Bloody Day
อลิซสาวน้อยวัยยี่สิบ ชีวิตของเธอดูเรียบง่าย แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อเธอพบกับโลแกนนักร้องหนุ่มขวัญใจสาวๆทั่วประเทศและเพื่อนบ้านที่ดูไม่เป็นมิตรอย่างเรย์ และแล้วจุดเปลี่ยนของชีวิตอลิซก็เริ่มขึ้น!!
ผู้เข้าชมรวม
17,477
ผู้เข้าชมเดือนนี้
23
ผู้เข้าชมรวม
ข้อมูลเบื้องต้น
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ผลงานอื่นๆ ของ wondermomo / MissSuika ดูทั้งหมด
ผลงานอื่นๆ ของ wondermomo / MissSuika
"วิจารณ์นิยาย Bloody day"
(แจ้งลบ)Bloody Day นิยายแนวหวานแหวว ผลงานของ Wondermomo ซึ่งขณะนี้โพสต์ถึงตอนที่ 18 แล้ว เป็นเรื่องราวของอลิซ นักศึกษาสาวจอมเก็บตัววัย 20 ปีที่ชีวิตของเธอเปลี่ยนไป เมื่อเธอต้องมาใช้ชีวิตอยู่ระหว่าง โลแกน แวมไพร์หนุ่มที่ติดใจในตัวเธอจนไม่อาจจะปล่อยเธอไปได้อีกแล้ว กับเรย์ เพื่อนบ้านคนใหม่จอมเอาแต่ใจ ซึ่งแท้ที่จริงเป็นนักล่าแวมไพร์ ที่จะต้องมาคอยดูแล ... อ่านเพิ่มเติม
Bloody Day นิยายแนวหวานแหวว ผลงานของ Wondermomo ซึ่งขณะนี้โพสต์ถึงตอนที่ 18 แล้ว เป็นเรื่องราวของอลิซ นักศึกษาสาวจอมเก็บตัววัย 20 ปีที่ชีวิตของเธอเปลี่ยนไป เมื่อเธอต้องมาใช้ชีวิตอยู่ระหว่าง โลแกน แวมไพร์หนุ่มที่ติดใจในตัวเธอจนไม่อาจจะปล่อยเธอไปได้อีกแล้ว กับเรย์ เพื่อนบ้านคนใหม่จอมเอาแต่ใจ ซึ่งแท้ที่จริงเป็นนักล่าแวมไพร์ ที่จะต้องมาคอยดูแลปกป้องเธอจากแวมไพร์หนุ่ม เรื่องวุ่นๆ จึงเกิดขึ้น ความน่าติดตามของนิยายเองนี้อยู่ที่ผู้อ่านไม่สามารถที่จะคาดเดาได้ว่าเรื่องราวจะดำเนินไปในทิศทางใดต่อไป ทั้งนี้เนื่องจากว่า Wondermomo มักจะเปลี่ยนทิศทางของเรื่องอยู่เสมอ โดยใช้หลายกลวิธีทั้งการเปิดปริศนา หรือเปิดเผยความลับหรือเรื่องราวในอดีตของตัวละครเพิ่มขึ้นเสมอๆ เช่น ความแค้นที่เรย์มีต่อเจมส์ น้าชายของตน เพราะเขาลงมือฆ่าแอนเดรียหญิงสาวที่เรย์รัก แม้ว่าบุคคลผู้นั้นจะเป็นน้องสาวแท้ๆ ของเจมส์ก็ตาม การเปิดเผยว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ส่งผลให้พ่อและแม่ของอลิซเสียชีวิต และทำให้อลิซสูญเสียความทรงจำคือผู้หญิงลึกลับคนหนึ่งที่กำลังจะพยายามจะลักพาตัวอลิซไปขณะที่เธออายุ 20 ปีหรือในอีก 13 ปีต่อมา หรือการเปิดตัวอลิซาเบธ ผู้หญิงในฝันของอลิซ ซึ่งเป็นเจ้าของสร้อยคริสตัลสีน้ำเงิน เพื่อให้ผู้อ่านติดตามต่อไปว่า แท้ที่จริงแล้วเธอผู้นี้มีความผูกพันกับอลิซ อย่างไร และคริสตัลสีน้ำเงินจะเป็นกุญแจสำคัญของเรื่องหรือไม่ Wondermomo ยังทวีความน่าติดตามเรื่องด้วยการสร้างตัวละครในลักษณะคู่ตรงข้ามหรือคู่ปรปักษ์ใหม่ขึ้นมาเรื่อยๆ เช่น การเปิดตัวโลแกนนักร้องหนุ่มว่าเป็นแวมไพร์ จากนั้นไม่นานก็เปิดเผยว่าเรย์คือนักล่าแวมไพร์ ทั้งสองนับเป็นศัตรูคู่อาฆาตทางเผ่าพันธุ์กันมาเนิ่นนานนับแต่ยุคบรรพบุรุษ และยังมีหญิงลึกลับที่แสดงตัวเป็นคู่ปรปักษ์กับทั้งโลแกนและเรย์ เพราะเธอพยายามจะลักพาตัวอลิซไป ทำให้คู่อาฆาตทั้งสองต้องยอมสงบศึกกันชั่วคราว และผนึกกำลังกันร่วมมือกันช่วยเหลืออลิซจากสาวลึกลับคนนี้ก่อนที่จะกลับมาต่อสู้กันเองต่อไป กลวิธีการสร้างความน่าสนใจด้วยวิธีการเช่นนี้นับว่าประสบความสำเร็จในการกระตุ้นให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกใคร่รู้และติดตามเรื่องอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่ทราบว่าเรื่องจะดำเนินไปในทิศทางใดต่อไป แต่ขณะเดียวกันการใช้กลวิธีเช่นนี้ก็มีข้อพึงระวังด้วยเช่นกัน หากผู้เขียนสนุกที่จะเปิดปริศนา ความลับ เรื่องราวในอดีต หรือ ตัวละคร ใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา โดยไม่เฉลยหรือคลี่คลายปมปริศนาต่างๆ เหล่านี้ไปพร้อมกันด้วย เรื่องราวก็จะเต็มไปด้วยปมปัญหาที่ไม่มีทางออก ท้ายที่สุดก็จะสร้างแต่ความฉงน งุนงง และคำถามที่ค้างคาใจคนอ่านแต่เพียงอย่างเดียว ในนิยายเรื่องนี้ก็เริ่มจะส่อเค้าว่าจะเป็นไปในทิศทางนี้เช่นกัน เพราะตลอด 18 ตอนที่อ่านมาพบแต่การสร้างปม แต่ Wondermomo ยังไม่เริ่มคลี่คลายปมต่างๆ เหล่านี้เลย จึงทำให้เกิดคำถามขณะอ่านมากขึ้นเรื่อยๆ นับตั้งแต่ เหตุใดครอบครัวของอลิซจึงกลายเป็นเป้าหมายของหญิงลึกลับ และมีแต่อลิซเท่านั้นที่รอดตาย เหตุใดผู้หญิงลึกลับจึงเพิ่งจะออกตามตัวอลิซ ทั้งๆ ที่เรื่องราวผ่านมาเกือบ 13 ปีแล้ว เหตุใดเลือดของอลิซจึงมีผลกับโลแกนเท่านั้น แต่ไม่มีผลกับแวมไพร์ตนอื่น เช่น โรซารีน เหตุใดโรซารีนจึงกล่าวว่าอลิซจะกลายเป็นผู้นำความยุ่งยากมาให้แวมไพร์ต้องเดือนร้อน ผู้หญิงลึกลับที่มาลักตัวอลิซเป็นใคร และเผ่าพันธุ์ใด เหตุใดเธอจึงมีความสามารถเทียบเท่าแวมไพร์ ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้เป็นแวมไพร์ เชสเตอร์ (เพื่อนร่วมมหาวทิยาลัยของอลิซ) ทราบได้อย่างไรว่าอลิซต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับอลิซาเบธ และเหตุใดจึงมอบกุญแจห้องที่เก็บข้อมูลสำคัญของเมืองให้อลิซอย่างง่ายดาย หรือ คริสตัลมีผลต่อแวมไพร์อย่างไร ทั้งนี้ต้องติดตามต่อไปว่า Wondermomo จะคลี่คลายปมที่สร้างขึ้นได้ครบทุกปมหรือไม่ และจะใช้วิธีการใดในการคลี่คลาย จุดเด่นอีกประการหนึ่งในเรื่อง คือ การเขียน Wondermomo มีความสามารถในการเขียนบทบรรยาย ทั้งการบรรยายและบทพรรณนาบุคลิกลักษณะของตัวละคร บรรยากาศ ฉาก และความรู้สึกภายในของตัวละครได้อย่างละเอียด ช่วยสร้างจินตนาการให้กับผู้อ่านได้เป็นอย่างดี ขณะเดียวกันก็เสริมด้วยบทสนทนาที่ช่วยสร้างลักษณะเฉพาะของตัวละครแต่ละตัวให้โดดเด่นชัดเจนขึ้น จนผู้อ่านสามารถจดจำได้ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าในเรื่องยังปรากฏคำผิดอยู่ประปราย จึงลดทอนความถูกต้องสมบูรณ์ของเรื่องลงไป เช่น น้ำตาลเข้ม เขียนเป็น น้ำตาเข้ม เว็บไซต์ เขียนเป็น เว็บไซด์ ขย้ำ เขียนเป็น ขย่ำ กะพริบ เขียนเป็น กระพริบ เลิ่กลั่ก เขียนเป็น เลิกลัก นัยน์ตา เขียนเป็น นัยต์ตา เทใจ เขียนเป็น เท่ใจ อัฒจันทร์ เขียนเป็น อัฒจรรย์ ฝนพรำ เขียนเป็น ฝนพร่ำ สะเหล่อ เขียนเป็น เสร่อ ฮะ หรือ หา เขียนเป็น ห๊ะ นิ หรือ นี่ เขียนเป็น หนิ ปะติดปะต่อ เขียนเป็น ประติดประต่อ เซ็นชื่อ เขียนเป็น เซนต์ชื่อ นอกจากสะกดคำผิดแล้วยังมีการใช้คำผิดความหมายอีกจำนวนหนึ่ง เช่น ลักษณะนามของกำไล ใช้ว่า วง ไม่ใช่ เส้น หญิงสาวถอดริมฝีปากบางสวยลงไปซุกซนที่ซอกคอของชายหนุ่ม ควรใช้คำว่า หญิงสาวเคลื่อนริมฝีปากบางสวยลงไปซุกซนที่ซอกคอของชายหนุ่ม หลังจากฟื้นความตาย ควรใช้คำว่า หลังจากฟื้นจากความตาย ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ในส่วนท้ายบ้าน ควรใช้คำว่า ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่หลังบ้าน ย้ายมือไปสัมผัส ควรใช้คำว่า เลื่อนมือไปสัมผัส แม้ว่าเรื่องนี้จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับแวมไพร์ และ Wondermomo ได้ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแวมไพร์ไว้จำนวนหนึ่งแล้ว ทั้งในแง่ของประวัติความเป็นมา และลักษณะพื้นฐาน รวมทั้งความสามารถที่เหนือมนุษย์ของแวมไพร์เหล่านี้ แต่เมื่ออ่านเรื่องไปเรื่อยๆ จะพบว่า ข้อมูลเกี่ยวกับแวมไพร์ที่ให้ไว้กลับดูเหมือนว่าจะเป็นข้อมูลเฉพาะของโลแกนเท่านั้น เนื่องจากบางครั้งข้อมูลดังกล่าวก็ไม่สามารถที่จะนำไปใช้กับแวมไพร์ตนอื่นๆ ได้ โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบความสามารถระหว่างโลแกนและโรซารีนก็พบว่ามีต่างกัน หรือผลกระทบของแวมไพร์แต่ละคนที่มีต่อมนุษย์ก็ไม่เหมือนกัน เช่น เหตุใดแอนเดรียและอลิซ เมื่อถูกแวมไพร์กัด พวกเธอมีลายสีดำที่คอเป็นสัญลักษณ์ของการจับจอง แต่แมคที่ถูกโรซารีนกัดกลับไม่มีรอยดังกล่าว อีกทั้งบางครั้งข้อมูลที่ปรากฏในเรื่องก็ดูขัดกันเอง สับสนและไม่สมเหตุสมผล เช่น เหตุใดโลแกนจึงฆ่าแวมไพร์เผ่าพันธุ์เดียวกับเขาอย่างไม่ลังเลในขณะที่ต้องการช่วยเรย์ ทั้งๆ ที่ในตอนต้นเรื่องมีการกล่าวไว้ว่าเผ่าพันธุ์แวมไพร์มีอยู่จำนวนน้อย เพราะพวกเขาไม่สามารถสืบพันธุ์กันเองได้ หรือการที่คริสตัลเป็นเครื่องช่วยป้องกันแวมไพร์ไม่ให้เข้ามาใกล้มนุษย์ได้ เหตุใดโรซารีนซึ่งเป็นแวมไพร์จึงชอบสะสมคริสตัล ทั้งๆ ที่เธอไม่น่าที่จะเข้าใกล้คริสตัลได้ หรือโลแกนสามารถมอบคริสตัลเป็นรางวัลให้กับโรซารีนได้ แต่เมื่อเรย์นำคริสตัลไปไว้ที่หน้าต่างบ้านอลิซกลับสามารถป้องกันไม่ให้โลแกนกล้าเข้าไปในบ้านของเธอได้ จึงเสนอว่า Wondermomo น่าจะทบทวนในประเด็นเหล่านี้อีกครั้ง และควรจะให้รายละเอียดเกี่ยวกับข้อจำกัดต่างๆ นี้อย่างชัดเจนมากขึ้น ก็จะช่วยลดความสับสนของผู้อ่านได้ --------------------------- อ่านน้อยลง
bluewhale | 28 ก.พ. 56
9
0
"รับวิจารณ์นิยายของ Mind Melody"
(แจ้งลบ)ชื่อเรื่อง : Bloody Day นามปากกา : wondermomo จากการที่ติดตามนิยายเรื่องนี้มานาน ก็อยากจะวิจารณ์ใจจะขาดแล้วละ จะวิจารณ์ให้เต็มที่เลยคะ *คะแนนเนื้อเรื่องกับข้อมูลเบื้องต้นเป็นคะแนนเดียวกันนะคะ คะแนนละ 15 ชื่อเรื่อง (10/10): ชื่อเรื่องดูมีความเหมือนดีคะ bloody day ซึ่งแปลว่า วันกระหายเลือด วันแห่งสีเลือด อะไรสักอย่างใช่ไหมคะ คือสารภา ... อ่านเพิ่มเติม
ชื่อเรื่อง : Bloody Day นามปากกา : wondermomo จากการที่ติดตามนิยายเรื่องนี้มานาน ก็อยากจะวิจารณ์ใจจะขาดแล้วละ จะวิจารณ์ให้เต็มที่เลยคะ *คะแนนเนื้อเรื่องกับข้อมูลเบื้องต้นเป็นคะแนนเดียวกันนะคะ คะแนนละ 15 ชื่อเรื่อง (10/10): ชื่อเรื่องดูมีความเหมือนดีคะ bloody day ซึ่งแปลว่า วันกระหายเลือด วันแห่งสีเลือด อะไรสักอย่างใช่ไหมคะ คือสารภาพว่า เข้ามาอ่านครั้งแรกก็คงไม่พ้นแวมไพร์อะ ชอบๆแนววนี้นะ พล๊อตเรื่อง (20/20): พล๊อตดูลึกซึ้ง มีสิ่งที่น่าค้นหาแบบเฉพาะตัว เป็นแนวแฟนตาซีมากๆเลยคะ เนื้อเรื่อง (30/30): อ่านมาแล้วหลายครั้ง บางทีก็ซ้ำไปซ้ำมา จนจำได้แล้วเนื้อหาของแต่ละตอนมีเสน่ห์มาก คือมันลื่นไหลอะ เข้าเชื่อมโยงได้ทุกสถานการณ์อะ จากการอ่านมา มันเชื่อมโยงได้หลายอย่างเรื่อง ฉากและท่าทาง นิสัยของตัวละครและบทพูดต่างๆมันดีอะ ส่วนปมของเรื่องมันสอดคล้องกันโดยไม่ติดขัด คือไรเตอร์พี่โมสามารถสร้างให้แบบคนอ่านลุ้นตามๆอะ จากเนื้อหาที่เขียนออกมานะคะ ชอบบบบบ สู้ๆนะคะ คือสารภาพว่าช่วงนี้ไม่ได้อ่านเลยอ่า แฮะๆจะบอกว่าชอบโปสเตอร์ของแต่ละตอนมากเลยอะ ข้อมูลเบื้องต้น : ข้อมูลเบื้องต้นจัดได้ดีคะ โปสเตอร์ใหญ่ดูมีความหมายดีและดูยิ่งใหญ่ดีคะ สิ่งที่ขัดข้อง: สิ่งที่ขัดข้องไม่มีคะ ทั่วไป การใช้ภาษา (5/5): การใช้ภาษาขอยกนิ้วให้เลย สวยอะ ดูเข้ากันกับเรื่องที่สุดเลยนะ ตัวหนังสือ (5/5): ตัวหนังสือสีดำ ชัดเจน ตัวละคร (5/5): ตัวละครมีบทบาทที่มีเสน่ห์ แต่ละคนจะออกมาในเวลาที่เหมาะสมดีคะ การบรรยาย (10/10): การบรรยายลื่นไหลมากๆเลยคะ ทั้งฉาก สถานที่ต่างๆและท่าทางของตัวละคร การตกแต่ง ธีม (5/5): คือจะบอกว่าธีมไม่เข้ากันนะ ให้แบบธีมเป็นสีดำ-แดง หรือไม่ก็เป็นป่าอะ จะสวยๆกว่านี้นะ แต่คืออยากให้เต็มเลยอะ ไม่ว่าใช่ไหม เพลงประกอบ (5/5): เพลงเข้ากันมากๆคะ แบนเนอร์ (5/5): แบนเนอร์สวย สบายตาและหม่นๆเข้ากับเรื่อง รวมคะแนน : 100 คะแนน อ่านน้อยลง
BOOMBEEM_MYMIND | 19 พ.ย. 56
6
0
ดูทั้งหมด
"ร้านรับวิจารณ์นิยายสไตล์ flower shop"
(แจ้งลบ)วิจารณ์ นิยายเรื่อง Bloody Day นามปากกา: wondermomo สวัสดีค่าคุณไรต์เตอร์ต้องกราบขอบพระคุณอย่างมากนะคะที่ให้โอกาสเมย์ได้มาแนะนำข้อบกพร่อง งั้นเริ่มเลยนะ ชื่อเรื่อง โอเคคะสอดคล้องกับเนื้อหา บทนำ แค่เริ่มต้นบทนำคุณเริ่มต้นได้ดีมากเลยทีเดียวภาษาที่ใช้ก็สละสลวยชวนให้ลุ้นให้ติดตามในทุกตอนของเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นและดำเนินต่อไปอย่างไม่ ... อ่านเพิ่มเติม
วิจารณ์ นิยายเรื่อง Bloody Day นามปากกา: wondermomo สวัสดีค่าคุณไรต์เตอร์ต้องกราบขอบพระคุณอย่างมากนะคะที่ให้โอกาสเมย์ได้มาแนะนำข้อบกพร่อง งั้นเริ่มเลยนะ ชื่อเรื่อง โอเคคะสอดคล้องกับเนื้อหา บทนำ แค่เริ่มต้นบทนำคุณเริ่มต้นได้ดีมากเลยทีเดียวภาษาที่ใช้ก็สละสลวยชวนให้ลุ้นให้ติดตามในทุกตอนของเรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นและดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด การตกแต่ง เมย์ไม่ขอโฟกัสนะคะ ตัวละคร สำหรับเรื่องของตัวละครสำหรับตรงนี้ผ่านค่ะ เพราะตัวละครแต่ละตัวก็มีมุมมองคาแรกเตอร์ที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียวส่วนตัวชอบ อลิช มากกว่า น่ารักดีคะ เนื้อเรื่อง ในส่วนของเนื้อเรื่องสอดคล้องกับบทบรรยายและการดำเนินเรื่องของคุณมันก็สอดคล้องกันดี ภาษาที่คุณใช้ในการบรรยายบอกเลยไม่เคยทำให้ผิดหวังคุณก็ยังบรรยายได้ดีไหลลื่นและได้อรรถรสเหมือนเดิมทุกประการ เนื้อเรื่องลึกลับชวนให้ค้นหาติดตามสมกับเป็นแฟนตาชีผสมรักวัยรุ่น แต่จะมีในเรื่องคำผิดและการเรียบเรียงประโยคบางประโยคและคำผิดที่มีอยู่เพียงนิดเดียวที่คุณต้องนำไปปรับปรุงแก้ไขนะคะประโยคที่ว่า คนขับประจำทาง คงจะเป็น คนขับรถประจำทาง และ “ไม่เป็นอย่างที่เธอพูดเลย”น่าจะเป็น “ไม่เห็นเป็นอย่างที่เธอพูดเลย” “รีบกันเถอะเจ้าค่ะ งานใกล้จะเริ่มแล้ว” คงจะเป็น รีบไปกันเถอะเจ้าค่ะ งานใกล้จะเริ่มแล้ว” “ยัยนั่นมันจอมบงการขนาดแท้” คงจะเป็น “ยัยนั่นมันจอมบงการขนานแท้” โดยรวมเนื้อเรื่องสอดคล้องกันคะรวมทั้งภาษาที่คุณบรรยายไร้ที่ติแต่จะมีในเรื่องของการเรียบเรียงประโยคและคำผิดที่มีอยู่นิดหน่อยเท่านั้นเองนะคะเนื้อเรื่องชวนลุ้นอยากรู้และมีปมปริศนาเกี่ยวกับนางเอกโดยรวมเมย์ถือว่าโอเคแล้วคะเรื่องนี้สนุกมาก ยังไงก็สู้ๆนะคะคุณไรต์เตอร์ถ้าผิดพลาดตรงไหนเมย์ก็ขออภัย ณ ตรงนี้ด้วยนะคะ คำผิด มุกหยอกล้อ-มุกหลอกล้อ กรีดร้อง-กรีดร้อน เว็บไชต์-เว็บไชด์ ขู่เข็ญ-ขู่เข็น ขย้ำ-ขย่ำ หนุ่มฮอต-หนุ่มฮอท สบประมาท-สบประมาณ ถ้วนหน้า-ท้วนหน้า โดนยำ-โดดยำ ละล่ำละลัก-ละล้ำละลัก ตาตุ่ม-ตาตุ๋ม อ่านน้อยลง
lonelyone | 3 ก.พ. 57
1
1
"M-Miki Review รับวิจารณ์นิยายสไตล์เพี้ยนๆ"
(แจ้งลบ)+ ก่อนอื่นเลยต้องขอบอกว่า นิยายเรื่องนี้ให้ความรู้สึกแบบนิยายแปลมากค่ะ นี่ถ้าเกิดไม่รู้จักคนแต่งล่ะก็ คงคิดไปแล้วล่ะค่ะว่านี่เป็นนิยายแปลแน่นอน ทั้งการเล่าเรื่อง การตกแต่ง สไตล์การเขียน เห็นครั้งแรกนึกถึงพวกแวมไพร์ มนุษย์หมาป่า สยองขวัญแนวตะวันตกจริงๆค่ะ เดาว่าไรเตอร์อาจจะชอบอ่านหนังสือแปลมากแน่เลย ซึ่งหายากนะคะนักเขียนที่เขียนงานสไตล์นี้ได้เนียน ... อ่านเพิ่มเติม
+ ก่อนอื่นเลยต้องขอบอกว่า นิยายเรื่องนี้ให้ความรู้สึกแบบนิยายแปลมากค่ะ นี่ถ้าเกิดไม่รู้จักคนแต่งล่ะก็ คงคิดไปแล้วล่ะค่ะว่านี่เป็นนิยายแปลแน่นอน ทั้งการเล่าเรื่อง การตกแต่ง สไตล์การเขียน เห็นครั้งแรกนึกถึงพวกแวมไพร์ มนุษย์หมาป่า สยองขวัญแนวตะวันตกจริงๆค่ะ เดาว่าไรเตอร์อาจจะชอบอ่านหนังสือแปลมากแน่เลย ซึ่งหายากนะคะนักเขียนที่เขียนงานสไตล์นี้ได้เนียนขนาดนี้ ในฐานะนักอ่านคนนึง ยกนิ้วให้เลยค่ะ เจ๋งมาก! ^^ - ชื่อเรื่อง [10/10] >> สั้นง่าย แต่เรียกความน่าสนใจได้ดีเลยค่ะ เข้ากันกับพลอตเรื่องด้วย ถ้าเขียนแนวนี้ก็ไม่จำเป็นต้องมีชื่อไทย แบบนี้ดูขลังกว่าเยอะเลยค่ะ - การแนะนำตัวละคร [10/10] >> ไม่มีบทแนะนำตัวละครอย่างเป็นทางการ แต่เป็นการแนะนำไปเลยในเนื้อหา แต่ละคน ตอนกล่าวถึงมีที่มาที่ไปชัดเจนดีค่ะ อันนี้ไม่มีปัญหา - บทนำ [7/10] >> น่าสนใจนะคะ แต่ยังไม่สุด อ่านตรง Intro แล้วยังรู้สึกเฉยๆ แต่ก็ยังช่วยกระตุ้นให้อยากคลิกเข้าไปอ่านเรื่องนี้อยู่ค่ะ อาจจะปรับให้ดูน่าสนใจหรือเพิ่มส่วนที่คิดว่าทำให้นักอ่านรู้สึกอยากอ่านเร็วๆ น่าจะดีขึ้นค่ะ - ความน่าสนใจ [10/10] >> เพราะเป็นแนวแวมไพร์ ลึกลับสยองขวัญ ด้วย แนวนี้ค่อนข้างมีเยอะ แต่พี่โมเขียนเนื้อหาและสไตล์การตกแต่งให้ดูน่าสนใจมากค่ะ (แค่แวมไพร์เป็นนักร้องดังก็น่าสนใจมากแล้วค่ะ) ถึงแนวนี้จะเกลื่อน แต่พี่ก็ทำให้มีเอกลักษณ์บางอย่างที่ดูเป็นของตัวเอง ให้เต็มเลยค่ะ - เนื้อเรื่องย่อ [10/10] >> อันนี้นัทดูจากตรงหัวนิยายนะคะ โดยรวมก็ถือว่าโอเคค่ะ ชวนให้ติดตามว่าหลังจากเจอสองคนนี้แล้วเกิดอะไรขึ้น - เนื้อเรื่อง [20/20] >> น่าสนใจ น่าติดตาม ดำเนินเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ไม่น่าเบื่อ มีเหตุการณ์ใหม่ๆ ให้ติดตามอยู่เรื่อยๆ - ตัวอักษร+คำผิด [8/10] >> มีคำพิมพ์ตกหล่นและพิมพ์ผิดไปบ้าง ถึงจะน้อยมากแต่ก็ยังเจออยู่เรื่อยๆ ค่ะ ถ้าจะส่งเรื่องนี้ให้สำนักพิมพ์ ก็อย่าลืมรีไรท์ให้ละเอียดอีกทีนะคะ เช่น ตอนที่3 คำว่า สมองฟ่อ (สมองฝ่อ) ตอนที่6 โดยไม่เสียง (โดยไม่ส่งเสียง) เหย่อหยิ่ง (ลองหาดูแล้ว มีคนเขียนแบบนี้เยอะ แต่เอาตามพจนานุกรมน่าจะเป็น เย่อหยิ่ง แบบนี้มากกว่าค่ะ) ชื่อตัวละครก็มีสะกดผิดบ้าง ชาร็อต เป็น ชาร็อท - ความคิดเห็นของนักวิจารณ์ [20/20] >> ถือเป็นอีกเรื่องที่ถ้ามีคนมาถาม หรือให้แนะนำแนวนี้ นัทคงจะแนะนำเรื่องพี่ให้เป็นอันดับต้นๆ ค่ะ ปริศนาที่ค่อยๆ เผยทีละนิด บางทีก็มีหักมุมหน่อยๆ รวมถึงการดำเนินเรื่อง นัทตัดสินจากการปล่อยของให้นักอ่านค่ะ ถ้าทำให้นักอ่านรู้สึกอยากติดตามต่อ ถือว่าประสบความสำเร็จกว่าครึ่งแล้วค่ะ ขออนุญาตแอดไว้ติดตามเรื่องนี้ต่อนะคะ ^^ รวมคะแนน 95/100 ปล. นัทชอบเรย์ (แพ้หนุ่มเย็นชาค่ะ 555) อ่านน้อยลง
Thoth*,Nutsumijung*,ลูกเต่าน้อย* | 24 พ.ย. 56
1
1
ดูทั้งหมด
ความคิดเห็น