สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[YAOI] HEARTBREAKER P.I [3P]

ตอนที่ 33 : HEARTBREAKER ตอนพิเศษHappy Valentine’s Day


     อัพเดท 14 ก.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/หักมุม
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : New-Y Holic ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ New-Y Holic
My.iD: http://my.dek-d.com/choisiwonnarak
< Review/Vote > Rating : 98% [ 14 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 47,704
1,557 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 800 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[YAOI] HEARTBREAKER P.I [3P] ตอนที่ 33 : HEARTBREAKER ตอนพิเศษHappy Valentine’s Day , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 759 , โพส : 2 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




HEARTBREAKER

ตอนพิเศษ

Happy Valentine’s Day






วันวาเลนไทน์ เทศกาลแห่งความรัก วันที่คู่รักจะแสดงความรักต่อกัน ดอกกุหลาบ ช็อกโกแลต กลายเป็นสัญลักษณ์ เป็นของขวัญประจำวันวาเลนไทน์ที่คู่รักจะมอบให้แก่กัน

หากแต่วันวาเลนไทน์นี้ เป็นแค่เพียงวันธรรมดา สำหรับความคิดเห็นของคนที่ไม่ตื้นเต้นกับวันพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นเทศกาลใด

ร่าง สูงโปร่งบางของชายหนุ่มหน้าหวานยืนพิงต้นเสามองไปยังเส้นทางเดินเท้า บาทวิถีที่เต็มไปด้วยกลุ่มนิสิต หลายคนถือช่อดอกไม้ บางคนถือกล่องของขวัญ บ้างก็ถือห่อช็อกโกแลต

ดวงตากลมใสเบนกลับมามองที่แม่ค้าร้านกาแฟ เมื่อได้ยินเสียงเรียกว่าของที่สั่งได้แล้ว ยื่นเงินส่งให้ รับแก้วพลาสติกมา ก้มหน้าดูดหลอดเอาน้ำชาเชียวนมสดเข้าปาก มือบางจับหลอดตักวิปครีมที่สั่งเพิ่มไปเข้าปากตามไป ยิ้มกับฟองครีมนุ่มละมุนลิ้นเคล้ากลิ่นหอมของชาเขียวและนมสดที่ปั่นรวมกัน เป็นความสุขเล็กๆที่ได้ทานของโปรด เรียวขายาวภายใต้กางเกงยีนพอดีตัวเดินตรงไปยังลานจอดรถหลังตึกคณะวิทยา ศาสตร์ รถยนต์สปอร์ต ออดี้สีขาวป้ายแดงจอดเป็นจุดเด่นอยู่เพียงคันเดียว สัญญาณปลดล็อคกระพริบ เจ้าของรถเปิดประตูก้าวเข้าไปนั่ง วางแก้วชาเขียวไว้ในกล่องที่อดีตเคยเป็นกล่องกระดาษทิชชู่แต่ถูกดัดแปลงให้ เป็นที่ใส่แก้ว หันไปมองข้างนอกกระจก ยามเย็นที่ไม่มีแสงแดดมาทำให้ร้อนและทำร้ายผิว หลังคาเปิดประทุนค่อยๆเลื่อนเปิดขึ้น เสร็จเรียบร้อยเจ้าของรถหน้าหวานก็สตาร์ทรถและขับออกไปจากมหาวิทยาลัย






“ปัญญาอ่อน”

เสียง เข้มด่าพิธีกรในรายการโทรทัศน์ที่กำลังสัมภาษณ์ความคิดเห็นของวัยรุ่นที่มี ต่อวันวาเลนไทน์ มือหนากดรีโมทปิดอย่างตัดรำคาญ อารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาฉับพลัน

“จะส่งอะไรนักหนาวะ กูรำคาญ”

น้ำ เสียงห้วนบอกกับโทรศัพท์มือถือที่ยังส่งเสียงเตือนข้อความผ่านทางแอพพิเค ชั่นยอดฮิต ถ้าไม่ติดว่าต้องรอการติดต่อจากคนสำคัญ เขาปิดเครื่องไปนานแล้ว

“แซท โทรศัพท์มึงไม่ดังบ้างวะ”

ควินหันไปถามเพื่อนที่นั่งหน้าเครียดคิ้วขมวดอยู่บนโซฟา

“ดัง แต่กูเอามือปิดลำโพง”

คำตอบที่ได้ยินทำให้คนฟังแสยะยิ้มอย่างเวทนา

“ยิ้มเหี้ยไร กูก็รำคาญเสียงเป็นบ้างเหอะ”

แซทด่าเสียงห้วน ถ้าไม่เอามือปิดลำโพงไว้ ประสาทแดกเพราะเสียงเตือนแน่ๆ

“อย่าให้รู้นะว่าไอ้เหี้ยตัวไหนเอาไลน์กูไปแจก กูจะเล่นมันให้หนักเลย”

ควินด่าพลางกัดฟันกรอด เอามือปิดลำโพงตามเพื่อนบ้างแต่ตาก็จ้องอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์

“จะไอ้เหี้ยตัวไหนล่ะ ถ้าไม่ใช่ไอ้ร็อกก็ไอ้พอลอ่ะกูว่า ไอ้สองตัวนี้แม่งจ้องเล่นงานลับหลัง สันดาน”

แซ ทด่าก่อนก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ พอเผลอเอามือที่ปิดลำโพรงออก เสียงเตือนก็ดังรัวทันทีที่ไม่มีสิ่งปิดกั้น สองหนุ่มมองหน้ากันแล้วพร้อมใจกันหลับตาข่มกลั้นโทสะไม่ให้ขว้างโทรศัพท์มือ ถือทิ้ง

จะปิดเครื่องก็ไม่ได้ จะปิดเสียงก็ไม่ได้ เพราะถ้าคนสำคัญโทรหรือส่งข้อความมาก็จะไม่ได้ยินเสียง ถ้าตั้งระบบสั่นก็มีค่าเท่ากัน เสียงเรียกเข้าที่ตั้งไว้สำหรับคนสำคัญแตกต่างจากเสียงเรียกเข้าของคนอื่น ถ้าเพียงแค่อีกฝ่ายโทรมาก็จะรู้ได้ทันที หากแต่ตอนนี้ ไม่มีเสียงเรียกเข้านั้น มีแต่เสียงเตือนน่ารำคาญที่ดังอย่างต่อเนื่อง

“ทำไมยังไม่โทรมา เป็นไรป่ะวะ”

ควินบ่นเบาๆ สีหน้าเป็นกังวลอย่างเป็นห่วงคนสำคัญที่ยังไม่ติดต่อมา

“โทรหาดิ”

แซทบอกด้วยสีหน้าไม่ต่างกัน

“บอกกูทำไม มึงไม่โทรเองวะ”

ควินสวนกลับ นัยน์ตาสีเฮเซลเหล่มองเพื่อนอย่างเหยียดหยาม

“ถุย! ไม่กล้าโทรก็บอกมาเหอะ”

แซทสวนทันควันอย่างไม่ยอมแพ้

“ไอ้เหี้ย! ใครกันแน่ไม่กล้า”

“มึงนั้นแหละ”

“มึงนั้นแหละ”






ระบบ ปลดล็อคทำงานเมื่อได้รับรหัสสัญญาณจากคีย์การ์ด ประตูถูกผลักให้เปิดออก ต้าร์ก้าวเข้าไปข้างในห้อง เสียงตึงตังโครมครามดังมาจากห้องนั่งเล่น คนเพิ่งมาถึงขมวดคิ้วอย่างสงสัยก่อนรีบเดินไปหาต้นตอของเสียง

“เล่นอะไรกันอยู่ครับ”

เพียง แค่ได้ยินน้ำเสียงคุ้นเคย ร่างสูงของสองหนุ่มที่ตั้งท่าจะกระโจนเข้าใส่กันก็หยุดชะงักหันขวับไปมองคน ถาม มือที่เงื้อขึ้นจะชกหน้ากันก็พลันทิ้งลงข้างลำตัว

“พวกพี่ทะเลาะกันเหรอฮะ”

พอ ได้ยินคำว่าทะเลาะ สองหนุ่มก็ตีหน้านิ่ง ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ควินทรุดนั่งบนโซฟา แซทก็เดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ด้านหลัง คนถามได้แต่ยืนนิ่งกวาดสายมองสำรวจห้องนั่งเล่นที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเศษแก้ว และเศษกระจก ดอกไม้ที่เคยปักใส่แจกันก็นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นพรม ส่วนโต๊ะกระจกก็แตกเป็นเสี่ยง รีโมททีวีก็แตกกระจายจนถ่านหลุดออกมา พอมองไปที่ทีวีจอแบนก็พบว่าหน้าจอแตกร้าวราวกับถูกของแข็งฟาด

หลักฐานคาตาขนาดนี้ พวกเขาคงไม่ได้เล่นปาระเบิดกันใช่มั้ย?

“ทำไมไม่โทรมา/ทำไมไม่โทรมา”

สองเสียงถามขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

“ขับรถใกล้ถึงคอนโดแล้ว ผมเลยคิดว่าไม่ต้องโทรบอกก็ได้ ขอโทษนะครับ”

บอก ก่อนเดินไปวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะวางทีวี หันกลับมาตั้งท่าจะเก็บเศษกระจก แต่ยังไม่ทันได้นั่งลงเก็บ สองหนุ่มก็รีบปราดเข้ามาจับมือไว้ ควินกับแซทมองหน้ากันอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนหน้านี้จะตีกันตาย แต่พอคนสำคัญมาถึงกลับสามัคคีพร้อมใจกันซะงั้น

“ผมแปลกใจนะที่พวกพี่ทะเลาะกัน บอกผมได้มั้ยฮะ ว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร”

‘ไร้สาระเหี้ยๆ’

แซทคิดพลางมองหน้าเพื่อน เรื่องอะไรจะบอกว่าที่ทะเลาะกันก็เพราะกลัวเสียฟอร์มที่ไม่กล้าโทรหาเมีย

‘ปัญญาอ่อนฉิบหาย’

ควินคิดพลางมองหน้าเพื่อน เรื่องอะไรจะบอกว่าที่จะตีกันตายก็เพราะกลัวเสียฟอร์ม ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมรับว่าไม่กล้าโทรหาเมีย

ต้าร์มองหน้าควินกับแซทสลับกันไปมาแล้วส่ายหน้า

“จะปล่อยมือผมได้หรือยังฮะ ผมจะได้โทรให้แม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาด”

พอ มือเป็นอิสระ ต้าร์ก็เดินไปหยิบโทรศัพท์ต่อสายหาพนักงานให้บอกแม่บ้านขึ้นมาทำความสะอาดบน ห้อง เสร็จแล้วก็เดินเข้าห้องครัวหาขนมทาน ทิ้งให้สองหนุ่มมองตามทุกอิริยาบถ

“จะเอายังไงกับทีวีดีฮะ หน้าจอแตกขนาดนั้นแล้ว ร้านจะซ่อมได้หรือเปล่า”

ต้าร์ส่งเสียงถามออกมาจากห้องครัว

แซ ทหันไปมองผลงานตัวเอง ที่ตอนแรกตั้งใจจะใช้แจกันฟาดหัวเพื่อนแต่ดันพลาดเป้าเพราะมันหลบทัน ความซวยเลยไปตกอยู่ที่ทีวี ซึ่งมันอยู่ของมันดีดีก็ซวยถูกตีหน้าจอแตก

ควินแสยะยิ้มยักไหล่ให้เพื่อนอย่างจะบอกว่าเรื่องนี้เขาไม่เกี่ยว เพราะตัวเขาแค่จะยกโต๊ะกระจกขว้างใส่มันแต่ก็พลาดไป ก็แค่นั้นเอง

“ซื้อใหม่”

แซทตอบอย่างตัดปัญหา พอดีกับเสียงเคาะประตูดังขึ้น ต้าร์เดินออกจากห้องครัวไปเปิดประตูให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาด

“รบกวนด้วยนะครับ”

ยิ้มบอกแม่บ้าน หันไปมองสองหนุ่มก็เห็นว่าทั้งคู่แยกย้ายกันเดินเข้าห้องใครห้องมัน

“ให้มันได้อย่างนี้สิ”

หลังจากแม่บ้านทำความสะอาดเสร็จและกลับออกไป แซทก็เดินออกจากห้อง ตาคมมองหาร่างบาง พอเห็นว่ายืนเช็ดจานอยู่ในครัวก็เดินเข้าไปหา

“ไปซื้อทีวี”

ต้าร์แขวนผ้าเช็ดจาน หันกลับมามองคนสั่ง

“ให้ผมไปซื้อเหรอฮะ”

“ไปด้วยกัน”

แซทบอกเสียงแข็งอย่างขัดใจที่อีกฝ่ายไม่เข้าใจถึงเจตนารมณ์ของเขา จะกล้าปล่อยให้ไปซื้อคนเดียวได้ไงวะ ถามมาได้

“ไปหาข้าวเย็นกินข้างนอก”

ควินส่งเสียงบอกก่อนคว้าเสื้อเชิ้ตบนบ่าสวมใส่ หยดน้ำที่เกาะอยู่บนหน้าผากบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวเพิ่งอาบน้ำมามาดๆ
แซทโยนกุญแจรถให้เพื่อนโดยไม่พูดอะไรแล้วหันมามองร่างบางที่ยังยืนนิ่งอยู่

“ไปเปลี่ยนชุด”

“ไปชุดนี้เลยก็ได้ฮะ”

“ไปเปลี่ยน”

เสียง เข้มสั่งสำทับและจะไม่พูดเป็นรอบที่สาม ต้าร์พยักหน้ารับรู้เดินหงอยเข้าห้องไปเปลี่ยนชุดตามคำสั่งทั้งๆที่ก็ไม่รู้ ว่าชุดนิสิตที่ใส่อยู่มันเสียหายตรงไหน

“ซอฟท์ๆหน่อย”

ควิ นติง เข้าใจว่าเพื่อนไม่อยากให้คนอื่นมองคนของพวกเขาถ้าจะใส่ชุดนิสิตให้เป็นจุด เด่นเพียงคนเดียวในขณะที่พวกเขาสองคนใส่ชุดไปรเวท แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมาบอกให้รู้ว่า ไม่ว่าต้าร์จะใส่ชุดอะไร คนแม่งก็มองอยู่ดี!

“มึงก็เหมือนกัน อย่ามาว่ากู หรือมึงไม่หวงมัน”

แซ ทว่าเสียงขุ่น มีเมียหน้าเด็กแถมยังหน้าสวยกว่าผู้หญิงเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับเขา ห้ามไม่ให้คนมองไม่ได้ก็ต้องแสดงความเป็นเจ้าของให้รู้ว่าคนนี้ของกู!

ควินไม่ตอบ เดินไปนั่งที่โซฟา รอสักพักคนเข้าไปเปลี่ยนชุดก็ออกมาจากห้อง สายตาคมสองคู่มองสำรวจร่างบางตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

“ไปกันเถอะครับ”

ต้าร์ยิ้มบอก เดินนำออกไปก่อน




“อยากได้อะไรมั้ย”

พอรถเคลื่อนตัวออกจากคอนโดฯแซทก็หันไปถาม ต้าร์ส่ายหน้าทันทีโดยไม่ต้องคิด คนถามวางสีหน้าเรียบนิ่งหันกลับมามองถนนเบื้องหน้า

“ถ้าอยากได้อะไรก็บอก”

ควินบอกพลางมองกระจก เห็นใบหน้าเรียวเล็กส่ายไปมาก็ลอบถอนหายใจ





รถ เลี้ยวเข้ามาในลาดจอดของห้างสรรพสินค้าชื่อดังกลางกรุง ต้าร์ลงจากรถไปก่อน แซทตามไปยืนประกบโอบเอวไว้ตามความเคยชิน ควินเดินนำเข้าห้าง สายตาคมมองเห็นในมือคู่รักหลายคู่ที่เดินผ่านไปมา มีทั้งช่อดอกไม้ ช็อกโกแลต กล่องของขวัญ จู่ๆความคิดนึงก็พุดขึ้นมา ยิ้มมุมปากก่อนหันไปมองร่างบาง

“อยากกินอะไร”

แซทถามคนข้างกายพลางโอบกระชับเอวแน่นขึ้น

“แล้วแต่พวกพี่เลยฮะ”

“กูถามมึง ไม่ใช่ให้มึงมาแล้วแต่พวกกู”

แซทข่มความไม่พอใจไว้ไม่ไหว ทั้งๆที่ไม่อยากพูดจาทำร้าย ไม่อยากใช้อารมณ์ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้น

ต้าร์ยิ้มเจื่อนมองไปข้างหน้าเห็นร้านอาหารร้านแรกก็ชี้บอก

“ร้านนั้นก็ได้ฮะ”

“สั่งอาหารไปก่อนเลย เดี๋ยวกูมา ไปเข้าห้องน้ำแป็ป”

ควินชิ่งบอกเพื่อน เดินไปตามป้ายบอกทางไปห้องน้ำ แซทโอบเอวพาคนในอ้อมแขนเดินไปร้านอาหารที่ว่า

“สวัสดีค่ะ กี่ทีคะ”

“3”

แซทตอบเสียงเรียบ เดินไปนั่งโต๊ะว่างด้านในติดกับผนังกระจก พนักงานวางเมนูอาหารก็หยิบยื่นให้คนตัวเล็กเป็นคนสั่ง

“พี่แซทอยากทานอะไรครับ”

ต้าร์หันไปถามคนนั่งข้างๆ

“แล้วแต่มึง อยากกินอะไรก็สั่ง”

แซทมองใบหน้าหวานเอ่ยสั่งเมนูกับพนักงานอย่างเพลินตา ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ายื่นมือไปลูบผมนุ่มลื่นมือตั้งแต่เมื่อไหร่

“พี่ควินไปเข้าห้องน้ำนานจัง”

“เดี๋ยวมันก็มา”

บอกพลางลูบแก้มเนียนแต่ก็ต้องผละออกเมื่อพนักงานเข้ามาเสิร์ฟน้ำ

“มันมาแล้ว ตายยากฉิบ”

แซทบอก มองเพื่อนเดินหน้านิ่งเข้ามานั่งฝั่งตรงข้าม

“ผมสั่งอาหารไปแล้ว พี่ควินจะสั่งเพิ่มมั้ยฮะ”

“ไม่”

ควินบอกปัด มองหน้าหวานแล้วก็นึกถึงสิ่งที่ทำก่อนจะเดินเข้ามาในร้าน

“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารค่ะ”

พนักงานเข้ามาเสิร์ฟอาหาร ควินตักกับข้าวใส่จานให้ ต้าร์ยิ้มขอบคุณ ลงมือทาน

แวว ตารักใคร่ห่วงใยของสองหนุ่มมองดูคนของตนทานข้าว กระตุกยิ้มอย่างเอ็นดูที่ข้าวติดอยู่ตรงมุมปาก ควินยื่นมือไปจับออกให้ เจ้าตัวยิ้มขอบคุณแล้วทานต่อ แซทมองแจกันที่มีดอกกุหลาบสีแดงปักอยู่ก่อนหันไปมองคนข้างกาย
 
“พี่แซทจะไปไหนครับ”

ต้าร์ถามเมื่อจู่ๆคนนั่งข้างๆก็ลุกขึ้นทั้งที่ยังทานข้าวไม่เสร็จ

“ห้องน้ำ”

แซ ทเดินออกจากร้านไป ต้าร์มองตามก่อนหันมาทานข้าวต่อ ควินลอบมองโทรศัพท์เป็นระยะอย่างรอเวลา สักพักใหญ่แซทก็เดินกลับเข้ามาพอดีกับที่พนักงานเข้ามาเสิร์ฟของหวาน

“พี่แซทมาพอดีเลย ของหวานมาเสิร์ฟพอดีเลยฮะ”

ต้าร์ยิ้มบอก แซทนั่งลงมองรอยยิ้มบนใบหน้าหวานก็คิดล่วงหน้าถึงตอนที่เซอร์ไพรซ์ของเขาจะมาส่ง


ทานกันไปเรื่อยๆจนอาหารและของหวานพร่อง ต้าร์ก็ยกแก้วน้ำดื่มบอกให้สองหนุ่มรู้โดยไม่ต้องถามว่าเจ้าตัวอิ่มแล้ว
ควินกับแซทมองไปที่ประตูร้านพร้อมกัน ต้าร์มองตามอย่างสงสัย

ประตูร้านมีอะไร ทำไมต้องมอง?

“ผมไปเข้าห้องน้ำนะครับ”

“อย่าเพิ่ง/อย่าเพิ่ง”

สองเสียงบอกขึ้นมาพร้อมกัน ควินกับแซทมองหน้ากันอย่างถามผ่านทางสายตาว่า

‘อะไรของมึง’

ต้าร์มองหน้าควินกับแซทสลับกันไปมา สงสัยกับท่าทีแปลกๆของทั้งคู่

“มีอะไรเหรอครับ”

ควินไม่ตอบแต่หันไปมองประตูร้านแทน แซทก็ไม่ตอบมองไปที่ประตูร้านอย่างรอคอย

“แต่ผมปวดฉี่”

สองหนุ่มหันมามอง นิ่งคิด

“ปวดมากเหรอ”

ถามออกไปแล้วควินก็อยากเอาหัวโขกโต๊ะ เพราะเป็นคำถามที่ห่วยแตกสุดๆ

“ก็ไม่มากเท่าไหร่ฮะ”

ต้าร์ตอบไปด้วยความงุนงง

“ดอกไม้มาส่งครับ คุณเนติพัทธ์”

เสียง ทุ้มนุ่มของพนักงานส่งดอกไม้บอกเจ้าของชื่อจริงที่นั่งมึนงงอยู่ ควินแสร้งตีหน้านิ่งมองท่าทีว่าคนของเขาจะทำยังไงต่อ ฝ่ายแซทขมวดคิ้วยุ่งจ้องหน้าเพื่อนเขม็ง

มันไปสั่งดอกไม้ตอนไหนวะ!

“ของผมเหรอฮะ”

ต้าร์ถามพนักงานอย่างไม่มั่นใจว่าช่อดอกกุหลาบในมือของพนักงานจะเป็นของตน

“ใช่ครับ คุณเนติพัทธ์ รบกวนเซ็นชื่อด้วยครับ”

พนักงานบอกยืนยัน

ต้าร์ มองหน้าควินกับแซท พอเห็นว่าทั้งคู่นั่งเงียบก็ค่อยๆลุกขึ้นรับปากกาจากพนักงานเซ็นชื่อไปแล้ว รับช่อดอกไม้มา พนักงานยิ้มก่อนโค้งกายขอบคุณแล้วเดินออกไป ต้าร์ค่อยๆนั่งลงมองดูช่อดอกกุหลาบขาวในมือ

ของใครส่งมา?

คำถามวิ่งวนอยู่ในหัว

“เอ่อ…ดอกไม้นี่”

“ดอกไม้มาส่งครับ คุณเนติพัทธ์”

เสียงพนักงานส่งดอกไม้เอ่ยขัดคำพูด ต้าร์หันไปมอง เบิกตากว้างอย่างตกใจที่เห็นช่อดอกกุหลาบขาวในมือของพนักงาน

กุหลาบขาวเหมือนกัน!

แซทกระตุกยิ้ม ในที่สุดเซอร์ไพรซ์ของเขาก็มา ควินมองหน้าเพื่อนก่อนส่ายหน้าด้วยคิดไม่ถึงว่ามันจะมีความคิดแบบเดียวกับเขา

“รบกวนเซ็นชื่อตรงนี้ครับ”

พนักงานยิ้มบอกพลางยื่นบิลใบเสร็จรายการพร้อมปากกาให้

ต้าร์ลุกขึ้น รับปากกาเซ็นชื่อเสร็จก็ส่งคืนให้พนักงานก่อนรับช่อดอกกุหลาบขาวมา ความคิดงุนงงสับสันตีกันวุ่นวาย

ใครส่งมาให้? ใคร? ใคร?

มองช่อดอกไม้ในมือทั้งสองข้างแล้วก็เบนสายตาไปมองสองหนุ่มที่มองมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

“เอ่อ…พี่ครับ ผม…ผมไม่รู้ว่าใครส่งมา ผม…”

“อ่านการ์ด/อ่านการ์ด”

อีกครั้งที่สองเสียงเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน ต้าร์มองทั้งคู่อย่างสับสนก่อนค่อยๆนั่งลง

ควิ นทำทีเป็นตักของหวานทานแต่ตาก็เหล่มองไปด้วย แซทก็ทำเมินเป็นไม่สนใจแต่ตาก็คอยเหลือบมอง ต้าร์หยิบการ์ดออกจากช่อดอกกุหลาบทั้งสองช่อ เปิดอ่านการ์ดใบแรก ตาเบิกกว้างเมื่ออ่านข้อความในการ์ดจบ หันไปมองควินอย่างตกใจด้วยคิดไม่ถึงว่าคนที่ส่งช่อดอกกุหลาบขาวมาให้ช่อแรก จะเป็นเขา!

คนถูกมองก็ตีหน้านิ่งทานของหวานต่อไป

หลังจากอึง ไปสักพักต้าร์ก็อ่านการ์ดจากช่อดอกกุหลาบขาวช่อที่สอง และอาการก็เป็นเช่นเดิมเหมือนตอนอ่านการ์ดใบแรก ต้าร์มองไปที่แซท รู้สึกอึ้งจนพูดไม่ออก

นี่พวกเขาสองคนเล่นตลกอะไร!

ข้อความในการ์ดทั้งสองใบไม่ใช่คำบอกรัก ไม่ใช่คำพูดสวยหรู ก็แค่การ์ดสำเร็จรูปที่พิมพ์คำว่า

Happy Valentine’s Day

และตัวย่อKกับS ลงท้ายข้างล่างการ์ด

K คือตัวย่อของควิน

S คือตัวย่อของแซท

แม้จะเขียนมาแค่ตัวย่อตัวเดียว ต้าร์ก็รู้ความหมายได้โดยไม่ต้องเอ่ยถาม

ไม่ อยากจะเชื่อ คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะสั่งดอกไม้ให้ ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะให้ความสำคัญกับวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักที่แม้แต่ตัวเองยังไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ

ต้าร์ยิ้มให้ดอกกุหลาบขาวทั้งสองช่อแล้วมองไปที่คนสั่งให้

“ขอบคุณนะครับ เซอร์ไพรซ์จริงๆ ขอบคุณมาก ผมชอบมากเลย ดอกกุหลาบขาว”

ควินกระตุกยิ้มแต่ก็ยังทำเนียนเป็นนิ่งเฉย ฝ่ายแซทก็ลอบยิ้มแต่ก็แสร้งไม่สนใจ

“ผมไม่มีอะไรจะให้พวกพี่ แต่ผมอยากบอกพวกพี่ว่า สุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับ”







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[YAOI] HEARTBREAKER P.I [3P] ตอนที่ 33 : HEARTBREAKER ตอนพิเศษHappy Valentine’s Day , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 759 , โพส : 2 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 1356
อ่านเเล้วเขิลเลยอ่าาาาาา อิอิ
Name : เอลฟ์เลือดวาย< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เอลฟ์เลือดวาย [ IP : 125.25.108.154 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2557 / 08:32

#1 : ความคิดเห็นที่ 965
น่ารักจุงเบย^ - ^
แต่สองหนุ่มน่าจะนัดกันก่อนอ่ะ????
Name : sosozee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sosozee [ IP : 110.49.240.0 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 สิงหาคม 2556 / 20:17


#2 : ความคิดเห็นที่ 310
555555555 กร้ากกกกกกกกกก
สองคนนี้ก้เริ่มอ่อนลงโคตรเยอะแล้วนี้
แถมนายเอกเรายังชอบสมยอมจูบอยู่เรื่อย
แบบนี้น่าจะไปด้วยดี ไม่น่าไม่จบแบบไม่แฮปปี้นะ 
Name : ป้าปุ๊< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ป้าปุ๊ [ IP : 118.172.72.124 ]
Email / Msn: J_j.thida(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 08:41

#1 : ความคิดเห็นที่ 309
ฉากหวานอ่า พี่ควินนี้ทะลึงอันที่จริงแล้วทะลึงทั้งคู่นั้นแหละ
แกล้งแล้วหยอกต้าร์ไม่หยุดหย่อนเลย ทำเขินแทน อ่านแล้วยิ้ม
รู้สึกดีที่อ่านฟิคก่อนไปเรียน 555555. จริงๆแล้วต้าร์ก็ทำให้พี่ควินกับพี่แซทก่อนก็ได้นะ
เราไม่ถืออยากอ่าน NC #อินี้หื่นหนัก 

ไรท์เตอร์เราแอบอยากให้ร่วมเล่มถ้าจะร่วมเราอยากจองฟิคไรท์เตอร์มว๊ากกก*0*
อยากได้อ่ะ ถ้าร่วมเล่มจะดีมว๊ากเราชอบฟิคของไรท์เตอร์และเราไม่เคย
สั่งจองฟิค ถ้ามีเราก็อยากจะได้~

ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะไรท์เตอร์
PS.  SNSD : TaeNy YulSic YoonSeo SooSun AefHyo (อันสุดท้ายเรียลจริง) #โดนถีบ
Name : Fmafia< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fmafia [ IP : 14.207.121.178 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2555 / 07:17

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android