สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บุษบานาครี

ตอนที่ 77 : คุณไสย


     อัพเดท 25 ก.พ. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อดีต ปัจจุบัน อนาคต
Tags: เขมร, ประวัติศาสตร์, กัมพูชา, โบราณคดี, นวนิยาย
ผู้แต่ง : บัณฑิตางกุร ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บัณฑิตางกุร
My.iD: http://my.dek-d.com/banditangura
< Review/Vote > Rating : 98% [ 36 mem(s) ]
This month views : 78 Overall : 133,284
3,226 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 124 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บุษบานาครี ตอนที่ 77 : คุณไสย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1598 , โพส : 14 , Rating : 80 / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


“อย่าได้เสี่ยงทายให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้าเชียว ต้องบอกแม่ก่อนนา”
พระมเหสีวสันตาเอื้อนเอ่ยระหว่างเสด็จลงจากเทวาลัยบนยอดพนมกันดาล เมื่อลงมาเห็นปัทมาวตีรอรับอยู่บนฐานชั้นล่างจึงนึกขึ้นได้ว่าลืมสำทับเรื่องนี้กับเธอ สตรีสาวรับคำเบา ๆ ใจเธอกำลังนึกถึงครอบครัวที่ยามนี้ไปเข้าเฝ้าพระองค์ธม แต่ตนเองต้องมาโดยเสด็จเจ้าหญิงวสันตา   
 
“ตอนนี้ลูกเป็นเจ้าหญิงแล้ว จงจำไว้”
พระนางกล่าวแล้วยืนมองไปรอบ ๆ พระนคร ยามอยู่บนเขาใจกลางพระนครก็เห็นผืนแผ่นดินกัมพุชเทศเด่นชัด ยามนี้พระนางเป็นใหญ่เหนือสตรีใด ๆ ในพระนครแล้ว ยอดปราสาทพระบรมวิษณุโลกที่เทพยดาลงมาจับมือมนุษย์สร้างนั้นเห็นเด่นชัดยิ่งนักเมื่อมองจากยอดเขาพนมกันดาล ปัทมาวตีเพิ่งเคยขึ้นมาบนยอดเขาแห่งนี้เป็นครั้งแรก จึงตื่นตาตื่นใจยิ่งยวด อยู่บนยอดเขาแห่งนี้เหมือนอยู่บนสรวงสวรรค์ แปลกตาหาใดเหมือน
 
“มีไม่กี่คนดอกที่สามารถปีนขึ้นเทวาลัยได้ นอกจากหมู่พราหมณ์ สมัยแต่ก่อนแม่ก็หมอบกรานอยู่รายรอบลานหน้าเทวาลัยเหมือนนางพวกนี้เท่านั้น”
พระนางกล่าวแล้วปรายตาลงมองเหล่าเจ้านายสตรีแลนางบำเรอทั้งหลายที่ขึ้นมาเฝ้ารับเสด็จ เมื่อครู่ยามที่เดินผ่านเจ้านายสตรีเหล่านี้ตามหลังพระนางเธอรู้สึกกระดากใจยิ่งนักเพราะไม่คุ้นเคย เจ้านายสตรีเหล่านี้สูงส่งแต่ต้องหมอบกรานรอให้เจ้าหญิงและขบวนผ่านไปก่อน เธออยู่ในขบวนด้วยจึงรู้สึกประดักประเดิด ยามเดินขาจะขวิดเอา     
 
“จำเอาไว้ กว่าแม่จะมายืนตรงนี้มิใช่ง่าย โตมาในวังก็แวดล้อมไปด้วยนางในทั้งใจดีใจร้าย พระราชบิดาก็เคยเข้าเฝ้าไม่กี่ครั้งในชีวิต ตอนกษัตริย์องค์ก่อนทรงพระราชทานให้สามีคนนี้ ก็ต้องจำแบกหน้าเจ้าหญิงออกมาจากฝ่ายในมามีผัวสามัญชน คนเขาก็หยามน้ำหน้าแม่กันทั้งวัง ดังนั้นบัดนี้ผัวสามัญชนคนนี้ขึ้นเป็นใหญ่แล้ว ก็ต้องตามไปหยามน้ำหน้าพวกนั้นกลับ”
พระนางกล่าว นัยน์ตามองลงไปยังบริเวณที่เป็นฝ่ายใน สีหน้าสาแก่ใจ
 
“เพคะ”
ปัทมาวตีรับเบา ๆ
 
“ลูกเคยได้ยินเรื่องร่ำลือเรื่องขนมถาดเดียวใช่ไหม จริงๆ แล้วมิใช่ขนมถาดเดียวดอก แต่เรือนร่างแม่ทั้งตัวนั้นแลที่แลกมากับตำแหน่งสามี จงจำเอาไว้ โชคดีเท่าไหร่แล้วที่ลูกมีวาสนามาถึงขั้นนี้โดยไม่ต้องใช้เรือนร่างพลีเพื่อให้ได้มา ของ ๆ เราบางทีก็ให้ประโยชน์กับเรา บางทีก็ให้โทษกับเรา”
พระนางพูดหน้าตาเฉย ดีที่นางกำนัลหมอบอยู่ห่างออกไป   
 
สักครู่พระนางเหมือนรู้สึกตัว พระนางหัวเราะร่วนดีดดิ้นแล้วกลบเกลื่อนว่า
“งามเสียจริงนครศรียโศธรปุระของเรา อุดมสมบูรณ์นัก…. พระนามใหม่ของพระเจ้าแผ่นดินพระองค์นี้ก็ช่างเป็นมงคลยิ่ง ตรีภูวนาทิตยวรมัน ทรงพระเจริญ”
 
พระมเหสีทอดพระเนตรลงไปเห็นเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง วัยไล่เลี่ยกับพระนาง ที่หมอบเฝ้าอยู่ระหว่างทางเดิน พระนางจึงกระซิบบอกว่า
“นางคนนี้เคยไม่ให้แม่เล่นด้วยตอนเด็ก ๆ พระนางบอกว่าให้เล่นได้แต่เฉพาะลูกที่มีพ่อเป็นเจ้าแม่เป็นเจ้า หากมีแม่เป็นสามัญชนไม่ยอมให้เล่นด้วย แม่ก็โง่นักตอนนั้นวิ่งร้องไห้กลับไปบอกแม่ตัวเอง แม่ของแม่ก็เลยบอกให้เล่นแต่เฉพาะกลุ่มของเราเถิด ตอนนั้นก็สงสัยไยแม่ของฉันไม่เป็นเชื้อเจ้านะ หึ.. เดี๋ยวแม่จะไปบอกเจ้าหญิงคนนั้นว่ายามนี้อยากจะเล่นกับแม่แล้วฤๅยัง หึ ๆ”
 
“พระนางคงลืมไปหมดแล้วกระมัง ตั้งแต่สมัยเด็กนะเพคะ”
เจ้าหญิงสามัญชนแย้งอย่างสุภาพ
 
“เออ.... พระนางคงจะลืมไปแล้ว แต่แม่ไม่มีวันลืมหรอก หึ”
ดวงตาของพระนางวาวโรจน์ ปัทมาวตีจึงเข้าไปแตะต้นแขนพระนางเพื่อเตือนสติ
 
“อย่างไรก็มีพระราชบิดาพระองค์เดียวกันนะเพคะ”
ปัทมาวตีกราบทูลอย่างสุภาพ แล้วเหลียวไปมองนางโขลนวังผู้หนึ่ง นางท่าทางห้าวหาญดั่งบุรุษ แต่ดาบของนางโค้งงอนเหมือนบุรุษที่ชมชอบการย่องเบาผู้นั้น เธอจึงกราบทูลถามพระมเหสีผู้มีผิวเนื้องามว่า
 
“ดาบที่นางโขลนวังผู้นั้นคาดเอวช่างดูประหลาดนักเพคะ”
พระนางได้ยินจึงเปลี่ยนความสนใจไปตามที่สตรีสาวกราบทูล
 
“นั่นเป็นดาบจาม พวกจามอยู่เมืองวิชัย เหล็กดีทีเดียวอีกทั้งคมยิ่งนัก ลูกอยากได้ไหมเล่า แม่จะหาให้ แต่.. เป็นเจ้าหญิงเล่นดาบคงไม่งามดอกนะ”
ผู้ถูกเรียกว่าลูกฟังแล้วเพิ่งเข้าใจ บุรุษลึกลับผู้นั้นใช้ดาบจามนั่นเอง หากวันนั้นเขาใช้ดาบนี้ฟันเธอเข้าก็คงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้แล้ว  
 
.................................................
 
พระองค์ธมนั่งมองครอบครัวของภารตีล่าถอยออกไปด้วยความรู้สึกหลายอย่างประดังประเด ที่แท้ครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่เคยเอาอาหารไปถวายให้พระองค์ที่ศาลาใต้ต้นมะเดื่อสองครั้งสองคราตอนที่ปลอมเป็นพระ แลพระองค์ได้เคยไปฉันเพลที่เรือนของพวกนางยามที่มีนางพราหมณีผู้หนึ่งนิมนต์ไป นางสตรีชราเหล่านี้ก็จำพระองค์ได้ เมื่อแรกสนทนากันพระองค์จึงยินดียิ่งนัก ยามนั้นจึงกล่าวไปว่า
“นับว่าเราทั้งหลายมีวาสนาต่อกัน”
 
ภารตีนั้นจำต้องเตรียมขัดสีฉวีวรรณเพื่อถวายตัวในคืนนี้จึงมิได้มาเข้าเฝ้าด้วย พระองค์เข้าใจว่าสตรีที่ชื่อภารตีคงเป็นสตรีสาวที่แอบจ้องมองจับผิดพระองค์ จึงลอบยิ้มสบพระทัย เพราะพระองค์ลืมชื่อพวกนางไปหมดแล้วตอนที่แนะนำในครั้งก่อน ๆ นั้น แลยามนั้นภารตีก็ยังเด็กกะโปโล
 
เมื่อได้พบกับครอบครัวฝ่ายหญิงพระองค์จึงประทานเครื่องกะไหล่ชุบทองฝีมือช่างจามหนักเป็นจำนวนไม่น้อยแด่ครอบครัวนี้เพื่อให้สมกับที่มีลูกเขยหลานเขยเป็นเจ้าชาย แลสนทนากับครอบครัวนี้อย่างไม่ถือพระองค์ ฝ่ายนางชะเอมรู้งานเข้าเจ้าเข้านายกว่าใครเพื่อนจึงเป็นฝ่ายโต้ตอบแทนคนอื่น ๆ ส่วนนางกระถิกก้มหน้าตอบคำสองคำ ฝ่ายนางอุทยาใจหนึ่งดีใจที่ได้เห็นหลานเขยเป็นเจ้าชายสูงศักดิ์งดงาม แถมยังเคยเห็นหน้าค่าตายามเป็นพระภิกษุสงฆ์ ก็มีวาสนาต่อกันดังว่าจริง ๆ แต่ใจหนึ่งก็นึกถึงวัลยาลูกคนเล็ก อยากจะกล่าวตำหนิพระองค์แต่กลัวจะได้รับโทษ ยามนี้ฤกษ์ดีมีมงคลอย่าได้ทำให้เสียฤกษ์เลย เดี๋ยวจะลำบากไปถึงภารตี ฝ่ายภีมะนั้นหลังจากพระองค์เจรจาด้วยตามประสาบุรุษเพศด้วยกันแล้ว พระองค์เห็นเป็นบุรุษจึงประทานกริชแต่เมืองไกลให้เขา  
 
พระองค์ธมมิได้บอกว่าเป็นพระจำแลง ด้วยว่าหากเรื่องนี้แดงไปคนอื่นจะรู้ว่าพระองค์มีประสงค์ลับ วนเวียนแทบทุกขวบปีเพื่ออยากจะกลับมาครองเมืองกู้บัลลังก์อีกรอบ จึงเออออหอหมกไปว่ายามนั้นมาบวชแลภิกขาจารตามธรรมเนียมพระศาสนา แต่ก็ตกใจเข้าไปอีกที่ทราบว่าครอบครัวนี้เคยไปพบเจ้าชายอมรานันท์มาแล้วที่บ้านตระพังเก่า แลเจ้ากูเองเป็นคนสารภาพสิ้นว่าคือเจ้าชายที่รักยิ่งของวัลยา เจ้ากูอมรานันท์ของพระองค์จะบอกว่าพระอีกรูปเป็นพระปลอมหรือเปล่าก็ไม่รู้
 
พระองค์ธมยามนั้นกล่าวอ้อม ๆ ถึงวัลยาว่า
“เจ้ากูนั้นพกมีดสั้นของวัลยาติดตัวเสมอ ฉันเห็น เจ้ากูสวดมนตร์ภาวนาอุทิศส่วนกุศลแก่นางทุกวัน นางคงพ้นทุกข์แล้ว”
 
เจ้าชายจากเมืองจามพยายามกลบเกลื่อน พระองค์รู้ดีว่าเป็นเพราะพระองค์นั่นเองที่ทำให้สตรีผู้นี้โดนประหาร ยามนั้นใครจะรู้ว่าเรื่องจะพัวพันยุ่งเหยิงมาถึงตอนนี้ ตอนสั่งคนไปช่วยเจ้าชายอมรานันท์นั้นก็ไม่ได้คิดถึงสตรีผู้นี้เลย ด้วยมุ่งสนใจจะช่วยลูกร่วมบิดาเป็นหลัก หากพระองค์มิใช่เจ้าชายแลวันนี้เป็นวันมงคลฤกษ์ครอบครัวเหล่านี้คงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว
 
“เราสัญญาจะรักดูแลน้องภารตีให้ดีที่สุด”
หวังว่าคำพูดนี้ของพระองค์จะช่วยไถ่ความผิดบาปในครั้งกระนั้นได้
 
เจ้าชายจากเมืองไกลถอนหายใจ ภายในระยะเวลาสองสามวันหลังจากนี้ กษัตริย์แห่งกัมพุชเทศพระองค์ใหม่อาจให้พระองค์ไปปกครองเมืองธาราบริวรรติ หรืออาจอารมณ์ดีให้พระองค์ปกครองเมืองวิชัย แล้วให้เจ้าชายฝ่ายกัมพุชเทศที่ครองเมืองวิชัยย้ายมาครองเมืองธาราบริวรรติแทน ภารตีคนนี้พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ไม่ยอมให้นางตามไปอยู่กับพระองค์ เหตุผลก็รู้ ๆ กันอยู่ เจ้าชายวัยฉกรรจ์ถอนหายใจใหญ่ ตกลงตระกูลนี้นับว่ามีวาสนาต่อกันหรือมีบ่วงกรรมต้องชดใช้ต่อกันกันแน่  
 
เมื่อครอบครัวนี้กลับออกไปลับแล้ว คนบำเรอคนหนึ่งคลานเข้ามากราบทูลความเป็นไปในพระนคร
“พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ไม่ใคร่เจ้ายศเจ้าอย่าง ด้วยว่าพระองค์เคยเป็นสามัญชนมาก่อน แลมิใคร่สนใจพิธีการมากนัก แลยังไม่มีดำริจะสร้างเทวาลัยฤๅวัดใหม่เลย แต่ก็ทรงสนใจทำนุบำรุงวัดในพระพุทธศาสนาแลเทวาลัยพราหมณ์ไม่น้อย กราบทูล”
 
“อืม...”
พระองค์ธมส่งเสียง
 
คนบำเรอผู้นั้นจึงกราบทูลต่อว่า
“ยังไม่มีข่าวว่าจะมีการรีดนาทาเร้น เก็บส่วยสาอากรมากกว่าเดิม มีลำบากแต่ข้างฝ่ายเจ้านายที่เคยรบพุ่งแลเตรียมการก่อกบฏ โดนริบราชบาทว์สิ้น แต่ทรงพระเมตตาไม่ประหารลูกเมียเจ็ดชั่วโคตรตามกฏมณเทียรบาล”
 
“แล้วฝ่ายพระมเหสีวสันตาเล่า”
พระองค์ธมซักขึ้น
 
“พระนางก็เจ้าอุบายไม่น้อย แลที่ผ่านมาพระนางก็เป็นคนช่วยวางแผนขึ้นครองบัลลังก์มาตลอด นับว่าพระนางฉลาดเฉลียวแลทะเยอทะยานเอาการ เมื่อพระนางขึ้นเป็นใหญ่ก็ได้ข่าวว่ากลั่นแกล้งคู่อริเจ้านายสตรีในฝ่ายในหลายพระองค์ เพียงแต่มิได้ถึงกับสั่งประหารใคร เพลานี้เสด็จขึ้นไปสักการบูชาบนยอดเขาพนมกันดาล ตามด้วยนางแม่มดส่วนพระองค์ที่ชื่อปัทมาวตี กราบทูล”
คนบำเรอผู้นั้นตอบ
 
“นี่พระนางคบหานางแม่มดคุณไสยยังไม่พอ ยังพานางแม่มดผู้นั้นขึ้นไปยังภูเขาใจกลางพระนครอันศักดิ์สิทธิ์ฤๅนี่ นางพาขึ้นไปทำพิธีอัปมงคลอันใดให้เกิดแก่พระนครเราก็ไม่รู้”
พระองค์ธมตบเข่าฉาด
 
“ตามที่สืบมาได้เมื่อครู่นางเป็นสตรีสาวรูปงาม หาใช่เป็นสตรีชราเล่นคุณไสยโสโครกดังที่ชาวพาราหลาย ๆ คนเข้าใจไม่ เมื่อครู่มีคนแอบดูที่เชิงเขาพนมกันดาลรุดมาบอกว่าแท้ที่จริงแล้วนางเพิ่งอายุประมาณยี่สิบเท่านั้น แลดูไม่ออกว่าจะเป็นแม่มดเลย”
คำกราบทูลทำเอาพระองค์ธมฝ่ามือเย็นเฉียบ หรือจะเป็นสตรีสาวที่พระองค์นอนกอดเกือบครึ่งคืนที่ชื่อเฉลา พระองค์ดันใฝ่ฝันถึงนางคนนี้ตลอดเวลาที่อยู่เมืองวิชัย หรือพระองค์จะโดนคุณไสยจากนางแม่มดผู้นี้ไปแล้วหนอ
 
“นางชื่อปัทมาวตีฤๅ”
พระองค์พึมพำถาม นึกถึงสตรีสาวอ้อนแอ้นที่ชื่อเฉลา นางคงโกหกพระองค์ปั้นชื่ออื่นเพื่อหลอกลวง บอกว่าเป็นเพียงหมอเสี่ยงทาย หึ.. ที่แท้ก็แม่มด นางใช้ยาเสน่ห์หรือมนต์อาคมกันที่ทำให้พระองค์ลุ่มหลงเจียนบ้าอดใจให้ไปหามิได้
 
คิดแล้วอยากบุกไปบีบคอนางเสียคืนนี้ เสียแต่คืนนี้ภารตีจะมาถวายตัว มิเช่นนั้นนางได้เห็นดีแน่ที่มาใช้มนตราอาคมกับพระองค์ ครูบาอาจารย์สั่งสอนไว้เสียหนักหนาว่าอันตรายสำคัญที่สุดของบุรุษมีวิชาคือสตรีเพศ แต่ก็ไม่วายพลาดพลั้งจนได้ ในกายพระองค์ยามนี้อาจมีคุณไสยฝีมือนางเป็นแน่
 
“นางเล่นอาคมสายไหน นางแม่มดคนนั้นเรียนมาจากใคร”
เจ้าชายตัวโตขึ้นเสียงเกรี้ยวกราด
 
ฝ่ายคนบำเรอที่หมอบเฝ้าตัวสั่นงันงก คนที่นำความมาบอกละล่ำละลักตอบว่า
“ข้าพระองค์มิรู้ได้ กราบทูล”
 
“ไปตามสืบมาให้สิ้น”
เจ้าชายวัยฉกรรจ์กล่าวแล้วพรวดพราดลุกเข้าห้องไป ปล่อยให้คำบำเรอที่หมอบเฝ้ามองหน้ากันแล้วเร่งรุดไปหาข่าวก่อนที่จะโดนกริ้วมากกว่าเดิม
 
...............................
 
ปัทมาวตีนอนในพระราชฐานชั้นในห้องติด ๆ กันกับพระมเหสีวสันตา ยามนี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เกิดมาชาตินี้เพิ่งเป็นครั้งแรกที่มีนางใน ๔ นางรุมอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณให้ เธอนึกถึงสมัยเด็กมียายเภคนเดียวอาบน้ำให้ ป่านนี้นางเป็นอย่างไรบ้างนะ คิดถึงทาสีชราคนยาก
 
ยามมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวก็ได้สตรีอีก ๔ นางมาช่วยแต่งตัวให้ พวกนางไม่พูดไม่จา ลุกนั่งเงียบสนิท เปิดผอบไร้ซึ่งเสียงก๊อกแก๊ก ไล้ผิวกายเธอด้วยเครื่องหอมประทินโฉมนานาอย่างแผ่วเบา คิดไปก็น่าอายที่นางสตรีแปลกหน้าเหล่านี้ต้องมาเห็นสรีระเธอแทบทุกจุด ยามนี้ภารตีน้องสาวคงใกล้จะถึงเวลาแล้ว เธอหวนนึกถึงตอนเย็นที่เธอแวะไปดูแล้วปลอบใจไปตามประสาพี่สาว เธอได้แต่บอกว่าพระมเหสีได้พบแลเจรจากับพระองค์ธมแลฝากฝังภารตีเรียบร้อย พระนางบอกว่าน้องสาวของเธอคนนี้โชคดีที่สุดแล้วที่ได้แต่งงานกับพระองค์ธม
 
เธอได้กระซิบบอกน้องว่าให้ทำใจลืมพี่กฤตยุคุณเสีย เธอพยายามช่วยพูดให้ว่าพวกเราไม่มีพี่ชายน้องชายคอยเล่นด้วย เมื่อพี่กฤตุยุคุณมาอยู่กับเราก็เลยเป็นดั่งพี่ชายคนหนึ่ง แต่บางเวลาเราก็อาจวูบไหวไปตามอารมณ์คนสาวแล้วไพล่นึกไปว่าชอบจริง ๆ
 
“ตอนนี้เราสองคนก็ต้องรักนับถือพี่กฤตยุคุณแบบพี่ชาย วันหน้าอาจต้องพึ่งพากันไปอีกนาน”
เธอเอ่ยเบา ๆ ให้น้องสาวฟัง
 
ฝ่ายศราวรรณก็มาเยี่ยมหน้ามอง ภารตีกำลังนั่ง ‘อบใน’ บนม้านั่งเตี้ย ๆ ข้างล่างม้านั่งเป็นหม้ออบเครื่องหอมเผา อบข้างในราวกับเป็นขนมกระนั้น หากไม่ได้มาเห็นกับตาเธอกับภารตีคงหัวเราะคิกคักไม่มีวันเชื่อ แต่บัดนี้ภารตีมานั่งให้เห็นตรงหน้าก็ชวนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
 
“พี่ก็เคยทำแบบนี้”
ศราวรรณพูดปลอบใจน้องสาวคนเล็ก ปัทมาวตีจึงต้องให้พี่สาวคนโตกระซิบกระซาบสอนแทนในฐานะผู้ผ่านงานมาแล้ว เธอเองปลีกตัวกลับมาที่ตำหนักพระมเหสี   
 
ปัทมาวตีใจแป้วอย่างไรไม่รู้ ราตรีนี้เธอน่าจะดีใจที่น้องจะได้สามีเป็นเจ้าชายสายสวรรค์จากแดนไกล อีกทั้งพระมเหสีก็ได้รับรองตามประสาสตรีด้วยกันแล้วว่ามิต้องเป็นห่วง ภารตีอย่างไรก็ต้องอยู่ที่พระนครนี้ไม่ต้องระหกระเหินตามพระองค์ธมถึงเมืองจาม แต่ไยจึงหดหู่น่าประหลาด แสงอาทิตย์ยามเย็นเป็นสีแดงแจ๋พาขอบฟ้าด้านทิศตะวันตกระเรื่อไปด้วยสีแดงฉาดฉาน เมื่อกลับมาถึงตำหนักแล้วนางกำนัลจึงได้จับเธออาบน้ำ
 
นางสตรีทาผิวให้ทั่วทั้งตัวแล้วแลเตือนเบา ๆ ให้เธอลุกผลัดผ้า เจ้าหญิงสามัญชนจึงรู้สึกว่าตนใจลอย เธอปรายตามองไปยังตั่งข้าง ๆ ตัว เห็นหยกจีนวางทิ้งไว้ข้าง ๆ เครื่องอลังการอื่น ๆ เธอเหม่อมองหยกจีนนี้เนิ่นนาน คนให้ป่านนี้กำลังทำงานให้เจ้านายอยู่กระมัง
 
นางกำนัลกำลังชโลมน้ำมันหอมที่เรือนผม กลิ่นหอมลอยมาถึงจมูกแต่เธอไพล่ไปนึกถึงกลิ่นกายของเขา กลิ่นกายบุรุษคนนั้นไม่ใช่กลิ่นหอมแต่เหตุใดกลับนึกถึงด้วยความอบอุ่น
 
นางพวกนี้มือเบายิ่งนัก พวกนางฝึกปรือมาอย่างดียิ่ง เสียงดนตรีประโคมมาเบา ๆ ตามสายลม เป็นสัญญาณว่าถึงพลบค่ำแล้ว บางทีหากพระมเหสีสรงน้ำเสร็จแล้วอาจเรียกปัทมาวตีไปคุยเล่นหัว หรือไม่อาจมีคำสั่งให้หาพระสหายเก่า ๆ ของพระนางมาคุยเล่นในห้องพระบรรทมจนดึกดื่น บางทีเสียงดังคิกคักจนมาถึงห้องนอนเธอ ฝ่ายธุลีพระบาทตรีภูวนาทิตยวรมันโดยมากนั้นเพลานี้ยังไม่ทรงพระราชดำเนินกลับเข้ามายังพระราชฐานด้วยซ้ำ พระองค์มักปรึกษาข้อราชการกับขุนนางจนเสวยพระกระยาที่นั่น บางทีก็ตามด้วยสุรายาเมาจนดึกดื่น
 
นางกำนัลคลานมาบอกว่ายามนี้ขบวนถวายตัวภารตีเคลื่อนออกจากฝ่ายในไปแล้ว เธอนึกถึงเมื่อตอนเย็นศราวรรณบอกว่าหลังจากถวายตัวแล้วน้องสาวของเธอก็มิใช่พระราชทรัพย์ของพระมหากษัตริย์อีก จึงไม่มีสิทธิเข้ามาอยู่ฝ่ายในอีกแล้ว ภารตีอาจต้องอยู่ในตำหนักข้างนอกหลังใดหลังหนึ่งที่พระเจ้าแผ่นดินจะยกให้พระองค์ธม แต่ยามที่พระองค์ธมทรงพระดำเนินกลับไปเมืองจามเล่า น้องสาวของเธอจะทำอย่างไร น้องสาวคนนี้คงเป็นดั่งเมียพ่อค้าต่างเมือง ที่วัน ๆ นั่งสวดมนตร์ภาวนาให้สามีกลับมาอย่างปลอดภัย   
 
สาวเจ้าไม่รู้ว่าอารมณ์เศร้าสร้อยที่เกิดมาในเวลานี้เป็นเพราะเป็นห่วงน้องสาวหรือแปลกที่แปลกทาง ยามนี้เธอนอนบนเตียงหอมนุ่มโดยมีนางกำนัลคอยบีบนวด สุขกายแต่ในใจกลับปั่นป่วน
 
แต่ในแดนนี้ผีย่าทวดยายทวดเธอบอกว่าตามเข้ามามิได้ หากมีภยันตรายใด ๆ เธอต้องใช้บารมีตนเองปกป้องเท่านั้น นึกได้ดังนั้นเธอจึงฝืนลุกขึ้นมาสวดมนตร์ เธอหวังว่าอารมณ์ปั่นป่วนที่ไม่ทราบสาเหตุในจิตใจอาจทุเลาลงได้  
 
เจ้าหญิงหน้าใหม่สวดมนตร์ไปเนิ่นนานหลายบทจนเริ่มรู้สึกวิงเวียนศีรษะ เธอทรุดตัวลงนาบกับพื้นแล้วทำท่าจะอาเจียน นางกำนัลจึงรีบไปหยิบกระโถนมารอที่ปาก เธออ้าปากขย้อนออกมาพร้อมเสียงอาเจียน แต่ครั้นสิ่งที่อาเจียนออกมาได้กลับเป็นสีดำ มีเส้นผม แลของเหม็นของคาวเต็มกระโถน
 
เสียงนางกำนัลร้องขึ้น
“เจ้าหญิงถูกคุณไสย ไปเรียกนางแพทย์ฝ่ายในมาดูเร็วหล่อน กราบทูลพระมเหสีให้ทรงทราบด้วย”
 
เธอขยับปากจะพูดแต่เรี่ยวแรงกลับอ่อนล้าลงกะทันหัน นี่หรือที่เขาเรียกว่าคุณไสย ตาเธอเริ่มพร่ามัว ได้กลิ่นสะอิดสะเอียนที่ปาก แม้นางกำนัลจะเอาผ้ามาเช็ดไปแล้วแต่มันอวลอยู่ในท้องของเธอ สักครู่ก็สำรอกของเหม็นคาวออกมาอีกคำรบ มีเสียงคนวิ่งไปมารอบ ๆ ตัวเธอ สักครู่พระมเหสีผิวงามทรงพระดำเนินมาถึง พระนางสั่งคนอย่างเกรี้ยวกราด
“ไปเรียกนางกำนัลที่อยู่งานเมื่อครู่มาให้หมด แลโขลนวังมาด้วย แล้วบอกนางโขลนอย่าลืมแส้หางกระเบน กูจะเฆี่ยนจนหลังลายให้หมดจนกว่าพวกมันจะสารภาพ”
 
มีเสียงสตรีมีอายุนางหนึ่งกล่าวเบา ๆ ว่า
“อาเจียนออกมาตั้งเยอะแล้วเพคะ คงเหลือค้างในตัวไม่มากดอก เดี๋ยวกินยาต้มล้างท้อง แลเรียกหมอมาถอนคุณไสยออกให้สิ้น กราบทูล”
 
“ใครกันหนอมันบังอาจทำคุณไสยใส่ลูกฉัน”
เสียงพระมเหสีกราดเกรี้ยว
 
“พระอาญามิพ้นเกล้า ลางทีมันอาจมุ่งจะทำใส่พระเหสีก็เป็นได้ แต่อำนาจบารมีของเจ้าหญิงสูงส่งมันทำอันใดมิได้ จึงมาเข้าเจ้าหญิงปัทมาวตีที่อยู่ใกล้ ๆ แทน”
เสียงสตรีสูงวัยผู้นั้นกราบทูล เธอพยายามลืมตาขึ้นแต่กลับทำได้ยากเย็นยิ่งนัก รู้สึกเหมือนตัวเธอจมดิ่งลงเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ ก่อนสติจะค่อย ๆ ดับวูบลง
 
      


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บุษบานาครี ตอนที่ 77 : คุณไสย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1598 , โพส : 14 , Rating : 80 / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#14 : ความคิดเห็นที่ 2518
มันกลับตารปัดไปหมดแล้ว อ๊ากกก =[           ]=
โถๆๆๆ หนูปัทของเรา
Name : มิ้นท์ [ IP : 180.214.194.35 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 มีนาคม 2553 / 01:44

#13 : ความคิดเห็นที่ 869
ปวดใจค่ะภารตีจะถวายตัวแว้ว นู๋ปัทเราดดนเข้าใจผิดอีก เฮ้อ

อีกอย่างชอบเรื่อง อบใน มากเลยอะ คนสมัยก่อนคิดได้ไงอ้ะ *0*
Name : Fhal2a< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fhal2a [ IP : 58.8.213.186 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2552 / 09:45


#12 : ความคิดเห็นที่ 830
องค์ธมนี่ตีความข้างเดียวนี่หว๋า  แล้วหนูปัทจะทำเยี่ยงไร  เป็นหมอเสี่ยงทายนะไม่ใช่หมอไสย  งานนี้ใครทำคุณไสยใส่หนูปัทละเนี่ย  ครอบครัวนี้ช่างวุ่นวายเสียจริง ๆ องค์ธมเข้าใจผิดไปก็ดีถือว่าภารตีโชคดี  แต่ถวายตัวแล้วไม่โดยเสด็จมิต้องนั่งคอยจนเกี่ยวแห้งหรือ
PS.  I don't have nothing to say without And I don't want more than thing to tell Either thanks for everything I got from yours
Name : reserection< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ reserection [ IP : 118.173.36.53 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2552 / 12:21

#11 : ความคิดเห็นที่ 817

555......รู้สึกว่าเรตติ้งองค์ธมหลายตอนหลังมานี่จะตกมาเรื่อย ๆ เลยนะเนี๊ยะ??? อิอิอิ  ชาวบ้านชาวเมืองเค้าหมั่นไส้กันเยอะเชียว.....แบบว่าหึงแทนหนูปัทกันถ้วนหน้า  ลบสถิติความหมั่นไส้ในตัวองค์ชายอมรานันก่อนบวช กับพี่กฤตสุดหล่อไปแบบไม่เห็นฝุ่น  นี่ถ้ามีหนุ่มหล่อพ่อรวยชาติตระกูลดีโผล่มาอีกคนแฟน ๆ คงเชียร์หนุ่มคนนั้นให้หนูปัทขาดใจ.....คริ ๆ ๆ อยากให้ถึงตอนเข้าป่าไปกู้ชาติด้วยกันเร็ว ๆ จังเลยค่ะ แฟน ๆ คงตามลุ้นกันน่าดู.......


PS.  ....อยากให้ความทรงจำ ที่เธอให้ไว้ ช่วยทอแสงประกายทุกวัน เพราะเพียงความอบอุ่นจากเธอไม่นาน จะต่อเติมความสำคัญฉันได้....Love is all around...
Name : หมูบิน2008< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมูบิน2008 [ IP : 124.183.249.192 ]
Email / Msn: alksorrajan(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2552 / 04:15

#10 : ความคิดเห็นที่ 816
ฮา ... องค์ธม มากกก คิดไปได้



ใครทำคุณไสยใส่หนูปัทเนี่ย ???
Name : Mini_Area [ IP : 114.128.25.238 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 ตุลาคม 2552 / 01:24

#9 : ความคิดเห็นที่ 815
เอ่อ องค์ธม บื๊อได้อีกเจ้าค่ะ
อุ๊ย บาปมั้ยนี่ ไร้เต้อเมื่อวานหายไป วันนี้น่าจะสองตอนนะคะ ฮ่าๆๆๆ
ติดสุดๆเหมือนกัน
Name : อิง [ IP : 58.9.251.254 ]
Email / Msn: -
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 22:57

#8 : ความคิดเห็นที่ 814
เมื่อไหร่จะรู้จัก เห็นหน้ากันชักที นานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมาก
Name : /-\ [ IP : 110.164.117.109 ]
Email / Msn: -
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 22:30

#7 : ความคิดเห็นที่ 812
เรื่องนี้ภารตีต้องตายเร็วใช่ปะคะ

เฮ้อ กว่าพระเอกนางเอกจะได้เจอกัน ยากลำบาก
เมื่อไหร่จะรู้ใจกันซักที
Name : nine [ IP : 118.174.25.76 ]
Email / Msn: -
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 21:36

#6 : ความคิดเห็นที่ 810
องค์ธมโง่

คิดว่าภารตีเป็นหนูปัท

อายุภารตีกับหนูปัทห่างกันตั้งเท่าไร

5ปีนะ

ชิๆ

เคืองแทนหนูปัท

แล้วยังไปว่าสาวที่ตัวเองแอบย่องไปหา2ครั้งว่าเป็นแม่มดด้วย

คิดว่าตัวเองตกหลุมพลางหนูปัทเพราะมนตรา

หารู้ไม่ว่า...

ตกหลุมรักหนูปัทต่างหาก

แต่ติดใจสาวที่จับผิดว่าตัวเองไม่ใช่พระถูก

ก็หนุปัทอีกนั่นแหละ

ชิๆ
Name : lichee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lichee [ IP : 125.27.218.223 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 18:43

#5 : ความคิดเห็นที่ 808
หนูปัทสู้ ๆ
PS.  http://writer.dek-d.com/awawaw/writer/view.php?id=525495 "ปีกหิมพานต์" ผลงานเราเอง
Name : แม่น้องเดียว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แม่น้องเดียว [ IP : 62.167.95.17 ]
Email / Msn: amureen(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 18:02

#4 : ความคิดเห็นที่ 807
ชิ เขาเป็นเจ้าหญิงแล้วย่ะเลยขึ้นไปด้วย แล้วใครจะไปทำอะไรให้เกิดอัปมงคลกับเมืองของตัวเองเล่า มีก็แต่จะนั่งแช่งเมืองขององค์ธมนั่นแหละ ไม่มาแช่งเมืองนี้หรอก
Name : muaunpee [ IP : 114.128.137.120 ]
Email / Msn: muaunpee(แอท)hotmail.com
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 17:29

#3 : ความคิดเห็นที่ 806
อ๊าคคคคคคคคคค สมน้ำหน้าองค์ธมแคล้วคลาดจากหนูปัทไปเลยไป (-_-)+++ แต่เจ้าตัวคงไม่แคร์หรอกมั๊ง ก็จะได้ภารตีแทนนี่นาทั้งสาวกว่า ทั้งสวยกว่าหนูปัทนี่ ฮึ ยังจะเข้าใจผิดหาว่าตัวเองโดนทำสเน่ห์ใส่อีกใครจะไปเอาคนเจ้าชู้แบบนี้ ชิชิชิ ใครกันแน่ที่โดนทำคุณไสย ชิ ชิ แช่งให้หนูปัทไม่รัก ไม่เอาองค์ธมซะเลย ข้อหาทำตัวน่าหมั่นไส้ โอมจงคลาดจากหนูปัท ขอให้หนูปัทไม่รัก ฮึ (-^-)*** แต่ สงสารหนูปัทจัง โดนใส่ร้ายโดนทำคุณไสยแบบนี้ จะเป็นยังไงบ้าง ความแตกหมดแล้วองค์ธมจะยังคงรักหนูปัทอีกไหม แงงงงงงง ทำไมหนูปัทถึงโชคร้ายแบบนี้ ต่อให้ตายไปองค์ธมก็จะไม่สนใจหรือเป็นห่วงหนูปัทเลยใช่ไหมก็คิดว่าตัวเองโดนหนูปัททำสเน่ห์ใส่นี่นา ดแล้วพาลเกลียดองค์ธมไปเลย ชิชิชิคนอะไรน่าหมั่นไส้ที่สุด ไปจีบไปเกี้ยวไปลวนลามเขาแล้วยังหาว่าเขาทำสเน่ห์ใส่อีก ช่างกล้าคิดนักเอาหยกคืนไปเลยไป
Name : muaunpee [ IP : 114.128.137.120 ]
Email / Msn: muaunpee(แอท)hotmail.com
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 17:15

#2 : ความคิดเห็นที่ 804
โห เออนะ องธมทำตัวแอบฮา คิดถึงเค้าเเล้วมาหาว่าโดนคุณสัยซะงั้น มีโกรธอีกตั้งหาก

ง่าอีกนานไม้ค่ะ กว่าจะได้เจอกันอยากเห็นนำหน้านัก องธมจะทำหน้ายังไง หนอย ตอนปลอมเป็นพระยังมองเค้าไม่วางตาแถมตัวเป็นใครเค้าถึงจะทำคุณไสยใส่ตัว หลงตัวเองไม่มีใครเกินจริงๆ

ตอนนี้อ่านแล้วเเอบเศร้าสงสารหนูปัทอะ เหมือนจะผูกพันกะองธมแล้วด้วย

โอย วันๆไม่ทำไรค่ะ นั่งรีเฟรชเข้ามาดูอนาถใจตัวเองมากติดงอมแงม แต่งเก่งจริงๆ ยิ่งกว่าติดลครช่อง 3 lol

เพื่อนๆ ที่เข้ามารีเฟรชดเป็นเพื่อนกันอย่าลืมกดโหวตให้ไรเตอรชื่นใจนะค่ะ อิอิ

Name : fiona [ IP : 203.171.196.27 ]
Email / Msn: -
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 16:48

#1 : ความคิดเห็นที่ 803
งือ ถูกหาว่าเป็นแม่มด แล้วยังถูกคุณไสย อีก 

องค์ธมก็คิดเองเออเองไปนะเจ้าคะ ไม่ปลื้มนะ อย่าหูเบานักสิ
PS.  ""just a little inconvernience"" ""อุปสรรคเล็กๆน้อยๆระหว่างทางทำให้การเดินทางมีรสชาติขึ้น""
Name : nitt-hyacinth< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nitt-hyacinth [ IP : 114.249.214.65 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2552 / 15:53

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android