สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ท่ามกลางหิมะของสองเรา

ตอนที่ 11 : {ตอนพิเศษ}ปีใหม่นี้! กับนูระ! บ้าคลั่งกับเรื่องพิศดาร!


     อัพเดท 3 ม.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: Nura, นูระหลานจอมภูติ, ไอ้เด็กแว่น, หิมะแสนซน, ไอ้เด็กนูระ, Nurarihyon no Mago, ท่ามกลางหิมะ, ความรัก,
ผู้แต่ง : ZErOGraviTy ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZErOGraviTy Email : super.bata(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/gogeta55
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 27 Overall : 3,095
165 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 22 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ท่ามกลางหิมะของสองเรา ตอนที่ 11 : {ตอนพิเศษ}ปีใหม่นี้! กับนูระ! บ้าคลั่งกับเรื่องพิศดาร! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 647 , โพส : 4 , Rating : 10 / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


สวัสดีปีใหม่เน้อออ!!

ปีใหม่นี้มีความสุขมากๆเน้ออออ
!! =w=!!!!

  ต่อจากนี้คงจะอัพช้าหน่อยนะขอรับเพราะช่วงนี้เกิดอาการขี้เกียจขึ้น O_o แล้วก็งานค้างที่ดองไว้(ไม่ใช่งานค้างแต่เป็นการบ้านปีใหม่ O_o

ยังไงซะนี้ก็เป็นแค่ตอนยาวๆเท่านั้นล่ะครับแล้วจะพยายามเขียนตอนต่อไปให้เสร็จขอรับ! ผมสัญญา!

 

ปล.ตอนนี้เหมือนจะปกติแต่ไม่ปกติ  อาจเกิดอาการมึนและบ้าได้

หมายเหตุ: นี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเท่านั้น คุณปู่ในการ์ตูนจริงๆไม่มีพลังแบบนี้หรือแล้วแต่จะคิดก็ตาม…


__________________________________________________________________________________

 

   :สวัสดีค๊า!!! นี่ซึราระน่ะเจ้าค่ะ =w=


:
ดีก๊าบบบ!! ริคุโอะนะคับผม! ^_^

:ปีใหม่แล้วนะค่ะ ท่านริคุโอะ!! สุขสันข์วันปีใหม่ค๊า!!! ข้าดีใจจังเลยยย!!

   :อืมมม!! สุขสันข์ปีใหม่เช่นกันนะซึราระ! แหม! เล่นมาอยู่ดึกขนาดนี้เพื่อ countdown(เคาว์ดาว) เลยหรอ?

   :ท่านริคุโอะก็เหมือนกันนั่นแหละ!

:อะ… เอิ่มม.. ก็นะ… ก็เห็นซึราระนั่งอยู่นิ.. (:

 :บอกข้ามาตรงๆก็ได้ค่ะ.. ข้าล่ะอยากอยู่กับท่านแบบนี้ตลอดไปจังเลย =[]=

 : ข้ารู้สึกว่าเจ้าน่ารักและสวยขึ้นทุกวันเลยนะซึราระ…

 

 

 

  

 

 :อ่ะ! แปลงร่างตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะเนี่ย!? O_o ก่อนแปลงร่างบอกข้าก่อนก็ได้นะเจ้าค่ะ!

 :ว่าแต่ปีใหม่นี้มีอะไรพิเศษๆบ้าง… ข้าว่ากะจะพาเจ้าไปสังสรรค์สักหน่อย

 :ข้าเห็นด้วยค่ะ! ปีใหม่ทั้งทีเนอะ! ^_^

 

:อืม… เริ่มเรื่องเถอะ -_-*  ตกลงว่าพวกเรามาทำอะไรเนี่ย?

:ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ.. สงสัยทักทายกันปีใหม่มั้งค่ะ

 

 

  :ข้าก็ว่างั้น… =_=

 

 

ณ บ้านใหญ่นูระ….

*ตู้ม!! ตู้มมม!!!*

เสียงพลุดังสะนั่นทั่วท้องแผ่นดินเข้ามายังหูข้า..  ข้ามองขึ้นฟ้าเห็นแสงหลากหลายสีเต็มไปหมด มันสวยงามมาก.. แสงสีพวกนั้น..  มันกระจายออกจากกันหลังจากขึ้นฟ้าไปได้สักพัก    เสียงสะเก็ดไฟดังทั่วรอบบ้านรวมถึงนอกบ้าน 

   ข้าควรจะพูดว่านี้มัน.. “วันปีใหม่!!!!” ^_^ นั่นแหละทำไมเสียงมันถึงดังนัก  พลุและประทัดเยอะแยะไปหมด แม้แต่ปีศาจก็อยากจะฉลองบ้างจริงไหมล่ะ?  ข้านั้นขณะที่เดินทำงานบ้านอยู่นั้นเองก็สังเกตว่าท่านริคุโอะไม่ได้อยู่ร่วมฉลองปีใหม่ครั้งนี้ด้วยในสวนและหน้าบ้านใหญ่ เอ๋!? แล้วเขาจะไปอยู่ไหนล่ะเนี่ย   

   เมื่อข้าทำงานเสร็จเรียบร้อยเอาผ้าไปเก็บ ล้างจาน จัดผ้าห่ม อาบน้ำเย็น(จัด) ก็มุ่งหน้าเดินไปทางห้องของท่านริคุโอะทันทีในขณะที่ภูติตัวอื่นนั้นเฮฮาปาร์ตี้กัน    เมื่อมาถึงหน้าห้องของท่านริคุโอะ…

*ครืดดด..*

“ท่า…. ริ…”

ข้าเปิดประตูแบบแงมๆส่องดูก่อนที่จะพูดหลุดปากทักทายท่านริคุโอะ  ข้าก็เห็นท่านริคุโอะเหมือนกับจะนั่งทำท่าครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่หน้าโต๊ะของเขา  ผมของเขาร่างปีศาจยาวมาก ยาวกว่าผมข้าเสียอีก  สีขาวแซมดำนั่น.. ข้านึกว่าท่านยังอยู่ร่างมนุษย์  แต่เขากำลังทำอะไรกันนะ?  ข้าไม่ได้เอ่ยปากและพูดออกไป  แต่กลับแอบดูท่านริคุโอะที่กำลังทำอะไรสักอย่างแทน…

 

จู่ๆเหมือนกับว่าเขาพูดกับตัวเองขึ้น

 

“อืมมม…. หืมม… ข้าควรจะทำของขวัญปีใหม่อะไรดีเน้ออ.. เพื่อให้ซึราระ… หืมม…”

“(ของขวัญเพื่อข้าหรอค่ะ? ท่านริคุโอะ?)”

ข้าเอะใจทันทีที่ท่านริคุโอะเอ่ยชื่อข้าขึ้นมา  ไม่นึกเลยว่าท่านจะอยู่ดึกขนาดนี้เพื่อคิดแค่ของขวัญให้ข้าเท่านั้นเองหรอ?

“จะว่าไปแล้ว… ก็มีหลายอย่างนะเนี่ย.. เช่นน้ำแข็งใส.. น้ำแข็งอบชีส… หิมะทอดกรอบ…”

“(พูดยังกับข้าตะกละกินลูกเดียวเลยนะค่ะท่านริคุโอะ -_-*)”

ข้าไม่ทันไรก็พรวดเข้าไปทันที  เปิดประตูค่อยๆแล้วทักท่านริคุโอะที่จู่ๆก็เปลี่ยนความสนใจมาทางข้าแทน เหมือนเขาจะอึ้งนิดหน่อยที่เหมือนกับว่าข้าจะได้ยินที่เขาพูดอยู่นั่นเอง…

“เอ้า! ซึราระไหงมาอยู่นี้ล่ะนี่

“ท่านริคุโอะค่ะ… คือข้า..”

“หืม

ข้าหยุดนิ่งสักพักก่อนที่จะพูดคำคำหนึ่งออกไป จริงๆแล้วมันไม่จำเป็นหรอกที่จะพูดมัน แต่เพื่อให้ท่านริคุโอะรับรู้ถึงความรู้สึกของข้าที่แท้จริง…

“ข้าไม่ต้องการอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะท่านริคุโอะ…” ข้าก้มหน้าลงนิดๆพร้อมกับยิ้มเล็กๆ

“นี่เจ้าได้ยินที่ข้าพูดด้วยหรอซึราระ… อืมม.. ข้าเข้าใจแล้วล่ะ…” ท่านริคุโอะกลับทำท่ากอดอกแทน

“สิ่งที่ข้าอยากได้คือ.. ใกล้ชิดและอยู่กับท่านริคุโอะตลอดไปค่ะ… ไม่ว่าจะเป็นของหรือสิ่งใดก็ไม่อาจทำให้ข้ามีความสุขมากเท่ากับได้อยู่เคียงข้างท่าน…” ข้าเงยหน้าขึ้นนิดๆพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้ท่านริคุโอะ  ท่านริคุโอะแสยะยิ้มอย่างช้าๆหลังฟังข้าจบ 

“นั่นสินะ..  เจ้าคิดเหมือนกับอย่างที่ข้าคิดไว้เลย…”

“คิดเช่นใดหรอเจ้าค่ะ

“ก็คิดว่าสิ่งของนั้นไม่อาจเทียบเท่าคนที่เรารักได้น่ะสิ… ซึราระ”

 

“เจ้าค่ะ…”

เพียงแค่ได้ยินท่านพูดแบบนี้ทำซะข้าเขินทีเดียว.. แก้มของข้ามันทำให้ข้ารู้สึกได้ถึงความสุขที่เกิดขึ้นไม่นาน

“งั้นออกไปดูข้างนอกกันดีกว่าซึราระ… ก่อนที่มันจะดับหมดนะ”

“อะ… เออ.. ค่ะ!!”

ระหว่างที่ท่านพูดนั้น ท่านริคุโอะก็เคยๆลุกขึ้นยืน ข้าที่ยืนมองท่านยืนนั้นไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองท่านริคุโอะที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ข้าขึ้นเรื่อยๆและในที่สุดพอมาถึงตรงหน้าของข้า ท่านริคุโอะแสยะยิ้มและจับมือข้าพร้อมกับดึงข้าไปกับเขา ข้าที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับกระเด็นเข้าไปเกาะกับไหล่ของท่าน กลายเป็นว่าข้านั้นดันไปกอดไหล่ของท่านริคุโอะโดยที่ไม่ได้ตั้งใจซะงั้นล่ะ  >///////////////<

 พวกเราเดินออกจากห้องของท่านริคุโอะ  ก่อนออกนั้นข้าเอื้อมมือไปปิดประตูห้องซะก่อนที่ท่านริคุโอะจะเริ่มเดินต่อ   พวกเราเดินไปตามทาง  ท่านริคุโอะดูเหมือนจะยิ้มดีใจผิดปกติ.. หรือว่าเพราะข้าทำให้ท่านมีความสุขกันนะ =w=

“นี่ซึราระ….” ท่านพูดพร้อมกับหันหน้าของท่านมาทางข้าในขณะที่เดินอยู่

“ค่ะท่านริคุโอะ ข้าเงยหน้ามองหน้าท่านอย่างเขินนิดๆ เพราะนี่อาจเป็นครั้งแรกที่ข้าได้ทำแบบนี้.. ปกติแล้วข้าไม่เคยมองหน้าท่านใกล้ขนาดนี้เลยแถมยังเกาะแขนท่านอีกต่างหาก!

*ตู้มมม! บุ๋มม!*

เสียงพลุยังคงไม่หยุดหย่อน  พวกเราเดินมาถึงยังสวนของบ้านนูระที่เต็มไปด้วยปีศาจ พวกเขานั้นจุดพลุ เล่นประทัดไฟ จุดไฟเย็น  และอีกหลายๆอย่าง  เหมือนกับว่าบ้านเรานั้นครื่นเครงผิดปกติ

“พลุสวยจังเนอะ” ท่านริคุโอะที่เงยหน้ามองพลุบนฟ้าอยู่นั้นพูดขึ้น

“ค่ะ… แต่พลุนั้น…” ข้าหันมองท่านริคุโอะหลังจากพูดเสร็จ

“หืม พอได้ยินข้าพูด ท่านริคุโอะก็หันหน้าของเขามามองข้าอย่างแปลกใจ

“ก็ไม่อาจหล่อคล้ำงามเท่าท่านได้หรอกเจ้าค่ะ”

“เหอะ…  พูดเพราะจังเลยนะซึราระ… ข้ารักเจ้าเพราะงี้แหละ…”

 

“ทะ… ท่านริคุโอะ…”

“เจ้าล่ะ.. รักข้ามั้ย.. ซึราระ….?”

เพียงแค่ข้าได้ยิน ข้าก็หัวมึนตึบไปหมด… “ข้ารักเจ้า…” O_o   แต่ข้าก็พยายามคุมสติของตัวเองแล้วพูด

“ข้ารักท่านที่สุดในจักรวาลเลยค่ะท่านริคุโอะเจ้าค่ะ…”

*บู้มมม!*

เสียงพลุดอกสุดท้ายดับลงและค่อยๆหายไป  ประทัดดอกสุดท้ายที่มีเสียงดังขึ้นในบ้านนูระดับลง พวกเราสองคนมองหน้ากัน สบตากัน หน้าของท่านริคุโอะค่อยๆเข้ามาใกล้ข้าเรื่อยๆทุกวินาที 

    ปากของท่านประกบกับปากของข้าทันใด.. ไม่นานนัก ปากของท่านริคุโอะก็ค่อยๆออกจากปากของข้า มันรู้สึกเหมือนเพียงแค่เสี้ยววินาทีแห่งความตะลึงที่ท่านริคุโอะจูบข้า… โดยที่ข้านั้นไม่ได้ขยับตัว ไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแค่แก้มแดงเท่านั้นเอง ไม่มีภูติตนใด หรือแม้กระทั่งใครๆที่สังเกตเห็นพวกเราแม้แต่น้อย 

“ท่านริคุโอะ… ค่ะ…” ข้ามองหน้าของท่านริคุโอะอย่างอึ้งทึง ท่านแสยะยิ้ม

“อยู่กับข้าตลอดไปนะ…”

“ค่ะ… ต่อให้ท่านไม่พูดเช่นนั้นข้าก็จะอยู่กับท่านตลอดไปเจ้าค่ะ..”

จู่ๆท่านริคุโอะก็หันหลังกลับแล้วโอบเอวข้าพร้อมกับเดินพาข้ากลับไปพร้อมกับท่าน   รู้ไหมว่าเขาพาข้าไปไหน?  พาเข้าห้องท่านริคุโอะน่ะสิ!

“อะ… เอ๋.. ท่านริคุโอะ!!!” ข้าตกใจขึ้นทันทีที่ท่านริคุโอะปิดประตูห้องของท่าน

“มาสนุกกันดีกว่าซึราระ.. หึๆ..”

เสียงหัวเราะชั่วร้ายของท่านดังขึ้น ข้านั้นไม่อาจจะตอบโต้ได้จึงต้องทำตามท่านไป..

 

“เป่า ยิง ชุบ!!”

“ไม่นะข้าแพ้หรอเนี่ย!?”

“งั้นข้าลุยล่ะนะค่ะ ท่านริคุโอะ ^_^”

พวกเรานั้นเล่นเป่า ยิง ชุบกันก่อนจะเริ่มเล่นเกมของท่านริคุโอะ ไม่อาจจะมีใครรู้ได้ว่าพวกเราเล่นเกมอะไรกัน =w=

ทว่าจู่ๆก็มีเสียงแปลกประหลาดขึ้นอย่างแผ่วเบา ข้าไม่ค่อยได้ยินนักเลยไม่สนใจอะไรมาก

“โอ้… ได้เวลาการเปิดฉากใหม่แล้วสินะ.. หึๆ..”

 

 

คืนนี้เงียบสงัดหลังจากฉลองปีใหม่เสร็จ    ข้าแค่ได้ยินเสียงแววๆอะไรบางอย่างเท่านั้น…

 

 

รุ่งเช้าวันใหม่ของวันปีใหม่… วันที่ 1 มกราคม =w=

*ครืดดด!!*(เสียงเปิดประตู)

“แย่แล้วริคุโอ…. จ้ะ…”

“สะ… อะ.. ไรหรอค่ะ.. ท่า.. ทะ.. ท่านวากานะ… อะ.. ห๊า!!”

ข้าลืมตาขึ้นช้าๆ  เห็นท่านวากานะพร้อมประตูมากับใบหน้าที่ท่าทางจะอึ้งมาก  ไม่อึ้งได้ไงล่ะค่ะก็นี่มันห้องท่านริคุโอะนี่ค่ะ! แถมพวกเรายังเปลือยกันทั้งสองคนด้วย อ๊า….  

“คือท่านวากานะ! ข้าอธิบายได้เจ้าค่ะ ข้ามองท่านวากานะแบบอายมากพร้อมกับใช้มือข้างนึงเขย่าตัวของท่านริคุโอะที่นอนข้างๆข้า  ตอนนี้ท่านริคุโอะกลับเป็นร่างมนุษย์ได้แล้วล่ะ..

“ซึราระจัง!! ว้ายยย!! ขอโทษนะจ้ะ! คือแม่ไม่รู้ว่าทั้งสองเป็นแฟนกันแล้ว >w<” ท่านวากานะกระโดดออกจากห้องไปหลบข้างๆประตูแทน

“มีอะไรหรอซึราระ…?”

ท่านริคุโอะนั้นค่อยๆลุกขึ้นจากที่นอน ท่านดูเหมือนจะมึนอยู่นิดหน่อย ท่านลืมตาขึ้นพร้อมมาทางข้า ข้าที่กำลังตกใจอยู่นั้นที่ท่านวากานะจู่ๆก็เข้ามา  พอท่านริคุโอะหันไปทางประตู…

“อ่ะ! แม่! เคาะประตูก่อนก็ได้คับ ท่านริคุโอะตาโตทันทีที่เห็นท่านวากานะแอบเขินๆอยู่หลังประตู

โชคดีที่มีผ้าห่มปิดบังร่างกายของพวกเราไว้ไม่ให้เห็นของแปลก (:

“เรื่องนั้น.. อะ… เรื่อง.. นั้นช่างมันก่อนเถอะจ้ะสองคน… แหะๆ  แย่แล้วจ้ะ!!” ท่านวากานะที่กำลังพูดแบบอายๆเขินๆอยู่นั้น จู่ๆก็เปลี่ยนอารมณ์อย่างกระทันหันทันที

“อะไรหรอเจ้าค่ะ/อะไรอ่ะแม่

“ก็ปู่ลูกน่ะสิ! เป็นซุปเปอร์แมนไปแล้ว

“ว่าไงนะ!!!/อ๊า!! ท่านนูระริเฮียงหรอเจ้าค่ะ!?”

พวกเราทันทีที่ได้ยินไม่รอช้า ท่านริคุโอะรีบลุกขึ้นจากที่นอนทันทีอย่างลอนจ้อนไร้เสื้อผ้า! ว้ายยย!! แค่เมื่อคืน ข้าเห็นคนเดียวก็แย่แล้วนะเจ้าค่ะท่านริคุโอะ O_o  ผ้าห่มนั้นหลุดออกจากตัวข้า  ข้ารีบหยิบมันอีกครั้งแล้วเอามาปกปิดร่างของข้าก่อนที่จะมีใครเห็นซะก่อน

“รีบไปกันเถอะ ท่านริคุโอะยืนอย่างลอนจ้อนด้วยใบหน้าที่เชื่อมั่น O_o ข้าและท่านวากานะถึงกับต้องปิดตาทีเดียวล่ะค่ะ!

“ริคุโอะจ้ะ! ใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะจะ

“ท่านริคุโอะค่ะ! ทำตามที่ท่านวากานะบอกเถอะนะเจ้าค่ะ!!

 

อีกด้านหนึ่ง….

“ข้าได้พลังมาแล้ว! คราวนี้ข้าจะปกป้องโลกจากเหล่าร้ายเอง 55555+” นูระริเฮียงตะโกนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ร่างกายของเขาประกอบไปด้วยกางเกงในสีแดง ผ้าคลุมสีแดง แล้วก็ชุดสีน้ำเงินตรงกลางเป็นรูปคำว่า “ความเกรงขาม” เขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น   หัวของเขายังยาวเช่นเคย แบบไม่มีผมนะ….

“โอ้ว! ท่านหัวหน้าใหญ่! พวกเราพร้อมที่จะออกปฏิบัติการแล้วขอรับ กิวคิผู้ซึ่งใส่ชุดด๊อกเตอร์ผู้ช่วยนูระริเฮียงพูดขึ้น แล้วกิวคิไปเอาชุดด๊อกเตอร์มาจากไหนเนี่ย O_o

“ท่านกิวคิขอรับ พวกเราจะติดตามท่านไปด้วยขอรับ โกซึมารุและเม็ตซึมารุตะโกนขึ้นพร้อมกัน

“อย่าลืมพวกข้าด้วยขอร๊าบบบบบ!!” พวกถั่วหมักและปีศาจตัวอื่นๆตะโกนขึ้นพร้อมกัน  

“ลุยเลยพวกเรา! เพื่ออนาคตอันสดใสของพวกเรา

“โอ้วววว!!”

 

 

ภาพที่เราเห็นนั้นไม่ใช่แก๊งไอ้มดแดงเพียงแต่อย่างใด.. แต่มันคือ!!

“ขบวนเหล่าร้อยฮีโร่และสหายนูระริเฮียง

“โย้ววว!!”

การเคลื่อนทัพได้เกิดขึ้น  ริคุโอะ ซึราระและวากานะที่วิ่งมาได้ทันก่อนที่ทัพจะเริ่มเคลื่อนที่ ก็อึ้งกับคุณปู่ซะแล้ว

“ปู่! นี่ปู่ทำอะไรเนี่ย!?” ริคุโอะพูดขึ้นด้วยใบหน้าอันอึ้งทึ้งของเขาเอง

“ใช่ค่ะ! ท่านนูระริเฮียง ซึราระก็อึ้งเช่นกัน

“คุณพ่อค่ะ! นี่พ่อจะนำทัพไปตีกับใครหรอค๊ะ!?” วากานะนี่ท่าทางจะอึ้งมากสุดเลยนะเนี่ย ถือกระทะทำกับข้าวมาด้วยเลย LoL

เมื่อคุณปู่ได้ฟังขึ้นนั้นทันทีก็ตอบอย่างเร็วไว

“ก็นำไปปราบไอ้ตัวตลกฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์น่ะสิถามได้

 

ทางฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์

“ปีใหม่นี้! ต้องยึดเมืองนี้ให้ได้! พวกเรา! ไปปราบไอ้ซุปเปอร์นูระริเฮียงและสหายของมันกันเถอะ

“โห้วววว!!”

เสียงมหึมาเข้าเยือน ณ กลางเมืองของพวกริคุโอะ  พวกคิโยสึงุที่กำลังกินไอติมอยู่นั่นเอง…

“โห้ยย! นั่นมันอะไรฟะ คุโยสึงุถึงกับทำไอติมตกพื้นเมื่อเห็นทัพฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์และพรรคพวกของหล่อน

“อ๊า! แย่แล้วนั่นมัน! ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์นี่น่า คานะเงยหน้าขึ้นด้วยความอึ้งและชี้ไปทางพวกของโจ๊กเกอร์

“พวกมนุษย์ต้องสูญสิ้นซะย้ากกกก!!”

ลำแสงพิฆาตโจมตีและทำลายพื้นแผ่นดิน  ตาของฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์เป็นประกายแวววับ  เสียงอึกกะทึกของทัพมากมายจู่โจมและทำลายตึกจนถล่มไม่เหลือซาก

“ช่วยพวกเราด้วยซุปเปอร์นูระริเฮียงและสหาย!! ว้ายยย!!”

*แปละ!*

 

สิ้นสุดของเจ้าของเสียงที่มีชื่อว่าคะน้า เอ้ย คานะ  ร่างของเธอก็ถูกเหยียบด้วยหุ่นยนต์ใหญ่ยักษ์โดยมีฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์เป็นคนขับ

“ไม่มีใครช่วยพวกเจ้าได้หรอก ว่ะ ฮาฮ๊า55555+ วะ ห้าห้าห้า555+ ฮาฮาบวก+!” เสียงหัวเราะของฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์ยังไม่สิ้นสุด ก็มีเสียงของใครบางคนตัดขึ้นมาทันที

“โหดร้ายมากนะ! ไอ้โจ๊กเกอร์ตัวตลกเลวสาม

“นั่นมันเสียง! ซุปเปอร์นูระริเฮียงรึ…?”

สักพักใหญ่ ควันที่ครอบคลุมรอบๆก็ค่อยๆจางหายไป  ข้างหลังควันหมอกข้างหน้าของฮะโกโรโจ โจ๊กเกอร์นั่นคือ!!

 นูระริเฮียงและสหายนั่นเอง!

“มาจนได้นะ… มาตัดสินกันดีกว่า! พวกเราลุยเว้ยย!!”

ทันทีทันใดพรรคพวกของฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์ก็พุ่งเข้าหานูระริเฮียงและสหายอย่างมากมาย เสียงฝีเท้ากึกก้องเมืองที่ไร้ผู้คน

“หึ! กินนี่ซะ! ย้ากกกก!! เซนบงซากุระ!!(เกี่ยวไรฟะเนี่ย!?)”

จู่ๆคุณปู่เขาก็ชักดาบออกอย่างรวดเร็วทันตาเห็น เพียงพริบตา แสงสีฟ้าก็ผ่าและกวาดล้างทัพของฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์อย่างรวดเร็ว  ปีศาจข้างฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์นับร้อยโดนผ่าครึ่งแยกชิ้นส่วนหมด

“ไอ้เจ้าบ้า! เรียกชื่อท่าก็ผิดอ่ะโด่ ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์บ่นพึมพำซะดัง ขณะที่ยังมีลูกน้องมากมายอยู่ข้างเธอ

“ขนาดปีใหม่ยังไม่ให้พักผ่อนเลยรึ..? ช่างร้ายกาจมากนะ เจ้าปีศาจวายร้าย! พวกเราลุย

“โอ้ววว!!” สหายของนูระริเฮียงพอได้ยินเข้านั้นก็บุกโจมตีเต็มกำลัง

“อย่ายอมแพ้เว้ยพวกเรา! พวกมันแค่พวกสวะเท่านั้นแหละ

“โอ๊สสสสสสส!!!!!!!” ทัพของฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์บุกโจมตีเต็มกำลังเช่นกัน  ไม่นานนัก ทั้งสองทัพก็ชนกันแล้วล้มกันตายหมด O_o ขอย้ำ! ชนกันตาย!

 ทางนูระริเฮียงและฮะโกโรโมนั้น ท่าทางจะแปลกใจไม่น้อยว่าทำไมลูกน้องของตัวเองถึงโง่นัก 

“หึ! ลูกน้องเจ้ากระจอกมาก คุณปู่กอดอกขำขึ้น

 

 

“ดูลูกน้องตัวเองก่อนเหอะ! กากก็กาก! ถุย ฮะโกโรโมหยิบพัดขึ้นมาทำให้หายร้อน

*หมายเหตุ* ตอนนี้ฮะโกโรโม กิตสึเนะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนโจ๊กเกอร์  แค่หน้าตาเป็นผู้หญิงเท่านั้น คล้ายๆกับร่างสิงเก่าของหล่อน แต่เอาสีผิวและดวงตาของโจ๊กเกอร์มาใส่แทน… โปรดจินตนาการไปตามนั้น*

“ตัวตัวป่าวไอ้อ่อน!?” ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์พูดขึ้นและทำท่าทางท้าทาย

“จัดมาไอ้เกรียน

ว่าเสร็จทั้งสองก็พุ่งเข้าหากัน….

 

ทางด้านริคุโอะ ซึราระและวากานะ…

*ซืดดด…* (เสียงซดน้ำชา)

“ปู่นี่จะเด็กไปไหนกันนะ… เล่นเอาผ้าคลุมในถังขยะของคุบานาชิมาใช้ เห้ออออ…” ริคุโอะพูดด้วยท่าทางที่สบายใจ

“นั่นสิค่ะ… เล่นเอาของเล่นตอนท่านริคุโอะเด็กๆไปใช้ซะได้…. เห้อออ…” ซึราระก็ท่าทางจะเหนื่อยใจเช่นกันพร้อมกับซดน้ำชาไปพูดไป

“ริคุโอะน่าจะลองทำแบบปู่บ้างนะลูก ^_^” วากานะยิ้มไปแล้วก็ซดน้ำชาไปมาอย่างเอร็ดอร่อย

ทั้งสามนั่งอยู่ในบ้านใหญ่นูระที่ไม่เหลือแม้แต่ภูติตัวเดียว(ไม่รวมซึราระและริคุโอะ) บนพร่มในขณะที่ซดน้ำชาไปมา  หลังพวกเขาคือกำแพงที่พึ่งถูกถล่มได้ไม่นาน…

“ไม่ครับแม่… ผมจะไม่ทำแบบปู่… เด็ดขาด…” ริคุโอะเหลือบไปมองกางเกงในที่มีรูปนูระริเฮียง และสลักรูปตรงกลางไว้ว่า “ความเกรงขาม” เขาหันกลับมาทางซึราระและแม่ของเขาพร้อมกับถอนหายใจหนักๆอีกครั้ง “ไม่มีวัน… เด็ดขาด… ครับ..”

 

“อ่ะย้ากกกก!!”

“เจ้าแข็งแกร่งตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยห๊ะ! ซุปเปอร์นูระริเฮียง!!”

“ก็วันที่ข้าได้ใส่กางเกงในตัวโปรดของข้าไงเล่า!! 55555555+”

“งั้นข้าขอดูกางเกงในเจ้าล่ะกัน! อย่าว่าข้าเลย

 

“จงดู!!! ความเกรงขาม!! กางเกงในสลั….”

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังสู้กันอย่างดุเดือด ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์กำลังถูกกดดันอย่างมาก จึงกระชากกางเกงในของนูระริเฮียงขึ้นปรากฏว่า… พอกางเกงสีแดงถูกดึงจนหลุด…. สิ่งที่เกิดขึ้นคือ!

“อ๊ากกกกกกกก!!!!! ว้ายยยยยยยยย ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดทันทีทันใดที่เห็นสิ่งที่แปลกประหลาด

“5555555555+!!! จงกลัวซะ! กางเกงในแห่งความเกรงขาม Hand made ที่เซ็ตซึระเคยทำให้ข้า!!! 55555+!!”

“ไม่! เจ้ามันปัญญานิ่ม! โรคจิตวิตประริต วิตฐาน

“ทำไมถึงว่าร้ายข้าอย่างนั้น! เจ้าเองก็ไม่ได้…”

“หัดมองดูข้างล่างของเจ้าซะก่อนสิ

“หืม…?” คุณปู่หันมองลงข้างล่างอย่างแปลกใจ

“ไอ้จู๋เหี้ยววว ว้ายยยยยยยย! อ๊ากกกกก!!!! กางเกงในก็ไม่ใส่!!”

“หะ… หา!!!!!!!!!!! หมายความว่าไง!!!”

พอท่านปู่มองลงข้างล่างก็พบว่าเขาไม่ได้ใส่กางเกงใน  แถมนกน้อยที่ห้อยเหี้ยวของเขายังสะบัดไปมาอีกต่างหาก!

“ไม่นะ! แล้วกางเกงในข้าล่ะ! ม่ายยยยยยยย!!” ท่านปู่จู่ๆก็มีน้ำตาค่อยๆไหลออก จนร้องไห้เป็นสาย

“อ๊ากกกกกกก!! ไอ้วิตรฐานน!!!” ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์ท่าทางจะเจ็บตาไม่เบาเมื่อเห็นของเหี้ยว -_-*

“นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเห็นนกน้อยของข้า! และจะเป็นครั้งสุดท้าย!! ไปตายให้หมดซะไอ้พวกบ้า!!!!!!!!!! อ๊ากกกกกกกก!! ข้าไม่อยากอยู่แล้วววว!!!  แล้วก็… ลาก่อนนะ… ริคุโอะ…”

ด้วยคำทิ้งท้ายเท่ๆของนูระริเฮียง จู่ๆก็มีแสงสว่างออกมาจากตัวของเขานั่นเอง….     สักพักหนึ่ง…

*ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!*

ตัวของปู่ริคุโอะก็ระเบิดขึ้น แรงลมนั้นแรงมาก

“ซุปเปอร์นูระริเฮียงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ด้วยแรงลมหนักและแรงระเบิดทำให้ฮะโกโรโม โจ๊กเกอร์โดนไปด้วย

 

 

อีกด้านหนึ่ง….

“นั่นมันแสงอะไรหรอเจ้าค่ะ? ท่านริคุโอะ ซึราระที่จู่ๆก็สังเกตเห็นแสงมาตั้งแต่ไกล เธอลุกขึ้นยืนและเดินไปยืนมองนอกระเบียงบ้าน

“เอ๋….?”

ไม่นานนัก…

*บู้มมมมมมมมม!!!!!!!*

“อ๊ากกกกกกกก!! นี่มันกลิ่นตัวปู่นี่! อ๊ากกกกกกกกกกก!!!!!!!!” ริคุโอะกระเด็นพอเจอแรงระเบิดเข้ากระทบกับผิวหนัง แม้แต่อีกสองคนยังต้องกระเด็นไปตามๆกัน

“ท่านริคุโอะ!!!!!!!!!!” ซึราระบินไปกับแรงลม และหายไปในพายุกลิ่นตดของซุปเปอร์นูระริเฮียง

“อ๊า! เหม็นดีจังเลยยย วากานะยิ้มพร้อมกับเหาะไปกับกลิ่นตด…

ลมแรงหนักสีเหลือง “เข้ม” กระจายทั่วญี่ปุ่น

    และนี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้โลกร้อนก็เป็นได้….

“ซึราร๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!! แม่!!!!!!!!!!! แล้วก็… อืม.. ใครนะ.. อ๋อใช่!!! ไอ้ปู่บ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

สิ้นสุดคำพูดของริคุโอะ…   จากนั้นเสร็จ ริคุโอะก็หายไปกับลมตดของนูระริเฮียงและสหาย…

   ปีใหม่นี้เหมือนวันสิ้นโลกยังไงไม่รู้เพราะมันคือวันที่ 1 มกราคม พ.. 2555 ปีแห่งเสียงหัวเราะ

 

ผ่านไป 30 วินาที  โลกก็ระเบิด… โดยมีเสียง *ปรู๊ดดดดดดดดดดดดดด* ตามมา

 

เป็นไงครับกับตอนพิเศษ 5555+!!!
  อาจจะดูบ้าบอไปหน่อยแต่ก็เป็นการต้อนรับปีใหม่ครับถึงจะผ่านมาแล้ว 1 วันก็ตาม =w=

ไม่ได้อัพตอนใหม่นานครับเนื่องจากเหตุหลายๆประการ :P (หรือว่าข้ออ้างว้า O_o)

    มีความสุขเยอะๆเน้อใกล้เปิดเรียนกันแร้ว O_o
ยังหยุดไม่พอสำหรับบางคนเหอะๆ

ยังไงซะก็อย่าลืม ติดตาม&คอมเม้นด้วยเด้ออ!  ตอนหน้าอาจจะออกช้านิดนึง แหะๆต้องขออภัยมากขอรับ -_-*

  สุขสันข์ปีใหม่คร้าบบบ ทุกคน!! >w<
__________________________________________________________________________________







Happy new year 2012!!!



Credit By deviantArt Tsurara fan club (:
________________________________________________________________________________



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ท่ามกลางหิมะของสองเรา ตอนที่ 11 : {ตอนพิเศษ}ปีใหม่นี้! กับนูระ! บ้าคลั่งกับเรื่องพิศดาร! , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 647 , โพส : 4 , Rating : 10 / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 142
55555+ ขำดีนะคะ 555+
Name : aryamae [ IP : 58.10.166.67 ]
Email / Msn: baifern_aryanae(แอท)hotmail.com
วันที่: 3 พฤษภาคม 2557 / 02:35

#3 : ความคิดเห็นที่ 102
โอ้ม่ายนะ
นี่มานอะไรกันนี่ ท่านปู่ขอรับท่านปู่ทำไมทำย่างงี้ TT[]TT
แต่หนุกดี แล้วตกลงซึราระเล่นเกมอะไรกับริคุโอะง่า
ขอโทษฮะ ของฝากแฟนฟิคของเราหน่อยนะ ว่างๆก็ไปอ่านได้เลย
ฟิคนูระ เสียงสะท้อนของหัวใจ ในวันหิมะขาวโปรยปราย
อย่าลืมไปอ่านกันนะ ริคุซึระจ้า
PS.  ช่องว่างเล็กๆนี้มีพื้นที่พอสำหรับผู้ที่มีฝันเหมือนกัน...
Name : MOHAN< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MOHAN [ IP : 115.67.3.224 ]
Email / Msn: piyanet_otaku(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2555 / 15:02


#2 : ความคิดเห็นที่ 94
ปู่ - -;;
PS.  หากพวกคุณคือแสงสว่างแล้วล่ะก็....ฉันก็คือความมืด.....ที่พร้อมจะปกคลุมและทำลายทุกสิ่ง.....
Name : tiyada< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tiyada [ IP : 27.130.82.41 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2555 / 17:48

#1 : ความคิดเห็นที่ 51
ปู่ เป็น ซุปเปอร์แมนไปแล้ว
Name : papermail< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ papermail [ IP : 125.25.168.61 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2555 / 19:00

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android