สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

มายาที่รัก

ตอนที่ 3 : บทที่ 3 มายาที่รัก : แต่งงาน


     อัพเดท 23 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : เพชรศิรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพชรศิรา
My.iD: http://my.dek-d.com/chuntiran
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 1,331
14 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 14 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
มายาที่รัก ตอนที่ 3 : บทที่ 3 มายาที่รัก : แต่งงาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 127 , โพส : 3 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


    “ไม่.....” กันทุมากับภูมิตินสวนกลับขึ้นมาพร้อมกันแทบจะทันที ก่อนจะมองหน้ากันอย่างขยะแขยงถึงที่สุด

 

…………………………………………………………..

 

      “คุณแม่ทำแบบนี้คุณแม่ฆ่าเดียดีกว่าไหมค่ะ หมอนั้นน่ะหยิ่งจะตายไป” กันทุมาบ่นกระปอดกระแปดทันทีเมื่อขึ้นมานั้งอยู่บนรถกับมารดาสองต่อสอง “ถ้าคุณแม่รักลูกคุณแม่ต้องไม่” คำพูดถึงหายไปเมื่อเสียงทรงพลังแทรกขึ้นมา “ไม่มีข้อแม้ เราทำผิดและนี้คือคำสั่งของแม่” กันทุมาแทบกระอักคำพูดของมารดาตนก่อนจะถอนหายใจอย่างหมดแรงต่อความ

    “คุณแม่ครับ ยายนั้นก็รู้อยู่แล้วว่าผมมีแพรเค้าไม่ยอมง่ายๆหรอกอวดดีจะตายไป” ภูมิตินพูดพร้อมกับเดินตามหลังมารดาตนที่ไม่คิดจะฟังคำลูกชายพูดสักนิด “ต่อให้เราพูดอีกพันครั้ง แม่ก็ยังยืนยันคำเดิมว่าเรา ต้อง-แต่ง-งาน-กับ-หนู-เดีย”

 

     ปัง!!! คุณหญิงปิดประตูห้องลงเพื่อกันลูกชายเดินตามเข้าไปพูดพร่ำอีก ภูมิตินถึงกับกุมขมับก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาเมื่อมีเสียงเรียกเข้า “ฮัลโหล!!” เสียงกระชากทำให้ปลายสายตกใจเล็กน้อย “ตินเป็นอะไรรึเปล่าค่ะ” พลอยแพรเอ๋ยขึ้นอย่างงงงวยก่อนจะ ชวนเขาพูดคุยไปตามภาษาคนรักกัน เธอรักเขาและเขาก็รักเธอ...

 

1 สัปดาห์ต่อมา ....

 

       โรงแรมหรูย่านใจกลางเมืองที่คับแน่นไปด้วยผู้หลักผู้ใหญ่ในแวดวงสังคมล้อมหน้าล้อมหลังไปด้วยนักข่าวหลายสำนักพิมพ์ กำลังรุมถ่ายรูปเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวที่สมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยกด้วยรูปร่างหน้าตา ฐานะทางด้านสังคม  ร่วมถึงต้นตระกูลของทั้งสองฝ่าย

      “ยิ้มหน่อยสิยายเดีย” คุณหญิงแพรไหมสกิดลูกสาวของตนเองที่กำลังทำงานล่มอย่างไม่รู้ตัว “งานนี้งานใหญ่ห้ามทำแม่ขายหน้าเด็ดขาด” เสียงกำชับทำให้เจ้าสาวจำเป็นต้องยิ้มขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ เฉกเช่นเดียวกับเจ้าบ่าวไม่มีผิด หลังจากผ่านพ้นพิธีต่างๆจนเสร็จสิ้น ก็ถึงพิธีที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวต่างพูดความในใจกันบนเวที ทุกสายตาต่างจับจ้องขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “เจ้าบ่าวเชิญครับ” พิธีกรระดับแนวหน้าพูดขึ้นอย่างยิ้มแย้มผิดกับใบหน้าของเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวโดยสิ้นเชิง

      “ผมไม่มีอะไรจะพูด” ภูมิตินพูดอย่างเสียไม่ได้เมื่อปะทะเข้ากับสายตาอำมหิตของมารดาที่แผ่มาทางเขา “ผมประทับใจในตัวเจ้าสาวผมมาก..” ชายหนุ่มพูดอย่างเหลืออดก่อนจะยื่นไมค์ไปทางหญิงสาว “ตาเธอ” เขากระซิบออกห่างไมค์ ก่อนจะกระตุกคิ้วขึ้นอย่างยียวน “เอิ่ม... ฉันก็ประทับใจเขาไม่ต่างกันเท่าไหร่หรืออาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำค่ะ” กันทุมาพูดพร้อมกับรอยยิ้มกวนปราสาทก่อนจะได้ยินเสียงบรรดาแขกเกลื่อเชียกันสนั่น “หอมแก้ม! หอมแก้ม! หอมแก้ม!

 

     “หอมแก้มบ้าอะไร” เสียงตวาดดังขึ้นก่อนจะเรียกทุกสายตาให้จับจ้องมองไปยังสาวที่ยืนตระหงาในชุดสีดำสนิท “ตินเป็นของแพร แม่นี้กำลังจะแย่งสามีของแพรไป” นิ้วเรียวชี้มายังใบหน้านวลของเจ้าสาวที่กำลังตื่นตระหนก นักข่าวต่างรุมถ่ายภาพไม่หยุดหย่อนเมื่อดาราสาวชื่อดังมาปรากฎตัวขึ้นพร้อมถึงยังพูดจาถึงเรื่องมือที่สามกลางงานแต่งยักษ์ใหญ่เช่นนี้

 

      “แพร” ภูมิตินมองใบหน้าแฟนสาวที่เขาอุตสาห์หลอกล่อให้ไปถ่ายแบบที่ปารีสถึง 3 วันอย่างตกตลึ่ง “เป็นไงละ ภรรยาของคุณทำเรื่องแล้วไง” เสียงเยาะเย้ยดังขึ้นจากริมฝีปากบางที่เบ้ปากเล็กน้อยอย่างสมน้ำหน้า ชายหนุ่มมองใบหน้ากวนปราสาทนั้นอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ในยามนี้เขาไม่มีอารมณ์มาทะเลาะกับเธอเท่าไหร่หรอกนะ “ดูมั้งสิ ถ้าพรุ้งนี้ลงหน้าหนึ่งไม่ใช่ ฉันที่เสียหน้าคนเดียวเราสองครอบครัวเน่าพอๆกันแหละ” ภูมิตินเตือนสติคนหลงตัวเองก่อนที่หล่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมา “เพราะคุณนั้นแหละ” กันทุมาเอ่ยโทษชายหนุ่มเต็มที่ก่อนจะถอนหายใจตามจริงมันก็จริงอย่างปากเขาพูดให้ตายเถอะเพราะเขาคนเดียวเชียว

 

     “แพรไม่ให้ตินแต่งงานกับใครทั้งนั้น แพรรักติน” พลอยแพรมองใบหน้าแฟนหนุ่มบนเวทีอย่างลึกซึ้งโดยไม่สนใจแสงสีต่างๆที่กำลังวูบวาบเข้ามาจนเธอมึนงงไปหมด ไหนจะคราบน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างเสียใจที่เขาคิดหลอกเธอให้หลงเชื่อดีนะที่เธอคุยกับผู้จัดการส่วนตัวไม่อย่างงั้นเธอคงมาไม่ทันแน่

 

       “เอ๊ะ!!!” เสียงคุณหญิงแพรไหมพูดขึ้นก่อนจะมองไปยังแม่สาวใจกล้าผู้นี้ก่อนจะมองไปยังคุณหญิงเรืองแขอย่างขอคำตอบ “อ่อ พี่ต้องขอโทษด้วยนะค่ะเดียวพี่จัดการให้ค่ะ” คุณหญิงเรืองแขพูดพร้อมกับตวัดหางตามองใบหน้านางเอกตกกระป๋องอย่างพลอยแพรอย่างเอือมระอาเต็มทน ก่อนจะกดโทรศัพท์เรียก รปภ ทันที

 

       “อุ้ย!!! แหม๋ขอบคุณนะจ๊ะหนูพลอยแพรที่อุตสาห์สละเวลามาเล่นละครให้เป็นสีสันในงานแต่งงานของลูกชายป้า” คุณหญิงเรืองแขพูดขึ้นทำให้เรียกเสียงฮือฮาจากบรรดาแขกเกลื่อในงานทั้งหมด “และบทต่อไปคือ หนูต้องโดน รปภ ลากออกไปถูกต้องไหมจ๊ะ” พลอยแพรยืนงงกับคำพูดของมารดาของชายที่เธอรักก่อนจะมีบุรุษสามสี่คนมาล็อกตัวเธอไว้       “ปล่อยนะไอ้พวกบ้า” คุณหญิงเรืองแขพูดพร้อมกับส่งมือโบกลาอย่างสมจริง ก่อนจะเรียกแขกเกลื่อให้ตบมือกับการแสดงสมบทบาทของแม่นางเอกจอมจุ้นนี้ “ทั้งหมดนี้คือการแสดงจริงๆหรอค่ะคุณหญิง” นักข่าวคนหนึ่งเอ่ยถามอย่างสงสัยก่อนจะได้รับคำตอบหนักแน่น จากคนสูงวัยอย่างคุณหญิงทั้งสองที่เป็นเจ้าของงาน “ใช่ค่ะ” แม้จะไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่แต่ก็สามารถพยุงสถานะการณ์ที่ย้ำแย่ให้พลิกขึ้นมาดีอีกครั้งได้ไม่ช้า

 

      สถานะการณ์ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั้งถึงพิธีส่งตัวเข้าหอ เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ให้พรเสร็จสรรพ ประตูห้องปิดลง        ภูมิตินก็กดโทรศัพท์หาแฟนสาวของตนเองทันที “ไวนะ สร้างความวุ่ยวายไม่พอค่อยดูนะถ้าพรุ้งนี้ลงหน้าหนึ่งนายตายแน่” กันทุมาขู่อย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างไม่สนใจเขา

 

      ร่างบางเล็กเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนธรรมดาก่อนจะมองใบหน้าบึ่งตึงของใครอีกคน “ทำหน้าอย่างกับตกนรกงั้นแหละ” กันทุมาพูดพร้อมกับขยี้เส้นผมตัวเองที่เปียกชุ่ม “เธอไม่รู้หรอก ว่ากว่าฉันจะเครียกับแพรเสร็จนี้เขายังจะให้ฉันออกไปหาอีก ไม่อย่างงั้นเขาจะ” กันทุมายิ้มเล็กน้อยก่อนจะสวนกลับไป “ฆ่าตัวตาย” เสียงเล็กกระแทกคำพูดก่อนจะพูดใส่หน้าคนงี้เง้าที่ต้องมาอยู่ร่วมห้องกับเธอ “ปล่อยสิ ไม่ตายหรอกเรียกร้องความสนใจไปงั้น ตราปใดที่แม่นั้นยังไม่ได้คุณเป็นสามี หล่อนไม่ตายหรอกคุณเชื่อฉันสิ” ดวงตาหวานเบิกกว้างอย่างมั่นใจในสิ่งที่ตนเองพูด ภูมิตินมองใบหน้าเล็กนั้นอย่างครุ่นคิดแล้วพยักหน้าตามเธอ ยังไงละว่ะออกไปตอนนี้ก็ไม่ได้ สองหัวก็ยังดีกว่าหัวเดียว “ขอบคุณ” เสียงเข้มทำให้ร่างเล็กหันขวับมาอย่างไม่ตั้งตัว “ปะกี้นายพูดว่าอะไรนะ” ภูมิตินถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำอย่างไม่สนใจ คนยียวนตรงหน้า

 

      ร่างสูงปิดประตูห้องน้ำลงเมื่อเสร็จสรรพภารกิจส่วนตัว ก่อนจะมองไปยังคนที่ปาข้าวของเขาไว้ที่โซฟาอย่างไม่มีมารยาท “นิเธอ” กันทุมาทำหูทวนลมก่อนจะมองทีวีเบื้องหน้าอย่างไม่สนใจ ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนจะแสยะยิ้ม แรงหนักผลักแรงเล็กให้เขยิบออกจากบริเวณฝั่งเขาก่อนจะวางหมอนแล้วล้มตัวลงนอนโดยที่สายตาหวานเบิกกว้างอย่างตกใจ “นิ นาย ทำบ้าอะไรเนี่ย!!      กันทุมาอ้าปากค้างกับการกระทำอันรวดเร็วของอีกฝ่าย “เตียงฉันเหมือนกัน เธอไม่มีสิทธิ์สั่ง” ริมฝีปากบางเม้มติดกันสนิทก่อนจะพยักหน้า “ได้ เล่นอย่างงี้ใช่ไหม” มือบางเล็กจับหมับเข้ากับแขนล้ำสันก่อนจะออกแรงบิดจนอีกฝ่ายร้องโอดโอ้ยขึ้นมา “ทำบ้าอะไรยัยซาดิส” ภูมิตินแยกเคี้ยวใส่คนตรงหน้าก่อนจะจ้องตาหล่อนอย่างเอาเรื่อง “ลงไป” เสียงเด็ดขาดสั่งฟังชัดแต่อีกฝ่ายกับทำท่าหูทวนลมไปสะเฉยๆ

 

      “โอ้ยเรื่องมากจริงมานี่!!! ภูมิตินเกี่ยวคอคนตรงหน้าให้โน้มตัวลงนอนด้วยกันจะได้หมดเรื่องหมดราว แต่กลับผิดคาดกลายเป็นเสียงหวีดร้องดังสนั่นขึ้นมาแทน “กรี้ด!! ไอ้บ้าแกจะทำอะไรฉันน่ะ” กันทุมาทุบตามร่างกายคนตรงหน้าเต็มแรงอย่างขัดขืนก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว “ไอ้โรคจิต” เสียงหวานกระแทกลงคนที่ทำหน้ารำคานสุดชีวิตก่อนจะเอาหมอนของเธอขึ้นมาปิดหูเขาแทน “โอ้ย!!! ไอ้บ้าติน …..

       ร่างเล็กจำใจต้องเดินมานอนบนโซฟาอย่างเสียไม่ได้ก่อนจะนั้งบ่นอยู่สักพักใหญ่เพื่อกวนอารมณ์คนนอนสบายอยู่บนเตียงอย่างหมั่นไส้ “โอ้ยสุภาพบุรุษ สุภาพบุรุษนายสะกดเป็นไหม ไอ้บ้าตินไอ้เห็นแก่ตัวไอ้บ้า” เสียงบ่นประปอดกระแปดดังขึ้นเรื่อยๆจนค่อยๆเงียบหายไปตามเวลาที่ใกล้จะเช้าขึ้นทุกที

 

…………………………………………………………..

 

      นิ้วเรียวเกี่ยวแก้วกาแฟขึ้นมาดอมดมอย่างรู้สึกดีเพราะบรรยากาศยามเช้านี้ ถ้าไม่นับว่าเธอต้องมานอนบนโซฟาเพราะอีตาบ้าที่หลับกินบ้านกินเมืองอยู่บนเตียงละก็ชีวิตเธอคงมีความสุขมากกว่านี้อีก สิบเท่าแน่

     “สวัสดีจ้า ตื่นแต่เช้าเชียวนะลูก” คุณหญิงเรืองแขพูดขึ้นก่อนจะพยักหน้าให้สาวใช้คนหนึ่งไปหยิบอาหารลองท้องยามเช้ามาให้หล่อน “ปกติเดียไม่นิยมตื่นสายนะค่ะคุณป้าจะมีก็แต่ คนที่ยังนอนอยู่ข้างบนนั้นแหละค่ะ” กันทุมาพูดพร้อมกับยิ้มน้อยๆ คุณหญิงเรืองแขพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะเปลี่ยนสถานะการณ์ที่ดูคลุมเครือขึ้น “แล้วเมื่อคืนหลับสบายไหมจ๊ะ” ไม่ กันทุมาตอบในใจก่อนจะพยักหน้า “ดีค่ะ อ่อเดียลืมไปเลย หนูจ๊ะเอาหนังสือพิมพ์เช้านี้มาให้ฉันหน่อย” คุณหญิงเรืองแขมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างเกร็งๆก่อนจะดึงหนังสือพิมพ์จากมือสาวใช้ที่กำลังจะนำมาให้คนที่สั่งเธอ

 

    “ป้าว่าหนูเดียอย่าดูมันเลย เสียอารมณ์เปล่าๆ” คุณหญิงพูดอย่างขัดๆก่อนจะยิ้มแหยๆขึ้นมา กันทุมามองอย่างงงงวยก่อนจะทำตามที่แม่สามีบอก “งั้น เดียขอตัวไปเดินดูสวนหน้าบ้านก่อนนะค่ะคุณป้า” คุณหญิงเรืองแขพยักหน้าน้อยๆก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆให้ “เอ่อ เรียกแม่ได้แล้วลูก” กันทุมาพยักหน้าก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป

 

…………………………………………………………..

 

     “คุณทำแบบนี้ คุณคิดจะทิ้งแพรใช่ไหมค่ะ” ดวงตาหวานมองไปยังรูปถ่ายคู่ระหว่างเธอกับภูมิตินที่วางอยู่บนพื้นห้องด้วยหัวใจแทบสลายเมื่อเขาเลือกที่จะไม่ยอมมาหาเธอ พลอยแพรรอเขาทั้งคืนจนตอนนี้เธอเองก็ยังหลับตาให้หลับไม่ลง

 

    นิ้วเรียวแทรกขึ้นตามไร้ผมของตนเองจนถึงขมับก่อนจะก้มหน้านวลปล่อยให้สายน้ำตาร่วงรินออกมายังอยากจะหยุดยั้งมัน “ติน แพรไม่ยอมหรอกตินจะทิ้งแพรแบบนี้ไม่ได้” พลอยแพรพูดพร้อมกับร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้นเหมือนคนสติหลุด


......................................................................................

ยิ้มๆกันหน่อยค่ะ 55+

Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
มายาที่รัก ตอนที่ 3 : บทที่ 3 มายาที่รัก : แต่งงาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 127 , โพส : 3 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#3 : ความคิดเห็นที่ 13
สนุกกก 
PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย ย่อมมีความหวัง
Name : puifaizaa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ puifaizaa [ IP : 110.171.137.173 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:28

#2 : ความคิดเห็นที่ 5
ชอบค่ะ สนุก ^^
Name : nut [ IP : 124.122.65.61 ]
Email / Msn: nutlovely_080(แอท)hotmail.com
วันที่: 25 ตุลาคม 2555 / 22:58


#1 : ความคิดเห็นที่ 1
น่าสนใจดีค่ะ
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.11.179.234 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 ตุลาคม 2555 / 11:17

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android