Realis online : รีอาลิสออนไลน์

สุขสันต์วันปีใหม่ 2012!!

ปีนี้ก็ต้องขอความกรุณานักอ่านกันต่อ

 

"เรื่องราวไม่ได้อยู่แค่โลกออนไลน์"

สิ่งที่ผมประทับใจกับนิยายเรื่องนี้จริงๆก็คือ
ถ้าให้พูดกันตามตรงเลยก็คือเรื่องราวของนิยายเกมส์ออนไลน์นี้ไม่ได้ว่ายวกเวียนวนอยู่แค่คำว่าออนไลน์ ไม่ต้องมานั่งจมปลักอยู่กับการอ่านสเตตัสโง่ๆของผู้เล่น ไม่ต้องมาเจอสเตตัสอะไรเอ่ยโน่นนี่นั่น แฮ็กโน่นกันไปแฮ็กนี่กันมา ไม่ต้องมานั่งข้ามๆสเตตัสไอเอมมหาวินาศที่ตกออกมาจากท้องมอนตัวไหนไม่รู้ ไม่ตัดทอนกำลังใจคนอ่านด้วยการขังลืมผู้อ่านไว้ในโลกออนไลน์โดยไม่ให้ผู้อ่านได้เห็นโลกนอกเกมส์

ตัวละครทุกตัวในเรื่องมีตัวตนที่เป็นของตนเองทั้งในโลกจริงและโลกของเกมส์
เป็นอีกจุดที่ผมประทับใจมาก
ตัวละครทุกตัวมีการพัฒนาตนเองและมีการพัฒนาความสัมพันธ์อย่างไม่หยุดนิ่ง เรียกว่า โลกนั้นหมุนไปไม่หยุดนิ่งทั้งความเป็นจริงและในเกมส์

ความเป็นพระเอกขึ้นอยู่กับเหตุและผล ไม่ได้ชี้เฉพาะเจาะจงเลยว่าใครเป็นพระเอก
ตัวละครทุกตัวมีเหตุผลและแนวคิดที่ต่างกัน ตัวละครทุกตัวพร้อมที่จะแสดงในบทพระเอกและในขณะเดียวกันก็พร้อมที่จะเป็นตัวร้ายได้ทุกเวลา << ย่อ |

Xerion |เขียนเมื่อ 3 เม.ย. 56
< ดูคำนิยมทั้งหมดของ Xerion >

  เห็นด้วย 2 จาก 2 คน

"คำเตือนสำหรับผู้มาอ่านใหม่"

นิยายเรื่องนี้มีการวางแนวทางของเรื่องไว้อย่างชัดเจน บุคลิคของตัวละครถูกกำหนดไว้ชัดเจน การกระทำต่างๆล้วนมีเหตุผลและที่มา บางจุดที่คุณรู้สึกว่าแปลก และผิดปกติ นั้น มันคือสิ่งที่คุณควรเก็บไปคิด
ต้องขอโทษด้วยสำหรับผู้ที่ชอบอ่านแบบไม่คิดอะไรมาก (ผมไม่ได้ต้องการบังคับให้คุณเปลี่ยนวิธีการอ่าน) เพียงแค่อยากเตือนนักอ่านที่ชอบอ่านแนวที่มีปริศนา

เรื่องนี้เน้นกลอุบาย การหลอกล่อเพื่อชิงชัยกันระหว่างกลุ่มคน และมีปริศนามากมาย(ในหลายๆด้าน)ให้คุณขบคิด และไม่ใช่การเดาคำตอบ ตัวนิยายมีคำใบ้ออกมาให้เสมอ (เหมือนเกมทายคำที่มีคำใบ้เล็กๆน้อยๆออกมาเรื่อยๆ และในตอนที่ให้คำใบ้ใหญ่ๆนั้นมักเป็นตอนที่เฉลย เหมือนกับการใบ้ครั้งสุดท้าย)...และคิดจะยังคงได้คิดต่อ แม้จะได้คำตอบมาแล้วก็ตาม

ผมขอเน้นภาคแรก เพราะ ความรู้สึกหลังจากอ่านจบภาคคือ "เสร็จกันโดนเข้าซะ(หลายดอก)แล้ว" ในภาคถัดๆถึงผมจะสามารถเข้าถึงความาสนุกของเรื่องนี้ได้มากขึ้น แต่ที่เสียไปในภาคแรกไม่อาจเรียกกลับคืนมาได้ แม้การกลับไปอ่านอีกครั้งก็ไม่ต่างจากการ ตรวจคำตอบหลังมีการเฉลยแล้ว
<< ย่อ |

ยูงฟ้ารำแพน |เขียนเมื่อ 10 มี.ค. 56
< ดูคำนิยมทั้งหมดของ ยูงฟ้ารำแพน >

  เห็นด้วย 3 จาก 3 คน

"นิยายเกรียนเทพ"

เป็นนักอ่านเงามานานแต่เห็นไรท์เตอร์เรื่องนี้ิจิตตกดราม่าบ่อยเป็นพิเศษจึงขอเมนท์ยาวๆสักหน่อย(หัวเราะ)
ต้องออกตัวก่อนนะครับว่าผมคิดว่านิยายเรื่องนี้ดีมากแต่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมมันถึงไม่ดังเหมือนกับเรื่องอื่นที่อาจจะคุณภาพไม่ดีเท่า เท่าที่อ่านนิยายเด็กดีมาเรื่องที่ดังๆส่วนใหญ่จะเป็นนิยายเกรียนตัวเองเทพโม้ว่าตัวเองฉลาดอย่างนั้นอย่างนี้เก่งแบบนั้นแบบนี้ นักอ่านส่วนใหญ่ก็อ่านแล้วก็ชื่นชอบความเก่ง ความเป็นขุนแผนของตัวเอก แต่อาจจะเป็นเพราะว่าผมอายุมากหน่อย(หัวเราะ)เลยรู้สึกว่าตัวเอกของนิยายเหล่านั้นไม่ได้เทพอย่างที่โม้ ที่แต่งต่างคือนิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเกรียนเทพ ในขณะที่ไรท์เตอร์เรื่องอื่นเกรียนโดยการโม้ว่าตัวละครตัวเองเก่งเทพยังไง ไรท์เตอร์เรื่องนี้เกรียนโดยการโชว์ออกมาเลยว่าเทคนิคการเขียนนิยายของตัวเองเทพยังไง ผมยอมรับว่าไรท์เตอร์เก่งมาก ผมโดนหลอกตลอดเวลา แต่ละเรื่องที่ตัวละครคุยกันนี้ถ้าไม่อ่านแล้วคิดตามอย่างตั้งใจบางทีอาจจะไม่รู้เรื่องเลย หลังๆมาบางครั้งเวลาคุยกันไร้สาระผมก็เริ่มระแวงแล้วว่ามันจะมีอะไรซ่อนอยู่รึเปล่า จริงๆนี่เป็นข้อดีที่เป็นเอกลักษณ์มากๆของนิยายเรื่องนี้ แต่เพราะแบบนี้มันเลยไม่เป็นที่นิยมกับนักอ่านเกรียนที่คิดว่าตัวเองเก่ง
ปมความคิดของตัวละครทำได้ดีมาก ตัวละครทุกตัวมีเอกลักษณ์หมด ส่วนฉากเอ็คชั่นก็ดีแล้วสั้นและเร็วไม่โม้มาก ตัวละครเยอะนี่ก็เป็นปัญหาบ้างแต่หลังๆผมเริ่มจับทางได้แล้ว เลยลืมๆพวกตัวประกอบไป ยอมรับว่าบางครั้งผมก็รำคาญการตัดฉากไปมาเหมือนกันครับ แบบว่าอารมณ์มันขาดช่วงแต่ก็ไม่เป็นปัญหาอะไรมาก หลังๆ พอย้อนกลับไปอ่านอีกรอบพบว่าอ่านรวดเดียวดีกว่าจริงๆคงเพราะการตัดฉากไปมากับสกิลค้างของไรท์เตอร์ คิดว่าหลายคนเองก็คิดแบบนี้เลยรอให้จบภาคก่อนค่อยอ่านทีเดียว สรุปแล้วคิดว่ารออ่านเป็นเล่มน่าจะดีที่สุดครับ
อีกเรื่องจากที่เห็นคนบ่น นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่ไรท์เตอร์คุยกับผู้อ่านน้อยมาก ผมเข้าใจครับว่าเอกลักษณ์ของเรื่องทำให้มันหลุดพูดอะไรไม่ได้จริงๆ ขนาดผมโดนรูปฉลองวิวสปอยไปยังเซ็งเลย แต่นักอ่านหลายคนก็อ่านนิยายเพราะติดไรท์เตอร์ ถ้าอยากให้มีคนอ่านเยอะๆคิดว่าไรท์เตอร์น่าจะมีปฏิสัมพันธ์กับนักอ่านมากขึ้นหน่อยครับ << ย่อ |

iseemov |เขียนเมื่อ 4 ม.ค. 56
< ดูคำนิยมทั้งหมดของ iseemov >

  เห็นด้วย 5 จาก 5 คน

"อย่าตัดสินหนังสือจากหน้าปก"

ยอมรับจริงๆว่าอ่านแรกๆเนื้อหาหนักมาก (คงเป็นเพราะไม่ชอบอ่านแนงสงครามมั้ง :P) แทบถอดใจนะ แต่ก็ถูกเนื้อเรื่องที่เต็มไปด้วยปริศนา ที่ทำให้รู้สึกประหลาดใจได้ตลอดเรื่องและสำนวนการเขียนดึงดูดไว้จนยากจะวางลงจริงๆ

เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งทุกท่านค่ะ ผลงานของคุณสนุกและเติมสีสันให้ชีวิตที่เงียบเหงา ขอบคุณมากค่ะ

<< ย่อ |

พริมภิพัทรา |เขียนเมื่อ 24 พ.ย. 55
< ดูคำนิยมทั้งหมดของ พริมภิพัทรา >

  เห็นด้วย 6 จาก 6 คน

"แวะมาคอมเม้นท์"

ความจริงอยากบอกว่าแอบอ่านจนจบนานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสเม้นท์ยาว ๆ เสียที แต่ไหน ๆ ก็อ่านเรื่องมาซะจบภาคแล้ว ก็ขอแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็แล้วกัน

อย่างแรกเลยคือเรื่องนี้เป็นนิยายแนวเกมส์ออนไลน์เรื่องแรกที่ผมอ่านได้ยาวจนถึงจบภาคได้ ปรกติแล้วผมไม่ใช่นักอ่านสายแอนตี้แนวออนไลน์นะ แต่แนวออนไลน์ส่วนใหญ่ที่ผ่านตามักไม่โดนใจผมเลย บางเรื่องที่ผมพอจะชอบก็ดันดอง หรือไม่ผมก็หมดกำลังใจอ่านไปเสียก่อน แต่เรื่องนี้กลับดึงให้ผมตามอ่านจนจบภาคได้เลยล่ะ ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะวิธีการเล่าเรื่องที่ทำได้ไม่งง สำนวนการเล่าเรื่องที่อ่านง่าย ตัวละครเองก็ค่อนข้างมีตัวตนทำให้จำได้ ถึงมีเยอะ แต่ตัวเด่นก็เด่นจริง ๆ จำชื่อหรือตัวตนและบทบาทได้หมด โดยส่วนตัวแล้วอวยอายะเพราะความสามารถป๊อด ๆ นี่ล่ะ (ถ้าไม่อวยคงไม่วาดแฟนอาร์ตอายะหรอก) ส่วนตัวละครชายที่ชอบที่สุดก็คงเป็นท่านชีคล่ะมั้ง (ฮาดี) หมั่นไส้ที่สุดก็คงมอติส ดูเลือนลางในยามปรกติที่สุดก็ซาน

มาถึงส่วนที่ผมชอบที่สุดของเรื่องนี้กัน สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือเวลาอ่านแล้วรู้สึกว่าตัวละครเด่น (ที่ไม่ใช่กลุ่มตัวเอก) แทบทุกตัวมันมีโอกาสชนะน่ะ คือถึงแม้ว่าจะสู้กับตัวเอก รู้ว่ายังไงตัวเอกก็จะชนะ แต่คู่ต่อสู้ทั้งหลายก็ไม่ได้โผล่มาแค่ให้ตัวเอกเชือดแบบโง่ ๆ อย่างเดียว (นอกจากมอติส มัน overkill เกิน) คืออ่านแล้วรู้สึกว่าพวกเขาก็มีโอกาสชนะ เหมือนเวลาเล่นดอทแล้วทุกตัวมีท่าไม้ตายที่สามารถฆ่าตัวอื่นได้เช่นกัน (ไม่ใช่กลุ่มตัวเอกตีแต่ครีป) ทั้งไอรอนมาสก์ก็ดี กลุ่มอัศวินไททัน ท่านชีค !! (เท่เป็นบ้า ใช้ดาบแชมเชียร์ด้วย แถมยังเป็นเสือผู้หญิงอีก โอ้ว) มีมิติทั้งในแง่ตัวละครและความสามารถ

ทีนี้มาถึงส่วนที่ผมอ่านแล้วขมวดคิ้วดีกว่า ปรกติแล้วถ้าเรื่องไหนผมอ่านแล้วติด ผมมักจะมองข้อเสียไม่ออกหรอก หรือถ้ามีข้อเสียก็จะพยายามหลอกตัวเองให้แถออกไปได้ (ฮา) แต่กระนั้นก็มีบางจุดที่ผมคิดว่ามันดูไม่อินนะ อย่างหนึ่งก็คือการใช้เสียง ซาวน์เอ็ฟเฟ็ค... ความจริงผมก็ไม่ได้ต่อต้านการใช้ซาวน์เอ็ฟเฟ็คหรอก (บางเรื่องผมก็เริ่มใช้แล้วด้วยซ้ำ) เพียงแต่ในบางครั้งพอวางติด ๆ กัน (เช่น ตอนเจอฝูงเลเวียทานโจมตี) ตูม ๆ ๆ โครม ๆ มันดูตลกหน่อยนะ อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวนะ

อีกส่วนที่หลายคนบ่นกันคือมันเหมือนไม่ใช่เกมส์เลย ในส่วนนี้ถ้าเป็นคนอื่นเขียนผมคงจะบ่น แต่เป็นเพราะผมเคยอ่านผลงานอื่นของหนึ่งในคนเขียนมาแล้วเลยรู้สึกค่อนข้างมั่นใจว่าคงจะมีเนื้อเรื่องรองรับเหตุผลที่ว่าไว้อย่างแน่นอน นอกจากความเชื่อมั่นแล้วก็คงเป็นเบาะแสหรือปมที่ใส่มาในเรื่องเรื่อย ๆ ทำให้อ่านแล้วรู้สึกสงสัยตลอด และในขณะเดียวกันก็ทำให้มั่นใจอย่างหนึ่งว่ามันคงไม่ใช่เกมส์ธรรมดาแน่ คงมีอะไรเบื้องหลังอยู่มากกว่าที่เห็น ถึงจบภาคแรกจะงง ๆ แต่ก็ยังมีอีกตั้งหลายภาคให้ค้นหาความจริงอยู่ เลยไม่บ่นอะไรมากในเรื่องนี้

ส่วนเรื่องตัวเอกหลายคนนี่ผมไม่มีปัญหานะ ผมสงสัยด้วยซ้ำว่าทำไมถึงมีแต่คนถามหาว่าใครเป็นพระเอกน่ะ ไม่เคยอ่านเรื่องแนวที่มีตัวเดินเรื่องหลายคนหรือไงกันเนี่ย ?

โดยสรุปแล้วเป็นนิยายแนวเกมส์ออนไลน์ (เท่าที่เนื้อเรื่องยังไม่บอกเป็นอย่างอื่น) ที่ผมอ่านแล้วรู้สึกเพิดเพลินดีมาก หวังว่าภาคสองจะออกมาเร็ว ๆ << ย่อ |

ถุงเท้าถุงทอง |เขียนเมื่อ 20 มิ.ย. 55
< ดูคำนิยมทั้งหมดของ ถุงเท้าถุงทอง >

  เห็นด้วย 10 จาก 10 คน