| ดิน ๑ | น. ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม, วัตถุธาตุของ | | พื้นโลกที่ใช้สําหรับปลูกพืชผลหรือปั้นสิ่งต่าง ๆ เป็นต้น; แผ่นดิน | | เช่น เทวดาเดินดิน. |
| ปถวี ๑ | [ปะถะวี] (โบ) น. ดิน เช่น ปถวีธาตุ. (ส. ปฺฤถวี; ป. ป?วี). |
| ภู ๑ | น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.). |
| มัตติกา | น. ดิน, ดินเหนียว. (ป. มตฺติกา; ส. มฺฤตฺติกา). |
| เลฑฑุ | [เลดดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (ป.; ส. เลษฺฏุ). |
| เลณฑุ | [เลนดุ] น. ก้อน, ก้อนดิน. (มาจาก ป. เลฑฺฑุ). |
| เลษฏุ | [เลดสะตุ] (แบบ) น. เลฑฑุ, ก้อนดิน. (ส.; ป. เลฑฺฑุ). |
| ตม ๒ | น. ดินเปียกที่เหนียวกว่าเลน. |
| เลน | น. ดินเปียกเหลวจนปั้นไม่ได้ เช่น โกยเลนลอกท้องร่อง. |
| แผ่นผงอน, แผ่นพก, แผ่นภพ | น. พื้นดิน. |
| แผ่นดิน | น. พื้นดินของโลก; รัฐ, ประเทศ, เช่น แผ่นดินไทย; รัชกาล เช่น | | ผลัดแผ่นดิน. |
| ภุม ๒ | [พุมมะ] น. พื้นดิน, ภาคพื้น. (ป. ภุมฺม). |
| มหิดล | น. พื้นดิน, พื้นโลก. (ส. มหิตล, มหีตล). |
| วสุธา | น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.). |
| วสุนธรา | [สุนทะ] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.). |
| กษมา ๒ | [กะสะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษฺมา; ป. ฉมา). |
| กษิดิ, กษีดิ | [กะสิดิ, กะสีดิ] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษิติ), ในบทกลอนใช้เป็น | | ส่วนหน้าสมาส แปลว่า พระเจ้าแผ่นดิน เช่น กษิดินทรทายทานแล้ว. | | (ส. กฺษิติ + อินฺทฺร),. อนนว่ากษีดิศรสุริยทงงหลาย (ส. กฺษิติ + อีศฺวร), | | อนนว่า พระแพศยันดรกษิดิศวร์. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร). (ม. คําหลวง | | ทานกัณฑ์, วนปเวสน์). |
| ฉมา | [ฉะมา] น. แผ่นดิน. (ป.; ส. กฺษมา). |
| ชค | [ชะคะ] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัย | | แผ่นดิน. (ป., ส.) |
| ชัค | [ชักคะ] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชัคสัตว์เสพสำราญ รมยทั่ว | | กันนา. (ตะเลงพ่าย). (ป. ชค). |
| ชคดี | [ชะคะดี] น. แผ่นดิน เช่น แลเนืองนองด้วยมนุษยชาติ |
| ถัณฑิล, ถัณฑิลญ | [ถันทิน, ถันทินละ] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.). |
| ธรา | [ทะรา] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.). |
| ธาษตรี | [ทาดตฺรี] (กลอน) น. แผ่นดิน, โลก. (ส. ธาตฺรี). |
| ธรณิน | [ทอระ] (กลอน) น. ธรณี, แผ่นดิน, เช่น กึกก้องสะเทือนธรณิน. (ลอ) |
| ธาตรี | [ทาตฺรี] (แบบ) น. แผ่นดิน, โลก, ในบทกลอนใช้ว่า ธาษตรี ก็มี. (ส.) |
| ธรณี | [ทอระนี] น. แผ่นดิน เช่น ธรณีสูบ, พื้นแผ่นดิน เช่น ธรณีวิทยา, โลก | | เช่น นางในธรณีไม่มีเหมือน. (ป., ส.). |
| บรรพตกีลา | (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา). |
| ปฐวี | [ปะถะวี] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.). |
| ปฐพี | [ปะถะ-, ปัดถะ-] น. แผ่นดิน. (ป. ป?วี). |
| ปถพี | [ปะถะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ปฺฤถวี; ป. ป?วี). |
| ไผท | [ผะไท] น. แผ่นดิน. (ข. ไผฺท). |
| ไผทโกรม | [โกฺรม] น. แผ่นดินตํ่า หมายความว่า ใต้หล้า คือ พื้นโลกเรานี้ |
| ผงอน | [ผะหฺงอน] น. แผ่นดิน, (โบ) เขียนว่า ผงร ก็มี. ก. เอี้ยว, เลี้ยว. |
| พสุมดี | [พะสุมะดี] น. แผ่นดิน. (ส.). |
| พสุนธรา | [พะสุนทะ] น. แผ่นดิน. (ป. วสุนฺธรา; ส. วสุํธรา). |
| พสุธา | น. ''ผู้ทรงไว้ซึ่งทรัพย์'' คือ แผ่นดิน. (ป., ส. วสุธา). |
| พลิกแผ่นดิน | (สํา) ก. เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในระบบหรือวิธีการปกครองแผ่นดิน. | | ว. อาการที่ตามหาเท่าไร ๆ ก็ไม่พบ เช่น หาจนพลิกแผ่นดิน. |
| ภูดล | น. พื้นโลก, แผ่นดิน. (ส.) |
| ภูว | [พูวะ] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว). |
| ภพ | [พบ] น. โลก, แผ่นดิน; วัฏสงสาร. (ป. ภว). |
| มหิ | (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป., ส.). |
| เมทนี, เมทินี | [เมทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. เมทนี, เมทินี; ส. เมทินี). |
| มหิธร | น. ผู้ทรงแผ่นดิน คือ ภูเขา; ชื่อหนึ่งของพระนารายณ์; พระเจ้าแผ่นดิน. | | (ส. มหีธร, มหีธฺร). |
| โลกธาตุ | [โลกกะ] น. แผ่นดิน. (ป., ส.). |
| วสุธา | น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.). |
| วสุนธรา | [สุนทะ] น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.). |
| วสุมดี | [สุมะ] น. โลก, แผ่นดิน. (ป., ส. วสุมตี). |
| อจลา | [อะจะ] น. แผ่นดิน. (ส.). |
| อุรพี | น. ''ผู้กว้างใหญ่'' คือ แผ่นดิน, โลก. (ส. อุรฺวี) |
Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone และ Android Phoneเตรียมพบกับ Dek-D Writer App เวอร์ชั่น iPad / Android Tablet เร็วๆนี้ ฟรี! |
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
ตอนก่อนหน้า |
] [ 
บันทึกเป็น Favorite ] [ 
[ IP : 58.9.145.194 ]
ส่งข้อความลับ
