สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Yes, I do ❤ เปลี่ยนอนาคตร้ายให้สมดั่งใจรัก

ตอนที่ 5 : I woke up in the morning with amazing things


     อัพเดท 14 เม.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : |illy ❤ buffy ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ |illy ❤ buffy Email : a_b_c_e_f_g(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/cake_piano
< Review/Vote > Rating : 100% [ 6 mem(s) ]
This month views : 39 Overall : 8,680
362 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 102 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Yes, I do ❤ เปลี่ยนอนาคตร้ายให้สมดั่งใจรัก ตอนที่ 5 : I woke up in the morning with amazing things , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 647 , โพส : 33 , Rating : 15 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด







Thanks Gaspard Ulliel for Character Trenton Tray




4

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับสิ่งเหนือความคาดหมาย

(I woke up in the morning with amazing things)

 

            “โรแลนด์

            ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการหายใจถี่ เหงื่อหลายเม็ดผุดขึ้นตามหน้าผากและลำคอจนฉันต้องใช้มือปาดมันออกด้วยความรู้สึกร้อนอบอ้าวราวกับอยู่ในลาสเวกัสซึ่งมีแต่ทะเลทราย

            ฝัน...ฝันไปหรอกเหรอเนี่ย

            ฉันยกมือขึ้นสำรวจใบหน้าของตัวเองเพื่อเป็นการยืนยันว่าไม่มีสิ่งผิดปกติใดใดเกิดขึ้นกับร่างกายของฉัน

ความกลัวที่สุมอยู่เต็มอกค่อยๆ มลายหายไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นช้าลงจนเกือบจะเป็นปกติ มันเป็นฝันร้ายที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา วินาทีนั้น ฉันกลัวแทบแย่ ภาพ เสียง กลิ่น รสสัมผัส ทุกอย่างล้วนเหมือนจริง เหมือนของจริงทุกประการจนไม่อาจเชื่อได้ว่ามันเป็นเพียงแค่ฝันไป

            สวัสดียามเช้าที่สิบเก้า กันยายนค่ะอลิสัน

            ฉันสะดุ้งเฮือก

            ฉันกวาดตามองไปรอบห้องเพื่อหาต้นตอของเสียงผู้หญิงที่ดังขึ้น

            ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดนาฬิกาสิบห้านาที อากาศแจ่มใส อุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ยี่สิบสามองศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ยี่สิบองศาเซลเซียส แต่อาจมีฝนตกโปรยปรายในช่วงบ่าย...

แต่...เฮ้...เดี๋ยวก่อน มีอะไรบางอย่างที่มันไม่ใช่ สภาพแวดล้อมของห้องนอนที่ไม่คุ้นเคยทำให้ฉันตระหนักได้ในทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของฉัน

            สำหรับตารางนัดหมายของคุณในวันนี้ เวลาสิบเอ็ดนาฬิกาสามสิบนาที มีนัดรับประทานอาหารกลางวันกับคุณเพียร์สันที่ภัตตาคารอาหาร...

            เสียงระรื่นหูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งที่ภายในห้องนอนโล่งกว้างแห่งนี้มีเพียงฉันเท่านั้น

ขนคอของฉันลุกชัน

ฉันกำลังใช้ความคิดไม่หยุด โอ้ แน่นอน คุณคิดว่าฉันรู้เหรอว่าฉันตื่นขึ้นมาในสถานที่แบบนี้ได้ยังไง ใช่ ฉันหมายถึงสถานที่แปลกตาในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน...ห้องนอนแห่งนี้ไง! ห้องนอนที่มีผนังคล้ายพลาสติกสีใส หรือบางทีมันอาจทำขึ้นจากฟันยางนับล้านอันของแมนนี่ ปาเกียว รูปทรงของห้องหรือเฟอร์นิเจอร์แบบบิลท์อินล้วนเป็นทรงเรขาคณิตพื้นฐานทั้งสิ้น ฉันให้จำกัดความมันได้ว่า ‘เรียบง่ายแต่หรูหรา มีสไตล์แปลกใหม่แต่คล้ายกับอยู่ในยานอวกาศขององค์การนาซา’

เวลาสิบสี่นาฬิกา นัดหมายกับคุณนายเวสต์ ประธานกรรมการบริษัท...

            เสียงไร้ตัวตนกำลังทำให้ฉันประสาทเสีย!

            “เฮ้ ใครพูดน่ะ” ฉันตะโกนแข่งกับเสียงงี่เง่าอย่างเหลืออด “ไม่ฉลาดเลยนะ ถ้ายังไม่หยุดพูดล่ะก็ ฉันจะเอารองเท้าส้นเข็มของปราด้าปักกะโหลกแกซะ”

            ฉันไม่แน่ใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่หลังจากการตะโกนคำว่า ‘หยุดพูด’ เสียงงี่เง่าที่เคยดังแข่งกับเสียงก่นด่าของฉันก็เงียบหายไปราวกับเข้าใจในความหมาย หรือถ้าไม่เช่นนั้นก็คงกลัวส้นเข็มแหลมคมของปราด้า

ห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเสียงฟืดฟาดจากการหายใจหอบของฉัน

            ฉันกวาดสายตามองไปรอบห้องสีขาวโพลนที่เหมือนถ้ำหิมะ แสงสว่างจ้าจากดวงอาทิตย์ลอดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ขนาดเท่าจอไวด์สกรีนแบบในโรงภาพยนตร์ ที่ประตูกระจกแก้วหลากสีสันซึ่งอยู่ทางด้านข้างของห้องมีระเบียงไม้เล็กๆ ยื่นออกไปราวกับเชื้อเชิญให้ออกไปรับชมทัศนียภาพของเมืองและอากาศสดใสในยามเช้า

            จากมุมนี้ มองเห็นวิวเป็นมุมกว้าง มันไม่ใช่ทัศนียภาพแบบเดิมๆ ที่เมืองแออัดไปด้วยตึกระฟ้าสูงชะลูดเฉกเช่นในแมนฮัตตัน ย่านอัพเปอร์ อีสต์ ไซด์ ฉันจะไม่โกหกเพราะนี่ก็ไม่ใช่เวลาสำหรับเรื่องตลก แต่ทัศนียภาพของเมืองดูกว้างขวาง สามารถมองไปไกลได้สุดลูกหูลูกตา ยิ่งไปกว่านั้น พื้นที่ของเมืองคล้ายพื้นที่ป่าที่ถูกอนุรักษ์ ฉันพนันได้เลยว่าที่นี่ไม่ใช่บรูกลินอย่างแน่นอน

            ให้ตาย ฉันคงให้รายละเอียดความประหลาดของมันได้มากกว่านี้ ถ้าเพียงแต่ในวินาทีนั้นฉันไม่รู้สึกถึงความประหลาดที่เกิดขึ้นกับตัวเองเสียก่อน

ฉันกำลังเปลือยทั้งตัวและฉันอยากเตะก้นพระเจ้า

ฉันยกผ้าห่มสีม่วงอ่อนที่กองอยู่รอบเอวขึ้นมาพันตัวเองไว้อย่างแน่นหนา โอเค ฉันจะให้อภัยพระเจ้าสำหรับกางเกงในและชุดชั้นในที่กองอยู่ปลายเตียง ฉันรีบกระโจนไปคว้ามันมาใส่ไม่ว่ามันจะเป็นของใครหน้าไหนก็ตาม

และถ้าจะมีอะไรเลวร้ายไปมากกว่าการตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองเปลือยไปทั้งตัวแล้วล่ะก็ ฉันบอกได้เลย นั่นก็คือการพบว่านอกจากคุณจะเปลือยแล้ว ยังมีผู้ชายนอนเปลือยเป็นเพื่อนคุณด้วยยังไงล่ะ

            “อื้อ แอล คุณทำอะไรน่ะ” เสียงงัวเงียของผู้ชายดังมาจากอีกฝากหนึ่งของเตียง “เฮ้ นอนต่อเถอะ นี่มันยังไม่แปดโมงด้วยซ้ำนะ” ตอนนั้นเอง เจ้าของเสียงยื่นวงแขนของเขามาโอบเอวของฉันเอาไว้

ฉันหันขวับ

พระเจ้า! มีผู้ชายแปลกหน้านอนคว่ำอยู่ข้างๆ ฉัน

ฉันสะบัดแขนของเขาออกแล้วลุกขึ้นจากเตียงโดยไม่ลืมดึงผ้าห่มมาพันรอบตัวเอาไว้ ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นอยู่ในสภาพเปลือยซึ่งไม่ต่างอะไรไปจากฉัน โชคดีที่มีผ้าห่มคลุมตัวของเขาเอาไว้ตั้งแต่สะโพกถึงปลายเท้า ไม่เช่นนั้น ฉันไม่อยากจะจินตนาการถึงมันเลย

            ผู้ชายแปลกหน้าโงขึ้นจากหมอนใบใหญ่ที่เขาใช้หนุนอยู่ เขาเปิดเปลือกตาข้างหนึ่งขึ้นมองฉันด้วยอาการสะลึมสะลือ เขาเผยอริมฝีปากขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนที่ยังไม่ตื่นเต็มที่

            “แอล คุณ...” เสียงของเขากลืนหายไปในลำคอเมื่อแสงอาทิตย์แยงตาของเขา เขายกมือขึ้นป้องหน้าของตัวเองแล้วพูดต่อว่า “ให้ตายเถอะ มาเรีย ปิดม่านที”

          ค่ะ

            มีเสียงตอบรับ มันคือเสียงดังไม่หยุดที่ฉันเพิ่งประสบไปเมื่อห้านาทีก่อน จากนั้นม่านขนาดใหญ่ก็เลื่อนลงมาปิดหน้าต่างตามคำสั่ง แล้วโคมไฟที่วางอยู่บนหัวนอนก็สว่างวาบขึ้นมาแทนที่

            ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความสลัว

            “โว้ คุณจะไปไหนแต่เช้าน่ะ” เขาถามพลางจ้องมองมาที่ฉัน คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจ

            มีอะไรบางอย่างสะกิดความทรงจำของฉัน ผู้ชายคนนี้กับหน้าตาของเขา ฉันเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน คิ้วแบบนี้ ตาแบบนี้ จมูกแบบนี้ ปากหยักลึกแบบนี้ โครงหน้าลักษณะนี้ และเมื่อเขาลืมตาทั้งสองข้างขึ้น โอ้ ใช่แล้ว ฉันจำนัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นี้ได้เป็นอย่างดี แม้ว่าผมของเขาในตอนนี้จะยาวขึ้น มีหนวดรำไรรอบคางเรียวแหลม และภาพโดยรวมของเขาจะเปลี่ยนแปลงไปมาก

แต่ฉันก็จำได้

            “นาย”

            “หืม” เขาครางพลางซบหัวลงไปกับหมอนขนเป็ดอีกครั้งหนึ่ง

และถ้าจะมีอะไรเลวร้ายไปมากกว่าการพบว่ามีผู้ชายนอนเปลือยเป็นเพื่อนคุณแล้วล่ะก็ นั่นก็คือผู้ชายคนนั้นเป็นผู้ชายที่คุณรู้สึกจงเกลียดจงชังมากสุด ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของชีวิต

ผู้ชายคนนี้ คนที่ทำให้ชั่วโมงการกักตัวของฉันเพิ่มขึ้นมาอีกยี่สิบเอ็ดชั่วโมง

เทรนตัน เทรย์!

เอาล่ะ ฉันหลับตาลงเพื่อพยายามข่มอารมณ์

ถ้าเมื่อคืนฉันเล่นไพ่โป๊กเกอร์กับเทรนตัน นั่นหมายถึงการมองโลกในแง่ดีที่สุด เราเล่นเกมเป่ายิงชุบ ‘แพ้แล้วถอด’ นั่นถือเป็นการมองโลกในแง่ดีในระดับหนึ่ง แต่ถ้าเมื่อคืน ฉันกับเขา เราสองคนทำมันลงไปโดยไม่ได้ตั้งใจ นั่นคือการมองโลกตามความเป็นจริง และดูเหมือนว่าคำตอบที่ถูกต้องจะเป็นข้อสุดท้าย

ปัญหาก็คือมันเกิดขึ้นได้ยังไง นอกจากว่าฉันจะเสียสติหรือเมา โอ้ เป็นเพราะฤทธิ์เหล้างั้นเหรอที่ทำให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แต่ฉันไม่ได้แตะเหล้าหรือเบียร์อีกเลยหลังจากปาร์ตี้ที่บ้านของจัสตินเมื่อสองอาทิตย์ก่อน

            ฉันต้องออกไปจากที่นี่

            ฉันวิ่งไปที่ประตูซึ่งอยู่อีกด้านหนึ่งของห้องโดยไม่ฟังเสียงตะโกนเรียกของเทรนตัน หัวของฉันเหมือนระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ และเมื่อฉันวิ่งไปถึงประตูไม้อัดที่ไม่มีลูกบิด มันก็เลื่อนเปิดให้ฉันเองโดยอัตโนมัติ

สภาพแวดล้อมภายนอกห้องนอนนั้นทำให้ฉันตะลึงอย่างไม่เชื่อสายตา ทุกสิ่งทุกอย่างดูแปลกใหม่ไปเสียหมด มันดูทันสมัยแต่มีสไตล์การตบแต่งที่แปลกประหลาด หรูหราแต่ก็เรียบเชียบอย่างมีชั้นเชิง โถงทางเดินกว้างขวาง ของประดับตกแต่งหรือเครื่องใช้ต่างๆ ล้วนมีรูปร่างเป็นทรงเรขาคณิตเหมือนในห้องนอนไม่ผิดเพี้ยน

            ฉันค่อยๆ ก้าวเดินไปตามทางอย่างระมัดระวัง ทุกครั้งที่ฉันเหยียบย่างไปบนพรมหนานุ่ม ดวงไฟดวงเล็กๆ ที่ห้อยย้อยลงมาจากเพดานจะสว่างขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

            ในตอนนั้นเอง มีวัตถุบางอย่างกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาฉันด้วยความเร็วดุจขีปนาวุธ

            ฉันหลับตาปี๋

            ความเงียบเกิดขึ้นเป็นอันดับแรก ลำดับถัดมาคือเสียงแหบพร่าของใครบางคน การพูดของเธอมีจังหวะจะโคนเหมือนกำลังเล่นเทปที่อัดเสียงให้ฟัง

            “อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณนายเทรย์”

            ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองอย่างช้าๆ

            เจ้าของการทักทายยามเช้าเป็นของหุ่นยนต์ที่สวมผ้ากันเปื้อนสีเลมอนชิฟฟอนทับเสื้อผ้าฝ้ายคอบัวสีเขียวอ่อนและกระโปรงจีบพลีทลายจุดที่ขอบขลิบด้วยด้ายลายลูกไม้ โครงหน้าและรายละเอียดของอวัยวะมีลักษณะใกล้เคียงกับมนุษย์อย่างน่าทึ่ง นัยน์ตาราวกับเลนส์ของกล้องดีเอสแอลอาร์ที่สามารถซูมเข้าซูมออกได้อัตโนมัติเพื่อหาจุดโฟกัส ผิวหนังคือโลหะสีเงินแข็งแรงเหมือนโล่ยามศึกสงคราม กะโหลกศีรษะมีวิกผมสีบลอนด์น้ำผึ้งทรงฟาราห์ ฟอว์เส็ตต์ในยุคดิสโก้ที่ชาร์ลี’ส แองเจิลส์กำลังดังสุดกู่ ลำตัวสูงราวหกฟุตหนึ่งนิ้ว ส่วนที่สมควรจะเป็นอวัยวะที่เรียกว่าเท้ากลายเป็นล้อเฉกเช่นล้อของรถถัง แต่มันมีขนาดเท่าสุนัขพันธุ์พิทบลูสองตัว

หุ่นยนต์ตัวนี้มองฉันด้วยดวงตาอิเล็กทรอนิกส์

            “เมื่อคืนหลับสบายไหมคะคุณนายเทรย์ เช้านี้อากาศสดใสดีนะคะ”

มีเสียงพูดออกมาอีกครั้ง

ฉันก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างระแวง

            “เธอคือหุ่นยนต์ฉันตะโกนด้วยเสียงอันสั่นเทิ้ม ทันใดนั้น ชิ้นส่วนบางอย่างภายในดวงตาของหุ่นยนต์ก็หมุนเป็นวงกลมสามร้อยหกสิบองศา

            “ค่ะ คุณนายเทรย์ ดิฉันคือผลิตภัณฑ์หุ่นยนต์แม่บ้านรุ่น ดี-เก้าสองห้า จากบริษัท ฟาเรล’ส โรบ็อตส์ คอเปอเรชั่น ดิฉันมีระบบกลไกการทำงานอัจฉริยะซึ่งคุณสามารถเรียนรู้วิธีตั้งระบบ ความสามารถขีดจำกัดและวิธีการใช้งานของดิฉันได้จากคู่มือการใช้งาน หรือหากมีปัญหา คุณสามารถสอบถามข้อมูลกับทางบริษัทได้โดยตรงที่หมายเลขโทรศัพท์ ศูนย์เจ็ดสี่ ศูนย์หนึ่งเอ ศูนย์สองบี ศูนย์สามซี ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ”

            ฉันปราถนาให้มันเป็นการแกล้งกันเล่นที่หวังจะเห็นฉันเป็นตัวตลก ในขณะที่มีคนถ่ายคลิปวิดีโอเก็บไว้และส่งไปให้รายการอเมริกา’ส ฟันนิเอส์ต โฮม วิดีโอของเอบีซีและเป็นวิดีโอที่ได้รับรางวัลเงินสดหนึ่งหมื่นเหรียญ

            แต่คงไม่มีใครลงทุนสร้างเจ้าหุ่นยนต์อัจฉริยะนี่เพื่อแกล้งกันเล่นหรอกใช่ไหม

            “ถอยไปฉันตวาด แต่หุ่นยนต์ตัวนี้กลับยอกย้อน

            “ดิฉันชื่อแมรี่ค่ะ”

            “ถอยออกไปนะเจ้าหุ่นยนต์” ฉันย้ำเสียงเข้ม

            หุ่นยนต์ที่ชื่อแมรี่ใช้ล้อเลื่อนเคลื่อนตัวเองให้พ้นจากทางเดินตามคำสั่งของฉัน

            เธอถามขึ้นอย่างสงสัย “คุณนายเทรย์จะไปไหนเหรอคะ”

            ฉันตอบอย่างหงุดหงิด “ฉันจะกลับบ้าน”

            “บ้านพักตากอากาศที่ลองไอส์แลนด์เหรอคะ”

            เธอพูดถึงเรื่องอะไรน่ะ ครอบครัวของเราไม่มีบ้านพักตากอากาศที่ลองไอส์แลนด์ ฉันไม่เคยไปลองไอส์แลนด์ด้วยซ้ำ หรือเธอจะหมายถึงบ้านพักตากอากาศที่อลาสกา

            “ฉันหมายถึงบ้าน...ที่อยู่อาศัยน่ะ ช่างเถอะ” ฉันส่ายหัวและเริ่มเดิน

            “ถ้าเป็นเช่นนั้น คุณนายเทรย์ก็อยู่ที่บ้านแล้วนี่คะ”

            ขาของฉันที่กำลังก้าวเดินชะงักอยู่กลางอากาศ ฉันหมุนตัวกลับไปมองหุ่นยนต์แมรี่ที่ชิ้นส่วนภายในดวงตาของเธอเริ่มหมุนเป็นวงกลมอีกครั้ง

            “เธอหมายความว่าไงเจ้าหุ่นยนต์แสนฉลาด” เสียงของฉันสั่นสะท้าน

            “บ้านหลังนี้มีกรรมสิทธิ์เป็นของคุณและคุณนายเทรย์ค่ะ บ้านเลขที่สามสิบแปดทับเอบีซี เบเวอร์ลี ฮิลส์ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา” น้ำเสียงของแมรี่เต็มไปด้วยความร่าเริง

            เธอกำลังบอกว่าสถานที่แปลกตาคล้ายกับอยู่นอกโลกนี่คือบ้านของฉัน

            แล้วอะไรนะ เบเวอร์ลี ฮิลส์อย่างนั้นเหรอ

“โอ้ ฉันคิดว่าต้องมีการเข้าใจ...”

เข้าใจผิด ใช่ ฉันกำลังจะพูดคำว่าเข้าใจผิดออกไป ถ้าเพียงแต่ฉันไม่ฉุกขึ้นอะไรบางอย่างขึ้นมาได้เสียก่อน

            “เจ้าหุ่นยนต์ เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ”

แมรี่เคลื่อนที่เข้ามาใกล้ฉันในระยะประชิด เธอตอบคำถามของฉันเสียงดังฟังชัด ถ้าเปรียบกับการเขียนแล้วล่ะก็ มันจะเป็นข้อความที่ถูกเน้นย้ำด้วยปากกามาร์กเกอร์จนกระดาษเปื่อยยุ่ย

            “คุณนายเทรย์ค่ะ”

            พับผ่าสิ!

“ฉันกับเทรนตัน เทรย์ เราสองคนมีความสัมพันธ์กันอย่างไราา” ฉันถามออกไปอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ

“คุณอลิสัน สตีเฟนสันเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณเทรนตัน เทรย์ค่ะ”

โอ้ ไม่ เป็นไปไม่ได้

ลองคิดดูสิ จะเป็นได้ยังไง ฉันแต่งงานแล้ว แต่งงานตั้งแต่อายุสิบเจ็ดและผู้ชายคนนั้นก็คือเทรนตัน เทรย์เนี่ยนะ! เฮ้ อย่าลืมสิว่าฉันไม่มีทางพูดคำว่า ‘รับค่ะ’ ต่อหน้าพระเจ้าแน่ถ้าเจ้าบ่าวที่ยืนอยู่ข้างฉันในพิธีคือเขา เทรนตัน เทรย์ ผู้ชายผู้น่ารังเกียจคนนั้น และเรื่องราวบ้าบอคอแตกนี่ก็คงไม่เกิดขึ้นภายในวันเดียวเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรอกใช่ไหม

นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์เรื่องวอท แฮพเพนส์ อิน เวกัสนะ

ฉันไม่ใช่คาเมรอน ดิแอซและเทรนตันก็ไม่ใช่แอชตัน คุชเชอร์ด้วย ที่จริง ฉันอาจพูดได้ว่าฉันไม่ได้กำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องวอท แฮพเพนส์ อิน เบเวอร์ลี ฮิลส์หรอกนะ

“เธอโกหก” ฉันกล่าวหาแมรี่ ชี้หน้าเธออย่างไม่เชื่อ

“ดิฉันไม่ได้ถูกตั้งโปรแกรมสำหรับการโกหกค่ะคุณนายเทรย์ ดิฉันมีสิทธิ์ในการโกหกก็ต่อเมื่อสถานการณ์นั้นเป็นสถานการณ์ที่อยู่ในขอบเขตของการขู่บังคับ การถูกจับเป็นตัวประกันหรือการกระทำสิ่งใดลงไปด้วยความมิชอบ คุณเป็นคนตั้งระบบของดิฉันเอง และคุณสามารถเปลี่ยนแปลงหรือรีเซ็ตระบบของดิฉันได้ถ้าคุณต้อง...”

“โอเค แมรี่ ฉันเข้าใจแล้ว” แมรี่คงพูดอีกยาวแน่ถ้าฉันไม่หยุดเธอไว้ตั้งแต่ตอนนี้

“ค่ะ คุณนายเทรย์” เธอตอบอย่างเชื่อฟัง

ฉันเริ่มเดินไปมาอย่างกระสับกระส่าย สมองของฉันกำลังทำการประมวลผล

ตอนนั้นเองที่แมรี่พูดขึ้น “คุณนายเทรย์หน้าซีด” เธอขยับตัวเข้ามาใกล้ฉันและพูดต่อว่า “มาเถอะค่ะ ดิฉันเตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว”

แมรี่ดันหลังของฉันให้เดินตรงไปอีกส่วนหนึ่งของบ้าน มันเป็นห้องอาหารที่ดูหรูหราแต่ยังคงความเรียบง่ายเหมือนเคย บนโต๊ะตัวใหญ่ที่มีโคมไฟระย้าคล้ายลำน้ำตกไหลย้อยลงมานั้นเต็มไปด้วยอาหารเช้าหลากหลายอย่างและมีสีสันราวกับลูกกวาด

“การงดอาหารเช้าถือเป็นเรื่องร้ายแรงต่อสุขภาพที่มนุษย์ไม่ควรปฏิบัติค่ะ”

แมรี่พร่ำบ่นอะไรสักอย่างพลางกดไหล่ให้ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ทานอาหารที่อ่อนยวบ ฉันมองอาหารลานตาบนโต๊ะแล้วถามขึ้น “เธอทำอาหารทั้งหมดนี้ด้วยตัวเองเหรอ”

“ค่ะ คุณนายเทรย์ ทั้งหมดเป็นอาหารเช้าพื้นฐานของหุ่นยนต์แม่บ้านรุ่น ดี-เก้าสองห้า ใช้เวลาการทำทั้งสิ้นสามสิบสองนาที ห้าสิบสามวินาทีค่ะ”

ฉันอยากตะโกนออกไปว่า ‘เจ๋งเป้งแต่ฉันทำได้แค่พยักหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าฉันอยากจะลงมือกวาดอาหารตรงหน้าใส่กระเพาะเพื่อเติมเต็มพลัง แต่เมื่อแมรี่เคลื่อนที่ออกไปจากห้องนี้ ฉันคิดว่ามันเป็นโอกาสของฉันที่จะหนีกลับบ้าน ถูกต้องแล้ว ฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น ทั้งเนื้อทั้งตัวของฉันมีแค่เสื้อชั้นใน กางเกงชั้นในและผ้าห่มสีม่วงอ่อนคลุมตัวเท่านั้น แต่ยังไงฉันก็ต้องกลับบ้านที่บรูกลินให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องกลับไปหาพ่อ แม่ โอบรีย์ โรแลนด์ คริสเตียน

พวกเขาจะต้องมีคำอธิบายสำหรับเรื่องประหลาดนี้แน่

            ขณะที่ฉันกำลังจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ แมรี่ซึ่งเคลื่อนที่เข้ามาในห้องนี้อีกครั้งกลับทำให้ฉันทรุดลงนั่งอย่างไม่กล้าปฏิเสธ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับอะไรสักอย่างเป็นตั้งใหญ่ และเมื่อเธอวางมันลงบนโต๊ะอาหาร ฉันก็รู้ในทันทีว่ามันคือกองหนังสือ

            “หนังสือพิมพ์ในเช้าวันนี้กับนิตยสารสำหรับเดือนนี้ค่ะ” เธอบอกพลางวางแว่นตากรอบสีดำคล้ายแว่นสายตาไว้ข้างๆ กองหนังสือพวกนั้นด้วย ฉันรีบหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดูทันที

แต่ปรากฏว่าอ่านไม่ออก

สายตาของฉันปกติ ฉันตรวจสายตาทุกหกเดือนและแน่นอนว่าฉันไม่มีปัญหาทางสายตา สายตาของฉันไม่ได้สั้นและไม่ได้ยาว แต่ทำไมตัวหนังสือในหนังสือพิมพ์ถึงได้เบลอจนไม่สามารถอ่านได้ แม้ว่าฉันจะลองขยับหนังสือพิมพ์ออกห่างกว่าเดิมหรือเอาเข้าใกล้มากกว่าเดิมก็ตาม แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน

            แมรี่ยืนจ้องปฏิกิริยาของฉัน แล้วเธอก็พูดขึ้นพร้อมกับยื่นแว่นตากรอบสีดำนั่นมาให้

“นี่ค่ะคุณนายเทรย์”        

ฉันรับมันมาอย่างงงๆ และค่อยๆ ใส่มัน ทันใดนั้น ตัวหนังสือหรือภาพในหนังสือพิมพ์ก็ลอยเด่นออกมาจากหน้ากระดาษ อะไรกัน! หนังสือพิมพ์สามมิติ! ฉันพลิกไปดูหน้าถัดไป ถัดไปและถัดไป ราวกับเป็นการดูหนังสามมิติในโรงภาพยนตร์ เพียงแต่หนังสือพิมพ์สามมิติเป็นภาพนิ่งสามมิติ ไม่ใช่ภาพเคลื่อนไหวสามมิติก็เท่านั้นเอง

            ฉันรีบพลิกหนังสือพิมพ์กลับมาดูหน้าแรกซึ่งมีวันเดือนปีระบุไว้ด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่

            บางที สมองของฉันอาจล้าจนส่งผลกระทบให้สายตาพร่าเลือนก็เป็นได้

            “แมรี่ เธอช่วยบอกฉันทีว่าวันนี้วันที่เท่าไหร่ เดือนอะไรและปีนี้ปีอะไร”

แมรี่หมุนคอของตัวเองไปมา เสียงเครื่องยนต์ของเธอดังขึ้นสามวินาทีก่อนจะตามมาด้วยคำตอบที่ฉันต้องการ

            “วันที่สิบเก้า กันยายน คริสต์ศักราชสองพันยี่สิบค่ะคุณนายเทรย์”

 

 

Hey babe! <3
miss me?


{ ชอบจริงชอบจัง กินมันทุกวัน

แบบว่า ไม่ต้องไปคิดมากนะว่าปี 2020 จริงๆ แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น

หยวนๆ กันไป บื้อแค่จินตนาการว่ามันอาจจะเกิดขึ้นได้บ้างในปีนั้น

ฮ่าๆ แต่ไม่มีใครรู้อนาคตหรอก ฮี่ฮี่

สรุปว่าตอนนี้เทรย์ของเรากลายเป็นสามีของแอลไปแล้วค่ะ ฮิฮิ
และคืนก่อนหน้านั้น พวกเขาก็คง...O_O อ๊ายๆๆๆ อุยๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆ -..-

(มันบ้าไปแล้ว) อาจมีหลายอย่างที่ยังเคลือบเคืองใจอยู่ในตอนนี้ 
แต่ไม่ต้องกังวลจ้า
ตอนต่อไปจะมาเฉลยยิ่งขึ้นๆ

 

ข่าวร้ายคือ บื้อหยุดสงกรานต์ยาวมาก ไปต่างจังหวัดนานเลยทีเดียว

แล้วนิยายในต้นฉบับเนี่ยไม่กระเตื้องเลยสักนิด (ไม่แม้แต่ตัวอักษรเดียว)

ตอนนี้เป็นอันที่ตุนไว้เมื่อสองชาติที่แล้ว และตอนนี้ก็หมดสิ้นการตุนแล้ว

ไปต่างจังหวัดเนี่ย บื้อต้องใช้แล็ปท็อปของแม่ซึ่งพิมพ์ไทยไม่ได้อีก


สำหรับนิยายตอนล่าสุดนี้เป็นยังไงกันบ้าง 
นิยายเรื่องนี้บ้าๆ บอๆ ไปตามยถากรรมของคนแต่ง ฮ่าๆ

ไม่กล้าขอให้เมนต์เลยเพราะรู้ตัวดีว่าอัพช้าได้ใจ

เอาเป็นว่า ใครคิดเห็นยังไงแล้วอยากให้บื้อรับรู้ก็เมนต์เถอะจ้า

แต่ถ้าไม่อยาก ก็ไม่เป็นไร ฮือๆ แต่บื้อน้อมรับทุกคำติชมนะ : )

เรื่องมหาวิทยาลัยบื้อยังไม่เรียบร้อยเลย

ตอนนี้ก็ลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางทะเลสาปเดดซี ไม่จริงงงงงงงง

กัสปาร์จะหล่อไปไหน อยากรู้จริงๆ ชอบเรื่องฮันนิบาลมาก อ๊ายๆ

สุดท้าย สุขสันต์วันสงกรานต์นะทุกคน 
เที่ยวกันให้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลยยย <33
อย่าลืมรดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ แล้วก็
ห้ามเมาแล้วขับนะ
เจอกันหลังสงกรานต์จ้า ~

 

REPLY COMMENTS <3
ดองไว้นานมาก ขาดตกบกพร่องใครไปขออภัยด้วยจ้า
 

Plus – ขอบคุณจ้ะ รักนะจ๊ะ จุ้บ

y.YUMi_,} – นี่อีกคน ขอบคุณมากกกกกกกกที่อุตส่าห์ติดตามและอ่าน (มีคนบังคับใช่มะ) ฮ่าๆ รักกกกก! J

~ สายวารี & ไม้ฤดู ~ - อ๊ากกกกกกกกกกกก รักที่สุดในโลกกกกกก ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณจริงๆ แบบว่าจากใจเลยจริงๆ T^T ขอบคุณสำหรับคำชม แบบว่ามันเปลี่ยนเป็นกำลังใจชั้นยอดมากๆ แต่ถ้ามีตรงไหนอยากแนะนำหรืออยากให้แก้ไขก็บอกได้ทุกเมื่อเลยนะคะ พร้อมจะปรับปรุงเพื่อให้ผลงานออกมาดีที่สุดค่ะ ขอบคุณค่ะ <3

Nn.an nan - ขอบคุณจ้ะ จะพยายามรักษาฟีลนี้ไว้ T^T

heartbeat. :: - ขอบคุณมากจ้า >_< ว่างเมื่อไหร่ก็มาอ่านอีกได้เรื่อยๆ กร๊ากกกกก

มูดดี้ – อ่า ใช่จ้า มีวิทยาศาสตร์เข้ามานิดๆ หน่อย ตอนแรกกะจะไสยศาสตร์แหละ =_= ไปๆ มาๆ มันวิทยาศาสตร์ไปเองแบบไม่รู้ตัว บ้ามาก -_- โรแลนด์บ้า ฮิฮิ

อู้ววว>.. – อัพแล้วจ้า ขอโทษที่อัพช้ามากกกกกกกก ไม่น่าอภัยได้ T^T

Iris Witch – ใช่จ้า เจอพระเอกแล้วววว

มุลสิก้า* - โอ้ ใช่แล้ว >_< แอลของเรารับไม่ได้กับนายเทรนตัน เทรย์ -O-

midnight.xx} – แอบน่ากลัวใช่มะ ฮ่าๆ แบบว่า อยู่นางเอกก็ผลุบไปไหนไม่รู้ -_-;;

Cherryyy – ใช่จ้า นางเอกตัวสูงมาก โอเวอร์มากกก =_=

' The Panda ;D – จริง นางเอกซวยมากกกก น่าสงสารจังจะว่าไปแล้ว แต่ก็แอบสะใจ ฮี่ :P

count-ps - ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ไม่ต้องกังวล มีพี่เป็นเพื่อน เพราะพี่เองก็เตี้ยไม่แพ้ใคร -_-

กุ้งเต้น – มีแต่คนคิดไม่ถึงว่ามันจะออกมาแนวนี้ ฮ่าๆ อ่า ใช่จ้า ม.6 เหมือนกัน บื้อกำลังเด้ดแล้วเนี่ย จะเอนท์ติดรึเปล่าไม่รู้เลย เหนื่อยใจจัง

สนุ้กเกอร์ – จริงเหรอ >_< มันน่าสนใจจริงๆ เหรอ อ๊ายยยยย

KHUN9LEE – รักเธอ อัพนิยายตัวเองด้วยยยยยยยย

cAssY-YuchuN-Yuring – จ้า แอดได้ไม่เกี่ยงเลย ฮ่าๆ แต่แอดแล้วอย่าลืมมาอ่านบ่อยๆ ด้วยน้า

หยกหยก :} – ใช่แล้วจ้า สูงกันเวอร์ๆ จริง ทั้งๆ ที่คนเขียนตัวก็เตี้ย =_=;;

แม่มดมายอย – จ้า ขอบคุณมากเลย จากใจจริง บื้อจะเอาไปแก้นะคะ อาจไม่ได้ลงหน้าเว็บ แก้ในต้นฉบับแทน ขอบคุณมากเลยค่ะสำหรับคำติชม ถ้ามีโอกาสได้อ่านอีกติชมได้เสมอนะคะ น้อมรับคำติชมและพร้อมปรับปรุงแก้ไขเสมอค่ะ ขอบคุณค่า

สมหญิงศรี&แองเจล่า ผง – ไม่เป็นไรค่ะ บื้อก็ว่าสการ์เล็ตเหมือนอยู่นะ บางมุม ฮี่ๆ จิ้นเป็นโอบรีย์ไปเลยแล้วกัน ฮ่าๆ ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม ขอบคุณที่สุด

PRaE-LiKU – Thank you so much! :- )

._SymonD._.สมร_. – โรแลนด์เป็นผู้ชายค่ะตัวเอง T^T ฮ่าๆๆๆๆ

STICKYSHEWY – ขอบคุณจ้า

Boongkee – ฮ่าๆ พูดคล้ายๆ น้องพี่เลย แบบว่าตอนมันอ่านตอนนี้เสร็จแล้วบอกว่า นางเอกคงไม่กลายเป็นแมลงวันหรือตัวประหลาดอะไรหรอกนะ โรแลนด์ นายน่ากลัวจริงๆ -_-

sandþues - อ่า รักทะลุมิติ! >_<ฮี่ฮี่

CELEB.KTY :) – แต่งไปตื่นเต้นไปเหมือนกัน ฮ่าๆ

J.เจนนี่ – ขอบคุณจ้า แต่ว่าบื้ออัพช้ามาก ต้องขอโทษด้วยยยย TOT

Elizabeth1890 – คนเขียนตื่นเต้นเหมือนกันจ้า ขอบคุณที่ติดตามน้า <3

Sankungnacub – เยสสสส โผล่มาแล้ว

royllex''sth?! – ม่ายยยยยยย >_< ไม่ใช่เดาแล้วอย่างนี้ คำพยากรณ์จากผู้หยั่งรู้สุดๆ แบบว่าเป๊ะๆ เลย พล็อตพี่ T^T ทายได้ถูกต้องมาก อ๊ากกกกก ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้า จุ้บ <3

•.Twilight:* - อ่า ใช่จ้ะ ชอบอ่านนิยายแปล เลยได้อิทธิพลมาค่อนข้างมาก ฮ่าๆ

}, hmewz.e – คะแนนพี่เน่าเหมือนกัน อย่าเครียดๆ ของพี่โอเน็ตม.6 อีกต่างหาก ทุเรศมากกกก สุขะพี่ได้ 50 พอดีเป๊ะ เกลียด T^T โรแลนด์บ้ามาก บ้าจริงๆ ฮ่าๆ อลิสันซวยมากกกก

Hongkiisand – อ๊ากกก ใช่ TOT มันกลายเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ไปแล้ว เพราะโรแลนด์คนเดียว!

Ajuek – จริงๆ พล็อตของบื้อก็ไม่ได้แปลกใหม่หรอกค่ะ T^T แต่จะพยายามแต่งออกมาให้ดีที่สุด ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ สู้ตาย~

Pixelz {} ' – ขอบคุณมากกกกกก รักคนอ่าน คนเมนต์เหมือนกัน ปลาบปลื้มใจ ฮี่ๆ ถ้าอัพได้บ่อยๆ จะอัพเลย แต่ว่าตอนนี้บื้อแต่งไม่ถึงไหนมากๆ แล้วก็ยุ่งวุ่นวายกับเรื่องแอดมิชชั่นอ่ะจ้ะ T_T คิดแล้วก็เศร้า

แฮมสเตอร์ – อ่า ขอบคุณค่ะ อ่านบทต่อไปด้วยนะคะ >_<

E I N.skч' - ขอบคุณสำหรับคำผิดจ้ะ พี่แก้แล้ว ขอบคุณมากๆ ที่ติดตามมมม สู้ๆ ต่อไปทั้งพี่และกาย ฮ่าๆ

laureis ` . – เหนื่อยใจกับโอเน็ตมากกกก อยากดิ้นนนนนนนนแด่ว

~J_JUNE~ - จ้า เก็บไว้ได้เลยตามใจชอบ แล้วอย่าลืมมาอ่านต่อนะคะ

MY_skw – ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้า อัพแล้วเน้อ (แม้จะช้ามากกกกกกกก)

Deenjung – ฮ่าๆๆๆๆ จะผิดหมวดก็เพราะโรแลนด์นี่แหละ แต่ยังเน้นหวานแหววอยู่นะ T^T

Meใต้lตีeJคิมll– สะใจเหมือนกันค่ะ เวลาแต่งลิลลี่ ฮ่าๆ

Ttarns – ขอบคุณนะยะที่มาอ่าน -_- แอลถูกดูดไปอีกโลก ในขณะที่ตาลถูกดูดไปเรียนซัมเมอร์ ฮ่าๆ

KWAN-G – ขอบคุณมากจ้า ใช่ จริงๆ แอบชอบโรแลนด์เหมือนกัน ถึงจะเพี้ยนแต่ก็จริงใจนะ ฮิฮิ

ϟ . emergency™ - ขอบคุณจ้า อ่านบทอื่นด้วยสิ T^T

windy's – ขอบคุณค่ะ >_< ปลื้ม

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Yes, I do ❤ เปลี่ยนอนาคตร้ายให้สมดั่งใจรัก ตอนที่ 5 : I woke up in the morning with amazing things , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 647 , โพส : 33 , Rating : 15 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#33 : ความคิดเห็นที่ 333
ว๊ากกกกกกกกกกก
อยากข้ามมิติไปมีสามีหล่อๆ เเบบนี้บ้างอ่ะ
โรเเลนด์ช่วยที \-O-/


บรรยายเก่งจังเลยยยค่ะไรเตอร์
ชอบๆ อ่ะ ปกติไม่ชอบอ่านบรรยายยาวๆ เพราะมันน่าเบื่อ (สำหรับบี)
เเต่ว่าไรเตอร์ทำออกมาได้เยี่ยมมากๆ จริงๆ

ชอบค่ะ *กดไลค์รัวๆ*
Name : 2anyone★< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 2anyone★ [ IP : 125.25.206.10 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2553 / 13:34

#32 : ความคิดเห็นที่ 323
โคตรชอบ : D
Name : Oh! runnynaaaa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oh! runnynaaaa [ IP : 124.120.14.211 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 / 14:52


#31 : ความคิดเห็นที่ 322
I fallin inlove with this novel
love this <3

PS.  
Name : Bellabieber< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bellabieber [ IP : 124.157.172.160 ]
Email / Msn: alleb(แอท)windowslive.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2553 / 19:12

#30 : ความคิดเห็นที่ 311
โห้ยยย เพิ่งมาอ่าน
ขอโทษนะคะที่กว่าจะอ่านช้ามากมาย
นี่อลิสันหลุดไปยุคที่หุ่นยนต์กำลังครองโลกแล้วสินะ
โอ๊ยยย งง สับสน มากมาย..
PS.  Sometimes we want to be someone --Katherine Heigl
Name : Iris Witch< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Iris Witch [ IP : 124.120.171.12 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 / 10:33

#29 : ความคิดเห็นที่ 283
 สนุกมากค่ะ

ต่อน๊าๆๆ

: D

PS.  จุดยืนของคนเรามันต่างกัน มันจะแปลกอะไรหากบางคนจะล้ม และบางคนจะยืน
Name : ._SymonD._.สมร_.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ._SymonD._.สมร_. [ IP : 58.8.72.62 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2553 / 12:26

#28 : ความคิดเห็นที่ 275
อ๊า!! ดิ้นไปเลย เจ๊บื้อสุดยอดดดด
เป็นภาพอนาคตที่นึกภาพตามแล้วคิดว่ามันสุดยอดจริงๆ
อ่านแล้วเข้าถึงอารมณ์ได้ดีมากๆ จ้ะเจ๊จ๋า

พับผ่าสิ! (เลียนแบบแอล 55+) 
นี่มัน โคตรเจ๋ง (อันนี้เลียนแบบเทรย์ 55555)


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 เมษายน 2553 / 17:45

PS.  ...เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันสักคำ แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกัน อย่างประทับใจที่สุด...
Name : Steppin' Out< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Steppin' Out [ IP : 125.26.179.242 ]
Email / Msn: uchiha_heir_me(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 เมษายน 2553 / 17:46

#27 : ความคิดเห็นที่ 234
ไฮโซมาก ๆ 555
ไฮโซสุด ๆ เทรย์ อร๊ายย เร้าใจ 55
อะจึ๋ย ๆ 555 บรึ๋ย ๆ 5555
PS.  เสน่ห์หญิงไทย ต้อยิ้มสวยย ^^
Name : Revenge!< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Revenge! [ IP : 117.47.30.146 ]
Email / Msn: kawwalin_po_der(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2553 / 19:14

#26 : ความคิดเห็นที่ 226
เจ๊บื้อกี๋กลับมาแล้ว กลับมาอ่านแล้ว

บอกได้คำเดียวว่า กรี๊ดดดดดดดดดด!!!! สุดๆ คิดหน้ากัสปาร์ตอนตื่นนอน โอยย บร๊ะเจ้าาา >
เจ๊เขียนตอนนี้ปั่นหัวสร้างปมให้กับคนอ่านมาก เกิดอะไรขึ้น=O=! อิเครื่องนั้นมันพามาในอนาคตใช่ไหมมม

จะบอกว่า 2020 เจ๊จิ้นได้ไฮเทคมากนะ แบบโหย อย่างกับวอลอี 5555

อ่านแล้วกลัวอ่ะ กลัวว่าแอลจะทำตัวแปลกๆ เจ๊ต้องมาไขลาน ไขปริศนานิยายต่อไวๆนะ

กรี๊ดดดดดดดดด !!!!!!!!! (กรี๊ดด ก่อนหลบออกจากหน้าเว็บ กลัวรองเท้า ฮ่าๆ)
PS.  I do love my life! =D
Name : boongkee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ boongkee [ IP : 180.180.89.21 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2553 / 23:12

#25 : ความคิดเห็นที่ 225

ข้ามยุคไปเลย

อิอิอิ

ชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะ^^

รีบมาอัปนะๆๆๆๆ

อยากรู้แล้วจะเป็นยังไงต่อไป

ตอนแรกนึกว่าห้องของพระเอกจะเป็นแนวแบบ


รกรุงรัง หรืออะไรประมาณนั้นซะอีก กลายเป็นที่พักแสนไฮเทคซะงั้น

อิจฮานางเอกชอบกล 5555555


PS.  ถ้านักเขียนไม่ร้องไห้ตามตัวละคร ตัวละครนั้นก็ไม่สามารถทำให้คนอ่านร้องไห้ตามได้
Name : koyy1993...ตามน้ำ^^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ koyy1993...ตามน้ำ^^ [ IP : 124.122.213.190 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2553 / 14:01

#24 : ความคิดเห็นที่ 224
รีบๆ อัพนะจ๊ะ พี่บื้อ
อยากรู้เฉลยเร็วๆ 55
Name : Nn.an nan♥< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nn.an nan♥ [ IP : 222.123.178.47 ]
Email / Msn: brownyfondue_(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2553 / 01:11

#23 : ความคิดเห็นที่ 222

ฮ่าๆๆ ตอนนี้สนุกจัง*-*
ตาลชอบหุ่นยนต์ พูดมากจริงๆ 
555555555555555 
แอลโดนดูดมาเจอหุ่นยนต์กับโลกที่ล้ำสมัย 555

หลังจากตาลโดนดูดไปเรียนก็หยุดสงกรานต์
ดีใจจริงๆ -_-   เจ้จะกลับมาหลังสงกรานต์ใช่ไหม
หลังสงกรานต์ตาลก็ไปเรียนดิ TvT ฮ่าๆๆๆ


PS.  WHAT'S UP WE'RE 2NE1
Name : ttarns< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ttarns [ IP : 112.142.104.86 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2553 / 11:07

#22 : ความคิดเห็นที่ 221
โอ้ววว~  ล้ำอนาคตไปไกลเลย
เจ๋งมากๆค่ะ
PS.  No more~
Name : ^+:เอแคลร์:+^< My.iD > [ IP : 112.142.48.147 ]
Email / Msn: Retrorian_HP_Mint04(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2553 / 22:33

#21 : ความคิดเห็นที่ 218
แบบว่า ๆโคตรชอบเลยยยยยย
จะบอกว่าชอบเฉยๆ ไม่ได้แล้ว
ต้องบอกว่าโคตรของโคตรชอบ
555555555555555 5

มันสุโค่ยมาก ๆเลยพี่บื้อ
บรรยายเห็นภาพอย่างชัดเจน
อนาคตถ้าโลกเป็นแบบนี้คงดีเยี่ยม
55555555555555 5

บอกอีกสักครั้งว่าโคตรของโคตรชอบเลยพี่บื้อ ♥
กลับมาไว ๆนะพี่บื้อและขอให้ได้มหา'ลัยที่หวังไว้นะ
สู้ตายไว้ลายสู้ ๆ : )

PS.  im skч' ♥
Name : skч' ت< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ skч' ت [ IP : 222.123.193.233 ]
Email / Msn: zodiac.sky(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2553 / 12:16

#20 : ความคิดเห็นที่ 217
รักพี่บื้อ รักเยสไอดู (:
PS.  SMILES ALL DAY :))) ' * <33
Name : Pixelz {★} '< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pixelz {★} ' [ IP : 124.122.176.242 ]
Email / Msn: 2couple(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2553 / 11:46

#19 : ความคิดเห็นที่ 216
โฮกฮวากกกก

หนูอยากอ่านต่อ สนุกแบบเจ๋งเป้ง 5555+

TWO THUMBS UP!!!
Name : count-ps< My.iD > [ IP : 58.8.94.157 ]
Email / Msn: bloody_tear_black_wing(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2553 / 22:42

#18 : ความคิดเห็นที่ 214
ฉันอยากมีหุ่นยนต์แม่บ้าน กรี๊ด หนุกมากๆๆ เรื่องไปเป็นภาพยนตร์คงหนุกมาก
ชอบมากๆเลยจร๊ะ เห็นด้วยเรื่องกัสปาร์หล่อโฮกๆๆๆๆๆๆๆๆ
รีบมาอัพต่อนะ สู้สู้
PS.  รักนายจียงจัง
Name : KWAN-G< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KWAN-G [ IP : 125.27.26.242 ]
Email / Msn: Kwan_GD(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2553 / 14:50

#17 : ความคิดเห็นที่ 211
ยะฮ้า ~ เม่ือเปิดมาก็พบว่าพี่บื้ออัพแล้วววว =[]=!
ขอบอกก่อน เค้าไม่ได้โดนบังคับนะเบ่บี๋ 55555555

มาอ่านด้วยใจล้วนๆจ้ะ *O*
แล้วตอนนี้ยังคงความสนุกไม่เปลี่ยนแปลงนะเออ ~
แบบเหมือนกับว่า ไม่ใช่คนไทยแต่งอ่ะ มันเจ๋งเป้ง =w=d

ปลื้มปลื้มปลื้ม และรออ่านตอนต่อไปอยู่จ้ะ ฮี่ๆ -.,-
ตอนนี้ได้เวลาของปีใหม่ไทย พี่บื้อพักผ่อนให้เต็มที่นะ !
เที่ยวสงกราต์เผื่อด้วยจ้า ออมก็จะไปบ้านยาย(อีกแล้ว ฮ่าๆ ;) )

เป็นกำลัังใจให้จ้า จ๊วบบบบบ *3*

ปล.ออมทำของฝากไว้ให้นานแล้วอ่ะ ยังไม่ได้ให้ซักที ให้ฉลองสงกรานต์เลยละกัน 55555555
ว่าแต่ให้ยังไงดีหว่า - -

แปะในนี้เลยละกัน 555555
เฮ้ยแต่เดี๋ยวหน้านิยายไม่งาม - -

เอาเป็นว่าตามลิ้งค์ไปดีกว่าเนอะ~
http://i183.photobucket.com/albums/x112/aomamstep5/YID-aomamstep5-nocredit.jpg

มันไม่ค่อยสวยเท่าไหร่อ่า ไม่รู้สิ T_____T
ลองแปะเครดิตแบบพี่บื้อดู พวก story บลาบลา =[]=;
พี่บื้อคงไม่ว่าเนอะ TwT;

เอาเป็นว่าตั้งใจทำมาให้พี่บื้อละกันจ้า ส่วนจะเอาไปต้มยำทำแกงอะไร แล้วแต่ประสงค์ 55
แล้วเจอกันจ้า ! เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกนะคะ xD


*ดิท เมื่อกี้ใส่โค้ดผิด อับอายจัง - -"

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 เมษายน 2553 / 19:33
Name : y.YUMi_,}< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ y.YUMi_,} [ IP : 124.120.253.151 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 21:01

#16 : ความคิดเห็นที่ 210
เฮ้ยยย ช็อค =[ ]= บรรยายได้ช็อคมาก
หมายถึงแบบ ..ช็อคแทนอลิสัน =[ ]=
น่ากลัวอ่ะ 55555555
(แบบอินจริงๆ -_-;;;;)

ปล.เมื่อคืนทำไรกันอ่ะ -..- (หื่น?)
ปลล.เที่ยวสงกรานต์ที่ไหนเอ่ย ~
Name : สนุ้กเกอร์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สนุ้กเกอร์ [ IP : 124.120.84.236 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 19:05

#15 : ความคิดเห็นที่ 209
อ่านแล้วนึกถึงไอรอนแมนขึ้นมายังไงไม่รู้สิ = ., =
(ตอนที่เสียงนั้นมันบอกพวกสภาพอากาศไรนั้นอะ !)
แต่บรรยายได้ดีมากค่ะ เห็นภาพเลย >____<
แถมยังแต่งได้สนุกมากมาย T T
มาอัพต่อไวไวนะค่ะ .
ชอบกัสปาร์อ้ะ >w < แล้วยิ่งแสดงเรื่องฮันนิบาล
แบบ .. แสดงได้จิตสุด ๆ = .. =
เอาเป็นว่า รักเรื่องนี้จริงจัง <33
รักไรเตอร์ด้วยน้ะ ~
Name : м.night♡< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ м.night♡ [ IP : 124.121.174.189 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 15:34

#14 : ความคิดเห็นที่ 208
โอ๊ะ โอ~  เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

โรแลนด์ทำอะไรลงไป ฮ่าๆ
Name : 2nd - Hera< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 2nd - Hera [ IP : 125.27.1.87 ]
Email / Msn: aum_na_rak_211411(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 15:33

#13 : ความคิดเห็นที่ 206

Gazzzzz I love it!
มันส์มากกก อ่า
ปกติไม่ค่อยอ่านนิยายแนวนี้
แต่นี่สนุกมากกกกกกกกกกก กรี๊ดๆๆ ลุ้นจริงๆ จะเป็นไงต่อเนี่ย
แบบว่า นึกอะไรไม่ออกเลย เดาไม่ถูกจริงๆ
บื้อสู้ๆ นะคะ ไปเที่ยวก็เที่ยวให้สนุกน้า อย่าได้เครียด พักผ่อนตามสบาย
รออ่านได้จ้า ^^


PS.  • Don't say Good Bye •• You're my everything to me... •
Name : กุ้งเต้น< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กุ้งเต้น [ IP : 180.180.55.181 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 13:16

#12 : ความคิดเห็นที่ 205

โหหห ไปโลกอนาคตได้ด้วย=.,= อะไรๆก็เกิดขึ้นได้เนอะ ได้สามีเป็นคนที่เกลียดไปซะงั้น~
สนุกอะ เป็นนิยายที่แปลกแหวกแนวดีจริงๆเลย หลังสงกรานต์จะมาทวง=U= อัพพพพ!


PS.  รู้ไปก็เท่านั้น ถ้าไม่เข้าใจ..
Name : อู้ววว>..<ลันล้า~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อู้ววว>..<ลันล้า~ [ IP : 183.89.207.5 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 12:53

#11 : ความคิดเห็นที่ 204
สนุกที่สุดในจักรวาล :)
555555555555

รีบมาอัพเร็วๆนะคะ เรารอเธออยู่ .
Name : KTY :)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KTY :) [ IP : 58.9.14.43 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 11:53

#10 : ความคิดเห็นที่ 203
อยากรู้จัง
เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น -.,-
55 55 5 55
กลับมาอัพเร็วๆ นะพี่บื้อ
สุขสันต์วันสงกรานต์ : )
Name : sankungnacub< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sankungnacub [ IP : 119.42.123.196 ]
Email / Msn: sankungnacub(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 11:08

#9 : ความคิดเห็นที่ 202
ชอบจังเลยค่าาา >w<
แอลของเราแบบว่างงไปเลย -__-;;

ถ้าส่องกระจกอีก สงสัยจะยิ่งช๊อก ก๊ากๆๆๆๆ
เทรนตันยังงุนงงอยู่ ปรพมาณว่าพึ่งตื่น หึๆ

แต่ว่า...
แอลจะทำยังไงต่อไปเนี่ยย ยย
อยากรู้แล้วค่าพี่บื้อ ฮ่่าๆๆ

ขอให้เล่นน้ำให้สนุกในวันสงกรานต์นะคะ จ๊วบบ บ! ;'33 

PS.  FIC KHR normal? :)) >> http://writer.dek-d.com/xenioO/writer/view.php?id=498758 / http://writer.dek-d.com/xenioO/writer/view.php?id=579741
Name : ➸royllex'❤'sth?!< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ➸royllex'❤'sth?! [ IP : 124.121.186.238 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2553 / 10:03

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android