Love in Boy School ~รักวุ่นวาย...ในโรงเรียนชายล้วน~

เป็นเรื่องที่แต่งไว้ตั้งแต่ปลายเดือนเมษายนปีที่แล้ว (2550) แล้วดองจนถึงปัจจุบัน...ยังไม่ถึงครึ่งเรื่องเลย =[]= ตอนแรกคิดว่ากะแต่งให้เสร็จเรียบร้อยโรงเรียนจีนแล้วค่อยเอาลงทีเดียว แต่ก็โดนเพื่อนบ่นว่า แล้วชาตินี้จะได้ลงมั้ย!!! ก็เลย...ลงไว้ก็ได้ฟะ

อีกอย่างพอเอามาลงแล้วมันเหมือนมีพันธะต้องรับผิดชอบ อาจทำให้มีไฟเขียนต่อจนจบได้ ฉะนั้น...ฝากเนื้อฝากตัวฝากนิยายด้วยนะครับ ^^

=========================================

เนื้อเรื่องย่อ

ห๊า!! ไม่ตลกเลยนะพ่อ จู่ๆก็ตัดสินใจ(ถีบ)ส่งฉันเข้าโรงเรียนชายล้วนเนี่ยนะ!!

โรงเรียนชายล้วน...สถานที่ที่มีแต่สิ่งมีชีวิตโครโมโซม xy กบดาน ไร้ซึ่งสตรี-นารีอันงดงาม

{{T[]T}} อ๊ากกก!! ม่ายยย!! {{T[]T}}

ปราศจากสตรีแล้วฉันจะอยู่ได้ยังไง... ทำไมพ่อถึงทำกับฉันได้... ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่า ฉัน...เป็น...

ที่นี่...ฉันต้องเผชิญกับ

เซียล...บุคคลลึกลับที่จ้องมองมองฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อตั้งแต่วันแรก

เลออน...ฝรั่งร่วมห้องผู้เกาะติดฉันแจ ไปยอมห่างเลย (รำคาญวุ้ย =A=)

พี่ภัทร...รุ่นพี่ผู้เพอร์เฟคไปเสียทุกอย่าง จนฉันอดที่จะหลงไหลไม่ได้

อีกทั้งฝันแปลกๆ ที่ตามหลอกหลอนฉันเป็นระยะๆ

ใช่!! มันอาจกลายเป็นนิยายสีม่วงไปได้ ถ้าจู่ๆมีนางฟ้า(ผู้เรอโฉม)มาเสกให้ฉันเป็นผู้ชายจริงๆน่ะนะ

ราเชนทร์ เทพนฤมิตรสกุล (เรียว)

มุมมองผู้แต่ง : ตัวเอกของเรื่อง หลงตัวเองได้โล่ห์ มีเรดาห์ดักจับสาวงามติดไว้บนศีรษะในรูปแบบงูจงอาง เป็นคนอารมณ์แปรปรวน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ชอบพูด/ทำก่อนคิดเสมอ จึงมักเกิดปัญหาต่างๆตามมา ชอบสีม่วงเป็นพิเศษจึงชอบใส่คอนแทคเลนส์สีม่วง แล้วชอบของสีม่วง (น่าน คิดอะไรกันอยู่~) โดนพ่อบังคับให้เข้าเรียนโรงเรียนชายล้วน จึงต้องคอตกเพราะอดควงสาว แต่จะเปลี่ยนมาควงกระเทยแทน(หรือถูกควง??)หรือไม่นั้น ต้องติดตาม!!

มุมมองตัวเอก : หากจะกล่าวถึงสิ่งมีชีวิตที่หล่อเหลาที่สุด เห็นทีจะไม่พ้นตัวฉันนี่แหละ!!! ^o^

ฑิฆัมพร วายุเทวา (เซียล)

มุมมองผู้แต่ง : หัวหน้าห้อง ผู้มีบุคลิกแปลกลึกลับ ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ไปกับหนังสือมากกว่าพบปะเพื่อนมนุษย์ เย็นชา มักแสดงสีหน้าเฉยเมยจึงยากที่จะเข้าถึงจิตใจได้ แล้วเนื่องด้วยความเป็นหนอนหนังสือ จึงมักพูดจาดูเป็นทางการ มักแสดงท่าทีแปลกๆกับเรียว จนเจ้าตัวอดรู้สึกขนลุกไม่ได้

มุมมองตัวเอก : ไอ้แว่น หน้าจืด พึลึกกึกกือ ชอบส่งสายตาแปลกๆมาหาฉัน น้ำเสียงก็ราบเรียบชวนง่วงนอน อีกทั้งยังชอบเหน็บฉันตลอด สรุป เป็นคนที่ไม่น่าคบสุดๆ!! =A=

เลออน เอริค (เลออน)

มุมมองผู้แต่ง : เพื่อนชาวต่างชาติร่วมห้องเซียล และเรียว เป็นเพื่อนสนิทเรียว มักไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ เป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา เก่งทางด้านดนตรี และขับร้อง

มุมมองตัวเอก : เพื่อนที่สนิทที่สุดในห้อง ร่าเริงแจ่มใสได้โล่ห์ แต่ตามติดหนึบจนน่ารำคาญ (ก็มันไม่ใช่ผู้หญิงนี่หว่า) =[]=!!

ภัทรพงศ์ อนันต์ไพศาลวงศ์ (ภัทร)

มุมมองผู้แต่ง : รุ่นพี่ประธานชมรมหมากล้อม และประธานนักเรียน ผู้คอยช่วยเหลือและให้คำปรึกษาแก่เรียวเสมอ

มุมมองตัวเอก : สิ่งที่ชีวิตที่เจิดจ้ากว่าฉัน จนต้องยกธงขาว... OTL แล้วทำไมฉันจะต้องเขินเวลาพี่เขายิ้มให้ฉันด้วยนะ...>///<