สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

fic naruto > Sasuke & Naruto 's series (Yaoi)

ตอนที่ 20 : คำตอบ ( End)


     อัพเดท 27 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : ไอคาลิป ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอคาลิป Email : jasmin_devilgirl(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/african-lily
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 252 Overall : 22,561
754 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 259 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
fic naruto > Sasuke & Naruto 's series (Yaoi) ตอนที่ 20 : คำตอบ ( End) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3245 , โพส : 38 , Rating : 25 / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


  บทที่ 20  : คำตอบ...





"กลับดีๆล่ะ.."

ชิกามารุบอกกับสามพี่น้องซาบาคุที่ยังอยู่ในอารมณ์เงียบงันจากเรื่องที่พึ่งจะไปเผชิญมาไม่เหมือนเมื่อคราวที่ลากันรั้งก่อนนินจาสาวยังเอ่ยปากแซวเขาอยู่เลย...ก็นะ   เขาก็เข้าใจแหละว่าคงไม่มีอารมณ์มาทำอย่างนั้นขนาดจะกลับนี่ กาอาระยังยอมเสียมารยาทไม่ร่ำลาใครเลย

"ขอบคุณที่ดูแล...."

เสียงบอกเรียบไม่บ่งอารม์จากบุรุษผู้นำแห่งทะเลทราย  ชิกามารุพยายามที่จะไม่ส่งแววตาเป็นใจออกไปเมื่อใบหน้าอิดโรยกว่าปกติของกาอาระประกาศความรู้สึกเจ้าของอยู่ทนโท่...แต่เขาก็ยังอดที่จะแสดงความเป็นห่วงออกไปไม่ได้...

"นายก็ดูแลตัวเองดีๆล่ะ..."

"ฮื่อ....."

"ไม่ต้องห่วง..ชั้นจะดูแลกาอาระอย่างดีเลย เชื่อมือได้"

สายตาว่าสอดไม่เข้าท่าส่งไปยังนินจาสาวที่สอดปากเข้ามาไม่ดูจังหวะเอาเสียเลย ที่พูดนั่นหมายถึงให้กาอาระพยายามไม่คิดมากต่างหาก   ยัยนี่นี่ไม่เข้าใจอะไรเอาซะเลย  ผู้หญิงก็งี้แหละน้า...

"ถ้างั้นก็ลาก่อน..."

"ลาก่อน..."

อำลากันพอเป็นพิธีเสร็จสามนินจาก็เตรียมจะอกเดินทางกลับหมู่บ้านที่ทิ้งมานานหากเสียงหนึ่งไม่ดังขึ้นหยุดยั้งไว้ก่อน

"กาอาระ !! กาอาระ !!"

เสียงโวยวายดังนำมาก่อนตัวตรึงให้เจ้าของชื่อผู้ถูกเรียกยืนนิ่งปิดตาลง....คล้ายไม่อยากจะได้ยินเสียงนี้เลย...ก่อนจะเปิดขึ้นอีกครั้งเมื่อเขาหันไปเผชิญหน้ากับผู้มาใหม่ซึ่งคงจะรีบร้อนมากเป็นพิเศษเพราะตอนที่วิ่งเข้ามาหยุดเหนื่อยหอบต่อหน้าทุกคน..ชิกามารุรู้ตัวเป็นคนแรกเขาหมุนตัวเดินกลับเข้าหมู่บ้านโดยไม่พูดอะไรเลย ตามมาด้วยเทมาริที่สะกิดน้องชายคนรองให้เดินเลี่ยงไปจากตรงนั้นแบบเนียนๆเพื่อไม่ให้รบกวนทั้งสองอีกแต่ก็ยังอุตส่าห์ร้องบอกน้องชายก่อนไป...

"กาอาระ พวกพี่ล่วงหน้าไปก่อนนะ...เสร็จธุระแล้วก็รีบตามไป"

"ฮื่อ"

สิ้นคำตอบสองนินจาก็เดินจากไปทิ้งไว้แต่สองนินจาที่ยังคงยืนจ้องตากันนิ่งๆสุดท้ายก็เป็นนารุโตะที่เอ่ยคำพูดออกมาก่อนเบาๆ

"ทำไมรีบร้อนกลับนักล่ะ...."

กาอาระกระพริบตา..เลื่อนสายตาลงต่ำทิ้งช่วงความเงียบไปนานกว่าจะเอ่ยปากตอบ..

"นายก็รู้....ว่าทำไม"

ดวงตาเศร้าที่ไม่ได้ปกปิดความปวดร้าวไว้แม้แต่น้อยทำให้นารุโตะสะท้านไปทั้งหัวใจจนต้องเสหลบตาหนีเพราะไม่อาจทนมองต่อไปได้...

ใช่..

เขารู้...


รู้แต่ก็ยังทำร้าย..ได้ลงคอ...


กาอาระมีบาดแผลในหัวใจมากแค่ไหนก็เขานั่นแหละที่รู้ซึ้งและเข้าใจ..แต่ก็ยังลงมือกรีดเพิ่มรอยแผลลงไปอย่างเลือดเย็น...แต่จะให้ทำเช่นไรได้ในเมื่อหัวใจร่ำร้องเช่นนี้  ไม่อาจเป็นอื่นไม่อาจผันแปร  และเขาก็ไม่ต้องการที่จะทำร้ายกาอาระด้วยการให้ความหวังที่ไม่มีทางเป็นจริง...จะอย่างไรกาอาระก็เป็นได้แค่เพียงพลังสถิตร่างผู้เข้าใจกันและกันมากยิ่งกว่าผู้ใด...แต่ก็ไม่อาจเกินไปมากกว่านั้น...

"ขอโทษนะ...."

"...ไม่ต้องขอโทษ....นายไม่ได้ทำอะไรผิด..ถ้าจะผิด..ก็ผิดที่ฉันทำให้นายรักไม่ได้..."

และผิด...ที่หมอนั่นพบนารุโตะก่อน...ผูกสายสัมพันธ์ก่อน  ด้วยเยื่อใยที่ไม่มีวันจะตัดขาดได้...ผิดที่เขามาทีหลัง..จึงต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้..ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้เลย...น่าน้อยใจคนบนฟ้า..ทำไมถึงได้ลิขิตให้พบเจอแต่ความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า..จะมีวันไหมที่เขาจะได้พบกับผู้ที่จะฝากวางหัวใจไว้ให้โดยไม่ต้องหวาดระแวง...ยาวนานอีกเท่าใดกว่าจะได้พบ..หรือว่า...วันนั้นอาจจะมาไม่ถึงเลยก็เป็นได้...

"..นายไม่ได้โกรธฉันใช่ไหม...."

คราวนี้คนตอบเงียบไปนานกว่าเก่าเมื่อทอดดวงตาที่อ่อนโยนสำหรับคนตรงหน้าไม่เคยเปลี่ยนมาให้...มันเป็นสิทธิ์ของนารุโตะเท่านั้นที่เจ้าตัวไม่ต้องการ...

"ไม่โกรธ..ไม่มีวันที่จะ..โกรธ"

"เราจะ...เป็นเพื่อนกันต่อไปใช่ไหม.."

เสียงถามยังแฝงระแวงหวั่น...อาจจะไม่โกรธหากแต่กลัวเหลือเกินว่ากาอาระอาจจะหมางเมินไปด้วยสาเหตุนี้.. แทนคำตอบมืออุ่นๆก็เลื่อนขึ้นมากุมมือนุ่มนิ่มบีบเบาๆให้ความมั่นใจ...

"ตราบเท่าที่ชั้นยังมีลมหายใจ..มันจะเป็นอย่างนั้น"...

นารุโตะยืนนิ่งปิดตาลง....เมื่อศรีษะทุยสวยโน้มลงมาใกล้ประทับจูบแผ่วเบาราวสายลมที่ทาบแตะลงมาบนริมฝีปากปล่อยให้ลมหายใจผะผ่าวประสานกันมันเจ็บมากกว่าจะหวามไหว...ปวดจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้....เมื่อก่อนจุมพิตได้ยินเสียงสั่นพร่าที่บอกความอ่อนแออกมาให้เห็น...ลาก่อน....
กาอาระสัมผัสริมฝีปากอ่อนนิ่มนั้นเนิ่นนาน...ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย...ซึมซับทุกสัมผัส  สูดทุกกลิ่นหอมกำจายราวกับจะประทับมันไว้ในหัวใจให้ตราตรึงไปนานแสนนานให้มันหล่อเลี้ยงต้นไม้กลางหัวใจให้ยังยืนต้นต่อไปรอจนวันที่ฝนใดจะโชลมราดรดลงมาให้ความชุ่มชื้นอีกครั้งแก่ต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาต้นนี้....เมื่อจุมพิตที่แสนเศร้าได้ผ่านพ้นไปกาอาระก็ค่อยๆถอยห่างสบมองผู้เป็นที่รักอย่างอาวรณ์ก่อนจะตัดใจหมุนกายเดินดุ่มออกไปจากตรงนั้นโดยไม่เหลียวมองกลับมาอีกเลย...นารุโตะมองภาพแผ่นหลังตั้งตรงจนลับตา..อะไรบางอย่างจุกแน่นอยู่ในอกของเขา....แล้วเปลี่ยนเป็นน้ำตาที่รินรดลงมา...เด็กหนุ่มยกแขนขึ้นปิดหน้าร้องไห้ออกมาในที่สุด...เขาเกลียดการจากลา...โดยเฉพาะการลาจากที่แสนเศร้าเช่นนี้...เด็กหนุ่มได้แต่ฝากเสียงกระซิบไปกับสายลมที่พัดผ่านไป..

ขอโทษ....ชั้นขอโทษด้วยหัวใจจริงๆ....




"ครบมั้ย ?"

ซาสึเกะถามยัยเด็กนรกที่นับเงินในซองเป็นรอบที่สามอย่างอดหมั่นไส้ไม่ได้ ทำยังกับกลัวมันจะหายไปแม้แต่เยนเดียวงั้นแหละ....เจ้าตัวปั้นยิ้มหวานตอบมา


"ครบค่ะ เซ็นเซย์ขา  ฮ้า...กลิ่นเงินนี่มันห้อมหอมชะมัดเลยถึงจะได้ช้าไปหน่อยก็เถอะ..."

นั่น..ยังไม่วายจะเหน็บอีกนะ..เด็กเปรตเอ้ย...

"ก็พวกเธอเองนะที่ปลีกตัวมาไม่ได้ แต่ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอจะได้มีเงินไปเที่ยวงานเทศกาลกัน"

เด็กหนุ่มผมดำแก้ตัวเสียงขุ่นก็ใครใช้ให้เจ้าเด็กพวกนี้ทำแผนแตกเลยโดนคิบะเล่นงานหนักเองล่ะ  จนต้องเลื่อนวันจ่ายค่าภารกิจสำหรับแผนการพิเศษมาจนถึงวันงานเทศกาลนี่เลย

"ค้าๆ...มิยุก็ไม่ได้ว่าอะไรเซ็นเซย์ซักหน่อยนี่คะ..."

แต่เขาไม่รู้สึกแบบนั้นซักนิดเลยนะ...

"นี่มิยุ  เดี๋ยวเรารีบไปกันดีกว่าอาจารย์คิบะให้พักแป๊บเดียวหายมานานจะถูกสงสัย  เกิดรู้เข้าห้ามเราไปเที่ยวล่ะแย่เลย"

โยยะที่นับเงินจบก็รีบเก็บเข้ากระเป๋าสกิดคุโนะอิจิหญิงประจำทีมเห็นว่าควรแก่เวลาจะกลับไปฝึกวิชาต่อได้แล้ว

"งั้นพวกเราไปก่อนนะค้า ~~เซ็นเซย์"

"ไปนะครับ"

สองเกะนินตัวน้อยโค้งลาก่อนวิ่งตื๋ออกไปคนเป็นอาจารย์ชั่วคราวกอดอกสาปส่งตามหลัง..เด็กอะไรแสบนักไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเคยเสียน้ำตาเพราะเจ้าเด็กพวกนี้ เด็กหนุ่มขัยบตัวจะเดินกลับก็ชะงักกับหนุ่มน้อยขี้ใจอ่อนที่ยังอึกๆอักๆคล้ายรอจะพูดอะไรออกมา...

"..ทำไมยังไม่ไปอีก..โซระ"

"คือ...ผมอยากจะขอบคุณเซ็นเซย์น่ะครับ..."

เสียงตะกุกตะกักไม่มีความมั่นใจพูดอย่างกระท่อนกระแท่นจนคนฟังนึกขำท่าทางตื่นกลัวตลอดเวลา..จะว่าไปก็คล้ายๆนารุโตะนิดๆแฮะนี่ละมั้งสาเหตุที่ทำให้เขาไม่ได้รู้สึกรำคาญเด็กคนนี้เหมือนเจ้าสองแสบเมื่อกี้  จะว่าไงดี..ออกจะเอ็นดูด้วยซ้ำไป
แต่ยังไม่ทันตอบอะไรเด็กน้อยโซระก็วิ่งแน่บตามเพื่อนไปด้วยอีกคน  แววตาใสแจ๋วเมื่อกี้มองมาอย่างชื่นชม...เขาลืมไปนานแสนนานแล้วกับการถูกมองเช่นนั้นเมื่อครั้งใครๆก็มองเป็นอัจฉริยะอนาคตไกล.....มันเป็นความรู้สึกดีๆแบบนี้นี่เอง..จะสามารถกู้มันคืนมาได้ไหมนะ....บางทีคุณค่าของการสลัดความคั่งแค้นทิ้งไปมันอาจจะอยู่ตรงนี้...การมีใครๆมาชื่นชมย่อมดีกว่าถูกชิงชังรังเกียจอยู่แล้ว...บางที..การอยู่เคียงข้างนารุโตะมันอาจจำเป็น...


................................

ร้านดอกไม้ยามานากะยามเย็นร้างผู้คนเพราะวันนี้เป็นวันเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ของแคว้นที่ทุกคนเฝ้ารอคอยมานานรวมทั้งเจ้าของร้านสาวเองก็กำลังรีบเตรียมตัวปิดร้านเพื่อไปร่วมงานเช่นกัน....

"จะปิดแล้วรึ..."


อิโนะที่กำลังกระวีกระวาดเก็บของชะงักมือลงหันมาทางต้นเสียงทางด้านหลังก่อนตาโตๆของเธอจะเบิกกว้างอย่างคาดไม่ถึง..

"ซาสึเกะคุง..."

เจ้าของชื่อเดินตรงเข้ามาในตัวร้านเมียงมองดอกไม้ซึ่งจัดไว้อย่างสวยงามในโถแก้วมีสายตาประหลาดใจไล่มองตามเมื่อเขานั่งลงเลือกดูดอกไม้อย่างจริงจัง..เมื่อวานก็ว่าน่าประหลาดใจแล้วกับการ์ดขอบคุณลงชื่อซาสึเกะคุงพร้อมกับเงินในซองแถมพอมาวันนี้ตัวจริงเป็นๆก็มาปรากฏตัวที่ร้านอีกมันสุดจะหมัศจรรย์เลยทีเดียว  ภาพพจน์ของเด็กหนุ่มรูปหล่อดูยังไงก็ไม่ได้เข้ากับร้านดอกไม้เลย...และเธอก็เชื่อเหลือเกินว่าอย่างซาสึเกะคุงคงไม่เคยซื้อดอกไม้ให้ใครแน่..แต่ตอนนี้เด็กหนุ่มคนนั้นกำลังตั้งอกตั้งใจเลือกดอกไม้อยู่ในร้านของเธอ...เป็นไงล่ะ..พอจะเรียกได้ว่ามหัศจรรย์หรือยัง..

เด็กสาวขยับตัวเดินเข้าไปใกล้ๆหลังจากนิ่งตะลึงอยู่นาน เริ่มชวนคนไม่พูดมากคุยเพราะโอกาสดีๆจะได้ใกล้ชิดเด็กหนุ่มเย็นชาแบบนี้ยากยิ่งกว่ายาก

"คือ.....เงินกับการ์ดเมื่อวานมันคืออะไรเหรอจ๊ะ"

เมื่อเริ่มพูดอิโนะก็ถามตรงๆไม่อ้อมค้อมเพราะเธอไม่เข้าใจจริงๆมันเรื่องอะไรกันสายเลือดสุดท้ายแห่งอุจิวะต้องมาขอบคุณเธอเหมือนเป็นหนี้บุญคุณอะไรกันนักหนา นี่ยังไม่รวมถึงเงินจำนวนไม่น้อยพอจะซื้อดอกไม้ได้สักสิบช่อนั่นด้วยนะ...


"เธอสมควรจะได้เงินนั่น...."

เสียงตอบสบายอารมณ์มือก็ยังเลือกหยิบดอกไม้ไปเรื่อยๆ

"เอ๋...?"

อะไรอ่ะ...ไม่เห็นเข้าใจเลยง่า...เด็กสาวยกมือขึ้นเกาหัวให้กับคำตอบชวนงงเข้าไปใหญ่...แต่เล็กหนุ่มสายเลือดต้องสาปก็ไม่คิดอธิบายต่อขยับเปลี่ยนมุมเพื่อหาดอกไม้ที่ตนต้องการต่อไป หลังจากเลือกอยู่นานจนพอใจเขาก็หอบทั้งหมดมาหาเจ้าของร้านแจ้งความต้องการ...

"จัดทั้งหมดนี่เข้าช่อให้ที.."

อิโนะรับดอกไม้มาทั้งๆยังงงไม่หายและเมื่อก้มลงมองดอกไม้ในอ้อมแขนก็ยิ่งไม่เข้าใจไปกันใหญ่..สีมันไปกันคนละทิศเลย  ขาว  เหลือง...ดำ..โดยเฉพาะอันสุดท้ายนี่...กุหลาบดำ...มีแต่งานศพเท่านั้นแหละจะมาสั่งดอกไม้สีนี้ไปสำหรับจัดหน้าศพ..แล้ว...ซาสึเกะคุงจะเอาไปทำไม...แถมยังให้เข้าช่ออีกด้วย..หรือบางทีอาจจะไม่รู้..อิโนะตัดสินใจจะถามย้ำให้แน่ใจ

"เอ่อ...จะเอาดอกไม้นี่ใช่ไหมจ๊ะ...."


"ใช่...ทั้งหมดนั่นแหละ.....อ้อ..ขอริบบิ้นสีฟ้านะ"

ได้คำยืนยันมาชัดเจนขนาดนี้เด็กสาววิชาจิตป่วยกายก็ได้แต่หมุนตัวเดินกลับเข้าไปจัดการทุกอย่างให้ตามที่เด็กหนุ่มต้องการโดยไม่ถามอะไรอีกเลย...ก็แน่ล่ะ..แค่ที่ถามไปเมื่อกี้ก็ชักสีหน้าใส่จนน่ากลัวแล้ว..ใครจะไปกล้าถามต่ออีกล่ะ

"เสร็จแล้วจ๊ะ...เธอจะไปงานเทศกาลด้วยเหรอ ?"

แค่ไม่กี่นาทีดอกไม้สีแปลกๆก็ถูกเข้าช่อมาอย่างสวยงามสมเป็นมืออาชีพด้านดอกไม้  ซาสึเกะรับดอกไม้มาไว้ในอ้อมแขนตอบคำถามเด็กสาวที่ถามแล้วมองสำรวจชุดยูคาตะสีน้ำเงินเข้มไม่ใช่สีดำเช่นเคยด้วยคำสั้นๆ

"ฮือ....แล้วนี่เท่าไหร่ล่ะดอกไม้"


"อู๊ยย !!  ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ  ที่ให้มาเมื่อวานยังซื้อได้อีกตั้งสิบช่อแน่ะ..ถ้าอยากได้อีกเมื่อไหร่มาได้เลยนะจ๊ะ"

สาวน้อยคนสวยว่าพลางโบกมือไปมา  หัวเราะเสียงใสทั้งยังส่งสายตาวิบวับให้คิดว่าจะถูกสายตาเย็นชาตวัดใส่เสียอีก  กลับกลายเป็นรอยยิ้มอบอุ่นต่างหากที่ตอบกลับมาจนอิโนะตกใจ..ซะ...ซาสึเกะคุงยิ้มให้ !!!

"ขอบใจ....ไปก่อนนะ"

"อะ...เอ้อ...คะ..ค่า"

เด็กสาวยกมือโบกลาค้าง..เหลือเชื่ออ่ะ  !!  ซาสึเกะคุงมารยาทดีขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน  แต่ก่อนไม่ทำหน้าเย็นชามองเธออย่างหยิ่งๆ ขรึมๆ ก็ต้องทำท่ารำคาญ แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกลับมาเที่ยวนี้เปลี่ยนไปยังกับคนละคน...หรือพวกแสงอุษา..พวกนั้นเป่าคาถาอะไรใส่เอารึเปล่าถึงได้เปลี่ยนมากมายขนาดนี้จนเธอเองยังไม่อยากจะเชื่อสายตาเลย......

แต่แบบนี้มันก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ....

เด็กสาวคิดขณะมองตามร่างสูงไปแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข.....เริ่มเก็บร้านต่อไป..




นารุโตะรู้สึกตัวตื่นขึ้นเพราะอะไรเย็นๆที่สัมผัสข้างแก้มและไม่ต้องเดาให้ยากเด็กหนุ่มก็รู้แน่...เจ้าของปลายนิ้วเย็นเฉียบแบบนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากซาสึเกะ..เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมองใบหน้าคมโน้มเข้ามาจนเห็นทุกสิ่งอย่างบนนั้นชัดเจน....แล้วเอื้อมเรียวแขนไปโอบรอบรอแข็งแรงโน้มลงมาใกล้จนกระทั่งคนถูกกอดเองก็ตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน เขาท้าวแขนข้างหนึ่งกับเตียงไม่ให้ตัวเองล้มลงไปกองบนเตียงด้วยอีกคนหนึ่ง

"นารุโตะ...?"

ซาสึเกะส่งเสียงเตือนไปยังเจ้าตัวยุ่งซึ่งกอดหมับแน่นไม่ยอมปล่อยขยับลงนั่งข้างๆเลื่อนร่างซึ่งซุกอยู่กับอกขึ้นมาจากเตียงโดยเจ้าตัวก็ยังกอดเขาไว้อย่างนั้น...ยอมรับว่าประหลาดใจอยู่ไม่น้อยกับการเปลี่ยนแปลงเล็กๆที่เกิดขึ้นหลังจากผ่านเหตุการณ์ผาสิ้นสุดมาได้ล่วงสามเดือน...นารุโตะอ้อนเขามากขึ้นบางครั้งก็แสดงออกถึงความรักด้วยการกระทำเกินคาดจนน่าตกใจอย่างตอนนี้....ดูเหมือนจะไม่ชอบให้กอดก่อน..แต่จะอ้อนเองถ้าอยากอ้อน..สรุปได้ว่าอย่างนี้...

"เป็นอะไรไป.....หืม ?"

"เปล่า..."

เด็กหนุ่มตอบเขินๆซุกหน้าดมกลิ่นน้ำหมอจางๆบนเสื้อคนตัวใหญ่  มันยากหากจะพูดตรงๆว่าดีใจที่ตื่นมาแล้วเห็นหน้าซาสึเกะทันทีเลยอยากจะกอดขึ้นมาเฉยๆ.....
แต่สำหรับซาสึเกะแค่เห็นท่าทางเขาก็เดาความคิดเจ้าจิ้งจอกตัวร้ายได้แล้ว...อ้อ...อารมณ์อยากกอด..เลยอดจะกระเซ้าถามไม่ได้..


"จริงง่ะ..."

"จริงเซ่ะ !!!"

"เอาๆ...เชื่อก็ได้...แล้วนี่รอฉันอยู่เหรอ..."

เขาถามขยับร่างข้างๆให้ยืนกับพื้นสวมกอดเอวเพรียวเอาไว้หลวมๆเงยหน้าขึ้นช้อนสายตามองใบหน้ายุ่งๆของคนเพิ่งตื่นนอน


"ก็ใช่เด่ะ  รอนานแล้วนายก็ไม่มาซักทีเลยเผลอหลับไป  ภารกิจวันนี้หนักจะแย่  ยัยป้านะยัยป้าเห็นเราหายป่วยหน่อยจิกหัวใช้งานใหญ่ ไม่เกรงใจกันมั่งเล้ย..แล้วนายหายไปไหนมาช้าจริงเลย"

คนตัวเล็กบ่นกระปอดกระแปดตบท้ายด้วยการบู้ปากนัยว่าทำให้ท่านผู้นำหมู่บ้านซึ่งป่านนี้คงจะไปนั่งเป็นประธานเปิดงานเรียบร้อยแล้วสุดท้ายก็วกมาบ่นคนตัวโตที่สวมกอดตนไว้ไม่ห่าง  เขายิ้มคล้ายจะยอมรับคำบ่นเหล่านั้นหยิบช่อดอกไม้จากข้างเตียงมายื่นให้  นารุโตะมุ่ยหน้ารับไปพลิกซ้ายพลิกขวาก่อนถาม..

"อะไรอ่ะ..?"

"ดอกไม้.."

"รู้แล้ว !!   เห็นเฟ้ย  แล้วเอามาให้ทำไม ?"

"คำตอบ..."


นารุโตะชักสีหน้าไม่พอใจทันทีหมอนี่มันจะตอบให้กระจ่างทีเดียวไม่ได้รึไงยึกๆยักๆเล่นท่าทำอมพะนำอยู่นั่นแหละ

"ตอบทีเดียวให้รู้เรื่องซิฟะ !!  มาถามคำตอบคำอยู่แบบนี้ถึงพรุ่งนี้ก็ไม่รู้เรื่องหรอกเว้ย !!"

เห็นสีหน้าเดือดดาลโมโหแล้วแทนที่จะตกใจซาสึเกะกลับมีสีหน้าพอใจเขาซบใบหน้าเข้ากับข้างเอวคนใจร้อนเลือดร้อนตอบยิ้มๆ...

"สำหรับดอกทิวลิปที่นายเคยให้ไง...."

แต่นั่นเขารู้หรอกน่าว่าเจ้านี่ไม่ได้รู้ความหมายอะไรเล้ย....

"ห๊า !!!!"

เด็กหนุ่มร้องเสียงดังแล้วทำหน้าบึ้งทันทีเมื่อรู้ต้นสายปลายเหตุที่มาของดอกไม้  มีอย่างที่ไหนของเขาให้ดอกทิวลิปสีแดงอย่างสวยแต่เจ้านี่ดันเอาดอกไม้ไหว้ศพมาให้ซะนี่

"ทีฉันให้ดอกทิวลิปอย่างงาม  ตานายให้ดอกไม้งานศพเนี่ยนะ  จะแช่งฉันรึไงวะ !!"

คนถูกหาว่าแช่งแสร้งย่นคิ้วก่อนถอนหายใจยาวออกมา  เหลือบตาขึ้นมองใบหน้าบูดงอเอาเรื่องซ่อนรอยยิ้มขำเอาไว้..คลายอ้อมกอดลง..

"นั่นซินะ...คงไม่มีอะไรน่าเหนื่อยใจเท่ากับเรื่องนี้แล้วล่ะ...ก็ถึงว่าดอกไม้พวกนี้มันถึงได้เหมาะกับนายที่สุดไง"

และคำพูดพวกนี้ก็ทำให้นรุโตะยิ่งฉุนเข้าไปกันใหญ่...

"ว่าไงน๊าา !!  พูดให้ดีๆนะเว้ย  ชั้นเหมาะกับไอ้ดอกไม้สีทะมึนพรรค์นี้ตรงไหนฮะ "

นารุโตะเต้นเหยงชี้หน้าเพื่อนรักผู้ซึ่งพึ่งจะเลื่อนขั้นมาควบตำแหน่งคนรักอย่างเอาเรื่อง  วันนี้ไม่ยอมอธิบายไม่จบแน่  แค่เอามาให้ยังพอทนนี่ยังมาว่าเขาเหมาะกับมันอีก..ถึงจะมีสีอื่นแซมด้วยก็ยังรับไม่ได้อยู่ดีเฟ้ย !!

"ตรงที่นายมันบื้อไง..ไอ้บื้อ..บื้อตลอดกาล.."

"เฮ้ย !!  ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย !!  อ้าวเฮ้ย !!แล้วนั่นจะไปไหน  ซาสึเกะ  กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนเด้ !!"

นารุโตะร้องตามเจ้าคนชอบอมพะนำลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องโดยไม่สนใจเขาสักนิดสุดท้ายนารุโตะก็วางดอกไม้ไว้บนหัวเตียงแล้วรีบวิ่งตามไปเค้นเอาคำตอบให้ได้

"นี่ !!  มันหมายความว่ายังไง  พูดมาให้กระจ่างเลยนะ"

เสี้ยวหน้าคมคายหันมายิ้มหวานกวนประสาทพูดใส่หน้าให้เจ็บใจเล่น

"มีสมองก็หัดคิดเองบ้างซิ  เจ้างั่ง"

"ซาสึเกะ !!"

เสียงทุ่มเถียงโต้แย้งดังไปตลอดเส้นทางสู่งานเทศกาล  แต่ดูเหมือนว่าจนแล้วจนรอดในภายหลังนารุโตะก็ไม่ได้คำตอบอะไรจากปากเด็กหนุ่มที่รักอยู่ดี.......คงจะมีแต่ผู้ให้คำตอบอย่างซาสึเกะเท่านั้นที่จะรู้และเข้าใจความหมายของคำตอบที่ว่า..

......ทิวลิปแดง....ฉันรักนาย...


  ......เดซี่ขาว...แด่นายที่แสนไร้เดียงสา..


......บัตเตอร์คัพเหลือง...ช่วยเลิกซื่อบื้อซักทีเถอะเจ้าซื่อบื้อ...



 ...........กุหลาบดำ...รักของฉันคือนายชั่วนิจนิรันด์กาล...



นะ....นารุโตะ


............................................................................................................................


 

100 %- - - - - - - - - - เจ้าค่า...

ว้าา  จบซะแล้วค่ะ

ไม่รู้จบแบบนี้จะถูกใจคนอ่านไหมน้าเนี่ย

ตอนหน้าตอนพิเศษค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรื่อยมา

ขอบคุณจริงๆค่ะ

สองคนนี้อาจจะไปผลุบๆโผล่ๆในฟิคของท่านกาอาระบ้างนะคะ

แต่ก็บอกแล้วฟิคท่านกาอาระ ก็ต้องโฟกัสไปที่ท่านกาอาระซิ เนอะ

ไว้พบกันใหม่ตอนพิเศษค่ะ

บายยยยย



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
fic naruto > Sasuke & Naruto 's series (Yaoi) ตอนที่ 20 : คำตอบ ( End) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3245 , โพส : 38 , Rating : 25 / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#38 : ความคิดเห็นที่ 754
ซัสจังหวาน ซัสจังหวาน ซัสจังหวานนนนนนนน!!! กรี๊ดดดด มาเป็นดอกไม้ แถมความหมายยัง.....อร๊ายยยย~~ เป็นตอนจบที่แฮปปี้ที่สุดในสามโลกกกก
PS.  ความรัก... กุหลาบ... ช็อกโกแลตและไฮเดรนเยีย... ทั้งหมด....คือสิ่งที่น่าเศร้า...
Name : Nana< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nana [ IP : 1.47.43.2 ]
Email / Msn: menahirun(แอท)yahoo.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 / 17:08

#37 : ความคิดเห็นที่ 698
จบเรื่องได้งดงามมากอ่ะไรต์ ซึ้งมากเลย น้ำตาซึมเลย //สงสานกาอาระอ่ะ
Name : Takgy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Takgy [ IP : 27.55.226.74 ]
Email / Msn: toung-21208(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กรกฎาคม 2556 / 12:01


#36 : ความคิดเห็นที่ 694
เค้าร้องไห้อ่ะ ไรท์เตอร์เชื่อเค้ามั้ย??
เค้ามักจะอินกับฟิคที่อ่านเสมอ
ชอบเอาตัวเองไปอยู่ในฟิค
อย่างเรื่องนี้เค้าก็คิดว่าเค้าเป็นกาอาระล่ะ ¥^¥
และเค้าก็เศร้ามากๆ(เศร้าแค่จบเรื่องล่ะนะ ^++^!!)

#ดราม่าน้ำตาเล็ดมากฉัน บ่อน้ำตาตื้นก็เท่านั้น ¥^¥
#ไม่ได้ซึ้งกับพระเอกนายเอกกับคนอื่นเค้าเลย
#มัวแต่เศร้าตามพระรอง โถพี่ชายคะพี่ยังมีเค้าอยู่นะ...ฮือออ¥^¥
Name : เดร [ IP : 49.231.114.128 ]
Email / Msn: -
วันที่: 11 มิถุนายน 2556 / 22:57

#35 : ความคิดเห็นที่ 674
กุหลาบดำ...รักของฉันคือนายชั่วนิจนิรันดร์.....

ประโยคนี้ทำเอาขนลุกเลย>____<
สนุกมากๆเลยค่ะ^^
Name : Pokky< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pokky [ IP : 171.7.96.25 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2556 / 12:00

#34 : ความคิดเห็นที่ 652
แอร๊ยยยยยยยย เขินอ่าาาาาาาาา
น่ารักจุง แต่งสนุกมากๆๆค่ะ
Name : Fantom Blood< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fantom Blood [ IP : 125.26.212.122 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2556 / 02:17

#33 : ความคิดเห็นที่ 631
อร้ายยยยยยยยยย
ชอบมากๆเลยอ่ะไรเตอร์ถึงแม้ว่าตอนที่แล้วมันจะเศร้าไปก้เถอะ
PS.  หวัดดีค่ะทุกคน ยินดีที่ได้รุจักนะคะ
Name : I_am_Hana< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I_am_Hana [ IP : 101.109.38.142 ]
Email / Msn: aong_ld1630(แอท)windowslive.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2556 / 22:20

#32 : ความคิดเห็นที่ 600
ซาสึเกะ เท่ห์มากกกกก
นายสุดยอดเลย อิอิอิ
Name : Am HARUYA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Am HARUYA [ IP : 49.48.136.130 ]
Email / Msn: e.l.f.haruya(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:14

#31 : ความคิดเห็นที่ 590
เกะน่าร้ากกกที่สุดเขินนน>///<
ปล.กาก้าอย่าเศร้านะลูกแม่TT
PS.  โฮกกก TOT เหนื่อยเหลือเกิน นน ปล.อยู่ในสภาพอิดโรย ~ = =''
Name : ผีลูกโป่ง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผีลูกโป่ง [ IP : 223.207.57.3 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2555 / 02:15

#30 : ความคิดเห็นที่ 562
เกะน่าร้ากกกกกกกก >< แต่กาอาระ...เศร้าไปม้ายยยยยยยยย TT^TT
PS.  แม้ต้องเหนื่อย....และแม้ต้องเจ็บ จะล้มลงอีก ก็ยังจะสู้ไป ยังเต็มใจ "ก็นี่แหละคือชีวิตที่ต้องการ " \m/
Name : Sasu_Nara< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sasu_Nara [ IP : 125.25.114.13 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2555 / 17:27

#29 : ความคิดเห็นที่ 548
สงสารกาก้า T^T 
แต่...ซาซุนารู บันไซ ><
Name : Menos.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Menos. [ IP : 182.53.222.124 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2555 / 21:04

#28 : ความคิดเห็นที่ 523
ปากแข็งตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเลยทีเดียว555 สงสารกาอาระอยู่ดีอ่า
PS.  ลันล้าตอนเช้า หัวเราะตอนบ่าย มีความสุขมากมาย เพราะเวลาเราใช้ด้วยกันบ่อยขึ้นรึเปล่า
Name : Silver Key< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silver Key [ IP : 110.168.242.148 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กันยายน 2555 / 14:29

#27 : ความคิดเห็นที่ 498
  แอร๊ยยยยยยยยยยยย/ใจละลายลงไปกับพื้น ซัสจัง สุดท้ายนายก็เป็นพระเอกที่พูดจาเหมือนคนปกติจนได้ หวานจนใจละลายเลยค่ะ=w=
PS.  ฉันจะเชือดแก ด้วยกรงเล็บแห่งความหลง...ฉันจะขะยี้แก ด้วยอุ้งมือแห่งความใคร่...ฉันจะกักขังแก ด้วยกรงกักขังใจ...ฉันจะขย้ำแก ด้วยความรักทั้งหมดใจของฉันเอง...[B e n J y @ 8 0 1 8 . Y]
Name : benjy08< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ benjy08 [ IP : 49.228.115.126 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 / 16:56

#26 : ความคิดเห็นที่ 476
น่ารักอ่ะ เกะนี่ก้นะ- - หวานกันไปแล้วววววววว หนุกค่ะ
Name : antzi< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ antzi [ IP : 27.55.7.41 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2555 / 13:50

#25 : ความคิดเห็นที่ 473
>//< เกะน่ารักอ่ะ~~..น่ารักเกิ๊น~!


H a p p y E n d i n g
..............................
-=w=-
o ชอบ o
Name : รักท่านเกะ [ IP : 49.49.195.185 ]
Email / Msn: mintyyy(แอท)hotmail.co.th
วันที่: 8 พฤษภาคม 2555 / 04:26

#24 : ความคิดเห็นที่ 456
ว้าวววววว~~~~~ ดอกกุหลาบสีดำ สุโค่ยเลยไรเตอร์ -/////-
Name : Poyz [ IP : 87.142.26.180 ]
Email / Msn: sier_os_uni_li_p(แอท)hotmail.com
วันที่: 7 มีนาคม 2555 / 05:12

#23 : ความคิดเห็นที่ 436
น่ารักอ้ะ!!!!!!
เขินนนนนนนไม่ไหว กรี๊ดกร๊าดดด
เกะโตะ บันซายยย
Name : Popphy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Popphy [ IP : 49.48.104.165 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2554 / 23:59

#22 : ความคิดเห็นที่ 413
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ซัสจังนายหวานเลียนมากอ่ะ
ดอกไม้เนี่ยสื่อสุด
Name : num1801< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ num1801 [ IP : 115.87.105.206 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2554 / 01:50

#21 : ความคิดเห็นที่ 367

ฮือออ สงสารกาอาระ น่าสงสารรรร


PS.  oคนรักนารุโตะo สู้ๆ รักน้องโตะอ่า เฮียเกะก้อชอบ เห็นแล้วละลาย กาอาระเห็นก้อละลาย โอ้วว
Name : ยัeตัcแสu< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัeตัcแสu [ IP : 110.168.47.20 ]
Email / Msn: noonunpretty_1(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2554 / 11:47

#20 : ความคิดเห็นที่ 363
อึก TT^TT สงสารกาก้า
PS.  ขณะนี้....กำลังเผาผลาญการบ้านอยู่ก๊ะ!
Name : ซากิระจัง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซากิระจัง [ IP : 182.53.252.233 ]
Email / Msn: bleach.momo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 12:13

#19 : ความคิดเห็นที่ 358
ก็หนุกดีค่ะ ไรเตอร์

อย่าลืมเเต่งเรื่องหนุกๆมาให้อ่านกันอีกน้าาาค้าาา

งิงุ ^w^ 
PS.  เบื้องหน้าของพวกเจ้า คือสายโลหิตที่ไร้การสินสุด....
Name : โคบายาชิ เซจุน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โคบายาชิ เซจุน [ IP : 124.121.8.55 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2554 / 20:28

#18 : ความคิดเห็นที่ 319
เป็นปลื้มกับเรื่องนี้มากๆเลยหล่ะค่ะ

อ่านไปเขินไปเหมือนคนบ้าแล้ว....
Name : yunjae-ji< My.iD > [ IP : 202.44.34.50 ]
Email / Msn: mint-ji-001(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 23:27

#17 : ความคิดเห็นที่ 317
จะว่าสงสารกาอาระก็สงสารอยู่ แต่ว่า...กรี๊ดดดดดด ชอบแบบนี้ที่สุดเลยค่ะ

แต่งได้สุดยอดมากค่ะ ถึงจะมีพิมพ์ผิดบ้าง แต่ก็ให้อภัยค่ะ อ่านไปหน้าแดงไป น้ำตาไหลพรากๆบ้าง

อยากให้แต่งอีกจัง อิอิ
Name : Eirikajang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eirikajang [ IP : 183.89.20.252 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2553 / 16:19

#16 : ความคิดเห็นที่ 303

หมั่นไส้ หมั่นไส้
ซาสึเกะเอ๋ย~ อย่าหวังเลยว่าจะรอด หึหึ //สาปแช่งๆ~

กลับมาอ่านแล้วล่ะค่ะ
เห็นแก่ไรต์เตอร์นะเนี่ย -^-!

อัพไวๆด้วยน่อ ให้บทกาก้าของเค้าเยอะๆด้วย(มันเป็นฟิคซาสึนารุนะเฟ้ย)

ขอตัวไปปลอบใจกาก้าน้อยก่อนนะเคอะ=w=


PS.  อ่อนไหวต่อความรุนแรงเพราะเห็นที่ไรใจเต้นไม่หยุด キミを見てるといつもハートDOKI☆DOKI~~♪ ชิสึจังน่าร้ากมากมาย
Name : june_otaku family< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ june_otaku family [ IP : 124.120.115.250 ]
Email / Msn: keetakan_123(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2553 / 17:40

#15 : ความคิดเห็นที่ 302
กิ๊สส โรแมนติกมากเลยยย อิจฉานารุ ><
Name : JuLi< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JuLi [ IP : 223.207.173.99 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2553 / 11:30

#14 : ความคิดเห็นที่ 299


fic never die
Name : plateau555+ [ IP : 125.27.83.109 ]
Email / Msn: eve2541eve(แอท)hotmail.com
วันที่: 7 ธันวาคม 2553 / 21:36

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android