8 ปีแล้วซินะสำหรับทัวร์รักการอ่านของป๊อบ
8 ปีที่แสนสนุกและมีความสุขที่สุด

ทุกครั้งที่รู้ว่าจะได้ไปทัวร์รักการอ่านป๊อบจะตื่นเต้นและมีแรงฮึกเหิมให้อยากไปมากๆ เพราะจะได้รณรงค์การอ่านการเขียนให้เด็กไทย ได้พบปะผู้คน ได้ฟังเสียงหัวเราะ ได้เห็นรอยยิ้มาของน้องๆ
8 ปีที่ผ่านมาทัวร์ไปเยือนโรงเรียนมาแล้วกว่า 200 แห่ง ได้รับฟีดแบคดีทุกครั้ง
ปี 2009 เราแสดงถึง 40 รอบด้วยกัน ปีนี้เลยคาดว่าหวังว่าอาจจะมากกว่า

แต่ว่าปีนี้พอจะเริ่มทัวร์ ป๊อบดันป่วยซะงั้น TOT
เป็นไข้ และเจ็บคอมากกกกกกกก เจ็บแบบว่ากลืนน้ำลายไม่ได้เลย
แต่ก็นะ ตารางทัวร์มาแล้ว ก็ต้องลุยเต็มที่

แอบคิดนิดๆ "ลางไม่ดีแล้วซิ"

ป๊อบเข้านอนเที่ยงคืนตื่นหกโมงเช้า ทีมแดนเซอร์มากันตอน 7 โมง รถมารับ 7.30 แล้วก็ออกจากกรุงเทพกัน ตอนแรกป๊อบนึกว่าเพชรบุรีจะใกล้มาก แต่จริงๆ แล้วแป๊บเดียว ชั่วโมงกว่าเอง ไปถึงก็เจอบ้านเมืองที่สวยงาม ป๊อบชอบมากๆ คือแบบว่ามีตึกรามบ้านช่องสลับไปกับป่าไม้ หุบเขา

มีลิงด้วย!

ลิงไล่กัดเด็กอนุบาล ลิงเล่นกับหมา ลิงข้ามถนน ว้าว ใกล้ชิดธรรมชาติที่สุด
ป๊อบสังเกตเห็นวัดตามภูเขาเยอะมาก และสวยๆ ทั้งนั้น ที่รู้จักกันดีคงเป็นเขาวัง สีขาวอร่ามดูเหมือนสิ่งก่อสร้างในเทพนิยายเลย มองไปรู้สึกชื่นชมไปว่าคนไทยเราเก่งนะไปสร้างสูงๆ ถึงนั่นได้ พีระมิดที่ว่าแน่แต่ก็ติดดิน ของไทยนั่นอยู่สูงลิบลิ่ว 55

เข้าเมืองได้สักพักก็เจอโรงเรียนพรหมานุสรณ์ที่เราตามหา

โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่สวยมาก อยู่ในจุดที่สามารถมองเห็นเขาวังได้เลย อาจารย์สุนีย์มาต้อนรับเรา พวกเราไปรวมตัวกันหลังเวที เช็คเครื่องเสียง เช็คเวทีตามปกติ จากนั้นก็ออกมาเดินเล่น มีอาจารย์กำลังส่องดูเขาวังด้วยกล้องส่องทางไกล ป๊อบก็ขอเล่นมั้ง เห็นชัดแจ๋วเลย 55 หลังจากเข้าห้องน้ำห้องท่ากันเสร็จแล้วเราก็ไปเตรียมพร้อม

และเมื่อ 10.30 การแสดงรอบแรกของทัวร์ประจำปีนี้ก็เริ่มขึ้น!




มันเริ่มด้วยเสียงปรบมือ เสียงกรีดร้อง ต่อด้วยเสียงหัวเราะ และแววตาที่ตั้งใจฟัง เด็กโรงเรียนนี้ดูออกเลยว่าพ่อแม่สอนมาดีมาก ไม่ค่อยมีเล่นกัน ทุกคนตั้งใจฟังและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีตลอดสองชั่วโมงของการบรรยาย ป๊อบได้ลองมุขใหม่ๆ สคริปต์ใหม่ๆ กับโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนแรก ผลคือมีบางมุขที่เด็กๆ ชอบมาก แต่บางอันก็ยากเกินไป ไม่ขำ ไม่เข้าใจ ดังนั้นจึงคิดว่าจะเอาไว้แก้ไขสำหรับโรงเรียนต่อไป

และที่น่าตกใจก็คือไม่เจ็บคอเลยตลอดการบรรยาย?
ทั้งที่ก่อนหน้าเจ็บคอมากกกกกกก ซ้อมพูด ซ้อมร้องยังจะตาย
แต่พอเอาเข้าจริงแล้วแบบว่าปลอดโปร่ง เสียงใสเชียวล่ะ น่าประหลาดและน่ายินดี 55




เมื่อการแสดงรอบแรกจบลง ก็่ถ่ายรูป แจกลายเซ็นต์ แล้วคณาจารย์ที่น่ารักก็พาไปทานอาหารกลางวัน มีอาหารน่ากินเยอะ แต่ป๊อบกินได้ไม่หมดเพราะเป็นมังสวิัรัต ต้มมะระอร่อยสุดๆ เลย ระหว่างทานท่านผ.อ.ก็บอกว่า

"ชอบโชว์วันนี้มากได้ประโยชน์ดีอยากให้มาจัดอีก"

อาจารย์สุนีย์ก็เลยถามว่า "จะประมาณเมื่อไหร่ดี"

ท่านผ.อ.ตอบ "ให้เร็วๆ ที่สุด"

ป๊อบเองก็ไม่รู้หรอกว่าคำว่า "เร็วที่สุด" ของท่านผ.อ. น่ะประมาณไหน



ทานข้าวเสร็จอาจารย์สุนีย์ก็พาไปห้องสมุด จะบอกว่า "ห้องสมุดที่นี่สวยมากกกกกกกก"
เดินชมๆ ไปสักพักอาจารย์ก็บอกเด็กๆ ในห้องสมุดว่า "ใครอยากขอลายเซ็นมาได้เลย"
เด็กๆ ก็เลยรีบไปซื้อหนังสือมาให้เซ็นกัน วันนี้เสร็จไปกว่าร้อยเล่มทั้งหนังสือตัวเอง และหนังสือคนอื่น  55 สนุกดีครับ เซ็นได้สักพักพี่โบ๊ททีมงานนานมีบุ๊คส์ก็มาตาม เพราะเรามีคิวไปอีกโรงเรียน




ออกจากโรงเรียนพรหมานุสรณ์มาไม่ไกลก็ถึงโรงเรียนเบญจมเทพอุทิศ

โรงเรียนนี้ใหญ่โตครับ ตึกอาคารสวยงามยังกับจุฬาฯ เลยล่ะ มีตึกทรงไทยสวยๆ เยอะมาก
เราไปห้องประชุมที่ชั้น 3 กัน งงนิดๆ ว่าทำไมมีโต๊ะกับเก้าอี้เพียบ ฟิลแบบว่าห้องสัมนา เลยคิดว่า อาจไม่ใช่ห้องของเรา แต่อาจารย์ที่รับผิดชอบงานก็บอกว่า "นี่แหละห้องเรา"

อ้าว แย่เลย 555

สรุปก็คือเราต้องช่วยกันขนเก้าอี้กับโต๊ะไปเก็บครับเพื่อเคลียร์ที่ให้น้องๆ นั่งกัน หลังจากเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเราก็ซ้อมเวทีกันเล็กน้อย พอน้องมาก็ไปหลบหลังเวที ถึงเวลาปุ๊บอาจารย์ให้เวทีแบบไม่ขาดไม่เกิน คราวนี้รู้สึกอบอุ่นเลยเพราะว่าห้องประชุมเล็กเลยรู้สึกใกล้ชิดกับคนฟังเป็นพิเศษ ป๊อบตัดมุกและบางสคลิปต์ออกเพื่อให้ดูลงตัวมากขึ้น ซึ่งฟีดแบคที่ได้กลับมาก็ดีครับ เด็กตอบรับดี ป๊อบได้เพิ่มการแสดงพิเศษเข้าไปอีกชุด เป็นเพลงรักซึ้งๆ น้องๆ ร้องตามได้ และส่วนใหญ่ดูแล้วน้องๆ น่ารักครับ ไม่เกเร บรรยากาศเลยดี

ทำให้การบรรยายผ่านไปอย่างรวดเร็วจนป๊อบลืมเวลา!



รู้สึกตัวอีกทีตอนพี่โบ๊ทมาสะกิดคือจะ 4 โมงใกล้เวลาเลิกเรียนแล้ว เลยรีบๆ จบ ทันพอดี 55
การแสดงรอบนี้มีแอบเจ็บคอตอนท้ายๆ แบบว่าเสียงจะไม่ไหวแล้ว ท่าทางอาการคงแผลงฤทธิ์
พอเสร็จก็ถ่ายรูป แจกลายเซ็นต์เหมือนเดิม พร้อมสัมภาษณ์น้องๆ กับอาจารย์ไปด้วย
อาจารย์บอกว่า "ตอนแรกไม่ได้สนใจแต่พอได้ฟังแล้วก็รู้สึกว่าเป็นการบรรยายที่สนุกมาก" 
มีน้องคนหนึ่งที่ป๊อบเห็นว่านั่งหน้าและตั้งใจฟังมากๆ พอสัมภาษณ์ เขาก็พูดสิ่งที่ป๊อบประทับใจมาก

จับใจความจากคลิปได้ว่า
"ตัวอักษรทุกตัวของพี่เป็นแรงบันดาลใจและเป็นกำลังใจ
ให้กับประชาชนและเพื่อนๆ ให้มีกำลังใจสู้ต่อไป"

ฟังแล้วซึ้งจัง...

หลังจากเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเราก็กลับมาที่รถ ป๊อบได้เจอกลุ่มน้องๆ เต้นโคฟเวอร์อยู่
เห็นแล้วชื่นชม ชอบมากๆ และเกลียดความคิดของใครหลายๆ คนที่คิดว่าเด็กพวกนี้ใช้เวลาไร้สาระ

การเต้น การแสดงออก การทำสิ่งที่เขาชอบไม่ใช่เรื่องไร้สาระ
คนที่ดูถูกคนแบบนี้ต่างหากที่ไร้สาระ

ดูไปก็ยิ้มไป ชอบครับ เด็กๆ ก็มาขอถ่ายรูป ตอนแรกมีคนนึงไม่กล้าถ่ายเพราะ "กลัวเสียเงิน"
5555555 เอาความคิดมาจากไหนเนี่ยยยยยยย สืบๆ ก็รู้ว่าเพราะเพื่อขู่ไว้ 555
เราขึ้นรถแล้วต้องกลับไปขนของจากโรงเรียนพรหมานุสรณ์ที่ไปเยือนช่วงเช้า
ปรากฏว่าไปครั้งนี้ได้รับข่าวดีที่ชวนตื่นตะลึง

"น้องป๊อบคะ ท่านผ.อ.ให้เชิญมาใหม่วันที่ 2 กรกฏาคมเลย 2 รอบ เช้า กับ บ่าย คนฟังคือ ม.1-4 ทั้งระดับ รวมแล้วประมาณ 2000 คน" อาจารย์สุนีย์บอก โหหหหหหหหหหหห เยอะมาก "ท่านผ.อ.ชอบมากค่ะ ไม่เคยเห็นท่านนั่งฟังใครจนจบเหมือนคราวนี้เลยให้อาจารย์นัดแนะกับทางนานมีบุ๊คส์เลย"

ดีใจมากๆ เลยครับ แสดงว่านี่เป็นการเริ่มต้นทัวร์ประจำปีที่ดีนั่นซินะ ^O^



เรากลับจากเพชรบุรี อำลาเมืองที่สวยงามอย่างสุขใจ หลังจากห่างหายจากทัวร์ไปราวๆ 3 เดือน มาวันนี้เมื่อเริ่มใหม่อีกครั้งป๊อบยังดีใจว่าเราคุมผู้ชมได้ เราทำให้เขาสนใจตลอดได้ และจากนี้ไปอีกหลายเดือนป๊อบก็จะมีความสุขกับการทัวร์แบบนี้ในอีกหลายโรงเรียน ตอนนี้มีโรงเรียนที่ส่งเมลมาขอรายละเอียดจากป๊อบแล้วเกือบ 70 แห่ง ต้องยอมรับความจริงว่าคงไม่อาจไปได้ทุกแห่ง แต่คงจะพยายามไปให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้

ระหว่างทางที่นั่งรถกลับป๊อบบอกตัวเองว่า "ป๊อบโชคดีแค่ไหนที่ได้ทำอะไรแบบนี้"
และหวังว่าเราจะโชคดีอย่างนี้ตลอดไป จากนั้นก็คิดได้อีกอย่างว่า เราไม่ควรให้อาการเจ็บป่วยหรือเรื่องบ้าบอมากำหนดว่า "นี่เป็นลางไม่ดี" เพราะสิ่งเดียวที่จะกำหนดว่าอันไหนลางดีหรือไม่ดีมีแค่ิสิ่งเดียว

ตัวเรานั่นแหละ

และรู้อะไรไหม?...ป๊อบกำหนดให้มันออกมาได้ดีทีเดียว 555 ^O^


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ขอบคุณน้องๆ และอาจารย์ที่น่ารักจากพรหมานุสรณ์และเบญจมเทพอุทิศ
ขอบคุณพี่โบ๊ท พี่บี พี่ปลา และพี่ๆ ทีมงานจากนานีบุ๊คส์
ขอบคุณแดนเซอร์ เบนซ์ ต้อม ตุ้ม

และขอบคุณตัวป๊อบเอง สำหรับความเชื่อในทุกสิ่งที่ทำ

แล้วพบกันอีกสำหรับไดอารี่การทัวร์ครั้งต่อไปครับ ^O^

ปล. ใครอยากให้ป๊อบไปทัวร์รักการอ่านที่โรงเรียนไหนส่งอีเมลมาขอรายละเอียดได้ที่ drpop2003@hotmail.com นะครับผม แล้วเจอกันครับ