สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พยศรักบัลลังก์ใจ

ตอนที่ 35 : ตอนที่34


     อัพเดท 11 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: รัก, กษัตริย์, เจ้าหญิงเจ้าชาย, แค้น, ล่่าอาณานิคม, ซานเชส, ไรด้า
ผู้แต่ง : ชฎาเพชร ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชฎาเพชร Email : Chadapetch_novel(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/chadapetch
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 12,072
217 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 53 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พยศรักบัลลังก์ใจ ตอนที่ 35 : ตอนที่34 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 427 , โพส : 4 , Rating : 15 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



        บานทวารที่ถูกเปิดออกแรงจนกระแทกกับผนังกั้นเรียกให้ทั้งโซนอสและฮานน์ละสายพระเนตรจากไรด้าขึ้นมองผู้เสด็จมาใหม่ โซนอสเป็นคนแรกที่ทอดพระเนตรแล้วขยับออกจากข้างบรรจถรณ์ประทับยืนแย้มสรวลจางๆนำไปก่อนพร้อมค้อมพระเศียรลงเล็กน้อยเป็นการตอบรับการคำนับแสดงความเคารพเร็วๆของโนอาล
 
        กษัตริย์น้อยพระพักตร์ยุ่งพระขนงขมวดชิดติดกันตั้งแต่เสด็จมาถึงบัคเคนไฮน์แล้วได้สดับข่าวไม่สู้ดีของพระพี่นาง พระทัยร้อนๆลุกเป็นไฟกริ้วมันไปหมดทุกอย่างโดยเฉพาะสิ่งที่พระองค์ทรงควบคุมไม่ได้ เหตุใดเรื่องราวเลวร้ายจึงมีมาทดสอบพระทัยไม่ขาดสาย
 
        "พี่หญิง!"
 
        "โนอาล!"
 
        โนอาลรีบเสด็จไปจับพระหัตถ์เย็นเฉียบของไรด้าที่แย้มพระโอษฐ์กว้างดีพระทัยกับการได้พบพระพระอนุชาอีกครั้ง ฝืนลุกจากท่าบรรทมโอบพระหัตถ์รอบวรองค์เล็กที่ทรงรัก
 
        "โนอาลน้องพี่ เจ้าปลอดภัยดีพี่ดีใจ ดีใจเหลือเกิน"
 
        "นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมพี่หญิงเป็นแบบนี้ พระอาการเป็นอย่างไรบ้าง?" กษัตริย์วิทเฮนเบิร์กทรงผละออกจากอ้อมพระกรของพระพี่นาง รีบตรัสถามอย่างร้อนรนพร้อมทั้งสำรวจพระวรกายที่ดูเหมือนจะปกติดีไม่ต้องดามหรือเข้าเฝือกที่ตรงไหน
 
        ไรด้าส่ายพระเศียร แย้มโอษฐ์จางๆทั้งพระพักตร์ยังขาวซีด
 
        "พี่...อาจจะช้ำนิดหน่อยแต่ไม่เป็นอะไรแล้ว" ทรงเลี่ยงที่จะตรัสถึงสิ่งที่ทำให้ต้องมาบรรทมเสด็จไปไหนไม่ได้แบบนี้
 
        "หลานของชายล่ะ?" ตรัสถามไปก็ไล่สายพระเนตรไปที่พระนาภีแบนเรียบวูบหนึ่ง เมื่อกวาดสายพระเนตรกลับมาที่พระพักตร์ไรด้าตามเดิมก็พระทัยหายกับพระพักตร์หวานๆที่เจื่อนขึ้นมาทันที
        
        ไรด้าสูดพระทัยลึก น้ำพระเนตรไหลตามพระปรางจนห้ามไม่อยู่ต้องรีบใช้หลังพระหัตถ์ปาดทิ้งเร็วๆ ก้มพระพักตร์ลงไม่กล้าสู้หน้าอีกฝ่าย พระหัตถ์สั่นๆคว้าจับพระอนุชาก่อนจะตรัสเอ่ยสุรเสียงขาดห้วง
 
        "พี่...พี่เห็นแก่ตัวที่ปลอดภัยอยู่คนเดียว เป็นความผิดของพี่เองที่...ที่ดูแลลูกไม่ดี หลานของชายทิ้งพี่ไปแล้ว..." ในปลายพระสุรเสียงเจือสะอื้นจนสะเทือนไปถึงทุกคนที่สดับ น้ำพระเนตรใสๆไหลกลิ้งหยดลงบนพระหัตถ์โนอาล วรกายเล็กๆของไรด้าสั่นจนคุมองค์ไม่อยู่ กดพระทนต์กับพระโอษฐ์ล่างเพื่อกลั้นเสียงสะอื้น
 
        ตลอดมาตั้งแต่เล็กจนโตกษัตริย์น้อยไม่เคยทอดพระเนตรไรด้าทรงมีสภาพอ่อนแอเช่นยามนี้มาก่อน โนอาลรีบโอบพระหัตถ์ดึงพระพี่นางมากอด ตบพระปฤษฎางค์เบาๆเช่นทุกๆครั้งที่พระภคินีทรงปลอบพระองค์เมื่อครั้งยังเยาว์ชันษา
 
        "ไม่เป็นไร ชู่ว์...ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องร้อง พี่หญิงมีชายอยู่นะไม่ต้องร้อง"
 
        ยิ่งถูกปลอบพระอาการของไรด้าก็ยิ่งหนัก จากที่เอาแต่สะกดพระอารมณ์ปล่อยให้น้ำพระเนตรหลั่งรินอย่างเดียว ตอนนี้กลับปล่อยโฮสุรเสียงดัง คว้าวรองค์พระอนุชามากอดตอบ ซุกพระพักตร์กับพระอุระอบอุ่นก่อนจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดราวจะขาดใจ
 
        เสียงกรรแสงที่บาดเข้าไปลึกสุดในพระทัยทำให้โซนอสรีบเบือนพระพักตร์หนีก่อนจะสะกดพระอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ต้องร้องตามไปอีกคน พระองค์พึ่งจะดีพระทัยที่กำลังจะมีพระปนัดดาได้แค่ชั่วข้ามคืน ตอนนี้ต้องมาสูญเสียไปแบบไม่มีวันหวนกลับ กับพระองค์ยังทรงสะเทือนเพียงนี้แล้วคนเป็นพ่อแม่จะเจ็บปวดขนาดไหน...ดำริแล้วจึงได้สะดุดพระทัยกับความว่างเปล่าที่ควรจะมีใครอีกคนยืนอยู่ตรงนี้
 
        "ท่านโนอาล! หลานของเราล่ะ? ซานเชสหายไปไหน?"
 
        "จริงสิ!" ดำรัสถามของโซนอสเรียกความจริงอีกหนึ่งอย่างให้กลับมาอยู่ในพระทัยโนอาล "หยุดร้องก่อนพี่หญิง ยาแก้พิษ! ชายต้องการยาแก้พิษด่วนเลย!"
 
        ไรด้าหยุดร้องเสียงดังเหลือเพียงแรงสะอื้นเล็กน้อย ตกพระทัยกับท่าทางตื่นตระหนกของพระอนุชา
 
        "ยาแก้พิษ? ท่านอย่าบอกนะว่า..." โซนอสตรัสสุรเสียงเบาหวิวแทบล้มทั้งยืนเมื่อโนอาลหันพระพักตร์มาพยักรับ
 
        "ซานเชสถูกกริชอาบยาพิษ" 
 
        "ท่านอา!"
 
        เจ้าชายฮานน์รีบถลาเข้าไปประคองโซนอสไม่ให้ล้ม ลากพระเก้าอี้ที่อยู่ข้างๆมาให้ประทับพักเสียก่อน 
 
        พระหัตถ์ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานของโซนอสคว้าเกาะเจ้าชายฮานน์ไว้หวังเป็นที่พึ่ง
 
        "นะ...นี่มันอะไรกัน ทั้งกษัตริย์และราชินีประชวรพร้อมๆกัน เป็นอาเพศอะไรกันนี่!"
 
        โนอาลทรงหันกลับมาเผชิญพระพักตร์ไรด้า ตรัสเร็วๆด้วยสีพระพักตร์จริงจังในขณะที่อีกฝ่ายเบิกพระเนตรโตยกสองพระหัตถ์ปิดพระโอษฐ์กั้นเสียงอุทาน
 
        "เขาไม่ไหวแล้วจริงๆพี่หญิง ชายต้องรีบพาหมอกลับไปช่วยเขาก่อนจะสายเกินไป"
 
        ไรด้าช็อคจนพระสติไม่อาจคิดอ่านการณ์อะไรได้ พึ่งจะสูญเสียลูก ตอนนี้ก็เหมือนจะต้องเสียพ่อของลูกไปอีกคน บีบคั้นพระทัยของผู้หญิงตัวเล็กๆจนเกินจะทน ถึงจะเป็นคนที่พร่ำบอกองค์เองว่าเกลียดชังยิ่งนัก แต่ตอนนี้ส่วนลึกที่สุดในพระทัยกลับพร่ำร้องตะโกนกลับไปมาว่าเขาจะตาย...ไม่เอา...ไม่อยากให้เขาตาย...
 
        หญิงสาวที่มีพระยศยิ่งใหญ่เหนือแผ่นดินเลิกผ้าคลุมพระองค์ออกถลาลงจากบรรจถรณ์สีฟ้า พระบาทอ่อนแรงตั้งองค์ไม่อยู่ล้มพระพักตร์คว่ำไม่เป็นท่าจนโนอาลต้องรีบข้ามบรรจถรณ์กระโดดมาอีกฝั่งเพื่อประคองวรองค์เล็กๆที่สั่นจนสะท้าน พระหัตถ์กุมพระนาภีครางสุรเสียงเบา
 
        "พี่หญิง! ทรงทำอะไร! พระวรกายยังไม่หายดีทรงลุกทำไม?"
 
        ไรด้าคว้าพระกรพระอนุชามาเขย่า พระพักตร์เต็มไปด้วยพระอัสสุชลไหลเป็นทาง
 
        "พี่ไปไม่ไหว ชาย...ชายต้องไปช่วยเขานะ อย่าให้เขาเป็นอะไร อย่าให้เขาตาย!"
 
        ฮานน์ที่ดูเหมือนจะคุมพระสติได้ก่อนใครรีบเข้ามาช่วยโนอาลประคองไรด้ากลับไปที่เดิม จากนั้นจึงตรัสเพื่อควบคุมสถานการณ์
 
        "ฝ่าบาท เชิญเสด็จทางนี้ก่อน หม่อมฉันขอทราบพระอาการเสด็จพี่โดยละเอียด ส่วนพี่หญิงพึ่งจะฟื้นไข้ทรงพักเสียก่อนอย่าทรงคิดอะไรทั้งนั้น ชายจะไปเอง" ทรงกุมพระหัตถ์สั่นๆตบเบาๆแล้วแย้มสรวลจางๆอ่อนโยนส่งให้
 
        "ชายเป็นศิษย์เอกของพี่หญิงต้องช่วยเสด็จพี่ได้แน่โปรดวางพระทัย" ตรัสแล้วทรงหันไปทางโซนอส
 
        " ท่านอาด้วย โปรดประคองพระสติไว้ก่อน เสด็จพี่ซานเชสต้องไม่ทรงเป็นอะไรทั้งนั้น"
 
 
 
        สายลมพัดผ่านเป็นระลอกแรงจนบาร์คต้องยกมือขึ้นเสยผมตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยตัวลงต่ำ อากาศยามเย็นคืบคลานเข้ามากระทบผิวจนบาร์คยักไหล่สะท้าน ผิดกับอีกคนที่หายพระทัยขัดจนต้องอ้าพระโอษฐ์ช่วย หลับพระเนตรควบคุมพระสติ
 
        "ฝ่าบาท มากันโน่นแล้วกระหม่อม" บาร์คร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นเงากลุ่มเล็กๆวิ่งมาทางตนอยู่ไกลๆ 
 
        ซานเชสรีบลืมพระเนตรขึ้น ยกพระวรกายหนาหนักที่เอนพิงไม้ใหญ่ขึ้นมาตั้งตรง กระแอมเบาก่อนจะปาดพระเสโททั่วพระพักตร์ทิ้ง หรี่พระเนตรดุๆคมๆจ้องไปที่กลุ่มม้า3ตัวที่ควบมาอย่างรีบร้อนนั้น พระโอษฐ์ที่เหยียดยิ้มพอพระทัยจู่ๆก็คลายลงกลายเป็นบึ้ง ยิ่งจ้องพระพักตร์ก็ยิ่งถมึงทึงดูน่ากลัว
 
        เมื่อม้าทั้ง3วิ่งเข้ามาใกล้จนบาร์คที่กระโดดโบกมือดีอกดีใจเห็นชัดว่าใครเป็นใครบ้างก็รีบหันกลับมาหานายเหนือหัวตน โอ้ยโย๋...ฝ่าบาทหน้าตึงเป็นม้าหมากรุกเลยเหวย...ซวยแล้วไหมไอ้บาร์คเอ๋ย 
 
        แล้วสิ่งที่เขาไม่อยากจะให้มันเกิดก็เป็นไปอย่างที่เขาคิด
 
        ซานเชสประทับยืนขึ้นฝืนจนวรองค์เซ พอบาร์คจะเข้าไปช่วยประคองกลับถูก 'ม้าหมากรุก' ถีบออกมา
 
        องครักษ์มือขวาก้นจ้ำเบ้าเบิกตาโต ใจเริ่มไม่เป็นสุข ถึงขนาดฝ่าบาทถีบเขาออกแสดงว่ากริ้วสุดๆไปเลย เขารีบลุกขึ้นตามเสด็จต้อยๆกระทั่งประคองวรองค์กำยำไว้ได้ในนาทีสุดท้ายที่ทรงฝืนต่อไม่ไหวแล้วทรุดลง
 
        "พาเราขึ้นม้า" ซานเชสตรัสสุรเสียงแหบแทบไม่มีพระกำลัง
 
        "ตะ...แต่ฝ่าบาท..."
 
        "เดี๋ยวนี้!"
 
        ทั้งโนอาลและฮานน์เสด็จมาถึงเมื่อซานเชสทรงขึ้นไปอยู่บนหลังลูซิเฟอร์เรียบร้อย 
 
        เจ้าชายฮานน์เป็นองค์แรกที่เข้าถึงซานเชสก่อนใคร ทรงชักม้าไปขวางเบื้องพระพักตร์ซานเชส ล้วงหยิบเอายาแก้พิษขึ้นมาเปิด
 
        "เสด็จพี่ทรงเป็นอย่างไรบ้าง?"
 
        "ยังไม่ตาย หลบไป!"
 
        "หม่อมฉันนำยาถอนพิษมาด้วย ทรงดื่มเร็วเข้าเถิด"
 
        พระเนตรคมๆตวัดฉับหันมาจ้องพระพักตร์พระอนุชา ทรงปัดขวดยาเล็กๆนั้นออกจากพระหัตถ์ฮานน์
 
        ฮานน์ที่ไม่ทันตั้งตัวกับปฏิกิริยาเดือดๆของพระเชษฐามองตามขวดแก้วใบเล็กที่หลุดพระหัตถ์ลอยตกพื้นดินกระเด็นหลายจังหวะจนพื้นดินรอบๆเปียกชื้น
 
        "เฮ้ย! ทำบ้าอะไรหกหมดแล้วนั่น" โนอาลที่อยู่เยื้องออกมาจากฮานน์เล็กน้อยตะโกนใส่ อุตส่าห์รีบไปรีบมาแทบตายเพียงเพื่อให้ไอ้คนเจ้าอารมณ์มันมาปัดทิ้งเพราะของขึ้นเล็กๆน้อยๆแค่นี้หรือ หลังจากที่ทรงเล่าเรื่องทั้งหมดออกไปแล้วก็ได้รับการเตือนจากฮานน์มาตลอดการเดินทางว่าจะต้องทรงพบกับแรงกริ้วของซานเชส แต่ก็ไม่น่าที่จะต้องถึงขนาดคิดฆ่าตัวเองไม่รับยาเลยนี่นา
 
        ทรงกระโดดลงจากหลังคานัล คว้าขวดยาแก้พิษขึ้นมาทอดพระเนตรแล้วถอนพระทัย 
 
        หมดกัน...ไอ้หมอนี่มันปัดยังไงหกได้หมดไม่เหลือสักหยด ไปกลับอีกรอบจะทันไหมนี่
 
        เจ้าชายฮานน์สร้างเซอร์ไพรส์ด้วยการล้วงหยิบเอาขวดใหม่มาถวายอีก ทำเอากษัตริย์น้อยผู้กำลังเป็นห่วงเบิกพระเนตรโต
 
        "เสด็จพี่ นี่ยาถอนพิษ" ตรัสแล้วยื่นขวดยาถวายอีกครั้งแต่ก็ถูกปัดทิ้งไปอีกทางอีกเช่นกัน
 
 
        
 
        โนอาลทอดพระเนตรขวดยาใบจิ๋วที่หล่นต่อเบื้องพระพักตร์อีกรอบและอีกรอบ ใบแล้วใบเล่าจนหมดความอดทน คนหนึ่งก็คอยเปิดฝายื่นถวายอีกคนก็เอาแต่ปัดทิ้งเห็นเป็นของไร้ค่า 
 
        "โว้ย! เลิกเล่นกันสักที" ทรงตะโกนเสียงดังจนฮานน์ชะงักพระหัตถ์ วรกายซานเชสค้อมลงจนพระนลาฏติดแผงขนลูซิเฟอร์ หายพระทัยหอบสะเทือนไปทั่วพระองค์
 
        วรองค์สะโอดสะองของโนอาลตรงดิ่งไปกระชากคนตัวใหญ่บนหลังม้าที่ไม่ระวังองค์ให้ร่วงลงมากระแทกพื้น
 
        ซานเชสร้องลั่นเมื่อพระปฤษฎางค์กระแทกหินก้อนขนาดใหญ่พอดิบพอดี แผลที่เย็บไว้ปริแตกปวดจนพระพักตร์บิดเบี้ยว พระเสโทยังคงหลั่งราวกับสรงน้ำ
 
        โนอาลใช้พระชงฆ์กดลงบนพระอังสะหนาใหญ่เพื่อกันไม่ให้ดิ้น พระหัตถ์เล็กๆบีบพระโอษฐ์บังคับให้อ้าออกพร้อมตะโกนสั่ง
 
        "บาร์ค! เจ้ากดขาไว้! เร็ว! เราจะต้านไม่ไหวแล้ว คนบ้าอะไรเจ็บขนาดนี้ยังมีแรงดิ้นอีก"
 
        บาร์ครีบกระโดดมาทับพระบาททั้งสองของนายเหนือหัวในเวลาเดียวกับที่โนอาลหันไปสั่งคนนั่งอึ้งถือยาแก้พิษขวดใหม่ตะลึงค้างอยู่บนหลังม้า
 
        "ฮานน์! เจ้าจะอึ้งอีกนานไหม รีบลงมากรอกยาเร็วเข้าสิ"
 
        ทั้งโนอาล ฮานน์ และบาร์ค กระเด็นออกจากวรองค์ซานเชสทีละคนหลังจากบังคับขืนพระทัยกรอกยาถอนพิษจนสำเร็จ
 
        กษัตริย์บัคเคนไฮน์ทรงหอบจนตัวโยน พุ่งสายพระเนตรคมๆไปที่โนอาล เจ้าเด็กตัวเล็กแต่ต่อยหนัก โดยเฉพาะหมัดที่ทุบลงบนพระอังสะอีกข้างเพื่อบังคับให้ทรงกลืนยา
 
        "ลุควิก! เจ้า...เจ้า..."
 
        พอยาเริ่มออกฤทธิ์ บาดแผลที่พระปฤษฎางค์ก็ฉีกมากขึ้นอีกหลายนิ้ว แต่แรงกดจากภายในที่ทำให้พระทัยสั่นตลอดเวลากลับลดลง ไข้ที่ทำให้พระเสโทหลั่งก็ทุเลาเหลือเพียงแค่หายพระทัยขัดเล็กๆน้อยๆ พระวรกายอ่อนแรงจนในที่สุดก็หมดพระสติไปก่อนที่จะตรัสจบประโยค
 
        ทั้งโนอาลและฮานน์ทอดพระเนตรสภาพสงบนิ่งแผ่ราบไปกับผืนดินของคนที่แสนวุ่นวายแม้กระทั่งการรับการรักษาก็หันมาทอดพระเนตรกันและกัน จากนั้นก็พากันสรวลเสียงดัง
 
        เจ้าชายฮานน์คุกพระชงฆ์ลงคำนับเต็มพิธีการตามแบบฉบับบัคเคนไฮน์ให้กับโนอาล บาร์คก็ทำตามแบบเดียวกันอยู่ด้านหลัง
 
        "หากพ้นคืนนี้ไปได้พระอาการเสด็จพี่คงจะดีขึ้น ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงช่วยเสด็จพี่ไว้"
 
        "เป็นความรับผิดชอบของเราส่วนหนึ่งด้วยที่ทำให้เขาผิดหวัง เจ้าอย่าเกรงใจเลย" ตรัสพร้อมกับดึงเจ้าชายฮานน์ให้ประทับยืนขึ้น กำพระหัตถ์กระทบพระอังสะอีกฝ่ายเบาๆ
 
        "เจ้าเก่งนะ พกยามาตั้งเยอะดูไม่ออกเลย"
 
        เจ้าชายฮานน์แย้มสรวลกว้าง ล้วงพระหัตถ์ลงไปที่บั้นพระองค์ ทรงหยิบขวดยาอีก4อันออกมาอวด แล้วต่างคนก็ต่างสรวลเสียงดังจนก้องไปทั่วป่า
 
        
 
        
 
        



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พยศรักบัลลังก์ใจ ตอนที่ 35 : ตอนที่34 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 427 , โพส : 4 , Rating : 15 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 103
อ้าว ไรด้าแท้งซะแล้ว แง...
Name : พันธุ์หมาบ้าxxx< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พันธุ์หมาบ้าxxx [ IP : 171.99.15.208 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤศจิกายน 2555 / 17:51

#3 : ความคิดเห็นที่ 102
อยาก่อานต่อไปเรื่อยๆ เนื้อเรื่องน่าติดตาม สนุก เศร้า ยิ้มได้ มีหลากหลลยอารมณ์
คุณชฎาเพชร สู้ๆนะค้า ไฟล์ทติ้งค้า...
Name : Fon [ IP : 115.67.194.81 ]
Email / Msn: -
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2555 / 15:58


#2 : ความคิดเห็นที่ 101
รออ่านต่อนะคะ
Name : ขอให้สมปรารถนา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ขอให้สมปรารถนา [ IP : 110.169.237.100 ]
Email / Msn: muaynapat(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2555 / 12:48

#1 : ความคิดเห็นที่ 100
ไรด้าแท้ง เศร้าจังค่ะ

รออ่านต่อน้า แต่ไรท์เตอร์อย่าใจร้ายกัยไรด้ากับซานเชสนักนะคะ
Name : LuckyMe< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuckyMe [ IP : 58.8.109.13 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤศจิกายน 2555 / 08:13

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android