[Fic naruto] I can’t say ‘I love you’[yaoi]

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด

CHAPTER 33

 

 

 

 

 

“ขำจนท้องแข็งไปหมดแล้วเนี่ย ฮ่าๆๆ เคนก็เห็นใช่มั้ยที่หนุ่มนั่นรีบวิ่งไปน่ะ”

“เห็นสิๆ ฮ่าๆๆวะฮ่าๆๆๆ”

 

ใครก็ได้ช่วยส่งของที่ยัดปากภูตสองคนนี้ให้เงียบที = =

 

“มันน่าขำตรงไหนกัน?” ก็แค่ซาสึเกะรีบลาผมแล้ววิ่งไปหลังจากที่เขาเพิ่งแกล้งผมหยกๆ ถึงมันจะน่างงก็เถอะแต่ผมก็ไม่ได้คิดมากอะไรหรอก

 

เขาอาจจะรีบกลับบ้าน ก็ได้มั้ง ?

 

 

“น่าขำทุกตรงแหละย่ะ ! ดูสิ๊ๆ คนนึงมีใจส่วนอีกคนก็เริ่มตัดใจ อะไรมันจะประจวบเหมาะกันอย่างนี้ โฮะๆ”

 

“ล้อกันเล่นน่า อย่างซาสึเกะเนี่ยนะจะมีใจให้ ไม่มีทางหรอก !” ผมตอบอย่างไม่คิด มันก็จริงๆนี่ มันไม่มีทางที่เขาจะหันมามีใจให้หรอก พูดเล่นให้ได้ใจสิไม่ว่า

 

“คิดว่าล้อเล่นหรอยะ ลูซี่เชียวนะ !” ก็เพราะว่าเป็นลูซี่ไงล่ะ = =’

 

“โอเคๆ ไปคุยกันที่อื่นได้แล้ว จะนอนแล้วเนี่ย” ผมพูดพร้อมใช้มือปัดๆภูตสองคนที่บินว่อนไปมาเหมือนแมลงวันยังไงยังงั้น =___=’

 

“ไม่เชื่อก็เรื่องของนาย แต่ชั้นบอกแล้วนะยะ ว่าเค้าเริ่มมีใจ”

 

 

 

++++++++++++++++

 

ผมห้ามบอกให้ใครรู้เด็ดขาด

ยิ่งถ้าเป็นพี่สาวตัวดีได้ยินเข้า คงจะหัวเราะสะใจผมแน่ๆ

 

เอาล่ะ !

ผมจะลืมเรื่องเมื่อคืนซะ

เรื่องที่หัวใจผมเต้นจนได้ยินเสียง ชัดๆไม่ผิดเพี้ยน

‘ตึกตัก ตึกตัก’ยังก้องอยู่ในหัวผมเลย

 

และผมจะคิดซะว่าอากาศมันคงจะหนาวเกินไป(?)หรือไม่ผมอาจจะเป็นโรคหัวใจ(?)

หรือว่าผมอาจจะหวั่นไหวกับมันเผาร้อนๆก็เป็นไปได้(??)

 

หรืออาจจะหวั่นไหวกับนารุโตะ…

 

เฮ้ย ! อุจิวะซาสึเกะห้ามคิดเรื่องนี้โว้ยยย !

ผมกำลังคบกับซากุระอยู่แล้ววันนี้ก็ซื้อกระเป๋าที่เธออยากได้มาเซอร์ไพร์สเธอแล้วด้วย

ที่หัวใจผมเต้นดัง ต้องไม่ใช่ประเด็นหลังแน่ๆ !

 

 

 

“นายไหวเปล่าวะ?” ไอ้คนที่ผมโยงมาเป็นประเด็นหลังสะกิดแขนผมก่อนจะถาม ผมหันหน้าๆไปมองแปบนึงก่อนจะหันกลับไปที่ลูกน้องที่รอฟังผมอยู่ จริงสิ ผมอยู่ในห้องประชุมนี่หว่า = =’

 

“เมื่อกี้ พูดอะไรกันบ้างนะ? = =”

 

.

.

.

.

 

 

“ลูกน้องอารมณ์เสียกันใหญ่เลยนะ ทำไมไม่ฟังพวกเขาอธิบายล่ะ” พอออกจากห้องประชุมซักพัก นารุโตะก็บ่นผมซะยกใหญ่  “แล้วเนี่ย เงินบริษัทก็เริ่มจะลดลงเรื่อยๆ ทำไมนายไม่ดูแลบ้างวะ?” ก็เงินส่วนนึงผมก็คงเอาไปให้ซากุระใช้ล่ะมั้ง = =

 

“แยกแยะงานกับเรื่องส่วนตัวบ้างนะ…” ถึงจะเป็นประโยคเรียบๆแต่ฉึก(?)ใจดำผมเต็มๆ =___=

 

“แต่ช่างเถอะ เตือนได้เท่านี้ล่ะ คราวหน้าเอาให้ดีกว่านี้นะ คุณเจ้าของบริษัท ~” พูดเสร็จก็หันมายิ้มน้อยๆให้ผมแล้วตบหลังผมเบาๆ

 

 

.

 

ตึกตัก ตึกตัก

เอาอีกแล้ว ! หัวใจลูกพ่ออออ !

 

.

.

.

 

 

ผมเคลียร์เรื่องเงินกับนารุโตะไปซักพัก จำนวนเงินมันหายไปเยอะมากๆแต่ที่ผมให้ซากุระไปใช้ มันก็จำนวนไม่มากขนาดนี้ ผมว่าซากุระคงไม่กดเงินเกินหรือเอาไปเยอะๆหรอก ผมเลยให้แผนกบัญชีดูแลให้เข้มงวดกว่านี้ ไม่อย่างนั้นมีหวังบริษัทผมล้มละลายแน่ๆ

 

“หยิบหนังสือพิมพ์ให้หน่อยสิ” อ้ะๆ เห็นผมหล่อๆไม่ค่อยคิดอะไรอย่างนี้ ผมก็ทันข่าวสารบ้านเมืองนะคร้าบบ ~

 

“เหนื่อยขนาดลุกไม่ขึ้นเลยหรอ ฮ่าๆ” นารุโตะหัวเราะให้กับผมที่กำลังเอาหัวฟุบโต๊ะ ทำงานจริงๆ(?)มันเหนื่อยเนอะ = =’

 

นารุโตะหยิบหนังสือพิมพ์ที่อยู่บนโต๊ะเล็กๆข้างหน้าโต๊ะทำงานผมมาให้ ผมรับมาแล้วกางออกมาอ่าน ทำให้ผมได้เห็นภาพที่ผมไม่อยากจะคิดถึงอีก นี่ถ้าผมไม่เปิดมาเจอผมก็คงนั่งไม่รู้อยู่อีกนาน

 

‘คู่หมั้นนักธุรกิจชื่อดัง โอบกอดชายกลางห้างดัง !’

ผู้ชายผู้หญิงโอบกอดกัน ถ่ายมาเป็นมุมที่เห็นหน้าซากุระเต็มๆ หน้าชัดๆไม่เบลอดูยังไงๆมันก็ซากุระ

นั่นก็เป็นซากุระ ส่วนอีกคนคงเป็นไอ้หัวแดงซาโซริ

คงจะมีความสุขมากงั้นสิ !?

 

“เอ่อ ใจเย็นๆนะเว้ย อาจจะคนหน้าเหมือนก็ได้” นารุโตะเดินเข้ามาเมื่อเห็นภาพนั้น ตอนนี้ผมไม่โกรธเหวี่ยงเหมือนตอนแรกที่เจออีกแล้ว

 

ผมโกรธก็จริง

แต่น่าจะเรียกว่ามันคงด้านชามากกว่า

สุดท้ายผมก็โง่เอง ฮ่ะๆ

 

“พอแล้ว กูเหนื่อย…”ผมเหนื่อยจริงๆ เวลาที่ผ่านมาไม่ช่วยให้รักเราดีขึ้นแม้แต่น้อย ถ้าซากุระเข้ามาขอโทษแล้วบอกว่าจะไม่มีใครอีก ผมก็ยอมให้อภัยเธอได้เสมอ

 

ผมให้อภัยเธอได้เสมอจริงๆ

แต่รักเราคงไม่ดีขึ้น

 

“ใจเย็นๆเว้ย อย่านิ่งงี้ดิ มันน่ากลัวนะ” นารุโตะสะกิดตัวผม หน้าตาที่ดูเป็นห่วงเป็นใย สีหน้ากังวลแบบนั้น

 

เป็นห่วงเราหรอ?

ดีจัง..

 

“ซาสึเกะ ซาสึเกะ…นี่ๆ”

 

 

 

 

 

“ถ้าฉันรักนาย มันจะเหนื่อยมั้ยนะ?”

 

 

 

 





----------------------------------
----------------------------------

*ตบเข่าดังฉาด!*
ในที่สุด ในที่สุดด เกะก็เริ่มคิดเป็นน !(?) T^T

ขอโทษนะคะ ที่หายไปนานมากกๆๆๆๆๆ
ยุ่งจริงๆ เรื่องเรียนน่ะค่ะ ขอโทษรีดเดอร์ด้วยน้าา ขอโทษๆๆ :'(
จะพยายามมาอัพเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณที่ยังติดตามค่ะ TT

ไรท์เตอร์มาพร้อมกับตอนหลากรสอีกแล้ว(?) 5555
ฮาเศร้ารั่วบ้า ฮ่าๆๆ
เหมือนจะลงเอยได้ง่ายแล้วล่ะ แต่ก็ไม่ง่ายขนาดนั้น (เอ๊ะ! ยังไง) 5555

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนเลยน้าาาา :D
รักรีดเดอร์ จ้วบจ้วบบ 5555 >3<

อ่านจบก็ต้องComment !