นิยายรักข้ามกาลเวลา... สลักรักอ๋องนักรบ เขียนโดย ซินเหมย

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 118,290 Views

  • 983 Comments

  • 1,024 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,093

    Overall
    118,290

ตอนที่ 15 : 15 อัพ 28/7/59View : 6191 , Rating : 98% / 18 vote(s)

28 ก.ค. 59

ตอนที่ 15 : 15 อัพ 28/7/59View : 6191 , : 98% / 18 vote(s)

28 ก.ค. 59


ทิศใต้แคว้นต้าหมิง

ณ ริมลำธารข้างๆ โขดหินก้อนใหญ่ ยังมีวิญญาณของสตรีนางหนึ่งกอดเข่าน้ำตารินด้วยความแค้นเคืองใจอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานานห้าวันแล้ว ไม่ใช่ว่านางอยากจะนั่งอยู่ตรงนี้ แต่เพราะนางไปไหนไม่ถูกต่างหาก นางกำลังหลงทางอยู่กลางป่าไม่ว่าจะเดินไปทางไหนสุดท้ายก็กลับมาที่เดิมอีก นางอยากเจอหน้าสามีใจจะขาดอยู่แล้ว แต่ทำไมนางต้องหลงวนเวียนอยู่ในป่าแห่งนี้ด้วย

“ท่านมัจจุราชชชช..” นางตะเบ็งเสียงเรียกหาพญายมราชสุดเสียง “ถ้าท่านไม่ออกมาพบข้า ข้าจะสาปแช่งท่าน ข้าจะฟ้องต่อสวรรค์ว่าท่านทำงานผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำอีก คนที่ทำงานชุ่ยๆ แบบท่านต้องถูกปลดสถานเดียว ท่านทำ”

“พอได้แล้ววิญญาณรนิดา หยุดต่อว่าต่อขานข้าสักที ครั้งนี้

ที่เจ้าต้องกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไม่ใช่ความผิดของข้านะ เป็นเพราะเจ้าตกใจจนวิญญาณเตลิดออกจากร่างเองต่างหาก ถ้าเจ้าตั้งสติให้ดีเจ้าก็จะกลับร่างเดิมของเจ้าได้” เสียงของพญายามัจจุราชดังก้องไปทั่วผืนป่าแต่ไม่มีการปรากฏกายให้เห็น

คนที่ตัดพ้อต่อว่าลุกขึ้นด้วยความดีใจ ถึงแม้จะไม่เห็นร่างของอีกฝ่ายแต่ก็ถามต่ออย่างมีความหวัง

“จะกลับร่างได้อย่างไร แค่ออกจากป่าข้ายังออกไม่ได้เลย”นางรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างเมื่อรู้ว่าตัวเองยังมีโอกาสกลับไปมีชีวิตอีกครั้ง

“ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าให้ตั้งสติให้ดี ข้าไปละนะ แล้วก็หยุดต่อว่าข้าด้วยล่ะ”

“เดี๋ยวก่อนสิท่านมัจจุราช ท่านพาข้าออกไปหน่อยไม่ได้หรือ.. ท่านมัจจุราช..” เขาไปแล้ว เขาไม่ฟังคำขอร้องของนางสักนิด “โธ่เอ๊ย! บทจะมาก็มาบทจะไปก็ไป” นางต่อว่าด้วยความหงุดหงิดแล้วนั่งสงบจิตสงบใจของตัวเองให้เย็นลง

นึกทบทวนเรื่องราวในหลายวันที่ผ่านมาก็พบว่าเป็นจริงดั่งที่ท่านมัจจุราชพูด นางเอาแต่กระวนกระวายใจอยากจะกลับเข้าร่าง เอาแต่โวยวายตีโพยตีพายเรียกหาท่านอยู่ตลอดเวลาที่ได้ยินเสียงพร่ำหาของสามี แล้วเดินวนไปเวียนมาอย่างขาดสติไตร่ตรอง

“รู้อย่างนี้วันนั้นกลับออกไปพร้อมหรงซานก็ดี” นางรำพึงรำพัน  “เอาใหม่นะต้าชวี่ เจ้าต้องตั้งสติให้ดีและค่อยๆ คิดหาวิธีออกจากป่าให้ได้” นางปลอบใจตัวเองแล้วเริ่มนึกถึงวันแรกที่ถูกไส้ศึกพาเข้ามาที่นี่ “มันบอกว่าหรงซานพาอาคันตุกะมาชมกระต่ายป่าทางป่าทิศตะวันตก แล้วก็พาเราเดินตรงเข้ามาตลอดจนมาถึงลำธาร ถ้าอย่างนั้นจากตรงนี้เราก็ต้องมุ่งหน้าไปทางตะวันออกเพื่อกลับไปยังค่ายทหาร”

นางคำนวณทิศทางอย่างรอบคอบแล้วตัดสินใจเดินมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางที่มั่นใจ นางเดินไปพร้อมกับจดจำต้นไม้ที่มีลักษณะเด่นๆ ไปด้วยเพื่อกันผิดพลาด

“ทำไมมันนานจังนะ วันนั้นไม่เห็นจะเดินนานแบบนี้เลย หรือว่าวันนั้นเราเอาแต่หึงจนลืมเวลา” นางบ่นกับตัวเองแต่ก็ไม่หยุดท้าวที่ก้าวไปอย่างมั่นคง

ตุบ!

“ว้าย!!!” หญิงสาวร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อมีนกที่ถูกศรธนูร่วงลงมาตรงข้างหน้าพอดิบพอดี

“ได้ไหม ได้ไหม..”

เฟิ่งต้าชวี่มองไปตามทิศทางเสียงที่ได้ยิน และนางก็เห็นทหารสองคนกำลังวิ่งมาทางนี้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม โดยคนที่วิ่งตามหลังตะโกนถามมาตลอดทาง

“นี่ไงได้แล้ว เรามีนกย่างแกล้มสุราแล้วสหาย”

“ตัวโตซะด้วยสิ โชคดีจัง”

“รีบกลับไปถอนขนกันเถอะ”

“ไปสิ แต่เราอย่าดื่มประเจิดประเจ้อนะ เพราะตอนนี้เรากำลังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้พระชายา”  แล้วนายทหารทั้งสองพากัน

เดินกลับไปตามทิศทางเดิม

“นี่พวกเจ้า! ข้ายังไม่ตายสักหน่อยจะมาไว้ทุกข์ให้ข้าทำไม”  สตรีตัวต้นเหตุโวยวายใส่นายทหารทั้งสองด้วยความไม่พอใจ แต่พวกเขากลับไม่ได้ยิน “นี่รอข้าด้วยสิ!” แล้วรีบเดินตามพวกเขาไป

ไม่นานนางก็กลับมาถึงค่ายทหาร และปัญหาใหม่ก็เกิดขึ้นอีกเมื่อนางจำทางกลับกระโจมของตัวเองไม่ได้

“ป้าสี่ท่านจะไปไหน”

ระหว่างที่กำลังสับสนอยู่นั้นนางก็บังเอิญเดินผ่านมาทางโรงครัวพอดี และได้ยินเด็กสาวคนหนึ่งถามสตรีวัยกลางคนที่กำลังถือถาดอาหารออกมา

“ข้าจะยกอาหารไปให้พระชายา”

คำตอบของป้าสี่ทำให้นางคลี่ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดเมื่อได้ยินประโยคต่อมาของเด็กสาว

“จะยกไปทำไมล่ะป้าสี่ ท่านแม่ทัพก็ไม่อยู่แล้วด้วย”

“ท่านแม่ทัพไปไหน” นางถามออกไปแต่ไม่มีใครได้ยินเลย

“จะอยู่หรือไม่อยู่ข้าก็ต้องทำตามคำสั่งของท่านอย่างเคร่งครัด เพราะท่านกลัวว่าถ้าพระชายาฟื้นขึ้นแล้วมาจะหิว”

“คนตายไปแล้วจะฟื้นขึ้นมาได้อย่างไรป้าสี่ ท่านแม่ทัพรักพระชายาจนเลอะเลือนไปแล้วกระมัง”

 “หุบปากของเจ้าซะถ้าไม่อยากถูกตบกับพวกทหาร” ป้าสี่ถลึงตาใส่เด็กสาวผู้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ

“ข้าพูดเรื่องจริงนี่นา” เด็กสาวลดเสียงลง“ข้ายังได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพร้องไห้คร่ำครวญแทบเป็นแทบตายตอนที่อุ้มศพพระชายาออกมาจากป่า หลังจากนั้นก็เอาแต่นอนกอดศพไม่เป็นอันทำงานทำการ และก่อนที่ท่านจะเดินทางไปล้างแค้นให้พระชายาครั้งนี้ท่านก็ยังคุยกับร่างของนางว่าให้รีบฟื้นขึ้น ถ้าท่านเดินทางกลับมาแล้วนางยังไม่ฟื้นท่านจะเป็นฝ่ายไปตามหานางถึงเมืองยมโลกด้วยตนเอง คำพูดเช่นนี้หมายความว่าท่านแม่ทัพจะฆ่าตัวตายตามพระชายาไปใช่หรือไม่ป้าสี่”

เพียะ!

“โอ๊ย!!! ป้าสี่ตบข้าทำไม” เด็กสาวร้องโอดครวญเมื่อถูกฝ่ามือหยาบกร้านฟาดใส่ใบหน้า

“ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไรเราก็ต้องทำตามคำสั่งของเจ้านาย เจ้าพูดเองไม่ใช่หรือว่าท่านแม่ทัพใหญ่รักพระชายาของท่านมาก แล้วถ้าท่านได้ยินคำพูดของเจ้า เจ้าคิดว่าท่านจะเก็บชีวิตของเจ้าไว้หรือไม่เด็กโง่”

“ข้าขอโทษป้าสี่”

“กลับไปช่วยคนอื่นๆ ในครัวซะ” ป้าสี่ไล่เด็กสาวแล้วเดินจากไปพร้อมถาดอาหารในมือ

วิญญาณเร่ร่อนที่ยังไม่ได้กลับเข้าร่างรีบเช็ดน้ำตาแล้วเดินตามสตรีที่ชื่อป้าสี่ออกไป

“ถ้าข้าฟื้นขึ้นมาเมื่อไหร่ข้าจะทำตัวดีกับท่านและจะรักท่านให้มากๆ เรื่องเก่าที่เคยบาดหมางใจข้าจะลืมมันไปให้หมดแล้วเริ่มต้นใหม่ด้วยหัวใจที่เป็นสุข ท่านไปไหนท่านรีบกลับมาหาข้านะ ข้าคิดถึงท่านเหลือเกินหรงซาน” ฮือๆๆ ฮือๆๆ

“ฮือๆๆ หรงซาน..”

“พระชายา พระชายาขอรับ” จวงเล่ยและหมอหลิวต่างรู้สึกตื่นเต้นยินดีเมื่อสตรีที่นอนไร้ลมหายใจมาตลอดห้าวันเริ่มมีสัญญาณชีพจรขึ้นมาอีกครั้งและเปล่งเสียงที่แหบแห้งออกมา

“หรงซาน ฮึกๆๆ”

“พระชายาขอรับ” หมอหลิวแตะแขนสตรีที่เรียกหาสามีพร้อมกับเสียงสะอื้นให้รู้ตัว แล้วใช้ปลายช้อนตักน้ำในถ้วยหยอดใส่ปากให้พอมีความชุ่มชื้นอย่างระมัดระวังเพราะกลัวนางจะสำลัก

เฟิ่งต้าชวี่กลืนกินความสดชื่นอันน้อยนิดนั้นด้วยความชุ่มคอ รู้สึกว่าลำคอของตัวเองมีแต่รสชาติยาที่ขมปร่าเคลือบเอาไว้ หลังจากนั้นก็เริ่มรู้สึกเจ็บแผลที่บริเวณทรวงอก แต่ก็ไม่ได้เจ็บมากเหมือนตอนแรกที่โดนแทง

นางลืมตาขึ้นสุดตาแล้วมองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นคนที่ใจปรารถนาอยากจะเห็นก็เอ่ยปากถามบุรุษทั้งสองคนที่อยู่ใกล้ๆ

“สามีข้าล่ะ”นางหวังว่าเรื่องที่เด็กสาวคนนั้นพูดเป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น

“ท่านอ๋องต้องไปทำธุระสำคัญขอรับ จึงฝากพระชายาให้อยู่ในความดูแลของพวกเรา อีกไม่นานท่านอ๋องจะกลับมาขอรับ”

“ท่านอ่องบุกไปแคว้นหม่าใช่ไหม.. ใช่ไหมท่านเล่ย” นางเค้นเอาความจริงจากคนปากหนัก

“ขอรับพระชายา” เป็นหมอหลิวที่ตอบคำถามแทนรองแม่ทัพ เพราะไม่อยากให้คนไข้ของตนต้องเคลื่อนไหวมากทั้งที่เพิ่งฟื้น

ขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

“ไปตามเขากลับมา บอกว่าข้าฟื้นแล้วไม่ต้องไปแก้แค้นใครทั้งสิ้น” ให้มันจบเพียงเท่านี้เถอะ นางไม่อยากให้เขาไปสร้างความโกรธแค้นกับใครอีกแล้ว นางกลัวว่าสักวันเป้าหมายของมันจะเปลี่ยนไปเป็นเขาแทนนาง ถ้าเป็นแบบนั้นจริงนางคงเหมือนตายทั้งเป็น นางอยู่ไม่ได้แน่ถ้าไม่มีเขาคอยอยู่เคียงข้าง

“ไม่ทันแล้วขอรับพระชายา ท่านอ๋องเดินทางไปได้สองวันแล้ว ป่านนี้ท่านอ๋องอาจจะฆ่าฉงเฉินไปแล้วก็ได้”

นางใช้ฝ่ามือกดตรงบริเวณปากแผลเพื่อลดความเจ็บปวดที่วิ่งแล่นขึ้นมา

“ข้าหวังว่าเขาจะปลอดภัยกลับมา” ท่านต้องปลอดภัยกลับมานะหรงซานของข้า

Vote
ให้คะแนนตอนนี้

Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.

ส่งคะแนน

ตอนที่ 15 : 15 อัพ 28/7/59View : 6191 , Rating : 98% / 18 vote(s)

28 ก.ค. 59

ตอนที่ 15 : 15 อัพ 28/7/59View : 6191 , Rating : 98% / 18 vote(s)

28 ก.ค. 59

10 ความคิดเห็น

  1. #982 Capuchi (@capuchi_24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 17:05
    ดีจังเลยนางฟื้นแล้ว. หวังว่าบทเรียนคราวนี้คงทำให้นางมีสติมากขึ้นนะคะ

    ขอบคุณไรท์มากนะคะ ที่อัพให้อ่าน :)
    #982
    0
  2. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 01:16
    กรี้ด รอค่ะ
    #848
    0
  3. #847 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 00:17
    โอ๊ยยยย ปากแข็งแล้ว ผช ง้อแบบนี้ก็ยอมอ่ะ
    #847
    0
  4. #846 APRIL (@jamlovenami) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 21:45
    น่ารักอ่ะคู่นี้ มีลูกหัวปียันท้ายปีแน่ๆ อิอิ
    #846
    0
  5. #845 ปลายฟ้า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 19:58
    น่ารักมากมาย

    #845
    0
  6. #843 Isariya Maisudjai (@098080307) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 18:05
    ชอบ!!!
    #843
    0
  7. #842 เรฟามีร์ (@bestwills) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 17:27
    น่ารักจังเลย.
    #842
    0
  8. #841 อิ๋'กิ๊บ เซ่อซ่า (@nangjik) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 16:52
    ฟิล!!!!!!เวอร์
    #841
    0
  9. #838 Karn Wangboo (@kw2532) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 08:14
    น่ารักมากๆเลย
    #838
    0
  10. #837 Areeya Saisingthong (@areeya_tc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 07:46
    น่ารักจัง
    #837
    0
  11. #272 ssssss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 18:23
    ขอตอนที่ 15 ด้วยค่าาาาาาาาาาาา

    fern_zaa_25@hotmail.com
    #272
    0
  12. #271 ssssss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 18:21
    ขอด้วยค่าาาาา

    fern_zaa_25@hotmail.com
    #271
    0
  13. #270 Jenar (@jenar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 18:19
    ตอนที่ 15 ลงแล้วหรือคะ แอบบงง เพราะเข้ามาทุกวันอ่า รบกวนขอด้วยนะคะ Jenar.view@hotmail.com  ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าคร้าาา
    #270
    0
  14. #269 xiaosu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 17:15
    ค่ะ ขอตอนที่ 15ด้วยนะคะ ไรต์เขียนสนุกมาก เรารออ่าน ทุกๆวันเลย คือเข้าเว็บแล้ว แต่ไม่รู้วิธี เซิร์ท หาชื่อเรื่องอะค่ะ รบกวนช่วยส่งมาที่เมล์นี้นะค่ะ joy5342340001@gmail.com 谢谢啊!
    #269
    0
  15. #268 จันทราแห่งสายลม (@6shit) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 16:44
    เรานึกว่าไรท์เตอร์ใจอ่อนยอมมาต่อซะอีก TOT 55 รับทราบค่าจะตามไปอ่านนะค่ะ
    #268
    0
  16. #267 ปาน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 16:11
    มีภาพหน้าปกให้ดูปะ
    #267
    0
  17. #266 ploymaman (@ploymaman) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 15:45
    เว็บห้องสมุดจร้า search ใน google ได้เลย
    #266
    0
  18. #264 เอมี่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 15:35
    เว็ปไหนคะไม่เห็นบอกวชื่อเว็ปเลยคะ
    #264
    0
  19. #263 thitifon (@thitifon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 15:15
    แล้วลงเมื่อไรคะ วันจันทร์หรือวันนี้คะ
    #263
    0
  20. #262 kutokung (@phale) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 14:56
    รับทราบคราบ
    #262
    0
พิมพ์เลขที่เห็น