สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย

ตอนที่ 4 : ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย 4


     อัพเดท 27 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ลาฟลอร่า, โนอาห์, แฟนตาซี, สนุกๆ
ผู้แต่ง : Arale_Sunggung ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arale_Sunggung Email : yingtan_tn(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/aditnatgnohtnair
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 119 Overall : 4,710
32 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 20 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย ตอนที่ 4 : ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย 4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 330 , โพส : 1 , Rating : 17 / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


มาอัพต่อ....น้าจ๊า

เช้าวันต่อมา.........

            วันนี้ยูริตื่นแต่เช้าเพื่อไปรับเกมส์กัปตันอวกาศ c.l.o.c.k  ที่เธอสั่งซื้อไว้ ที่ท่าเรือของโรงเรียน แต่ทว่า คริสโตเฟอร์ และเหล่าราชาทั้งห้าได้ตื่นเช้ากว่านี้แล้ว โดยกียุลกำลังเล่นวินด์เซิร์ฟอยู่ ส่วนฮอรัส คริสโตเฟอร์ อเล็กเซ และดันเต้กำลังวอลเลย์บอลอย่างสนุกสนาน

ตูม!!                                                                            

“เฮ้ อเล็กเซ ดันเต้ส่งไปทางนั้นแล้ว รับเร็ว!!”                                        

หนุ่มรัสเซียร่างบางวิ่งไปรับบอลอย่างรวดเร็ว ไม่น่าเชื่อว่า ด้วยความสูง เพียง 142 ซม. อเล็กเซกลับรับลูกได้อย่างสวยงาม และทำคะแนนให้สูสีได้ในเวลาอันรวดเร็ว

“โห ยูสุดยอดไปเลย!!” คริสโตเฟอร์ คนที่ตัวสูงที่สุดในกลุ่มทึ่งกับความสามารถของคนที่ตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม ส่วนอเล็กเซยืนยืดนิดๆด้วยความภูมิใจ

“ไม่ยักรู้นะเนี่ยว่านายเล่นวอลเลย์บอลเก่ง” ดันเต้ชมอยู่ข้างๆ

ส่วนยูริที่ยืนดูเหล่าราชาทั้งห้าเล่นวอลเลย์บอลอยู่นั้นกำลังจะเดินเลี่ยงไปอีกทางหนึ่งเพื่อไปยังเรือขนส่งขนาดใหญ่ที่เพิ่งเทียบท่าได้ไม่นาน ทว่าคริสโตเฟอร์ได้หันหน้ามาเจอเธอพอดีจึงทักทาย

“อ้าว ยูริจังนี่นา มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ^^

“อ๋อ ยูริมารอรับเกมส์กัปตันอวกาศ c.l.o.c.k ที่สั่งซื้อไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเจ้าค่ะ”

“อ้าว ถ้าอยากเล่นมาหาไอก็ได้นี่นา ไม่เห็นต้องเสียเงินเลย”

“แหม รุ่นที่ยูริสั่งนี่เป็นรุ่นที่เพิ่งปรับปรุงนะเจ้าคะ มีออพชั่นเยอะแยะเลยเจ้าค่ะ” ยูริพูด

“งั้นเดี๋ยวไอไปด้วยสิยูริจัง” คริสโตเฟอร์พูด แต่เหล่าราชาอีกสี่คนได้เดินมาสมทบด้วย

“จะไปไหนกันเหรอ” กียุลที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จถาม

“อ๋อ วันนี้จะมีเรือขนส่งเข้ามาเทียบท่าน่ะเจ้าค่ะ” ยูริตอบ

“เรืองั้นเหรอ งั้นแสดงว่าของที่ฉันลืมไว้ที่อิตาลีก็มาแล้วน่ะสิ” ดันเต้พูด

“งั้นเดี๋ยวขอพวกเราไปด้วยนะขอรับ” ฮอรัสเสริม

“เจ้าค่ะ^^

ทั้งหมดเดินไปยังเรือขนส่งขนาดใหญ่ที่เพิ่งเทียบท่า แต่ปรากฏว่ายูริ ได้เจอกับ โรซารี่ ทิวา เหมยฮัว และนาซิสซ่าที่มายืนรอของก่อนแล้ว

“เอ๋ ยูริอยู่นี่เองเหรอ พวกเราก็หลงไปหาซะตั้งนาน” ทิวาพูด

“แล้วถ้ายูริเป็นอะไรใครจะรับผิดชอบกันล่ะเนี่ย” โรซารี่เสริมขึ้นมา

“นั่นสิน่อ” เหมยฮัวพูด

“วันหลังจะไปไหนบอกกันก่อนสิยะหล่อน โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้ แจ๊ดๆๆๆๆ แว้ดดๆๆๆ”

นาซิสซ่าก็อบรมไปตามระเบียบ ส่วนยูริหน้าเสีย คริสโตเฟอร์เห็นดังนั้นจึงรีบออกตัวว่า

“ยูริจังอยู่กับไอเองแหละ ไม่เป็นไรหรอก ไอก็ดูแลยูริจังได้”

แต่ทว่า ระหว่างที่รับของอยู่นั้นมีสิ่งๆหนึ่งกำลังหล่นลงมาจากด้านบนเรือ ลงมาสู่ด้านล่างซึ่งตรงกับยูริพอดี มีเสียงใครหลายคนหวีดร้อง เหมยฮัวขยับจะเข้าไปช่วยแต่ไม่ทันคริสโตเฟอร์ เขาคว้ายูริออกมาได้ซะก่อน ทำให้สิ่งๆนั้นพ้นหัวยูริมาได้หวุดหวิด แต่ก็ลงบนขายูริเต็มๆ เจ้าสิ่งๆนั้นก็คือ...

“ว้าย!!

“นั่น!! ทุเรียนของฉันนี่นา ทำไมมันหล่นลงมาได้ล่ะเนี่ย” ทิวาตกใจเมื่อพบว่าของฝากของตนเองทำให้เพื่อนได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้ยูริอยู่ในอ้อมกอดของคริสโตเฟอร์ที่ดึงเธอออกมาเมื่อกี้ ทิวาเข้าไปอุ้มทุเรียนออกมา คริสโตเฟอร์ตกใจเมื่อเห็นเลือดไหลออกมาจากหน้าแข้งของยูริซึ่งเป็นแผลที่โดนทุเรียนหล่นใส่เมื่อกี้นั่นเอง

“ยูริจัง ยูริจัง เป็นอะไรรึเปล่า!!

เงียบ.....ไม่มีเสียงตอบรับจากยูริ ซึ่งทุกคนคาดว่ายูริตกใจจนเป็นลม คริสจึงอาสาพายูริไปที่ห้องพยาบาล..

“เดี๋ยวไอพายูริจังไปเอง พวกยูไม่ต้องห่วงนะ”คริสพูดแล้วอุ้มยูริขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งออกไป

“ยูริจะเป็นยังไงบ้างน้า.....” ทิวาพูดอย่างรู้สึกผิดและเป็นห่วงยูริ

“เพราะเธอคนเดียวยายลิงกัง ที่เอาทุเรียนมา” นาซิสซ่าเดือด

“นี่ ชั้นไม่ผิดนะเพราะชั้นไม่ได้โยนใส่ยูริสักหน่อย อย่ามากล่าวหามั่วๆนะยายกิ้งก่า” ทิวาตอบโต้

“อั๊วผิดเองแหละน่อ ที่ไปช่วยยูริไม่ทัน” เหมยฮัวเสนอตัวรับผิด

“เอาล่ะๆ ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ มันเป็นอุบัติเหตุ พวกเรารีบเอาของไปเก็บแล้วไปหายูริดีกว่านะ” โรซารี่พูด แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันเอาของไปเก็บ

@ ห้องพยาบาล

คริสโตเฟอร์นั่งเฝ้ายูริด้วยความเป็นห่วง จนเมื่อคุณครูห้องพยาบาลทำแผลเสร็จ คริสจึงถามคุณครู

“ยูริจังเป็นไงบ้างครับ”

“ตอนนี้ยังหลับอยู่เลยจ้ะ ส่วนแผลก็ต้องดูแลดีๆไม่ให้โดนน้ำก่อนนะจ๊ะ ถ้ายูริตื่นแล้วฝากบอกยูริด้วยนะจ๊ะ”

“ครับ”

คริสนั่งเฝ้ายูริสักพักก็หันมามองที่ยูริ ตอนนี้ยูริกำลังหลับอยู่ คริสค่อยๆจับมือยูริและพูดว่า

“ไอขอโทษนะยูริจัง ที่ไอดูแลยูริจังไม่ดี”

คริสค่อยๆคลายมือออก และเดินหันหลังกลับไป.....

ที่ศาลา ตอนนี้เป็นที่ประชุมของพวกทิวาว่าจะจัดงานอย่างไรดี

“เอาอย่างงี้ไหม เป็นการประลองยุทธิ์ไปเลยฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวอั๊วเป็นกรรการตัดสินให้” เหมยฮัวเสนอ ซึ่งทุกคนเองก็คัดค้านสิ้นเชิง ทำให้เหมยฮัวจ๋อยสนิท

“เป็นแบบแข่งขันวิชาการดีกว่ามั้ย” โดยกียุล

“เครียดไป เป็นการทำอาหารแล้วแข่งกันกินดีกว่า อิอิ” ทิวาเสนอ

“ข้อนี้ชั้นค่อนข้างเห็นด้วยนะยะ” นาซิสซ่าเสริม

“เอาอย่างนี้ดีไหม ถ้าอย่างนั้นก็จัดเป็นแบบซุ้ม 5 ซุ้มสิ ถ้าคนละซุ้มมันเยอะเกินไป แบบจับคู่กันทำ ดีไหม” โรซารี่เสนอความคิดเห็น

“โอ้ ดีเลยๆโรซารี่” ทิวาสนับสนุน

ทุกคนต่างเห็นด้วยกับความคิดของโรซารี่

“นี่ลื้อเอาความคิดนี้มาจากไหนน่อ” เหมยฮัวถาม

“ฉันปรึกษากับอเล็กเซทั้งคืนเลยนะเนี่ย” โรซารี่พูด แต่ว่าเพื่อนๆทุกคนต่างสะดุดหูกับคำว่า “ทั้งคืน” ของโรซารี่มาก

“อย่าคิดกันอย่างนั้นสิคร้าบ ><” อเล็กเซพูดสกัดความคิดบางคนที่กำลังคิดลึกอยู่

“นี่ ฉันหมายความว่าฉันนั่งปรึกษากับอเล็กเซผ่านเฟซบุ๊กทั้งคืน ไม่ได้หมายความว่าอยู่กับอเล็กเซทั้งคืนสักหน่อย” โรซารี่แย้ง

“อ๋อออออ” ทุกคนร้องอ๋อพร้อมกัน แต่มิวายนั่งยิ้มกัน แต่ทว่าคริสโตเฟอร์เดินเข้ามานั่งโดยที่ทุกคนไม่รู้ตัว ปล่อยให้ทุกคนนั่งเฮฮากันไป มารู้ตัวอีกทีก็เมื่อ....

“พวกเราไปหาอะไรอร่อยๆทานกันดีกว่านะขอรับ นี่ก็เที่ยงแล้ว”ฮอรัสชวน

“นั่นสินะ อ้าวคริส มานั่งทำอะไรตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรล่ะเนี่ย” กียุลที่ลุกขึ้นหันไปมองคริสที่นั่งเหม่อ

อยู่ข้างๆเขา

“อืม ก็ตอนที่พวกยูเห็นกันนั่นแหละ” คริสตอบเรียบๆ ทุกคนรู้ว่าคริสคงจะซึมไม่น้อยที่ยูริได้รับบาดเจ็บ นาซิสซ่าจึงเสนอความคิด

“พวกเราไปทานข้าวเสร็จแล้วไปเยี่ยมยูริกันดีไหม”

“ดีเหมือนกัน” ทุกคนเห็นด้วย

“ไปด้วยกันสิคริส” ดันเต้ชวน

“อืม” คริสตอบอย่างซึมๆแล้วเดินนำไป

@ ร้านอาหารในโรงเรียน

ทุกคนนั่งทานอาหารอย่างเงียบๆโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรเลย คริสเองก็ไม่ทานอะไร เอาแต่นั่งซึม จนโรซารี่ทนไม่ไหว จึงต้องพูดออกมา

“นี่ คริส นายจะซึมทำไม”

คริสหันมามองโรซารี่ ไม่ตอบอะไร โรซารี่จึงพูดต่อ

“ฉันรู้นะว่าที่นายซึมเพราะนายคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ทำให้ยูริบาดเจ็บ  ใช่ไหม ตอนแรกๆพวกฉันเองก็คิดว่าตัวเองต่างทำให้ยูริบาดเจ็บเหมือนกัน แต่ทั้งหมดนี้ที่เกิดขึ้นมันเป็นอุบัติเหตุไม่ใช่เหรอ”

คริสเริ่มสนใจสิ่งที่โรซารี่พูด เขาจึงพูดขึ้นมาบ้าง

“ใช่ ไอคิดแบบนั้นแหละ”

“ไม่มีใครอยากให้ยูริเจ็บตัวนี่ เพราะฉะนั้นเลิกโทษตัวเองแล้วก็ทำหน้าที่ดูแลยูริด้วย^^

โรซารี่พูดเสริม ได้ผล มันทำให้คริสกลับมาร่าเริงอีกครั้ง และก็ไปเยี่ยมยูริทันที ทุกคนก็เช่นกัน แต่ก่อนที่คริสจะไปได้หันกลับมาหาโรซารี่

“ขอบใจยูมากนะที่ช่วยเตือนสติไอ” จากนั้นก็วิ่งออกไป

You’re welcome.” โรซารี่พูด

@ห้องพยาบาล

ทุกคนค่อยๆเปิดประตูเข้าไป เห็นคริสนั่งยิ้มข้างๆยูริ ส่วนยูรินั้นตื่นแล้ว

“ลื้อเป็นไงบ้างน่อ อายูริ” เหมยฮัวถาม

“ดีขึ้นแล้วล่ะเจ้าค่ะ เป็นแผลนิดหน่อย แหะๆ”

“ชั้นเป็นห่วงเธอแทบแย่” นาซิสซ่าพูด

“เอ่อ...ยูริขอโทษนะเจ้าคะที่ทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย” ยูริพูด

“ไม่เป็นไรหรอก แค่เธอไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วล่ะ” โรซารี่ตอบ

“นี่แล้วยายลิงกังไปไหนซะล่ะ”กียุลถาม

“นั่นสิเจ้าคะ ไม่เห็นทิวาเลยเจ้าค่ะ” ยูริเองก็เพิ่งสังเกตว่าขาดไปคนหนึ่ง

“เห็นบอกว่าไปเอาของฝากยูริจากป้าภารโรงน่อ” เหมยฮัวตอบ ทุกคนสงสัยว่าทิวาเอาอะไรมาฝากยูริ แต่พูดยังไม่ทันขาดคำ กลิ่นฉุน(หรือหอม)ของทุเรียนลอยมาแต่ไกล ทิวานั่นเอง ทิวาเปิดประตูห้องพยาบาลเข้ามา โชคดีที่มียูริคนเดียวเป็นคนป่วยในวันนี้ ทุกคนเอามือปิดจมูก

“อี๋!! นี่มันกลิ่นอะไรของเธอยะ”

“ผลไม้อะไรไม่เคยเห็นมาก่อนเลยขอรับ” ฮอรัสพูด

“ทุเรียนน่ะครับ” อเล็กเซตอบ อเล็กเซเป็นหนึ่งในสามคนที่ไม่เอามือปิดจมูก คือ ทิวา ยูริ และ

อเล็กเซนั่นเอง เพราะอเล็กเซเคยไปเที่ยวเมืองไทยและกินทุเรียนมาแล้ว

“นี่ไง ราชาแห่งผลไม้เชียวนะ เอามาจากเมืองไทย สดใหม่เพิ่งสุกเชียวแหละ ฮ้อมมม หอม”

ทิวาพูดพลางสูดปากน้ำลายสอ

“คุณทิวาเอามาฝากยูริเหรอเจ้าคะ แหม ขอบคุณนะเจ้าคะ” ยูริพูดพลางเอามือบิเนื้อทุเรียนใส่ปาก

“นี่ๆทุกคนก็มากินทุเรียนด้วยกันสิ” ทิวาชวน แต่แทบไม่มีใครขยับตัวเลย

“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ ^^” อเล็กเซพูดแล้วขยับเข้ามาใกล้ๆเตียงยูริเพื่อกินทุเรียน

แต่ทันใดนั้น เสียงเปิดประตูห้องทำงานในห้องพยาบาลก็ดังขึ้น คุณครูนั่นเอง ทุกคนหน้าซีด คิดว่าคุณครูคงจะต้องดุแน่ๆที่นำผลไม้กลิ่นค่อนข้างพิลึกมาในห้องแอร์

“อึ๋ย คุณครูมาแล้ว ดูสิ” ดันเต้พูดก่อนจะเอามือปิดจมูกอีกที

คุณครูเดินตรงดิ่งมาทางทิวา ก่อนจะยิ้มให้ จนอดแปลกใจไม่ได้ไปตามๆกัน

“ว้าว ทุเรียนเหรอจ๊ะเนี่ย น่าทานจังเลย ของใครเหรอจ๊ะ”

“ของหนูเองค่า แหะๆ พอดีเอามาจากเมืองไทย”

“น่าทานมากๆเลยรู้มั้ยเนี่ย ขอชิมหน่อยได้ไหมจ๊ะ” คุณครูพูด

“เอ๊ะคุณครูทานเป็นด้วยเหรอคะ” นาซิสซ่าถาม

“แน่นอนจ้ะ ครูไม่ใช่คนไทยหรอก แต่ว่าเคยอยู่ในเมืองไทยมาก่อนเลยทานได้น่ะจ้ะ”

“งั้นเชิญเลยค่า” ทิวาเลื่อนจานให้

ในที่สุด ทุเรียนในจานก็หมดลง พวกนาซิสซ่าต่างโล่งอกไปตามๆกัน แม้ว่าจะมีกลิ่นทุเรียนหลงเหลืออยู่ก็ตาม

“คุณครูครับ แล้วยูริจังจะกลับไปเรียนได้เมื่อไรครับ” คริสถาม

“อ๋อ ไปได้เลยจ้ะ เมื่อกี้ครูเช็คแล้ว สามารถไปเรียนได้เลยจ้ะ แต่ว่าทุกๆตอนเช้าและตอนเย็นของทุกวันต้องมาให้คุณครูล้างแผลให้นะ”

“ค่ะ/ครับ”

ทุกคนเดินออกจากห้องพยาบาล โดยยูริมีคริสช่วยพยุงให้เดิน หลังจากนั้นทั้งหมดก็แยกย้ายกันจับคู่เพื่อทำซุ้ม โดยแบ่งเป็น 5 คู่ คือ

โรซารี่-อเล็กเซ ยูริ-คริสโตเฟอร์ นาซิสซ่า-ดันเต้ ฮอรัส-เหมยฮัว และ ทิวา-กียุล

“เห็นไม่มีคนคู่กับเธอหรอกนะ เลยยอมคู่กับลิงกังอย่างเธอน่ะ” กียุลบ่น

“ชิ ชั้นก็ไม่ได้อยากจะคู่กับนายนักหรอก แต่สถานการณ์มันจำเป็นต่างหากล่ะ แบร่” ทิวาตอบ

เหมยฮัวแซวคริสโตเฟอร์กับยูริ

“แหม อาคริสดูแลอย่างนี้ แผลของอายูริคงจะหายไวแน่เลยน่อ ฮ่าๆๆ”

ทุกคนหัวเราะ ส่วนยูริหน้าแดง จากนั้นทั้งหมดก็แยกย้ายไปเตรียมแผนกิจกรรม...

*จบตอน*
ตอนนี้เป็นตอนที่มีอุบัติเหตุไม่คาดฝันซะด้วยสิ!!! เมื่อมีทุเรียนหล่น(ไม่ใช่ส้มหล่นอิอิ)
หล่นใส่ยูริจังๆ
ส่วนเรื่องราวจะเป็นอย่างไร
โปรดติดตามตอนต่อไป

ปล. เพื่่อนๆบางคนอาจสงสัยว่า You're welcome. คืออะไร?
หลายคนคงคุ้นหน้าคุ้นตาเจ้าประโยคนี้จากข้อสอบมาบ้างแล้ว
you're welcome. เป็นประโยคในภาษาอังกฤษที่แปลว่า ไม่เป็นไร เหมือน That's ok.
แต่ว่า you're welcome จะใช้ในกรณีที่อีกฝ่ายหนึ่งขอบคุณเรา 
เช่น
Chris : Thank you very much.
Rosary : you're welcome.
ส่วน That's ok.นั้น ใช้ในกรณีที่อีกฝ่ายหนึ่งทำผิดพลาดแล้วขอโทษเรา
เช่น
Chris : Oh, I got up late!! sorry.
Rosary : That's ok.

**หากข้อมูลผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ**



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย ตอนที่ 4 : ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนด้วยก๊วนห้าสาวและห้าเจ้าชาย 4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 330 , โพส : 1 , Rating : 17 / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 1
แล้วตอนล่าสึดที่จะเขียนอยุไหนอ่าคะ
Name : เนย [ IP : 58.11.63.61 ]
Email / Msn: panpipat_u(แอท)hotmail.com
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2555 / 20:15


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Blood Incident ทีมผมไม่ (วุ่น) วายนะครับ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android