สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Fic EXO] พิษรัก {KaiDo ft. Sehun Baekhyun}

ตอนที่ 20 : พิษรัก • 18 • น้ำผึ้งพระจันทร์ ( NC 18+ )


     อัพเดท 11 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: exo, exo-k, exo-m, kaido, kai, do, do kyungsoo, kim jongin
ผู้แต่ง : ErrorPOP ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ErrorPOP
My.iD: http://my.dek-d.com/chanthachak
< Review/Vote > Rating : 97% [ 353 mem(s) ]
This month views : 4,581 Overall : 379,426
19,299 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7558 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Fic EXO] พิษรัก {KaiDo ft. Sehun Baekhyun} ตอนที่ 20 : พิษรัก • 18 • น้ำผึ้งพระจันทร์ ( NC 18+ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 20192 , โพส : 1020 , Rating : 281 / 57 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 

18

 

น้ำผึ้งพระจันทร์

 

(สรุปว่าวันนี้แกจะไม่กลับบ้านใช่มั้ยจงอิน)

“ตามที่ผมบอกพ่อไปแหละครับ วันนี้มีงานด่วน เลยต้องนอนพักที่รีสอร์ท”

(แล้วน้องล่ะ?)

“คยองซูก็อยู่กับผม ผมไม่ทำอะไรมันหรอกน่า”

(แน่ใจ?)

“เอ๊ะ นี่พ่อเห็นผมเป็นคนยังไง บอกว่าไม่ทำอะไรก็ไม่ทำอะไรสิครับ”

(เออ ทำให้ได้อย่างที่พูดแล้วกัน ถ้าคยองซูเป็นอะไรฉันเล่นแกหนักแน่)

จงอินขมวดคิ้วมุ่นกับความดื้อรั้นของคนเป็นพ่อที่สั่งแล้วสั่งอีกมาตามปลายสาย ก่อนหน้านี้เขาโทรไปบอกพ่อเรื่องงานที่แทรกเข้ามากะทันหันในขณะเขาขับรถออกจากโรงเรียนของเด็กข้างกายไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรเลยด้วยซ้ำ นั่นล่ะ เพราะอย่างนั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องพาคยองซูติดรถมาด้วยอย่างไม่มีทางเลือก ครั้นจะนำไปส่งที่บ้านก่อน ก็กลัวจะเลยเวลาของนัดสำคัญ แต่ถ้าพามาแล้วไม่ยอมโทรไปบอกกล่าวผู้เป็นพ่อ ก็กลัวจะถูกต่อว่าเหมือนคราวก่อนๆ อีก

จงอินถึงได้โทรไปอธิบายให้พ่อฟัง และถูกถามแล้วถามอีกอย่างที่เห็น โดยที่ตัวต้นเหตุไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรด้วยเลย

คยองซูกะพริบตาปริบจ้องมองร่างสูงที่กำลังต่อปากต่อคำอธิบายทุกอย่างให้คุณพ่อที่กลัวเหลือเกินว่าพี่จงอินจะทำอะไรตนมานานนับสิบนาที อยากจะพูดกับคุณพ่ออยู่หรอกว่าไม่ต้องห่วง พี่จงอินไม่ทำอะไรคยองซูแน่ๆ และคยองซูจะปลอดภัยเมื่อมีพี่จงอินคอยเป็นผู้ปกครอง แต่ว่า...ปล่อยให้เป็นเรื่องผู้ใหญ่น่ะดีแล้ว

จงอินยัดโทรศัพท์มือถือใส่ในกระเป๋าด้านในของชุดสูทอย่างที่เคยทำ ก่อนที่ดวงตาคมจะทอดมองไปยังบริเวณจัดเลี้ยงผ่านหน้าต่างของโฮมสเตย์ บริเวณนั้นคลาคล่ำไปด้วยนักธุรกิจมากหน้าหลายตา ล้วนแล้วแต่เป็นคนใหญ่คนโตในวงการและมีเพียงไม่กี่คนที่จะไม่รู้จักเขา โชคดีที่งานคราวนี้ไม่ใช่งานปิด ถึงพาคนนอกเข้าไปได้ ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่รู้จะเอาคยองซูไปเก็บไว้ที่ไหน

“พี่จงอิน จะให้คยองซูเอากระเป๋านักเรียนเก็บไว้ตรงไหนฮะ” เสียงใสเอ่ยถามหลังยืนมองพี่ชายคุยโทรศัพท์ด้วยความดุเดือดมาสิบกว่านาที จงอินไม่ตอบ ทว่าพเยิดหน้าไปทางตู้เสื้อผ้าที่ทางรีสอร์ทจัดไว้ให้ ร่างเล็กจึงวิ่งหลุนๆ ไปยังจุดนั้นแล้ววางกระเป๋าไว้ด้านใน ก่อนจะปิดประตูแล้ววิ่งกลับมา “เสร็จแล้วฮะ”

“อืม” เจ้าของเสียงตอบรับเพียงแค่นั้น ปลายเท้าเปลี่ยนเป้าหมายเป็นประตูห้อง ถึงเวลาที่เขาจะเข้าไปร่วมงานสักที ไม่อย่างนั้นคงโดนนินทาว่าอู้เป็นแน่

“พี่จงอิน!

ปลายเท้าจุดชะงักเมื่อเสียงหวานใสเอ่ยเรียกเขา จงอินหันกลับไปก่อนเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม คยองซูจึงเคลื่อนไปใกล้ๆ แล้วเอ่ยน้ำเสียงฉงน

“ให้คยองซูรออยู่ที่ห้องใช่มั้ยฮะ?”

“จะบ้าเหรอ ขืนเอามึงไว้คนเดียวได้โดนฉุดกันพอดี”

“เอ๋? จะมีคนฉุดคยองซูเหรอ ไม่มีหรอกมั้งฮะ”

“ใครจะไปรู้ หน้าตาใสๆ ซื่อๆ อย่างมึงนี่พวกหัวงูมันชอบนักแหละ มากับกู กูจะได้ไม่โดนพ่อบ่น”

ถึงจะไม่เข้าใจในความหมายของคำพูดนั้น แต่คนตัวเล็กก็ยอมเดินตามพี่ชายแต่โดยดี เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที คนทั้งคู่ก็เข้าสู่งานราตรีสุดแสนอลังการท่ามกลางสายตานับสามสิบคู่ที่คอยจดจ้องร่างสูงสง่าที่แม้จะไม่จัดแต่งอะไรมากนัก และอยู่ในชุดทำงานชุดเดิมด้วยซ้ำ แต่ความหล่อเหลาก็เข้าตาบรรดาสาวสวยไฮโซที่ยืนส่งสายตาระยิบระยับมาให้อย่างเสียไม่ได้ พวกเธอคงไม่ทันมองเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักที่เดินตามหลังด้วยความตื่นกลัวเสียกระมัง

“พี่จงอิน...มีผู้หญิงมองเต็มเลยฮะ” คยองซูขยับเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อพูดประโยคเมื่อครู่ให้คนตัวโตได้ยินชัดเจน แต่ก็ยังรักษาระดับความดังที่เบาพอตัว จงอินจ้องกลับอย่างนึกสนุก มุมปากหยักจุดยิ้มก่อนเอ่ยออกไปเสียงล้อเลียน

“หึงเหรอ?”

ตากลมเบิกกว้างก่อนจะเบนหน้าหนีความร้อนผ่าวที่ครอบคลุมไปทั่วแก้มนุ่ม มือเล็กที่จับแขนเสื้อของคนตัวสูงอยู่ก่อนหน้านั้นลดต่ำลงแนบลำตัว ดวงหน้าหวานส่ายหัวน้อยๆ เป็นการปฏิเสธ

“คยองซูไม่ได้หึงนะ...” ...แค่ไม่อยากให้พวกนั้นมอง แค่นั้นเองฮะ

จงอินหลุดขำออกมาเล็กน้อย สิ่งที่เขาควรทำตอนนี้คือหาที่นั่งและพาตัวเองหลบหลีกสายตากระหายหิวของผู้หญิงอกอึ๋มที่จ้องมองเขาราวต้องการจนตัวสั่น มือหนาเคลื่อนไปกอบกุมมือเล็กแล้วดึงรั้งให้เดินตาม คยองซูขยับริมฝีปากเตรียมจะขัดขืนเพราะกลัวคนอื่นจะมองไม่ดี หากแต่การบีบแน่นที่มือคล้ายบอกให้เขาเงียบเสียงก็กลายเป็นเครื่องหยุดยั้งคำพูดมากมายเอาไว้ซะก่อน

ดวงตาคู่คมกวาดมองไปทั่วพื้นที่สำหรับจัดเลี้ยงที่เขาไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นักว่างานบ้านี่จัดขึ้นมาทำไม แต่หากจะให้บัญญัติคำจำกัดความของมันจริงๆ ก็คงเป็นงานรื่นเริงที่จัดขึ้นตามความชอบของคนมีเงิน และหากว่าใครในแวดวงไม่ยอมมา คงถูกตราหน้าว่าคนๆ นั้นไม่กล้ามากพอตามประสาสังคมหน้ากากเป็นแน่

โต๊ะหลังสุดเป็นจุดที่จงอินเลือกใช้เป็นมุมสำหรับประจำการในคืนนี้ เขาไม่ใช่พวกชอบสังสรรค์เหมือนเหล่าไฮโซคนอื่น แต่จะให้เดินไปเดินมาพูดคุยกับคนที่เอาแต่หวังผลประโยชน์ก็คงจะแปลก ขอนั่งเงียบๆ แบบนี้จนกว่าจะจบงานซะยังดีกว่า ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เลื่อนเก้าอี้ เสียงทุ้มเข้มก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

“ไม่เจอกันนานเลยนะจงอิน”

ร่างสูงหันไปตามเสียงเรียก เช่นเดียวคนตัวเล็กที่ถูกกอบกุมมือน้อยเอาไว้ จงอินหรี่ตามองคนตรงหน้าที่ส่งยิ้มบางๆ ให้เขาคล้ายกับเราสองเป็นเป็นมิตรกันเสียหนักหนา แต่มันก็แค่การเสแสร้งที่เขาได้รับมันมาตลอดเท่านั้น

โจวคยูฮยอน...นักธุรกิจเทคโนโลยีชื่อดังแห่งวงการไฮโซ เขาไม่อยากรู้จักไอ้หมอนี่เท่าไหร่นักหรอก ถ้าไม่ติดว่ามันเคยเป็นรุ่นพี่ในมหาลัยเดียวกับเขา และต้องร่วมงานกันบ่อยๆ ป่านนี้จงอินคงหาทางเลี่ยงมันได้อีกหลายช่องทาง เพราะใครต่อใครก็รู้ดีกันทั้งนั้น ว่ามันชอบกินหญ้าอ่อนขนาดไหน

“อืม ไม่คิดว่าฉันจะเจอแกที่นี่เหมือนกัน” จงอินตอบกลับไปส่งๆ ก่อนดันคยองซูให้หลบอยู่ด้านหลัง อย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด พอไอ้หัวงูเห็นเด็กตัวเล็กๆ ก็ปากมันแผล็บและตามันวาวคล้ายอยากเขมือบของหวานอยู่ตลอดเวลา ถึงได้บอกว่าเขาไม่คิดว่าจะเจอมันที่นี่ ถ้าไม่มีมัน...ไอ้เด็กที่ยืนอยู่ด้านหลังก็คงไม่เป็นภาระให้คนอย่างคิมจงอินต้องคอยกังวลอย่างที่เป็นอยู่

“ไปหลบอยู่หลังพี่ชายทำไมล่ะครับ ออกมาทักทายพี่หน่อยสิ”

“เอ่อ...”

“ไม่ต้อง!” จงอินกระแทกเสียงใส่ในจังหวะที่คนตัวเล็กกำลังจะเอ่ยปากทักตามคำพูดของมัน คิ้วเข้มขมวดยุ่งจนกลายเป็นปม ใบหน้าหล่อหงิกงอแสดงถึงความไม่พอใจพร้อมมือหยาบกร้านที่บีบมือเล็กจนเหงื่อชื้นแฉะ ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเจ้าเล่ห์ของคนตรงหน้า ก่อนเอ่ยเสียงขุ่น “เด็กนี่ไม่ใช่น้องฉัน แกไม่มีสิทธิ์ยุ่ง”

“หืม?” คยูฮยอนเลิกคิ้วสูง ไม่จำเป็นที่เขาต้องเห็นใบหน้าของคนตัวเล็กด้านหลังในตอนนี้ เพราะเพียงแค่เดินเข้างาน...เด็กนี่ก็สะดุดตาตั้งแต่วินาทีแรก “ไม่ใช่น้องแก แล้วเด็กคนนี้เป็นอะไรกับแกงั้นเหรอ?”

“แกไม่จำเป็นต้องรู้”

“แหม่...ฉันก็แค่อยากรู้ในฐานะรุ่นพี่ ว่าไง น้องเขาเป็นอะไรกับแก”

นั่นสินะ...คยองซูก็อยากรู้จะเหมือนกัน ว่าพี่จงอินที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีเห็นเด็กตัวเล็กคนนี้ในฐานะใด คงไม่ผิด...หากคยองซูกำลังจะคิดเข้าข้างตัวเอง

ใจดวงน้อยเต้นระทึกในคำตอบที่ยังไม่หลุดออกมาจากริมฝีปากคู่เรียวนั่นสักที หากเป็นเมื่อก่อน จงอินคงตอบได้เต็มปากเต็มคำแล้วว่าคยองซูเป็นสัตว์เลี้ยงแสนไร้ค่า ทว่าตอนนี้มันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับมีศิลาก้อนใหญ่หล่นร่วงกลางใจจนทำให้เขาสั่งการแล้วตอบคำถามจี้จุดของมันไม่ได้ คยูฮยอนหัวเราะในลำคอ ดูแค่นี้ก็รู้ว่ารุ่นน้องของเขาหวงของสักแค่ไหน และเขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่ามันจะตอบกลับมาว่าอะไร

“เงียบเลยครับคุณจงอิน กลัวนักข่าวเอาไปเม้าท์รึไงว่าแอบซุกเด็กเอาไว้ ถึงไม่กล้าบอกฉันว่าเด็กคนนี้เป็นอะไรกับแก” เสียงราบเรียบทว่าสุดแสนเจ้าเล่ห์ “หรือว่าคุณพ่อยังหนุ่มเอาลูกมางานราตรีคืนนี้ด้วยครับ?”

“ลูกบ้าอะไรวะ!” เสียงเข้มตวาดลั่นกับคำตอบรับกวนประสาทและน่าเอาเท้าซัดปากมันสักที ถ้าเดาไม่ผิด หน้าของเขามันคงทั้งหงิก ทั้งงอ และคงจะอยู่ในอาการบอกบุญไม่รับในเวลาเดียวกัน แต่ไอ้เด็กโง่ที่อยู่ด้านหลังดันหัวเราะคิกคักซะอย่างนั้น จงอินเบนหน้ากลับไป ก่อนจะเอ่ยสั่งเสียงเบา “คยองซู หยุดขำเดี๋ยวนี้ กูไม่แก่ขนาดนั้นซะหน่อย”

ได้ยินดังนั้น ร่างเล็กก็รีบยกมือขึ้นปิดริมฝีปากของตัวเองทันที

“ว่าไงล่ะ ถ้าไม่ตอบ ฉันจะคิดว่าเด็กที่ยืนหลังแกเป็นลูกแล้วกันนะ”

“ไม่ใช่โว้ย! เด็กนี่เป็นเมีย!...”

...!!

พรึ่บ!

สิ้นเสียงตะโกนเพียงเสี้ยววินาที บรรยากาศรอบด้านก็เงียบสงัดในทันที แขกเหรื่อหันขวับราวกับนัดกันก่อนหน้านั้น คยองซูตาเบิกกว้างพร้อมใจที่เต้นรัวแรง ไม่นึกไม่ฝันว่าในชีวิตจะได้รับคำยืนยันฐานะของตนจากริมฝีปากที่เคยด่าทอ แต่ตอนนี้มัน...

บ้าเอ๊ย! พูดบ้าอะไรออกไปวะ!

จงอินแทบอยากทึ้งหัวตัวเองแรงๆ ในที่สุดเขาก็จนมุมกับความกวนเท้าของมันจนได้ ตาคมกวาดมองไปรอบบริเวณ ถลึงตาใส่เป็นการต่อว่าพวกสอดรู้สอดเห็น โชคดีที่งานนี้ไม่มีนักข่าว ไม่อย่างนั้นคิมจงอินคนนี้ได้ลงหน้าซุบซิบของหนังสือพิมพ์ธุรกิจอีกแน่

“จุ๊ๆๆ ไม่เบาเลยครับน้องชาย เดี๋ยวนี้หัดกินเด็กแบบพี่แล้วเหรอ? เด็กแกอายุเท่าไหร่ล่ะครับเนี่ย ถึงสิบแปดรึยัง”

ให้ตายเถอะ! นี่เขาจะต้องทนยืนต่อปากต่อคำไอ้รุ่นพี่กวนประสาทอีกนานแค่ไหนกัน อยากหลุดจากบ่วงดวงจันทร์อะไรของมันเต็มทีแล้ว!

“นี่ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของแกที่ต้องสอดรู้เรื่องของคนอื่นเลยว่ะรุ่นพี่ จะกินหรือไม่กินก็เรื่องของฉัน เรื่องของแกคือมาทางไหนกลับไปทางนั้น หึ...” ว่าจบ รอยยิ้มมุมปากก็ปรากฏขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าใบหน้าซีดเซียวเหมือนถูกด้ามค้อนกระแทกเข้าเต็มศีรษะ คยูฮยอนกำหมัดแน่น ในขณะที่คิมจงอินส่ายหน้าเบาๆ เป็นการเยาะเย้ย ก่อนจะเดินหันหลังกลับไปโดยทิ้งให้คนเป็นรุ่นพี่คาดโทษไว้อย่างนั้น

จงอินพาคยองซูมาอีกมุมหนึ่งที่แม้จะเต็มไปด้วยเหล่าไฮโซที่จับกลุ่มเม้าท์กันอย่างเมามัน แต่ในจุดนี้ก็ถือเป็นมุมดีที่สุดของงาน ทุกคนต่างคนต่างอยู่ในกลุ่มของตัวเอง เช่นเดียวกับเขาที่นั่งอยู่กับคยองซูสองคน

“พี่จงอินฮะ...” เสียงหวานเอ่ยเรียก ประโยคก่อนหน้านั้นฉายซ้ำราวกับแผ่นสะดุด จงอินหันกลับมาแล้วเอ่ยเสียงขุ่น

“อะไร?”

“ที่พี่จงอินพูดกับพี่คนนั้น...จริงเหรอฮะ?”

“...”

ตากลมเหลือบมองใบหน้าคมคายที่เงียบเสียงไป ใจดวงน้อยเหมือนถูกปลุกปั่นขึ้นมาอีกครั้ง เฝ้ารอคำตอบที่กว่าจะเค้นเสียงเอ่ยคำถามออกไปก็ใช้เวลาอยู่หลายนาที

“แล้วแต่จะคิด”

ดวงตาใสกระจ่างฉายแววงุนงงจนคนตัวโตหลุดขำน้อยๆ กับความบริสุทธิ์ของคนข้างกาย ทำไมถึงไร้เดียงสาได้ขนาดนี้ ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะคยองซู พูดคำที่เขาไม่เคยนึกถึงว่าปากจะพูดมันออกไปดันหลุดออกมาเพราะกลัวว่าความใสซื่อ ความไร้เดียงสา และความน่ารักที่อยู่ในตัวคยองซูจะหลุดจากมือ นั่นล่ะ...คือสาเหตุที่เขาอาจโดนวงในแอบเอาไปเม้าท์เล่นจนสนุกปาก

“ถ้างั้น คยองซูจะคิดเข้าข้างตัวเองแล้วกันนะฮะ” ตากลมเรียวรีด้วยรอยยิ้มหวาน จงอินไม่ตอบ ทว่าเอื้อมมือไปหยิบน้ำเปล่าที่พนักงานเสิร์ฟเพิ่งวางมันลงเมื่อหลายวินาทีก่อน เขาเลื่อนมันเข้าไปใกล้คยองซูพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ

“จะกินอะไรมั้ย? เดี๋ยวกูไปเอามาให้”

มือเล็กยกน้ำเปล่าขึ้นดื่มด้วยสองมือเล็ก กลืนน้ำลงคอด้วยอึกไม่ใหญ่นัก จากนั้นจึงวางแก้วลงเมื่อพอใจแล้ว

“คยองซูอยากกินไก่ทอดฮะ” เอ่ยเสียงแน่นหนัก ก่อนดึงทิชชู่ที่ถูกจัดไว้เข้ามาเช็ดปากที่น้ำสีใสเปรอะเปื้อนอยู่ จงอินพยักหน้ารับโดยไม่คัดค้านอะไร ยืดตัวเต็มความสูง แล้วเดินออกไปยังมุมอาหาร

“สวัสดีครับ พี่ขอนั่งด้วยได้มั้ย?”

คล้อยหลังจงอินไปเพียงหนึ่งนาที ยังไม่มีที่คนตัวเล็กจะได้รับประทานไก่ทอดตามต้องการ ร่างสูงของใครบางคนก็เคลื่อนเข้ามาแล้วทรุดตัวนั่งลงข้างกายเสียก่อน ดวงตาคู่หวานก้มหัวทำความเคารพเมื่อนึกขึ้นได้ว่าคนๆ นี้คือคนที่พี่จงอินคุยด้วยเมื่อครู่

“จงอินไปไหนแล้วล่ะ”

“พี่จงอินไปเอาไก่ทอดให้คยองซูฮะ” เอ่ยตอบอย่างคนไม่คิดอะไร ไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่านัยน์ตาคมดุจหมาป่ามีสิ่งใดแอบแฝงอยู่ มือเล็กเอื้อมคว้าแก้วน้ำหมายนำมันขึ้นมาดื่มแก้เก้อ ทว่ามือใหญ่กลับคว้าเอาไว้เสียก่อน

“อย่าเพิ่งดื่มมันสิครับ”

“เอ๋? ก็คยองซูจะดื่มรองท้องนี่ฮะ”

“ดื่มเฉยๆ แบบนี้จะไปอร่อยได้ไงล่ะ ต้องเติมผงวิเศษก่อนนะ”

“ผงวิเศษ?”

เสียงหวานเอ่ยถามก่อนมองพี่ชายตาแป๋ว ไม่สิ...ต้องเรียกว่าคุณลุงมากกว่า เพราะดูจากการพูดคุย คนๆ นี้ต้องอายุมากกว่าพี่จงอินที่อยู่ในวัยเดียวกันกับคุณแม่ของคยองซูแน่ๆ อา...นั่นสินะ คยองซูต้องเรียกว่าคุณลุงน่ะถูกแล้ว

คยูฮยอนยกยิ้มทางสายตา ดูก็รู้ว่าเด็กตัวเล็กคงไอคิวไม่สูงเท่าไหร่นัก และคงตามใครไม่ทัน มือหนาจึงหยิบซองกระดาษสีขาวซึ่งมีบางสิ่งถูกห่อเอาไว้ออกมา ก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงเสแสร้ง

“ถ้าเทผงนี่ลงไปในแก้วน้ำของคยองซู น้ำจะอร่อยขึ้น แบบนี้นะครับ” อธิบายพร้อมสาธิตให้เสร็จสรรพ แก้มน้ำแก้มเดิมถูกโรยด้วยผงสีขาว คยองซูมองการกระทำนั่นโดยไม่คิดอะไร ปล่อยให้คนข้างกายได้จับตัวแก้วแล้วยกขึ้นก่อนเขย่ามันเบาๆ ให้ผงวิเศษพวกนั้นกลายเป็นเนื้อเดียว “เสร็จแล้ว ดื่มสิครับ”

ร่างเล็กจ้องมองแก้วน้ำตรงหน้า ถึงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก แต่อุ้งมือน้อยก็เอื้อมขึ้นจับประคองแล้วนำมันจ่อที่ริมฝีปาก ความว่างเปล่าจากหน้าท้องทำให้รู้ว่าตอนนี้ต้องการอาหารมากเพียงใด คยองซูไม่รอช้า กลืนน้ำสีใสทว่าเจือปนลงคออึกใหญ่ทันที

หึ...แค่นี้ก็เรียบร้อย อีกสักพักเด็กน้อยคงได้สนุกไม่ยั้งเลยล่ะ

ตึก!

แก้วทรงเตี้ยแก้วเดิมถูกวางลงโต๊ะหลังจากถูกดื่มจนเหลือเพียงหยด คยองซูใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากปากก่อนระบายยิ้มบางๆ ให้คุณลุงสุดหล่อที่นั่งอยู่ด้านข้าง

“อร่อยจริงๆ ด้วยฮะ มีรสชาติหวานๆ ขึ้นมานิดนึง...”

“ใครสั่งให้แกเข้าใกล้คยองซู!

คนทั้งคู่หันขวับแล้วเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่กระโจนเข้ามา จากนั้นจึงใช้มือหนากระชากคอเสื้อรุ่นพี่ที่นั่งมองอยู่ให้ลอยเข้ามาใกล้ คยองซูตาเบิกกว้างกับการกระทำรวดเร็วนั่น มือข้างหนึ่งของจงอินถือถาดที่มีจานใส่ไก่ทอดห้าหกชิ้นอยู่ในนั้นก่อนวางมันลงเมื่อพบว่าเขาเล่นงานไอ้รุ่นพี่หน้าหม้อไม่ถนัด

“เฮ้ยๆๆ อะไรวะ อย่าเพิ่งสิครับน้องชาย พี่ยังไม่ทำอะไรเด็กน้องเลยนะ”

“จริงรึเปล่า” จงอินไม่ตอบคำถามนั้น เขายกหมัดค้างไว้ก่อนจะหันไปหาร่างเล็กที่กำลังตื่นกลัวกับสถานการณ์ตรงหน้า “จริงรึเปล่า! อย่าอ้ำอึ้ง ตอบ!

คยองซูสะดุ้งเล็กๆ แต่เพราะกลัวว่าคนตัวโตจะโกรธ จึงเอ่ยออกไปโดยดี “เปล่าฮะ คุณลุงไม่ได้ทำอะไรคยองซู”

ว่าไงนะ! ลุงเหรอ? หน็อย ไอ้เด็กนี่...คยูฮยอนกัดฟันกรอด แต่เขาจำเป็นต้องระงับอารมณ์เดือดพล่านนั่นไว้ เพราะเกรงว่าจะเสียภาพลักษณ์ที่สร้างไปก่อนหน้านี้ หันกลับมายังรุ่นน้องที่พร้อมจะซัดหมัดเปรี้ยงใส่หน้าเขาทุกวินาที

“ไง เด็กแกก็บอกแล้วนี่ ว่าฉันไม่ได้ทำอะไร เพราะงั้นก็ปล่อยฉันได้แล้ว”

“กูไม่เชื่อ”

“ไม่เชื่อ ก็ตามใจ” ว่าจบ มือหนาก็เคลื่อนขึ้นจับมือใหญ่ของรุ่นน้อง ก่อนบีบแรงๆ เป็นสัญญาณบอกให้ปล่อย จงอินยอมปล่อยแต่โดยดี แต่ก็ยังไม่โวยชี้นิ้วคาดโทษ คยูฮยอนกระตุกยิ้ม เขาไม่เอ่ยคำใดต่อจากนั้น ขายาวพาตัวเองหมุนตัวกลับหลังก่อนที่นัยน์ตาคมจะฉายแวววาววับด้วยความสะใจ

เฮือก!!

ฉับพลัน...ร่างเล็กก็พบกับความผิดปกติของร่างกาย ตากลมเบิกกว้างก่อนหลุบต่ำในขณะที่คนตัวโตกดไหล่ให้นั่งลงบนเก้าอี้ ทว่า...ในตอนนี้มันช่างยากเย็นเหลือเกินหากจะให้คยองซูนั่งอยู่เฉยๆ แบบนี้ได้

“พะ พี่...พี่จงอิน” เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยเรียกคนข้างกายที่เคลื่อนจานใส่ไก่ทอดมาให้ จงอินไม่ทันสังเกตอาการผิดปกติเหล่านั้น ร่างสูงดีดนิ้วให้พนักงานเดินเข้ามา ก่อนจะหันไปสั่งแอลกอฮอล์ชนิดที่ตนต้องการ เมื่อไม่ได้รับการตอบรับ คยองซูจึงเอื้อมมือเข้าไปกระตุกชายเสื้อจงอินเบาๆ “พี่จงอิน...”

“หือ?” จงอินเลิกคิ้วสูง “มีอะไร”

“คือว่า...”

เฮือก!

ทะ ทำไงดี...จู่ๆ...จู่ๆ ความร้อนก็วิ่งพล่านไปทั่วกาย คยองซูควรทำยังไง

“คยองซู...”

“มีอะไรคยองซู ถ้าไม่มีก็กินซะ กูเอาไก่มาให้แล้ว”

“คยองซูขอกลับห้องได้มั้ยฮะ”

ความสงสัยฉายชัดบนใบหน้าหล่อ เขาไม่รู้หรอกว่าคยองซูกำลังเป็นอะไร รู้เพียงแค่ตอนนี้ใกล้จะถึงช่วงการแสดงที่ทางโรงแรมจัดให้แล้ว

“จะกลับไปทำไม นั่งอยู่ตรงนี้นี่แหละ อีกนิดเดียวจะมีการแสดงแล้ว”

“มะ ไม่ฮะ” ส่ายหน้าพลันพร้อมเหงื่อเม็ดเล็กที่เริ่มเกาะพราวจนเต็มใบหน้า ขาเล็กค่อยๆ ขยับเข้าหากันและเสียดสีเมื่อความอึดอัดกำลังก่อตัว...อยู่ที่ส่วนนั้น “คยองซู...อยากกลับห้อง”

“อย่าดื้อดิวะ กูอยากนั่งอยู่ที่นี่”

“งั้น...คยองซูกลับเองก็ได้ฮะ”

“คยองซู อย่าดื้อ”

“คยองซู...อึก! คยองซูไม่ได้ดื้อ ถ้าพี่จงอินไม่กลับ คยองซูกลับคนเดียวก็ได้ฮะ”

“น่ารำคาญ!” เสียงเข้มกรรโชกด้วยความหงุดหงิด ในขณะที่คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนพร้อมกับการขยับขาเพื่อก้าวออกไปจากจุดที่ยืนอยู่ แต่เพียงแค่เสี้ยววินาที จงอินก็คว้าข้อมือเล็กแล้วรั้งกลับมาซะก่อน “เดี๋ยวกูพาไปเอง”

 

40%

 

ในที่สุดจงอินก็ต้องพาเจ้าตัวเล็กที่ร้องบอกท่าเดียวว่าจะกลับมาห้องพักในโฮมสเตย์นี่ให้ได้ มือสากยกขึ้นยีศีรษะตัวเองด้วยความหัวเสีย เขาไม่ชอบให้ใครขัดใจ ข้อนี้หลายคนคงรู้ดี และไอ้เด็กนี่มันก็ต้องรู้ แต่ทำไมถึงขัดคำสั่งและต่อต้านเขาขนาดนั้น

 

แม่ง! หงุดหงิดฉิบหาย

“กลับมาทำไมล่ะมึง เสียเวลากูหมด”

“ไม่รู้ฮะ”

ใช่...คยองซูไม่รู้ว่ากลับมาทำไม รู้เพียงว่าหากนั่งอยู่ในงานเลี้ยง คยองซูต้องแย่แน่ๆ แล้วถ้ากลับ...ก็คงจะแย่อีกเหมือนกัน เพราะคยองซูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

ร่างเล็กทรุดกายนั่งลงบนเตียงทันทีที่ตาคู่กลมเหลือบเห็นส่วนกลางลำตัวเด่นนูนขึ้นมาจนน่าอับอาย มือเล็กเอื้อมคว้าผ้าห่มผืนหนาประดับด้วยระบายลูกไม้ที่อยู่ถัดไปให้ปิดท่อนล่างเพราะกลัวว่าคนตัวโตจะเห็น

“ไม่รู้แล้วกลับมาทำไมวะ อยู่กับมึงกูเสียงานทุกทีเลยนะไอ้เด็กโง่”

“คยองซู อึก...คยองซูขอโทษฮะ”

ทะ ทำไงดี...คยองซูจะไม่ไหวแล้ว คยองซูรู้สึก...

“เออๆ ช่างมันเถอะ มึงเปิดทีวีดูไปแล้วกัน กูจะอาบน้ำสักครึ่งชั่วโมง”

คยองซูได้แต่พยักหน้ารับช้าๆ กับประโยคปัดความรำคาญ มือเล็กกำแน่นพยายามระงับอารมณ์ร้อนรุ่มภายในกาย จงอินยีหัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด ก่อนเดินไปยังตู้เสื้อผ้า เมื่อเปิดเข้าไปจะพบว่ามีผ้าเช็ดตัวและชุดคลุมสองชุดถูกแขวนอยู่ อีกชุดจัดไว้สำหรับร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง มือหนาเอื้อมคว้าผ้าเช็ดตัว จากนั้นจึงเดินเข้าห้องน้ำไป

เมื่อคนตัวโตหายลับไปแล้ว ผ้าห่มผืนใหญ่จึงถูกเปิดออก กายเล็กสั่นเทาเมื่อความร้อนผ่าวแล่นผ่านจุดกลางลำตัวจนน่าใจหาย มือเล็กยันกายกระถดขึ้นเตียงก่อนใช้ขาเรียวเสียดสีกันให้ความรู้สึกเหล่านั้นจางหายไป ทว่ายิ่งหลีกเลี่ยง มันก็ยิ่งทวีคูณความรุนแรงมากขึ้นทุกที ตากลมเหลือบมองเครื่องปรับอากาศที่ทำงานตามปกติ หากแต่เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นประปรายตามรูขุมขนเสียอย่างนั้น

เกิดอะไรขึ้น ทำไมคยองซูถึงรู้สึก...รู้สึกอยากถอดเสื้อผ้า

ถอดเสื้อผ้างั้นเหรอ? ถ้าบอกว่ามันไม่ใช่ก็คงไม่ถูก เพราะในตอนนี้...คยองซูรับรู้เพียงสิ่งเดียว คือการทำให้ตัวเองหลุดจากอารมณ์ที่ร้อนระอุก่อนที่พี่จงอินจะออกมา

ใช่...คยองซูต้องจัดการมันให้เสร็จก่อนพี่จงอินจะออกมาจากห้องน้ำ

ว่าแต่ว่า...คยองซูจะทำยังไง ควรเริ่มจากตรงไหนดี คยองซูไม่รู้...ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลยสักนิด

 

ชี้แจงฉากไม่เหมาะสม

 

“ฉาก NC ต่อไปนี้ จำเป็นต้องอ่าน เพราะมีเหตุการณ์สำคัญอยู่ในนั้น หากไม่อ่านจะไม่เข้าใจเนื้อหาในตอนถัดไป”

 

ฉาก NC ถูก ลงไว้ในบล็อก ซึ่งบล็อก ดูได้จากไบโอทวิตเตอร์ค่ะ ใครที่ไม่รู้ทวิตเตอร์ของป๊อป มีชื่อแอคบอกอยู่ที่หน้าบทความนะคะ ให้ค้นหาเอาในกูเกิ้ลหรือทวิตเตอร์ จะไม่มีการลงลิ้งค์ใดๆ ทั้งสิ้นค่ะ

หรืออีกวิธีหนึ่ง พิมพ์ errorpop ลงในกูเกิ้ล ลิ้งค์บล็อกที่ลงเอ็นซีจะขึ้นมาลิ้งค์แรก ง่ายสุดๆ แล้วจ้า

เมื่ออ่านจบแล้ว กลับมาคอมเม้นท์ให้กันด้วยนะจ๊ะ
 

(ห้ามแปะเมล)

 

100%

 

ฟินสมการรอคอยกันมั้ยยย >< ขอบอกว่าฟินมากๆ ใครไม่อ่านจะไม่รู้เลยนะคะ ว่ามีอะไรฟินๆ ในนั้น อิอิ ปกติเค้าเขียนฉากเอ็นซีได้เร็วนะ แต่คราวนี้ใช้เวลาสองสามวันกว่าจะแต่งจบ มันยากตรงฉากคยองซูช่วยตัวเองนั่นแหละ 55555555
           บอกได้เลยว่าตอนนี้เป็นตอนที่ควรค่าแก่การจดจำมากๆ ค่ะ ><

อ่านจบแล้วกลับมาคอมเม้นท์ให้กันด้วยน้า ลง 40% ไปครึ่งแรก รีดเดอร์น่ารักกันมากๆ เม้นท์ให้กันเยอะมาก เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ น้า จุ๊บ! ขอขอบคุณทุกแรงสนับสนุนจ้า

ตอนต่อไป เป็นตอนที่เน้นหนักในความรู้สึกของเซฮุน แน่นอนว่าเข้าสู่โหมดดราม่า มาดราม่ากันเถอะค่ะ อะฮี่~~~~

เค้าไปละ ดูรักสุดฤทธิ์ก่อน #ติ่งเจมส์จิก็งี้ บาย~~

ฝากแท็ก #ฟิคพิษรัก ด้วยน้า จุ๊บ

 


 

CRY .q
 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Fic EXO] พิษรัก {KaiDo ft. Sehun Baekhyun} ตอนที่ 20 : พิษรัก • 18 • น้ำผึ้งพระจันทร์ ( NC 18+ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 20192 , โพส : 1020 , Rating : 281 / 57 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>

#1020 : ความคิดเห็นที่ 19293
ฟินมากกก นึกว่าอยู่ฟินแลนด์~
จงอินจะไม่พูดหยาบแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน~ ><
Name : `ชีร์เร่อร์?< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `ชีร์เร่อร์? [ IP : 110.171.149.68 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2557 / 17:10

#1019 : ความคิดเห็นที่ 19256
หาอ่านฉาก nc ไม่ได้ค่ะ ?
Name : ตูน [ IP : 171.101.77.27 ]
Email / Msn: sunita_msr(แอท)hotmail.com
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 16:16


#1018 : ความคิดเห็นที่ 19249
เข้าอ่าน NC. ไม่ได่อ่าาาไรต์
เสียใจๆๆๆ😭😭
Name : Saii [ IP : 223.207.61.186 ]
Email / Msn: Smsaowanee(แอท)hmail.com
วันที่: 7 ตุลาคม 2557 / 14:36

#1017 : ความคิดเห็นที่ 19231
เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้ สงสารคยองจิงๆรันทดมาก หน่วงมาก
อ่านวันเดียว 18 ตอนเลยกดหน้าก้มตาไม่คุยกับใครเลยค่ะ
แต่ค้างมากตอนนี้เพราะอ่าน nc ไม่ได้อะมันไม่มีแล้วอะไรต์T-T ไม่กล้าอ่านต่อด้วย กลัวไม่รู้เรื่อง
ได้โปรดเห็นใจลงให้ใหม่หน่อยน้าาาาาา T^T
Name : Nam [ IP : 223.204.248.7 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 ตุลาคม 2557 / 19:01

#1016 : ความคิดเห็นที่ 19227
กะว่าจะมาเม้นตอนสุดท้ายทีเดียว แต่ไม่ไหวขอเม้นเลย 555555 กดเฟบเรื่องนี้ไว้นานมากกกแต่ไม่ได้เปิดอ่าน ตอนนี้ว่างๆก็เลยเอามาอ่าน อ่านตอนจะเอ็นด้วยนะ 55555 ไรท์ ไรท์โคตรเจ๋งอ่า ตอนแรกที่อ่านนี่แบบ ทำไมดำมันโหดจังวะ -..- ไม่เคยว่าเรื่องมันจะผลิกได้ขนาดนี้ เขินจริงเขินจัง เปิดอ่านตอนเรียนพิเศษแล้วนั่งยิ้มคนเดียว คนข้างๆนี่มองแบบ มึงโอเคมั้ย? สงสารเซฮุนสุดใจ แม่เจ้าพ่อพระฝุดๆ ทำไมไรท์ทำกับเซฮุนแบบนี้ ~ ...... 55555 ตอนนี้กำลังลุ้นว่าจากบทนำมันเกิดอะไรขึ้นกับคยองซู ไรท์ : ก็ไปอ่านสิลูก เดี๋ยวจะมาป่วนไรท์ใหม่นะ รอเค้าแปป 55555
Name : Pupemunoy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pupemunoy [ IP : 118.173.222.195 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ตุลาคม 2557 / 21:01

#1015 : ความคิดเห็นที่ 19215
โหยตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มาน้ำตาไหลตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนนี้ไรท์สุดยอดมากคะ ตอนนี้สงสารเซฮุนจับใจเลยเข้าใจเซฮุนสุดๆเพราะเค้าก็เป็นแบบเซฮุนเลยย
Name : Bamberry_ks< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bamberry_ks [ IP : 1.46.72.2 ]
Email / Msn: bammy_sweet11(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2557 / 16:59

#1014 : ความคิดเห็นที่ 19183
นักอ่านเงาแสดงตัว ฟินจริงๆพี่ป๊อปปี้ ขอบคุณสำหรับฟิคน้าา อร้ายยยย เขินนน>////<
Name : Punpun Punyada< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Punpun Punyada [ IP : 27.130.217.184 ]
Email / Msn: punyada2_punpun(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2557 / 17:54

#1013 : ความคิดเห็นที่ 19151
จงอินใจร้ายวะ คยองซูเลิกรักคนเเบบนี้ได้เเล้วนะ ส่วนอิเเบคก็กลับไปหาอิหยอยเหอะ ยังรักกันอยู่ไม่ใช่หรอ
PS.  hunhan hunzkang is my stye
Name : I-mongmong< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I-mongmong [ IP : 27.55.151.228 ]
Email / Msn: namousetomo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กันยายน 2557 / 07:44

#1012 : ความคิดเห็นที่ 19127
มันดูไม่ได้อ่ะค่ะ เค้าระงับอัลไลไม่รุ
PS.  ขอบคุณที่ช่วยกันแสดงความคิดเห็นนะค้าาาาขอบคุณมาก
Name : lovely maple< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovely maple [ IP : 171.5.128.185 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2557 / 22:46

#1011 : ความคิดเห็นที่ 18986
พี่จงอินทำเขารู้สึกดีขึ้นกับพี่มากๆ ขอบคุณที่ทะนุถนอมคยองซู ชอบน้องแล้วก็ดูแลด้วยนะ ฟินค่ะ ><
PS.  รัก พี่ เรืองฤทธิ์ ! และพี่ กัน นภัทร 
Name : maimes' ❀< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maimes' ❀ [ IP : 49.230.171.143 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2557 / 18:20

#1010 : ความคิดเห็นที่ 18957
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกดกด
จิกหมอนจนหมอนจะขาดแล้วววววววววววววว
ววววววฟิน~ฟุดๆ~~~~~~~~~
>••••<
>3< ขอบคุณมากครัช>/|
Name : หัวหมอ ปากหมา [ IP : 27.55.44.40 ]
Email / Msn: gapkarw(แอท)gmail.com
วันที่: 14 กรกฎาคม 2557 / 22:00

#1009 : ความคิดเห็นที่ 18952
T.T น้องพึ่งอ่านแล้วNCโดนบล๊อก น้องควรจะทำยังไง เสียใจ
Name : Nook Kaeoruksri< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nook Kaeoruksri [ IP : 171.98.120.22 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 กรกฎาคม 2557 / 12:05

#1008 : ความคิดเห็นที่ 18905
อ๊ายยย ละลายมากคร้าา ><
Name : partoohom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ partoohom [ IP : 49.230.142.186 ]
Email / Msn: kimchonsai(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 16:23

#1007 : ความคิดเห็นที่ 18880
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยย!! พูดเพราะเฟรอออออออออออออออ
Name : B2UTYMINK< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B2UTYMINK [ IP : 125.26.208.210 ]
Email / Msn: lovebeast11(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2557 / 14:05

#1006 : ความคิดเห็นที่ 18840
ฟินนนนนนน อ่าาาส์ 5555555
Name : dek_tapat [ IP : 49.230.76.213 ]
Email / Msn: -
วันที่: 9 มิถุนายน 2557 / 09:40

#1005 : ความคิดเห็นที่ 18813

รีบหาหมอนมาจิกเลยคะ คือละมุนคือฟิน ให้ตายยยสิกรี๊ดดดด >///<

ทำไมไม่อ่อนโยนอย่างงี้แต่แรกคะ ;///;

รู้หัวใจตัวเองแล้วสินะจงอิน  ;//;

Name : นางสาวมุ้งมิ้ง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นางสาวมุ้งมิ้ง [ IP : 223.204.249.52 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2557 / 18:01

#1004 : ความคิดเห็นที่ 18785
ฟินนนน โง้ยยยยยยย ฟินมากกกก ฟินจุงเบยยยยยย >< จิกหมอนจะขาดดด จงอินคนเลวคือใคร? น้องไม่รู้จัก น้องรู้จักแต่พี่จงอินคนอ่อนโยน 5555555555555555
Name : bibleht< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bibleht [ IP : 171.96.244.62 ]
Email / Msn: bible.bamboo(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 20:38

#1003 : ความคิดเห็นที่ 18758
โอ้วววฟินจริงๆด้วย  แหะๆๆๆ
Name : S15winnybap< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ S15winnybap [ IP : 180.183.50.185 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2557 / 14:51

#1002 : ความคิดเห็นที่ 18733
สงสารฮุน สงสารมาก T^T เกลียดไคโด้แล้ว! ใจร้าย!!!
PS.  เรา NJ21 น้า! (^w^)
Name : Bean_6< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bean_6 [ IP : 223.205.248.122 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2557 / 13:14

#1001 : ความคิดเห็นที่ 18687
โอ๊ยยยยยยยยยย ฟินไปแปดโลก
ชอบจงอินที่อ่อบโยนแบบนี้ รักน้องให้มากๆนะจงอิน
PS.  
Name : exokaido< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ exokaido [ IP : 110.171.246.250 ]
Email / Msn: rosez_exo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 / 19:11

#1000 : ความคิดเห็นที่ 18686
จงอินนนน >////<
Name : PunyaSe< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PunyaSe [ IP : 101.51.92.11 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 / 18:50

#999 : ความคิดเห็นที่ 18652
จงอินชอบคยองแล้ว!!!!!!!!!!!

คยูฮยอนไปเอามาจากไหนเนี่ย'ต้องใส่ผงวิเศษน้ำถึงอร่อย' - -
Name : Bag'money< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bag'money [ IP : 101.51.185.93 ]
Email / Msn: too96(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 / 23:49

#998 : ความคิดเห็นที่ 18648
กรีสสสสสสสสส บึ้มบ้านไรด์รั่วๆ เขินนนน ~ อร้ายยยยย อิเสี่ยน่ารักอ่า ฮือ เขิน -///- 
PS.  เมียชานยอล กิ๊กจิน แอบชู้กับแอล ลักลอกมีอะไรกันหลังท่อกับแบคฮยอน เก็บทุกอย่างไว้บนหิ้งแล้วไปสะดิ้งที่เกาหลี
Name : FINIEW< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FINIEW [ IP : 116.58.237.50 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 / 16:44

#997 : ความคิดเห็นที่ 18622
ตอนนี้อย่างฟินนนนนนนนนนน -.,-
Name : ;viewweiv< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ;viewweiv [ IP : 49.48.7.172 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 13:41

#996 : ความคิดเห็นที่ 18595
ละลายยยย~~~~~
Name : P_yeolly< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P_yeolly [ IP : 49.230.85.244 ]
Email / Msn: zanapa.pz(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 22:34

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android