คราบเลือดที่เช็ดไม่ออก...ตราบาป ที่ไม่รับการให้อภัย

~By Eros,’sorE

..

.

นักร้องหมายเลขหนึ่งของเกาหลี…อดีตมือปืน

‘…คิม  แจจุง …’

…ความรัก…เป็นส่วนผสมของความรู้สึกที่ล้ำค่าที่สุด

ส่วนความสัมพันธ์จะทำให้หัวใจของใครสักคนรู้สึกซาบซึ้ง

แต่ความสัมพันธ์นั้นมันไม่ผลที่จำเป็นในตอนจบ  มันเป็นเรื่องที่ผิวเผินน่ะ…

…ผมเคยบอกใครต่อใครไว้อย่างนั้น

เพียงแต่ว่าตอนนี้…ผมเพิ่งจะตระหนักในความเป็นจริงบางอย่าง

ความสัมพันธ์…แม้มันจะไม่มีผลที่จำเป็นในตอนจบ

…แม้มันจะเป็นเรื่องที่ผิวเผินและอาจจะดูด้อยค่าเมื่อเทียบกับความรัก

แต่ในความเป็นจริงย่อมไม่มีอะไรที่จะสวยหรู…สมบูรณ์แบบดั่งเช่นนิยาย

และพระเอกนางเอกอาจจะไม่สามารถเดินทางเพื่อไปสู่ปลายทางอย่างที่หวังไว้…

ครองคู่เคียงข้างกัน…จวบจนวันฟ้าดินสลาย

…วันนี้…

ที่ผมทำลงไปทุกสิ่งทุกอย่าง…เหมือนผมกำลังทรยศต่อการตัดสินใจในครั้งแรก…

ที่ว่าจะยุติความเชื่อในความรัก…ตั้งใจว่าจะไม่เปิดใจให้ใครอีก…

ผมเองก็ตอบไม่ได้ว่าอะไรคือ…เหตุผล

แต่อย่างไรก็ตาม…แค่อยากสานต่อความสัมพันธ์นี้ไว้

เพียงแค่คิดได้ว่า…

…วันต่อๆไปของผม…อาจจะมาไม่ถึง

อาจจะไม่มีวันพรุ่งนี้…สำหรับเรา

อาจจะไม่มีวันพรุ่งนี้ไว้ให้แก้ไขทุกสิ่งทุกอย่าง…

ใครจะไปรู้ว่า  …วันพรุ่งนี้อาจจะเป็นวันตายของแจจุงก็ได้

_._._._._._

บอดี้การ์ดลับของคิมแจจุง…อดีตผู้ชายขายน้ำ

‘…คิม  จุนซู …’

…เคยไหมที่ตื่นขึ้นมาอรุณสวัสดิ์กับโปสเตอร์ตอนเช้า

พร้อมประทับจูบอย่างนุ่มนวล

เคยไหมที่นั่งดู…นั่งคุยกับรูปคนๆหนึ่งได้เป็นวันๆ

หรืออยากจะหยิกแก้มเขาผ่านรูปเพราะนึกถึงคำพูดของเขา …ที่ห้ามแฟนคลับตัวเองไปมีกิ๊ก

เคยไหมที่นั่งร้องไห้เพียงแค่ได้อ่าน…ได้ยินเรื่องราวของเขา

อมยิ้มกับคำพูดที่เขามีใครแฟนคลับทุกคน   แล้วเหมาเอาว่าคำๆนั้น…เขาบอกเราคนเดียว

เคยไหมที่ทุ่มเททั้งกายและใจในการนั่งโหวตผลงานให้เขา นั่งตอบคำถามคนที่มาชอบเขาใหม่

ด้วยหัวใจที่สุขล้น…กับร่างกายที่อ่อนโหย 

เคยไหมที่อธิษฐานขอพรกับพระเจ้าให้คนที่ไม่รู้จัก

ให้เขาหลับฝันดีทุกคืน…

ไม่ต้องอายหรอก  ผมก็เคย…และเป็นอย่างนี้มาตลอด

…มีแค่อย่างหนึ่งที่ไม่เคยคิด

ไม่คิดว่าจะเข้ามาก้าวก่ายชีวิตของเขาเกินขอบเขตของคำว่า…แฟนคลับ

มันอาจจะน้ำเน่า  แต่ผมก็รักเขาทั้งๆที่ไม่เคยคุยกันสักคำ

รักและให้…โดยไม่หวังผลตอบแทน

_._._._._._

ตำรวจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล…อดีตคนรักของคิมแจจุง

‘…ชอง  ยุนโฮ…’

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า….สิ่งที่มีค่าที่สุดของคนเรา   ก็คือสิ่งที่ได้อยู่ในมือของเราแล้ว    

เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่เราจับต้องได้... เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง... และสิ่งนี้จะคงอยู่กับเราตลอดไป...

จนกว่าเราจะเป็นฝ่ายปล่อยมันไป….ด้วยตัวของเราเอง
...ตอนนี้ทั้งหัวใจและร่างกายของเพื่อนรัก…อยู่ในมือของผม

อีกคืนแล้ว… ที่สัมผัสของผมถูกหยิบยื่นให้กับเขา   แต่มันก็เป็นแค่สัมผัสทางกายเท่านั้น...

…เรื่องระหว่างเรา…

…มันคงไม่ใช่แค่เพียงครั้งนี้
และผมก็ไม่รู้ว่ามันจะหยุดลงที่ครั้งไหน...
หากไม่ใช่เพราะว่า…  ผมไม่ได้รักยูชอน

…ผมคงไม่รู้สึกเสียใจ

อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้…

…ขอโทษนะ

ยูชอน…

…ฉันไม่ได้รักนาย…

_._._._._._

ตำรวจหนุ่มไฟแรง…อดีตเพื่อนรักของชองยุนโฮ

‘…ปาร์ค  ยูชอน…’

“ยูชอน  เรื่องเมื่อคืนฉันขอโทษ  ฉันอยากให้นายลืมมันไปได้ไหม

 แล้วเราก็จะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม”

..

.

…เจ็บ

คงไม่มีคำไหนที่บอกความรู้สึกของยูชอนได้ดีเท่าคำนี้   แม้จะคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า … มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน

…ร่างกายนี้ช่างไร้ค่า…

ความสัมพันธ์ทางกายเป็นเรื่องที่ฉาบฉวยหากไม่ได้เกิดจากความรัก

ยูชอนก้าวพลาดไปหนึ่งก้าว  และเท้าข้างนั้นก็เหยียบหมิ่นๆอยู่ตรงหน้าผาชัน…

_._._._._._

___ร่วมด้วย___

…ชิม ชางมิน…

…ลี  ดงเฮ…

…คิม  ยองอุน…

…ลี ฮยอกแจ…

…ฯลฯ…