สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ฆาตกรโหดสะท้านโลก

ตอนที่ 150 : เอ็ดมุนด์ เคมเปอร์ (Edmund Emil Kemper III) สัตว์ในร่างคน (ตอนที่ 1)


     อัพเดท 11 มี.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: มีสาระ/ความรู้รอบตัว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Cammy ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cammy Email : navaporn13(แอท)yahoo.co.th
My.iD: http://my.dek-d.com/cammy
< Review/Vote > Rating : 97% [ 4,184 mem(s) ]
This month views : 1,735 Overall : 846,697
7,386 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2261 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ฆาตกรโหดสะท้านโลก ตอนที่ 150 : เอ็ดมุนด์ เคมเปอร์ (Edmund Emil Kemper III) สัตว์ในร่างคน (ตอนที่ 1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12577 , โพส : 6 , Rating : 3 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





เอ็ดมุนด์ เคมเปอร์

Edmund Emil Kemper III (1948 - )
หรือ The Co-ed Killer

 

ใกล้พลบค่ำของวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ปี 1973 วานตาครูซ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

                โรซาลีน ธอร์เป้ เหนื่อยหน่ายจากการรอรถประจำทางเต็มแก่ เธอจึงตัดสินใจโบกรถแทน เธอแลเห็นรถคาดิลแล็คคันหนึ่งเลี้ยวออกมาจากมุมถนนแต่ไกล เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง เธอไม่มีทางเลือกมากนัก เธอตัดสินใจชูหัวนิ้วโป้งขึ้นลงเป็นจังหวะในอากาศ คาดิลแล็คคันนั้นก็แล่นเข้าเสียบทันที

                “ขึ้นมาเลยครับ” คนขับเป็นผู้ชาย ท่าทางน่าสุภาพเอ่ยขึ้น

                “เอ้อ....จะไปทางไหนหรือค่ะ” หญิงสาวเอ่ยถาม

                “ผมเพิ่งออกมาจากบ้านแม่ กำลังจะไปอพาร์ตเมนต์ที่อลามีตาครับ”

                “ฉันอยู่เลยไปหน่อย แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเดินต่ออีกหน่อยก็ได้”

                “นั่งข้างหน้าเลยครับ”

                คาดิลแล็คมุ่งหน้าออกไปทางนอกเมือง

                บรรยากาศในรถค่อนข้างน่าอึกอัด เพราะชายร่างยักษ์คนนั้นเงียบจนน่ากลัว

                “เอ้อ.......” ผู้หญิงเอ่ยขึ้น “เรายังไม่รู้จักกันเลยนะค่ะ”

                “ผม เอ็ดมุนด์ เคมเปอร์ ที่ 3 ครับ”

                “ฉัน โรซาลีน ธอร์เป้ ค่ะ”

                และบรรยากาศก็เงียบอีกครั้ง

                หญิงสาวค่อยมองสำรวจคนขับรถรายนี้ เธอรู้สึกใจหายวาบ เขามีรูปร่างราวกับยักษ์ปักหลัก คะเนได้ว่าเขามีความสูงกว่า 2 เมตร เธอนั่งตลอดทางด้วยความรู้สึกไม่สบายใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้งมองเห็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ชูหัวนิ้วโป้งขวาขึ้นทำอาการเหมือนเธอ

                “คุณเคมเปอร์ค่ะ ได้โปรดจอดรับเธอที่ป้ายข้างหน้าหน่อยเถอะค่ะ เธอคงหารถไม่ได้เช่นเดียวกับฉัน” หญิงสาวขอร้อง

                “อ๋อ......ไม่มีปัญหาครับ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง”

                คาดิลแล็คคันโตเข้าเทียบเสาไฟฟ้า 

                “ไปด้วยกันน่ะครับ ผมเพิ่มรับคุณธอร์เป้ขึ้นมา นั่งข้างหลังได้เลยครับ”

                อลิซ ลูอี้ ชะงักเล็กน้อย เมื่อมองคนขับร่างยักษ์ แต่พอเธอมองเห็นโรซาลีนเข้าความกังวลก็หายไปจึงเปิดประตูขึ้นไปที่ด้านหลัง

                รถแล่นห่างตัวเมืองไปเรื่อยๆ อลิซแนะนำคัวเองและทำความสนิทสนมเป็นกันเองอย่างรวดเร็ว แต่คนขับร่างยักษ์เงียบจนไม่พูดอะไร สักพักหนึ่งโรซาลีนหันมาชวนคุยกับคนขับ เธอชะงักเมื่อเห็นปืนพก .22 อัตโนมัติด้านใหม่เอี่ยมปรากฏเต็มสองตา โรซาลีนตะลึงงัม คอแห้งตีบตันไปหมด มันจะเอาไปทำอะไรฟ่ะ..........

                คนขับร่างยักษ์จอดรถชั่วคราว เขาหันปืนพก.22 อัตโนมัติ เหวี่ยงไกไปที่โรซาลีน

                “ปัง กระสุน .22 วิ่งเข้าไปฝังหัวหญิงสาว เธอล้มฟุบจมกองเลือดกับที่นั่ง อลิซ ลิซ อ้าปากค้างอยู่ด้านหลัง ก่อนที่คนขับร่างยักษ์จะหันกระบอกปืนไปทางอลิซ ลิซอีกคน

                “ปัง” เขาเหนี่ยวไกปืนใส่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมเป็นเป้านิ่ง เพราะเธอเอามือปัดป้องทำให้กระสุนนัดแรกไม่ถูกจุดสำคัญ นัดที่สองก็พลาดอีก จนนัดที่สามแหละที่โดนหัวเต็มๆ อลิซแน่นิ่งไปอีกคน แต่ชายร่างยักษ์ก็ตามซ้ำอีกครั้ง เขายิงปืนไปอีกนัด

                เหยื่อทั้งสองไม่ถึงกับตายในทันที ทั้งคู่ยังร้องครางด้วยความเจ็บปวดเป็นระยะๆ

                “โอย.....เจ็บ.....ช่วย...ที”

                ชายร่างยักษ์ไม่สนใจเสียงครางของเหยื่อทั้งสอง เขาขับรถแล่นห่างจากตัวเมืองออกไปทุกขณะ ก่อนที่เขาจะจอดรถแล้วยิงซ้ำอีกครั้ง คราวนี้เงียบกริบ ไม่มีเสียงครวญครางให้เป็นที่รำคาญใจอีก เขาจัดแจลากศพออกมานอกรถ เปิดฝากระโปรงท้ายรถจับยัดเข้าไปอย่างรวดเร็ว เรียบร้อย และหมดจด

                รถคาดิลแล็คแวะเติมน้ำมันข้างทางอย่างสบายใจ  ชายร่างยักษ์จัดแจงบิดกุญแจสตาร์รถเก๋งคันโต ตะบึงออกมานอกเมืองอีกครั้ง คาดิลแล็คใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็เลี้ยวจอดรถใต้ถุนอพาร์ตเมนต์ขนาดกลางหลังหนึ่ง ฝากระโปรงดีดตัวเปิด ผ้าห่มถูกสะบัดออกคลุมสิ่งที่อยู่ท้ายรถจนมิดชิด เขาแบกห่อผ้าพาดบ่าเดินขึ้นไปตามขั้นบันไดอย่างเหนื่อยเอาการ เพราะเขาจงใจจะหลีกเลี่ยงการใช้ลิฟต์ เพราะหอพักนี้มีคนเขาพักอยู่มากเอาการ

                ชายร่างยักษ์ย่ามใจ เขากล้าพอที่ทิ้งอีกศพไว้ที่เบาะข้างคนขับ จนยามมาถามว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไร เขาตอบอย่างสุภาพว่า “เธอคงเมามายไม่ได้สติน่ะครับ เดี๋ยวผมส่งเธอไปที่หอพักเธอเอง”

                เขายิ้มกับตัวเองสีหน้าเขาไม่บ่บอกว่าเหนื่อยหอบแม้แต่น้อย แม้ว่าเขาจะต้องแบกของขึ้นลงสองรอบก็ตาม และแล้วประตูห้องที่เขาพักอยู่ก็ปิดล็อคหนาแน่น ชายร่างยักษ์อยู่ห้องพักนี้คนเดียว และ ณ ช่วงเวลานี้ ที่นี้คือโลกของเขาแล้ว

                ชายร่างยักษ์บรรจงคลายผ้าห่มคลุมตัวโรซาลีนออกช้าๆ ยกร่างขึ้นวางบนโซฟา เขาดึงมีดด้านยาวร่วมฟุตออกจากถุง แล้วสับลงแบบไม่ต้องใช้แรงมากนักเข้าที่ต้นคอ เลือดสดๆ ของเหยื่อที่ตายใหม่ๆ พุ่งสาดกระจายไปโดยรอบเหมือนท่อน้ำประปาแตก เขาขยุ้มหัวศีรษะ ยกขึ้นมาเพ่งดูอย่างเป็นสุขเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่ จากนั้นก็ค่อยๆ ใช้ไขควงกับปากคีบด้านยาวทะลวงเข้าไปรูกระสุนที่เจาะผ่านกะโหลก บิดไปบิดมาอย่างชำนาญ จนในที่สุดก็คีบเอาลูกตะกั่วออกจากศีรษะที่ปราศจากลำตัวแล้วโยนทิ้งถังขยะไป

                ท้องร้องชายร่างยักษ์ส่งสัญญาณหิว เขาเริ่มต้นที่จะทำอาหาร ไปในครัว ตั้งกระทะบนเตา ลวกเส้นมักกะโรนีลงผัด แล้วบรรจงเดินมาเฉือนเนื้อสดๆ จากท่อนขาของเหยื่อทั้งสองคนลงผัดพร้อมเส้นมักกะโรนีจนหอมฉุยปรุงด้วยเครื่องเทศอีกเล็กน้อย

                ชายร่างยักษ์กินอย่างเอร็ดอร่อยตามสบายไม่เร่งรีบ เขาตบท้ายด้วยการเลาะฟันพร้อมด้วยเส้นผมและผิวหนังเป็นของที่ระลึก รางวัลชิ้นนี้แม้ว่าจะดูสยองขวัญ แต่ชายร่างยักษ์เป็นสุขอย่างยิ่ง เพราะมันเป็นรางวัลแห่งการไล่ล่าที่เขาเสี่ยงภัยเพื่อที่จะได้มันมา

ส่วนหัวเหรอเขาทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เหมือนขยะมิปาน.....

               

บุรุษร่างใหญ่ผู้หนึ่ง  สูง 6 ฟุต เก้านิ้ว น้ำหนักกว่า 300 ปอนด์

กิริยาท่าทางที่ดูสุขุมนุ่มลึก  เป็นที่วางใจแก่คนรอบข้าง

นั่นคือรูปลักษณ์ภายนอกของ *เอ็ดมันด์  เคมเปอร์*เท่านั้น

ฆาตกรผู้นี้เดินสายสังหารนักเดินทางผู้ขออาศัยด้วยการโบกรถ

เขาสังหารหญิงสาวไม่ต่ำกว่า 6 ราย  ด้วยสภาพศพที่สุดสยอง   และร่วมเพศขณะที่ศีรษะถูกมีดสับขาดออกจากร่างแล้วกิน........และนอกเหนือจากนั้น....เขายังฆ่า....

 

และเขาคือ 1 ใน 10 ฆาตกรที่โลกต้องจดจำ ไม่ใช้แค่โหดเท่านั้น เขายังเป็นฆาตกรยอดบัดซบที่โลกไม่ให้อภัย

 

             เอ็ดมันด์  เคมเปอร์  ลืมตาบนโลกเเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ.1948 ในเบอร์เเบงค์  รัฐแคลิฟอร์เนีย  เขาเป็นลูกคนที่สองของครอบครัวเอ็ดมันด์ พี่สาวของเขาอายุห่างจากเขา 6 ปีและมีน้องสาวอายุห่างกัน 2 ปี 6 เดือน 

พ่อกับแม่ของเคมเอร์ต่างก็เป็นคนร่างสูงใหญ่ซึ่งเคมเปอร์ก็ได้รับลักษณะนี้มาเต็มๆ เอ็ดมุนด์ จูเนียร์ผู้พ่อนั้นเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยมีปากเสียง และมักถูกคลาเนลผู้เป็นภรรยาด่าว่าอย่างไม่เกรงใจอยู่เป็นประจำ แน่นอนว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ย่อมไม่ค่อยดีนัก ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของฝ่ายคลาร์เนลชอบที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเพื่อนหญิงด้วยกัน(เลสเปี้ยน)

หลังจากอดทนอยู่เป็นนานปี จนเมื่อเคมเปอร์อายุได้ 7 ปี     การทะเลาะกันถึงจุดสุดขีด  เมื่อ  จูเนียร์  เอ็ดมันด์  ขอหย่าขาดจากนางคลาร์เนล  เนื่องจากทนพฤติกรรมของหล่อนไม่ได้  ขณะนั้นเอ็ดมันด์  เคมเปอร์ บุตรคนรองอายุเพียง 9 ปีเท่านั้น พ่อของเขาก็ทิ้งครอบครัวไป แม้ว่าเคมเปอร์จะยังเด็กอยู่ เขาก็แยกแยะออกว่าใครเป็นฝ่ายผิด และแอบสั่งสมความแค้นต่อผู้เป็นแม่ไว้ในใจ

          หลังจากการหย่าขาด  พฤติกรรมของนางคลาร์เนลได้เปลี่ยนไป(ในทางที่ไม่ดีนัก)  หล่อนชอบจับ เคมเปอร์  บุตรชาย ลงโทษด้วยการขังในห้องน้ำมืดๆ  ห้องใต้ดินตามแต่สะดวก ตามอารมณ์  เพื่อเป็นการระบายสามีคนเก่าที่ทิ้งตนไป

นับจากนั้น เคมเปอร์เริ่มมีพฤติกรรมประหลาดการละเล่นที่เขาชื่นชอบคือ"เกมห้องแก๊ส"ซึ่งพี่สาวเขาจะเป็นผู้คุมที่ดึงคันโยกลงแล้วเคมเปอร์ที่ผูกผ้าปิดตาก็จะแสร้งทำท่าทุรนทุรายตาย เขาเคยแยกส่วนตุ๊กตาของพี่สาวเป็นชิ้นๆ ก่อนจะหันความสนใจไปยังแมว ซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้เป็นหนทางที่ฆาตกรในอนาคตทั้งหลายเคยผ่านมาแล้วทั้งสิ้น หากที่เคมเปอร์กระทำยังพิสดารกว่าคนอื่นไปอีกขั้น เขาฝังแมวทั้งเป็น ก่อนจะขุดศพของมันขึ้นมาตัดหัว แล้วอธิษฐานกับหัวนั้น เหมือนลัทธิ เพแกน กระทำกัน (ลัทธิเพแกน  คือ ลัทธิที่นับถือบูชาเทพ  เทวี ภูติผีปิศาจในท้องถิ่นนั้นๆ  ซึ่งปัจจุบันไม่ถูกบันทึกไว้ในศาสนาสากลโลก)

"ได้โปรดฆ่าคุณแม่ผมด้วย"

 

เมื่ออายุ 8 ปี เคมเปอร์เริ่มมีความรักครั้งแรก อีกฝ่ายเป็นครูประจำชั้นของเขานั่นเอง เคมเปอร์นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่สาว

"ผมอยากจะจูบคุณครู"

"ก็ทำไปสิ"

"แต่ถ้าอย่างนั้น ผมก็ต้องฆ่าคุณครูสิ"

หลายวันหลังจากนั้น เคมเปอร์ลอบออกจากบ้านกลางดึกไปยังบ้านครูพร้อมกับมีดในมือ แต่เขาก็เกิดเปลี่ยนใจกลางคัน ล้มเลิกเป้าหมายในคืนนั้น  แต่เหตุการณ์นี้เองที่กลายมาเป็นพื้นฐานวิธีฆาตกรรมของเขาในภายหลัง เขารู้ว่าจะฆ่าใครเขาต้องฆ่าก่อนจึงจะข่มขืน

คลาเนลรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเคมเปอร์แต่เนิ่นๆ เพราะเธอเห็นเคมเปอร์เอาค้อนทุบหัวแมวอย่างไม่ปราณี และเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นกับลูกสาว คลาเนลจึงย้ายห้องนอนของเคมเปอร์จากชั้นสองลงไปอยู่ชั้นใต้ดิน และนั่นก็ยิ่งสร้างความกดดันให้กับเคมเปอร์มากขึ้นไปอีก

 

พออายุ 14 ปี เคมเปอร์ หนีออกจากบ้านเพื่อไปหาบิดาของเขา  เอ็ดมันด์  จูเนียร์  ด้วยหวังว่า  บิดาของเขาจะไม่กดดันเขาเหมือนนางคลาร์เนล

                แต่การณ์กลับกลายเป็นว่า  จูเนียร์ ผู้เป็นบิดา  สร้างมรสุมหนักเข้าไปอีก  ด้วยเนื่องจากเขาแต่งงาน  มีภรรยาใหม่  และส่งตัวเอ็ดมันด์  เคมเปอร์ บุตรชายของเขากลับไปที่มอนทาน่า เพื่อให้แม่เขาเลี้ยงอีกครั้ง  แต่ทว่า  แม่ได้เตรียมแต่งงานใหม่อีกเป็นครั้งที่ 3 สร้างความสลดใจให้เคมเปอร์ยิ่งขึ้นไปอีก 

จนในที่สุด    วันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ.1964  คลาเนลจึงส่งบุตรชายไปยัง  นอร์ฟอร์ค  รัฐ แคลิฟอร์เนียเพื่อไปยังบ้านของปู่และย่าของเขา  ซึ่งประกอบกิจการไร่สวนซึ่งมีพื้นที่เป็นของตนเองถึง 17 เอเคอร์  หวังว่าชีวิตชีวิตสงบสุขในฟาร์มจะช่วยให้จิตใจของเคมเปอร์อ่อนโยนขึ้น

        คุณย่าวัย 66 ปีของ เอ็ดมันด์  เคมเปอร์ ได้รับเอ็ดมันด์  เคมเปอร์ มาไว้ด้วยความสงสาร  แต่หล่อนไม่ทราบถึงสภาพจิตใจของเอ็ดมันด์สักนิดว่า  เขาพบอะไรเมื่ออยู่กับมารดาของเธอ......

 

“นั้นคือความคิดที่ผิดอย่างมหันต์”

               

วันที่ 27 สิงหาคม 1964 ใช่แล้วละครับวันแรกที่ส่งตัวมาอยู่กับปู่ย่านั้นแหละ ตอนบ่าย เคมเปอร์ถือปืนจะออกไปล่าสัตว์  ขณะที่กำลังเดินออกนอกบ้าน ย่าของเขา (มัวเด้ เคมเปอร์) ก็ทักขึ้นมาตอนที่เขากำลังจะก้าวพ้นประตูไป

"อย่ายิงนกล่ะ มันบาป อย่าไปรังแกมันเลย"

ไม่ทราบแน่ว่าประโยคนี้จี้ถูกส่วนไหนของเคมเปอร์ เขาหันกลับมาแล้วลั่นปืนใส่ย่าหนึ่งนัดทันที ก่อนจะใช้มีดหั่นเนื้อแทงร่างของย่าซ้ำๆจนปลายบิดงอ

ที่คุณย่าล้มลง  จมกองเลือด  ยังมิหนใจ  เขากระหน่ำยิงอีก2-3นัดซ้อน  และได้หยิบมีดทำครัวกระซวกอีก 3 แผล    จากนั้นก็นำศพย่าของเขาไปเก็บไว้ในห้องนอน 

ในไม่ช้า ปู่(เอ็ด เอมิล เคมเปอร์) ก็ขับรถกลับมาถึงบ้าน ปู่โบกมือทักเขาอย่างยิ้มแย้มแล้วเริ่มขนของลงจากรถ  และพบเห็นความแปลกประหลาดในบ้าน  และความเงียบสงัดจึงได้เข้ามาในบ้านอย่างระแวงใจ  แต่ก็ไม่มีผลอะไรต่อหลานอำมหิตผู้นี้เลย   เพราะขณะที่คุณปู่เดินขึ้นบันได  เอ็ดมันด์ยิงร่างของปู่ของเขาด้วยการเล็งจากซอกมุมบันได้เล็กๆ  จนเสียชีวิตทันที  แต่เอ็ดมันด์ไม่กระทำซ้ำเติม  เนื่องจากเขารักปู่มาก  อยากให้คุณปู่เสียไปขณะที่ร่างยังสวยอยู่  จากนั้นก็ลากศพไปซ่อนไว้ในห้องเก็บของ

เมื่อสาแก่ใจ  เอ็ดมันด์จึงโทรศัพท์ไปที่มอนทาน่าและเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้นางคลาร์เนลฟัง 

"คุณย่าตายแล้ว คุณปู่ก็ตายแล้ว"

              จากนั้นแม่ก็โทรศัพท์ไปแจ้งตำรวจ  แต่ขณะนั้น  เอ็ดมันด์ก็เฝ้าศพของปู่และย่าโดยที่ไม่มีความสะทกสะท้านใดใดทั้งสิ้น  เพราะตอนนั้น  เอ็ดมันด์อายุเพียง15 ปีเท่านั้น  ซึ่งยังเป็นเยาวชนอยู่

         ตำรวจควบคุมตัวของเอ็ดมันด์และสอบปากคำทันที  แต่ไม่นานก็ต้องโอนไปยังองค์กรเด็กและเยาวชนแทนเนื่องจากเข้าใจผิดกับร่างกายที่สูงใหญ่ของเอ็ดมันด์จนคิดว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ซะได้

คลาเนลกล่าวในภายหลังว่า เธอนึกอยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้ต้องเกิดขึ้นในสักวัน ฝ่ายเคมเปอร์ที่ถูกจับกุม เขาก็ให้การกับตำรวจไว้เช่นนี้

"just wanted to see what it felt like to kill Grandma and Grandpa"

“ผมอยากรู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรเมื่อฆ่าย่า”

ขณะนั้น เคมเปอร์อายุ 15 ปี

 

(ติดตามตอนต่อไป  )



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ฆาตกรโหดสะท้านโลก ตอนที่ 150 : เอ็ดมุนด์ เคมเปอร์ (Edmund Emil Kemper III) สัตว์ในร่างคน (ตอนที่ 1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12577 , โพส : 6 , Rating : 3 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#6 : ความคิดเห็นที่ 7316
ใจร้ายมากๆๆๆ
Name : Kwang Kedsinee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kwang Kedsinee [ IP : 124.121.109.173 ]
Email / Msn: kwangnoi_kedsinee(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2556 / 21:21

#5 : ความคิดเห็นที่ 7268
โหดสลัดๆ อ่า
PS.  อีกไกลแค่ไหนจนกว่าฉันจะใกล้...บอกที อยากบอกคนคนนั้นว่า...ฉันแสบตาเพราะเหม่งเธอ happy everyday
Name : Okumura_Rin< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Okumura_Rin [ IP : 118.174.102.216 ]
Email / Msn: pittaya96(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2556 / 21:37


#4 : ความคิดเห็นที่ 7088
เหอๆ โหด เลว บัดซบ โรคจิตได้โล่เลย
Name : มึนๆ [ IP : 171.99.160.71 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 21:00

#3 : ความคิดเห็นที่ 7038
ขนาดรักปู่นะเนี๊ยะ รักไงของมันฟระ เง้ออออ
Name : ตาล [ IP : 27.55.11.53 ]
Email / Msn: -
วันที่: 30 เมษายน 2555 / 00:43

#2 : ความคิดเห็นที่ 6320
 ....
15ก็ขนาดนี้แล้ว..
PS.  ลัลล้า วันละนิดชีวิตแจ่มใส แต่ลัลล้ามากไประวังบ้านะจ้ะ
Name : l bloodybear< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ l bloodybear [ IP : 27.130.199.50 ]
Email / Msn: lin_lin_lovely(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤศจิกายน 2553 / 16:58

#1 : ความคิดเห็นที่ 6031
โหดร้าย TT
Name : ppp [ IP : 115.87.21.79 ]
Email / Msn: -
วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 / 22:15

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android