|
เมื่อสายลมแห่งความดิบเถื่อนได้พัดผ่านไป ภาคิณลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้าให้เข้าที่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ร่างบางยังคงนอนซึมอยู่กับที่ไม่ได้ขยับเขยื้อนร่างกาย อันเนื่องมาจากความเจ็บปวดที่ได้รับจากเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านพ้นไป หยาดน้ำใส ๆ ยังคงไหลเอ่อท้นออกมาไม่ขาดสาย แต่น่าแปลกที่ภาคิณไม่ได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของเรืองฤทธิ์เลยแม้แต่น้อย
สำนึกได้รึยังล่ะ ว่านายไม่ควรมาอวดดีกับฉัน
ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับมา แต่ร่างบางค่อย ๆ ลุกขึ้นมา เก็บเสื้อผ้าที่หล่นอยู่ขึ้นมาสวมใส่จนเรียบร้อย ก่อนจะใช้มือปัดผมที่ไม่ได้ทรงอย่างลวก ๆ ให้เข้าที่ ผ้าเช็ดหน้าถูกดึงออกมาจากกระเป๋ากางเกงสแล็ค และค่อย ๆ กดซับไปที่ดวงตาคู่หวานนั้นอย่างเบามือ
พี่โตโน่คงเกลียดริทมากเลยใช่มั้ยครับ เรืองฤทธิ์พยายามเค้นเสียงถามออกไป ด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ที่ชายหนุ่มทำราวกับเค้าไม่มีหัวใจ ไม่มีความรู้สึก
แล้วนายทำตัวให้น่ารังเกียจมั้ยล่ะ ภาคิณเลี่ยงที่จะตอบคำถามนั้นตรง ๆ รู้สึกผิดอยู่ลึก ๆ ที่ทำรุนแรงเกินไปอีกแล้ว
โอเค ริทเข้าใจละ ในเมื่อพี่โตโน่รังเกียจริทขนาดนี้ ริทก็จะขอไปตามทางของริทก็แล้วกัน
เรืองฤทธิ์ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะรู้สึกรักภาคิณมากเพียงใด แต่หากเขาทำราวกับตนเองเป็นสิ่งที่ไร้ค่าน่ารังเกียจ ก็ไม่สมควรที่จะอยู่ให้เขาดูถูกดูแคลนอีกต่อไป พูดจบ ก็หอบหิ้วร่างกายที่บอบช้ำ เดินออกไปจากห้องทำงานนั้นทันที อวดดี
เรืองฤทธิ์ได้ยินเสียงภาคิณตะโกนไล่หลังมา แต่เขาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว รู้แต่ว่านาทีนั้น ต้องออกจากที่นั่นโดยเร็วที่สุด
วรรณรทยืนหลบอยู่หลังพาทิชั่นหน้าห้องทำงานของภาคิณ เธอเห็นเรืองฤทธิ์วิ่งออกมาจากห้องนั้น และเข้าใจว่าภาคิณคงจะต้องลงโทษเรืองฤทธิ์เรื่องของเธออย่างหนักเป็นแน่แท้ เรืองฤทธิ์ถึงได้ร้องไห้ออกไปแบบนั้น หล่อนยิ้มอย่างสะใจกับภาพที่ได้เห็น ก่อนจะค่อย ๆ เดินกลับห้องทำงานของตัวเองไป
ที่ขอนแก่น นภัทรกินไม่ได้นอนไม่หลับ อันเนื่องมาจากความคิดถึงเรืองฤทธิ์ได้มาสุมอยู่ในอก ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะเข้ากรุงเทพในวันรุ่งขึ้น เพื่อมาตามหาหัวใจของตัวเอง ในมือกำนามบัตรที่เรืองฤทธิ์เคยมอบไว้ให้เอาไว้แน่น ในนั้นมีเบอร์โทรและที่อยู่บริษัทชัดเจน
พ่อครับ พรุ่งนี้ข่อยสิไปกรุงเทพเด้อ (พ่อครับ พรุ่งนี้ผมจะไปกรุงเทพนะ) นภัทรบอกกับผู้เป็นบิดา
ไปเฮ็ดหยัง งานหยุดบ่มื่ออื่น (ไปทำไม งานหยุดเหรอพรุ่งนี้) นายก้องถามกับลูกชาย
ข่อยว่าสิไปหาบักจ่อย มันพึ่งเปิดสำนักงานทนายความอยู่พู่น (ผมว่าจะไปหาจ่อย มันพึ่งเปิดสำนักงานทนายความอยู่ที่นั่น) นภัทรปดบิดาว่าจะไปหาเพื่อนสนิทเพื่อมิให้สงสัย เพราะบิดาของเขาไม่รู้เรื่องที่ภาคิณพาเรืองฤทธิ์มาที่นี่
ความจริงนภัทรจบการศึกษาระดับปริญญาตรีนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง เขาเปิดสำนักงานทนายความอยู่ที่ขอนแก่นได้เกือบปีแล้ว
แล้วสิไปจักวัน (แล้วจะไปกี่วัน) บิดาถาม
สองสามวันครับ แล้วข่อยสิรีบเมือบ้านเด้อ (สองสามวันครับ แล้วผมจะรีบกลับบ้านนะ)
เออ เออ
นภัทรจองตั๋วรถทัวร์ได้เที่ยวแรกของวันรุ่งขึ้น ชายหนุ่มอารมณ์ดีเป็นพิเศษ อีกไม่นานเขาก็จะได้พบกับเรืองฤทธิ์แล้ว นภัทรเตรียมข้าวของหลายอย่างไปฝากเรืองฤทธิ์ หวังว่าเรืองฤทธิ์คงจะชอบ ...................................................
..............................................
ขอได้รับความขอบคุณด้วยดีเสมอมาจาก
หยก
Noname
ohho010
NR_TS6 Forever
เด็กโน่ริท
Ruk68
ข้าวเหม็น
ไวศิลา
moofamily35
แตมป์
MOMOz
sasi8
song
ploy_rit
Japanese art
fc คนนึง
หนี้แค้นแสนรัก
บาบิโรน
Love_Noritz_Forever_[68]
pribpandao
i'm not going
Namoing
patlom6845
จอย
ป้าวาวา
..........................................................
>>>>>>>> ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์นะคะ ไรเตอร์ดีใจ ที่ทุกคนชอบนะคะ
>>>>>>>> มาเอาใจช่วยให้ริทกับเฮียเข้าใจกันเร็ว ๆ ด้วยนะคะ
>>>>>>>> อย่าลืมเม้นท์ ให้กำลังใจไรเตอร์ด้วยนะจ๊ะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ
Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone และ Android Phoneเตรียมพบกับ Dek-D Writer App เวอร์ชั่น iPad / Android Tablet เร็วๆนี้ ฟรี! | 
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
ตอนก่อนหน้า |
] [ 
บันทึกเป็น Favorite ] [ 
[ IP : 49.48.138.237 ]
ส่งข้อความลับ
I love WaYo. J'aime Wayo. ไม่ว่ากี่ภาษาก็จะรัก
เพราะมันไม่ใช่นิยายที่จะเขียนอย่างไงก็ได้
