หนุ่มบ้านไร่หวานใจยัยอ้วน (สั่งจองหนังสือและโหลดebook )

  • 93% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 25,460 Views

  • 351 Comments

  • 155 Fanclub

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    342

    Overall
    25,460

  • Comments
    351

  • Fanclub
    155

ตอนที่ 6 : ตอนที่6::Rating : 15 / 3 vote(s)

14 ก.พ. 57



         
    


       

                                *หนุ่มบ้านไร่หวานใจยัยอ้วน*

 

 

                    รุ้งแก้วเดินตามชายหนุ่มตรวจตราไร่องุ่น เธอแอบเห็นคนงานหลายคนแอบซุบซิบกันและมองมาที่เธอ

                  "ไม่เห็นจะสนเลยทำไมล่ะสาวอ้วนอย่างเธอจะควงหนุ่มหล่อบ้างไม่ได้รึไง..เชอะ.."หญิงสาวคิดอย่างไม่แคร์

  โภควินท์พาเธอเดินผ่านคนงานที่กำลังตัดเก็บองุ่นกันอยู่ ทำให้รุ้งแก้วต้องหยุดและหันไปมองอย่างสนใจ

                 "หนอนอ้วนอยากจะลองตัดดูบ้างไหม"ชายหนุ่มที่มายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอถามขึ้น

                 "หนอนอ้วนอยากจะลองดูค่ะ..เอ้อ..หนอนอ้วนหมายถึงถ้าพี่ควินท์อนุญาตค่ะ" เธอบอก ดังนั้นชายหนุ่มจึงขอยืม

กรรไกรที่คนงานใช้ตัดองุ่นอยู่มาให้เธอลอง หากเวลานั้นหญิงสาวก็แอบเห็นมีสาวๆกลุ่มหนึ่งที่แอบตามพวกเธอมา

 และคอยแอบดูเธอกับโภควินท์อยู่ เธอจึงนึกสนุกขึ้นมา

 

             ก่อนจะแกล้งทำท่าเก้งๆกังๆแถมยังทำกรรไกรหลุดมืออีกด้วย ชายหนุ่มที่เวลานี้ ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอ เอื้อมมือ

มากุมมือเธอข้างที่ถือกรรไกรเอาไว้อีกที  ก่อนจะกุมมือเธอจับกรรไกรไปตัดพวงองุ่น โดยชายหนุ่มจับเอามืออ้วนๆอีกข้าง

 ไปประคองไว้ที่พวงองุ่นและบอกให้เธอตัดตรงจุดที่เขาบอกเธอ ซึ่งภาพนั้นดูไปก็เหมือนกับว่าชายหนุ่มกำลังโอบกอดเธอไว้

หลวมๆจากด้านหลังและเมื่อชายหนุ่มก้มลงมา จึงทำให้ใบหน้าด้านข้างของเขาเกือบจะแนบชิดกับใบหน้าของเธอ

โดยไม่ตั้งใจ จนรุ้งแก้วเองก็เริ่มจะรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นที่ใบหน้า

 

                   "เป็นไงไม่ยากเลยใช่ไหม"ชายหนุ่มก้มหน้าลงมาถามในขณะที่เธอก็เงยขึ้นไปมองเขาพอดี จึงทำให้จมูกของเธอ

อยู่ใกล้ริมฝีปากของชายหนุ่มในระยะใกล้ชิดจนทั้งเธอและโภควินท์ต่างก็ตกใจรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว รุ้งแก้วเวลานี้

ใบหน้าที่แดงเพราะความร้อนของอากาศอยู่แล้ว กลับแดงยิ่งขึ้นไปอีกในขณะที่ชายหนุ่มเองก็เริ่มจะมีใบหน้าที่แดงก่ำขึ้นมา

ไม่แพ้กัน

                     "เอ้อ..พี่ว่าเราไปต่อดีกว่านะ"

                     "ค่ะ" รุ้งแก้วรับคำสั้นๆก่อนจะส่งกรรไกรกลับคืนให้คนงานแล้วออกเดินตามชายหนุ่มไป โภควินท์พาหญิงสาว

เดินลัดเลาะจนกระทั่งมาถึงจุดที่เตรียมไว้สำหรับจะปลูกองุ่นซึ่งได้มีการวางระบบน้ำและทำค้างเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

                   "ทำไมถึงต้องวางระบบน้ำและทำค้างเอาไว้ก่อนที่จะปลูกล่ะคะ หนอนอ้วนนึกว่าเขาเพิ่งจะมาทำค้างกันทีหลัง

เมื่อมันโตซะอีก"เธอถามอย่างนึกแปลกใจ

                    "อันที่จริงการที่เราจะวางระบบน้ำและทำค้างหลังจากที่ปลูกเสร็จแล้วก็ทำได้แต่ว่าค่าใช้จ่ายจะสูงกว่าพี่ก็เลย

เลือกที่จะวางระบบน้ำและทำค้างเอาไว้ซะตั้งแต่ก่อนปลูก"

                    "แล้วนานแค่ไหนคะกว่าที่มันจะออกผล"เธอถามต่ออย่างสนใจ

                         "อืม..องุ่นที่ปลูกใหม่ก็ให้นับตั้งแต่วันที่เรานำต้นองุ่นลงหลุมไปก็อีก8เดือนจึงจะสามารถเก็บเกี่ยวผลได้"

ชายหนุ่มบอกก่อนจะอธิบายต่อ

                         "องุ่น1ปีเราก็สามารถเก็บผลผลิตจากมันได้ 3 ครั้ง หลังจากที่เราเก็บองุ่นในช่วงแรกไปแล้วการที่จะเริ่ม

เก็บองุ่นในช่วงต่อไปนั้นคงจะต้องรออีกใน 3-4 เดือนข้างหน้า หรือ 120 วันองุ่น 1 ต้นจะให้ผลผลิตได้ประมาณประมาณ

 2-3 กิโลกรัม หนอนอ้วนเบื่อรึยังครับพี่พูดซะยาวเลย"

                          "ไม่หรอกค่ะหนอนอ้วนออกจะชอบ ได้เรียนรู้ในสิ่งที่หนอนอ้วนไม่เคยรู้มาก่อนดีออกค่ะจะเบื่อได้ยังไงแล้ว

องุ่นต้นหนึ่งมันจะมีอายุได้กี่ปีคะพี่ควินท์"หญิงสาวซักต่อ

                          "ต้นองุ่นเมื่อปลูกแล้วจะอยู่ได้ประมาณ 15  ปีแต่จะให้ผลผลิตได้ดีที่สุดก็ในช่วง 8 ปีแรกครับ พี่ว่า

หนอนอ้วนมาช่วยพี่ลงต้นองุ่นดีไหม นั่นศิวัตมาพอดี" โภควินท์บอกเมื่อเห็นผู้จัดการหนุ่มลงมาจากรถ ที่นำต้นองุ่นมาพร้อม

กับพวกคนงานที่พากันไปขนต้นองุ่นที่เตรียมไว้สำหรับเพาะปลูกลงมาจากรถ

                          "สวัสดีค่ะเจอกันอีกแล้วนะคะ..คุณ..เอ้อ.."รุ้งแก้วยกมือไหว้ทักทายอีกฝ่ายก่อน

                          "ผมศิวัตครับยินที่ที่ได้รู้จัก..เอ้อ..คุณรุ้งแก้วใช่ไหมครับ"ชายหนุ่มรับไหว้ ก่อนจะเอ่ยชื่อเธอที่แจ้งไว้ใน

ตอนที่เธอมาขอพบโภควินท์

                          "ใช่ค่ะ..ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ"หญิงสาวยิ้มสดใสให้คนตรงหน้า

                          "ยิ้มน่ารักเป็นบ้า"ศิวัตคิดในใจ

                           "ผมว่าเรารีบไปลงองุ่นดีกันดีกว่าไปหนอนอ้วน คุณด้วยศิวัต"โภควินท์บอกก่อนจะเดินนำไป

รุ้งแก้วมองหลุมที่คาดว่าน่าจะกว้างประมาณ 1 เมตรและลึกลงไปถึง 2 เมตรนั่นเธอสังเกตว่าแต่ละหลุมจะทิ้งระยะห่างกันไว้

ประมาณ2เมตร

                        "ทำไมจะต้องขุดหลุมลึกขนาดนี้ด้วยคะพี่ควินท์"รุ้งแก้วถาม

                         "เพราะว่าก่อนปลูกเราจะต้องผสมปุ๋ยคอกเข้าไปในหลุมด้วยและเหลือพื้นที่ไว้สำหรับปลูกองุ่นไว้ประมาณ

1 ฝ่ามือและเมื่อปลูกเสร็จแล้วเรายังต้องนำไม้ลวกเล็กๆมาปักไว้ข้างๆต้นองุ่นด้วยเพื่อที่จะให้ต้นองุ่นเลื้อยขึ้นไปตามไม้

เมื่อถึงเวลาและพอองุ่นเริ่มเลื้อยขึ้นถึงเวลานั้นเราก็นำเชือกฟางมามัดไว้เพื่อที่จะให้ต้นองุ่นยึดติดกับไม้เอาไว้  "

 ชายหนุ่มอธิบายก่อนจะลงมือทำให้เธอดู  วันนั้นเกือบทั้งวันรุ้งแก้วสนุกกับการได้ช่วยงานชายหนุ่มเธอได้มองเห็นอีกด้าน

หนึ่งของโภควินท์เขาดูจริงจังและตั้งใจกับการทำงานมากไม่ได้เอาแต่ชี้นิ้วสั่งการอย่างเจ้านายบางคน หากแต่ชายหนุ่ม

 กลับลงมือทำด้วยตัวเอง เรียกว่ารู้จริงทุกขั้นตอนอีกต่างหาก จนกระทั่งบ่ายสามโมงกว่าโภควินท์จึงขับรถกลับมาส่งเธอ

ที่บ้านพักเพื่อที่จะให้เธอได้พักผ่อนหลังจากที่ตากแดดช่วยเขาลงต้นองุ่นอยู่เป็นนานสองนาน

                     "พี่ว่าประเดี๋ยวหนอนอ้วนรีบไปอาบน้ำแล้วก็พักผ่อนซะหน่อยเถอะดูซิแก้มแดงเชียว" ว่าพลางบีบแก้มนวล

ที่แดงก่ำนั่นเบาๆ

                     "อ.เอ้อ..ค่ะ"เธอรับคำอายๆกับสัมผัสนั่นก่อนจะรีบลงจากรถไป

                    "หนอนอ้วน"

                     "คะ?.."เธอหันมามองคนเรียก

                    "เย็นนี้พี่จะกลับมาทานข้าวด้วยแต่อาจจะค่ำๆหน่อยแต่ถ้าหนอนอ้วนรอไม่ไหวจะทานก่อนก็ได้นะ"

                   "ไหวค่ะ..หนอนอ้วนจะรอทานข้าวพร้อมพี่ควินท์นะคะ"เสียงที่ตอบออกมาทันควันทำให้โภควินท์นึกขำจนต้อง

ยิ้มออกมาและโบกมือให้เธอ ก่อนจะขับรถออกไป  ในขณะที่เจ้าของร่างอ้วนกลม ยังเฝ้ายืนมองคนที่เพิ่งขับรถออกไปจน

ลับสายตาแต่เจ้าตัวก็ยังยืนยิ้มอยู่อย่างนั้นมิเข้าบ้านไป จนเด็กจุ๊บแจงออกมายืนมองอย่างงงๆว่าหญิงสาวเป็นอะไรไป

ถึงได้มีอาการเคลิ้มฝันซะขนาดนั้น

                  "เริ่มใกล้เข้ามาอีกนิดแล้วซินะ"รุ้งแก้วคิดอย่างมีความสุข

 

                                               .............................

 

         นงนุชหรือหนูนิดที่ชวนแม่พวกสาวๆที่มาแอบชอบพี่ชายของเธอ มาคอยแอบตามดูพฤติกรรมของยัยอ้วนนั่นมา

ทั้งวัน ท่ามกลางอากาศอันร้อนอบอ้าวเวลานี้เธอนึกหมั่นไส้ยัยอ้วนนั่นจับใจ

                   "เชอะ..อ้วนแล้วยังไม่เจียมไม่เห็นยัยนั่นจะมีอะไรที่คู่ควรกับคุณโภควินท์เลยซักนิด" ดาราหนึ่งในสาวที่แอบชอบ

พี่ชายเธอพูดขึ้น ในสิ่งที่ใจของเธอกำลังคิดอยู่พอดี

                  "ใช่ค่ะพี่ว่าสู้หนูนิดก็ไม่ได้ ยายนั่นอ้วนก็อ้วนมีดีก็แค่ผิวพรรณเท่านั้นแหละ"อิงอิงพูดเสริมขึ้น

                  "เออ..แต่ยายนั่นผิวสวยจริงๆนะแกฉันเห็นแล้วต่อมอิจฉามันกำเริบอ่ะ"  ปุ๊กลุกที่ผิวคล้ำจนเกือบจะดำพูดขึ้น

 ทำให้ทุกคนหันขวับมามองคนพูดด้วยสายตาเขม่นจนเจ้าตัวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆเพราะเพิ่งสำนึกได้ว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปก็เล่น

ไปชมคู่แข่งของหนูนิดซะงั้น

                  "แหะๆๆ..พี่ขอโทษค่ะหนูนิดลืมตัวไปหน่อยแบบว่าพี่เซ้นซิทีฟเรื่องผิวไปนิ๊ดนึง"ปุ๊กลุกเน้นคำว่านิดหนึ่งเสียงสูง

อย่างจะบอกให้รู้ว่าเธอเซ้นซิทีฟแค่ไหน

                  "ช่างเถอะค่ะหนูนิดไม่ถือแต่อย่าพูดชมยายนั่นให้หนูนิดได้ยินอีกก็แล้วกัน"เธอบอก

                 "เอ๊ะแต่จะว่าไปช่วงนี้ไม่เห็นยายล้อมดาวมาป้วนเปี้ยนแถวนี้เลยนะคะเนี่ย"อิงอิงพูดขึ้น

                  "โธ่ยัยอิงแกจะพูดถึงยายนั่นทำไม คุณหล่อนไม่มาก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอหนูนิดจะได้มีคู่แข่งน้อยลง"ดาราว่าเข้าให้

                 "แต่ที่แน่ๆยัยคุณหนูจี๊ดจากไร่ข้างๆนั่น ยังไม่หายไปไหนแน่ย่ะ นั่นไงหล่อนมาโน่นแล้ว" อิงอิงบอก ก่อนทุกคน

จะหันไปมองคนที่เพิ่งมาถึงอย่างเซ็งๆ

                  "นี่เธอเห็นพี่ควินท์บ้างไหม"คนที่มาถึงถามขึ้น

                  "ไม่รู้ซิคะเผอิญหนูนิดไม่ได้เฝ้าไว้ซะด้วย..เอ๊ะ คุณล้อมดาวไม่มาด้วยกันหรือคะช่วงนี้เห็นเธอเงียบหายไป

นึกว่ายอมแพ้ให้กับความช่างตื้อของน้องสาวซะแล้ว"หนูนิดว่าให้

                      "ต๊ายแก! ยัยบ้านี่แกหาว่าฉันช่างตื้อหรือยะ..งั้นแกล่ะจะเรียกว่าอะไรดี"หนูจี๊ดย้อนให้บ้าง

                      "นี่หล่อนอย่ามาว่าหนูนิดของพวกเรานะ"อิงอิงร้องขึ้น

                      "ทำมั้ย..ทำไมฉันจะว่าไม่ได้ ยายหนูนิดของพวกหล่อนน่ะวิเศษมาจากไหนกันเชียวอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ

ว่าเธอน่ะก็จ้องจะงาบคุณโภควินท์เค้าอยู่เหมือนกัน..เชอะแล้วฉันจะบอกให้นะว่าการที่พี่ล้อมหายไปก็เพราะเธอไปธุระ

ที่กรุงเทพต่างหากไม่ได้ยอมแพ้อย่างที่พวกเธอคิด"

                     "อุ๊ย!..นั่นแน่ะพี่ควินท์มาพอดีฉันไปดีกว่าไม่อยากจะเสียเวลากับพวกมดแดง" หนูจี๊ดว่าก่อนจะรีบวิ่งไปหา

โภควินท์ที่เพิ่งลงจากรถมา..ทิ้งให้สี่สาวมองตามหลังไปด้วยความหมั่นไส้

                      "อย่ายอมแพ้นะคะหนูนิดถึงยังไงพวกพี่ก็เชียร์หนูนิดเต็มที่ค่ะ"

                     "แต่คู่แข่งของน้องหนูนิดดูเหมือนจะมากขึ้นนะคะ นอกจากยัยสองพี่น้องจอมแสบนั่นก็ยังมียัยแม่ม่ายโคนม

นั่นอีก..อุ๊ย..ลืมไปตอนนี้ยังมียัยอ้วนเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งด้วยค่ะ"ปุ๊กลุกพูด

                       "ปุ๊กลุก.!.นี่หล่อนจะพูดให้มันน้อยๆลงกว่านี้ได้มั้ยดูซิหนูนิดใจเสียหมด"อิงอิงดุเพื่อนสาวที่อ้าปากพูดทีไร

ไม่เคยจะมีเรื่องดีๆกับเค้าเลย

                       "ฉันไม่มีวันยอมแพ้ยายพวกนี้หรอก"หนูนิดคิดก่อนจะมองยายหนูจี๊ดที่คอยตามติดชายหนุ่มที่เธอแอบชอบ

อย่างนึกหมั่นไส้เต็มที

 

                                                        ...............................

__________________________________________________________________________________________________


Vote
ให้คะแนนตอนนี้

Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.

ส่งคะแนน

ตอนที่ 6 : ตอนที่6::Rating : 15 / 3 vote(s)

14 ก.พ. 57

5 ความคิดเห็น

  1. #314 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:23
    เนื้อหอมจริงๆนะค่ะ
    #314
  2. #273 artjung (@auut) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:18
    พี่ควินท์จะโดนชนีรุมทึ้งมั้ยนั่น
    #273

  3. #10 เมเปิ้้ล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 20:27
    ลำพังความอ่้วนก็เป็นอุปสรรคเล็กๆแล้วยังมีคู่แข่งเยอะอีกอย่างนี้หนอนอ้วนจะสู้ได้ไหมเนี่ย
    #10
  4. #9 รุ้งอ้วน (@emily1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 14:52
    ขอขอบคุณ..คุณเมเปิ้ลมากนะคะที่นอกจากติดตามอ่านแล้วยังอุตส่าห์เม้นในเกือบทุกตอน
    ทำให้คนแต่งอย่างรุ้งอ้วนมีกำลังใจอยากจะอัพนิยายขึ้นเร็วๆส่วนคนที่มาติดตามอ่านแต่ไม่ได้เม้น
    ก็ขอบขอบคุณเช่นกัน..ก็ขอให้ทุกคนช่วยติดตามลุ้นยัยหนอนอ้วนกันต่อไปนะคะขอบคุณค่ะ
    #9
  5. #8 เมเปิ้้ล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 05:40
    คุณวัตยังเห็นหนอนอ้อวนน่ารักแล้วพี่ควินทร์จะทำใจได้สักกี่น้ำเชียว
    #8
พิมพ์เลขที่เห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android