สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ข้ามกาล สำนักพิมพ์ดอกหญ้า 2000 ตีพิมพ์ (รอวางแผง)

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 หนูชื่อพระจันทร์


     อัพเดท 28 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: พีเรียต ย้อนยุค ช่วงปี 2493-2507 คุณชาย ท่านชาย นายแพทย์ หนุ่มๆ แซ่บเวอร์ วัง หม่อมเจ้า หม่อมราชวงศ์ ย้อนเวลา โรแมนติก คอมเมดี้ หวานๆ ดราม่าเบาๆ ภาษาอ่านง่าย
ผู้แต่ง : ภคพร/นิชาภา/นปภา/ตารกา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ภคพร/นิชาภา/นปภา/ตารกา Email : astrumstar(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/astrum
< Review/Vote > Rating : 100% [ 8 mem(s) ]
This month views : 445 Overall : 73,411
1,341 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 433 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ข้ามกาล สำนักพิมพ์ดอกหญ้า 2000 ตีพิมพ์ (รอวางแผง) ตอนที่ 6 : บทที่ 6 หนูชื่อพระจันทร์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1309 , โพส : 4 , Rating : 39 / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 6 หนูชื่อพระจันทร์

 

สิ่งแรกที่พระจันทร์ต้องทำเพื่อให้ตัวเองสามารถอยู่ในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างปลอดภัย คือทำให้ทุกคนเชื่อว่าเธอคือแจ่มจันทร์จริงๆ จะได้ไม่ถูกเข้าใจผิดว่าผีเข้าหรือเป็นบ้า ความที่ไม่รู้จักนิสัยใจคอของเด็กน้อยเลยสักอย่าง เด็กสาวเลยตัดสินใจปั้นเรื่องขึ้นมาหลอกคนรอบตัว ไหนๆ คนที่นี่ก็มีความเชื่อเรื่องผีสางกันอยู่แล้ว เอามาใช้มันให้เกิดประโยชน์สักหน่อยจะเป็นไร

 

พระจันทร์บอกกับทุกคนว่าเธอจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองแทบไม่ได้ จำได้แต่ชื่อว่าแจ่มจันทร์ รู้ว่านี่คือคุณป้าสมใจ นี่คือพี่พุดจีบและนี่คือพี่ว่านเท่านั้น สาเหตุที่เป็นอย่างนี้อาจจะเป็นเพราะเธอกินขนมของคุณยายคนหนึ่งเข้าไปก็ได้ เด็กสาวแต่งเรื่องว่าหลังจากเธอจมน้ำแล้วหมดสติไป ตื่นขึ้นมาก็อยู่ในบ้านกับยายคนหนึ่งแล้ว ยายใจดีคนนั้นบอกว่าอยากรับเธอเป็นลูก แต่เธอไม่ยอมร้องไห้งอแงอยากกลับ ยายคนนั้นก็เลยเอาขนมนมเนยให้กิน บอกว่ากินแล้วจะลืมทุกอย่าง แล้วก็ลืมจริงๆ เสียด้วย

 

“แล้วเอ็งกลับมาได้ยังไง” นางสมใจถามด้วยความสนใจ สีหน้าแววตาฟ้องชัดว่าเชื่อหมดใจเลยทีเดียว

 

“หนูจันทร์เบื่อก็เลยแอบยายออกมาวิ่งเล่น แล้วก็ได้ยินเสียงคุณป้าเรียกค่ะ เลยวิ่งตามไป พอฟื้นขึ้นมาก็กลับมาที่นี่แล้ว”

 

“โชคดีจริงๆ ที่เอ็งมันซุกซน ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้กลับมา” นางสมใจยกมือขึ้นมาขอบคุณคุณพระคุณเจ้า

 

ว่านกับพุดจีบก็เชื่อเรื่องราวที่เล่ามาทั้งหมดโดยไม่แคลงใจเลยสักนิดเดียว พระจันทร์รู้สึกโล่งใจแต่ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ต้องหลอกลวงคนอื่น

 

เด็กสาวบอกตัวเองว่าจะไม่โกหกมากไปกว่านี้แล้ว แต่ก็มีเหตุที่ทำให้ต้องพูดปดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะข่าวลือเรื่องแจ่มจันทร์ถูกผีพรายลักไปซ่อนดังกระหึ่มไปทั่วทั้งวัง เธอเลยต้องเล่าเรื่องแต่งของตัวเองให้คนอื่นๆ ฟังอีกหลายรอบ ระหว่างนั้นก็พยายามหลอกถามผู้คนไปด้วยว่าใครเป็นใคร ที่นี่คือที่ไหน

 

พระจันทร์ต้องการรู้ทุกอย่างให้มากที่สุดไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม สมัยเด็กเธอเคยได้ฟังนิทานเกี่ยวกับลาโง่ซ้ำๆ เลยจำฝังหัวว่าความไม่รู้จะนำพาตัวเองสู่อันตราย ถ้าอยากอยู่ที่นี่อย่างปลอดภัยก็ต้องเรียนรู้ผู้คนกับสังคมให้มากที่สุด นอบน้อมกับคนเป็นใหญ่ในที่นั้น แล้วจะได้อยู่อย่างสงบ

 

เด็กสาวเก็บข้อมูลอยู่ประมาณสามวันก็สรุปคร่าวๆ ได้ว่าตัวเองอยู่ในวังของหม่อมเจ้าหญิงแสงแข สุรภาส วังแห่งนี้มีชื่อว่า วังชื่นชีวีแต่เดิมเป็นของเสด็จพระองค์หนึ่งซึ่งมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของท่านหญิง เสด็จพระองค์นี้มิได้ทรงอภิเษกสมรส จึงมอบมรดกจำนวนมหาศาลให้ท่านหญิงแสงแขกับหม่อมเจ้าที่เป็นพระนัดดาสายตรงอีกสององค์

 

วังจึงแบ่งโฉนดออกเป็นสามผืน ตามตำแหน่งที่ตั้งตำหนักของหม่อมเจ้าแต่ละองค์ ตำหนักซึ่งเป็นที่ประทับเดิมของเสด็จกลายเป็นของหม่อมเจ้าแสงแข ตำหนักที่อยู่ติดถนนที่สุดเป็นตำหนักสร้างใหม่ของหม่อมเจ้าทินกรอนุชาองค์รอง ส่วนตำหนักริมน้ำที่เคยเป็นเรือนรับรองแขกกลายเป็นของหม่อมเจ้าทินกฤต อนุชาองค์เล็ก

 

ความที่เป็นพี่ใหญ่และขณะนี้หม่อมเจ้าชายทั้งสองไม่ได้ประทับอยู่ที่วังนี้ สิทธิ์ขาดและอำนาจการตัดสินใจทุกอย่างจึงเป็นของท่านหญิงโดยชอบธรรม แต่ท่านก็เมตตาเลี้ยงคนเก่าแก่เอาไว้ หรือใครมีลู่ทางที่ดีกว่าก็ปล่อยให้ออกไป กว่าครึ่งสมัครใจอยู่ต่อวังนี้จึงยังครึกครื้นไม่เหมือนวังอื่นที่พอเจ้านายสิ้นพระชนม์ก็กระจัดกระจายกันไปเหมือนยามแพแตก

 

เมื่อรู้ว่าเจ้านายคือใครแล้วก็ต้องไล่เรียงเรื่องบ่าวไพร่เป็นลำดับต่อไป พระจันทร์นึกโล่งใจที่ตัวเองไม่ได้อยู่ลำดับต่ำสุดเพราะเป็นหลานของนางสมใจซึ่งมีฐานะเป็นคนสนิทคนหนึ่งของท่านหญิง ถึงไม่มีตำแหน่งเป็นข้าหลวง แต่ก็เป็นที่นับหน้าถือตาที่สุดในบรรดาบริวารทั้งหลาย สังเกตจากที่ได้อยู่บนเรือนซึ่งปลูกแยกออกมาต่างหากและทุกคนพร้อมใจใช้คำว่าคุณนำหน้าชื่อ

 

ส่วนเรื่องของแจ่มจันทร์พระจันทร์ไม่รู้มากนัก ถามว่านิสัยอย่างไรพวกผู้ใหญ่ก็บอกว่าเป็นเด็กดีมีซนบ้างตามประสา ยิ่งเรื่องผู้ให้กำเนิดยิ่งแล้วใหญ่ นางสมใจเหมือนจะบ่ายเบี่ยงไม่อยากเอ่ยถึง ต้องเก็บเล็กผสมน้อยเอา หลอกถามคนนั้นบ้าง คนนี้บ้างถึงรู้ว่าที่จริงแล้วแจ่มจันทร์กับพุดจีบเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ส่วนว่านนั้นเป็นแค่สาวใช้ธรรมดาไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด

 

พุดจีบเป็นลูกของน้องชายนางสมใจ บิดามารดาประกอบอาชีพค้าขายมีฐานะพอควร แต่หย่าร้างกันนานแล้ว ตอนนี้ต่างคนต่างมีคู่ชีวิตใหม่ นางสมใจจึงเอาตัวมาอยู่ด้วย ทางด้านแจ่มจันทร์ เด็กหญิงเป็นลูกของน้องสาวนางสมใจกับคุณหลวงคนหนึ่งซึ่งก็ไม่เคยมาดูดำดูดีลูก ส่วนมารดานั้นไม่ต้องถามถึงเพราะสิ้นใจไปตั้งแต่เด็กหญิงยังเล็กมาก สรุปแล้วไม่ว่าอยู่ในร่างไหนพระจันทร์ก็ยังเป็นกำพร้าอยู่ดี

 

พระจันทร์ลองถามคนที่บ้านนี้ดูว่าตอนนี้เป็นปีพุทธศักราชเท่าไรแล้ว พอบอกปีมาก็ต้องถอนใจเพราะอยู่ห่างจากปีที่เคยอยู่หกสิบกว่าปี เด็กสาวแทบไม่มีความรู้ทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับช่วงเวลานี้เลย ทราบก็แต่ว่าเป็นช่วงที่สงครามโลกครั้งที่สองเพิ่งยุติไปได้สี่ห้าปี หนำซ้ำยังไม่มั่นใจด้วยว่าที่นี่ใช่มิติเดียวกันกับโลกที่เธอจากมาหรือไม่

 

เด็กสาวออกอาการวิตกจริตจนนึกรำคาญตัวเอง โชคดีที่ได้ยาขนานเอกมาระงับใจให้สงบ ยาขนานเอกที่ว่าคือพระนามของพระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์อยู่ในขณะนี้ พระองค์ท่านมีพระนามเดียวกันกับพระมหากษัตริย์ซึ่งเปรียบเสมือนศูนย์รวมแห่งจิตใจในโลกที่จากมา

 

ใครจะว่าพระจันทร์คลั่งเจ้าก็ตามใจ ตัวเธอเองรู้ดีที่สุดอยู่แล้วว่ารักเคารพพระองค์ท่านจากใจไม่ใช่แสร้งทำ ชีวิตของพระจันทร์มีลมหายใจมาได้จนอายุสิบสี่เพราะความเมตตาของพระองค์ท่าน โรคหัวใจที่เป็นมาตั้งแต่กำเนิดต้องใช้เงินรักษาจำนวนมาก เด็กกำพร้าอย่างพระจันทร์คงตายไปนานแล้วถ้าไม่ได้เป็นผู้ป่วยในพระบรมราชูประถัมภ์

 

ตอนเริ่มหายจากอาการป่วยแม่ใหญ่บอกให้พระจันทร์ไหว้ขอบคุณคุณหมอ แต่คุณหมอกลับบอกให้พระจันทร์ขอบคุณพระองค์ท่าน ตอนนั้นพระจันทร์ยังเล็กนักจำได้แค่ว่าท่านเป็นพระราชาและมีบุญคุณด้วยเท่านั้น เติบโตขึ้นจึงได้เรียนรู้เกี่ยวกับพระราชกรณียกิจของในหลวง พระจันทร์ทั้งทึ่งและซาบซึ้งใจกับความเสียสละที่พระองค์ท่านมอบให้ปวงชน

 

ในสายตาพระจันทร์ไม่มีใครประเสริฐเท่ากับในหลวงอีกแล้ว เธอเชื่ออย่างหมดใจเลยว่าแผ่นดินใต้การปกครองของพระองค์ท่านจะต้องสุขสงบ พอคิดว่ามีที่พึ่งก็คลายใจและกลับมาเป็นปกติในที่สุด

 

 

 

เวลาค่อยๆ หมุนไปตามจังหวะของมัน กระนั้นก็ยังรวดเร็วในความรู้สึกของพระจันทร์ เผลออึดใจก็ร่วมเดือนแล้วที่เธอใช้ชีวิตอยู่ในวังชื่นชีวี ตอนนี้พระจันทร์ปรับตัวกับชีวิตใหม่ได้แล้ว ความเป็นอยู่ที่นี่เรียบง่ายผิดคาด แทบไม่มีกฎเกณฑ์อะไรยุ่งยากเหมือนอย่างที่กลัวเลย ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะพระจันทร์ยังเด็กและเป็นแค่ลูกหลานบริวาร จึงไม่จำเป็นต้องฝึกหัดอะไรมาก

 

สังคมที่พระจันทร์ต้องอยู่ไม่มีความบันเทิงอื่นใดเลยนอกจากวิทยุ พอถามถึงหนังสือกับโทรทัศน์พวกผู้ใหญ่ก็หัวเราะ แล้วบอกว่าของอย่างนั้นมีในร้านกาแฟกับบนตำหนักเท่านั้น เธอเลยไม่มีอะไรทำนอกจากเที่ยวเล่นไปตามประสาเด็ก

 

ในความเป็นจริงพระจันทร์ไม่ใช่เด็กเล็กแล้ว ทั้งยังไม่คุ้นเคยกับการว่างงาน ความที่อยากทำตัวให้มีประโยชน์บ้าง เลยเที่ยววุ่นวายขอช่วยงานใครต่อใครเขาไปทั่ว

 

ทุกเช้าพระจันทร์จะตื่นแต่ไก่โห่ ล้างหน้าล้างตาแล้วก็จะไปช่วยงานในครัว ทีแรกนางชม้อยซึ่งเป็นแม่ครัวใหญ่ออกจะรำคาญพระจันทร์อยู่ไม่น้อยหาว่าเกะกะ แต่พระจันทร์ก็ทำหูทวนลมแล้วช่วยเป็นลูกมืออย่างทะมัดทะแมง และไม่หยิบกินอะไรก่อนได้รับอนุญาต นางชม้อยเลยเลิกบ่นและยอมให้พระจันทร์เป็นเด็กคนเดียวที่สามารถเข้าออกครัวได้

 

ช่วยงานในครัวเสร็จแล้วเธอก็จะไปที่ท่าน้ำกับนางสมใจเพื่อตักบาตร นางสมใจจะต้องได้ตักบาตรทุกเช้า ทำกับข้าวเองบ้าง สั่งแม่ครัวทำให้บ้าง แม้แต่วันฝนตกยังออกไปกางร่มรอ ทั้งยังไปฟังเทศน์ทุกวันพระอีกด้วย พระจันทร์เลยแอบมอบตำแหน่งพุทธศาสนิกชนตัวอย่างให้

 

เช้าวันนี้นางสมใจเข้าครัวเองและทำกับข้าวชุดใหญ่เตรียมเอาไว้ใส่ปิ่นโต พระจันทร์ช่างสังเกตอยู่แล้วจึงรู้ว่ามีอะไรพิเศษ

 

“คุณป้าจะไปวัดเหรอคะ”

 

“ใช่ เอ็งไปกับป้านะ ไปทำบุญวันเกิดกันหน่อย”

 

“สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณป้า ขอให้คุณป้ามีสุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยเงินทอง” พระจันทร์อวยพร

 

“ใช่วันเกิดป้าซะที่ไหน” นางสมใจยิ้มขัน “วันเกิดเอ็งต่างหาก”

 

พระจันทร์เลยได้รู้ตอนนั้นเองว่าวันเกิดของแจ่มจันทร์คือวันที่ 20 กรกฎาคม เด็กสาวรู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่ได้รู้ตัวเลขชัดเจนอย่างนี้ สมัยก่อนถ้าเกิดเป็นลูกชาวบ้านทั่วไป ส่วนใหญ่ไม่มีใครจำวันเกิดได้หรอก แค่จำเดือนได้ก็เก่งแล้ว นางสมใจไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ แต่จำได้แม่นยำอย่างนี้แสดงว่าคงรักแจ่มจันทร์มาก

 

เตรียมอาหารเสร็จแล้วพระจันทร์ก็รีบมาอาบน้ำอาบท่า แต่งตัวด้วยชุดสะอาดสะอ้านเตรียมพร้อมไปรับบุญ หลวงตาที่เป็นเจ้าอาวาสเห็นว่าเป็นวันเกิดเด็กน้อย ท่านจึงเทศน์ฉบับย่อเป็นนิทานเกี่ยวกับความกตัญญูให้ฟัง แล้วแถมเรื่องกรรมดีกรรมชั่วมาให้ด้วย

 

คำสอนในเชิงอุปมาอุปไมยเป็นเรื่องยากที่เด็กแปดขวบจะเข้าใจ แต่เป็นเรื่องง่ายสำหรับเด็กอายุสิบสี่ พระจันทร์เข้าใจทุกอย่างชัดเจนและย้อนกลับมาถามตัวเองอย่างหดหู่ว่าทำกรรมอะไรเอาไว้ถึงต้องมาเจอกับเหตุการณ์อย่างนี้

 

พระจันทร์ไม่เคยคิดโทษใครที่เกิดมาด้อยกว่าคนอื่น เรื่องเดียวที่เด็กสาวปล่อยวางไม่ได้จนต้องตัดพ้อคือ

 

ทำไมโชคชะตาถึงต้องพรากเธอจากคนที่รักและผูกพันด้วย

 

 

 

หลังจากกลับจากวัดพระจันทร์ก็เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องของนางสมใจ เธออาศัยหลับนอนในห้องนี้กับผู้เป็นป้า ส่วนพุดจีบกับว่านนอนด้วยกันที่ห้องข้างๆ ปกติเวลากลางวันจะไม่มีใครมาอุดอู้อยู่ในนี้ มักจะรวมตัวกันฟังวิทยุอยู่นอกชาน ไม่ก็แยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่

 

พระจันทร์จึงฉวยโอกาสนี้ใช้เวลาส่วนตัวนี้คิดว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อไป เด็กสาวเคยมีความคิดแผลงๆ ว่าอยากลองจมน้ำดูสักครั้งเผื่อวิญญาณจะออกจากร่างอีก แต่ก็ไม่ได้ลองทำเพราะไม่มีอะไรมารับประกันได้ว่าจะไม่ตายเปล่า สุดท้ายเลยต้องยอมรับความจริงว่าคงติดอยู่ในร่างนี้ตลอดกาล

 

การต้องทนอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยมันช่างน่ากลัวเหลือเกิน พระจันทร์คิดถึงเพื่อนรักสองคนจับจิต ป่านนี้ปียนุชกับรสรินทร์จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ จะบาดเจ็บจากอุบัติเหตุไหม หากไม่เป็นไรแล้วจะรับได้หรือเปล่าที่เธอเปลี่ยนเป็นอีกคนหรืออาจจะตายไปแล้ว

 

ใบหน้าเปื้อนน้ำตาของเพื่อนทั้งสองลอยมาอยู่ตรงหน้าพระจันทร์ ปียนุชคงร้องมากกว่าใครเพราะเป็นคนอ่อนไหวง่าย ไม่มีเธออยู่เสียคนหนึ่งคงลำบากน่าดู รสรินทร์เองก็น่าเป็นห่วงไม่ต่างกันนัก เด็กสาวขี้อายและมีโลกส่วนตัวสูงจึงแทบไม่มีเพื่อน ถ้าปล่อยให้ทำตามใจคงเอาแต่เก็บตัวกลายเป็นคนไม่น่าคบไปจริงๆ

 

ความกลัดกลุ้มรุมเร้าพระจันทร์จนขอบตาร้อนผ่าว เด็กสาวชันเข่าขึ้นมากอด ปล่อยความคิดฟุ้งซ่านให้เตลิดออกเต็มที่เพราะอ่อนล้าเกินกว่าจะห้ามตัวเองไหว จริงๆ แล้วพระจันทร์ไม่ใช่คนเข้มแข็งอย่างที่ทุกคนเข้าใจ เธอเปราะบางยิ่งกว่าปียนุช หวาดกลัวโลกใบนี้มากกว่ารสรินทร์ แต่ที่ยังยิ้มอยู่ได้เพราะทิฐิตัวเดียว

 

พระจันทร์เป็นเด็กกำพร้า ใครมองมาก็ให้ความสงสารเวทนา เด็กสาวปฏิเสธไม่ได้ว่าอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้เพราะความเวทนานี้ กระนั้นในใจก็ยังร่ำร้องอยู่เสมอว่าเธอเองก็อยากมีศักดิ์ศรี ไม่อยากให้ใครมองว่าน่าสงสารไปมากกว่านี้อีกแล้ว ด้วยเหตุนี้ก็เลยต้องฝืนยืนหยัดทำเป็นเข้มแข็ง คอยปกป้องคนอื่น ทั้งที่ตัวตนจริงๆ อ่อนแอ

 

ปียนุชกับรสรินทร์ต่างถูกหลอกให้หลงเชื่อว่าต้องพึ่งพาเธอ แต่ความจริงแล้วพระจันทร์ต่างหากที่ขาดเพื่อนไม่ได้ พอไม่มีเพื่อนทั้งสองเด็กสาวก็ปราศจากหลักยึด เหมือนถูกปล่อยให้ลอยเคว้งอยู่ในความมืด ความอ้างว้างกระตุ้นให้ต่อมน้ำตาเปิดออก แล้วน้ำใสๆ ก็ไหลทะลัก พระจันทร์ซบหน้าลงกับฝ่ามือแล้วปล่อยโฮออกมาเต็มที่จนสาแก่ใจ

 

เสียงร้องของพระจันทร์ดังลั่นบ้าน พุดจีบที่บังเอิญอยู่แถวนั้นจึงขึ้นมาดู เด็กสาวตกใจไม่น้อยที่เห็นน้องร้องไห้เสียงดัง

 

“เป็นอะไรไปหนูจันทร์ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

 

ยังไม่ทันได้สังเกตว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างเล็กๆ ของเด็กน้อยก็โผเข้ามากอดเธอแน่น แม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่พุดจีบก็ลูบหลังเด็กหญิงและปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

“พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะหนูจันทร์ พี่จะปกป้องหนูเอง นิ่งเสียเถอะ”

 

คำพูดที่แสนอ่อนโยนและจริงใจนี้กระตุ้นให้น้ำตายิ่งไหลหนัก เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองไม่ใช่เด็กน้อยคนที่พุดจีบให้ความเอ็นดู

 

พระจันทร์แหกปากร้องไห้จ้าอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่พุดจีบก็ไม่แสดงท่าทีรำคาญออกมาเลย เด็กสาวให้สัญญากับตัวเองตั้งแต่วันที่ปล่อยปละละเลยน้องจนตกน้ำแล้วว่าต่อไปนี้จะเป็นพี่ที่ดี ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะไม่มีวันทิ้งน้องอย่างเด็ดขาด

 

 

 

พระจันทร์ร้องไห้ไม่หยุดเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม เสียงร้องของเธอเรียกใครต่อใครให้เข้ามาดูมากมาย ผู้ใหญ่ซักถามว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เธอก็ไม่ใส่ใจจะตอบ พระจันทร์ร้องไห้จนหมดแรงเปล่งเสียง ร้องจนน้ำตาเหือดไปไม่ไหลออกมาอีก แม้จะแสบร้อนนัยน์ตาไปหมดแต่การร้องไห้ก็ช่วยสลายความเครียดที่สะสมมานานและทำให้ห้วงความคิดกระจ่างขึ้น

 

พระจันทร์ตัดสินใจได้ในที่สุดว่าจะไม่ยอมให้โชคชะตากลั่นแกล้งอีกต่อไป ถึงจะต้องติดอยู่ที่นี่เธอก็จะใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง จะไม่กังวลเกี่ยวกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึงอีก

 

นับว่ายังโชคดีที่เด็กสาวหยุดร้องได้ทันก่อนที่จะมีการตามหมอผีมาอีกหน ครั้งนี้เลยเจอแค่น้ำมนต์ที่นางสมใจได้จากหลวงตามาเมื่อเช้าพรมลงบนตัว

 

“แจ่มจันทร์ผีเข้าผีออกอย่างนี้ไม่ไหวนะคะคุณป้า คงต้องหาทางทำอะไรสักอย่างแล้ว ไม่อย่างนั้นอิฉันก็ไม่กล้าอยู่ด้วยแล้วล่ะค่ะ” ว่านกระซิบกระซาบ

 

“เด็กมันร้องไห้เพราะฝันร้ายมากกว่า เอ็งก็คิดมากเกินไป” นางสมใจเอ็ด “ใช่ไหมลูก ฝันไม่ดีล่ะสิ”

 

พระจันทร์พยักหน้าทันทีเพราะต้องการเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาอยู่แล้ว

 

“ถ้าใช่แล้วทำไมคุณป้าเอาน้ำมนต์มาพรมละคะ”

 

“เอาไว้ไล่ฝันร้ายไง เอ็งไม่รู้เรื่องอะไรอย่ามาพูด”

 

ว่านหงอไปในทันที รู้กันอยู่ว่านางสมใจนั้นดุแค่ไหน ปกติแกจะไม่พูดอะไรมากก็จริงแต่อย่าให้ได้ด่าเชียว แสบถึงทรวงไม่พอ สามวันสามคืนก็ไม่หายระคายหู

 

พระจันทร์รอให้ทุกคนเงียบ แล้วจึงค่อยพูดสิ่งที่เตรียมเอาไว้ออกมา

 

“หนูฝันว่ายายคนที่พาหนูไปกลับมาหาจ้ะ”

 

พูดได้เท่านี้ว่านก็กระโดดไปกอดนางสมใจในทันที

 

“นั่นไงคะคุณป้า อิฉันบอกแล้วว่าผี”

 

“จริงๆ หรือหนูจันทร์ แล้วยายคนนั้นพูดอะไรบ้าง เขาทำอะไรหนูหรือเปล่า” พุดจีบที่นั่งอยู่ข้างกันรีบถาม

 

“ยายบอกจะพาหนูไปให้ได้ แต่อยู่ๆ ก็มีหลวงตารูปหนึ่งมาห้ามไว้ แล้วก็ไล่ยายไป หลวงตาบอกหนูจันทร์ว่าถ้าไม่อยากให้วิญญาณร้ายมายุ่งอีกก็ต้องเปลี่ยนชื่อ”

 

“อีผีเวรนี่มันยังไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับหลานข้าอีกหรือนี่ มันน่าสาปแช่งให้ยมบาลมาลากคอไปลงนรกนัก” นางสมใจเอ่ยอย่างโมโห

 

ครั้งนี้ก็ไม่มีใครคิดอีกเหมือนเคยว่าพระจันทร์โกหก พอถูกถามว่าหลวงตาที่เห็นมีหน้าตาอย่างไร เธอก็เลยบอกไปมั่วๆ บังเอิญว่าลักษณะไปตรงกับหลวงตาที่นางสมใจเคารพนับถือ หลวงตาท่านมรณภาพไปนานแล้ว นางสมใจเลยยิ่งเชื่อว่าท่านมาคุ้มครองหลานตามที่เคยอธิษฐานขอพรเอาไว้

 

“พรุ่งนี้เราไปวัดกันอีกนะลูก ป้าจะให้หลวงพ่อท่านตั้งชื่อใหม่ให้”

 

“ไม่ต้องหรอกค่ะคุณป้า เพราะหลวงตาในฝันท่านตั้งให้แล้ว”

 

“ท่านตั้งว่าอะไรจ๊ะ” พุดจีบถาม

 

“พระจันทร์ค่ะ”

 

“ชื่อผีที่มาสิงก่อนหน้านี้นี่!” ว่านอุทาน

 

“ใช่จริงๆ ด้วย” นางสมใจพึมพำ แกเงียบไปอึดใจเพื่อหาเหตุผลว่าทำไมเป็นชื่อนี้

 

พระจันทร์เตรียมคำชี้แจงไว้อีกเหมือนกันแต่ไม่จำเป็นต้องอธิบายเพราะว่านร้องอ๋อขึ้นมาก่อน

 

“หลวงพ่อท่านตั้งแบบนั้นเพื่อแก้เคล็ดแน่เลยค่ะคุณป้า ตอนอยู่บ้านนอกว่านเคยได้ยินมาว่าถ้าผีมันจะเอาคนไปก็ตั้งชื่อใหม่เป็นหมูหมากาไก่ซะ หลอกให้ผีมันสับสน หลวงตาตั้งให้แบบนี้เพราะต้องการให้ผีงงแน่ๆ”

 

แล้วทุกคนก็คล้อยตามว่านอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง พระจันทร์จึงได้กลับมาใช้ชื่อเดิมสมความปรารถนา เด็กสาวคิดอย่างมุ่งมั่นว่าต่อแต่นี้จะใช้ชีวิตใหม่ในฐานะของ พระจันทร์โดยไม่หวั่นต่อโชคชะตา

 

+++++++++++++++++++++++++

สวัสดีตอนดึกค่ะ วันนี้มาแจ้งให้ทราบนะคะว่าจะขอเปลี่ยนเวลาลงนิยาย จากหลังเที่ยงคืนเป็นตอนสายไม่ก็บ่ายแทน นักอ่านที่น่ารักจะได้ไม่นอนดึกกันค่ะ แล้วก็จะพยายามปรับเวลาเพื่อสุขภาพของตัวเองด้วย

หลายคนตามอ่านประจำจะรู้ว่าพยายามมาหลายรอบแล้วแต่เหลวตลอด 5555 รักการนอนดึกค่ะ แบบว่ากลางคืนสมาธิมันดีกว่า คราวนี้มาดูกันว่าจะรอดเกิดสองอาทิตย์หรือเปล่า เอาเป็นว่าตอนใหม่จะมาตอนเช้าไม่ก็สายๆ วันที่ 30 นะคะ ^O^

 

เกร็ดความรู้ประจำตอน

ปีที่พระจันทร์ย้อนเวลามาคือปี พ.ศ. 2493 ค่ะ เป็นช่วงที่สงครามโลกครั้งที่สองเพิ่งจะสงบได้ประมาณ 5 ปี

สงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นที่ยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2482 ที่ยุโรปค่ะ ตรงกับรัชสมัยของรัชกาลที่แปด ไทยเราถูกบังคับให้เข้ารวมสงครามในอีกสามปีต่อมา และประกาศทำสงครามกับอังกฤษและสหรัฐอย่างเต็มตัว

สงครามโลกครั้งที่สองยุติลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2488 ค่ะ พูดกับตามตรงแล้วไทยเราถือว่าเป็นผู้แพ้สงครามนะคะ แต่ด้วยกุศโลบายทางการเมืองประเทศไทยเลยรอดจากการเป็นอาชญากรสงครามมาได้และคงความเป็นเอกราชสืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ข้ามกาล สำนักพิมพ์ดอกหญ้า 2000 ตีพิมพ์ (รอวางแผง) ตอนที่ 6 : บทที่ 6 หนูชื่อพระจันทร์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1309 , โพส : 4 , Rating : 39 / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 317
อ่านอยู่ดีๆก็คิดถึงจดหมายที่ปียนุชกับรสรินทร์ได้รับขึ้นมาแล้วสิ พระจันทร์เจ้าเล่ห์จริงๆ เปลี่ยนมาใช้ชื่อเดิมจนได้^^
Name : Ran_Ren< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ran_Ren [ IP : 223.207.14.202 ]
Email / Msn: ana_hyde(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 สิงหาคม 2556 / 21:02

#3 : ความคิดเห็นที่ 27
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่เอาจริงๆแล้วชอบเรื่องราวของพระจันทร์ในยุคใหม่มากกว่า
Name : I2ainI3ow< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I2ainI3ow [ IP : 124.120.79.160 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 23:30


#2 : ความคิดเห็นที่ 26
ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ 

[ทำนองเพลงช่างเข้ากับบรรยากาศของเรื่องมากค่ะ ]
PS.  มีความสุข...สุขสมหวัง...ในทุกๆ วันนะคะ
Name : กาแฟสด< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กาแฟสด [ IP : 171.7.111.117 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 11:49

#1 : ความคิดเห็นที่ 25
ชีวิตของพระจันทร์ ค่อยๆ กระดื๊บ ไปทีละนิด ทีละนิด ก็หวังว่าจะอยู่ในร่างใหม่ได้อย่างมีความสุขนะจ๊ะ
Name : EkibZa รักในหลวง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ EkibZa รักในหลวง [ IP : 171.96.38.55 ]
Email / Msn: kibkay47(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2556 / 00:57

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android