรปรวน แต่มีเซ็กแอพพีลชวนเพ้อสูงมาก

และสุดท้ายคือ ‘จอมพล’

เขาเป็นยิ่งกว่าสารเสพติดทุกชนิดรวมกันสมกับที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม Drug บางครั้งออกฤทธิ์กดประสาท บางครั้งออกฤทธิ์กระตุ้นให้ตื่นตัว และบางครั้งก็หลอนประสาทให้สาวๆ ที่เสพติดเพ้อหาแค่เขา ผู้ชายคนนี้มีหลายคาแร็คเตอร์ นิ่งขรึม เจ้าเล่ห์ เย็นชา แต่ก็พร้อมแสดงความร้ายกาจกระชากหัวใจสาวๆ ได้เสมอ

อ้อ! พวกเขาอายุมากกว่าฉันหนึ่งปีล่ะ แต่เราเคยเรียนโรงเรียนมัธยมในระดับชั้นเดียวกัน (ฉันเข้าเรียนก่อนอายุจะถึงเกณฑ์น่ะนะ) ฉันสนิทกับพวกเขาได้เพราะตอนมัธยมอยู่ชมรมดนตรีสากลและเคยไปประกวดวงดนตรีด้วยกันมาแล้ว ทว่าพอขึ้นมหาวิทยาลัยก็มีแค่รามเท่านั้นที่ยังเล่นดนตรีอยู่

ส่วนคนอื่นๆ จะโฟกัสเรื่องเรียนและการทำธุรกิจมากกว่า...

ตายจริง! ฉันแนะนำคนอื่นไปหมดแต่เกือบแนะนำตัวเองไปแล้วสินะ

ทำความรู้จักง่ายๆ แล้วกันนะคะ ฉันชื่อกอบัวค่ะ อายุยี่สิบปีกว่าๆ แล้ว เรียนที่คณะสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศ ระดับชั้นปีที่สามทั้งๆ ที่ฉันควรจะเรียนชั้นปีที่สี่เหมือนพวกหนุ่มๆ กลุ่ม Drug ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะฉันเคยเรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัย C มาก่อน แต่ตอนปีหนึ่งเกิด ‘เหตุการณ์บางอย่าง’ ขึ้น ฉันจึงซิ่วออกมาเรียนมหาวิทยาลัยที่เรียนอยู่ในปัจจุบันนี่แหละค่ะ

“ว่าแต่ไอ้รามเหอะ! เป็นอะไรไปทำไมทำหน้าเอาเรื่องจัง” แวร์ซายถาม

“อ้อ...เรื่องยัยเบอร์นี่น่ะ” ฉันตอบ รามจึงถอนหายใจอย่างหงุดหงิดอีกหน

เฮ้อ! ดูท่าทางนายจอมโหดคนนี้จะอารมณ์ดีขึ้นยากจริงๆ แฮะ

“จะออกจากวงอีกแล้วล่ะสิ” แทนไทเดาออกได้ไม่ยาก ในเมื่อนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เบอร์นี่พูดว่าจะออกจากวง “ฉันบอกแล้วว่าวงแกให้ความสำคัญกับยัยนั่นมากเกินไป เธอก็เลยได้ใจ เอะอะก็จะออกจากวงตลอด”

“ไม่ต้องมาย้ำหรอกน่า”

รามยอมรับในความผิดพลาดของวง Lips แต่เขาจะทำอะไรได้...ในเมื่อก่อนหน้านี้เบอร์นี่ ‘กิ๊ก’ อยู่กับพี่ชายเขาซึ่งเป็นหัวหน้าวง จนกระทั่งเธอได้พบกับพายุถึงได้ทำเหมือนจะตีตัวออกห่างมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้พี่ลักษณ์จะยังมีใจให้เธออยู่ แต่เขาก็ฉลาดพอที่จะตัดใจเพราะรู้ว่าเบอร์นี่เป็นคนยังไง แต่ถึงเขาจะตัดใจจากเธอได้ แต่สภาพวงตอนนี้ก็ยังขาดเธอไม่ได้จนกว่าจะหานักร้องนำคนใหม่มาแทน

ฉันพอจะเดาได้จากการปะติดปะต่อเรื่อง รามเคยหลุดปากบ่นเรื่องนี้ให้ฉันได้ยินบ่อยๆ เหมือนกัน แต่ฉันเพิ่งจะรู้วันนี้นี่แหละว่าผู้ชายคนใหม่ของเบอร์นี่ก็คือ...ผู้ชายชั่วช้าที่ฉันก็เคยรู้จักดี

“ขออนุญาตเสิร์ฟเครื่องดื่มครับ”

ตอนที่พนักงานยกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ รามจึงใช้ความคิดครู่หนึ่งก่อนจะมองมาทางฉัน

“ว่าแต่คืนนี้เธอว่างหรือเปล่า...ยัยตัวร้าย”

“นี่! อย่าคิดจะให้ฉันไปร้องเพลงแก้ขัดแทนยัยนั่นนะ” ฉันทักท้วงขึ้นมาก่อนเพราะรู้ทันแผนในใจของผู้ชายร้ายกาจอย่างราม เขาก็อย่างนี้ตลอดเลย! มีเรื่องทีไรเดือดร้อนฉันทุกที “ฉันไม่เอาด้วยหรอก”

“แค่ไปร้องชั่วคราวในตอนที่ไอ้พี่ลักษณ์มันหานักร้องนำคนใหม่เท่านั้นแหละน่า” รามยังยืนยันคำเดิมและคำพูดเขาก็ทำให้สายตาพวก Drug คนอื่นๆ หันมามองฉันอย่างกดดันด้วย

ให้ตายเถอะ! นี่พวกเขาไม่คิดว่ามันจะโหดร้ายกับฉันเกินไปหน่อยเหรอ

“แต่...” ฉันพยายามหาข้ออ้างมาปฏิเสธ แต่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก อันที่จริงก็ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะช่วยพวกเขานะ แต่พวกเขาก็น่าจะรู้ว่าทำไม... “พวกนายก็รู้นี่นาว่าฉันร้องเพลงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว”

“ผ่านมาสามปีแล้วนะกอบัว เชื่อสิว่าผู้ชายอย่างมันลืมเธอไปแล้ว อีกอย่าง...เธอก็เปลี่ยนไปมากนะ ไม่รู้ตัวบ้างหรือไง” รามยังพยายามจะชวนฉันไปร้องเพลงให้ได้

ฉันรู้ว่ารามไม่ได้ตั้งใจพูดสะกิดแผลใจฉัน แต่...เขามีความจำเป็นที่จะต้องพยุงสถานการณ์ของผับไว้ จริงอยู่ว่าพวก Drug ฐานะดีกันทุกคน ถ้าผับปิดกิจการลงพวกเขาก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเท่าไหร่

แต่ D with D CLUB มีการลงทุนลงแรงไปแล้ว พวกเขาจึงอยากจะทุ่มเทกับมันให้มากที่สุด การทำกิจการอะไรสักอย่างแล้วต้องปิดตัวลงในเวลาเพียงไม่นานเป็นสิ่งที่ผู้เป็นเจ้าของกิจการคนไหนก็ไม่อยากเผชิญหน้าด้วยกันทั้งนั้น และคนอย่างพวก Drug ก็ดื้อรั้นมากเสียด้วย

รามคงจะรั้นจนวินาทีสุดท้ายเพื่อรักษา D with D CLUB ไว้

TO BE CONTINUED...

[08.04.2012]

คอนเซ็ปต์ของ Drug แรงมากค่ะ -.,- และคิดว่าเซตนี้อาจจะฮอตกว่า Tattoo อีก (หัวเราะ) พอมาครบแก๊ง Drug ล่ะหัวใจจะวายตายเลยทีเดียว อร๊ายยย นักอ่านจองคนไหนมั้งคะ ถูกใจใครเป็นพิเศษหรือเปล่า ตอนนี้เปิดตัวหนุ่มๆ เค้าเต็มๆ เลย ขอเบรกคุณพายุก่อนมาเจอหนุ่มๆ กลุ่มใหม่กันบ้างดีกว่า ไม่งั้นกว่าจะจบเรื่องไม่พระเอกก็คนแต่งนี่แหละต้องตายจมก้อนหินที่นักอ่านรุมปาใส่ (หัวเราะ) Drug จะเป็นเซตใหม่ที่จะเขียนคู่กับ Gaia VS Butterfly Lady นะคะ เพราะงั้นจะมาเต็มๆ ก็เมื่อปิดเซตของ Tattoo ก่อน...พวกเขาจะมาทำให้สาวๆ เสพติดจริงๆ หรือเปล่าต้องมาติดตามกันน้า ;)

[06.04.2012]

คุณพายุมาแค่ชื่อก็รู้ว่าโดนด่าอีกแน่ๆ (หัวเราะ) ตอนที่แล้วแค่ตอนเดียวเสียงสรรเสริญคุณพายุเลื่อนลั่นสนั่นพสุธามากค่ะ นี่ขนาดเจ้าตัวยังไม่โผล่มาก้อนหินยังเต็มบ้านขนาดนี้...ถ้าตัวเป็นๆ โผล่ออกฉากสงสัยบาซูก้าร์จะถล่มบ้านเค้าเต็มขั้น ฮ่ะๆๆๆ กรี๊ดคุณรามก่อนนะคะ  -.,- แค่ชื่อก็กรี๊ดจะตายแล้ว อิมเมจยิ่งไม่ต้องพูดถึง อิๆ ครึ่งหลังหนุ่มๆ Drug จะมาครบแก๊งแล้วค่ะ เตรียมเสียงกรี๊ดไว้รอพวกเขาเลย ;)

          ด้วยรักสุดพลังวังชา...

          I Love you all...<3