สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Fic EXO] อุ่นรักคุณแม่จำเป็น [ChanBaek ft. KaiSoo, KrisHo]

ตอนที่ 8 : CHAPTER 5 [100%]


     อัพเดท 6 ต.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : ByunAmateurMom ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ByunAmateurMom
My.iD: http://my.dek-d.com/cutiepuppy
< Review/Vote > Rating : 98% [ 35 mem(s) ]
This month views : 1,119 Overall : 134,982
4,319 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1832 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Fic EXO] อุ่นรักคุณแม่จำเป็น [ChanBaek ft. KaiSoo, KrisHo] ตอนที่ 8 : CHAPTER 5 [100%] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7744 , โพส : 146 , Rating : 65 / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

 

คยองซูมองปื้นแดงเรื่อซึ่งพาดผ่านพวงแก้มขาวจัดของเพื่อนรักแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ เขาไม่เคยเห็นแพคฮยอน
เป็นอย่างนี้มาก่อน แม้จะมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายหลายคนเข้ามาทำทีว่าสนอกสนใจร่างเล็กเป็นพิเศษ แต่แพคฮยอน
ซึ่งเป็นขวัญใจของเพื่อน ๆได้ในระยะเวลาไม่นาน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจใครมากเกินกว่าความเป็นเพื่อนธรรมดาทั่วไป
ก็คงเดาได้ไม่ยากนักหรอก ว่าคนที่ทำให้แพคฮยอน
ตกอยู่ในอาการนี้เป็นใคร คยองซูจับมือเพื่อนรักแล้วบีบกระชับเบา ๆ

 

 

 

เราดีใจด้วยนะที่แพคฮยอนรู้ความรู้สึกตัวเองและค้นพบเสียทีว่ามันคือความรัก

 

 

เรารู้ว่ามันอาจจะผิด

 

 

ปลายนิ้วเล็กยื่นไปแตะปิดกั้นคำพูดประโยคถัดมาที่คยองซูรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องการจะพูดอะไร

 

 

พี่มีโซจากไปแล้วแพคฮยอน ทุกอย่างเป็นอดีตไปแล้ว ถามใจตัวเองดูนะว่าถ้าพี่ชานยอลมีคนอื่นมาแทนที่พี่มีโซ
แพคฮยอนจะทนได้หรือเปล่า ถ้าทนได้ เราก็คงจะปล่อยให้เป็นการตัดสินใจของ
แพคฮยอน แต่ถ้าแพคฮยอนรู้สึกว่า
อยากอยู่ข้าง ๆ พี่ชานยอล อยากดูแล อยากเป็นกำลังใจให้ และไม่อยากให้ใครมาทำหน้าที่นี้แทน แพคฮยอนก็ต้อง
ยืนหยัดสู้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรารู้ว่ามันไม่ง่ายหรอก แต่เราว่ามันก็ไม่ได้ยากเกินไป ถ้าแพคฮยอนรักพี่ชานยอลจริงๆ

 

 

รอยยิ้มกว้างแสนสดใสระบายเต็มแก้มคยองซูเมื่อแพคฮยอนเอนศีรษะเข้ามาซบต้นแขนของตน
ตอนนี้เพื่อนตัวเล็กของเขาราวกับเด็กที่ขาดความมั่นใจในตัวเองก็ไม่ปาน

 
 

 

เราก็ไม่รู้หรอกนะคยองซู เราไม่มั่นใจด้วยซ้ำ แต่เรารู้สึกว่าเรารักเขา

 
 

 

แม้จะพูดด้วยเสียงเบาแสนเบาในท้ายประโยค แต่คยองซูก็ได้ยินอย่างชัดเจนและรู้สึกเอ็นดูเพื่อนรักเหลือเกิน
แก้มของแพคฮยอนแดงจัดไปแล้วทั้งสองข้าง ถ้าคุณพ่อขายาวของนางฟ้าตัวน้อยได้ยินประโยคนี้และเห็นแก้มแดง ๆ
ที่แสนน่าเอ็นดูนี่เข้าคงได้คลั่งแน่ ๆ คยองซูแอบอมยิ้มเมื่อคิดในใจมาถึงตรงนี้

 

 

 

เราไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับใครมาก่อน คุณชานยอลทำให้เราใจสั่นแปลก ๆ เวลาที่เราอยู่ใกล้ ๆ เขา เรารู้สึกอบอุ่นปลอดภัย
เราไม่รู้สึกรังเกียจที่เขาสัมผัสถูกร่างกายหรือกอดเรา เราก็ไม่รู้ว่ามันเรียกว่า ความรักได้หรือยัง แต่เราคิดแค่ว่าเราไม่อยากให้
คุณชานยอลอยู่กับชอนซาแค่สองคนอีกแล้ว เราอยากเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา

 

 

 

คยองซูจับมือเพื่อนรักแล้วบีบเบา ๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ

 

 

 

แพคฮยอนทำได้อยู่แล้ว เราเชื่ออย่างนั้น

 

 

 

แต่เรากลัวอยู่เหมือนกันนะคยองซู ไม่รู้ว่าที่บ้านของคุณชานยอล

 
 

 

ปลายนิ้วเล็กของเพื่อนรักที่ยื่นมาแตะริมฝีปากไว้ทำให้แพคฮยอนไม่ทันได้พูดให้จบประโยค

 

 
 

แค่เชื่อมั่นและไม่ยอมแพ้ เราเชื่อว่า สักวันที่บ้านของพี่ชานยอลจะต้องเข้าใจและยอมรับได้เอง
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความสุขของลูกหลานตัวเองหรอกนะสำหรับคนที่เป็นพ่อแม่หรือปู่ย่าคนน่ะ
เราเชื่อว่าแพคฮยอนจะทำให้คุณป้าใจอ่อนได้แน่ ๆ เชื่อเรานะ

 

 
 

ตารีเล็กมองสบกับตากลมซึ่งฉายแววมั่นคงไม่หวั่นไหวของเพื่อนรัก แพคฮยอนรับรู้ได้ด้วยตัวเองว่าคยองซู
ผู้มีบุคลิกภายนอกที่ใสซื่อและน่ารักนั้น บทจะเข้มแข็งและไม่ยอมแพ้ คยองซูก็ทำได้ดีไม่แพ้ใคร ๆ ไม่อย่างนั้น
คงไม่ยืนหยัดเคียงข้างจงอินมาได้ถึงขนาดนี้ ทั้งที่ทางบ้านของทั้งสองคนยังทำใจไม่ได้เท่าไหร่กับการคบหากัน
ในฐานะคนรักของทั้งคู่

 

 
 

ครอบครัวของจงอินซึ่งทรงอิทธิพลไปทั่วเกาหลีกับครอบครัวซึ่งมีธุรกิจเล็ก ๆ อยู่แบบพอเพียงของคยองซู
ต่างฝ่ายต่างก็ไม่เห็นด้วยนักกับความสัมพันธ์ฉันท์คนรักของลูกชายของตน แม้ทั้งสองคนจะเป็นลูกชายคนเล็ก
ของบ้านซึ่งถูกทะนุถนอมและตามใจมากกว่าใคร ๆ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่ครอบครัวของทั้งสองคนไม่เห็นด้วย

 

 
 

แพคฮยอนยอมรับว่าครั้งแรกที่ได้รับรู้เรื่องราว เขารู้สึกสงสารและเห็นใจทั้งสองคนมาก แต่เมื่อเห็นสิ่งที่
คยองซูและจงอินปฏิบัติต่อกันและความมั่นคงไม่หวั่นไหวของทั้งคู่ มันก็ทำให้แพคฮยอนรู้สึกชื่นชมและทึ่ง
กับการที่ทั้งสองคนต่างก็เข้มแข็งและเชื่อมั่นในกันและกันอย่างเต็มร้อย ความรักของจงอินกับ
คยองซูที่มอบให้กัน
มันมากมายเกินกว่าจะถูกทำลายด้วยความไม่เห็นด้วย ไม่ยอมรับของทั้งสองครอบครัว

 
 

 

คยองซู

 
 

 

หืม?”

 
 

 

เราจะผ่านมันไปได้ใช่ไหม?”

 
 

 

คยองซูมองเข้าไปในแก้วตาคู่สวยของเพื่อนรักซึ่งฉายความหวาดหวั่นอยู่ในนั้น แล้วพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น

 

 
 

ได้อยู่แล้ว ความรักมีพลังมากมายอย่างที่คนเราคาดไม่ถึงเลยนะแพคฮยอน อย่ากลัวเลย
แพคฮยอนเชื่อในตัวพี่ชานยอลหรือเปล่าล่ะ
?”

 
 

 

รอยยิ้มงดงามแต้มริมฝีปากบางทันทีที่ได้ยินคำปลอบประโลมคล้ายคำอวยพรจากเพื่อนรัก

 
 

 

เชื่อสิ ตอนนี้เราเหลือคุณชานยอลกับชอนซาแค่สองคนแล้วนี่นา

 
 

 

มองแก้มแดง ๆ ปากแดง ๆ ตอนนี้แล้วคยองซูอยากให้ชานยอลได้มาเห็นกับตาจริง ๆ รุ่นพี่ของเขา

คงยิ่งหลงใหลในความน่ารักของแพคฮยอนแน่ ๆ

 
 

 

ถ้างั้นก็ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่นา เหลือแค่อย่างเดียวที่แพคฮยอนจะต้องทำแล้วล่ะ

 

 
 

ตารีเบิกขึ้นด้วยความอยากรู้ และยิ่งเบิกขึ้นอีกเมื่อได้ยินเพื่อนรักกระซิบตอบกลับมา

 

 
 

ก็บอกรักพี่ชานยอลไงล่ะ

 
 

 

คยองซูยิ้มเอ็นดูเพื่อนรักที่เขินอายจนหน้าแดง หูแดง เม้มปาก ก้มหน้ามองพื้น เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังออกมา
จากเพื่อนรักทั้งสองซึ่งหยอกล้อกันอย่างน่าเอ็นดู

 
 

 

จงอินยิ้มเต็มแก้ม ก่อนจะหอบถุงขนมและน้ำเข้าไปหาร่างเล็กทั้งสองซึ่งกำลังเล่นจี้เอวกันราวกับเด็กเล็ก ๆ อย่างน่ารัก
สายตารักใคร่ซึ่งร่างสูงใช้มองคยองซู ทำให้แพคฮยอนรู้สึกเขินอายแทนเพื่อนรัก จนต้องหยิบกระป๋องน้ำอัดลม
ขึ้นมาเปิดดื่มแก้เขิน ร่างบางมองจงอินกับคยองซูด้วยความรู้สึกมากมายที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้

 
 

 

...ผมหวังว่า สักวันผมคงกล้าพอที่จะบอกกับคุณนะฮะ คุณชานยอล รอผมนะฮะ...

 

 











 

 

 

 

ยอง

 

 

 

แรงสั่นสะเทือนจากมือคู่เล็กไม่ได้ทำให้คุณพ่อขายาวรู้สึกว่าถูกรบกวน ทั้งที่เจ้าตัวเพิ่งจะได้นอนเมื่อตอนตีสอง
เพราะงานแปลหนังสือเล่มล่าสุดซึ่งเป็นคำสั่งเร่งด่วนจากพี่สาวคนกลางซึ่งเป็นผู้ทรงอิทธิพลมากคนหนึ่งในตระกูล

ปาร์ครองจากคุณนายปาร์คผู้เป็นใหญ่ในบ้านก็ว่าได้

 

 
 

 

เลือกเอาน่ายอล ว่านายจะช่วยพี่เขียนหนังสือแปลหนังสืออยู่ที่บ้านเลี้ยงยัยหนูไปแบบชิล ๆ  
หรือว่าจะกลับไปบริหารกิจการของบ้านเราเต็มตัว แล้วให้คนสนิทของคุณแม่เลี้ยงยัยหนูแทน

 

 

 

ริมฝีปากเคลือบสีส้มสดเหยียดโค้งเป็นรอยยิ้ม และคิ้วเรียวที่ถูกเขียนมาอย่างดียักขึ้นลงยียวนกวนอารมณ์ชานยอลเป็นที่สุด
ปาร์ค แชริม มักจะยียวนกวนอารมณ์เขาเสมอในการเกลี่ยกล่อมให้เขายอมเขียนหรือแปลหนังสือให้ ทั้งที่ความจริง
เขาก็เต็มใจ เพราะมันเป็นงานที่เขารัก ให้นั่งเขียนและแปลหนังสือหลังขดหลังแข็งยังดีกว่าไปบริหารธุรกิจโรงแรม
และธุรกิจอื่น ที่เขาขี้เกียจจะจำของครอบครัวแบบเต็มตัว

 

 

 

 “ครับคุณผู้หญิง ถึงไม่ขู่ผม ผมก็เต็มใจทำให้ครับ ว่าแต่คุณนายปาร์คไม่งอนผมแล้วใช่ไหมครับ
เรื่องที่ผมไม่พายัยหนูกลับไปที่บ้านใหญ่








 

ปาร์ค แชริม ยืนปิดปากหัวเราะด้วยท่าทางที่ชานยอลคิดว่าเหมือนแม่มดในเรื่องสโนไวท์ที่สุด

 

 
 

 

นายคิดว่าคุณแม่จะงอนนายได้ข้ามวันเหรอ แหม ปาร์ค ชานยอล ลูกชายคนเล็กสุดที่รักของคุณนายปาร์คเชียวนะ
คุณแม่ก็ทำงอนไปอย่างนั้นแหละยอล นายอย่าคิดมากเลย พวกเราเข้าใจนายนะ
อย่างน้อยที่บ้านของนายมันก็มี
ความทรงจำระหว่างนาย มีโซ และชอนซาเต็มไปหมด พี่เข้าใจว่าทำไมนายถึงอยากอยู่ที่นี่ต่อไป

 

 
 

 

ริมฝีปากสีสดของพี่สาวคนกลางเหยียดเป็นรอยยิ้มอบอุ่น แววตาอ่อนโยนทอดมองหลานสาวตัวน้อย
ซึ่งหลับอยู่บนตักของตัวเองอย่างเอ็นดู มือเรียวเคลือบด้วยสีสันฉูดฉาดบนเล็บไล้ลงบนกลุ่มผมของนางฟ้าตัวน้อยแผ่วเบา

 

 
 

 

เลี้ยงเขาให้ดีนะยอล ชอนซาเป็นเด็กน่าสงสาร ดูสิตัวเท่านี้เองต้องมากำพร้าแม่

 

 

 
 

ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ

 

 
 

 

ชานยอลวางมือลงบนหลังมือของพี่สาว สองพี่น้องมองหน้ากันอย่างเข้าอกเข้าใจ

 

 
 

 

ว่าแต่น้องชายหน้าหวานของมีโซน่ะ อาจจะผ่านด่านคุณแม่ยากหน่อยนะ

 

 
 

 

ร่างสูงหุบยิ้มแทบไม่ทันจนคนเป็นพี่หัวเราะร่วน

 

 
 

 

ยอล นายต้องเข้าใจนะว่า เมื่อก่อนคุณแม่เคยมีลูกสะใภ้เป็นผู้หญิง แต่ตอนนี้มันกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างคาดไม่ถึง
นายไม่ต้องแปลกใจหรอกถ้าคุณแม่จะช็อค ขนาดพี่เองยังอดตกใจไม่ได้ แต่เอาเถอะ ถ้าน้องพี่รักใคร แล้วคน ๆ นั้น
ก็รักชอนซาของพวกเรา พี่ก็ไม่มีปัญหาหรอก

 

 

 

ขอบคุณครับแชริม พี่ดีกับผมมาก ๆ มาตลอดเลย ทั้ง ๆ ที่ผมไม่ค่อยได้ทำอะไรเพื่อบ้านของเรา

 

 

 

 

หญิงสาวจิ๊ปากพลางส่ายหน้า

 
 

 

 

คิดมากน่า นายเป็นเทวดาตัวน้อย ๆ ของบ้าน ซึ่งถึงตอนนี้จะตัวโตมากแล้วก็ตามอะนะ แต่พวกเราก็เข้าใจเสมอ
แค่นายมีหลานให้คุณแม่อุ้ม พวกเราก็ดีใจมากแล้วล่ะ นายทำอะไรเพื่อพวกเรามามากแล้วชานยอล ตอนนี้นายไม่ใช่
เด็กชายชานยอลคนเดิมอีกแล้ว น้องชายของพี่เป็นพ่อคนแล้วนะ

 

 
 

 

สองพี่น้องมองหน้ากันอย่างเข้าอกเข้าใจ ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอาจจะมีช่วงเวลาอันยากลำบาก หากเรื่องที่เขารู้สึกกับ
น้องชายภรรยามากเกินกว่าความรู้สึกธรรมดาทั่วไปแพร่งพรายไปถึงหูผู้เป็นมารดา แต่ไม่ว่าหนทางข้างหน้า
ซึ่งยังมองไม่เห็นจะเป็นอย่างไร เขาก็พร้อมจะเดินหน้าต่อไปแม้จะรู้ว่า
มันไม่ได้ราบรื่นนักก็ตาม

 

 
 

 

วงแขนแข็งแรงคว้าตัวลูกสาวมากอด เมื่อหนูน้อยยื่นมือมาจี้เอวเขาอย่างที่เคยเล่นกับคุณแม่จำเป็น
ซึ่งตอนนี้คงง่วนอยู่ในครัว

 

 
 

 

จุ๊บ ยอง ตื่งน๊า แม่จ๋า ปลุก

 

 
 

 

ชอนซายื่นหน้าเข้ามาจูบที่แก้มคนเป็นพ่อพลางทำเสียงประกอบไปด้วย ร่างสูงยิ้มเต็มแก้ม
รู้สึกสดชื่นแม้จะได้พักผ่อนไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม ลูกสาวตัวน้อยของเขาเชื่อฟังแม่จ๋าเป็นที่สุด
ไม่ว่าแพคฮยอนจะบอกอะไร ชอนซาก็จำได้อย่างน่าประหลาดใจ

 

 
 

 

จุ๊บๆๆ ค่ะลูกรัก แม่จ๋าอยู่ในครัวเหรอคะ?”

 

 
 

 

เด็กน้อยนอนซบกับอกผู้เป็นพ่ออย่างน่าเอ็นดู

 

 

 
 

อื้อ

 

 
 

 

เงยขึ้นมาพยักหน้าแล้วก็ซบลงไปนอนกับอกคนเป็นพ่ออีกครั้ง มือใหญ่เอื้อมไปขยี้ผมลูกสาวตัวน้อยเล่น
แล้วอุ้มขึ้นมาฟัดแก้มจนหนูน้อยหัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ

 

 
 

ลูกสาวใครน๊า น่ารักจริง ๆ ชอนซาคนเก่งของพ่อแปรงฟันหรือยังคะ? ไหนคุณพ่อดูสิ

 

 
 

 

เด็กหญิงอ้าปากกว้างอวดฟันขาวให้คนเป็นพ่อดูพลางพ่นลมหายใจให้พิสูจน์

 
 

 

อ้า

 

 
 

ชานยอลยิ้มด้วยความเอ็นดูเมื่อเห็นลูกสาวอ้าปากกว้างเสียขนาดนั้น

 

 
 

โอ้โห แปรงฟันเองแล้วด้วย เก่งที่สุดเลย ลูกสาวใครน๊า

 
 

 

เด็กหญิงไม่ตอบ แต่กลับโผเข้ากอดคอคนเป็นพ่อ เลยถูกหอมแก้มเป็นรางวัลให้กับความน่ารักอีกระลอกหนึ่ง

 
 

 

เดี๋ยวคุณพ่อไปอาบน้ำก่อนนะคะ ลูกสาวก็ไปหาแม่จ๋าในครัวก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อไปส่งค่ะ

 










 

 

กลิ่นหอมฟุ้งซึ่งอบอวลอยู่ในห้องครัว ทำให้สองพ่อลูกพร้อมกันสูดจมูกฟุดฟิดโดยไม่ได้นัดหมาย

 
 

 

หอมเนอะ หอมไหมคะชอนซาของพ่อ?”

 
 

 

เด็กน้อยไม่ตอบแต่สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่พลางกลืนน้ำลายดังเอื๊อก เรียกความสนใจจากคุณแม่จำเป็น
ซึ่งกำลังง่วนกับการเตรียมแพนเค้กเป็นของว่างให้หนูน้อย

 

 

 

ชานยอลส่งยิ้มให้กับร่างเล็กซึ่งยิ้มตอบกลับมาอย่างน่ารัก

 
 

 

อรุณสวัสดิ์ฮะคุณชานยอล

 
 

 

ร่างสูงมองภาพคนตัวเล็กกว่าในชุดผ้ากันเปื้อนซึ่งส่งคำทักทายในยามเช้ามาให้ขณะกำลังเตรียมอาหารและของว่าง
ความรู้สึกอิ่มเอมใจแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มและแววตาแฝงความหมายอันลึกซึ้งจนทำให้คนถูกมองหลบสายตา
และหันกลับไปสนใจกับนางฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนของคุณพ่อขายาวแทน

 
 

 

ฝากชอนซาหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมอาบน้ำแป๊บเดียว แล้วจะกลับมาช่วยครับ

 

 

ร่างบางเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วยื่นแขนมารับนางฟ้าตัวน้อยซึ่งรีบโผเข้าสู่อ้อมกอดของแม่จ๋าอย่างว่าง่าย
แพคฮยอนลูบผมลูบแก้มเด็กน้อยอย่างเอ็นดู ชอนซาโน้มใบหน้าเข้าไปจุ๊บคุณแม่จำเป็น
ที่ริมฝีปากโดยไม่ให้ตั้งตัว
เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งคุณพ่อขายาวและคุณแม่จำเป็น

 
 

 

ขโมยจุ๊บแม่จ๋าเหรอครับลูก นี่แน่ะ จุ๊บๆๆ

 
 

 

คุณพ่อขายาวนิ่งค้างมองภาพน่ารักในยามเช้าอย่างเป็นสุข ไม่เคยคิดมาก่อนว่านอกจากมีโซแล้ว
จะมีใครที่ทำให้เขากับลูกสาวตัวน้อยมีความสุขได้มากอย่างนี้

 

 
 

ความรู้สึกที่ชัดเจนขึ้นทุกขณะ แต่สถานะที่ยังคลุมเครือทำให้เขาไม่กล้าทำอะไรไปมากกว่าเฝ้ามองแพคฮยอนอยู่ อย่างนี้ แววตาละห้อยของคุณพ่อขายาวส่งผลให้คุณแม่จำเป็นซึ่งกำลังหยอกล้อกับเด็กน้อย หันมาให้ความสนใจ
แพคฮยอนจุ๊บริมฝีปากเล็ก ๆ ของชอนซาอีกครั้ง ก่อนจะพูดในสิ่งที่ร่างสูงต้องเบิกตาโตด้วยความคาดไม่ถึง

 

 
 

จุ๊บคุณพ่อด้วยสิครับชอนซา เดี๋ยวคุณพ่อน้อยใจนะ

 
 

 

นางฟ้าตัวน้อยจุ๊บคนเป็นพ่อที่ริมฝีปากอย่างว่าง่าย คนถูกจุ๊บตัวแข็งทื่อไปแล้ว เพราะนี่มันเหมือน

จุ๊บทางอ้อม ที่แพคฮยอนตั้งใจส่งมาให้เขาชัด ๆ ถ้าเขาไม่ได้คิดไปเองน่ะนะ

 
 

 

แม้จะเป็นแค่ จุ๊บทางอ้อม แต่คนที่ฝากมาให้กลับแก้มแดงจัด และไม่กล้าสบตาเขาอีกต่างหาก

ร่างสูงยิ้มค้าง ก่อนจะยื่นมือไปขยี้ผมลูกสาวสุดที่รักแล้วหมุนตัวเดินกลับไปยังห้องนอน

ทิ้งให้คุณแม่จำเป็นผู้ซึ่งยังแก้มแดงไม่หาย กอดเด็กหญิงตัวน้อยไว้แน่น ก่อนจะพึมพำ

ขณะแนบแก้มเข้ากับแก้มใสของชอนซาเบา ๆ

 

 
 

ทำอะไรลงไปเนี่ย พยอน แพคฮยอน แล้วจะสู้หน้าคุณชานยอลได้ยังไงเล่า อื้อ! น่าอายชะมัดเลย

 

 
 

นางฟ้าตัวน้อยเอียงคอมองแม่จ๋าของตัวเองด้วยความไร้เดียงสา แพคฮยอนหัวเราะออกมากับความน่ารักของหลานสาว
เขาปัดความกังวลทุกอย่างทิ้งไป ก่อนจะย้ำกับตัวเองเพียงลำพังว่า

 

 
 

...รอผมก่อนนะฮะคุณชานยอล ขอให้ผมมั่นใจมากกว่านี้ก่อน ผมคงจะกล้าบอกกับคุณนะฮะ...








 

ว่ากันว่า ความรัก หลายครั้งก็ไม่ต้องการเหตุผลหรือเวลาที่มากมาย เพียงแค่เราหันไปสบตากันใครสักคนเกิน 8 วินาที
คนเราก็สามารถจะตกหลุมรักกันได้อย่างง่ายดาย ทั้งสองฝ่ายต่างไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้พวกเขารู้สึกดีต่อกันเพิ่มขึ้น
ในทุก ๆ วันที่ผ่านไป สามเดือนก่อนตั้งแต่ชานยอลสารภาพความรู้สึกให้ร่างเล็กได้รับรู้ พวกเขาก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้
กันอีกเลย คุณพ่อขายาวระมัดระวังการกระทำและคำพูดของตนอย่างที่เคยได้บอกกับคุณแม่จำเป็นเอาไว้
ได้เป็นอย่างดี







 

พาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มดูมีความสุขในการทำงานในวันนี้มาก สังเกตได้จากการที่ฮัมเพลงตลอดเวลา
และยิ้มคนเดียวอยู่บ่อย ๆ พนักงานในร้านคนอื่น ๆ ต่างก็ลอบมองแล้วซุบซิบกันด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 

 

 

คุณลุงคะ วันนี้พี่แพคฮยอนดูมีความสุขและอารมณ์ดีมากกว่าปกติ มีอะไรดี ๆ เหรอคะ?”

 

 

 

สาวน้อยวัยมัธยมปลายซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติห่าง ๆ ของคุณลุงเจ้าของร้านกระซิบถามขึ้น
ขณะลอบมองพาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว

 

 

 

ผู้สูงวัยยื่นมือไปดีดหน้าผากของสาวน้อย พลางโบกมือไล่

 

 

 

ไม่ใช่เรื่องของเด็กน่า กลับบ้านไปท่องหนังสือได้แล้ว อย่ามัวแต่มาเหล่หนุ่ม อย่าพยายามเลยน่า
ยังไงแพคฮยอนเขาก็ไม่สนใจเด็กกะโปโลอย่างเธอหร๊อก

 

 

 

เด็กสาวทำหน้าบึ้งใส่ผู้เป็นลุงแล้วค้อนขวับ

 

 

 

คุณลุงอะ แทนที่จะเข้าข้างเยจินก็ไม่มีสักนิด กันท่าจังเลยนะคะ ไม่ลองก็ไม่รู้หรอกค่ะ
บางทีเยจินอาจจะทำให้พี่แพคฮยอนชอบขึ้นมาก็ได้

 

 

 

ผู้สูงวัยกว่าส่ายหน้าอย่างเอือมระอาขณะหัวเราะนิด ๆ

 

 

 

เธอน่ะ แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้นด้วยซ้ำเด็กน้อย ไม่เห็นเหรอว่าเขามีคนมารอรับอยู่ทุกวันน่ะ หือ?
กลับบ้านไปอ้อนแม่ได้แล้วไป๊ อย่ามาร้องไห้เสียใจแถวนี้ด้วยล่ะ ฉันโอ๋เด็กขี้แยไม่เป็น

 

 

 

เด็กสาวเบิกตาโพลง อ้าปากค้าง พลางส่ายหน้ารัวอย่างไม่อยากเชื่อ

 

 

 

ไม่จริงอะ คุณลุงหมายความว่า ผู้ชายคนนั้นที่มากับลูกน่ะนะคะ พี่แพคฮยอนคงไม่ ฮือ! ไม่จริง
เยจินไม่เชื่อ คุณลุงจะหลอกให้เยจินถอดใจใช่มั้ยล่ะ

 

 

 

ชายสูงอายุส่ายหน้าพลางโบกมือไล่อีกครั้ง

 

 

 

กลับบ้านไปเถอะน่าเด็กน้อย ก็ฉันบอกแล้วว่าเธอแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม แพคฮยอนเขาไม่ชอบเด็กอย่างเธอหรอก
รวมถึงไม่ชอบผู้หญิงคนอื่น ๆ ด้วย

 

 

 

คุณลุงอะ!”

 

 

 

หันมาทำปากยื่นใส่ผู้เป็นลุงแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดกอดกระเป๋าจากไป ทิ้งให้ผู้สูงวัยกว่ามองตาม
ด้วยรอยยิ้มจางขณะส่ายหัว

 

 

 

ไม่ไหวเล้ย เด็กสมัยนี้

 

 

 

ดวงตาคมปลาบของชายผู้สูงวัยมองลอดมู่ลี่ออกไปยังที่นั่งของสองพ่อลูกซึ่งกำลังเล่นตุ๊กตากันอยู่อย่างน่ารัก
แล้วหันมองไปยังพาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มน้อยน่ารัก ถึงแม้จะไม่รู้รายละเอียดอะไรมาก เพราะแพคฮยอนไม่ค่อยได้เล่า
เรื่องส่วนตัวให้คนในร้านฟัง แต่คุณลุงเจ้าของร้านก็รับรู้ได้อย่างไม่ยากว่า เหตุผลที่พาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มซึ่งเสน่ห์แรงที่สุด
ในร้าน อารมณ์ดีได้อย่างนี้ ก็คงไม่พ้นเพราะสองพ่อลูกนั่นแน่ ๆ

 

 
 

คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ว่าชาวบ้านเขาแอบมองและแอบกระซิบกระซาบกันเรื่องตัวเองก็ยังคงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี
ขณะแต่งหน้าคัพเค้กแสนน่ารักอยู่อย่างเพลิดเพลิน กระทั่งมือของผู้สูงวัยกว่าวางลงบนบ่าตัวเอง
พาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มจึงรู้สึกตัว เงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้กับเจ้าของร้านผู้อารี

 

 

 

ฮะคุณลุง

 

 

 

ถามระหว่างที่ก้มหน้าก้มตาลงไปวางแผ่นช๊อกโกแลตรูปหัวใจบนหน้าคัพเค้ก

 

 

 

ไม่ออกไปดูแลลูกค้าคนพิเศษหน่อยเหรอ?”

 


 

 

ไม่รู้ทำไมแพคฮยอนถึงรู้สึกว่าสายตาของคุณลุงในวันนี้มีประกายรู้ทันและล้อเลียนเขาอยู่ในที





 

ผมยังแต่งหน้าคัพเค้กพวกนี้ไม่เสร็จเลยฮะ

 
 

 

 

งั้นเหรอ? แย่จังนะ แต่คงไม่เป็นไรแล้วมั้ง รู้สึกว่าจะมีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้กำลังนั่งเล่นอยู่กับหนูชอนซาน่ะ
ดูน่ารักกันดีนะ ท่าทางจะเข้ากันได้ดีทั้งกับคนพ่อและคนลูก

 

 

 

 

มือซึ่งกำลังจับอุปกรณ์แต่งหน้าคัพเค้กเกร็งขึ้นมาเล็กน้อยโดยเจ้าของแทบไม่รู้สึกตัว
พาร์ทิซิเย่ร์หนุ่มหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย จนคุณลุงเจ้าของร้านแอบลอบยิ้ม

 

 

 

 

กลับบ้านได้แล้วน่าแพคฮยอน พรุ่งนี้เราต้องมีเรียนแต่เช้าอีก ตรงนี้เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
ไม่ต้องมีแต่ด้วยกลับได้แล้ว ฉันขี้เกียจพูดหลายรอบ ฉันแก่แล้วนะ


 








คุณลุงอ่า ใจดีกับผมตลอดเลย ขอบคุณนะฮะ ราตรีสวัสดิ์ครับคุณลุง

 

 

 

 

ค้อมหัวทำความเคารพผู้สูงวัยกว่าแล้วจัดการเก็บสัมภาระของตัวเองอย่างเร่งรีบกว่าปกติ
จนคุณลุงเจ้าของร้านกระแอมไอเป็นเชิงล้อเลียน แพคฮยอนหันไปทำหน้าใสซื่อใส่คนเป็นเจ้าของร้าน
ซึ่งเอาแต่หัวเราะแล้วส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจนัก

 

 

 

คุณลุงนี่แปลกขึ้นทุกวันเลยแฮะ



 

 

หากผู้สูงวัยได้ยินความคิดของร่างบางก็คงอดเถียงไม่ได้ว่า

 


 

 

เจ้านั่นแหละที่แปลกขึ้นทุกวันพ่อหนุ่มเอ๋ย แล้วดูเหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยสิเด็กน้อย

 






















 

 

 

 

 

 

 

แพคฮยอน มานั่งตรงนี้ก่อนสิครับ

 

 

 

คุณพ่อขายาวตบเก้าอี้ที่ว่างข้าง ๆ เขาเมื่อเห็นคุณแม่จำเป็นเดินออกมาจากหลังร้าน
เรียกความสนใจให้กับหญิงสาวซึ่งกำลังเล่นกับหนูน้อยชอนซาให้เงยหน้าขึ้นมามอง

 

 

 

 

คนตัวเล็กรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ กับสายตาสำรวจตรวจสอบของหญิงสาวตรงหน้า ใบหน้าเรียวสวยหมดจด
ดวงตากลมโตถูกวาดให้คมเข้มโดดเด่นมากยิ่งขึ้นด้วยอายไลน์เนอร์  ริมฝีปากสีส้มสดนั่นเหยียดโค้ง
ออกเป็นรอยยิ้มน้อย ๆ แพคฮยอนรู้สึกได้ทันทีว่า ผู้หญิงคนนี้ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับชานยอลแน่
ด้วยใบหน้าที่ละม้ายคล้ายคลึงกันซึ่งสังเกตได้ไม่ยากนัก

 

 

 

 

ศีรษะเล็กค้อมลงต่ำเพื่อทักทายหญิงสาวแปลกหน้า

 




 

นี่แชริม พี่สาวของผมเองครับ แชริม นี่แพคฮยอน

 

 

 

 

สวัสดีฮะ คุณแชริม ยินดีที่ได้รู้จักฮะ

 

 

 

 

สวัสดีจ้ะ ไม่ต้องเรียกว่าคุณหรอก เรียกพี่เฉย ๆ ก็พอ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะแพคฮยอน

 

 

 

 

โล่งอกไปได้เปราะหนึ่งเพราะรอยยิ้มเป็นมิตรและคำพูดของหญิงสาว แพคฮยอนจึงส่งยิ้มกว้างให้
พลางเกาท้ายทอยแก้เก้อ

 

 

 

ฮะ พี่แชริม ขอบคุณฮะ

 

 

 

 

แม่จ๋า หาแม่จ๋า

 

 

 

 

หนูน้อยซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้สำหรับเด็กตะกุยตะกายชูมือไขว่คว้าเปะปะเมื่อเห็นคุณแม่จำเป็นของตัวเอง
แพคฮยอนยิ้มกว้างแล้วเดินไปอุ้มหนูน้อยมานั่งบนตัก ชอนซากอดคอคนที่ตัวเองคิดถึงมาทั้งวันแน่น
ปลายนิ้วเรียวของคนเป็นน้าเกลี่ยเช็ดเศษเค้กที่ติดอยู่บนมุมปากหนูน้อยออกให้อย่างเบามือ

 



 

ว่าไงครับคนเก่ง กินเค้กอร่อยไหม?”

 

 

 

หนูน้อยพยักหน้าหงึกหงักอยู่กับอกร่างเล็ก ตากลมโตปรือปรอยง่วงงุนเพราะเป็นเวลาที่เด็กน้อยสมควรจะเข้านอนได้แล้ว

 

 

 

ง่วงเหรอครับ นอนนะ ชอนซาเด็กดี

 

 

 

โยกตัวร่างน้อยในอ้อมแขนเบา ๆ พลางลูบผมลูบหน้าผาก หนูน้อยหลับไปอย่างง่ายดาย
เมื่อได้อยู่ในวงแขนของแม่จ๋าที่ตัวเองแสนถูกใจ

 


 

 

 

โห เป็นอย่างที่นายว่าเลยนะยอล ยัยหนูเนี่ย เห็นตาปรือจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่อยู่ตั้งนาน แต่ก็ไม่ยอมนอน
ไม่ว่านายหรือพี่จะกล่อมยังไง แต่ดูสิ พอแพคฮยอนมาแป๊บเดียว หลับคาอกไปซะแล้ว ยัยหลานตัวแสบ
ทำป้าน้อยใจนะเนี่ย

 

 

 

 

ตัดพ้ออย่างไม่จริงจังนัก ขณะยื่นนิ้วไปเกลี่ยแก้มใสของหนูน้อยเล่น

 

 

 

งั้นเรากลับบ้านกันเถอะนะ วันนี้เดี๋ยวพี่ไปส่งนะแพคฮยอน คงไม่ลำบากใจใช่ไหม?”

 




 

คุณแม่จำเป็นส่ายหน้าดิก ก่อนจะมีสีหน้าเกรงอกเกรงใจ

 

 

 

ไม่เลยฮะ ผมจะลำบากใจทำไมฮะ ผมต้องขอบคุณพี่แชริมมากกว่าฮะ ที่เมตตาผม

 

 

 

โถ พูดซะ คิดว่าพี่จะเป็นนางยักษ์นางมารหรือไง น้องชายพี่ชอบใคร พี่ก็ใจร้ายไม่ลงหรอกนะ

 

 

 

หญิงสาวมองแก้มแดง ๆ ของคนที่อุ้มหลานสาวตัวเองด้วยความเอ็นดูแล้วอดหัวเราะไม่ได้
คุณพ่อขายาวสะกิดแขนพี่สาวแล้วปรามเบา ๆ

 

 

 

พูดมากไปแล้วน่าแชริม กลับกันเถอะ กลับบ้านกันครับแพคฮยอน ส่งยัยหนูมาให้ผมดีกว่านะครับ

 

 

 

ไม่เป็นไรฮะ ผมอุ้มยัยหนูเองดีกว่า คุณชานยอลถือกระเป๋าก็พอฮะ

 

 

 

 

เท่านั้นคุณพ่อขายาวก็กวาดสัมภาระบนโต๊ะมาถือไว้ตามที่คนตัวเล็กบอก ประกายล้อเลียนในแววตาของพี่สาว
ทำให้ชานยอลต้องหันมาทำหน้าดุใส่ ปาร์ค แชริม เร่งฝีเท้าเข้าไปใกล้น้องชายแล้วกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน

 

 

 

 

แหม ดูไม่รู้เลยเนอะว่า กลัวเมีย

 

 


 

เน้นคำหลังหนัก ๆ จนร่างสูงเข่นเขี่ยวเคี้ยวฟันใส่ พี่สาวคนสวยทำหน้าระรื่นหัวเราะชอบใจ
แล้วเร่งฝีเท้าตามสองน้าหลานซึ่งเดินนำไปก่อนหน้า ไม่วายหันหลังกลับมาแลบลิ้นล้อเลียนน้องชายตัวสูง
ชานยอลส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม

 

 

 

อย่างน้อย แชริม ก็ชอบ แพคฮยอน โล่งอกไปเปราะหนึ่ง เขารู้ว่าพี่สาวตัวดีชอบร่างเล็กได้ไม่ยากหรอก
ก็ถ้าไม่ชอบ แชริมก็คงไม่ยอมมานั่งรอจนดึกเพื่อจะเจอหน้า
ว่าที่น้องสะใภ้คนใหม่ อย่างที่เจ้าตัวบอก
ชานยอลได้แต่ฮึดฮัดเถียงข้าง ๆ คู ๆ 

 

 

 

 

แพคฮยอนเป็นผู้ชายนะแชริม พี่จะไปเรียกเขาอย่างนั้นได้ยังไง?”

 

 

 

 

อ้าว! ผู้ชายแล้วสำคัญตรงไหน นายรักเขาไม่ใช่หรือไง? ถ้าเขาเป็นคนรักของนาย เขาก็ต้องเป็นน้องสะใภ้ฉันสิ”

 

 

 

 

เอาเถอะ เถียงกับปาร์ค แชริม ก็ไม่มีวันชนะ พอ ๆ กับเถียงกับคุณนายปาร์คนั่นแหละ!

 

 

 

ยอล แต่นายแน่ใจนะว่านายไม่ได้มองหาความเป็น มีโซ ในตัวเขา ถ้านายรักเขาเพราะเหตุผลนี้
พี่ว่ามันคงทำให้เขาเจ็บปวด ถ้าเขารู้ความจริง

 


 

แค่เห็นหน้าแพคฮยอนในรูป กับฟังสิ่งที่เขาเล่า แชริมก็เข้าข้างคนตัวเล็กมากขนาดนี้แล้วเหรอ
คุณพ่อขายาวแอบอมยิ้มแล้วเอื้อมมือไปแตะหลังมือพี่สาวคนสวยเบา ๆ

 

 

 

แชริม พี่คิดว่าผมเป็นคนอย่างนั้นเหรอ? ผมไม่รู้หรอกนะว่าสิ่งที่ทำให้ผมรักเขาจริง ๆ มันคืออะไร
แต่ผมมั่นใจว่ามันไม่ใช่เพราะว่าผมมองหาความเป็นมีโซในตัวเขาแน่นอน

 

 

 

ให้มันจริงเถอะไอ้เสือ! ดูสิ น้องเขาหน้าตาน่ารัก ดูไร้เดียงสาอย่างนี้ ถ้าโดนคนอย่างนายหลอกนี่คง
น่าสงสารจนไม่รู้จะสงสารยังไงอะ

 

 

 

 

ไร้สาระน่าแชริม พี่เป็นพวกแพ้ผู้ชายหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มใช่ไหมเนี่ย? ถึงได้เข้าข้างกันจัง ผมเป็นน้องพี่นะครับ
ยังไม่เข้าข้างผมขนาดนี้เลย

 

 

 

แม้คำพูดจะฟังดูเหมือนตัดพ้อ แต่คนพูดกลับกลั้นหัวเราะอย่างเต็มกำลัง ผมยาวสลวยของหญิงสาวสะบัดจนพลิ้วไหว

 

 

 

โนๆๆ อย่างฉันเนี่ยนะจะแพ้ทางผู้ชายหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม ก็แค่เห็นว่าน่าเอ็นดูหร๊อก

 

 

 

 

ยกนิ้วชี้ขึ้นมากระดิกส่ายไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ ชานยอลส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม

 

 

 

เอาเถอะ แค่ผมรู้ว่าพี่เอ็นดูแพคฮยอน ผมก็ขอบคุณมากแล้ว ขอบคุณนะครับแชริม

 

 

 




















 

 

โกโก้ร้อนฮะ ผมนั่งด้วยได้ไหมฮะ กวนพี่แชริมหรือเปล่า?”

 

 

 

 

หญิงสาวละสายตาจากหน้าจอทีวี เมื่อโกโก้ร้อนควันฉุยถูกยกมาเสริฟ์ พร้อมกับร่างเล็กที่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอีกตัว

 

 

 

 

ขอบคุณมากจ้ะ จริง ๆ ไม่ต้องก็ได้นะ พี่เกรงใจ แพคฮยอนไปพักผ่อนเถอะ ไม่ต้องห่วง
พี่ก็ดูทีวีไปเรื่อยเปื่อย ถ้าง่วงแล้วเดี๋ยวจะเข้าห้องไปนอนแล้วจ้ะ

 

 

 

 

ยกถ้วยโกโก้ขึ้นมาเป่าลมแล้วจิบ พลางมองคนที่นั่งประสานมือไว้บนตัก

 

 

 

 

ไปนอนเถอะแพคฮยอน ไม่ต้องห่วงพี่

 

 

 

เอ่อ แต่ว่า



 

 

ไปนอนเถอะน่า อ้อ แล้วเจ้ายอลบอกหรือยังว่าวันนี้พี่จะนอนห้องเรานะ ส่วนแพคฮยอนก็ไปนอนห้องยอลนะ

 


 

 

เห? อะไรนะครับ?”

 



 

 

ปาร์ค แชริม ต้องกลั้นขำแทบตาย เมื่อเห็นตาเรียวเล็กเบิกขึ้นอย่างตกใจ น่าเอ็นดูจริง ๆ ให้ตาย

 



 

 

ก็พี่อยากนอนห้องนั้นนี่นา หรือถ้าแพคฮยอนไม่เต็มใจ พี่ไปนอนห้องอื่นก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก

 

 



 

นอกจากชอบแกล้งคนอื่นเป็นกิจวัตรแล้ว ปาร์ค แชริม ยังสมควรได้รางวัลทางด้านการแสดงยอดเยี่ยมอีกต่างหาก
ใบหน้าสวยที่สลดลงนั่นทำให้คุณแม่จำเป็นติดกับอย่างไม่ต้องสงสัย









ผมไม่ได้ไม่เต็มใจนะฮะ ผมไปนอนห้องคุณชานยอลก็ได้ฮะ พี่แชริมอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิฮะ ผมขอโทษฮะ






 

โถ พ่อลูกแมวน้อย ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว อย่างนี้จะรอดเงื้อมมือเจ้ายอลไปได้สักกี่น้ำกัน หน้าหงอย ๆ ตาปรอย ๆ เศร้า ๆ อย่างนั้น เห็นแล้วมันน่ากอดปลอบน้อยเสียเมื่อไหร่

 

 

หญิงสาวได้แต่คิดในใจอย่างเอ็นดู ไม่แปลกใจเท่าไหร่แล้วที่น้องชายของเธอตกหลุมรักหนุ่มน้อยหน้าหวานคนนี้
แพคฮยอนเป็นผู้ชายที่น่ารัก จิตใจดี และไร้เดียงสาโดยธรรมชาติ เป็นคนที่ใคร ๆ เห็นแล้วก็ต้องคิดว่า
ช่างเป็นผู้ชายที่น่าทะนุถนอมไม่แพ้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เลยล่ะ

 



 

ขอบใจนะแพคฮยอน งั้นพี่ไปนอนก่อนนะจ๊ะ บาย

 

 


 

ยกถ้วยโกโก้ซึ่งคลายความร้อนขึ้นมาซดรวดเดียวหมด แล้วโบกมือลาคนที่ทำหน้ามึนงงเพราะปรับอารมณ์ตามไม่ทัน
แพคฮยอนนั่งเหวออยู่ชั่วครู่ แล้วเก็บถ้วยโกโก้ไปล้าง ทำใจเล็กน้อย ก่อนจะเคาะประตูห้องนอนของคุณพ่อขายาว
กับนางฟ้าตัวน้อย



























 


มีอะไรเหรอแชริม? อ๊ะ! แพคฮยอน เข้ามาก่อนสิครับ

 

 

 

 

ต่างคนก็ต่างทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นหน้ากันและกัน ร่างเล็กเดินเข้ามาในห้อง แล้วไปหยุดลงบนเตียง
ที่นางฟ้าตัวน้อยหลับปุ๋ยอยู่บนนั้น

 

 

 

 

คือ พี่แชริมบอกว่าอยากนอนห้องผมฮะ แล้วก็ให้ผมมานอนห้องนี้ แต่ถ้าคุณชานยอลลำบากใจ ผมไปนอนห้องอื่น

 

 

 

 

อย่าไปนะครับ

 

 

 

 

ชานยอลเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเมื่อคนตัวเล็กขยับตัวลุกขึ้นยืนและยังพูดไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ
สองคนจ้องหน้ากันนิ่ง บรรยากาศแปลก ๆ เริ่มทำให้หัวใจของคนทั้งคู่เร่งจังหวะขึ้นโดยไม่มีสาเหตุ
เพียงแค่ยืนมองหน้ากันในระยะประชิด

 

 

 

 

ผมไม่เคยลำบากใจเลยนะครับ แพคฮยอนไม่คิดแบบนั้นได้ไหม? ผมแค่อยากให้แพคฮยอนรู้ไว้ว่า
ทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ ๆ กัน ผมมีความสุข อย่าคิดว่าผมลำบากใจอีกนะครับ ผมต่างหากที่ควรจะกลัวว่า
แพคฮยอนจะลำบากใจ

 

 

 

 

มองใบหน้าแดงเรื่อของร่างสูงแล้วคนตัวเล็กก็ยิ่งรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งหน้า เขาไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย
ความรู้สึกที่คล้ายควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่เป็นตัวของตัวเอง รู้สึกร้อนผ่าวจนคล้ายจะระเบิดตัวเองรอมร่อ
เพียงแค่ใกล้ชิดกัน มองหน้ากัน  

 

 

 

แพคฮยอนเดาได้ไม่ยากว่าแก้มของเขาคงแดงมาก เมื่อปลายนิ้วเรียวไล้บนผิวแก้มเขา คนตัวเล็กก็ไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว
เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน รู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่สั่นระริก รู้สึกถึงร่างกายกำยำที่ใกล้เข้ามา
รู้สึกถึงปลายจมูกโด่งที่แตะสัมผัสเข้ากับหน้าผากของตัวเอง

 

 

 

 

แรงดึงดูดไร้ที่มาทำให้คนสองคนแทบไม่รู้สึกตัวว่าร่างกายแนบชิดกันมากขนาดไหน มือใหญ่ประคองเอวคอดเอาไว้
ด้วยมือข้างเดียว ส่วนอีกข้างถูกยกไปเกลี่ยไล้แก้มใส เสียงกระซิบแว่วหวานคล้ายล่องลอยมาจากที่ไกลแสนไกล

 

 

 

ห้ามผม แล้วผมจะหยุด ผมจะไม่จูบคุณ ผลักผมออกไปสิแพคฮยอน ไม่อย่างนั้น ผมคงห้ามตัวเองไม่ได้
ถ้าอีกแค่ห้าวินาทีคุณไม่ผลักผมออก ผมจะจูบคุณนะครับแพคฮยอน

 

 

 

 

ฝ่ามือไร้เรี่ยวแรงหมดสิ้นตั้งแต่ตอนที่ร่างกายถูกรั้งเข้าไปแนบชิดกับแผงอกกว้างนั่นแล้ว เขาไม่รู้ว่าสิ่งนี้มันคืออะไร
เพียงแค่มองหน้ากัน อยู่ใกล้กัน แรงดึงดูดประหลาดก็ทำให้พวกเขาโหยหากันและกันทั้งที่อยู่ด้วยกันทุกวัน
แพคฮยอนไม่เข้าใจเลยว่าแรงดึงดูดนี้มันคืออะไร เขาไม่มีแรงจะต่อต้าน ไม่มีแรงแม้แต่จะทรงตัว
ร่างกายของเขาเอนแนบทิ้งน้ำหนักไปที่ร่างสูงจนหมด

 

 

 

 

ผมให้เวลาคุณอีกแค่สองวินาทีครับแพคฮยอน

 

 

 

 

เสียงทุ้มกระซิบแผ่วอยู่ตรงหน้า กลิ่นแชมพูของคนตัวสูงลอยมาปะทะจมูก กลิ่นหอมอ่อน ๆ ประหลาดลอยเข้ามา
ในห้วงความคิดของร่างเล็กครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนแรกเขาก็คิดว่ามันคือกลิ่นครีมอาบน้ำ กลิ่นแชมพู
หรือกลิ่นอาฟเตอร์เชฟของร่างสูง แต่มันกลับไม่ใช่

 

 

 

 

เช่นเดียวกับร่างสูงที่ได้กลิ่นหอมประหลาดอบอวลอยู่ในบรรยากาศ คนตัวเล็กในอ้อมแขนทำให้เขาขาดการควบคุมตัวเอง
เมื่อปลายนิ้วเรียวแตะอยู่ที่ปลายคางมน แก้วตาสุกใสคู่นั้นก็ดึงดูดให้หน่วยตาคมจ้องมองไม่วางตา ริมฝีปากบางสั่นระริก
รวมทั้งร่างกายในอ้อมแขนของเขา แต่ชานยอลรู้ว่า คนตัวเล็กไม่ได้สั่นเพราะความหวาดกลัว

 

 

 

 

ประกายอ่อนหวานในหน่วยตาคม ทำให้ตาเรียวเล็กปรือลงอย่างยินยอม ปลายคางมนแหงนเงย
ทั้งที่ปลายนิ้วเรียวของร่างสูงเพียงแค่แตะค้างเอาไว้ ไม่ได้ออกแรงใด ๆ สักนิด

 

 

 

กระทั่งกลีบปากนุ่มแตะสัมผัสกัน ทั้งสองคนก็ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ แล่นผ่านไปทั่วร่าง
นี่เป็นจูบแรกที่เกิดขึ้น ขณะที่ร่างบอบบางยอมรับกับหัวใจตัวเองว่า
ตกหลุมรัก อีกฝ่ายเข้าแล้ว

 

 

 

 

จูบนี้ไม่เหมือนครั้งนั้น ที่ร่างสูงเพียงแค่แตะสัมผัสนิ่งค้างแผ่วเบาแล้วละออกไป แรงบดเบียดน้อย ๆ
ขณะริมฝีปากหยักขยับดูดดึงกลีบปากบางเบา ๆ ทำให้ร่างเล็กหัวเบลอตาพร่า หากไม่มีวงแขนแข็งแรง
รั้งแผ่นหลังและเอวของเขาไว้ แพคฮยอนคิดว่าตัวเองคงทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างแน่นอน

 

 

 

 

คนตัวเล็กจูบตอบกลับไปโดยไม่รู้สึกตัว แม้จะเป็นจูบเก้ ๆ กัง ๆ และแสนไร้เดียงสา แต่นั่นทำให้คุณพ่อขายาว
ยิ่งควบคุมตัวเองได้ยากมากขึ้น มืออุ่นไล้ผิวแก้มนุ่มซึ่งแดงจัดและร้อนผ่าว แนบริมฝีปากให้กดจูบลึกซึ้งขึ้นอีก
กระทั่งสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นภายในกลีบปากด้านในของทั้งตัวเองและคนในอ้อมแขน ชานยอลจึงรู้สึกตัวว่า
มันถึงจุดที่อันตรายมาก ๆ หากเขาไม่ยอมหยุดเสียตอนนี้

 

 

 

 

กลีบปากหยักกดจูบหนัก ๆ ลงไปทิ้งท้ายก่อนจะตัดใจละออกมา แม้ไม่มีการรุกล้ำเข้าไปภายในโพรงปาก
แต่มันก็ทำให้หัวใจสองดวงเต้นกระหน่ำอย่างไม่เป็นจังหวะ


 







ผมขอโทษ

 

 



 

ร่างสูงซึ่งมีสีหน้ารู้สึกผิดเต็มประตูก้มหน้ามองพื้นแต่ยังไม่ยอมปล่อยร่างบางออกจากอ้อมแขน
เพราะรู้ว่าหากเขาปล่อยแพคฮยอนอาจจะทรุดลงไปกองกับพื้น เพราะร่างกายในวงแขนเขาช่างอ่อนปวกเปียก
อย่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน

 

 

 

 

ขอโทษทำไมฮะ

 

 

 

 

เสียงใสสั่นน้อย ๆ พร้อมกับหยาดน้ำที่คลอเคลือบในแก้วตาคู่สวยซึ่งคนตัวโตกว่าไม่ทันได้สังเกต

 

 

 

 

ถ้าผมไม่เต็มใจ คิดเหรอฮะว่าคุณชานยอลจะได้จูบผมอีก คุณชานยอลงี่เง่าที่สุดเลย

 

 

 

 

คนตัวเล็กพยายามใช้แรงน้อยนิดเท่าที่มีอยู่ดันแผ่นอกกว้างออกไป แต่ชานยอลซึ่งประมวลผลคำพูดของร่างบาง
ได้อย่างรวดเร็วกลับรั้งเอวบางเข้ามาใกล้แล้วกอดเอาไว้แน่น ปากหยักระบายยิ้มสดใส

 

 

 

 

ขอโทษครับ ผมงี่เง่าเอง ขอโทษนะครับแพคฮยอน

 

 

 

 

มือใหญ่ลูบเรือนผมนุ่มของคนในอ้อมกอด คนตัวเล็กซุกหน้าเข้าหาแผ่นอกอุ่น ก่อนจะงึมงำประโยคที่ทำให้
คุณพ่อขายาวแทบอยากจะจับอีกฝ่ายมากดจูบอีกสักรอบสองรอบ

 







ผมก็ไม่รู้หรอกนะฮะว่ามันเร็วไปหรือเปล่า? แต่ผมแค่รู้สึกว่า ผมก็ ก็ เอ่อ ชะ ชอบ
ชอบคุณชานยอลเหมือนกันฮะ





















 

....To Be Continued...




 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Fic EXO] อุ่นรักคุณแม่จำเป็น [ChanBaek ft. KaiSoo, KrisHo] ตอนที่ 8 : CHAPTER 5 [100%] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7744 , โพส : 146 , Rating : 65 / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

#146 : ความคิดเห็นที่ 4295
ระเบิดตัวตายเลยได้ไหม น่ารักกันเกินไปแล้ว
PS.  Miracle Voodoo Doll in December
Name : BACON_BAEK< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BACON_BAEK [ IP : 1.0.133.93 ]
Email / Msn: khainoymylove(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ธันวาคม 2557 / 13:57

#145 : ความคิดเห็นที่ 4258
พี่แชริมน่าร้ากอะ ><
Name : LeeJaelin< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LeeJaelin [ IP : 49.230.155.132 ]
Email / Msn: donghaeluhan(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2557 / 10:36


#144 : ความคิดเห็นที่ 4203
สารภาพออกไปแล้วอร๊ายยยยยยยยยย
PS.  ขอฝากนิยายเรื่อง - Exo In Love รักวุ่นๆ อุ่นไอรัก ฉบับxo - ด้วยนะค่ะ//โค้ง
Name : NA_NaoAob< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NA_NaoAob [ IP : 58.11.209.97 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 / 01:12

#143 : ความคิดเห็นที่ 4196
แบคบอกชอบชยอลแล้วววว T////////T ฮรือออออ ปริ่มมมม T////////T
PS.  ชานแบคเรียลมากอ่ะแก.
Name : bbliizzy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bbliizzy [ IP : 27.130.147.24 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 22:46

#142 : ความคิดเห็นที่ 4195
ฟินน่าเล่่่่่
Name : linly [ IP : 118.172.81.128 ]
Email / Msn: cake_520(แอท)hotmail.com
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 17:35

#141 : ความคิดเห็นที่ 4182
ผมก็ชอบคุณชานยอลเหมือนกัน แอีร๊ยยยยย
Name : mymint [ IP : 58.11.113.59 ]
Email / Msn: -
วันที่: 30 เมษายน 2557 / 13:38

#140 : ความคิดเห็นที่ 4154
กรี๊ดดดดดด บอกแล้วๆๆๆๆ เขินนนนน
Name : secret_me [ IP : 27.55.156.167 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 เมษายน 2557 / 16:47

#139 : ความคิดเห็นที่ 4146
บอกชอบแล้ว อ๊ากกกกกก เขิน -/////-
Name : PhiangphorNAN< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PhiangphorNAN [ IP : 115.67.5.200 ]
Email / Msn: wipada_thongpub(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2557 / 21:31

#138 : ความคิดเห็นที่ 4134
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ระเบิดตัวตายเลยค่ะตอนเน้ย์ -///////- ฟินม้ากก 55555
Name : Cr DearP< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cr DearP [ IP : 58.11.84.133 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2557 / 20:15

#137 : ความคิดเห็นที่ 4087
ฮือออออออออออออออ เขินนนนนนนนนนนน

อ่อนหวานขนาดดดดด อยากได้ทั้งชานทั้งแบค

น่ารักมากอ้าาาา พี่แชรินชอบแกล้ง นี่ต้องขอบคุณพี่แชรินนะชานยอล

ในที่สุดก็ได้รักกับแบคแล้วเนอะ
PS.  ⊙⊙
Name : uzosou< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ uzosou [ IP : 171.7.144.160 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 14:51

#136 : ความคิดเห็นที่ 4060
น่ารักมากอ่ะ เขินนนนนน วรั๊ยยยยยยยยยยยยย
PS.  อซฟ. & เบบี้ => ชานแบค ฮุนฮาน ไคโด้ แดโล่ จงเจริญ //คำนับ
Name : What`What< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ What`What [ IP : 223.204.234.246 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 01:30

#135 : ความคิดเห็นที่ 4048
อ๊ากกก ผมเขินจัง >//<
PS.  
Name : DemOnFreeze< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DemOnFreeze [ IP : 110.169.187.197 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2556 / 12:35

#134 : ความคิดเห็นที่ 4040
Name : Wu K.&K.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wu K.&K. [ IP : 223.207.251.14 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2556 / 22:49

#133 : ความคิดเห็นที่ 4015
น่ารักมากเลยฮะ อ่านไปเขินไป >///
Name : tangmo [ IP : 58.11.228.110 ]
Email / Msn: t_m_1998(แอท)hotmail.com
วันที่: 24 ตุลาคม 2556 / 14:40

#132 : ความคิดเห็นที่ 3992
ในที่สุดแบคสุดไร้เดียงสาก็พูดซักที
Name : นักเล่นเกมส์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักเล่นเกมส์ [ IP : 125.24.121.251 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2556 / 15:38

#131 : ความคิดเห็นที่ 3963
อ่อยตาเถร ลูกก็อยู่ในห้องนะคุณพ่อคุณแม่
เอาลูกไปฝากพี่แชริมก่อนสิ แล้วจะทำอะไรเกินเลย(?)ก็ทำ #ผิด
เห็นมั้ยมันหวานเกินไป บรรยากาศมันละมุนไปหมด
เริ่มเดินสายเปิดตัวว่าที่ภรรยาคนใหม่แล้วหรอคะคุณพ่อ
เป็นกำลังใจให้นะ น่ารักแถมยังรักครอบครัวมากแบบแบคทุกคนต้องเอ็นดู
นั่นแหละอย่างที่คยองบอก เชื่อมั่นในกันและกันแล้วก็สู้
มันต้องผ่านไปด้วยดีแน่นอน


PS.  V.I.P Always With U :) ~ Girl you're my lollipop oh girl you're my lolli lolli girl ~ LOLLIPOP 2 ><
Name : Som-O^^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som-O^^ [ IP : 58.8.71.19 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2556 / 03:06

#130 : ความคิดเห็นที่ 3943
เอาไคโด้ไปทิ้งที น่ารักมาก !!!
PS.  รักอิเสี่ยกัมจง & ศรีภรรยาโด้ :: ซัพพอร์ตและรักเด็กดาวทั้งโหล :)
Name : ϟ ทาสรักเสี่ยไค .< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟ ทาสรักเสี่ยไค . [ IP : 118.173.121.146 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กันยายน 2556 / 22:14

#129 : ความคิดเห็นที่ 3931
จุ๊บทางอ้อม เกร้ดดดดดดดดดดดดดดดด !!!! ฟหกดเ้่าสวงๅ/_-(,?฿&@"!76๒+๕ บร้าๆๆๆๆ น่ารักอ่ะแบค ค่อยๆบอกอ้อมๆ ><
แหมะๆๆ พี่สาวยอลนี่ก็แกล้งเอ๊าาาา แกล้งเอาอยู่นั่นแหละ เล่นซะหนูแบคตามไม่ทัน คริๆๆ
แม่เจ้าโว๊ยยยยยยยย !! บอกไปแล้วอ่ะบอกไปแล้วววววววว *บู้มมมมมม* >///////////<
จะทำอะไรนี่ไม่เกรงใจชอนซาที่หลับไปเลยน้าาาา คุณพ่อคุณแมมมมมมม่
Name : Pe' earn< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pe' earn [ IP : 115.67.165.81 ]
Email / Msn: magistalemagi_(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กันยายน 2556 / 14:36

#128 : ความคิดเห็นที่ 3903
ตาย ตาย ตายกันเป็ยแถบแล้วจ้าาาาา
ละมุนมากกกกกกกกก
ฟิคเรื่องนั้ละมุนสุดๆอ่ะ
Name : HHCB [ IP : 125.26.153.153 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 กันยายน 2556 / 05:44

#127 : ความคิดเห็นที่ 3872
อ้อนเก่งแบบนี้แล้วแบคจะไปไหนรอดละ
Name : ฟางจิ้น< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฟางจิ้น [ IP : 49.49.32.72 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 สิงหาคม 2556 / 00:06

#126 : ความคิดเห็นที่ 3851
บยอนน้อยหนูกล้าชวนชายปาร์คเข้าห้องได้ไงคะลูก มันไม่ปลอกภัยเอาเลยนะหนูขา 555
PS.  PS.รักและเชื่อมั่นในเลข 13 SUPER JUNIOR = 13 FOREVER
Name : คุณนายตระกูลโจว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คุณนายตระกูลโจว [ IP : 125.26.208.59 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2556 / 12:44

#125 : ความคิดเห็นที่ 3840
เข้าไปเลยไอ้หนูชานยอลลลลลล555555. เผือจะมีน้องให้ชอนซาา อ่ะไม่ใช่ละ555
Name : ฟางจิ้น< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฟางจิ้น [ IP : 223.206.110.224 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2556 / 11:24

#124 : ความคิดเห็นที่ 3800
ตัวบิดเป็นเป็นเลขแปดแล้วค่าาาาาาาาาาาาาา ><
Name : EXOFAN [ IP : 202.28.45.16 ]
Email / Msn: munemeaw(แอท)gmail.com
วันที่: 24 กรกฎาคม 2556 / 21:27

#123 : ความคิดเห็นที่ 3781
-/////////////- น้ำตาลเรียกพี่หรือป่าว ?

แหม่อิจฉาซอนซาจริงงง 
Name : poyxxbayimm'< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ poyxxbayimm' [ IP : 124.120.198.224 ]
Email / Msn: poly-aa(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2556 / 00:02

#122 : ความคิดเห็นที่ 3741
ชานกลัวเมีย5555555555555555555
PS.  I knew...I love you before I met you, I have been waiting all my life ฉันรู้...ว่าฉันรักคุณก่อนที่เราจะเจอกันเสียอีก ก็เพราะว่า คุณคือคนที่ฉันรอมาทั้งชีวิต
Name : Baek_Destiny< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Baek_Destiny [ IP : 110.168.209.135 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กรกฎาคม 2556 / 22:28

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ธันวาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android