สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

สายธารรักซาตาน

ตอนที่ 30 : นางฟ้าของซาตาน


     อัพเดท 24 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: รักโรแมนติก ผสมผสานดราม่า
ผู้แต่ง : กันเกรา ธัญญรัตน์ วรนัน ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กันเกรา ธัญญรัตน์ วรนัน Email : kankao_new(แอท)hotmail.co.th
My.iD: http://my.dek-d.com/kankaolove
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 865 Overall : 35,445
325 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 150 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
สายธารรักซาตาน ตอนที่ 30 : นางฟ้าของซาตาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1987 , โพส : 3 , Rating : 64 / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


รถญี่ปุ่นป้ายแดงที่เปลี่ยนเป็นดำแล้ว ค่อย ๆ เลี้ยวเข้าประตูสวนช้า ๆ ไปจอดอยู่ใต้ต้นไม้ที่ไม่ไกลทางเข้านัก คนขับยังไม่ได้ดับเครื่อง หากแต่คว้ากระเป๋าสตางค์แล้วควักแบงค์สีเทาออกมาห้าใบไปเก็บไว้ในคอนโซลรถ คงเหลือติดกระเป๋าแค่สองใบ จากนั้นก็ลงไปหอบหิ้วเอาข้าวของหลังรถที่เพิ่งไปซื้อมา เดินมุ่งหน้าไปยังท้ายซอยทั้งที่แดดแรงจ้า ของในถุงก็หนักเอาการ แต่เธอก็ไม่อยากจะขับรถเข้าไปให้ผ่านหูผ่านตาผู้คนที่ล้วนแล้วก็รู้จักกันทั้งสิ้น จะได้ไม่ต้องกลายเป็นขี้ปากให้มากความ

“แม่พี่แอ้มาแล้ว ๆ”

อ่อนที่รอพี่สาวอยู่ตั้งแต่รู้ว่าจะมาวิ่งออกไปต้อนรับด้วยความดีใจ เพราะปาลิตาโทรมาหาอ้ำก่อนแล้ว เมื่อพ่อเลี้ยงออกบ้านตั้งแต่บ่าย ทางจึงสะดวกสำหรับการมาหาแม่กับน้องอย่างสบายใจ อ้ำกับอ้นวิ่งตามน้องมาช่วยหิ้วของในมือพี่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นิรมลเองก็ดีใจรีบอ้าแขนรับร่างลูกที่ก้มลงกราบกับอก

“ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยแอ้ เอาเงินมาจากไหนมากมาย หรือว่าคุณท่านให้” นิรมลเอ่ยถามขณะสำรวจข้าวของในถุงต่อจากลูกชายทั้งสาม ปาลิตาคิดแล้วว่าจะต้องได้ยินแบบนี้ จึงรีบบอกในเรื่องที่ต้องแต่งขึ้น

“แอ้รับทำรายงานให้เพื่อนจ้ะแม่ ได้มานิดหน่อยเลยซื้อของไว้ให้ เหลือแค่นี้แอ้จะให้แม่ไว้หมดเลย เก็บดี ๆ นะจ้ะพ่อจะได้หาไม่เจอ”

หญิงสาวรีบล้วงกระเป๋าออกมาเปิดอ้าให้แม่เห็นอย่างไม่ปิดบัง แล้วควักเงินสองพันส่งให้ นิรมลมองหน้าลูกสาวด้วยความซึ้งใจเพราะเป็นที่พึ่งสุดท้ายในทุกครั้งที่เดือดร้อน แม้กระทั่งขายลูกเพื่อแลกหนี้ ส่วนคนเป็นลูกแม้จะรู้สึกผิดมากมายที่หลอกแม่ แต่ทั้งหมดที่ทำก็เพื่อแม่เองทั้งนั้น เพราะหากให้รู้ความจริงเรื่องที่ได้เงินจากอสมาอย่างเป็นกอบเป็นกำ รับรองคนทั้งบ้านคงจะไม่หยิบจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแน่ แล้วก็รอไถมาใช้ไปวัน ๆ จนเคยตัว

“ให้หมดแล้วแอ้จะมีไว้ใช้เหรอ แม่เอาพันเดียวก็พอแบ่ง ๆ กัน” นิรมลยังอดห่วงลูกไม่ได้ เมื่อเหลือบเห็นว่าในกระเป๋าเหลือแต่ความว่างเปล่า

“สองสามวันแอ้ก็จะได้ทำรายงานให้เพื่อนอีกคงได้เงินมาใช้เร็ว ๆ นี้ล่ะจ้ะ แม่ไม่ต้องห่วงแอ้หรอก” เมื่อคนแม่เห็นลูกยืนยันอย่างนั้นจึงรีบยัดเงินใส่กระเป๋าไว้อย่างดี

“เห็นคนบอกว่าแอ้มีรถสวย ๆ ขับ คุณท่านซื้อให้เหรอ” ข่าวใหม่สำหรับนิรมลเข้าหูมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้ถามลูกสักที เพราะไม่กล้าไปหาส่วนลูกก็ไม่กล้ามาถ้าพ่อเลี้ยงไม่ออกบ้านหรือมีอสมาอยู่ด้วย

“คุณอสมาซื้อไว้ให้ใช้ตอนที่อยู่บ้านนั้นจ้ะแม่ แต่ไม่ได้ใส่ชื่อแอ้เป็นเจ้าของหรอก ถึงเวลาแอ้ก็ต้องออกมาแต่ตัวเท่านั้น คงไม่กล้าหยิบจับอะไรของเขาออกมาด้วย เดี๋ยวจะหาว่าเราไปปอกลอกเอา”

นี่ก็เป็นอีกข้อที่ยอมโกหกแม่ ถึงแม้เขาจะซื้อให้และใส่ชื่อเธอเป็นเจ้าของก็ตามที แต่ก็ในเมื่อเขาไม่ได้เอ่ยปากบอกว่าให้ จึงไม่คิดจะเปิดเผยให้แม่รู้จะได้ไม่ผิดหวังทีหลัง นิรมลพยักหน้าด้วยความเข้าใจ เพราะลำพังหนี้ห้าล้านกับการเอาความสาวของลูกเข้าแลก ก็เห็นว่าหาความคุ้มค่าไม่ได้แล้ว ถ้าลูกจะได้รถได้เงินทองมากมายเพิ่มมาอีก คงจะเป็นเรื่องที่ไกลเกินฝันมากไป สำหรับนักธุรกิจผู้ฉลาดรอบคอบอย่างอสมา

“พี่แอ้ครับ อ่อนขอกินเค้กได้มั้ย”

อ่อนที่นั่งเมียงมองเค้กสองปอนด์ในกล่องนับตั้งแต่แรกเห็น หันไปถามพี่ด้วยสายตาละห้อย และเมื่อเห็นพี่ยิ้มให้ เด็กชายจึงจัดการทันที ส่วนพี่อีกสองก็เข้าไปผสมโรงด้วยในเวลาไม่นานนัก หลังจากใช้ความอดทนจนน้ำหลายไหลมาพักหนึ่ง ปาลิตามองอาการของน้อง ๆ แล้วก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

“ดูแอ้ยิ้มบ่อยกว่าเมื่อก่อนนะ แปลว่าคุณท่านคงไม่ได้ดุด่าอะไรใช่มั้ย”

ความเป็นอยู่ของลูกนิรมลมักจะรู้จากสายหยุด แต่ก็รู้เท่าที่เห็นเพียงภายนอกจากสายตาของสายหยุดเท่านั้น ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากมายและนั่นปาลิตาถือว่าเป็นเรื่องดี จะได้ไม่ต้องคอยมานั่งให้แม่ซักนั่นซักนี่

“ไม่จ้ะแม่ มีอะไรแอ้ก็ทำตามหน้าที่ไปเรื่อย ๆ”

“ดีแล้วล่ะลูก อย่าทำตัวมีปัญหามาก คุณท่านจะได้เมตตา” และอีกหลายต่อหลายเรื่องที่สองแม่ลูกมีเวลาได้พูดคุยกัน ครั้นเมื่อปาลิตาได้ยินเสียงพ่อเลี้ยงแว่วมาทางท้ายสวน จึงรู้ว่ากำลังเมามาแน่

“งั้นแอ้กลับก่อนนะจ้ะแม่ จะได้รีบไปทำงานบ้าน ทิ้งมาตั้งแต่เช้าแล้ว” หญิงสาวรีบลุกแล้วยกมือไหว้แม่ทันที ส่วนผู้แม่ตั้งใจจะบอกให้อยู่รอกินข้าวก่อน แต่ก็เสียงคนเมาดังมาใกล้ ๆ จึงปล่อยลูกไปแต่โดยดี

“อืม! รีบกลับเถอะถ้างั้น” “แอ้จะให้อ้ำเดินไปส่งนะจ้ะแม่”

อ้ำรู้ในความหมายของพี่ดี จึงรีบลุกตามไปโดยไม่ต้องรอให้แม่บอกซ้ำ อ้น อ่อนพลอยอยากไปด้วยจึงวิ่งตามพี่เป็นพรวน แบงค์พันอีกหนึ่งใบที่ซ่อนไว้ถูกควักออกมาให้น้องตามเคย สำหรับเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน และดูเหมือนน้อง ๆ จะเจอแต่เรื่องฉุกเฉินจนคนพี่ชาชินแล้ว

“ใช้ประหยัด ๆ นะอ้ำ จำไว้ว่าถ้าแม่ไม่หมดจริง ๆ อย่าเอาออกมาใช้ เดี๋ยวถูกสงสัย”

และทุกครั้งหญิงสาวจะสอนน้องแบบนี้เสมอ ๆ ซึ่งน้องทั้งสามก็ทำตามอย่างว่าง่ายแล้วก็รีบกลับบ้าน ยังไม่ทันที่ปาลิตาจะได้เข้าไปนั่งในรถก็มีอีกคันแล่นเข้ามาแล้ว

“แอ้! ทำอะไรอยู่จ้ะ” เกสรนั่นเอง แถมพ่วงอริสาติดรถมาด้วย

“ตรวจงานเสร็จคืนนี้พี่ขอนอนด้วยคนนะจ้ะ จากนั้นค่อยไปด้วยกัน”

หญิงสาวขมวดคิ้วเข้าหาเพราะความสงสัย แต่ก็กระจ่างแจ้งในเช้าวันต่อมา เมื่อเกสรพาอริสาไปทำพาสปอตร์ เพราะจะมีโอกาสได้ไปช่วยงานที่สิงคโปร และเป็นการเดินทางออกนอกประเทศครั้งแรกของอริสาด้วย

“แอ้ก็ทำไว้เลย เผื่อบอสพี่อยากพาไปเที่ยวเมืองนอกจะได้ไม่ต้องเสียเวลามาอีกไง” ปาลิตาจึงถูกเกสรพ่วงมาทำไว้พร้อมกันเลย ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้เกี่ยงงอนอะไรแม้จะไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้ไปไหนกับชาวบ้านบ้างไหม

“เสร็จแล้วก็อยู่ค้างบ้านพี่หรือไม่ก็ห้องแก้มสักสองสามวันค่อยกลับนะแอ้ จะได้ไม่เหงาไง หรือถ้าตอนกลางวันอยากจะไปช่วยงานพี่ที่ออฟฟิศก็ได้นะ พี่จะเลี้ยงอาหารทั้งสามมื้อเลย” เกสรรีบเสนอ

“ไชโย้! พี่เกสรใจดีที่สุดเลยค่ะ ไปนะแอ้นะ กลางคืนเราจะได้คุยกันให้ฉ่ำปอดไปเลยไง” แม้ใจอยากจะทำอย่างนั้น แต่ปาลิตาก็ไม่กล้าอยู่ดี ทั้งที่สองคนช่วยกันเชียร์อยู่เป็นนาน ในที่สุดเกสรต้องโทรไปหาอสมา

“ไปเที่ยวกับเพื่อนเถอะ ฉันอนุญาตอยากกินอะไรอยากซื้ออะไรก็ให้คุณเกสรจัดการให้เลย”

นี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งที่สามที่ได้ยินเสียงของเขานับตั้งแต่ออกบ้านไป เพราะปาลิตาไม่กล้าแม้แต่จะโทรไปถามไถ่ความเป็นอยู่ของเขาเลย การออกไปทำธุระเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นพอตัดสินใจได้ และคิดว่าเขาจะไม่หวงห้าม แต่หากจะต้องนอนค้างอ้างแรมคงไม่ใช่เรื่อง

“บอสพี่อนุญาตหรือเปล่า”

เกสรรู้ดีแต่ก็ยังอยากถาม หญิงสาวจึงยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อเป็นคำตอบ และก็ดูเหมือนดวงหน้าขาวสวยจะมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง เมื่อได้อยู่ใกล้เพื่อนและได้ไปทำงานช่วยเกสร พอตกเย็นก็ไปกินข้าวตามร้านต่าง ๆ แล้วแต่เกสรจะพาไป จากนั้นก็เดินซื้อข้าวของหลายต่อหลายอย่างที่เธอเห็นว่าไม่จำเป็นเลย

“ซื้อไว้เถอะเผื่อได้ใช้ เดี๋ยวพี่จะไปเบิกบอสเอง” ถ้าหากเขาไม่ออกปากบอกไว้ ปาลิตาจะปฏิเสธแน่ ๆ

“นั่นสิแอ้ ไม่ต้องกลัวหรอกบอารวยจะตาย ต่อให้แอ้ซื้อของหมดร้านนี้ก็ไม่สะเทือนขนหน้าแข้งหรอก อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยหยิบ ๆ เข้า เป็นแก้มหน่อยไม่ได้จะเหมาหมดนี่เลย” อริสาเชียร์อย่างออกนอกหน้าขณะยกโอเวอร์โค้ดขึ้นให้เพื่อนดู เกสรจึงทำท่ากระแอมกระไอด้วยความหมั่นไส้ลูกน้องก่อนเหน็บ

“ก็แอ้ไม่งกเหมือนเรานี่ยายแก้ม ดูสิไปสิงคโปร์แค่สามวันซื้อของยังกับจะไปสามเดือน”

ปาลิตาถึงกับหัวเราะร่าออกมาด้วยความขำ และดีใจที่ได้มาเปิดหูเปิดตาบ้าง ดีกว่านั่งเหงาอยู่กับบ้านและแปลงผักเท่านั้น แต่เวลาแห่งความสุขก็มักจะหมดเร็วเสมอ เพราะอยู่กับเพื่อนได้ไม่กี่วันก็ต้องรีบกลับมาเรียนซึ่งจะขาดหายไม่ได้เลย และนั่นก็เป็นเวลาอันเปล่าเปลี่ยวไม่น้อยที่บ้านกลางน้ำไร้ซึ่งวี่แววของเขา ยิ่งเวลากลับจากเรียนแล้วตอนเย็นจะต้องกินข้าวคนเดียว หัวใจดวงน้อย ๆ ก็ยิ่งคิดถึงเขาล้นเหลือ

ร่างเล็กปิดบ้านมิดชิดก่อนจะเข้าห้องอาบน้ำแล้วนอนโดยไม่ได้สนใจกับอาหารเย็นเลยนับตั้งแต่วันที่เขาไป เกือบเดือนแล้วสินะที่ไม่มีโอกาสได้รู้ว่าตอนนี้เขาทำอะไร อยู่ที่ไหน หรืออยู่กับใคร แม้จะบอกตัวเองไว้ตลอดเวลาว่าไม่ให้คิดถึงข้อนี้ แต่ด้วยเพราะเธอคือมนุษย์ รู้เจ็บรู้ปวดรู้หนาวรู้ร้อน จึงอดวาดภาพที่เขากำลังอิงแอบอยู่กับหญิงอื่นไม่ได้ และมันก็นำพาอาการเจ็บแปลบ ๆ ในอกมาทันที

“เธอควรจะรู้ว่าเป็นใคร อยู่ไหนฐานะอะไร และจะไปจากเขาเมื่อไหร่นะปาลิตา” เสียงนี้ย้ำเตือนตัวเองเสมอ ๆ กระทั่งม่อยหลับไป ยังไม่ทันได้หลับสนิทร่างเล็กก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อมีบางอย่างมากระทบแก้ม
 

“อุ๊ย! คุณอสมา กลับตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบกับใบหน้าเขาที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ และคนถูกถามก็ไม่สนใจจะตอบรีบช้อนร่างเล็กเดินตรงไปอีกห้องแล้วโน้มลงไปหาด้วยความคิดถึง

“ทำไมไม่มานอนห้องนี้ล่ะ ทำให้ฉันต้องออกแรงอุ้มเลย จะเหลือแรงไว้ทำอย่างอื่นอีกแค่ไหนก็ไม่รู้”

ดวงหน้าเรียวยิ้มบาง ๆ อย่างเอียงอายให้เขาโดยไม่ได้ตอบโต้อะไรออกมา เพราะริมฝีปากนุ่มถูกครอบครองเอาไว้แล้ว และความคิดถึงระคนโหยหาสัมผัสจากเขาบวกกับเริ่มมีชั่วโมงบินขึ้นมาหน่อยทำให้เธอพอคลายความเอียงอายไปได้บ้างแล้ว เมื่อเวลาร่างเปลือยถูกจับจ้องโดยเขาขณะถอดเสื้อออก ดวงตากลมคู่งามก็จ้องมองเขาตอบอย่างไม่เคยมีมา แต่สุดท้ายก็ต้องหลับพริ้มลงเมื่ออาภรณ์กำลังจะหลุดลอยจากท่อนล่างของเขา 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
สายธารรักซาตาน ตอนที่ 30 : นางฟ้าของซาตาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1987 , โพส : 3 , Rating : 64 / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#3 : ความคิดเห็นที่ 178
เข้มแข็งไว้นะแอ้
Name : Iread [ IP : 61.90.86.204 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 / 14:16

#2 : ความคิดเห็นที่ 176
สนุกมากค่ะ TT-TT
Name : snow [ IP : 125.26.153.176 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 / 11:55


#1 : ความคิดเห็นที่ 175
สภาพแอ้ไม่ต่างจากพวกอิหนู เมียเก็บหรือนางบำเรอเลย เศร้าจัง
Name : arim< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ arim [ IP : 58.11.161.234 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2556 / 10:49

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android