สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บุปผา จันทรา ปักษา วารี (Yaoi)

ตอนที่ 8 : ภาค จันทราสีเงิน ตอนที่ 8 : กระต่ายหิมะ


     อัพเดท 15 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: yaoi, แฟนตาซี, boy's love, บุปผา, จันทรา, ปักษา, วารี, ย้อนยุค, จันทราสีเงิน, จอมใจวิหคเพลิง, นาคินทร์, ศศินเรศ, คีวายุ, ภูเตชิต, วัชระ, เพทาย
ผู้แต่ง : ratri ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ratri
My.iD: http://my.dek-d.com/tivaratri
< Review/Vote > Rating : 96% [ 36 mem(s) ]
This month views : 1,991 Overall : 140,587
4,793 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1477 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บุปผา จันทรา ปักษา วารี (Yaoi) ตอนที่ 8 : ภาค จันทราสีเงิน ตอนที่ 8 : กระต่ายหิมะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6641 , โพส : 54 , Rating : 67 / 14 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

บุปผา จันทรา ปักษา วารี  ภาค จันทราสีเงิน

ตอนที่ 8 กระต่ายหิมะ

การเดินทางในวันถัดมานั้นยากลำบากเฉกเช่นเมื่อวันวาน แม้สุริยะดาราจะลอยเด่นอยู่กลางผืนนภา ทว่ากลับมิอาจทอแสงลงมายังผืนพิภพ  ด้วยเหล่าพฤกษาไพรต่างแข่งกันแผ่กิ่งก้านสาขาสอดประสานกันประหนึ่งร่างแหบดบังแสงอบอุ่นจากดวงอาทิตย์

สายหมอกหนาที่แผ่ปกคลุมทั่วอาณาบริเวณผืนป่าแลดูประดุจภูตพราย เฝ้าวนเวียนพิทักษ์ปกปักมิให้ผู้ใดย่างกรายผ่าน ทว่ายามที่เจ้าหลวงแห่งนาคานทร์ชักม้าเหยาะย่างผ่านไปที่ใดดูเหมือนม่านหมอกเหล่านั้นจะเต็มใจแหวกเป็นช่องทางให้พระองค์แลผู้ติดตามผ่านไปด้วยดี...

“หมอกมายา มนตราแห่งพฤกษาภูต มีแต่ผู้ที่ได้รับอนุญาตจึงจะสามารถผ่านป่าผืนนี้ได้” องค์นาคินทร์เปรยกับผู้ที่เหยาะย่างม้าเคียงข้างพระองค์

“หากผู้ที่มิได้รับอนุญาตเหยียบย่างผ่านเล่า?” เจ้าชายศศินเรศทอดพระเนตรหมอกประหลาดที่ราวกับสิ่งมีชีวิตกำลังเคลื่อนคล้อยลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบๆ

“หลงทางชั่วกัปชั่วกัลป์คือโทษทัณฑ์ของคนผู้นั้น” สุรเสียงราบเรียบตอบกลับเฉื่อยชา

“งั้นทำอย่างไรจึงจะได้รับอนุญาตให้ผ่าน?” ศศินเรศทรงกลั้นพระทัยรอคำตอบ หากเขาคิดจะกลับสุริยตราย่อมสมควรจดจำและศึกษาเส้นทางภูมิประเทศแถบนี้มิใช่หรือ?

“คำอนุญาตจากข้าคือใบเบิกทาง” องค์นาคินทร์กล่าวตอบราบเรียบ หากแต่ริมโอษฐ์หยักยกขึ้นเล็กน้อย

เจ้าชายหนุ่มชะงักค้างเมื่อได้สดับคำตอบ โอษฐ์อิ่มเม้มแน่นเพื่อระงับอารมณ์ ดวงเนตรวาววับจับจ้องรอยยิ้มของบุรุษสูงศักดิ์ตรงหน้า คนผู้นี้รู้ทันความคิดของเขา!’

 

 

หนทางอันยาวไกลท่ามกลางสายหมอกหนาทึบและหนาวเหน็บที่มิอาจทอดพระเนตรสิ่งใดนอกจากแผ่นหลังกว้างแกร่งเหยียดตรงประหนึ่งภูผาบนหลังอาชาพ่วงพีสีดำปรอทนั้น สร้างความหงุดหงิดงุ่นง่านให้กับเจ้าชายศศินเรศเป็นอย่างยิ่ง

แม้จะมิได้หันพระพักตร์ไปมอง ทว่าองค์นาคินทร์ทรงรับรู้ถึงความรู้สึกของเจ้าชายต่างเมืองผ่านธำมรงค์ให้คำมั่น

เจ้าหลวงหนุ่มถอนพระทัยยาว ก่อนจะเริ่มบริกรรมมนตราด้วยภาษาโบราณ...

ภาพม่านหมอกหนาทึบที่วนเวียนอยู่รอบๆค่อยๆสลายหายไป...สรรพเสียงที่ก่อนหน้าเงียบกริบราวกับไร้ซึ่งสรรพสิ่งใดนอกจากหมอกสีขาวกับเงาตะคุ่มๆที่พอจะคาดเดาได้ว่าเป็นต้นไม้ใหญ่ กลับแว่วเสียงสายน้ำ เสียงสกุณาร่ำร้องซึ่งค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ

ฉับพลันเบื้องหน้า...ปรากฏม่านน้ำหลายร้อยสายไหลถาโถมจากโตรกผาสูงชันตกกระทบพื้นน้ำแตกกระจายเป็นฟองสีขาวในแอ่งน้ำขนาดกว้างสีเขียวมรกต  น้ำในแอ่งใสกระจ่างราวกับกระจกสะท้อนเงาน้ำตกแมกไม้ใหญ่ที่ขึ้นอยู่รายรอบ ท้องฟ้าสีครามงามโดดเด่นอยู่เบื้องบน ดวงตะวันทอดแสงอบอุ่นขับไล่ความเหน็บหนาวยังเบื้องล่าง

ความงดงามตระการตาของม่านน้ำตกขนาดใหญ่และทัศนียภาพโดยรอบที่อยู่ๆก็ผันเปลี่ยนกะทันหันประหนึ่งว่าผู้คนทั้งขบวนได้หลุดออกมาจากม่านหมอกมายาที่สุดแสนจะหม่นมัวสู่แดนสุขาวดีอันแท้จริง สร้างความตะลึงงันให้กับเจ้าชายแห่งสุริยตรา ผู้ซึ่งจำต้องรอนแรมจากบ้านเกิดเมืองนอนสู่นครแห่งขุนเขา!

 นาคินทร์สั่งให้หยุดพักการเดินทาง ณ โตรกผาน้ำตกแห่งนั้น...เมื่อสิ้นสุรเสียงคำสั่งกระแสความรู้สึกระลอกใหม่ที่สัมผัสได้ผ่านธำมรงค์สีเงิน ทำให้พระพักตร์เฉยชาคมสันเผยรอยยิ้ม...

เจ้าชายศศินเรศดื่มด่ำกับทิวทัศน์วิจิตรงดงามราวกับเทพเทวาเป็นผู้เสกสรร ก่อนจะนึกประหลาดพระทัยเหตุใดหมอกประหลาดเหล่านั้นอยู่ๆก็สลายหายไปได้เล่า? หรือที่นี่จะสุดเขตแดนมนตราพฤกษาอะไรนั่นแล้ว?

ครั้นจะสอบถามจากบุรุษผู้นำขบวน ศศินเรศก็รู้สึกขัดเคืองพระทัยยิ่งนัก เจ้าชายหนุ่มจึงเลี่ยงไปสอบถามกับนายทหารชาวนาคานทร์ที่ทรงคุ้นหน้าคุ้นตาแทน

“อรัณย์...เหตุใดบริเวณนี้จึงไม่มีหมอกเล่า?หรือว่าพ้นเขตป่าหมอกประหลาดนั่นแล้ว?”

องครักษ์หนุ่มผู้ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการผูกสายบังเหียนม้ากับกิ่งไม้ชะงักมือ ก่อนจะหันมาสบพระพักตร์เกลี้ยงเกลาหมดจดตรงหน้า นับตั้งแต่ออกจากสุริยตรานี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าชายพระองค์นี้ตรัสกับเขาตรงๆโดยไม่ผ่านเพทาย

“หามิได้พะยะค่ะยังต้องไปอีกไกลกว่าจะพ้นป่าหมอกพฤกษา ที่บริเวณนี้ปราศจากสายหมอกเป็นเพราะอยู่ในเขตอารักษ์ขององค์เหนือหัวพะยะค่ะ”

อรัณย์ทูลตอบพลางทอดสายตามององค์นาคินทร์ที่กำลังให้น้ำแก่เจ้าสายฟ้าอาชาตัวโปรดด้วยหัตถ์ของพระองค์เองอยู่อีกด้านหนึ่งของแอ่งน้ำตก

จะว่าไปเขาก็แปลกใจไม่น้อยที่นายของเขาสร้างเขตอารักษ์ ถึงแม้จะต้องหยุดพักการเดินทางก็มิเห็นจำเป็นต้องสร้างเขตแดนให้สิ้นเปลืองมนตรา เพราะตราบใดที่ยังติดตามองค์เหนือหัวหมอกเหล่านั้นก็มิอาจทำสิ่งใดกับพวกเขาได้ หรือจะเป็นเพราะเจ้าชายพระองค์นี้...

องครักษ์หนุ่มถอนสายตาจากผู้เป็นนาย ก่อนจะหันมาพบว่าเจ้าชายแห่งสุริยตราเองก็กำลังเหม่อมองนายของเช่นกัน...คงจะเผลอองค์มองตามเขากระมัง?

ราวกับรับรู้ได้ว่าถูกจับจ้อง เจ้าหลวงหนุ่มเงยพระพักตร์สบพระเนตรตอบกลับ ประกายเนตรคู่คมอ่อนแสงลงราวกับจะไถ่ถาม ศศินเรศชะงักองค์เล็กน้อยก่อนจะส่งสายพระเนตรขุ่นเคืองไปให้ จากนั้นเป็นฝ่ายถอนสายพระเนตรกลับแล้วสาวพระบาทก้าวฉับๆไปอีกทาง

นาคินทร์ ท่านคิดจะทำสิ่งใดกันแน่! หากต้องการจะปลดพันธะเก่าก่อน เหตุใดจึงต้องคอยทำดีกับข้า!?

ความรีบร้อนสับสนพระทัยทำให้เจ้าชายหนุ่มดำเนินโดยไร้จุดหมาย พอรู้สึกองค์อีกทีก็พบว่าเกือบจะเสด็จออกนอกเขตอารักษ์ เพราะเบื้องพระพักตร์ปรากฏหมอกขาวหนาลอยอ้อยอิ่งประหนึ่งกำแพงสีขาวขุ่นอันเป็นสัญลักษณ์บอกเขตแดน

บริเวณโดยรอบนั้นเงียบสงัดปราศจากผู้คน แม้แต่เสียงเหล่าปักษาร่ำร้องก็มิอาจสดับได้  ศศินเรศนึกตำหนิตนว่าไม่สมควรออกเดินสุ่มสี่สุ่มห้ากลางป่าเขาที่ไม่คุ้นเคยแม้จะอยู่ในเขตอารักษ์ก็ตาม พอตัดสินพระทัยจะกลับทางเดิมเท้าเจ้ากรรมก็ดูเหมือนจะสะดุดเข้ากับบางสิ่ง?

ที่แทบพระบาทของพระองค์ปรากฏก้อนขนฟูสีขาวก้อนหนึ่ง ศศินเรศรีบชักเท้ากลับเพราะเกรงว่าจะเหยียบสิ่งนั้นเข้า เจ้าขนฟูตัวน้อยค่อยๆหันมาเผชิญหน้ากับสิ่งที่รบกวนการนอนของมัน นัยน์ตาสีน้ำตาลแดงกลมโตจ้องเจ้าชายหนุ่มเขม็ง ก่อนจะดีดตัวกระโจนเข้าใส่!!

เจ้าชายศศินเรศถึงกับผงะถอยหลังไปสองสามก้าวเพราะไม่นึกว่าจะโดนเจ้าตัวน้อยกระโดดเข้าใส่

“กระต่ายพิลึกอยู่ๆก็กระโดดใส่ผู้อื่น ถึงข้าจะเกือบเหยียบเจ้าก็เถอะ แต่ก็แค่เกือบเท่านั้น ไยต้องโกรธเคืองกันด้วย” ศศินเรศดุเจ้าตัวดีที่ตอนนี้อยู่ในอ้อมพระกร หากแต่น้ำเสียงไม่จริงจังนัก

เจ้าขนฟูที่นอนนิ่งในตอนแรกอยู่ๆก็ตัวสั่นสะท้านหูหางลู่ราวกับเกรงกลัวบางสิ่ง

“เป็นไรไปเจ้า กลัวข้าหรือไร หรือข้าเหยียบโดนเจ้าจริงๆ” เจ้าชายหนุ่มคลายวงแขนเพื่อจะตรวจดูว่าเจ้าตัวน้อยบาดเจ็บหรือไม่ หากแต่เจ้าก้อนขนฟูกลับรีบเกาะยึดพระองค์เหนียวแน่นราวกับจะยึดพระองค์เป็นหลักพักพิง

“เป็นอะไรของเจ้า?”

“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

พร้อมๆกับเสียงคำรามทรงพลังดังสนั่นกลบเสียงรำพึงของเจ้าชายไปสิ้น บางสิ่งที่มีขนาดใหญ่กำลังย่างอุ้งเท้าทะลุผ่านกำแพงหมอกหนาเข้ามายังเขตอารักษ์!

ศศินเรศตกพระทัยเมื่อทอดพระเนตรเสือขาวลายพาดกลอนตัวเขื่องขนาดเท่าแม่วัวตัวหนึ่ง ค่อยๆเยื้องย่างเข้าหาพระองค์ แล้วหยุดประจันหน้าเว้นระยะห่างราวๆสองสามก้าว

เจ้าสัตว์ร้ายส่งสายตาเพ่งมองกระต่ายในอ้อมพระกรเขม็ง ราวกับจะบอกพระองค์ว่านั่นคือเหยื่อของมันหาใช่พระองค์ไม่!

น่าแปลกที่พระองค์สามารถรับรู้ได้เช่นนั้น จริงอยู่ว่าสัตว์ใหญ่กินสัตว์เล็กคือวัฏจักรแห่งชีวิต คือสัจธรรมที่มิอาจหลีกเลี่ยง ทว่าในเมื่อเจ้าขนฟูตัวนี้อยู่ในอ้อมพระกรของพระองค์ เจ้าตัวก็ย่อมอยู่ในความคุ้มครองของพระองค์เช่นกัน

เจ้าชายหนุ่มตัดสินพระทัยรวบรวมสติสมาธิ หัตถ์ซ้ายกระชับเจ้าตัวน้อยไว้กับอุระ ส่วนหัตถ์ขวาเลื่อนไปแตะที่บั้นเอว...

ฉับพลันร่างทั้งร่างต้องชาวาบเพราะสิ่งที่ต้องการนั้นกลับว่างเปล่า!!

แย่แล้ว!!’ ศศินเรศนึกก่นด่าตนเองในใจที่ดันประมาทเลินเล่อลืมหยิบดาบติดกายมาด้วย

เจ้าชายหนุ่มได้แต่ประทับนิ่งงันไม่กล้าขยับ สายพระเนตรจ้องเสือร้ายเขม็ง ส่วนในพระทัยก็รีบรวบความคิดว่าจะหาทางออกเยี่ยงไรดี

เบื้องหลังเจ้าชายแห่งสุริยตรา เพทายผู้ออกตามหานายของตนก็มาทันเห็นเหตุการณ์เข้า ชายหนุ่มเตรียมชักดาบให้เสียงเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่ากลับถูกอรัณย์ที่มาด้วยกันรั้งมือไว้มิให้เขาชักดาบออกจากฝัก

“อรัณย์ปล่อยข้า!” มหาดเล็กหนุ่มหันมาเอ็ดกับนายทหารแห่งนาคานทร์ ทว่าไม่เพียงแต่อรัณย์จะไม่ปล่อยมือ ชายหนุ่มยังแตะนิ้วหนึ่งที่ริมฝีปากเป็นเชิงบอกให้เงียบไว้ แล้วพยักพเยิดหน้าให้มองไปทางนายของเขา

เจ้าชายแห่งสุริยตราที่เผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายเพียงลำพังในตอนแรก บัดนี้ปรากฏเจ้าหลวงแห่งนาคานทร์ประทับยืนมั่นประดุจกำแพงศิลาขวางกั้นระหว่างเจ้าชายกับเจ้าเสือร้าย

“พยัคฆ์ขาวแห่งป่าพฤกษาภูต...เหยื่อของเจ้า ข้าขอได้หรือไม่?” องค์นาคินทร์กล่าวราบเรียบกับสัตว์ร้ายราวกับมันเป็นคนผู้หนึ่ง

“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก” เจ้าเสือขาวคำราวเกรี้ยวกราดตอบกลับ

“เจ้าแน่ใจว่าต้องการจะท้าทายข้า” เจ้าหลวงหนุ่มยังคงกล่าวราบเรียบ พระพักตร์คมสันเฉยชา

เจ้าเสือขาวกระสับกระส่ายมีท่าทีลังเลไม่น้อย

“ข้ามิได้ขอเจ้าเปล่าๆ...อรัณย์”

“พะยะค่ะ” รับคำเพียงแค่นั้นองค์รักษ์หนุ่มก็จากไปเพียงชั่วครู่ แล้วกลับมาพร้อมกับเนื้อกวางรมควันชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่ง

ชายหนุ่มนำชิ้นเนื้อวางลงใกล้กับเสือร้าย แล้วถอยกลับมายืนเคียงข้างกับพาทายเช่นเดิม

“ข้าขอแลกสิ่งนี้กับเหยื่อของเจ้า”

เจ้าเสือขาวมององค์นาคินทร์อยู่แวบหนึ่งก่อนจะก้มลงคาบเนื้อกวางถอยห่างหายเข้าไปในสายหมอก

 

เมื่อเหตุวิกฤตคลี่คลายไปด้วยดี ศศินเรศปล่อยเจ้ากระต่ายน้อยลงกับผืนดิน

“เอ้า กลับไปหาพี่น้องของเจ้าได้แล้ว” เจ้าชายดันบั้นท้ายเจ้าขนฟูเป็นเชิงไล่ ก่อนจะหันมาทางเจ้าหลวงหนุ่ม

“ขอบใจที่ช่วยข้า” ศศินเรศเอ่ยสั้นห้วนราวกับมะนาวแล้งน้ำ จากนั้นหันหลังให้เตรียมจะสาวพระบาทกลับไปหาคนของเขา ทว่าพระกรกลับถูกรั้งไว้ด้วยหัตถ์อุ่นหนาจากเบื้องหลัง

“อะไรอีกหรือท่าน ถ้าคิดจะอบรมสั่งสอนข้าที่เที่ยวเดินสุ่มสี่สุ่มห้าเพ่นพ่านจนได้เรื่องล่ะก้อ...ข้าให้คำมั่นว่าจะไม่ทำเรื่องเช่นนี้อีกพอใจหรือไม่!?

เจ้าชายศศินเรศเอ่ยอย่างหงุดหงิด แม้พระองค์จะรู้สึกผิดอยู่บ้าง ทว่าอย่างไรด้วยนิสัยใจคอที่ไม่ค่อยจะยอมใครง่ายๆทำให้พระองค์ไม่อาจกล่าวดีๆกับบุรุษตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าช่วยชีวิตของพระองค์เอาไว้

“ข้ามิได้จะตำหนิเจ้า”

“แล้วท่านต้องการสิ่งใดเล่า?”

“ดูเหมือนเจ้าตัวน้อยจะไม่ยอมจากไป” กล่าวพร้อมกับใช้สายพระเนตรทอดไปยังเจ้าก้อนขนฟูที่ยังคงหมอบอยู่ที่เดิม

“แล้วจะให้ข้าทำเช่นไร? พากลับไปด้วยน่ะหรือ? ข้าไม่ทำเยี่ยงนั้นแน่ เจ้านั่นอย่างไรเสียก็ต้องมีบ้านให้กลับ ข้าไม่ต้องการพรากมันจากครอบครัวดอกท่าน” เจ้าชายศินเรศอดไม่ได้ที่จะกล่าวกระทบกระเทียบเจ้าหลวงหนุ่มผู้ที่พรากพระองค์จากบ้านเกิดเมืองนอน

“หากมันเต็มใจเล่า?”

“ไม่มีทาง ท่านจะพิสูจน์ได้เยี่ยงไรว่ามันจะเต็มใจหรือไม่ เจ้านี่ก็แค่กระต่ายตัวหนึ่ง”

องค์นาคินทร์เผยรอยยิ้ม พระพักตร์เฉยชาพลันดูอ่อนโยนลง พระองค์ทรงช้อนเจ้ากระต่ายน้อยขึ้นมาไว้ในอุ้งหัตถ์ก่อนจะตรัสกับมันว่า...

กระต่ายหิมะ...ผู้นำสารแห่งจันทราเทพ เจ้ายอมรับและยินดีจะติดตามนายของเจ้านามศศินเรศ ผู้ซึ่งได้ปกป้องชีวิตของเจ้าไว้ในตอนแรกหรือไม่?

“หากยอมรับจงน้อมรับสิ่งนี้จากข้า” ว่าแล้วพระหัตถ์ข้างที่ว่างก็ล้วงหยิบแหวนทองเกลี้ยง วงหนึ่งจากกระเป๋าหนังใบย่อมที่ผูกติดอยู่ที่บั้นเอว

“หากไม่จงจากไปแต่โดยดี”

เจ้าขนฟูหมอบสงบนิ่งอยู่บนอุ้งหัตถ์ก่อนจะน้อมใบหูยาวที่เต็มไปด้วยขนอ่อนของมันข้างหนึ่งไปทางแหวนทองเกลี้ยงเป็นเชิงยอมรับ

องค์นาคินทร์ทรงสวมแหวนให้พร้อมกับเอ่ยเป็นภาษาโบราณ...แหวนทองค่อยๆเปล่งแสงเรืองรองแล้วเปลี่ยนเป็นอักขระโบราณสลักเป็นลวดลายสีทองอยู่ที่ใบหูข้างนั้น

“ไปเถอะ ไปหานายของเจ้า”

กระต่ายน้อยรับคำน้อมหูของมันทั้งสองข้างเป็นเชิงคารวะองค์นาคินทร์ ก่อนจะกระโจนจากอุ้งหัตถ์ใหญ่ไปหาอ้อมแขนที่มันเริ่มจะคุ้นเคย

ศศินเรศรับเจ้าตัวน้อยไว้ในอ้อมพระกร หัตถ์เรียวขาวลูบตัวมันเบาๆ หากแต่พระเนตรจ้องเขม็งไปยังบุรุษร่างสูงตรงหน้า

“เคยได้ยินมาว่ามีผู้คนที่สามารถพูดคุยกับสัตว์ได้” เจ้าชายหนุ่มเริ่มต้นบทสนทนา

“หากรู้นามที่แท้จริงไม่ว่ากับสิ่งใดก็ย่อมพูดคุยกันได้” องค์นาคินทร์กล่าวราบเรียบ หาได้อวดโอ่แต่อย่างใด

“แลสามารถผูกมัดสิ่งนั้นได้เยี่ยงนายบ่าว” เจ้าชายศศินเรศเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น พระเนตรงามดังดวงดาราส่องประกายวาววับแฝงไปด้วยโทสะคุกรุ่น “ตอบมา ท่านรู้นามที่แท้จริงของข้าหรือไม่!?”

“ข้ารู้”

“ดี ตอบได้ดี ในเมื่อข้าเป็นหนี้ชีวิตท่าน ท่านก็ควรผูกมัดข้าเยี่ยงนายบ่าวเฉกเช่นกระต่ายตัวนี้!!

“ผิดแล้วเจ้า พันธะผูกพันของข้ากับเจ้าคือสามีภรรยามิใช่นายบ่าว ในเมื่อพันผูกกันแล้วย่อมไม่จำเป็นต้องผูกมัดกันอีก อีกทั้งข้าปกป้องเจ้าด้วยหน้าที่แลคำสาบาน เจ้าจึงมิได้เป็นหนี้หรือติดค้างข้าแต่อย่างใด” กล่าวจบร่างสูงก็สาวพระบาทจากไปรวดเร็วเงียบกริบเฉกเช่นขามา

เจ้าชายศศินเรศนิ่งงันเมื่อได้สดับสิ่งที่พระองค์นึกไม่ถึงและเป็นครั้งแรกที่ทรงได้ทบทวนถึงสิ่งที่ได้กระทำมา

ข้าใช้เล่ห์เพทุบายเพื่อบีบบังคับท่านให้ปฏิเสธพันธะสัญญา แต่ท่านกลับยินดีรับข้าไว้เป็นชายาแม้นต้องโดนผู้คนทั่วหล้าหัวเราะเยาะก็ตามที

ข้าคิดว่าท่านจะแก้แค้นกลับเพื่อปลดพันธะเก่าคืนกลับให้แก่นาคานทร์ ท่านกลับถือมั่นในคำสัตย์แลหน้าที่ปกป้องข้าโดยมิได้หวังสิ่งใด หากแม้นผูกมัดข้าเยี่ยงนายบ่าวแล้วสั่งให้ข้าปฏิเสธพันธะ...นาคานทร์ย่อมเป็นอิสระไม่ขึ้นกับผู้ใด...มิใช่หรือ? เหตุใดการกระทำของท่านถึงทำให้ข้าสับสนนัก? ...หญิงดาราพี่ควรจะทำเช่นไรดี?

 

ในขณะที่เจ้าชายแห่งสุริยตราตกอยู่ในภวังค์ความคิด เพทายและอรัณย์ยังคงรั้งอยู่ที่เดิมเพื่อเฝ้าระวังและดูความปลอดภัยให้แก่ผู้เป็นนาย

“แปลก...แปลกมากที่กระต่ายหิมะยอมรับนายของเจ้า” อรัณย์เปรยกับเพทาย

“แปลกรึ? ก็ในเมื่อกระต่ายตัวนั้นถูกผูกมัดด้วยพันธะแห่งองค์นาคินทร์”

“ที่แปลกก็เพราะมันยอมรับพันธะด้วยตัวเองหาใช่ด้วยกำลังไม่ อีกทั้งองค์เหนือหัวก็ได้ให้ทางเลือกแก่มัน....ช่างผิดวิสัยพวกมันเสียจริง

“ผิดวิสัย? นั่นก็แค่กระต่ายตัวหนึ่ง”

เพทายมองอรัณย์ด้วยความแปลกใจก็ในเมื่อการผูกมัดด้วยพันธะกับสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งเป็นมนตราพื้นฐาน ยิ่งเป็นสัตว์ขนาดเล็กแม้แต่เด็กยังทำได้ ถึงจะมิใช่มนตราโบราณสลักอักษราชั้นสูงหรือล่วงรู้นามที่แท้จริงเพื่อผูกมัดในระดับดวงจิตดังเช่นวิธีการของเจ้าหลวงแห่งนาคาทร์ก็ตาม

“กระต่ายหิมะเป็นพวกกึ่งภูตมิใช่กระต่ายทั่วไป พวกมันคือผู้นำสารแห่งจันทราเทพ ตามปกติพวกมันรักอิสระยิ่งกว่าสิ่งใด หากถูกจับได้หรือถูกบังคับให้ผูกมัดเยี่ยงนั้น เจ้าพวกนั้นยินดีตรอมใจตายเสียยังดีกว่า”

“อ้าวแล้วเหตุใด เจ้านั่นถึงยอมรับเจ้าชายเล่า?”

“ข้าถึงได้บอกว่าแปลกไง” อรัณย์ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางนึกถึงเรื่องเมื่อก่อนหน้าครั้งที่เยือนสุริยตราแล้วถูกเจ้าชายศศินเรศหาเรื่องระหว่างทางกลับที่พัก

เจ้าชายองค์นี้ช่างแปลกนักก่อนหน้าก็เรียกลมฝนได้โดยปราศจากมนตรา ตอนนี้แม้แต่กระต่ายหิมะยังยอมรับให้เป็นนาย ส่วนองค์เหนือหัวของเขาก็ยิ่งแปลกทั้งที่มีหนทางให้ปลดพันธะหากแต่ทรงกลับทำนิ่งเฉย

“เจ้าหลวงแห่งนาคานทร์ช่างน่านับถือและเข้าใจยากยิ่ง ใช่หรือไม่?”

คำพูดของเพทายที่อยู่ๆก็กล่าวขึ้นฉุดความรู้สึกนึกคิดของนายทหารแห่งนาคานทร์ให้กลับสู่โลกแห่งความจริง

“มีหนทางให้ปลดพันธะหากแต่กลับเลือกที่จะนิ่งเฉย ไม่เพียงแต่ถือมั่นในคำสัตย์ ซ้ำยังไม่คิดฉกฉวยผลประโยชน์จากผู้ใด ภายนอกดูแข็งกระด้างทว่าเนื้อแท้กลับอ่อนโยนยิ่ง ปรีชาชาญหากแต่ไม่โอ้อวด เปี่ยมอำนาจกล้าหาญแต่กลับไม่คิดทะเยอทะยาน  นักรบในอาณัติก็ล้วนแต่ห้าวหาญแกล้วกล้า     

แม้นาคานทร์จะเป็นเมืองเล็กๆในป่าเขาทว่าก็หาได้ด้อยกว่าเมืองใหญ่อย่างสุริยตราหรือเมืองไหนๆ เหตุใดจึงต้องจำยอมเป็นข้าเมืองรองผู้อื่น เจ้าก็คงคิดเยี่ยงนี้ใช่หรือไม่?”

“เจ้าต้องการจะพูดสิ่งใดกันแน่?” อรัณย์ปรายตามองผู้พูด...พลางนึกในใจว่าอย่างไรคนผู้นี้ก็เป็นถึงบุตรชายเสนาบดีใหญ่แห่งสุริยตรา มิใช่มหาดเล็กผู้ติดตามธรรมดาๆทั่วไป การที่เขาจะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดไปก็ควรจะระวังไว้บ้าง

“ข้าเพียงแค่อยากจะบอกเจ้า ว่ามิใช่แค่เจ้าหรือชาวนาคานทร์ดอกที่คิดเยี่ยงนั้น พวกข้าเองก็คิดเช่นกัน เพียงแต่นาคานทร์คือหน้าด่านที่สำคัญยิ่งของสุริยตราคือกำแพงเหล็กกล้าที่คอยถ่วงดุลมิให้เกิดสงคราม หากนาคาทร์ไม่รักษาคำมั่นป่านนี้มหาสงครามคงเกิดไปนานแล้ว”

“ถูกแล้วมีแต่พวกข้าที่รักษาคำมั่น ส่วนพวกท่านกลับใช้อุบายหลีกเลี่ยงพันธะสัญญา!

เมื่อนึกถึงครั้งที่นายเหนือหัวต้องถูกหมิ่นพระเกียรติ์ในงานเลี้ยงรับรองของพวกสุริยตราขึ้นมาทีไร ชายหนุ่มก็ให้รู้สึกโมโหขึ้นมาทุกที

“ต้องขออภัยที่นายข้าเห็นแก่ตัวด้วยเพราะรักและผูกพันกับองค์ขนิษฐา อีกทั้งชาวสุริยตราศรัทธามั่นในความรัก หากต้องอภิเสกสมรสกับผู้ที่มิได้เป็นที่รักนายข้าเกรงว่าเจ้าหญิงพระองค์น้อยจะต้องทรงตรอมพระทัย ข้าถึงได้บอกเจ้าว่าเจ้าหลวงนาคินทร์ช่างน่านับถือ”

“หึ! เอกบุรุษแห่งนาคาทร์มิเคยคิดรังแกอิสตรี หากพวกเจ้าบอกกล่าวกันดีๆไม่ใช้อุบายหมิ่นเกียรติ์กันเช่นนั้น ข้าเชื่อว่าองค์เหนือหัวย่อมจะปฏิเสธพันธะที่มิยินยอม”

“ตอนนั้นใครเล่าจะรู้ได้ว่านายของเจ้าจะพระทัยกว้างถึงเพียงนั้น แต่ที่ข้าไม่เข้าใจ ก็ในเมื่อองค์นาคินทร์นั้นทรงตั้งมั่นที่จะปกป้องสุริยตรา แล้วเหตุใดเล่าจึงต้องรับนายข้าเป็นชายา?”

“สิ่งที่ทรงพอพระทัย ไม่ว่าทรงประสงค์สิ่งใดย่อมเป็นไปตามนั้น ผู้ใดเล่าจักกล้าถามไถ่ถึงเหตุผล?”

“แม้แต่เจ้าที่เป็นคนสนิทน่ะหรือ?”

“ใช่ แม้แต่ข้าก็ไม่คิดจะไถ่ถาม...ว่าแต่เจ้าเถอะหลอกถามข้าพอแล้วหรือไม่ เพราะนายของเจ้าเดินมานู่นแล้ว” กล่าวจบอรัณย์ก็ออกเดินนำไปก่อนโดยไม่รอให้เจ้าชายเสด็จมาถึง

ช่างเป็นบุรุษที่ปากหนักเหมือนผู้เป็นนายไม่มีผิดเพทายได้แต่ยิ้มเล็กน้อยให้กับแผ่นหลังที่เดินกลับไปก่อน

            ไม่กล้าถามกับไม่คิดจะถามน่ะมันไม่เหมือนกันหรอกนะเจ้า แต่อย่างว่า...หากนายของข้าเป็นดังเช่นเจ้าหลวงแห่งนาคานทร์ข้าเองก็คงไม่คิดจะถามไถ่เช่นกัน



โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^

              สวัสดีผู้อ่านทุกท่านค่ะ ขอบคุณที่ยังคอยติดตามนะคะ (แม้ว่าคนเขียนมันหายไปนานอีกแล้ว) (Y-Y) เมื่อเดือนก่อนคอมพิวเตอร์รุ่นคุณปู่ดันเจ๋งดับอนาถโดยไม่บอกกล่าวกันล่วงหน้า แถมช่วงนั้นสถานการณ์ในเมืองไม่สู้จะดี เลยไม่ได้ไปพันทิพย์เสียทีเพราะกลัวไปแล้วจะไปไม่ถึงหรือไปแล้วกลับไม่ได้อะไรทำนองนั้น 
              เพราะเคยเจอดีตอนช่วงงานสัปดาห์หนังสือค่ะ ที่อยู่ๆผู้ชุมนุมก็เคลื่อนขบวนกันโดยไม่บอกกันล่วงหน้า คนเขียนที่อยู่บนรถเมย์ก็ติดแหง็กอยู่กลางทางแถมกระเป๋ารถยังหันมาบอกว่าไม่ไปแล้ว กรุณาลงจากรถด้วย อ้าวไหงงั้นไม่รับผิดชอบกันเลย ตังค์ก็เก็บไปแล้วยังไปไม่ถึงครึ่งทางเลย
สุดท้ายก็ต้องเดินกลับ เพราะรถมันติดมาก 
               แต่ในที่สุดเมื่อต้นเดือนก็อดไม่ได้รีบไปสอยมาแล้วค่ะ(ช่วงนั้นดูเหมือนสถานณ์การจะสงบลงบ้างแล้ว) คอมใหม่เอี่ยมไฉไล แถมการ์ดจอยังแรงเข้าขั้นน้องๆเทพเลยเล่นเกมเมามันเลยวันลืมคืน การงานก็ไม่ค่อยคืบหน้า เหอเหอ 
               มาเข้าเรื่องกันดีกว่าค่ะ ตอนที่ 8 แล้ว รู้สึกขบวนเสด็จกลับนาคานทร์ยังไปไม่ถึงเสียทีคนเขียนเองก็ไม่นึกเหมือนกันค่ะว่าจะรอนแรมกันนานขนาดนี้ ส่วนตอนหน้าก็จะมีฉากหวานให้ได้ยลกันค่ะ หุหุ อย่าลืมติดตามกันนะคะ บายบายค่ะ ^^ 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บุปผา จันทรา ปักษา วารี (Yaoi) ตอนที่ 8 : ภาค จันทราสีเงิน ตอนที่ 8 : กระต่ายหิมะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6641 , โพส : 54 , Rating : 67 / 14 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3

#54 : ความคิดเห็นที่ 4675
นาคินทร์สุภาพบุรุษมว๊ากกกกก
PS.  จะเขียนนิยายต่อดีไหมนะ
Name : blue bunny< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blue bunny [ IP : 115.87.144.204 ]
Email / Msn: bluebunny_youngrabbit(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2557 / 16:44

#53 : ความคิดเห็นที่ 4592
เค้าลุ้นคู่ของอลัน กะ เพทาย จะได้คู่กันมั้น้าาาาาาาา
Name : ryotsu< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ryotsu [ IP : 202.28.78.171 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 18:00


#52 : ความคิดเห็นที่ 4475
มีคู่สองโผล่มาเเว้ววว
Name : Ling< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ling [ IP : 171.98.98.123 ]
Email / Msn: nong.ling(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2557 / 20:30

#51 : ความคิดเห็นที่ 4294
นาคินทร์น่ารักเวอร์ ~ ใจกว้างสุด ๆ ~ สุภาพบุรุษมาก ๆ ><
Name : aj68< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aj68 [ IP : 1.4.230.122 ]
Email / Msn: ai_pk68(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:01

#50 : ความคิดเห็นที่ 3720
คู่คนสนิทมีลุ้น
Name : Rainbow_Jang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rainbow_Jang [ IP : 171.5.24.31 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2556 / 23:17

#49 : ความคิดเห็นที่ 3563
จริงๆนะเนี่ย นาคินทร์อาจจะมีซัมติงกับศศินเรศก็ได้นะ อาจจะปิ๊งมาก่อนหน้านี้แล้วอะไรประมาณนี้ ><

ว่าแต่คู่ของอรัณย์กับเพทายก็น่าคิดนะเนี่ย -.,-
PS.  I love you more than yesterday , less than tomorow
Name : iphone-pp< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iphone-pp [ IP : 125.26.40.144 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2556 / 20:15

#48 : ความคิดเห็นที่ 3543
คู่นาย คู่บ่าว น่าสนใจยิ่งนัก 55
Name : ladyangle< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ladyangle [ IP : 27.55.0.228 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2556 / 17:15

#47 : ความคิดเห็นที่ 3224
มีกระต่ายคงไม่เหงานะเจ้าชาย
PS.  *_* ไม่มีอะไรเล่นตลกเก่งได้เท่ากับโชคชะตา
Name : pafay< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pafay [ IP : 124.122.203.63 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:46

#46 : ความคิดเห็นที่ 3107
กระต่ายภูติ อร๊ายยยยยยยยย
PS.  นิยายที่มีนักอ่านเงา คิดซะว่า " งานเขียน " ของเรา PerfecT นิยายทุกเรื่อง " คนๆนี้ " ไม่ คิด " แบน " เพราะมันมาจาก " จินตนาการและความตั้งใจ "
Name : บังเอิญอ่าน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บังเอิญอ่าน [ IP : 180.183.238.248 ]
Email / Msn: lovekh129(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มกราคม 2556 / 19:26

#45 : ความคิดเห็นที่ 2934
5 55 จิ้น คู่ไหนก็น่ารัก ^-^
PS.  เป็นกำลังใจให้เสมอ เราชอบถึงได้คอมเมนต์
Name : Misumatari< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Misumatari [ IP : 202.29.180.3 ]
Email / Msn: Sabasuchan(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มกราคม 2556 / 12:54

#44 : ความคิดเห็นที่ 2810
มีคู่นายแล้ว จะมีคู่บ่าวตามมามั้ยน้า 
Name : Cersei< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cersei [ IP : 58.8.20.12 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2555 / 23:50

#43 : ความคิดเห็นที่ 2725
นาคินทร์สุภาพบุรุษที่สุด อิจฉาศศิเรศจังมีคนดีๆ แบบนี้มาห่วงใย
Name : KiHae SJ SN< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHae SJ SN [ IP : 101.108.138.246 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2555 / 21:58

#42 : ความคิดเห็นที่ 2442
นาคินทร์ นาย เท่ห์มาก
Name : fugi_kung< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fugi_kung [ IP : 27.55.4.13 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 17:02

#41 : ความคิดเห็นที่ 1794
ออกไปคั่นกลางปกป้องเลยนะ เจ้าชายจะดื้อไปถึงไหน
ดูท่าคู่บ่าวจะเจริญรอยตามคู่นายในไม่ช้านะเนี่ย
Name : Luna Maria [ IP : 118.172.174.123 ]
Email / Msn: -
วันที่: 7 กรกฎาคม 2555 / 22:24

#40 : ความคิดเห็นที่ 1664
ลุ้นนิดนึงว่าจะมีคู่เพทายรึเปล่า (แต่มีลางว่าจะไม่นะ ท่าทางก็มาดแมน คนเข้มขนาดนี้ )

PS.  เมื่อเชิดศีรษะให้สูงขึ้นได้, หัวใจก็สิ้นแล้ว ซึ่งความกลัว
Name : ที่หนึ่ง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ที่หนึ่ง [ IP : 124.121.71.76 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 01:27

#39 : ความคิดเห็นที่ 1637
 เจ้าหลวงสุภาพบุรุษมาก
Name : s-cute< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ s-cute [ IP : 118.172.130.31 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2555 / 20:14

#38 : ความคิดเห็นที่ 1473
 สนุกดีจ้า
Name : ฝนธารา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฝนธารา [ IP : 223.205.57.98 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 23:05

#37 : ความคิดเห็นที่ 1415
ท่านเจ้าหลวง
สุภาพบุรุษโดยแท้
Name : memo [ IP : 223.207.87.160 ]
Email / Msn: lettlememo(แอท)gmail.com
วันที่: 7 พฤษภาคม 2555 / 19:00

#36 : ความคิดเห็นที่ 1302
 บ่าวทั้งสองก็น่าจิ้นน๊าาาาาา 
เมะเรื่องนี้แข็งกระด้างแต่ภายใจอบอุ่นกันจริงๆ
PS.  รัก TVXQ&SUJU มากเหลือเกิน
Name : HyukJae Love Love @ SuJu&TVXQ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HyukJae Love Love @ SuJu&TVXQ [ IP : 124.122.199.220 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2555 / 04:02

#35 : ความคิดเห็นที่ 1231
 จิ้นทั้งนายทั้งบ่าว 5555
Name : Mine of Me< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mine of Me [ IP : 125.27.182.174 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2555 / 01:50

#34 : ความคิดเห็นที่ 1059
0-0!!!!!........อ่านไปอ่านมาก็...นั่งจิ้นอีกคู่XD//โดนโบก(เพทายจะคู่กับอรัณย์มั้ยคะไรเตอร์...แบบว่า น่าจะเข้ากันได้นะคะ><)
Name : RUMINA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RUMINA [ IP : 223.206.160.198 ]
Email / Msn: eye2007(แอท)windowslive.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2555 / 18:26

#33 : ความคิดเห็นที่ 940
ตามต่อ ตามต่อ
Name : memo [ IP : 171.4.75.107 ]
Email / Msn: lettlememo(แอท)gmail.com
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 07:02

#32 : ความคิดเห็นที่ 920
ติดใจ > <
PS.  ..' ผู้หญิงของวาย ผู้ชายของผู้ชาย '..
Name : ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฮอตเทสดวงดาวทั้งเจ็ด. [ IP : 180.180.58.168 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:12

#31 : ความคิดเห็นที่ 776
 ว้าวฉากหวานๆเหรอ//ทำหน้าหื่น
Name : The musketeer< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ The musketeer [ IP : 125.24.40.162 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:54

#30 : ความคิดเห็นที่ 729
อาจจะมีคู่ของเพทายอีกมั้ยน้าา ?
PS.  You know,it's really drivin' ME insane! Como me halces falta tu
Name : TiwticAmp_90< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiwticAmp_90 [ IP : 118.173.200.36 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2555 / 22:11

หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android