สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Shinee Fic] Love so hard รักนี้ช่างยากเย็น :: 2Min & Onkey

ตอนที่ 19 : Love so hard 19 - งานโรงเรียน ภาควันแรกของงานโรงเรียน


     อัพเดท 7 พ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: Shinee Love
ผู้แต่ง : Electric Bunny ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Electric Bunny Email : MiMew_CP_MJ(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/applegumi
< Review/Vote > Rating : 90% [ 2 mem(s) ]
This month views : 53 Overall : 12,643
374 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 104 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Shinee Fic] Love so hard รักนี้ช่างยากเย็น :: 2Min & Onkey ตอนที่ 19 : Love so hard 19 - งานโรงเรียน ภาควันแรกของงานโรงเรียน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 677 , โพส : 7 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


                   Love so hard 19 - งานโรงเรียน ภาควันแรกของงานโรงเรียน 

                   ณ มหาวิทยาลัยกอซอง

                   
                    งานโรงเรียนวันที่ 1

                    
                    วันนี้เป็นวันเปิดงานโรงเรียนวันแรก ซึ่งแน่นอนว่าเป็นวันที่เหล่านักศึกษาชอบมากที่สุดเพราะได้ทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ มีกิจกรรมหลายอย่างที่เหล่าอาจารย์เสนอขึ้นมา ทั้งการออกร้าน การเปิดบู๊ทต่างๆ และรวมไปถึงการแสดงละครเวที

                     "ทุกคน!! เตรียมตัวได้!! เรื่องแรกจะจบแล้ว!!" เสียงของคนคณะเศรษฐศาสตร์ ปี 3 สั่งน้องๆ ปี 2 คณะบริหารธุรกิจ ตอนนี้ละครเรื่องแรกใกล้จะจบ พวกเขาต้องรีบเตรียมตัวขึ้นแสดงแล้ว
  
                 
                 "ขอบคุณครับ!!!" เสียงกล่าวขอบคุณของหัวหน้าคณะแพทศาสตร์ปี 3 ซึ่งมันก็หมายความว่าการแสดงได้จบลงแล้ว

                    "พวกนั้นแสดงเสร็จแล้ว..เอาล่ะ!! พวกเราตั้งใจกันหน่อยนะ!! พยายามทำให้ดีที่สุด!!" ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น "แม่ทัพ" แห่งคณะเศรษศาสตร์เอ่ยสั่งคนในคณะและน้องๆ เสียงดัง

                    "พูดเหมือนง่ายนะนายนี่? ตัวเองก็ไม่ได้แสดง แล้วยังจะมาสั่งอีกนะ!?" ยูริเอ่ยอย่างหัวเสีย แต่อนยูก็รู้ดีว่ายูริแค่ล้อเล่นเท่านั้น

                    "เถอะน่ายูริ? บ่นมากเดี๋ยวก็แก่ไวกันพอดี?" ควังฮีที่กำลังทำหน้าที่แต่งหน้าให้คนอื่นๆ อยู่เอ่ยขึ้น

                    "เชอะ!!" ยูริทำท่างอนๆ พลางสะบัดตัวขึ้นเวทีไป

                    "ฉันคิดถูกรึเปล่าเนี่ย? ที่ให้ยัยนั่นเป็นนางเอก?" อนยูเกาหัวแกรกๆ ฉากแรกนั้นจะเป็นบทพูดของ   จูเลียตทั้งหมดซึ่งค่อนข้างจะยาว อนยูเลยสั่งให้ทุกๆ คนนั่งทบทวนบทของตัวเอง

                    "เฮ้? จงฮยอน? นายไม่คิดที่จะทวนบทเลยรึยังไง?" อนยูถามขึ้น เมื่อเห็นจงฮยอนเอาแต่นั่งทำหน้าบึ้งตึงอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้ง

                    "ฉันจำได้อยู่แล้วล่ะน่า ไม่ต้องห่วงหรอก" จงฮยอนเอ่ยเสียงเหนื่อยพลางยันตัวลุกขึ้น จะว่าไปจงฮยอนเป็นบุคคลที่ซวยที่สุดในหมู่ 3 หนุ่มเลย เพราะการแบ่งบทของตัวละครนั้น พวกเขาไม่ได้เลือกกันตามความสมัครใจ แต่เลือกโดยการ "จับฉลาก" ซึ่งอนยูกับมินโฮจับได้ "ผู้เขียนบท" แต่จงฮยอนดันจับ "โรมิโอ" นับว่าซวยสุดๆ เพราะบทพูดของโรมิโอเองก็ไม่ได้น้อยไปกว่าจูเลียตเลย ...ขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งคุยกันอยู่นั้นเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่าฉากแรกไดเจบลงแล้ว

                     "ถึงตา "โรมิโอ" ออกโรงแล้วนาเฟ้ย ตั้งใจดีๆ ล่ะ เพราะพวกโบรัมก็จะมาดูด้วย" อนยูเอ่ยขึ้นกวนๆ แต่มันก็เป็นการให้กำลังใจฉบับท่านแม่ทัพเขานั่นแหละ

                     "เออ..จริงสิ? แล้วมินโฮล่ะ?" จงฮยอนยันตัวลุกขึ้น กำลังจะเดินออกไป แต่ก่อนจะเดินออกไปก็ยิงคำถามใส่อนยูก่อน

                     "อ๋อ? เจ้าหมอนั่นบอกว่าจะมาสายหน่อย เพราะต้องไปรับ "พี่สาว" ที่สนามบิน..อะไรของมันซะอย่างแหละ" อนยูตอบ

                     "เหรอ? ไม่ยักกะรู้ว่าหมอนั่นมีพี่สาวด้วย?" จงฮยอนพูดขำๆ ก่อน ที่จะเดินขึ้นเวทีไป ขณะนั้น ณ ที่นั่งคนดู

                     "เฮ้อ..ทันจนได้..แฮ่กๆ...แฮ่ก" เสียงหอบหายใจของ 3 เกลอ แทมิน คีย์และโบรัมเกือบจะมาดูละครของพวกอนยูไม่ทัน เหตุก็เพราะต้องอยู่ช่วยงานอาจารย์ เมื่อทำงานเสร็จก็ใส่สปีดเต็มที่ แต่ยังไงก็ไม่ทันฉากแรกอยู่ดี..

                     "ทันบ้าอะไรเล่า? ฉากแรกจบไปแล้วย่ะ?" เสียงแหลมดังขึ้น ทั้ง 3 หันไปก็พบว่าเจ้าของคือ ทิฟฟานี่ น่ะเอง แทยอนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็กวักมือเรียกให้พวกเขามานั่งด้วย

                     "ขอบใจนะ ทิฟ แทยอน ที่อุตส่าห์จองที่ไว้ให้" แทมินเอ่ยขอบคุณเมื่อหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ ทิฟฟานี่แล้ว ซึ่งแทยอนก็ยิ้มตอบเชิงบอกว่า "ไม่เป็นไร"...

                     "กรี๊ด!!!!" เสียงกรี๊ดของเหล่าสาวๆ ดังขึ้นทำให้ทั้ง 5 คนสะดุ้ง เมื่อมองไปที่เวทีก็รู้ต้นเหตุของเสียงกรี๊ดพวกนี้ทันที

                     "พี่จงฮยอนดูดีเนอะ?" คีย์พูดขึ้น

                     "อือ ตั้งกะคบกันมาก็เพิ่งจะเห็นเขาดูดีก็วันนี้แหละ" แทมินพูดขึ้นบ้าง

                     "แล้วเธอล่ะคิดว่ายังไงโบรัม?" คีย์ถามโบรัมที่นั่งคั่นกลางระหว่างเค้ากับแทมินบ้าง แต่ก็ได้ความเงียบเป็นคำตอบ คีย์กับแทมินมองหน้ากันงงๆ แทมินลองเอามือปัดๆ ผ่านหน้าโบรัมดู แต่ก็ไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนอง 

                     "เฮ้ยๆ!! ยัยเตี้ย!! เป็นอะไรไป!!" คีย์เขย่าตัวโบรัมอย่างแรง

                     "อะ!!!..เอ่อ..ปะ..เปล่า..เอ่อ..ไม่ได้เป็นอะไร.." โบรัมตอบตะกุกตะกัก โบรัมพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด "(มันไม่มีอะไรหรอก แทมิน คีย์..แค่โบรัมเผลอจ้องพี่จงฮยอนนานไปหน่อยเท่านั้นเอง..)" โบรัมคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจคนเดียวเงียบๆ ขณะนั้น..ที่สนามบิน..


                     ณ  สนามบิน


                     "พี่ครับ!! ทางนี้ครับ!!" มินโฮเอ่ยเรียกพี่สาวตัวเองก่อนที่จะทำท่าโบกไม้โบกมือ

                     "คิดถึงมินโฮจังเ๊ยยยยยย!!!" ผู้เป็นสาวเอ่ยทักทายน้องชายทันทีที่เดินมาถึง ทักไม่ทักเปล่ายังกระโดดกอดมินโฮอีก

                     "โอย..พี่ครับ..ผมหายใจไม่ออก.." มินโฮบ่นอย่างอึกอัด

                     "อุ๊ย! โทษทีจ๊ะ!" เมื่อเห็นว่าตัวเองรัดน้องมากเกินไป พี่สาวก็รีบคลายอ้อมกอดทันที

                     "พี่ยังเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย? ขนาดไปอยู่ญี่ปุ่นมาตั้ง 3 ปีแล้วแท้ๆ?" มินโฮเอ่บขึ้น ขณะที่กำลังช่วยพี่สาวตัวเองขนของขึ้นรถ

                     "นายเองก็เหมือนกันแหล่ะน่า? ยังตัวเท่าเดิมอยู่เลยนะ?" ผู้เป็นพี่สาวเอ่ยตอบกลับแบบกวนๆ แล้วขึ้นเข้าไปนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถในทันที

                     "ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! แต่พี่ก็เตี้ยกว่าผมนะ?" มินโฮหัวเราะแล้วขึ้นไปประจำที่นั่งคนขับ 

                     "นายจะบ้าเหรอ? จะให้พี่สูง 190 ซม. เลยรึไงเล่า? แค่นี้พี่ก็โดนล้อว่าจะตายอยู่แล้วนะ?" ผู้เป็นพี่สาวเอ่ยด้วยเสียงที่ค่อนข้างหงุดหงิด ทำไงได้? ที่ญี่ปุ่นมีแต่คนตัวเล็กๆ เตี้ยๆ ทั้งนั้น และนี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งว่าทำไมเธอถึงโดนล้อ และไม่มีแฟนสักที

                     "โธ่.."พี่ซูยอง" ก็..ผมล้อเล่นหรอกน่า" มินโฮเอ่ยง้อพี่สาวตัวเอง จะว่าไปซูยองก็น่าสงสารจริงๆ เพราะสูงเกินไปเลยไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเข้าใกล้ แล้วคนที่ซูยองไปชอบก็มักจะตัวเตี้ยกว่าเจ้าหล่อนไปเสียทุกที

                     "เอ่อ..แล้วครั้งนี้พี่จะอยู่นานรึเปล่าครับ?" หลังจากที่ขับมาได้ครึ่งทาง มินโฮก็เอ่ยถามขึ้นอีก

                     "เฮ้อ..พี่กะว่าจะอยู่ที่เกาหลีเนี่ยแหละ ไม่อยากไปญี่ปุ่นแล้ว เซ็ง!" ซูยองเอ่ยอย่างบ่นๆ พร้อมกับปรับเบาะรถให้เอนไปด้านหลังเล็กน้อย

                     "อ๊ะ!! จริงสิ? แล้วเด็กคนที่ชื่อว่า "ลี แทมิน" คนนั้นล่ะ? เป็นยังไงบ้าง? เห็นคุยนักคุยหนาว่าน่ารักมาก พี่ล่ะอยากเห็นหน้าจริงๆ คนที่สามารถขโมยหัวใจน้องชายพี่ไปได้เนี่ย?" ซูยองเอ่ยรัวแบบไม่หายใจ พลางเข้าไปเขย่าตัวมินโฮเป็นเชิงแหย่

                     "ว๊าก!!! พี่ซูกัส!! อย่าเขย่าเด้!! เดี๋ยวก็ตายหมู่กันพอดี!!!" มินโฮเอ่ยเสียงดัง

                     "ซูยอง! ย่ะ! ซูยอง ไม่ใช่ ซูกัส!!? หนอย เดี๋ยวชักลามปามใหญ่แล้วนะมินโฮ!!!" ซูยองเอ่ยอย่่างโกรธๆ แล้วก็เขย่าตัวมินโฮแรงขึ้น การต่อสู้(?)เป็นไปอย่างดุเดือด แต่มินโฮดูเหมือนลำบากเพราะต้องบังคับทิศทางรถด้วย หลายครั้งหลายคราวแล้วที่รถแทบจะกลิ้งขึ้นไปบนฟุตบาต

                     "ว๊ากกก!!! ขับดีๆ เซ่!! ไอ้เอเลี่ยนตาโตสายพันธุ์ดาวพูลโต!!!" เสียงซูยองร้องขึ้น(อย่างไม่ค่อยงาม) เมื่อรถเกือบจะไปชนกับเสาไฟฟ้าข้างทาง

                     "อ๊ากกกก!!! ว่าไงนะ!!? ยัยคล้ำสูงเสียดเสาไฟฟ้า!!?" มินโฮที่ตบะแตกไปอีกคนร้องขึ้น พลางหักพวงมาลัยหลบเสาไฟฟ้าได้พอดิบพอดี กว่าจะไปถึงมหาลัยได้ก็ใช้เวลาเยอะน่าดูเหมือนกัน จนตอนนี้คณะของเขาใกล้จะแสดงจบแล้ว ขณะนั้น...ที่เวทีแสดงละคร


                     ณ เวทีแสดงละครของมหาวิทยาลัยกอซอง


                     "ขอบคุณครับ!!!" ตอนนี้อนยูกำลังกล่าวขอบคุณคนดูอยู่ ตอนนี้ะพวกเขาแสดงเสร็จแล้ว ซึ่งตอนนี้ก็เป็นคราวที่พวกเขาจะต้องเป็นฝ่ายคนดูบ้างแล้ว เพราะเรื่องต่อไปคือ "เรื่องเจ้าหญิงนิทรา" ที่คณะพวกแทมินแสดง

                     "ว่าไง? แทมินน้องรัก?" เมื่อลงจากเวทีแล้ว อนยูก็เอ่ยทักน้องชายตัวเองที่กำลังเตรียมตัวอยู่ทันที

                     "เอ่อ...พี่อย่าพูดแบบนั้นได้ป่ะ? คลื่นไส้อ่ะ" แทมินเอ่ยอย่างสะเอีัยกสะเอียน แล้วเดินหนีไปทางอื่น ฝ่ายจงฮยอนที่เดินตามอนยูมาติดๆ เมื่อได้ยินบทสนทนา(ที่สุดแสนจะติ๊งต๊อง)ของพี่้น้องตระกูลลีก็หลุดขำออกมาอย่างเสียมิได้

                     "ถ้ายังไม่เลิกขำฉันจะแช่งให้แกตัวสั้นลง จงฮยอน" อนยูเอ่ยเสียงเย็นๆ ซึ่งมันก้ได้ผลจงฮยอนหยุดหัวเราะทันที ซึ่งขณะนั้นโบรัมและคีย์ก็เดินเข้ามาทักอนยู

                     "หวัดดีฮะ พี่อนยู" คีย์เอ่ยทักอนยู ซึ่งอนยูก็ยิ้มตอบไป

                     "พี่จงฮยอนแสดงเก่งจังค่ะ" โบรัมเดินผ่านตัวอนยูไปชมจงฮยอนอย่างไม่คิดสนใจ ทำให้อนยูหมั่นไส้หน่อยๆ แต่เขาไม่ได้หมั่นไส้โบรัมหรอก แต่เขาหมั่นไส้ท่าทางเพื่อนเขาต่างหาก ท่าทางของจงฮยอนตอนนี้แทบจะไม่ต่างอะไรกับคนมีความรักเลย ซึ่งมันเป็นท่าทางที่อนยูหมั่นไส้ที่สุด(เพราะแกหวานได้ไม่เท่าเขาใช่ป่ะ? - ไรเตอร์)

                     "แหม..โบรัมนะโบรัม ลืมพี่ชายคนนี้แล้วใช่มั้ยเนี่ย?" อนยูเอ่ยอย่างงอนๆ ซึ่งมันก็ทำให้จงฮยอนกับคีย์แทบอ้วก เพราะอนยูเป็นคนที่ไม่เหมาะที่จะทำน้ำเสียงแบบนี้

                     "ไม่ใช่หรอกค่ะพี่อนยู เพราะยังไงพี่ก็ยังเป็น "พี่ชาย" ที่โบรัมรักที่สุดเหมือนเดิมน่ะแหละค่ะ" โบรัมเอ่ยตอบอนยูด้วยประโยคน่ารักๆ 

                     "อะแฮ่ม!....เอ่อ.....ให้เกียรติกันหน่อยได้มั้ย?" คีย์ที่ฟังอยู่นานกระแอมไอขัดขึ้น ทำให้ฉากคู่รัก(?)ต้องจบลงทันที

                     "มาทวนเรื่อง "แผน" เถอะ" จงฮยอนเสนอขึ้น

                     "ผมว่าไม่ต้องมีอะไรเพิ่มเติมแล้วล่ะฮะ เพราะเราไม่รู้ว่าจะต้องใช้มันจริงๆ รึเปล่า?" คีย์เอ่ยขึ้น

                     "นั่นสินะ? แผนที่พี่อนยูคิดขึ้นน่ะ ถ้าอีกฝ่ายหนึ่งไม่ลงมือก่อน พวกเราเองก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันบุ่มบ่ามเกินไป" โบรัมเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน

                     "ก็พี่อยากให้มันโดนจับได้แบบคาหนังคาเขาเลยนี่นา?" ซึ่งขณะที่ทั้ง 4 คนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงกรี๊ดดังขึ้น

                     "กรี๊ด!!! น่ารักจังเลย!!!"  

                     "เกิดอะไรขึ้นน่ะ?" อนยูพึมพำอย่างสงสัย

                     "อนยูๆ ดูนี่สิ! น่ารักเป็นบ้าเลยอ่ะ!!" ยูริเอ่ยอย่างแตกตื่น

                     "อะไรรึ?" อนยูเอ่ยถาม

                     "ก็น้องนายน่ะสิ!! ..เฮ้!! แดซอง!! แทยัง!! "จับ" น้องแทมินมาทางนี้หน่อยสิ!!!" ประโยคหลังยูริเอ่ยสั่งแดซอง กับแทยัง ซึ่งทั้ง 2 ก็ทำตามอย่างว่าง่าย แทมินโดนแดซองกับแทยังจับส่งให้ยูริทันที

                     "ดูสิ!!! น่ารักสุโค่ยเลยอ่ะ!!!!!" เมื่อได้รับตัวแทมินแล้ว ยูริก็กอดรัดแทมินทันที แล้วจับให้แทมินหันตัวไปทางพวกอนยู

                     "เฮ้ย!! นั่นนายเรอะแทมิน!!?" คีย์ถามขึ้นเมื่อเห็นสภาพเพื่อนตัวเอง ตอนนี้แทมินอยู่ในชุดเจ้าหญิงสีขาว จะว่าไปแล้วนี่มันก็คล้ายๆ ชุดเจ้าสาวอยู่หน่อยๆ บอกได้อย่างเดียวเลยว่าน่ารัก...


                      และนี่คือ ชุดที่แทมินใส่



                      


                     "น่ารัก(ไปมั้ย?)อ่ะ!! แทมิน!!!!" ทิฟฟานี่ที่กำลังแต่งหน้าให้คนอื่นอยู่เอ่ยชมทันที เมื่อเห็นแทมิน ส่วนคนอื่นๆ นั้น..

                     "(น่ารัก...ไปมั้ย?)" จงฮยอนคิดพลางกลืนน้ำลาย

                     "(ทำไมไม่เกิดมาเป็นผู้หญิงไปซะเลยนะ?)" อนยูคิดขำๆ

                     "(อ๊ากกกก!!!! โบรัมจะเอากลับบ้านนนนน!!!!)" โบรัมกรี๊ดกณีาดอยู่ในใจ(ออกแนวโรคจิตแล้ว..)

                     "อ๊ากกกกก!! >//////< ทุกๆ คนอย่าจ้องซี่!!!!" แทมินเอ่ยอย่างเขินๆ ซึ่งตอนนั้นเอง..


                     แชะ! แชะ! แชะ! แชะ! แชะ!


                     เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นพร้อมแสงแฟรชรัวๆ อย่างไม่เว้นระยะ

                     "เฮอะๆ!! ถ้าเอาไปขายให้ไอ้เจ้ามินโฮต้องได้ราคาดีแน่!!" ผู้เป็นเจ้าของกล้องถ่ายรูปเอ่ยขึ้น(อย่างโลภๆ) พร้อมกับทำการกดชัตเตอรืต่อไป

                     "อ๊าก!!! พี่ควังฮี! พี่ยุนอา! พี่โจควอน! อย่าถ่ายน้า!!!!!!!" แทมินเอ่ยห้ามเสียงดัง ทำท่าจะไปห้าม แต่ก็ถูกแม่สาวยูริล็อกตัวไว้ กลับกลายเป็นว่ามันกลายเป็นท่าโพสซะอย่างงั้น ท่าทางของแทมินเรียกรอยยิ้มของทุกๆ คนที่อยู่ในเหตุการณ์ไม่ยาก แทมินสนิทกับทุกๆ คนที่อยู่ในคณะเศรษฐศาสตร์เพราะตอนปี 1 เขามักจะมาหามินโฮถึงที่คณะบ่อยๆ จนทำไปทำมาก็สนิทกับคนในคณะเศรษศาสตร์ซะงั้น? ซึ่งทุกๆ คนในคณะก็ต่างเชียร์แทมินกันทั้งนั้น โดยเฉพาะยูริกับยุนอา พวกเธอเปรียบเสมือนแม่ยกของแทมินเลยก็ว่าได้ แต่ที่พวกเธอสนิทกับแทมินนั้นก็ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ ทั้ง 2 คนก็เป็นหนึ่งในสมาชิกชมรมทำอาหาร แต่ตอนทำกิจกรรมยุนอากับคีย์ก็มักจะทะเลาะกันเรื่องสูตรอาหารทุกทีไป

                      "เฮ้!! ทุกคนได้เวลาแล้วนะ!!!" เสียงแทยอนดังขึ้น ทำให้ทุกๆ คนต้องแยกย้ายไปด้วยความเสียดาย(?) เมื่อยูริคลายอ้อมกอด แทมินก็รีบวิ่งไปหาแทยอนทันที แล้วทุกคนในคณะเศรษศาสตร์ปี 3 ก็สลายตัวไป(คณะบริหารธุรกิจปี 2 สลายก็กันไปเป็นชาติแล้ว..)

                      "พี่ไปก่อนนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ทำตามแผน แต่ถ้าไม่มีอะไรก็ทำตามปกติ เข้าใจมั้ย?" ขณะที่กำลังจะออกไปอนยูก็หันมาสั่งคีย์กับโบรัมอีกรอบ ซึ่งทั้ง 2 ก็พยักหน้ารับ ซึ่งขณะที่อนยูกำลังเดินออกมาจากหลังเวทีนั้นอนยูก็เดินสวนกับจุนซูพอดี..

                       "นั่นน่ะเหรอ? คิม จุนซู?" จงฮยอนเอ่ยถามขึ้น เมื่อจุนซูเดินไปที่หลังเวทีแล้ว

                       "อือ ว่าแต่นายเหอะ? อยู่เป็นลูกหลานตระกูลเดียวกันแท้ๆ แต่กลับไม่เคยเห็นหน้ากันเรอะ?" อนยูตอบก่อนที่จะถาม

                        "...เปล่าหรอก...แต่ "สังคมเบื้องล่าง" น่ะ มันสกปรกซะจนฉันไม่อยากไปยุ่งต่างหากเล่า" จงฮยอนตอบอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะเดินนำออกไปที่นั่งคนดู แต่ก่อนที่จะไปถึงนั้น...

                        "[ติ๊งต่อง!! ตองแต๊ง!! ลี จินกิ และคิม จงฮยอน มีคนอยากพบที่ประชาสัมพันธ์ โปรดรีบมาในเวลานี้ด้วยค่ะ!! ...ติ๊งตอง แตงต่อง]" เสียงประกาศประชาสัมพันธ์ดังขึ้น(ประกาศแปลกๆ แฮะ)

                        "ไอ้คนประกาศนี้มันติ๊งต๊องป่าววะ?" จงฮยอนเอ่ยขำๆ

                        "นี่มันเสียงอาจารย์ที่สอนคณะของพวกแทมินไม่ใช่เรอะ?" อนยูเอ่ยขึ้น ทำให้จงฮยอนหยุดพูดทันที แล้วเร่งฝีเท้าไปยังประชาสัมพันธ์

                        "(เฮ้อ..ไม่สงสัยเลยว่าทำไมลูกศิษย์ติ๊งต๊อง เพราะอาจารย์ก็พอกัน)" อนยูถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ก่อนที่จะเดินตามจงฮยอนไป


                        ณ ที่ประชาสัมพันธ์


                       "อ้าว? มินโฮ? นายเองรึ? ทำไมมาช้าจังวะ นี่มันเลยเวลาไปตั้งเยอะแล้วนะ?" เมื่อมาถึง พวกเขา 2 คนก็รู้ว่ามินโฮนั่นเองที่เรียกพวกเขามา จงฮยอนไม่รอช้ายิงคำถามใส่เพื่อนตัวสูงของตัวเองทันที

                       "โทษทีๆ ฉันไปรับคนมาน่ะ?" มินโฮตอบ

                       "อ๋อ..ที่ว่าเป็น "พี่สาว" น่ะเหรอ? แล้วเขาได้มาที่นี่ด้วยรึเปล่า?" อนยูถามต่อ

                       "มา...คุยกับอาจารย์ที่อยู่ในห้องประชาสัมพันธ์อยู่แน่ะ เพราะพี่เขาต้องมาสอนภาษาที่นี่" มินโฮตอบ พลางชี้ไปที่ห้องประชาสัมพันธ์ ซึ่งตอนนั้นเองซูยองก็เปิดประตูออกมาพอดี

                       "อ้าว? มาพอดีเลยครับพี่ ...จะแนะนำนะ นี่ "เชว ซูยอง" พี่สาวฉัน" มินโฮเอ่ยแนะนำ

                       "สวัสดีครับ" อนยูกับจงฮยอนเอ่ยทักทายพร้อมกัน

                       "สวัสดีจ๊ะ อนยู จงฮยอน" ซูยองเอ่ยทักทายตอบ

                       "เอ๋? รู้จักพวกเราด้วยเหรอครับ?" จงฮยอนถามงงๆ

                       "ต้องรู้จักสิจ๊ะ? ก็มินโฮน่ะนะชอบเล่าเรื่องของพวกเธอให้พี่ฟังน่ะสิ" ซุยองตอบไป(ตามความจริง)

                       "เห~?" อนยูลากเสียงยาว แล้วปลายตาไปทางมินโฮที่ทำเป็นหูทวนลมอยู่ข้างๆ ซูยอง

                       "แล้ว...? เขาพูดถึงพวกเราว่ายังไงล่ะครับ?" อนยูถามอีก

                       "เขาบอกว่า อนยูน่ะหน้าตาเหมือน "เต้าหู้" น่ะจ๊ะ" ซูยองตอบ(ตามความจริง(อีกครั้ง)) เพราะประโยคนี้ทำให้จงฮยอนหลุดขำออกมา ส่วนมินโฮก็ยังทำหูทวนลมต่อไป ส่วนอนยูก็..ไม่ต้องพูดถึง เส้นเลือดปูด ตั้งแต่ได้ยินคำว่าเต้าหู้แล้ว

                       "แล้วผมล่ะครับ?" จงฮยอนถามถึงตัวเองบ้าง

                       "เขาบอกว่า จงฮยอนน่ะเป็นคน "เตี้ย" แล้วมักจะตั้งแง่กับคนที่ "สูง" กว่าประจำน่ะจ๊ะ" ซูยองตอบ(ตามความจริง(อีกครั้ง)) พอได้ยินประโยคนี้อนยูก็ขำออกมา(แต่เสียงไม่ดังนะจ๊ะ) จงฮยอนก็เหมือนจะช็อกกับสิ่งที่ได้ยินเลยยืนนิ่งเป็นหุ่นปูนพาสเตอร์ ส่วนมินโฮนั้นก็กำลังค่อยๆ ย่องหนีออกมา(อย่างเงียบเชียบ..มั้ง?)

                      "เฮ้ย!! นี่มันเลยเวลาแสดงของพวกแทมินมาเยอะแล้วนี่นา!! แย่ล่ะ!! ถ้าไม่ไปดูล่ะก็แทมินได้โกรธ(?) แน่ๆ!!!" อนยูเอ่ยอย่างร้อนรนเมื่อดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือสุดหรูของตัวเอง

                      "แทมิน...?" ซูยองทวนชื่อที่อนยูพูด

                      "รีบไปกันเถอะ!! มินโฮ!! จงฮยอน!! ..จงฮยอน? เฮ้ย!! ช็อกไปแ้ล้วเรอะ!!!? ไปกันได้แล้ว!!!" อนยูเอ่ยอย่างรีบๆ ออกวิ่งแล้วลากจงฮยอนไปดู ซึ่งมินโฮก็กำลังจะตามไปแต่ก็ถูกซูยองเรียกไว้ก่อน

                      "นี่! มินโฮ" ซูยองเอ่ยเรียกมินโฮ

                      "ครับ?" มินโฮขาน

                      "พี่ขอไปด้วยได้มั้ย?" ซูยองเอ่ยถาม

                      "หา?..พี่ไม่ชอบละครเวทีไม่ใช่เหรอ?" แทนที่จะตอบ แต่มินโฮดันถามกลับ 

                      "เหอะน่า..ไปด้วยได้มั้ยเล่า?" ซูยองเอ่ยปัดๆ

                      "อาๆ ...ก็ได้ๆ ตามมาเลยครับ" มินโฮพูด แล้วออกวิ่งไป ซึ่งซูยองก็ออกวิ่งตามไปทันที


                      ณ  
เวทีแสดงละครของมหาวิทยาลัยกอซอง


                      "เฮ้อ..เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ!!" อนยูบ่น แล้วลากร่างอันไร้ความเป็นคน(?)ของจงฮยอนไปหาที่นั่ง

                      "เฮ้~! อนยู! ทางนี้ๆ!" เสียงแหลมๆ ของยูริดังขึ้น เธอเรียกพร้อมกับกวักมือเรียกให้อนยูไปนั่งด้วย 

                       "อ้าว? แล้วยุนอาล่ะ?" เมื่อนั่งแล้ว อนยูก็เอ่ยถามขึ้น

                       "ยุนไปช่วยงานที่ร้านแล้วล่ะ ..เฮ้อ..อุตส่าห์จองที่ไว้ให้นะเนี่ย ยัยนั่นก็จริงๆ เลยเชียว!!" ยูริบ่น พลางหันไปดูที่นั่งข้างๆ จงฮยอนที่ยังเหลืออีก 2 ที่

                       "แล้วอีกที่ล่ะ?" อนยูถามอีก

                       "ก็จองไว้ให้นายมินโฮน่ะแหละย่ะ!! แหม..เห็นว่าเป็นละครของน้องแทมินหรอกนะ ถึงได้จองไว้ให้น่ะ!!" ยูริบ่นอย่างหัวเสีย แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงดังขึ้นจากข้างหลัง

                       "เออ! ขอบใจ! แต่วันหลังไม่ต้อง!!!"

                       "(อ่าโ่ด่...ทำมาเป็นพูด "ซินเดเร๊ะ" จริงนะแก)" ยูริบ่น แล้วก็ต้องงงเมื่อเห็นเห็นมินโฮพาผู้หญิงมาด้วย

                       "(เฮ้ย! เต้าหู้! นั่นใครอ่ะ?)" ยูริกระซิบถามอนยู

                       "(พี่สาวมินโฮ..เออ ว่าแต่ช่วยเรียกชื่อคนอื่นเขาดีๆ หน่อยจะได้มะ?)" อนยูตอบ แต่ก็ไม่วายพาดพิงถึงชื่อเล่นของตัวเองที่เพื่อนๆ ตั้งให้ 

                       "(หา? จริงดิ?)" ยูริกระซิบด้วยเสียงที่ไม่เชื่อ ส่วนซูยองที่เหมือนจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังตกเป็นหัวข้อสนทานา ก็หันไปยิ้มให้ยูริเพื่อเป็นการทำความรู้จักทำให้ยูริรีบยิ้มตอบแทบไม่ทัน 

                       "กรี๊ด!!!!!!!!!!" เสียงกรี๊ดดังลั่น ทำให้พวกอนยูต้องรีบเอามือขึ้นมาปิดหู ก็จะไม่ให้กรี๊ดได้ยังไงล่ะ? เพราะตอนนี้เป็นฉากสุดท้าย.. ใช่แล้ว..ฉากที่เจ้าชายจะจูบเจ้าหญิง!

                       "เฮ้ย! อนยู!" จงฮยอนที่กลับสู่โหมดปกติแล้ว เริ่มร้อนรนเพราะตอนนี้สถานการณ์เริ่มอันตรายแล้ว

                       "ใจเย็นน่าจงฮยอน ฉันว่านายควรจะไปคอยดูอาการมินโฮนะ? ถ้ามันเกิดคลั่งขึ้นมา พวกเราเนี่ยแหละจะแย่" อนยูสั่งจงฮยอน ซึ่งจงฮยอนก็ทำตามอย่างว่าง่าย ...ที่ตอนนี้อนยูยังใจเย็นอยู่ได้ก็เพราะว่ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้นมันก็เท่านั้น เพราะถ้าเกิดมันไม่ชอบมาพากลล่ะก็โบรัมกับคีย์คงจะส่งสัญญาณแล้วล่ะ..

                       "กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เสียงกรี๊ดดังขึ้นอีกรอบ ตอนนี้ละครจบแล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับแทมิน มินโฮไม่ได้เห็นฉากเมื่อครู่นี้เพราะจงฮยอนไปชวนคุย

                       "เฮ้อ!!!" อนยูกับจงฮยอนถอนหายใจโล่งใจพร้อมกัน

                       "แต่ว่า..มันจะจบลงแค่นี้จริงๆ น่ะเหรอ?" จงฮยอนเอ่ยถามขึ้น

                       "เรื่องนี้คงมีแต่พระเจ้าท่านเท่านั้นแหละที่รู้" อนยูตอบ

                       "นั่นสินะ" จงฮยอนพยักหน้ารับกับคำตอบของอนยู ..ขณะนั้น ณ ที่หลังเวที


                       ณ ที่หลังเวที


                       "ทุกคนทำได้ดีมากเลย!! เก่งมาก!!" แทคยอนเอ่ยชมทุกคนเมื่อแสดงจบ ตอนนี้บางคนกำลังถ่ายรูปเพื่อนรูปตัวเองเพื่อเป็นที่ระลึกกันอยู่ บ้างก็กำลังถอดชุดที่ใช้ในการแสดง ซึ่งทั้งแทมิน คีย์ และโบรัม เป็นพวกประเภทอย่างหลัง ขณะที่ทั้ง 3 กำลังจัดการตัวเองอยู่นั้นเอง...

                       "ขอบใจนายมากเลยนะ แทมิน ที่แสดงอย่างเต็มที่" คิม จุนซู เอ่ยกับแทมินด้วยรอยยิ้ม ซึ่งแทมินก็ยิ้มตอบ

                       "...อ๋อ..แล้วก็...นางฟ้า 2 คน ข้างหลังน่ะ แสดงได้ดีมากเลยนะ โดยเฉพาะคนที่ผมสั้นน่ะน่ารักมากๆ เลย..ถึงจะมีตำหนิไปหน่อยก็เถอะ" จุนซูเอ่ยเสียงสบาย แล้วเดินออกไป คีย์รู้ในทันทีว่าจุนซูหมายถึงใคร เพราะคนที่แสดงบทนางฟ้ามี 3 คน คือ คีย์ โบรัม และแทยอน ตอนนี้แทยอนถ่ายรูปอยู่กับทิฟฟานี่ ก็เหลืออยู่แค่เขากับโบรัม และคนที่มีตำหนิบนร่างกายที่เด่นชัดที่สุดก็คือ ...โบรัม...

                       "(โบรัม? ไม่เป็นไรนะ?)" คีย์กระซิบถามโบรัม เพื่อที่จะไม่ให้แทมินที่ไม่รู้เรื่องได้ยิน

                       "(อื้อ..คิดว่า...)" โบรัมกระซิบ พร้อมพยักหน้าตอบ เมื่อจัดการตัวเองเสร็จแล้วทั้งสามก็ออกมาข้างนอก ซึ่งเมื่อออกมาก็พบกับพวกมินโฮทันที

                       "ไงเรา? แสดงได้ดีมากเลยนะ?" มินโฮเอ่ยชมทันทีเมื่อเห็นแทมิน

                       "พี่มินโฮมาดูด้วยเหรอ?" แทมินถามกลับ ใบหน้าเริ่มขึ้นสีหน่อยๆ แล้ว

                       "ต้องมาสิ? แต่พี่พลาดฉากสุดท้ายของแทมินไปหน่อย เพราะใครบางคนน่ะ" มินโฮเอ่ยอย่างเคืองก่อนที่จะปลายตาไปทางจงฮยอนกับอนยูที่กำลังทำท่าทำทางไม่รู้เรื่องอยู่

                       "เอ่อ..แล้วนั่น..?" แทมินถามขึ้น เมื่อเห็นคนที่ไม่คุ้นตาอยู่ในกลุ่ม

                       "อ๋อ..นี่..." มินโฮกำลังจะแนะนำ แต่เจ้าตัวกลับชิงพูดขึ้นก่อน

                       "เชว ซูยอง จ๊ะ เป็นพี่สาวชองมินโฮจ๊ะ" ซูยองทักทายอย่างเป็นมิตร

                       "อะ..เอ่อ..สวัสดีฮะ..คุณซูยอง" แทมินทักทายกลับ เสียงแบบคนที่วางตัวไม่ถูกเมื่อคุยกับคนแปลกหน้าของแทมินถูกใจซูยองอย่างมาก

                       "ต๊าย...! นายนี่โชคดีจังเลยนะมินโฮ? ที่ได้เด็กน่ารักขนาดนี้มาเป็นแฟนน่ะ?" ซูยองเอ่ยแซวทั้งน้องชายและแฟนน้องชายของตัวเอง

                       "พี่ซูยอง!!" มินโฮที่เริ่มจะเก็บอาการไม่อยู่ พูดขึ้นเสียงดัง

                       "ว๊ายๆ!!! หนูน้อยกับหนุ่มน้อย 2 คนนี้เป็นใครกันนี่? น่ารักทั้งคู่เลย? เพื่อนแทมินเหรอจ๊ะ?" เมื่อจู่ๆ ก็โดนถามทำให้ทั้งคีย์ทั้งโบรัมสะดุ้งเล็กน้อย แต่สติก็กลับมาเร็วกว่าที่คิด ทำให้ทั้งคู่เอ่ยทักทายตอบไป

                       "สวัสดีฮะ คิม คิบอม ครับ เรียก คีย์ ก็ได้นะฮะ" คีย์ทักทายกลับไปอย่างเป็นมิตร แต่ก็ต้องตกใจเมื่อจู่ๆ อีกฝ่ายก็โผเข้ากอดตัวเอง

                       "คะ..คุณซูยอง!!?" ไม่ใช่แค่คีย์เท่านั้นที่ตกใจ ทุกคนที่อยู่ในกลุ่มต่างก็ตกใจกันทั้งนั้น โดยเฉพาะอนยู ตอนนี้ความหึงกำลังก่อตัวขึ้นอีกแล้ว

                       "อา...น่ารักเกินไปแล้ว..หัวใจพี่กำลังจะเปิดออกเพราะกุญแจของน้องคีย์!!" ซูยองพูดเหมือนคนกำลังคลั่ง คีย์เองก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ

                       "แล้ว? หนูน้อยคนนี้ล่ะ?" ซูยองหันไปทางโบรัมขณะที่กำลังกอดคีย์อยู่ ส่วนอนยูนั้นตอนนี้กำลังทำการสงบสติอารมณ์อยู่โดยมีแทมิน มินโฮและจงฮยอนค่อยช่วย(แต่ก็เหมือนจะไร้ประโยชน์)

                       "อะ..เ่อ่อ...โบรัม ค่ะ จอน โบรัม ค่ะ...ว๊าย!!" แนะนำตัวยังไม่ทันเสร็จ โบรัมก็ต้องตกใจเมื่อโดนซูยองกอด

                       "อา..เสียงที่น่ารัก..ผมหน้าม้าสั้นๆ นุ่มๆ นี่มันช่าง...อา..." ซูยองทำเสียงเหมือนคนกำลังหื่นกระหาย(?) ตอนนี้คนที่ควรจะควบคุมอารมณ์ไม่ใช่อนยูแล้ว แต่เป็นจงฮยอนต่างหาก! ...ซึ่งทุกคนไม่รู้เลยว่ากำลังโดนซูยองตรวจสอบความสัมพันธ์.. เมื่อได้ข้อมูลที่แน่นอนแล้วซูยองก็อมยิ้ม แล้วคลายอ้อมกอดจากโบรัม

                       "ฮิฮิฮิ...น้องอนยู? ชอบน้องคีย์ก็ไม่บอกกันนะ?" เมื่ออยู่ๆ ก็เปลี่ยนท่าทีทำให้ทุกๆ คนตามซูยองแทบไม่ทัน

                       "หะ...หา?" ตอนนี้ทุกคนกำลังอยู่ในช่วงมึนงง ไม่เว้นแม้แต่อนยู

                       "แต่ว่าน้า...? จากที่ดูจากท่าทางตะกี้แล้ว..คงไม่ใช่แค่ชอบละม้าง~" ตอนนี้อนยูเริ่มตั้งสติได้และเริ่มรู้แนวนิสัยซูยองบ้างแล้ว
                      
                       "พี่รู้ได้ยังไง?" อนยูถามด้วยเสียงปกติ ตอนนี้เขากำลังรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่ได้เจอกับคนที่มีนิสัยแบบเดียวกับเขามานานแล้ว..

                       "ท่าทางของเธอมันฟ้องนะ?" ซูยองตอบสั้นๆ

                       "แล้ว? น้องจงฮยอน?" ซูยองเลิกคุยกับอนยูแล้วหันไปคุยกับจงฮยอนแทน เมื่อได้ยินชื่อตัวเองจงฮยอนก็สะดุ้งทันที

                       "น้องชอบน้องโบ....อื้อ!!!" ซูยองยังพูดไม่ทันจบ มินโฮก็ใช้มือตัวเองปิดปากพี่สาวแสนรัก(?)ของตัวเองทันที แล้วทำการลากไปห่างๆ กลุ่ม สร้างความงุนงงให้แก่แทมิน คีย์ และโบรัมเป็นอย่างมาก

                       "(THANK YOU...มินโฮ)" จงฮยอนขอบคุณมินโฮเป็นภาษาอังกฤษในใจ ...เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ? ซึ่งขณะนั้นทางสองพี่น้องตระกูล เชว

                       "อื้อ!! อ่อย!! อ่อยอิ!! อ่อย!! อินโอ!!(อื้อ!! ปล่อย!! ปล่อยสิ!! ปล่อย!! มินโฮ!!)" เมื่อลากมาห่างมากพอสมควรแล้ว มินโฮก็ปล่อยมือออกจากปากซูยอง ซึ่งซูยองเองก็รู้ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เลยไม่เสียงดังมาก

                       "แค่ก!..แค่ก!..แค่ก!..แหวะ!!....มือเค็ม!!" ซูยองยังคงบ่นต่อไป

                       "พี่เลิกพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องสัก 5 นาที่ได้ป่ะ?" มินโฮพูดอย่างเอือมระอา

                       "ด้าย~! แต่แค่ 5 นาทีนะ? มากกว่านั้น..ฉันลงแดง!!" ซูยองก็ยังคงพูดกวนบาทาน้องชายไม่เลิก

                       "เงียบ!! แล้วฟังนะพี่ซูกัส!! พี่เข้าใจถูกแล้ว! ไอ้จงฮยอนมันชอบโบรัมจริงๆ แต่มันยังไม่ได้สารภาพ มันจะสารภาพในวันพรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันที่ 2 ของงานโรงเรียน แต่ก็ยังไม่รู้ว่าโบรัมใจตรงกับมันรึเปล่า? เพราะฉะนั้นพี่ต้องเลิกพูดเรื่องนี้!! รูดซิปปากไปเลยได้ยิ่งดี!! เข้าใจ๋!!?" มินโฮพูดเร็วๆ รัวๆ (เพราะกลัวไม่ทัน 5 นาที) 

                       "....อ๋อ...เป็นยังงั้นเองรึ?...อืม...งั้นฝากขอโทษน้องจงฮยอนกับทุกๆ คนด้วยละกันนะ? พี่ไปล่ะ" ซูยองพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะตัดบทเดินหนีไป

                       "(ไม่โกรธด้วยแฮะ? นี่ขนาดเรียกว่า "ซูกัส" แล้วนะเนี่ย?)" มินโฮคิดขำๆ ในใจก่อนที่จะเดินกลับไปที่กลุ่ม แล้วบอกกับทุกคนเหมือนอย่างที่ซูยองฝากบอก เมื่อเคลียร์ปัญหาหมดแล้ว ทุกๆ คนก็ไปเที่ยวชมงานโรงเรียนวันแรก มีร้านที่น่าสนใจมากมาย แต่เวลาแห่งความสนุกต้องหมดลงเมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้ นักศึกษาทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน แทมินกลับบ้านพร้อมกับอนยู มินโฮ และคีย์ ส่วนโบรัมนั้นต้องรีบกลับบ้านเพราะยังมีงานค้างอยู่ จงฮยอนเลยอาสาไปส่งโบรัม

                       "นี่..โบรัม" เมื่อเดินมาได้สักพัก จงฮยอนก็เปิดบทสนทนาทำลายความเงียบ

                       "ค่ะั?" โบรัมขาน

                       "พรุ่งนี้น่ะ..เ่อ่อ.." จงฮยอนตั้งใจจะถามโบรัมว่ายังจำได้อยู่มั้ย? เรื่องสัญญาที่จะไปดูเขาเล่นเปียโน แต่เขากลับพูดมันไม่ออก

                       "โบรัมไม่ลืมหรอกค่ะ" โบรัมพูดขัดขึ้นมา

                       "หา?" จงฮยอนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ...เมื่อกี้โบรัมว่ายังไงนะ?

                       "โบรัมไม่ลืมหรอกค่ะ..พรุ่งนี้..โบรัมจะไปดูพี่จงฮยอนเล่นเปียโน..." โบรัมพูดด้วยรอยยิ้ม แล้วหยุดเดินทำให้อีกฝ่ายต้องหยุดเดินตาม

                       "...แน่นอนค่ะ" โบรัมพูดแล้วยิ้มให้จงฮยอน แล้วรีบวิ่งหนีไป

                       "ขอบคุณนะค่ะพี่ ที่มาส่ง!!" โบรัมตะโกน แล้วรีบวิ่งเข้าบ้าน ส่วนจงฮยอนน่ะเหรอ? ไม่ต้องให้บอกหรอกมั้ง? ใจลอยไปถึงสวรรค์แล้ว...


                       แม้เราจะยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งคิดยังไง...แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้บอก...แม้เราจะต้องเจ็บ..แต่ก็ยังดีกว่ามานั่งเสียดายทีหลัง..ไฟท์ติ้งจงฮยอน!!!



END
เสร็จแล้วค่ะ ครบ 100 555+ ยังไม่ได้อตบเม้นเลนอ่ะ
เดี๋ยวไรเตอร์จะค่อยๆ ไล่ตอบให้นะ?



ONKEYHolique
บ้านตระกูล ลี นี่ไม่ธรรมดาซะแล้ว
อนกับกาฮีคุยกันได้แบบว่า...
อารมณ์เหมือนพวกท่านชายมาเฟียเลยอ่ะ
แต่ชอบอ่ะ

- 555+ เกือบถูกแล้วค่ะ แต่อนยูไม่ได้เป็นมาเฟียหรอกนะค่ะ ตรงกันข้ามเลยล่ะคะ


- LoVeKeYOO
จุนซูทำไมไปว่าโบรัมงั้นอ่ะ
ปากไม่ดีเลยนะ

- จุนซูไม่ได้ตั้งใจหรอกค่ะ เพราะนิสัยมากกว่าในเรื่องจุนซูเองก็เป็นลูกคนรวย
ทำให้ปากคอเราะร้าย ไม่สนใจความรู้สึกของคนอื่น แต่ลึกๆ แล้วจุนซูเองก็ชอบโบรัมนะ?
ชอบมากกว่าแทมินอีก ดูได้อย่างในตอนนี้เป็นต้น ตอนที่โบรัมกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าไงค่ะ
ความจริงจุนซูตั้งใจจะชม(เหรอ?) แต่ปากเขาเป็นยังงั้นเอง(ได้ข่าวว่าอนยูกับแทมินก็รวย?)
.....ว๊ายยยย!! ไรเตอร์เผลอสปอยค่ะท่านนนนน!!!!


- absolute_jingle
แต่ละคนต่างมีอดีตแตกต่างกันไป
มีปัญหาของตัวเองที่แต่ละคนต้องแก้เนอะ
อยากให้โบรัมกับพี่จงลงเอยกันเร็วๆ

- ไม่นานเกินคอยค่ะ 5555+ อดีตของโบรัมค่อนข้างจะมืดมนค่ะ
ในตอนที่ 15 จะเล่าถึงอดีตของเธอ ซึ่งแม่เธอโทษเธอว่าเป็นคนทำให้สามี(พ่อของโบรัม)ตาย
ทำให้โบรัมเริ่มมีอาการทางจิตอ่อนๆ แต่เธอก็ผ่านพ้นมาได้ แต่กว่าจะรักษาหายได้ก็ใช่เวลานานพอดู
(อยากรู้จัง ถ้าจงฮยอนรู้ว่าโบรัมเป็นโรคจิตมาก่อน จงฮยอนยังจะชอบอีกมั้ยนะ?)


- MY DEVii
จุนซูนายแรงง =[]= แต่เราก็รักนาย กร๊ากกกกกกกๆๆ 

- ว๊ายยยยย!! เจอพวกเดียวกันแล้ววววว 555+ ไรเตอร์ก็ชอบจุนซูค่ะ
รู้สึกแปล๊บๆ เมื่อต้องให้บทร้ายๆ กับจุนซู แต่เพราะรักดอกจึงหยอกเล่น 555+ (แหวะ!!)


- nutdee
สงสาร คีย์ จัง

- ไรเตอร์ก็สงสาร(เหรอ) แต่สำหรับอนยูแล้วคีย์คือคนแรกที่ตัวเองรัก
อนยูเลยรู้สึกหึงเป็นพิเศษ แต่ว่าคีย์ยังไม่รู้สึกถึงความรักที่อนยูมีให้เลยทำตัวอย่างงั้นไปเอง


- OnKey is real
ไรเตอร์แต่งฟิคสนุกมากๆๆๆๆ
อัฟต่อหน่อยจ้า
รออ่านอยู่ เป็นกำลังใจให้ค๊

ชอบคู่อนคีย์มากๆๆ

- ขอบคุณมากค๊าาาาา (กราบงามๆ) 55+ ไรเตอร์เองก็ชอบคุ่อนคีย์เหมือนกัน
แต่ในบางทีไรเตอร์ก็มีความคิดที่จะให้อนยูไปเป็นเคะเหมือนกันนะ? 555+


- amily
โคอน = โคนัน + อนยู ฮ่าๆๆ

เฮียไปเป็นนักสืบเหอะ เก่งขนาดนั้น

- คิดเหมือนไรเตอร์เรยยยย ในบางทีไรเตอร์ก็คิดว่า "อนยูฉลาดไปมั้ย?" 555+
คิดเองฮาเอง แต่ในเรื่องอนยูเติบโตมาในฐานะผู้สืบทอดของพ่อที่เป็นถึง "ผู้กำกับตำราวจนครบาล"
และแม่ที่เป็นถึง "ทนายความ" ที่ฉลาดสุดๆ จึงต้องทำตัวให้สมกับฐานะ
ความจริงแล้วอนยูไม่อยากเป็นยังงี้หรอก(ความจริงแล้วพี่แกรั่วกว่าใครเลย)


- leklebron
โค๊ดสุดยอดเลย

- 55+ ไรเตอร์ก็ยังงงอยู่เลยว่าคิดไปได้ยังไง? แต่ว่าพออ่าน "โคนัน" เข้าบ่อยๆ
แล้วมันก็คิดออก(อะไรของมัน - -) 


- tan
อ๊ากก น่ารักอ่ะ ทั้งสามคู่เลยนะ

สนุกดีค่ะ ชอบๆ

- ขอบคุณค๊าาาา (กราบงามๆ(อีกรอบ)) ขอบคุณค่ะที่ให้กำลังใจ



แค่นี้ก่อนนะค่ะ เดี๋ยวจะมาตอบต่อนะ(ในตอนต่อไป) ตอนนี้ไรเตอร์ง่วงและ
ไปล่ะนะค่ะ

อ๋อ..จริงสิ ลืมบอกไปค่ะ ไรเตอร์ต้องขอโทษทุกๆ คนด้วยนะค่ะ
ที่ไรเตอร์เรียกร้องเม้นมากเกินไป ไรเตอร์จะพยายามทำตัวให้ดีขึ้นนะค่ะ
น้องสาวไรเตอร์ยังบอกเลยว่า "พี่เรียกร้องคนอ่านเกินไปรึเปล่า?" พอกลับมาดูตัว
ก็...เออว่ะ..เรียกร้องมากเกินจริงๆ....ไรเตอร์ต้องขอโทษจริงๆ นะค่ะ
ขอโทษจริงๆ ไรเตอร์รักคนอ่านทุกๆ คนนะ

ขอบคุณค่ะ บ๊าย บาย





m.tokiya m.tokiya m.tokiya

Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Shinee Fic] Love so hard รักนี้ช่างยากเย็น :: 2Min & Onkey ตอนที่ 19 : Love so hard 19 - งานโรงเรียน ภาควันแรกของงานโรงเรียน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 677 , โพส : 7 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#7 : ความคิดเห็นที่ 298
อ๊ากกกกก!!!แทมน่ารักเกินห้ามใจ><
555แอบฮาป้า..แรงจริงอะไรจริงสู้ๆเน้~จงฮยอนนี่ซ๊าถุขอให้สมหวังซักทีเต๊อะ!
ป.ล.วบพส.
PS.  จะต้องทนอีกแค่ไหน...จะต้องเจ็บถึงเมื่อไหร่....ถึงจะลืมเธอได้ซักที....
Name : ถ้ารักเค้าแล้วเราต้องเจ็บ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ถ้ารักเค้าแล้วเราต้องเจ็บ [ IP : 101.51.34.174 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2555 / 21:45

#6 : ความคิดเห็นที่ 275
ฮามากก


ป้าหยองกี้ ฮ่าๆ "แค่ 5 นาที จะ ไม่งั้น ฉัน ลง แดง"


เริ๊ดมาก จ้ะ ป้า รักป้าที่สุด ><




ปล.ยูริ เทอ ก้อ รั่ว น่ะ = ='
Name : คัม เพะ คิ นา Bad Girl ! โยะ! >< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คัม เพะ คิ นา Bad Girl ! โยะ! > [ IP : 118.172.189.50 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2554 / 21:55


#5 : ความคิดเห็นที่ 193

อ้ากกกกกกกกกกกกกกแทมน่ารักมากเลย

พี่ซูยองก็สวย  รู้สึกว่าพี่แกจะรู้มากเลยนะนั่น

จงขอให้บอกรักสำเร็จน้าาาาาาาาาา


PS.  13
Name : HeeNim_Tammy_Only U< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HeeNim_Tammy_Only U [ IP : 223.205.10.200 ]
Email / Msn: Super_Junior_13OnLy(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2554 / 10:50

#4 : ความคิดเห็นที่ 192

พี่สาวมินโฮคือใครอ่ะ

Name : LoVeKeY00< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LoVeKeY00 [ IP : 182.53.131.170 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 12:08

#3 : ความคิดเห็นที่ 191
ใครจะเป็นพี่สาวมินโฮน้อ

รีดเดอร์ขอเดาได้ไหมคะ รีดเดอร์ว่าซูยองเปล่าอ่ะ อิอิ

เห็นหุ่นสูงๆน่าลุ้นจังเลย
Name : sweet pig< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweet pig [ IP : 125.25.34.16 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2554 / 01:22

#2 : ความคิดเห็นที่ 190
สงสัยจังใครเป็นพี่สาวของมินโฮ
Name : absolute_jingle< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ absolute_jingle [ IP : 58.11.57.106 ]
Email / Msn: undine_luna(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2554 / 23:35

#1 : ความคิดเห็นที่ 187
 ไรเตอร์มาอัพไวๆนะคะ
Name : หมาหางงอ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมาหางงอ [ IP : 223.205.218.199 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2554 / 22:24

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android