สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{ HUNHAN ft. exo } . Prince and His Wife

ตอนที่ 26 : Prince Sehun and Princess Lulu chapter 20


     อัพเดท 5 เม.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: hunhan, sehun, luhan
ผู้แต่ง : chiffon_cake ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chiffon_cake Email : chif_cake(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/chiffon-cakez
< Review/Vote > Rating : 99% [ 233 mem(s) ]
This month views : 5,016 Overall : 591,105
27,648 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 14776 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{ HUNHAN ft. exo } . Prince and His Wife ตอนที่ 26 : Prince Sehun and Princess Lulu chapter 20 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16502 , โพส : 442 , Rating : 192 / 39 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


CRY .q 










 

Prince Sehun and Princess Lulu chapter 20

 

 

 

 

           

            แม้จะถือของสูงจนเกือบจะปิดหน้าจนมิดแต่เอสก็เด่นมากอยู่ดี เพราะรัศมีความเป็นลูกครึ่งฉายแววเด่นออกมา อีกทั้งยังมี ดาวหอตะวันตกเดินตามต้อยๆอย่างเร่งรีบแบบนี้ยิ่งทำให้เอสถูกจับตามองเป็นการใหญ่ ว่าเป็นใครกับแบคฮยอน กิ๊ก? แฟน? คนรัก?

 

          แล้วลอร์ดชานยอลล่ะคะว่าที่เลดี้แบคฮยอน?!!!!

 

            นักเรียนหญิงเอ็กโซแพลเน็ตหลายคนพากันคิดแบบนี้ในใจ ข่าวลือเรื่องแบคฮยอนจะกลายเป็นเลดี้มีเยอะจริงอะไรจริงเนื่องจากทหารก็ไม่ใช่พวกปากอยู่เฉยๆถ้าเป็นเรื่องของขุนนางแบคฮยอน พูดกันสนุกปากทุกวัน ทั้งชื่นชม ทั้งแชร์รูปให้กันดูเป็นกิจวัตร เรื่องลอร์ดของพวกเขาให้ความสนอกสนใจขุนนางแบคฮยอนจึงกลายเป็นประเด็นได้โดยง่าย และเมื่อเข้าหูพวกผู้หญิงที่กว่าครึ่งเป็นแฟนคลับของลอร์ดชานยอลคนโสด . . มีหรือข่าวจะไม่กระจายเป็นไฟลามทุ่ง

            แต่ไหงคนที่ตกอยู่ในข่าวกลับต้องมาเดินตามลูกครึ่งหนุ่มตัวสูงที่หล่อมากหล่อมายจากโรงเรียนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นอริด้วยเล่า . .

 

            “เอาคืนมานะโว้ย” พูดเป็นครั้งที่ล้าน . . เอสก็ไม่ยอมคืนถาดที่บรรจุถุงขนมทำสำเร็จให้แบคฮยอน

 

            “ไม่” เอสก็พูดเป็นครั้งที่ล้านเช่นเดียวกัน

            “เอาคืนมานะ ถ้าไม่อย่างนั้น . .” แบคฮยอนมองซ้ายมองขวาอย่างหาทางออก

            “ถ้าไม่อย่างนั้น . . จะทำอะไร . .

          “จะ . . บอกทหาร”

 

            ตำรวจเป็นที่พึ่งของประชาชนฉันท์ใด

            ทหารก็เป็นที่พึ่งของนักเรียนเอ็กโซแพลเน็ตฉันท์นั้น . .

 

            “ได้ข่าวว่ากำลังจะเป็นเลดี้ . . ก็เลยใช้เรื่องนี้มาเป็นอาวุธสินะ” เอสพูดกับแบคฮยอนน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ แต่เจ้าตัวก็รู้อยู่ว่าเขาไม่ได้เจ้าเล่ห์เหมือนที่เขาพูดออกไป เขากำลังคิดมากกับมันมากเลยทีเดียว . .

 

            คิดมากอยู่นาน . . ตั้งแต่ที่เห็นข่าวลือในเว็บไซต์ของโรงเรียนนี้แล้วล่ะ

 

            ดูเหมือนไฟลามทุ่งนั้นจะลามไปถึงดาวงูด้วย . .

 

            “เอาคืนมา” แบคฮยอนไม่ตอบ . . แต่เอื้อมมือจะแย่งของ

            “มันหนัก . .” เอสเอามือเหวี่ยงหลบ “. . จะถือให้”

            “ฉันถือได้!

            “จะถือให้”

            “เอ๊ะ!

            เอสไม่พูดอะไรต่อ  . . ได้แต่ยิ้มกับใบหน้าโกรธของแบคฮยอน . .

 

            สายตาของคนนอกที่มองมา . . เหมือนคนจีบกันชะมัด แบคฮยอนก็ตัวเล็ก เอสก็ตัวสูง . . ทุกสิ่งทุกอย่างเลยลงตัวเป๊ะไปหมด . .

 

            “ขอโทษนะครับ”

 

            ทหารเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังเอส . . หยิบของไปจากมือเอส จนเจ้าตัวที่ไม่ได้ตั้งตัวเผลอยกมือขึ้นทั้งสองข้างราวกับโจรที่โดนจับได้ว่ากำลังขนของเถื่อน

 

            มาจากไหนวะ . .

           

            “คุณจะทำให้นักเรียนของเราทำงานล่าช้า . .

 

            ทหารบอกกับเอส . . ผายมือไปทางแบคฮยอนให้เดินตามทหารที่ขนของไปก่อนหน้า

 

            เดี๋ยวนะ . . นี่มันอะไรกัน . .

 

            ทหารเป็นที่พึ่งของนักเรียนเอ็กโซแพลเน็ตโดยไม่ต้องร้องขอ . . ได้ยังไง!!!!!!!!

 

            เอสทำหน้างงไม่เข้าใจ . . แต่คนที่งงกว่าดูเหมือนจะเป็นบยอนแบคฮยอน . .

 

            “ตามมาสิครับ!” ทหารพูดเสียงกระตือรือร้นขึ้นเมื่อข้างหน้าคือแบคฮยอนขวัญใจของพวกเขา . .

           

            คนถูกเรียกไม่แน่ใจว่าควรทำยังไง แต่ก็เดินไปตามที่ทหารผายมือส่งไป มองซ้ายมองขวาไม่รู้โผล่มาจากไหนอีกสองสามคน เดี๋ยวนะ นี่เขาไม่ใช่เลดี้เหมือนคยองซูนะเฟ้ย ไม่ต้องมีทหารสองสามคนล้อมแบบนี้ก็ได้มั้ง . .

 

            เอสยิ้มนิดๆ รู้อยู่แล้วว่าตัวเองต้องโดนแบบนี้ . .

 

            แต่เขาก็เดินตามไปอยู่ดี . . ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน . .

 

            แบคฮยอนไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องโดนคุ้มครองแบบนี้ ไอ้เรื่องที่จะเรื่องทหารมาช่วยนั้นเขากะจะกุเรื่องขึ้นมาหลอกเอสให้ส่งของมาให้เขาสักที ไม่คิดว่าจะมาจริงๆ . .

 

            กำลังจะอ้าปากถามทหาร . . ทว่า . . อะไรบางอย่างทำให้เขาหุบปากฉับ

 

            ตรงไหล่ของทหารที่ปกติจะมีผ้าสีเขียว เมื่อมีงานวุ่นวายแบบนี้พวกเขานำเข็มกลัดรูปสัตว์เลี้ยงประจำตัวของลอร์ดมาติดเพื่อให้รู้ว่าเขานั้นสังกัดลอร์ดคนใด . .  

 

            จากที่แบคฮยอนมองดูแล้ว . . เขาคิดว่าเขาไม่น่าถามอะไรดีกว่า

 

            ลอร์ดจงอินเป็นเข็มกลัดลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์

 

 

            ลอร์ดชานยอลเป็นไซบีเรียนฮัสกี้ . .

 

 

          ทหารคนนี้สังกัดลอร์ดชานยอล . . 







 

            ดูเหมือนคนที่ลู่หานควรจะนำทางคนนี้ไม่ได้อยากจะมาเที่ยวเอ็กโซแพลเน็ตเลยสักนิด

            เหมือนเขามากวนประสาทลู่หานมากกว่า . .

            อะไรคือให้เขาพาเดินไปแถวๆโซนบูธปีหนึ่ง และก็เลี้ยวไปหาบูธปีสาม ไปหอสมุดวกไปสวนมิราเคิลอินดีซิมเบอร์ . .

            “ตกลงนายต้องการอะไร” ลู่หานถามออกมาในที่สุดตอนที่พวกเขาเดินผ่านน้ำพุตอนกลางวันแสกๆ ตรงจุดนี้ไม่ใช่ส่วนที่เป็นงานโอเพ่นเฮาส์เลยไม่มีบูธอะไรเลย แต่ก็มีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นหลายส่วนมาโยนเหรียญขอพรองค์ราชาโอซึงฮยอนอยู่ . .

            “ก็เที่ยวโรงเรียนนายไง” เรย์ยิ้มแฉ่งอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ลู่หานไม่เคยชอบรอยยิ้มนั้น เพราะรอยยิ้มนั้นทำร้ายเพื่อนนักเรียนเอ็กโซแพลเน็ตของเขามานักต่อนัก

            “แล้วอยากไปไหนต่อ  . .

            “ไม่แล้ว . . เหนื่อย” เรย์พูดและก็นั่งตรงม้านั่ง

            ลู่หานลังเล . . มองซ้ายมองขวาไม่รู้จะเอายังไง บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเขาคือตัวอันตรายอย่างยิ่งยวดไม่ควรเข้าใกล้ . .

            “จะไม่นั่งหรือไง . . ไม่เมื่อยเหรอ”

            และเพราะใครกันล่ะวะที่ทำให้เขาเมื่อย . . ลู่หานกลอกตาขึ้นไปข้างบนก่อนจะนั่งลงข้างๆเรย์ นั่งแบบห่างออกไปมาก ชนิดที่ว่าขายาวๆของเรย์ถ้าพาดไปตามม้านั่งก็ไม่ถึงลู่หาน

            “ห่างไปมั้ย”

            ลู่หานชักสีหน้าเมื่อได้ยินคำทักท้วงนั้น “นายคือคนที่ไม่ควรอยู่ใกล้”

            “ฉันน่ากลัวเหรอ ไปได้ยินอะไรมาล่ะ”

 

            ไม่ได้ยินก็พอจะเดาออกจากการกระทำ ร้ายกาจปานนั้นจะน่าคบได้ยังไง  ..

 

            “ฉันสังเกตนะ . . นายหน้าตาแบบนี้ . .” เรย์มองลู่หาน อันที่จริงเขาก็มองลู่หานมาตั้งนานแล้วตั้งแต่ที่ออกมาจากบูธปีสองห้องบีด้วยกัน ลู่หานเป็นผู้ชายที่สวยน่ารัก ทำเอาคนที่เดินสวนไปมาตะลึงได้แต่เขามีรัศมีของคนที่ทุกคนไม่ควรเข้ามายุ่งด้วยเป็นอย่างยิ่ง

 

            คนขององค์ชาย . .

 

            “แต่ไม่มีใครกล้ายุ่งกับนายเลย . .” เรย์พูดไปเรื่อยๆแม้จะรู้เหตุผลนั้นดี แต่แหงล่ะ เขาแค่รู้สึกหมั่นไส้ “ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้แม้จะทำหน้าว่าอยากเต็มที และนายเองก็ . . ไม่เข้าใกล้คนอื่น”

            “

            “มันเป็นเพราะอะไร”

 

            ลู่หานมองไปที่น้ำพุ เขารู้คำตอบข้อนั้นดี  . . แต่เขาไม่คิดว่าเขาควรจะพูดกับเรย์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหนก็ตาม “จะไปไหนต่อรึเปล่า”

           

            “เฮ้ . . ตอบมาสิ”

 

            เรย์ดันเป็นคนดื้อเอาแต่ใจ . . ไม่ได้แตกต่างอะไรจากคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นนายเหนือหัวของลู่หาน . .

 

            “ก็จะเพราะอะไรซะอีก  . . ก็ฉันเป็นนางกำนัล . .

 

            เรย์ได้ยินดังนั้นก็อดรู้สึกสะอึกไมได้ . .

 

            รู้อยู่แล้ว . . แต่ได้ยินจากปากของลู่หานเองมันรู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้

 

          บ้าน่า . .มีแต่ไอ้เอสเท่านั้นแหละที่บ้าชอบคนในรูปภาพ . .

 

          “แม้จะฟังดูตลกแต่ฉันไม่ควรเข้าใกล้ผู้ชายคนไหนทั้งนั้น . . นอกจาก . .

 

            “ไอ้เซฮุน” เรย์ต่อประโยคให้ . . น้ำเสียงไม่สบอารมณ์

 

            “นายไม่ควรจะเรียกเขาว่าอย่างนั้น”

 

            “มันไม่ใช่องค์ชายจริงๆสักหน่อย”

 

            “แต่ที่นี่นับถือเขาเป็นองค์ชาย” อยู่มาได้ประมาณเดือนกว่า ลู่หานซึมซับวัฒนธรรมประเพณีของที่นี่ไปแล้วทีละนิดๆจนเชื่อสนิทว่าเซฮุนนั้นคือองค์ชาย และคริสคือองค์ราชา แม้จะไม่ใช่ความจริงเหมือนอย่างที่เรย์พูด ทว่า . . ทั้งสองคนนี้ก็ทำตัวไม่ได้ต่างจากการไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์เลยสักนิด

 

            และชาวเอ็กโซแพลเน็ตก็คิดแบบนั้นกันมาเนิ่นนาน . . ร้อยกว่าปีเข้าให้แล้ว . .

 

            “มันให้อะไรนักเรียนที่นี่มากมายงั้นเหรอ ถึงได้พากันเรียกมันว่าแบบนั้น”

 

            “

 

            “ฉันเห็นวันๆมันมีแต่โดดเรียน สูบบุหรี่ ไม่เที่ยวมาร์เก็ทก็มั่วหญิง นั่นน่ะเหรอองค์ชาย”

 

            ใช่เหรอ . .

 

            ลู่หานยังไม่ค่อยได้เห็นเซฮุนในมุมนั้นสักเท่าไหร่

 

            แต่ถ้าใช่จริงๆ . . ยังไงเซฮุนก็เป็นองค์ชายอยู่วันยังค่ำ . .

“อย่ามาว่าองค์ชายนะ!

ลู่หานพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่น เขาดูไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ . .

 

ก่อนหน้านี้เซฮุนจะเป็นยังไง . . จะเลวร้ายแค่ไหน เขาไม่รู้

 

รู้แค่ว่าการปกป้องเซฮุนคือหน้าที่ของนักเรียนเอ็กโซแพลเน็ต

 

หน้าที่ของนางกำนัล . .

         

“ปกป้องมันดีจังเลย . .” สะอึกที่โดนทัก . .  แต่นั่นก็เป็นความจริงที่ลู่หานเพิ่งทำ

 

 

 “อยากรู้จริงๆว่าปกป้องมันเพราะอะไร .  . เพราะเป็นนางกำนัลของมัน”

           

 

“หรือเพราะชอบมันกันแน่ . .

 

เรย์ตวัดสายตามาหาลู่หาน มือทั้งสองข้างของผู้นำโรงเรียนอริกำหมัดแน่นอยู่เหนือตัก . . แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนถูกถามสะดุ้งสะเทือนตื่นกลัวกับท่าทางน่ากลัวนั่น

ในหัวของลู่หานกำลังคิด  .  . ถึงสิ่งที่เรย์พูด

 

ชอบเหรอ . .

 

“นายนอกเรื่องมามากพอแล้วนะ” ลู่หานเตือนเรย์ “บอกมาว่าอยากไปไหนอีก แล้วฉันจะพาไป”

“นายจงใจเลี่ยงคำถามฉัน”

“ฉันไม่ได้มีหน้าที่ตอบคำถามนาย นายให้นำทาง ฉันก็แค่นำทาง แค่นั้น  ..

 

ดูเอ๋อๆในบางที แต่ก็ไม่ได้โง่ . .

 

“แค่นำทางใช่มั้ย . .” เรย์ถามย้ำ

“อืม”

 

 

“งั้นก็ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีล่ะ”

 

 

 

 

 

 

 

แขกผู้ใหญ่มาวันอื่นไม่ได้เหรอ

เป็นคำถามที่อยู่ในใจของเซฮุนมานานแล้ว นานเป็นสองชั่วโมงแล้ว เขานั่งเขย่าขาที่ใต้โต๊ะโดยมีราชาคริสอยู่ข้างๆ ดูเหมือนคริสจะเคยชินกับผู้ใหญ่ในแวดวงธุรกิจเป็นอย่างดีเห็นนิ่งฟังและก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตอบคำถามชัดเจนและดูมีเหตุมีผล

ไม่เหมือนเซฮุน . . ที่อยากออกไปจากตรงนี้เต็มแก่

คนพวกนี้ทานอาหารกลางวันกันมาแล้ว . . แต่เขามีแค่คุกกี้สองชิ้นฝีมือลู่หานอยู่ในท้อง

มันเป็นความรู้สึกที่ทรมาน ทั้งอึดอัด และก็หิว

 

และที่สำคัญ  .. เขายังโดนคิมจงแดยึดโทรศัพท์มือถืออีกด้วย ท่านพ่อของเขาสั่งพ่อจงแดและพ่อจงแดก็สั่งจงแดอีกทีให้มายึดโทรศัพท์เขาไป . .

 

ก็แค่จะส่งเมสเสจหาแมวน้อยเอง . .

 

“เซฮุน ไม่เอาน่า” คริสแอบกระซิบกับเซฮุน ตามองไปข้างหน้าแต่คำพูดนั้นพูดกับเซฮุนโดยตรง

“เมื่อไหร่จะเสร็จ” ได้ยินเสียงผู้ใหญ่คุยกันและก็หัวเราะลั่นห้อง เซฮุนได้แต่กลอกตาขึ้นบนเพดาน และก็สั่นขา

“อีกไม่นานหรอก”

“หิวข้าว”

“นี่โดดงานไปยังไม่ได้ไปกินข้าวอีกเหรอ”

“ไปกินคุกกี้มา”

“หา . .” คราวนี้คริสถึงกับหันมา “ . .คุกกี้”

“ฝีมือแมวน้อย”

ราชาแห่งเอ็กโซแพลเน็ตขมวดคิ้วไม่ค่อยเข้าใจ จงแดเลยเข้ามากระซิบบอกคริสว่าแมวน้อยสำหรับเซฮุนคืออะไร  . .

 

โธ่ นึกว่าจะเลี้ยงแมวจริงๆ . .

 

ใครพาเรียกแบบนั้นกันนะ . .

 

“อร่อยมั้ยล่ะ” ยิ้มนิดๆแล้วเหลือบมองไปที่น้องชายที่ตอนนี้กำลังทำหน้าเหมือนเด็กเอาแต่ใจแม้ภายนอกจะดูหล่อเย็นชาแค่ไหน . .

“ไหม้นิดๆ” เซฮุนกระซิบ มองซ้ายมองขวากลัวลู่หานจะอยู่แถวนี้ ซึ่งจะอยู่ได้ยังไง นอกจากทหารรักษาพระองค์ของเชื้อพระวงศ์สองคนแล้วยังมีการ์ดในชุดดำตัวจริงของท่านพ่อท่านแม่และก็อาคันตุกะบิ๊กเบิ้มทั้งหลาย

“หึ” คริสอยากจะหัวเราะออกมาเยอะๆแต่ก็ทำไม่ได้ . .

“แต่ก็อยากทานอีก” เซฮุนพูดต่อ “หิวจังว่ะ”

คริสมองซ้ายมองขวาก่อนที่จะเรียกจงแดให้เข้ามาใกล้ๆ . . จงแดพยักหน้าแล้วเดินไปข้างนอก ไม่นานนัก อาหารว่างที่จะเสิร์ฟให้อาคันตุกะก็เข้ามาหาเซฮุนแบบลับๆ . .

“แอบท่านพ่อทานละกัน” คริสพูด

เซฮุนรับมา . . และก็งับ

“โคตรหิว” เคี้ยวตุ้ยๆ . . ไม่สนใจจะส่งกับว่าเป็นขอบพระทัยไปให้คริส ซึ่งคริสก็ไม่ได้หวังที่จะได้ยินคำนั้นจากปากเซฮุนหรอก . .

 

แค่เห็นน้องอิ่ม . . เขาก็รู้สึกดี . .

 

และวันนี้ก็รู้สึกดีมากด้วยที่น้องยอมพูดกับเขาดีๆ แปดชาติได้มั้งที่เซฮุนจะพูดดีๆกับเขาแบบนี้

 

นับตั้งแต่เรื่องอี้ชิงคราวนั้น . .

 

“ได้ยินมาว่า . .” เซฮุนเหลือบไปมองท่านพ่อ ก่อนที่จะทำเนียนพูดกับคริส พวกผู้ใหญ่ยังคุยและส่งเสียงเจื้อยแจ้วต่อไป . . . . เย็นนี้พี่อี้ชิงจะมีการแสดง . .

คริสกลืนน้ำลาย . . เซฮุนได้ยินทำไมเขาจะไม่ได้ยิน

คิมจงแดเอามาบอกเขาเอง เขาบอกว่าเขาเอามาจากคนสนิทของนางในจางอี้ชิงอีกที . .

 

สองคนนี้นี่มันยังไง ?

 

“จะไปถามว่าจะเสด็จไปดูมั้ย . . แต่จะบังคับ . . ว่าให้ไปดู” คราวนี้เซฮุนที่นั่งข้างๆถึงกับตวัดสายตามาข่มขู่ ทำให้คนเป็นพี่ถึงกับตกใจ

“อย่าเย็นชากับพี่อี้ชิงนัก”

“ทำร้ายเขาก็เหมือนทำร้ายความรู้สึกของผม . .

. . ที่เคยมี”

 

พูดแล้วก็ยกน้ำขึ้นดื่มแล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ

 

 

คริสอยากบอกเซฮุนว่าเขาเลิกเย็นชากับอี้ชิงตั้งนานแล้ว ไม่สิ ลดความเย็นชาลงมาทีละนิดต่างหาก เขาไม่ใช่คนหวาน ไม่ใช่คนที่ชอบแสดงออก และที่สำคัญตำแหน่งราชาและก็ทายาท(ปลอม)ของตระกูลโอทำให้เขาไม่มีเวลาแม้กระทั่งกระดิกตัว . .

 

ค่อยๆเป็นค่อยๆไป . .

 

ไม่รู้ว่าอี้ชิงจะรอเขาไหวมั้ย . .

 

บางทีเขาก็คิดว่าเขาเป็นคนที่เห็นแก่ตัวคนหนึ่ง . .

 

“ไม่ไหวแล้วเว้ย” จู่ๆเซฮุนก็ลุกขึ้นยืน . . เดินเข้าไปกระซิบข้างหูท่านแม่ ที่ขอได้ง่ายกว่าท่านพ่อเยอะหลายขุม

            โอซอนมีมองเซฮุนด้วยตาที่หรี่ลง แต่ก็เข้าใจว่างานลูกมันเยอะนักเยอะหนา แม้จะเป็นเชื้อพระวงศ์แต่ก็ควรมีเวลาได้ไปเที่ยวดูงานบ้างอะไรบ้าง . .

           

            คริสกับเซฮุนจึงถูกปล่อยออกมาหลังจากนั้น . .

 

            คริสเดินแยกไปอีกทางกับจงแดและก็จงอินที่มายืนรอ ส่วนเซฮุนนั้นมีชานยอลที่มายืนคอยอยู่แล้ว

 

            ท่าทางชานยอลหงุดหงิดกับอะไรบางอย่าง . .

 

            “กินรังผึ้งรังแตนมาอีกแล้วเหรอ” ทักเลยเดินนำหน้าไป เซฮุนมีชานยอลและก็ทหารตามมาเป็นพรวน คนละทางกับคริสที่มีทหารตามไปเป็นพรวนเช่นกัน . .

            “เปล่า . .

            “แล้วข้างนอกมีอะไรที่เป็นปัญหางั้นเหรอ ทำไมนายหงุดหงิดขนาดนั้น”

 

          เพิ่งสั่งทหารไปเขี่ยเอสให้ออกจากขุนนางแบคฮยอนมา . .

 

          นั่นแหละคือสิ่งที่ชานยอลอยากตอบ แต่ก็ตอบไม่ได้ กลัวเสียฟอร์ม

            แค่ทหารรู้ก็อายจะแย่ แต่เมื่อทหารรู้ว่าเซอร์เพนส์เนเปียร์นายหนึ่งเข้ามาใกล้ขวัญใจของพวกเขา แค่สั่งวินาทีเดียว รองเท้าหนังของทหารก็ออกฝีเท้าเดินไปข้างหน้าแล้ว ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก . .

 

            “คือว่า . .

            “ถ้าเป็นเรื่องขุนนางแบคล่ะก็  . . ฉันเข้าใจ” เซฮุนยักไหล่ “แมวน้อยปากไม่จัดขนาดนั้นยังยากเลย”

            “อะไรนะพะย่ะค่ะ  ..

            “เสียงนกน่ะ . . บินผ่านหัวไปเมื่อกี้”

 

            ปล่อยมุขอะไรวะ . .

             แต่ชานยอลคิดว่าเขาได้ยินไม่ผิด . .

 

            ตอนแรกเขาคิดว่าเซฮุนเป็นเด็กหวงของเหมือนปกติ

 

            แต่พอฟังคำพูดเมื่อกี้แล้ว . . ไม่แน่อาจจริงจังมากกว่านั้น . .

 

             “องค์ชาย . .” จู่ๆลอร์ดจงอินเดินเข้ามาขวางหน้าเซฮุน . .

 

            ชานยอลออกรับหน้าแทนก่อน เดินเข้ามาขวางเซฮุนเอาไว้แล้วถาม “มีอะไร” เมื่อกี้เห็นเดินไปกับราชาหยกๆทำไมกลับมาอีก . .

 

“แย่แล้ว . .” จงอินรำพึงออกมา

 

“อะไรแย่ . .

 

“คือว่า . .” เมื่อมองหน้าองค์ชายแล้วจงอินรู้สึกพูดออกมาได้อย่างยากลำบาก

 

กลัวอารมณ์องค์ชายผู้นี้ . . ไม่รู้เมื่อฟังแล้วจะออกมาในรูปแบบไหน           

 

“ทหารสองคนนี้ . .” จงอินพยักเพยิดไปที่ทหารที่ยืนตามระเบียบพักอยู่ข้างหลังเขา แม้ตัวจะแข็งหน้าจะเชิดตามแบบระเบียบทหารเด๊ะๆ แต่มีใบหน้าลุ้นแปลกๆ . .
            “ทหารของเลดี้นาย ไม่ใช่เหรอ” อันนี้ชานยอลเป็นคนพูด

“ใช่ แต่เมื่อกี้เขาไม่ได้ตามเลดี้ของฉัน” จงอินหันมาหาเซฮุน “สองคนนี้ไปตามนางกำนัลขององค์ชายมา แล้วคลาด . . คยองซูเป็นคนสั่งให้ตาม”

“ตามทำไม . . ทำไมต้องตาม” เซฮุนผลักชานยอลออกจนคนร่างสูงต้องถอยห่างให้เซฮุนพูดกับจงอินตรงๆ

“เซอร์เพนส์เนเปียร์ครับ” จงอินตอบ

 

เซฮุนชักสีหน้า . .

 

มือสองข้างเริ่มกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินชื่อโรงเรียนนั้น

 

“ปาร์คเรย์ . . อยู่กับคุณนางกำนัลสองคน . .

 


“และไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแล้ว”

 

 

“เชี่ย” ชานยอลสบถออกมาอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ . .

 

ขุนนางแบคฮยอนก็คิดจะสอย . .นี่ยังจะมาสอยคุณนางกำนัลอีก

 

สงคราม . .เห็นๆ

 

ทุกคนรอเซฮุนปะทุระเบิด . . ทว่า . .เซฮุนใจเย็นกว่าที่ทุกคนคิด

 

“ทหาร . .” ทุกคนตั้งใจฟังรอรับคำสั่งจากเซฮุน “ทหารที่ไม่มีหน้าที่ตอนบ่าย . .

 

ทหารทุกนายขมวดคิ้ว . .

 

. . ตามฉันมา”

 

“เดี๋ยวนะ องค์ชาย หมายความว่าไง”

“พวกผมช่วยกันไปตามหาคุณนางกำนัลได้นะครับ”

 

อัศวินไลน์แย่งกันพูด จนเซฮุนต้องยกมือปราม “เปิดโลกอัศวินตอนบ่ายไง ลืมแล้วเหรอ”

 

เวร . .

 

ลืมไปเสียสนิท

 

ชานยอลกับจงอินต้องไปแสดงความสามารถพิเศษให้นักเรียนโรงเรียนอื่นดูในตอนบ่าย . . โชว์ศักยภาพของลอร์ดแห่งเอ็กโซแพลเน็ต

 

โดดไม่ได้อย่างเด็ดขาด . .

 

“เมื่อได้ยินแล้วก็ตามมา” เซฮุนเดินนำไป . . โดยทิ้งให้ชานยอลกับจงอินอยู่ด้านหลัง

 

“แต่ว่า . .

 

“เขาเป็นคนของฉัน ฉันจะตามหาเขาเอง” เซฮุนหันมาพูดทิ้งท้ายก่อนเดินจากไปจริงๆ

 

มีทหารเพียงส่วนหนึ่งที่ตามเขาไป และส่วนใหญ่มีหน้าที่ตอนบ่ายกันหมด  . .

 

“ให้ตาย . .

 

“น่าจะมีกฎระเบียบเรื่องไม่ให้เซอร์เพนส์เนเปียร์เข้า . .

 

สองลอร์ดบ่นพึมพำกันสองคน ก่อนที่จะเดินนำทหารของตนไปยังลานฝึกทหารที่พวกเขามีหน้าที่กันในบ่ายนี้ . .

 

“นายสองคน” จงอินไม่ลืมที่จะเดินมาหาทหารของคยองซู

 

 

” หน้าซีดเผือด รู้เลยว่ากำลังจะถูกลงโทษ

 

“ยืนอยู่ตรงนี้ . .จนกว่าฉันจะบอกให้เลิกยืน”

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันทุกจุดแล้วเหรอ!!!!!” ระเบิดลงของจริงอยู่ตรงนี้ . .ตรงบริเวณตึกรักษาความปลอดภัยของเอ็กโซแพลเน็ต จอทีวีฉายภาพจากกล้องวงจรปิดที่หลายคนคอนเฟิร์มว่าติดเอาไว้แล้วแทบทุกจุด แต่ทำไมเซฮุนถึงมองไม่เห็นลู่หาน “แล้วทำไมฉันไม่เห็นนางกำนัลของฉันล่ะ!!!

“องค์ชายครับ . .

“หาให้เจอ!

เดินไปเดินมาเหมือนคนหมดหนทาง หลังจากที่เดินหาด้วยเท้าเปล่าๆทั่วทั้งงาน โยนเสื้อนอกชุดพิธีการทิ้งเหลือเพียงแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวชุ่มเหงื่อ ก็ยังไม่เห็นลู่หานหรือวี่แววนักเรียนชุดดำอย่างเรย์ แม้จะสวนทางกับนักเรียนดาวงูหลายครั้งจนอยากจะจับมามัดรวมกันให้หมดอย่างพาลๆแล้ว เซฮุนก็ไม่มีทีท่าว่าจะมองเห็นเรย์ที่อยู่กับลู่หานเลย

 

นี่มันบ้าอะไรกัน

 

สิ่งที่เขากลัวที่สุด

 

คือประวัติศาสตร์ซ้ำรอย . .

 

ทำไมเอ็กโซแพลเน็ตถึงหวาดหวั่นเซอร์เพนส์เนเปียร์นักหนา . .

 

 

เพราะอะไรน่ะเหรอ

 

 

 

พวกนี้เป็นเพียงโรงเรียนเดียวที่กล้าจับนักเรียนเอ็กโซแพลเน็ตไปกักขังหน่วงเหนี่ยว บีบคั้นเอาข้อมูลของโรงเรียนไปให้พวกมัน . .

 

 

ไม่รู้ว่าใช้วิธีไหน . .

 

 

แต่คนที่โดนหวาดกลัวจนสติแทบไม่มีเหลือ . . ตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลทางประสาท

 

 

เป็นเหตุการณ์ที่นักเรียนเอ็กโซแพลเน็ตอยากลืม . . มันเกิดขึ้นในรัชสมัยของราชาองค์ก่อนหน้าราชาคริส และนั่นทำให้ทุกคนในเอ็กโซแพลเน็ตหวาดหวั่นกับนักเรียนโรงเรียนนี้ โดยเฉพาะลอร์ดกับเชื้อพระวงศ์ คนที่รู้ตื้นลึกหนาบางดียิ่งกว่าใคร . .

 

 

เซฮุนไม่อยากให้ใครโดนอะไรแบบนั้นอีกครั้ง . .

 

 

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม . .

 

 

และยิ่งเป็นแมวน้อยของเขาด้วยแล้ว . .

 

 

ให้ตายเถอะ เขารู้สึกเหมือนเขากำลังจะเป็นบ้า . .

 

 

“ไอ้เชี่ยเอ๊ย!!!!!!!” แฟ้มเอกสารบนโต๊ะหน้าจอทั้งหลายทั้งแหล่ร่วงกราวลงมากับพื้นด้วยฝีมือของโอเซฮุน “หาให้เจอ ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาให้เจอ!

 

“องค์ชาย ใจเย็นๆนะครับ ตอนนี้ทหารกำลังเข้าคลอบคลุมพื้นที่ทุกจุด”

 

“ทุกจุดอะไร ทำไมยังไม่เจอ”

 

“เพราะโรงเรียนเรากว้างน่ะสิครับ”

 

เซฮุนหันไปมองคนพูด สายตาเหมือนจะฆ่าคนได้ . .

 

          บังอาจเถียงองค์ชาย . .

 

ทหารข้างหลังเตรียมเข้าไปสั่งสอน . .แต่เซฮุนยกมือห้าม . .

 

“ไม่ต้อง เรื่องแมวน้อยสำคัญกว่า . .” เซฮุนพูด ก่อนจะหรี่ตามองคนผู้นั้น “นายชื่ออะไร”

 

“กระหม่อม . . ชื่อ . .” รู้สึกแปลกๆที่โดนเซฮุนถามชื่อ แต่ก็ต้องตอบ . . “โค้ดเนมได้มั้ยครับ”

 

ไอ้พวกทำงานที่แบบนี้ต้องมีโค้ดเนมอยู่เรื่อย . .

 

“อืม จะอะไรก็ช่างเถอะ ว่ามา”

 

“โฟร์ทีนพะย่ะค่ะ”

 

“สิบสี่?”

 

 

“ถ้านายหาแมวน้อยไม่เจอในสิบสี่นาทีนี้ . . เตรียมตัวลดขั้นเป็นสามัญชนได้เลย”

 

ไม่ได้โดนลงโทษ . . แต่งานเข้าเต็มๆ

 

โฟร์ทีนหันหน้าเข้าหาแผงควบคุม . .หมุนกล้องตามหาลู่หานใหญ่เลย เซฮุนได้แต่ฮึดฮัดออกมาอย่างอารมณ์เสีย ปัดมือปฏิเสธใครหลายคนที่เสิร์ฟน้ำเสิร์ฟท่าให้ เพราะเมื่อกี้เซฮุนเดินตามหาลู่หานอยู่นานมากจริงๆ แต่ก็ไม่เจออะไรเลย . .

 

“องค์ชาย . . ลอร์ดชานยอลมีเรื่องจะคุยด้วยครับ” ทหารนายหนึ่งยื่นโทรศัพท์ส่วนตัวของเขาให้เซฮุน ทำให้เซฮุนนึกได้ว่าโทรศัพท์ของเขาอยู่กับจงแด

 

“เออ” เขารับสายแบบนี้

 

“องค์ชายไม่ต้องตามหาคุณนางกำนัลแล้ว”

 

“เขาอยู่ริมสนามตรงลานฝึกทหาร”

 

           

 

            “กับปาร์คเรย์ . .

 

          เซฮุนกำโทรศัพท์แน่น

 

            ด้วยความขาดสติเขาโยนโทรศัพท์ของทหารคนนั้นทิ้งไปเลย . .

 

            และเพราะโยนแรงกระทบผนัง มันถึงพังและแตกเป็นเสี่ยงๆ

 

            เซฮุนเดินนำไป โดยมีทหารอีกคนปลอบทหารคนที่โทรศัพท์พังเดินตามหลังไปด้วย . .

 

 

 

 

 

 

 

 

            “ทำไมคนเยอะอย่างงี้วะ . .” ชานยอลพูดขึ้น เขาอยู่กลางสนามกับจงอิน หลังจากที่คุยโทรศัพท์กับเซฮุนเสร็จเขาก็สั่งให้ทหารไปล้อมหน้าล้อมหลังเรย์กับลู่หานเอาไว้ ทั้งคู่มาด้วยกัน นั่งข้างกันที่ริมสนาม ดูเหมือนจะมาดูศักยภาพของอัศวินเฉกเช่นเดียวกันกับคนอื่นๆ . .

            “ไม่รู้สิ เขามาดูนายมั้ง” จงอินยืดเส้นยืดสาย ไม่ลืมที่จะมองหาโดคยองซู ซึ่งไม่นานนักเขาก็เห็น คยองซูมากับ . . แบคฮยอน “เห้ย เมียฉัน เอ๊ย . . เลดี้ของฉัน มากับขุนนางแบค!

 

            ชานยอลหันขวับไปคอแทบหัก

 

            จริงๆด้วย . .

 

            ขุนนางแบคฮยอน . .

 

            ไม่นานเอสก็ตามมาติดๆ แต่ก็ไม่ได้ติดอะไรมากมายนักดูเหมือนจะมาแบบห่างๆมากกว่ากับเพื่อนเซอร์เพนส์เนเปียร์ของเขา . . เอสกับเพื่อนนั่งอยู่เหนือแบคฮยอนกับคยองซู และดูเหมือนจะแซวแบคฮยอนอยู่เรื่อยๆ . .

 

            “แมร่ง” จงอินคว้าปืนสั้นแถวนั้นเตรียมยิงดาวงูเรียงตัว “เลดี้ข้า . . อย่ามายุ่งนะเว้ย”

 

            “เห้ย” ชานยอลปราม . . “ใจเย็นน่า”

 

          คนที่บอกให้คนอื่นใจเย็นแต่เตรียมหยิบปืนลูกซองออกมาเหมือนกันคืออะไร . .

 

          “ไม่มีทหารอยู่กับคยองซูฉันรู้สึกไม่ดีว่ะ ไม่มีสมาธิเลย” จงอินบ่นกับชานยอล “เดี๋ยวไปสั่งทหารแป๊บ”

 

            ลอร์ดหวงแฟนเดินไปเลยโดยไม่สนใจว่าชานยอลจะตอบรับหรือไม่ และชานยอลเองก็ไม่ได้รู้สึกว่าควรจะตอบรับอะไรหรือเปล่าเพราะตอนนี้เขามัวแต่จ้องแบคฮยอนที่หันหน้าขึ้นไปด่าเอสเรื่อยๆ และไอ้เอสตอนนี้ก็ดูเหมือนจะชอบใจที่ทำให้แบคฮยอนด่าได้

 

            ยิ่งโดนด่ายิ่งจะสนิทกับขุนนางแบคฮยอน . . ตรรกะของพวกที่จีบแบคฮยอนจะคิดแบบนี้กันแทบทุกคน

 

            ชานยอลกำลูกซองแน่น  .. ยิ่งแมร่งเลยดีมั้ย . .

 

            เมื่อถึงเวลาชานยอลกับจงอินต้องไปยืนอยู่ตรงกลางข้างๆโฆษกของพวกทหาร . . แนะนำพวกเขาสองคนว่าพวกเขาคือใครมาจากไหน มาเป็นลอร์ดได้ยังไง(อันนี้เรียกเสียงฮาได้มากทีเดียว) คนมากันเยอะมากๆ และดูเหมือนสองลอร์ดจะมองไปที่คนสองคนเท่านั้น

 

          คนที่เราก็รู้ว่าใคร . .

 

 

          ยังไม่ทันจะพูดอะไรกันจบ . . มีคนกรี๊ดออกมาเสียงดังสนั่นหวั่นไหว . . เพราะจู่ๆเซฮุนก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมคันธนูสีทองประจำตัว . . ไม่รู้ว่ากรี๊ดเพราะเซฮุนเท่ หรือกรี๊ดเพราะกลัวเซฮุนจะยิงเข้ากันแน่ . .

 

            แย่งซีนลอร์ด . . คืองานขององค์ชาย

 

            และดูเหมือนสองลอร์ดจะไม่สนว่าจะมีใครมาแย่งซีนหรือไม่

 

            แบคฮยอนกับคยองซูนั่งใกล้พวกดาวงูขนาดนั้นพวกเขาจะมีสมาธิได้ยังไง

         

          เซฮุนมองหน้าลู่หานก่อนอันดับแรก จ้องมองอยู่นานจนคนถูกมองรู้สึกตัวเล็กลงไปถนัดตา . . พยักเพยิดให้ทหารของเขาพาตัวลู่หานไปอยู่ใกล้ตัว

 

            ปลายคันศรชี้มาที่อกของเรย์

 

            “แก . .

 

            เรย์ยิ้มมุมปาก  . .

 

            รู้อยู่แล้วว่าเซฮุนจะพูดอะไร . .

 

          “มาดวลกัน . .

 

 

 

 

 

 

การโชว์ศักยภาพของลอร์ดถูกเลื่อนออกไป ลานฝึกทหารถูกจัดให้กลายเป็นลานประลองธนูสำหรับเซฮุนและก็ปาร์คเรย์แทน เรื่องนี้ถูกกระจัดกระจายไปทั่วเอ็กโซแพลเน็ตอย่างรวดเร็วตามความไวของโซเชียลเน็ตเวิร์คในสมัยนี้ จากที่มีคนเข้ามาดูสามร้อยคนบัดนี้แทบจะเป็นสามพันคน โอบล้อมไปทั่วลานฝึกทหารจนทหารต้องมากั้นให้คนเหล่านั้นอยู่ในกฏระเบียบ . .

 

คันธนูของเซฮุนเป็นสีทองแกะสลักอย่างดีพร้อมๆกับลูกธนูที่ตรงปลายเป็นขนนก ต่างจากธนูของเรย์ที่เป็นธนูธรรมดาคันธนูธรรมดาลูกศรธรรมดา

 

เซฮุนโยนธนูประจำตัวของเขาทิ้ง . . เดินมาหยิบคันธนูธรรมดาของทหารที่ไม่ได้แตกต่างอะไรจากปาร์คเรย์ . .

 

“จะพนันอะไร . .

 

ผู้นำแห่งดาวงูถามเซฮุน . .

 

เซฮุนตวัดสายตามองไปยังนางกำนัลที่ถูกจับนั่งอยู่ข้างๆลานประลอง ไม่รู้จู่ๆเลดี้คยองซูกับว่าที่เลดี้แบคฮยอนมานั่งอยู่ข้างๆตั้งแต่เมื่อไหร่ . .

 

“ไม่ . .” เขาตอบ มองไปที่เป้าอย่างมาดมั่น . . หยิบลูกศรมาที่คันธนูแล้วเริ่มเล็ง

 

ฉึก!

 

. . แค่จะแสดงให้ดูว่าไม่ควรยุ่งกับคนของฉัน”

 

กลางเป้าพอดีเป๊ะ

 

ทหารโบกธงตรงเป้าบอกว่าเซฮุนทำได้กลางเป้าเป๊ะ . .

 

เรย์ฉีกยิ้ม . . “แค่โชว์ศักยภาพ โชว์ว่าเก่ง โชว์ว่าน่ากลัว แค่นั้นเองน่ะเหรอ” เรย์เล็งบ้าง . .

 

ฉึก!

 

“มันจะไปสนุกอะไรวะ”

 

กลางเป้าพอดีเป๊ะเหมือนกัน . .

 

“ตอนแรกคิดว่าจะกวนประสาทนายเล่นๆ นานๆทีนายจะมีจุดอ่อน” สายตาของเรย์มองไปที่ลู่หาน เซฮุนมองไปที่ลู่หานและก็มองกลับมาที่เรย์ เขาเริ่มรู้สึกได้ว่าเขาโกรธขึ้นมาทีละนิด . . “แต่พอได้ลองคุย ลองอยู่ด้วยสามสี่ชั่วโมง . .

 

คนฟังเลิกคิ้ว  . . ไม่คิดว่าจะอยู่ด้วยกันนานขนาดนั้น . .

 

 

ส่งสายตาไปตำหนิลู่หานอย่างรุนแรงทางสายตา . .

 

 

“ก็น่ารักดีนี่หว่า . .

 

 

คันธนูประจำตัวถูกแย่งมาจากมือทหารและถูกหยิบขึ้นมาใช้โดยมีลูกศรเตรียมพร้อม ปลายลูกศรชี้ไปที่ปาร์คเรย์อย่างจริงจัง

 

 

ทั้งสนามกรี๊ด . .

 

 

ทุกคนที่นั่งอยู่ลุกขึ้นยืนอย่างตกใจ . . กลัวว่าองค์ชายจะทำอะไรเรย์เข้า

 

 

เรย์ไม่ได้กลัวปลายคันศรอันนั้น . . ไม่ได้กลัวเลยสักนิด . .

 

 

เพราะเขาก็ยกธนูของเขาขึ้นมา เล็งลูกศรไปที่เซฮุนเช่นกัน . .

 

 

ชานยอลเดินเข้ามาทันที พร้อมเอาปืนสั้นจ่อหัวปาร์คเรย์ . . จงอินจ่อหัวปาร์คเรย์อีกข้างด้วยปืนแบบเดียวกัน . .

 

ทหารกับนักเรียนเซอร์เพนส์เนเปียร์พร้อมกระโจนเข้าใส่กันทุกเมื่อ

 

 

ตอนนี้ในสนามเต็มไปด้วยความโกลาหล . .

 

 

เพราะที่อยู่ในมือของลอร์ดทั้งสองคือปืนจริง กระสุนจริง . .

 

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ” ลู่หานเดินเข้ามาขวางหน้าปาร์คเรย์เอาไว้ เขายืนประจันหน้ากับเซฮุน . . เซฮุนลดคันศรของตัวเองลงโดยอัตโนมัติ . . แต่เรย์ยังคงเล็งมาที่เซฮุนอยู่ เพราะฉะนั้นปืนสองกระบอกก็จ่อเล็งหัวเขาต่อไป

 

เซฮุนมองหน้าลู่หาน รู้สึกไม่เข้าใจทำไมต้องมายืนขวางเรย์ หันหน้ามาประจันหน้ากับเขา

 

 

ทำเหมือนปกป้องมัน . .

 

 

“อย่าทรงทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย . .

 

 

นัยน์ตาเป็นประกายอ้อนวอนเซฮุน . . นั่นทำให้เซฮุนรู้สึกสติขาดผึง

 

 

เขาโยนคันธนูทิ้ง . .และก็คว้าแขนลู่หานให้เดินออกมาจากตรงนั้น . .

 

 

 

 

 

 

 

“นายปกป้องมัน”

 

“ผมเปล่านะ องค์ชาย”

 

“นายปกป้องมัน . . แทนที่นายจะปกป้องฉัน”

 

“ฟังผมบ้างสิครับ”

 

“หายไปอยู่ไหนกับมันมาตั้งนานสองนาน!” เซฮุนกระชากไหล่ลู่หานอย่างแรง “เห็นฉันเป็นหัวหลักหัวตอเหรอ ทำไมถึงทำอะไรไม่ให้เกียรติฉันขนาดนั้น!

 

“ผม . .ไม่มีทางเลือก”

 

“สนุกมากใช่มั้ย ชอบมันล่ะสิ ถึงได้อยู่กับมันนานขนาดนั้น!” เซฮุนปล่อยตัวลู่หานแล้วระเบิดออกมา “นายคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไง!

 

“เพราะผมไม่อยากให้พวกเขาสร้างความวุ่นวาย ผมก็เลยต้องทำแบบนั้น!

 

“แล้วเมื่อกี้ทำไมไม่ห้ามมัน ทำไมต้องมาห้ามฉัน!” เซฮุนยังคงรู้สึกโกรธเรื่องนี้อยู่ . . “มันจะฆ่าฉันอยู่แล้ว”

 

“แต่องค์ชายเป็นคนเริ่มก่อนนะ . .

 

“นี่นายชอบมันเข้าแล้วใช่มั้ย!

 

“นี่!!!!!

 

            ทั้งคู่เสียงดังมาก . . แต่ลู่หานเลือกที่จะไม่เสียงดังต่อไปเพราะตอนนี้โทรศัพท์ของเขาสั่นอย่างบ้าคลั่ง

 

 

 

          เบอร์แม่ . .  

 

 

          คนตัวเล็กหายใจหอบ ก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วรับสาย

 

            เซฮุนตวัดสายตามองมา . . แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เดินเตะโน่นนี่นั่นอย่างระบายอารมณ์ต่อไป . .

 

 

 

            ลู่หานวางสาย . .

 

            ท่าทางผิดจากเมื่อตะกี้เป็นคนละคน . .

 

 

 

            “จะยังไงก็ช่าง ผมไม่มีเวลามาทะเลาะกับองค์ชายแล้ว”

            “แมวน้อย จะไปไหน!

            “ไม่รู้ครับ” ลู่หานตอบ . . “ผม ผม . .

            “แมวน้อย . .” แม้จะโกรธอยู่มาก แต่เซฮุนก็รู้อยู่ว่าลู่หานนั้นกำลังสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ดูทำอะไรไม่ค่อยจะถูก “เป็นอะไร ค่อยๆบอกฉันก็ได้ . .

            ลู่หานมองหน้าเซฮุน ก่อนจะตัดสินใจพูด . . “น้องผม . . น้องผม . .

 

            น้องที่นอนอยู่โรงพยาบาล

 

          ลู่เฟย . .

 

 

          “ผมต้องไปเยี่ยมเธอ . . เธอ . . เธอ . .

            “เฮ้ . .

          “เธออาการทรุดครับ”

 

 

 

 

          “นายเห็นฉันเป็นหัวหลักหัวตอจริงๆใช่มั้ย” พูดไปดึงแขนลู่หานไป “มีของดีอยู่ใกล้ตัวแท้ๆกลับมองข้าม” เซฮุนกดปุ่มที่อยู่บนกุญแจ . .

 

 

         




 

 

            ติ๊ด ติ๊ด

 






 

            เสียงเครื่องยนต์ถูกปลดล็อคประตู

 

 

            มิแรนด้าสีแดง . .







          “โรงพยาบาลไหน . .ฉันจะพาไป”

 

 








 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{ HUNHAN ft. exo } . Prince and His Wife ตอนที่ 26 : Prince Sehun and Princess Lulu chapter 20 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16502 , โพส : 442 , Rating : 192 / 39 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

#442 : ความคิดเห็นที่ 27518
ชานแบคเข้มข้นมาก~ ทหารABจะได้กันๆ><
Name : hi_bird< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hi_bird [ IP : 125.25.72.65 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2557 / 00:21

#441 : ความคิดเห็นที่ 26337
มาคู่นารักๆของลอร์ด แล้วจบด้วยหวานๆขององค์ชาย มีฟินข่าาาาาา
Name : akapee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ akapee [ IP : 1.47.43.44 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2557 / 09:38


#440 : ความคิดเห็นที่ 26054
สนับสนุนเอสเรย์ได้กันเอง หมั่นไส้มานานล่ะ 
PS.  EXO & EXOFANS คือครอบครัว <3
Name : Amittarin< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Amittarin [ IP : 114.109.123.0 ]
Email / Msn: apple_mb51331(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2557 / 09:53

#439 : ความคิดเห็นที่ 26003
แบบนี้ต้องยิงทิ้งแล้วจริงๆ มันจะกวนประสาทไปไหนวะ ?

องค์ชายหึงโหด ก็นะคนนี้ตัวจริงนี่เนอะ ลอร์ดทั้งสองคือเอาใจไปเต็มๆ

พี่ลู่ใจเย็นๆ นะ น้องต้องไม่เป็นอะไร


PS.  รัก พี่ เรืองฤทธิ์ ! และพี่ กัน นภัทร 
Name :  ฮาวทู๊ว'กัน ริท'❀< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ  ฮาวทู๊ว'กัน ริท'❀ [ IP : 49.230.145.196 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กรกฎาคม 2557 / 21:06

#438 : ความคิดเห็นที่ 25978
หมั่นไส้เรย์อะ เมื่อไหร่จะไปซักที TT
Name : minnyart< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minnyart [ IP : 183.89.75.37 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กรกฎาคม 2557 / 16:20

#437 : ความคิดเห็นที่ 25977
หมั่นไส้เรย์อะ เมื่อไหร่จะไปซักที TT
Name : minnyart< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minnyart [ IP : 183.89.75.37 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กรกฎาคม 2557 / 16:20

#436 : ความคิดเห็นที่ 25294
ปาร์คเรย์ แกกกกกกกกกก = =

หงุดหงิดๆ ทำไงจะจัดการได้

แล้วน้องแมวน้อยจะเป็นอะไรมั้ย งืออ
PS.  ชีวิตเรายังไงก็ต้องพบอุปสรรค์สักอย่างสองอย่างนั่นแหละ...แม้หนทางข้างหน้าไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงจะร้องไห้หรือเสียใจอีกแค่ไหนแต่ยังไงหลังจากนั้นเราคงยิ้มได้แน่นอน...
Name : Artemis~AE< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Artemis~AE [ IP : 49.230.175.166 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กรกฎาคม 2557 / 03:03

#435 : ความคิดเห็นที่ 24582
ใครก็ได้ฟาดเรย์สักฉากสองฉากเส้ะบังอาจมาทำให้องค์ชายสติขาด- -*
ถึงแม้องค์ชายจะโกรธพี่ลู่มากแค่ไหนแต่เวลามีปัญหาอะไรนี่ช่วยตลอด ดีกันเร็วๆนะ 

Name : tenly0627< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tenly0627 [ IP : 1.1.139.135 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กรกฎาคม 2557 / 22:46

#434 : ความคิดเห็นที่ 24281
แม่งเรย์หัวฝวยมาทำไมว่ะทำให้องชายกริ้วแมวน้อยเลย เดียวตบคว่ำ แล้วทหารอ่ะมีตั้งเยอะแยะทำไมไม่มาคุ้มกัน แมวน้อยคือปล่อยไปได้ไง

ชานยอลคือดีงามส่งทหารไปช่วยบยอนแต่ช่วยให้มันคุมตลอดไม่ได้หรอปล่อยได้ไง 
PS.  ความรักไม่มีตัวตน แต่เทอคนนี้มีตัวตนที่ให้ชั้นได้ใช้ชีวิตด้วยตลอดไป
Name : LOVETKM< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LOVETKM [ IP : 182.53.50.119 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2557 / 14:00

#433 : ความคิดเห็นที่ 22780
เขาฆ่ากันจะตายแล้ว แต่เรานั่งฟิน 55555555 

เซฮุนเริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะ เรามองว่างั้นอ่ะ 

เริ่มพูดกะราชาแล้ว ตอนคุยกันน่ารักมากเลย ราชาก็เป็นห่วงน้อง น้องก็ทำตัวกวนทรีนจริงเลย 

อ้อ พี่ราชาคะ เห็นน้ององค์ชายเรียกนางกำนัลว่า แมวน้อย ก็อย่าลืมเรียกคุณนางในว่า กระต่ายน้อย บ้างนะคะ

แล้วองค์ชายก็เริ่มใจเย็นให้ชานยอลทำงานก่อนให้หาลู่หานแล้วด้วย เพราะปกติเอาแต่สั่งๆๆ 5555555 




PS.  ❤❤❤❤❤❤❤#2YearswithEXO❤❤❤❤❤❤
Name : las vegus< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ las vegus [ IP : 114.109.204.98 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มิถุนายน 2557 / 05:47

#432 : ความคิดเห็นที่ 22530
แมวย้อยอย่าทำองค์ชายกริ้วสิ ห่วงสวัสดิภาพตัวเองบ้างนิดนุงก็ได้นะ
PS.  I love you~ 슈퍼주니어
Name : namnamm*DH< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ namnamm*DH [ IP : 101.51.30.118 ]
Email / Msn: namm-eins(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2557 / 22:12

#431 : ความคิดเห็นที่ 22371
นางกำนันทำให้องค์ชายกริ้วแล้วว
ท่านสองลอร์ดนี่ก็โหดสลัดผักจริงๆ
Name : กิเกียม [ IP : 158.108.227.2 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 มิถุนายน 2557 / 15:39

#430 : ความคิดเห็นที่ 21923
เพราะเรย์คนเดียวแท้ๆเลยแม่ . ง เห็นมั้ยเรย์นายทำให้แมวน้อยพลอยโดนองค์ชายด่าว่าไปด้วยเลยเนี่ย?? แต่องค์ชายพี่ลู่เขาไม่ได้ปกป้องเรย์นะ องค์ชายอย่าเพิ่งเข้าใจแมวน้อยผิดสิ T^T องค์ชายเขาไม่ยิงธนูเข้าตรงอกซ้านของแกก็บุญแล้วนะเรย์ มาจากหลุมไหนก็กลับไปหลุมนั้นเลยไป อ่อ แล้วเอาเพืนนายไปด้วยนะ เอสอ่ะ อย่าให้เพื่อนนายมายุ่งกับเลดี้ของลอร์ดชานยอลเชียวนะ ไม่งั้นมีเรื่องแน่
Name : yurimylove< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yurimylove [ IP : 110.169.214.221 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2557 / 13:45

#429 : ความคิดเห็นที่ 21796
ยิงเรย์ทิ้งคนเดียวแม่งก็หงอทั้งเซอร์เพนส์เนเปียร์แล้ว ยิงเลย #อิน -_- 55555555
เป็นการหึงที่ยิงใหญ่มากเพคะ แอร๊ย > _ <
PS.  รักออมม่า บ้ามินโฮ ปลื้มอนยู เอ็นดูเห็ด คลั่งเป็ดจง หลงSHINee
Name : @o^^ @e^^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @o^^ @e^^ [ IP : 101.51.9.5 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มิถุนายน 2557 / 04:24

#428 : ความคิดเห็นที่ 21750
ยิงทิ้งไปเหอะเรย์อะ. (=_=^^)
พี่ลู่ก็ไม่รีบๆพูดเถียงทะลุกลางปล้องไปเล้ยยยยยยยย
Name : Lord of the perturbation< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lord of the perturbation [ IP : 223.27.241.216 ]
Email / Msn: loveyouno_getpa(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2557 / 17:32

#427 : ความคิดเห็นที่ 21699
ยิ่งแม่งเลย โมโห
Name : Thanyarat Phoprom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Thanyarat Phoprom [ IP : 171.100.195.107 ]
Email / Msn: tanyarat_phoprom(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2557 / 10:06

#426 : ความคิดเห็นที่ 21629
ยิงทิ้งเลยดีม้ะ เกลียดมันนนนนน
Name : moofern< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moofern [ IP : 1.47.98.17 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2557 / 15:00

#425 : ความคิดเห็นที่ 21550
ลอร์ดน่าจะยิงกะบาลมันให้แยกเลย
Name : BYUN_YOONJOY< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BYUN_YOONJOY [ IP : 66.249.80.231 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 21:02

#424 : ความคิดเห็นที่ 21416
ปาร์ค เรย์ ฉัน เกลียด นาย !!!!!!!!

Name : Tukta Wufan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tukta Wufan [ IP : 27.55.14.50 ]
Email / Msn: kanlada38561(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2557 / 19:09

#423 : ความคิดเห็นที่ 20601
ยิงเลย ยิงเลย สองขมับเลย เอาให้เละ ท่านลอร์ดเจ้าค๊าาาาา>_<

ให้มันรุ้ซะบ้าง ของขององค์ชายของลอร์ดอย่ามาเผือก

และอย่ามายุ่งกับลู่ แบค ลุกรักฉัน

(รีแอคฮาร์ดคอร์)



โอเพ้นเฮ้าส์ รึศึกอะไร 



Name : MiSO_SMiNE< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MiSO_SMiNE [ IP : 182.52.151.218 ]
Email / Msn: miso_smine(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2557 / 15:17

#422 : ความคิดเห็นที่ 20286
โมโหๆๆๆๆ ลงโทษให้จมเตียงเลยข่ะะะ สวัสดีฟ้าเหลืองเลยยย เอาเล้ยยยยยยย
*ชูป้ายไฟ*
Name : mioop [ IP : 171.4.250.224 ]
Email / Msn: -
วันที่: 1 มิถุนายน 2557 / 10:24

#421 : ความคิดเห็นที่ 20008
คือบับองค์ชายหึงโหด จงอินก็ห๊วงหวงเลดี้ ชานยอลนี่คือส่งทหารไปขัดเลย 555555555555555 -..- ปาร์คเรย์ ไปไกลๆคนเค้ารักกัน
PS.  
Name : SIMGHOST< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SIMGHOST [ IP : 171.4.251.160 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2557 / 00:27

#420 : ความคิดเห็นที่ 19937
ยิงเลยค่ะ ลอร์ด ยิงไปเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มิแรนด้า เธอสวยมากเลออ
PS.  ใช้ชีวิตไปอย่างไร้จุดหมาย.................................
Name : Ferenze Del. Lamul< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ferenze Del. Lamul [ IP : 49.0.115.94 ]
Email / Msn: rebornclub_fai(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2557 / 21:40

#419 : ความคิดเห็นที่ 19924
โอ้ยย ยิ่งอ่านยิ่งชอบลอร์ลชานกับขุนนางแบค 5555555
Name : hello me [ IP : 115.87.80.233 ]
Email / Msn: -
วันที่: 19 พฤษภาคม 2557 / 20:04

#418 : ความคิดเห็นที่ 19795
ยิงแม่มเลยค่ะลอร์ด หมั่นไส้ ถถถถ
Name : 『 BLACK PEARL』< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 『 BLACK PEARL』 [ IP : 124.121.166.201 ]
Email / Msn: pangya_coo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2557 / 22:35

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android