|
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด! เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มทั่วทั้งบริเวณหน้าตึกของนิตยสารหนังสือบันเทิงชื่อดัง ทำเอาคนตัวเล็กที่เดินออกมาพร้อมกับเหยี่ยวข่าวคนอื่นๆเนื่องด้วยเป็นเวลาเลิกงานต้องหยุดมอง ดวงตาคู่สวยทอดมองร่างสูงสง่าที่ยืนพิงรถปอร์เช่สีขาวคันหรู ที่ตอนนี้รอบตัวเขามีแต่เหล่าวัยรุ่นที่สวมชุดนักเรียนต่างมารุมล้อมขอลายเซ็นขอถ่ายรูปทั้งขนมที่อยู่ในถุงมากมายจนล้นมือของเขา นั่นมันโตโน่ไม่ใช่เหรอ แล้วเค้ามาทำอะไรที่นี่น่ะ น้ำตาลผู้เป็นเพื่อนร่วมงานที่เดินมากับริทหันไปพูดกับเจ้อั๋นที่ยืนอยู่ข้างๆด้วยความอยากรู้ โตโน่ของเจ้ ดูสิฮอตจริงๆเลยอ่ะ ดูๆๆๆดูนังชะนีพวกนั้น แรงส์!~ เจ้ก็ คนเค้าฮอตก็ธรรมดาอยู่แล้วน่า.. คนอะไรหล่อทะลวงไส้มองทีไรไม่เคยเบื่อ อร๊ายๆๆๆ นี่ถ้าเจ้ได้มาเป็นสามีจะลาออกแล้วเอาโตโน่ไปกบดาลแล้วบรรเลงบทรักเช้าเย็นๆไม่ให้ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยคอยดู กรี๊ดดดดดด~ แรงมากค่ะเจ้! แต่ชอบ ฮ่าๆๆๆรอยยิ้มพราวเจ้าเล่ห์ผลุดออกมาจากมุมปากของเจ้อั๋นตามประสาคนปลื้มและคลั่งดารา ทำเอาคนตัวเล็กที่ยืนมองดูถึงกับหลุดหัวเราะออกมาอย่างขำขัน ขำอะไรคะน้องริท นี่เจ้พูดจริงๆนะคะเนี่ย ดูสิจมูกก็โด่ง ตัวก็สูง ตาก็สวย ผิวก็ข๊าวขาว นิสัยก็น่ารัก หล่อแมนแฮนด์ซั่มสุดๆ โอ้ยยย..เกินคำจะบรรยาย นี่ถ้าใครได้ไปเป็นสามี น่าอิจฉาเป็นที่สุด!! ริทถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ฟังท้ายประโยค นี่ถ้าเป็นแต่ก่อนเขาคงไม่รู้สึกอะไร แต่นึกถึงเรื่องเมื่อคืนใจมันก็พาลเต้นรัวใจมันหวิวๆ แค่คิดเขาก็รู้สึกทั้งเขินทั้งอับอายเสียเกินจะทนอยู่แล้ว ริททท เสียงคุ้นเคยเอ่ยทักชื่อคนรักอย่างอารมณ์ดี ทำเอาบทสนทนาของทั้งสามคนต้องหยุดชะงักชั่วคราว ก่อนร่างสูงสง่าจะเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับโปรยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับน้ำตาลและอั๋นที่ยืนมองเขาตาค้าง ออกมาแล้วทำไมไม่เดินไปหาพี่ล่ะ ฮึ กะ ก็ ริทเห็นพี่โตโน่ยืนถ่ายรูปกับน้องๆพวกนั้นนี่นา ริทเลย.. ไม่อยากขัด มือเรียวเอื้อมมาโยกศีรษะน้อยอย่างเบาๆ ก่อนจะหันไปโบกมือลาให้กับน้องๆแฟนคลับที่ทยอยกันขึ้นแท็กซี่ไป สายตาของเพื่อนร่วมงานของคนตัวเล็กมองการกระทำอันสนิทสนมของโตโน่และริทอย่างอึ้งๆ สายตาที่สองคนนี้มองกัน แล้วยังคำพูดหยอกล้อฉอเลาะมันก็ทำให้นักข่าวหัวไวอย่างเขาสองคนพอจะมองออกว่าอะไรเป็นอะไร นี่.. อย่าบอกนะว่าน้องริทกับโตโน่กิ๊กกันน่ะ เจ้อั๋นหันไปกระซิบข้างหูริทเบาๆหากแต่คงไม่พ้นระยะการได้ยินของร่างสูงสง่านั้นไปได้ ไม่ใช่กิ๊กนะครับ แต่มันมากกว่านั้น ท้ายประโยคนั้นเหมือนเขาต้องการจะย้ำให้กับคนตัวเล็ก ที่ยืนหน้าแดงจิกตามองเขาเพื่อข่มขู่ไม่ให้พูดเกินกว่านั้นได้รู้เอาไว้ มากกว่านั้น! / มากกว่านั้น!!! กรี๊ดดดดดๆ อย่าบอกนะคะว่าทั้งสองคนมี... ไม่ใช่นะเจ้! อย่าคิดไปไกลดิ อะ เอ่อ.. ริทว่าเรารีบไปกันเถอะพี่โตโน่ ริทหิวแล้ว ไปสิพี่โตโน่.. ดะ เดี๋ยวสิน้องริท โตโน่ กลับมาก่อนนนนน มาเคลียร์ให้ชัดเจนว่าไอ้ที่มากกว่านั้นคืออะไร เจ้อยากรู้!!!!! ตลอดทางไม่มีแม้แต่คำสนทนาใดๆทั้งนั้น มีเพียงเสียงเพลงจากคลื่นวิทยุเพลงแล้วเพลงเล่าที่บรรเลงมาตลอดทาง ตาคู่สวยได้แต่เบนหน้าหันไปมองด้านข้าง ส่วนคนขับก็ได้แต่เคาะนิ้วเรียวๆของตัวเองลงกับพวงมาลัยพร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดี ความจริง ริทไม่น่าจะรีบออกมาเลยน้า.. เราน่าจะเคลียร์เรื่องของความสัมพันธ์ของเราให้สองคนนั้นได้หายอยากรู้ก่อน จะบ้าเหรอ ทะ ทำไมต้องไปบอกด้วยเล่า ก็ไม่รู้สิ พี่เป็นคนของประชาชนจะมีแฟน มีเมียก็ไม่ควรจะเป็นความลับไม่ใช่เหรอ รอยยิ้มกะล่อนเผยขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหล่า จนริทอดที่จะหมั่นไส้ไม่ไหวยกมือขึ้นไปบิดแก้มขาวๆนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยว ฮ่าๆๆ เล่นอะไรเนี่ย เดี๋ยวได้แวะข้างทางสานความสัมพันธ์ต่อซะเลยนี่ คนยิ่งอารมณ์ค้างๆ เพียะ! โรคจิต ขับรถไปเลยนะไอ้นายแบบจอมทะลึ่ง! รถคันหรูขับเคลื่อนเลี้ยวเข้ามาในคอนโดมิเนียมสุดหรูหรา ทำเอาผู้นั่งข้างๆคนขับถึงกับตวัดสายตาหันมามองหน้าเจ้าของรถอย่างุนงง ก่อนรถคันงามจะหยุดจอดที่ลานจอดรถพร้อมกับเดินอ้อมลงมาเปิดประตูรถให้กับเขาอย่างสุภาพ เชิญคร๊าบ ที่รัก อะไรอ่ะ ไหนว่าจะพาริทไปทานข้าวไง แล้วพามาที่นี่ทำไมแล้วนี่คอนโดฯใคร ริทไม่ไปนะพี่โตโน่ ลงมาก่อนสิ ถ้าริทดื้อแล้วไม่ยอมลงพี่จะอุ้มริทขึ้นไปข้างบนจริงๆด้วย ปากเล็กๆเบ้ออกอย่างเซงๆทันทีก่อนจะย่นจมูกมองผู้ที่ยืนอยู่ตรงประตูรถมองหน้าเขาตั้งท่าจะเข้ามาอุ้ม เขาจึงรีบลงรถไปอย่างอัตโนมัติ ก่อนจะลอบพูดเบาๆออกมา คนบ้า! ร่างเล็กเดินตามโตโน่มาอย่างว่าง่าย ตลอดทางขึ้นคอนโดฯโตโน่เล่านู่นนี่ให้ฟัง แขนเรียวเดินเข้ามาโอบไหล่เล็กอย่างถือวิสาสะ ไม่ว่ามือน้อยจะแกะมันออกยังไงก็ไม่ทำให้หนวดปลาหมึกหลุดออกไปได้เลย ทำไมต้องพาริทมาที่ห้องพี่ด้วยล่ะ หิวข้าว ก็พี่สั่งที่เคาน์เตอร์ไปแล้วไง เดี๋ยวพวกนั้นก็เอาขึ้นมาเสิร์ฟเองแหละน่า ทนนิดนะตัวเล็ก แอ่ดดด!~ ประตูบานสวยถูกมือเรียวเปิดออกก่อนเขาจะผายมือให้กับริทเดินเข้ามาด้านใน ห้องนอนที่เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราทุกชิ้น ริทเดินสำรวจมองไปรอบๆห้อง ไม่ว่าจะผ่านไปเท่าไหร่พี่โตโน่ของเขาก็ยังเป็นคนมีระเบียบสะอาดสะอ้านเหมือนเดิม ระเบียงสีขาวที่มองออกไปเห็นเมืองหลวงแห่งนี้เกือบทั่วถึง สวยเหลือเกินยิ่งเวลานี้ท้องฟ้ามืดสนิทมีเพียงแสงจากหลอดไฟจากสถานที่ต่างๆส่องไสวให้เขาได้เห็นตึก ห้าง ถนน และรถที่วิ่งไปมาบทท้องถนน อุ้ย! ที่รักของพี่ ตัวหอมจัง จมูกโด่งเข้ามาคลอเคลียร์บริเวณซอกคอขาวเนียนจากทางด้านหลัง อื้อ.. ไหนบอกจะพาริทมาทานข้าวบนห้องพี่เฉยๆไง ตลอดเลยนะ ร่างเล็กพลิกกายหันมาเผชิญหน้ากับผู้เป็นที่รักก่อนจะบีบสันจมูกโด่งของคนเจ้าเล่ห์อย่างรู้ทัน ก็อยากน่ารักน่ากอดทำไมล่ะ พี่เห็นจะอดใจไหวได้ยังไง ริมฝีปากรุมร้อน ขบเม้มระดมจูบลงต้นคอระหงด้วยอารมณ์ที่พลุกพล่าน ฝ่ามือเรียวค่อยๆไล่วนอยู่บนแผ่นหลังเล็กหากแต่เจ้าของเรือนกายนั้นกลับแกล้งดันตัวโตโน่ออกห่างก่อนหมุนตัวออกจากวงแขนแล้ววิ่งหนีเขาไปเสียดื้อๆ "ริท.. โตโน่ได้แต่ร้องเรียกชื่อคนตัวแสบด้วยความเสียดายก่อนจะส่ายหน้ายิ้มๆ ดวงตากลมสะดุดกับห้องนอนสุดหรูที่เปิดประตูทิ้งไว้ ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นห้องหรูๆแบบนี้เสียเมื่อไหร่ หากแต่เป็นรูปแอบถ่ายที่ติดเต็มผนังห้อง และบอร์ดสวยที่อยู่ในห้องนี้อีก รูปนี้มัน.. ตาคู่สวยสั่นระริกเมื่อเห็นรูปถ่ายของตัวเองตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นเมื่อปีที่แล้ว อยู่ในห้องนอนของโตโน่ รูปถ่าย และรูปที่ถูกแอบถ่ายที่เขามักจะส่งมันกลับมาให้พี่ชายอย่างรุจ บ่อยๆ ขนาดรูปรับปริญญาของเขาก็ติดอยู่เต็มห้องหรูห้องนี้ น้ำใสๆหยาดไหลลงมาข้างแก้ม ก่อนเขาจะย่อตัวลงดึงกล่องใบใหญ่ที่อยู่ใต้โต๊ะหรูนั้นออกมา ในนั้นล้วนแล้วแต่เป็นรูปของเขาและโตโน่สมัยที่ยังคบกัน พี่โตโน่ยังเก็บรูปพวกนี้เอาไว้แต่เรากลับเผามันไปเสียหมดจนไม่เหลืออะไรเลย ร้องไห้ทำไม.. ..พี่โตโน่.. ฮึกๆ ริทโผเข้ากอดร่างสูงด้วยความตื้นตัน พี่โตโน่ของเขาไม่ได้ลืมวันเก่าๆ รูปที่ติดบนฝาผนังเขาก็เอาใส่กรอบรูปไว้อย่างดี ขี้แยอีกแล้ว ไหนบอกจะไม่ร้องไห้เสียน้ำตาเพราะพี่แล้วไง พี่ไปเอารูปพวกนี้มาจากไหน ขนาดบางรูปริทก็ยังไม่มี พี่..ฮึก.. เอามาจากเพื่อนพี่ที่เรียนอยู่ที่เดียวกับริท แต่ริทคงไม่รู้ตัวหรอกเพราะพี่กำชับมันไว้เป็นอย่างดี.. แล้วนอกจากนั้นพี่ก็ไปขอรูปที่ริทส่งมาให้ไอ้รุจทุกครั้งนั่นแหละ ริมฝีปากเรียวจุมพิตลงบนหน้าผากเล็กอย่างอ่อนโยน ก่อนเขาจะซับน้ำใสๆบนใบหน้าน่ารักออกด้วยริมฝีปากของเขาเอง เจ้าเล่ห์อ่ะ ให้คนมาแอบถ่ายริท พี่แค่อยากรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของริทก็เท่านั้น แค่พี่ได้รู้ว่าริทมีความสุขดี พี่ก็สบายใจแล้ว ริมฝีปากเล็กเผยยิ้มออกมา ก่อนจะก้มน่างุดแล้วจับกุมมือของโตโน่ขึ้นมา ขอบคุณนะครับ ที่ยังรักริท เปลี่ยนจากคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นแทนได้ป่ะ เอวบางถูกดึงเข้าไปกอด อื้อหือ!! ได้คืบจะเอาศอกเนาะคนเรา เจ้าเล่ห์ไม่มีใครเกินจริงๆ แล้วให้หรือเปล่าล่ะ ฮึ? ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนเข้าไปใกล้ ชนิดที่ว่าจมูกของคนทั้งสองแตะกันเบาๆ กะไว้ละ ว่าต้องมาไม้นี้.. เอาน่า ไปทานที่ร้านคนมันเยอะ พี่ก็แค่อยากให้มีแค่เราสองคนไม่ต้องมีคนอื่นมากวนใจ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่ฉวยโอกาสกับริท แหม..ใครกันน้าาาา ที่เป็นคนพูด โตโน่ยิ้มชอบใจออกมา กับคำพูดล้อเลียนของคนที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ก็ริทอยาก.. อยากน่ารักน่ากอดทำไมล่ะ พี่เห็นทีไรอดใจไม่ไหวทุกที ไม่ก็ ริทอยากมาทำให้พี่หลงก่อนทำไมล่ะ จะพูดแบบนี้ใช่ม่ะ ? ไม่ต้องเลย รู้ทันหรอก! ผู้ที่ถูกล้อเลียนครั้งแล้วครั้งเล่าได้แต่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเลิกคิ้วมองผู้ที่ยืนเป็นต่อกอดอกมองหน้าเขาตาแป๋ว ยอมแพ้แล้วคร้าบ ทำกันขนาดนี้กะจะให้พี่จมดินเลยใช่มั้ยเนี่ย ฮึ? เบื่อนักพวกรู้ทัน
แน่นอน ริทซะอย่าง พี่โต..อื้อออ เสียงใสถูกกลืนหายด้วยริมฝีปากที่เข้ามาอย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว กำปั้นน้อยที่แทบจะไม่มีแรงได้แต่ทุบลงบนแผงอกแกร่งนั่น ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กเกี่ยวกระหวัดเหมือนที่เคยทำ อืมมม โตโน่หลุดครางเสียงต่ำออกมาอย่างพอใจ เมื่อริมฝีปากเล็กเริ่มตอบสนองกับรสจูบที่เขามอบให้อย่างเผลอตัว ทั้งวงแขนเล็กๆที่โอบรอบคอของเขา ร่างสูงใช้ตัวของเขาเบียดร่างเล็กไปใกล้ๆเตียงนอนขนาดใหญ่ก่อนจะดันร่างเล็กให้ล้มตัวลงบนที่นอนนุ่มพร้อมกับขึ้นคร่อมร่างเล็กเอาไว้โดยที่ริมฝีปากยังคงทำหน้าที่โลมเลียและมอบสัมผัสที่แสนจะดูดดื่มอยู่บริเวณตำแหน่งเดิมอย่างไม่รู้จักเบื่อ อื้มม.. พะ พอก่อน ริทรีบท้วงทันทีที่เขาเว้นจังหวะให้ได้หายใจ แต่มันก็เป็นเพียงเวลาไม่กี่วินาทีที่เขาได้พูด เพราะคนบนร่างดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงใดๆเลยกลับยังคงซุกไซ้เรือนร่างของเขาไม่หยุด มือร้อนแทรกผ่านเข้ามาลูบไล้หน้าอกขาวเนียนก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาบีบเค้นเอวบางไปตามแรงอารมณ์ มือน้อยรีบตะครุบมือเรียวที่ยุ่มย่ามจุดอ่อนไหที่อยู่ใต้กางเกงยีนของเขา ก่อนจะครางประท้วงออกมาเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู อื้อๆๆ พี่โตโน่..อย่าสิ อาาา อย่าเพิ่งขัด ตะ แต่ว่า.. .อื้มๆ มีคนมาเคาะประตู รีบไปเปิดก่อน..อึก..สิ ริมฝีปากที่ครอบครองยอดอกค่อยๆถอนมันออกมาอย่างเสียดาย บวกกับสีหน้าที่แสดงถึงความไม่พอใจเมื่อมีคนมาขัดอารมณ์ของเขาปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหลา สงสัยมาส่งอาหาร โตโน่ลุกออกจากตัวของริทก่อนจะดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นนั่งแล้วโยกศีรษะน้อยเบาๆ พร้อมกับกระซิบลงข้างๆหู งั้นเราพักทานข้าวกันก่อน แล้วค่อยมาต่อกันเพราะพี่มีเวลาให้ริทอีกเยอะ ทั้งวันทั้งคืนยังได้เลย ริทจะได้มีแรงไว้ส่งเสียงคราง แล้วร้องไม่เป็นภาษาให้พี่ฟังเยอะๆไง ทะลึ่งอ่ะพี่โตโน่!! ยังไงนะ พี่โตโน่ อ๊าาา...อื้ม ริทไม่ไหวแล้วนะ.. พี่โตโน่ อ๊าาาๆ คนร่างสูงทำหน้าเซ็กซี่ประกอบฉากสยิวล้อเลียนอาการของคนตัวเล็กอย่างได้ที เห้ย โรคจิตอ่ะ! ฝึกไว้ๆ ริท อ๊าๆๆ พี่โตโน่แรงๆหน่อย แบบนี้ใช่มั้ยริท อีกนิดๆ อื้ม อ๊า... ฮ่าๆๆ ร่างสูงยิ้มทะเล้นออกมาก่อนจะดีดตัวลุกหนีฝ่ามือน้อยที่เตรียมจะฟาดลงมาที่ตัวของเขา แล้วตรงดิ่งรีบวิ่งออกไปเปิดประตูห้องให้กับผู้ที่นำเอาอาหารมาส่ง ทิ้งไว้เหลือแต่ริทที่นั่งหน้าแดง ร่างกายรุมร้อนไปหมด ทั้งเม็ดเหงื่อที่ผลุดเต็มใบหน้าและฝ่ามือของเขา บ้าจริงๆเลย ให้ตายสิ! 
 
Music Playlist at MixPod.com
--------------------------
หายไปนานเลยเนาะ ^^
ยังไงก็ช่วยกันเม้นโหวตเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ
Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone และ Android Phoneเตรียมพบกับ Dek-D Writer App เวอร์ชั่น iPad / Android Tablet เร็วๆนี้ ฟรี! | 
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
ตอนก่อนหน้า |
] [ 
บันทึกเป็น Favorite ] [ 
[ IP : 171.100.181.103 ]
ส่งข้อความลับ
โน่ต้องเป็นของริทเท่านั้น
โคตรรัก684523
ฝากฟิค http://bit.ly/fcw5eW โหดเถื่อน เมียจ้าง(โน่ริท) follow me @Noritz_Kao2
ป.ล.ตอนท้ายพี่ริทนี่ ค้างหรอ กร๊าซซซซซซซซซซซซซ
PS. Twitter : @kamind_ztir ฟอลกันมาเยอะๆ นะเคอะ