สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Kuroko no Basuke [fanfic]

ตอนที่ 1 : [Kise x Kuroko] Ficsong : ไกลแค่ไหนคือใกล้


     อัพเดท 27 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: Kuroko no basuke, facfic, short fic, kuroko, yaoi
ผู้แต่ง : kakalmeen22 ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kakalmeen22
My.iD: http://my.dek-d.com/binlha22
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 80 Overall : 1,282
13 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 27 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Kuroko no Basuke [fanfic] ตอนที่ 1 : [Kise x Kuroko] Ficsong : ไกลแค่ไหนคือใกล้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 631 , โพส : 4 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Ficsong : ไกลแค่ไหนคือใกล้
Origin : Kuroko no Basuke
Genre : Drama, Romance
Rate : PG
Pairing : Kise x Kuroko
Author : kakalmeen22
Part : Kise’s Part

 

ฉันเคยคิดอยู่เสมอนะว่า ‘ถ้าฉันเป็นคนสำคัญของเธอ ในช่วงเวลานั้นฉันคงมีความสุขไม่น้อย’ รู้ไหมคุโรโกจจิแม้กระทั่งตอนนี้ฉันก็ยังคิดอย่างนั้น... คิดอย่างนั้นมาตลอด

 

 

 

พยายามจะทำวิธีต่างๆ ให้เธอนั้นรักฉัน
พยายามทุกวัน มอบให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ
เหมือนเดินบนสะพานที่มีปลายทางคือใจของเธอ
ยังคงคิดและหวังจะนำเอารักแท้นี้ไปให้

 

 

 

 

เสียงเสียดสีระหว่าง ใบไม้ยามเมื่อสายลมพัดดังสะท้อนไปทั่วบริเวณหน้าโรงเรียนที่เงียบสงบ สิ่งต่างๆในอาณาบริเวณเหล่านี้ล้วนถูกห้วงแห่งเวลาหยุดนิ่งไม่ให้เคลื่อนไหว แม้กระทั่งเด็กหนุ่มผมทองที่กำลังยืนนิ่งพิงประตูโรงเรียน

 

 

“ผมนึกว่าคุณจะกลับไปแล้วเสียอีกนะครับ” เสียงเอ่ยทักเบาๆจากคนจืดจางเรียกอาการสะดุ้งสุดตัวของโมเดลหนุ่มหล่อได้เป็นอย่างดี

 

 

“โถ่... คุโรโกจจิอ่ะชอบโผล่มาแบบนี้เรื่อยเลย” มือหนายกขึ้นทาบอกตัวเองลูบขึ้นลงไปมาเพื่อปลอบขวัญเรียกกำลังใจ “แล้วนี่มายืนตั้งแต่เมื่อไรอ่ะ”

 

 

“ก็นานพอที่จะเห็นคน ไฮเปอร์บางคนยืนอยู่เฉยๆแบบคนอื่นเขาบ้างน่ะครับ” น้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาถูกเปล่งออกมาจากคนร่างเล็กกว่า เส้นผมสีฟ้าพลิ้วไหวสะท้อนประกายล้อแสงยามอัสดง

 

 

เนตรสีทองสั่นไหวยาม เมื่อสายตาเบือนไปสบเข้ากับเสี้ยวใบหน้าหวานที่จับต้องด้วยแสงแดดสีส้มทอง ราวรูปสลักอันวิจิตรที่จิตรกรชั้นเอกบรรจงสรรค์สร้างออกมา

 

 

“ ..เสะ”

 

 

“...คิเสะคุงครับ” เมื่อสายตาเรียบนิ่งจากเนตรสีฟ้าเบือนมาสบเข้าตรงๆกับเนตรสีเหลืองทอง คนที่ยืนนิ่งราวถูกแช่แข็งจึงได้รู้สึกตัวจนสะดุ้งโหยงเข้าอีกรอบของวัน ก่อนที่ใบหน้าคมใสจะแดงระเรื่อขึ้นมาน้อยๆด้วยความเขินอาย

 

 

“อะ...เอ่อ”

 

 

“ให้ฉันไปส่งคุโรโกจ จิที่บ้านนะ” เอ่ยติดขัดในคราแรกราวคนที่กำลังหาเสียงตัวเองไม่พบ ก่อนรีบเอ่ยอีกประโยคขึ้นมาเปลี่ยนเรื่องเอาเสียดื้อๆ และโมเมไปตามนิสัย

 

 

“ไม่ล่ะครับ ผมกลับเองได้”

 

 

“แต่ฉันอุตส่าห์รอไปส่งเลยนี่!” เสียงโวยวายดังลั่นตามมาทันทีหลังได้รับคำปฏิเสธแบบไม่ใยดีของอดีตเพื่อนร่วมทีม

 

 

“แต่ผมก็ไม่ได้บอกให้คิเสะคุงรอนี่ครับ”

 

 

“ใจร้ายยย!!! ใจร้ายอ่ะ ใจร้ายที่สุด คุโรโกจจิใจร้าย!! ฉันอุตส่าห์มาตั้งไกล จะมาทำกันอย่างนี้ได้ยังไง ฉันไม่ยอมนะ ฮืออ”

 

 

เสียงโวยวายตัดพ้อ ดังไม่ยอมหยุดแถมพ่วงด้วยอาการงอแงแบบเด็กตัวเล็กๆจากบุคคลร่างสูงใหญ่เรียก เสียงลอบถอนหายใจจากคนจืดจางได้ไม่น้อย ก่อนที่เรียวขาบางจะออกก้าวเดินไปในจังหวะปกติ ทิ้งคนหัวเหลืองให้ยืนโวยวายอยู่ด้านหลังอย่างไม่สนใจ

 

 

“อ๊ะ... คุโรโกจจิรอฉันด้วยสิ!!!” เรียวขายาววิ่งตามมาทัน ก่อนที่จะเดินเคียงข้างกันไปพร้อมเสียงชวนคุยของ ‘คิเสะ เรียวตะ’ ที่ดังขึ้นมาเป็นระยะๆสลับกับเสียงนิ่งเรียบตามแบบฉบับคนจืดจางอย่าง ‘คุโรโกะ เท็ตสึยะ’

 

 

 

แต่ทำไม เดินมาเนิ่นนานไม่ถึงซักที
แต่ทำไม มองดูเส้นทางเหมือนยาวออกไป

 

 

 

 

“อ้าว... คุโรโกจจิ...” น้ำเสียงอ่อยๆเรียกหาคนร่างเล็กที่อยู่ๆก็เดินหายเข้าซุปเปอร์ข้างทางอย่าง ไม่มีบอกกล่าว สายตาสีอำพันมองตามแผ่นหลังบางที่แสนเย็นชานั่นจนหายลับเข้าหลังประตูบาน เลื่อนไปด้วยความคิดอื้ออึงอยู่จนเต็มสมอง

 

 

‘ทำไมกันนะ... ทุกครั้งที่ตัวฉันพยายามเข้าใกล้แต่เธอกลับพยายามสร้างกำแพงกั้นขวางเสีย ทุกที แสงสว่างในเกมส์กีฬาอาจเป็นของคนอื่นแต่แสงสว่างในชีวิตจริงของเธอจะขอให้คน คนนั้นเป็นฉันบ้างได้ไหม ...คุโรโกจจิ’

 

 

 

อยากรู้ว่าฉันต้องทำตัวอย่างไร

 

 

สายตาที่กำลังทอดมอง เหม่อตามแผ่นหลังบางที่หายไปได้สักครู่ใหญ่แสดงความปวดร้าวออกมาอย่างไม่มี ปิดบัง มือหนาสองข้างล้วงเข้าในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหย่อนกายพิงลงกับรั้วกั้นของขอบฟุตบาตริมทางเท้าแล้วหันหน้าเข้าหา ประตูหน้าร้าน

 

 

ริมฝีปากบางเม้มเข้า จนเป็นเส้นตรง ใบหน้าคมคายก้มลงต่ำจนเส้นผมตกลงมาปิดบังความปวดร้าวที่กำลังฉายผ่านออกมา ทางแววตา ก่อนที่จะสะดุ้งเฮือกจากความเย็นที่สัมผัสข้างแก้มของตนอย่างไม่มีปี่มี ขลุ่ย

 

 

“คะ...คุ คุโรโกจจิอ่ะ!!!” เสียงทุ้มกระเง้ากระงอดอย่างสาวน้อยแสนงอน เมื่อสายตาเงยขึ้นไปสบกับต้นเหตุที่ทำให้ตนต้องเกือบตกใจตายวันละหลายๆเวลา

 

 

“จะกินรึเปล่าครับ” คนหน้าตายจะอย่างไรเสียก็ยังเป็นคนหน้าตาย มือขาวบางถือถุงไอศกรีมรสมะนาวยื่นออกไปให้คนตรงหน้าได้เห็นเต็มตา ก่อนที่จะดึงมือกลับอย่างรวดเร็วพร้อมกล่าวด้วยเสียงเรียบนิ่งเป็นปกติวิสัย ว่า “ไม่กินก็ได้นะครับ ไม่ได้ตั้งใจจะซื้อมาให้อยู่แล้ว”

 

 

มือหนาเร่งคว้าหมับ เข้าจับมือบางขาวก่อนที่ไอศกรีมฟรีจะหลุดลอยหายไป เมื่อความรู้สึกอบอุ่นของฝ่ามือที่ตนเข้ากอบกุมแล่นริ้วไปสู่หัวใจ ใบหน้าใสคมคายจึงแดงวาบขึ้นอย่างไม่อาจห้ามด้วยความเขินอาย ผิดกับคนถูกฉวยโอกาสที่ยังสามารถตีหน้าเรียบเฉยได้อย่างปกติ

 

 

“คิเสะคุงครับ...” สายตาสีเหลืองทองเบนเบี่ยงความสนใจไปยังริมฝีกปากอิ่มซีดที่กำลังขยับเป็นคำพูดเรียกชื่อเขาอยู่อย่างแผ่วเบา

 

 

“...ชอบนะ” ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้ใบหน้าหวาน ดวงตาสีทองที่ส่องประกายซึ้งเผยความรู้สึกทั้งหมดที่มีกำลังค่อยๆปรือลงอย่างช้าๆ

 

 

“ชอบนะ... คุโรโกจจิ”

 

 

“คิเส...”

 

 

 

อีกไกลแค่ไหน จนกว่าฉันจะใกล้ บอกที

 

 

“กรี๊ดดดดดด!!!~” เสียงกรีดร้องของเหล่าสาวๆดังขึ้นทันทียามเมื่อสมองประมวลผลได้ว่าชายหนุ่มที่พวกเธอกำลังจับจ้องอยู่นานแล้วนั้นคือ ‘คิเสะ เรียวตะ’ นายแบบนักกีฬาสุดฮอตของโรงเรียนไคโจว “คิเสะคู๊งงง”

 

 

“ชิ...” ไม่ต้องรอให้เหล่าสาวๆก้าวมาถึงตัว หนุ่มร่างสูงผู้พลาดโอกาสแสนโรแมนติกและรสหวานๆจากริมฝีปากอิ่มไปอย่างน่า เสียดาย เร่งก้าวเรียวขายาวพรวดๆก่อนที่จะกลายเป็นการออกวิ่งอย่างรวดเร็วไปในทิศทาง ตรงข้ามกับกลุ่มสาวๆที่กำลังวิ่งเข้ามาหา

 

 

อีกนิด อีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้นเอง จูบของคุโรโกจจิ ทำไม “ทำไมกั๊นนน!!!” เสียงความคิดที่ดังโวยวายออกมาด้วยความเสียใจอย่างที่สุด เรียกให้คนร่างบางที่โดนฉุดรั้งวิ่งหนีเหล่าแฟนคลับมาด้วยกันต้องเบนสายตา จ้องมองแผ่นหลังหนาเบื้องหน้าอย่างครุ่งคิด

 

 

 

อีกไกลแค่ไหนจนกว่าเธอจะรักฉัน เสียที

 

 

มือขาวบางสะบัดแรงๆ ให้หลุดออกจากการเกาะกุมเมื่อวิ่งออกมาจากบริเวณเมื่อครู่ได้ไกลแล้ว เรียกอาการฉงนจากร่างสูงให้รีบหยุดวิ่งและหันมองขวับกลับมายังร่างเล็กที่ตน ออกแรงลากให้วิ่งตามมาด้วยกันทันที “คุโร...”

 

 

“ขอโทษน้า” เสียงทุ้มหวานเอ่ยเปลี่ยนคำพูดขึ้นกะทันหันยามเมื่อสายตาได้เห็นใบหน้าของคนจืดจางเต็มสองตา

 

 

“มะ... เมื่อกี้ฉันเผลอไปนิด แต่ฉันตั้งใจ... อุ้ก!!” คำพูดท่อนท้ายขาดหายไปกับเสียงร้องยามเมื่อแรงหมัดของร่างเล็กแต่แรงไม่น้อย ตามขนาดตัวนั้นฮุกเข้าช่วงท้องของร่างสูงโปร่งอย่างรวดเร็ว

 

 

“คุณน่ะมันบ้าครับ” แผ่นหลังบางหันขวับก้าวเดินนำหน้าออกไปอีกครา ใบหูที่เคยขาวจัดกลับแดงเรื่อขึ้นจับแสงแดดจนสามารถเรียกรอยยิ้มกว้างให้กับ คนมองได้อย่างไม่ยาก ก่อนที่จะตะโกนเสียงดังขึ้นอย่างไม่เกรงใจคนรอบข้างแม้แต่น้อย

 

 

“ชอบนะ”

 

 

“คุณมันบ้าจริงๆนะครับ” เรียวขายาวออกก้าวเดินตามร่างเล็กไปติดๆ

 

 

“ก็ฉันชอบคุโรโกจจินี่”

 

 

“เงียบเถอะครับ”

 

 

“ยังไงฉันก็ชอบเธอ ที่สุดเลยน้า” ใบหน้ายิ้มแย้มกับคำพูดที่บอกความรู้สึกออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติจากความ รู้สึกจริงๆอย่างไม่เสแสร้ง หวังเพียงแค่ว่าจะส่งถึงใจคนรับบ้างเพียงสักครั้ง

 

 

มีทางใดที่อาจทำให้เธอสนใจ ได้โปรด
บอกกับฉันให้รู้ที ว่าสุดท้ายแล้วฉันยังมีความหมาย

 

 

 

EnD

..

.

ParT

 

//----------//-----------//----------//---------//----------//----------//

 

ปล. จบไปแล้ว จบแล้ววว จบพาร์ทของคิเสะ เหมือนจะเป้นคิเสะเพ้อ อ๊ากก ถึงจะบอกว่าชอบออลดำก็เถอะนะ แต่รู้สึกอวยหลืองดำมากกว่านิดหน่อย รักฟ้าดำมากกว่านิดๆ ชอบแดงดำมากกว่าคู่ไหนๆ ฮ่าา

 

แปลกจริงๆนะคะ แฟนอาร์ตคู่เหลืองดำเยอะโฮกกก แต่กลับหาฟิคได้น้อยมากมาย TT  แต่ถ้าพูดถึงฟ้าดำนี่ โดแปลเยอะจริงอะไรจริง แต่ฟิคที่เยอะกลับเป้นคู่แดงดำ... เอิ๊กๆๆ หนุ่มๆคิเซกิน่ารักทุกคนเลยนี่นาา แต่ใช่ว่าเราจะไม่รักคากามิหรอกนะ >3<~ มันก็ต้องรักอยู่แล้วล่ะจ้า

 

แล้วส่วนของพาร์ทของคุโรโกจจิจะคิดยังไงกับหมาน้อยรีทีฟเว่อร์ตัวนี้น้า หรือคิเสะจะคิดเองเออเองไปฝ่ายเดียวจริงกันนะ... อร๊ายยย



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Kuroko no Basuke [fanfic] ตอนที่ 1 : [Kise x Kuroko] Ficsong : ไกลแค่ไหนคือใกล้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 631 , โพส : 4 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 12
คงคาแร็คเตอร์ได้ดีมากอ่ะ บรรยายก็ดี ชอบ อินมาก
PS.  ในบางครั้ง... การอยู่คนเดียว มันก็ดีกว่าการอยู่กันหลายๆคนนะ
Name : SaNa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SaNa [ IP : 49.230.111.59 ]
Email / Msn: naruto.pin.novel(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2557 / 08:04

#3 : ความคิดเห็นที่ 8
ชอบจังงงง
อยากจะบอกว่ารักคู่นี้ที่สุดในเรื่องอ่ะ -.,-
ดีใจที่ไรท์แต่ง รู้สึกสงสารคิเสะ
คุโรโกะอย่าใจร้ายนักสิ T_T
Name : nookevolution< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nookevolution [ IP : 49.48.154.42 ]
Email / Msn: nine_the_prince_of_darkness(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2556 / 20:05


#2 : ความคิดเห็นที่ 2
สู้ๆเข้าานะนะคิเสะคุงทที่จริงแล้วคุโรโกะเองก็คงชอบคิเสะอยู่นั้นเหละแต่เพรานายร่าเริงแบบนั้นคูโรโกะก็แล้วแอบกังวลหน่อยๆว่าจะล้อเล่นรึเปล่านะสิ

ชอบออลดำเช่นกันค่า พยายามเข้าน่ะค่ะ
Name : l3oss_it< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ l3oss_it [ IP : 124.121.193.130 ]
Email / Msn: suchanee_js(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤศจิกายน 2555 / 21:27

#1 : ความคิดเห็นที่ 1
อวยออลดำ ด้วยคนค่ะ
ชอบallดำที่สุด //โบกธง
Name : เยี่ยมชม [ IP : 110.168.238.30 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2555 / 13:02

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android