สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Deva's Third World Online (มหาเทพสามภพออนไลน์)

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 33 การโจมตีวิหารแห่งโชคชะตา ตอนจบ กับแบบสร้างอาวุธสุดล้ำ...


     อัพเดท 30 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: มหาเทพ, นักฆ่า, ศาสตรา, online, ออนไลน์, โหด, มือสังหาร, เกม, เกมส์, ปีศาจ, อสูร
ผู้แต่ง : เงาสะท้อนแสง ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เงาสะท้อนแสง Email : best_verygood(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/_best_
< Review/Vote > Rating : 97% [ 220 mem(s) ]
This month views : 604 Overall : 921,848
11,699 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4887 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Deva's Third World Online (มหาเทพสามภพออนไลน์) ตอนที่ 36 : ตอนที่ 33 การโจมตีวิหารแห่งโชคชะตา ตอนจบ กับแบบสร้างอาวุธสุดล้ำ... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16073 , โพส : 43 , Rating : 324 / 67 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 ตอนที่ 33 การโจมตีวิหารแห่งโชคชะตา ตอนจบ กับแบบสร้างอาวุธสุดล้ำ...

 

            เพอซีอุสฟาดดาบใส่ฟรอดด้วยความเร็วแห่งเผ่าเทพอย่างรุนแรง ฟรอดไม่คิดหลบแต่กลับพลิกข้อมือของตัวเองเพียงเล็กน้อยชักดาบสีทองอร่ามคู่ใจของตัวเองขึ้นมาต้านรับอย่างทันท่วงที

 

            ดาบระดับตำนานสองเล่มปะทะอย่างรุนแรง จนเสียงโลหะสองชนิดเสียดสีกันดังบาดแก้วหูไปไกลในดินแดนสวรรค์ ฟรอดปรายตามองเล็กน้อยก่อนที่จะพลิกดาบตนเองเพื่อดันดาบอมฤตให้ออกห่างจากตัว จากนั้นฟรอดก็หายวับไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว มาปรากฏตัวในระยะที่ออกห่างจากเพอซีอุสมาพอสมควรเพื่อตั้งรับการโจมตีของเทพหนุ่มโดยไม่รีบร้อน

 

            “วีดาร์ นายช่วยคลายภาพลวงให้กับทหารของเราและพาผู้พิทักษ์ดวงดาวไปในที่ที่ปลอดภัยด้วย และหากทหารของเราอยู่ในสภาพพร้อมต่อสู้ให้ติดตามเทวทูตอีกสองตนไปทันที ส่วนหมอนี่...ข้าจะรั้งไว้เอง...” เพอซีอุสกล่าวกับวีดาร์ พร้อมกับควงดาบอมฤตคู่ใจจนบังเกิดแสงสายฟ้าอัสนีบาตขึ้นเป็นประกายสีน้ำเงินเข้มเพื่อเตรียมรับมือกับฟรอดในทันที

 

            “นายคนเดียวจะไหวเหรอ ขนาดสิบสองผู้พิทักษ์ยัง...” วีดาร์เอ่ยขึ้นอย่างเป็นกังวลเพราะตัวเขาเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ฝีมือของสิบสองผู้พิทักษ์ที่ไม่ได้น้อยหน้าเทพองค์อื่นๆเลย เพอซีอุสแม้จะมีความสามารถแต่มองผิวเผินก็พอจะรู้ว่ามันคงจะลำบากแสนสาหัสอย่างแน่นอน

 

            “ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกหากต่อสู้แล้วต้องระวังพรรคของพวกเรามีแต่เสียกับเสีย เพราะมันไม่สนใจชีวิตของพวกเราอยู่แล้ว อีกอย่างหากปกป้องที่นี่ไว้ไม่ได้มันก็ไม่ต่างกันมากหรอก...” เพอซีอุสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

 

            “ถ้าอย่างนั้น...ระวังด้วยล่ะ อย่าตายนะ...” วีดาร์พูดเสียงแผ่ว

 

            “...” เพอซีอุสไม่ตอบอะไร เขาพุ่งทะยานโจมตีใส่ฟรอดในทันที ซึ่งวีดาร์เองก็ไปทำหน้าที่ของตัวเองให้ลุล่วง

 

            วิชาสายฟ้า อัสนีหลั่งไหล...

 

            เพอซีอุสปักปลายดาบจ่อลงพื้นดินและเรียกใช้วิชาสายฟ้าที่ตนเองถนัดในทันที ฉับพลันสายฟ้าเข้มข้นปริมาณมหาศาลซึมลงสู่พื้นดิน แตกระแหงออกไปร้อยๆส่วน สายฟ้าที่ทะลักออกมาแผ่กระจายตามพื้นดินมุ่งใส่ร่างของฟรอดอย่างรวดเร็ว

 

            ฟรอดยืนนิ่งอยู่กับที่ก่อนที่จะสร้างม่านพลังจิตขึ้นมาป้องกัน แต่ฟรอดก็ต้องแปลกใจเล็กน้อย ที่มีสายฟ้าบางส่วนไหลทะลุกำแพงพลังจิตระดับสูงของเขาได้ทำให้ฟรอดจำต้องเดินถอยหลังไปเล็กน้อยเพื่อไม่ให้สายฟ้าสัมผัสร่างกาย แม้ปริมาณแค่นี้จะไม่ส่งผลอะไรกับเขาเลยก็ตามที

 

            “เก่งขึ้นจริงๆนะ...เพอซีอุส” ฟรอดเอ่ยชมเพอซีอุสเสียงเรียบ

 

            “ขอบใจ...แต่ของจริงมันต่อจากนี้ต่างหากล่ะ...” เพอซีอุสเอ่ยเสียงเหี้ยม ก่อนชูดาบของตนเองขึ้นสู่ฟากฟ้าฉับพลันท้องฟ้าก็มือครึ้มลงในทันที เหมือนดาบของนักรบหนุ่มจะตอบสนองต่ออะไรบางอย่าง มันเปล่งแสงสีขาวออกมาอย่างเจิดจ้า อากาศบริเวณนั้นแปรปรวนอย่างรุนแรง เหมือนกำลังจะเกิดเหตุอาเพสขึ้น

 

            เปรี้ยง...เปรี้ยง...

 

            สายฟ้าหลายสายผ่าไปมาอย่างเกรี้ยวกราด ท้องฟ้า ก้อนเมฆพลันปรากฏสายฟ้าแผ่กระจายไปจนทั่วทั้งบริเวณ สายฟ้าที่เกิดขึ้นสร้างความแตกตื่นได้เป็นอย่างดีให้กับเหล่าภูตที่ต้องหนีกันอย่างอลหม่าน

 

            ฟรอดเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนที่จะกล่าวออกมามาว่า

 

            “พลังที่น่ากลัวที่สุดรู้ไหมว่ามันเป็นยังไงเพอซีอุส...” จิตสังหารของฟรอดค่อยๆแผ่ออกมาอย่างช้าๆ หากแต่เมื่อเพอซีอุสสัมผัสเพียงน้อยนิดกลับหนาวยะเยือกไปทั้งร่างอย่างน่าสะพรึง

 

            “จิตสังหารอะไรกัน...ทำไม...” เพอซีอุสกล่าวอย่างตื่นตระหนก แต่ก็ไม่เสียสมาธิแต่อย่างใด เขาจัดการดำเนินตามแผนของตนเองต่อไปในทันที

 

            วิชาสายฟ้า ผสาน วิชาแสง วิชาลับอัสนีสาดส่อง คุกอัสนีกระบี่ล้านเล่ม...

 

            สิ้นสุดการใช้วิชา สายฟ้าเคลื่อนตัวลงมาปิดกั้นคล้ายกับเป็นกำแพงกักขังฟรอดเอาไว้อยู่ภายใน ด้วยความที่เป็นวิชาของเทพ ทำให้พลังที่เกิดจากวิชานี้มีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นหลายเท่า ต่อมาก็กระบี่สีขาวนวลนับล้านพุ่งลงมาโจมตีใส่ฟรอด เป้าหมายเดียว

 

            ฟรอดเมื่อเห็นดังนั้นก็ปักดาบของตนเองลงกับพื้นดิน และนำมือทั้งสองข้างประกบกัน พร้อมกับสวดบทวิชาโจมตีเพื่อโต้ตอบอย่างใจเย็น

 

            วิชาจิต จิตสังหารลักษณ์ที่สี่ มรณเทพ ซันกอซ...

 

            ก่อนที่กระบี่นับล้านจะทะลุร่างของฟรอดจนเป็นจุน เกิดบังเกิดร่างปีศาจสีดำขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นคลุมร่างของฟรอดจนแทบจะไม่เห็นร่างที่แท้จริงของผู้ใช้วิชาเลยแม้แต่น้อย

 

            แรงระเบิดดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว จนแผ่นดินของสรวงสวรรค์แทบจะล่มสลาย เหมือนเกิดการระเบิดของภูเขาไฟและแผ่นดินไหวเกิดขึ้นพร้อมๆกัน จนแทบจะทรงตัวอยู่ไม่ได้ กระบี่แสงยังคงทำหน้าที่พุ่งโจมตีใส่ฟรอดอย่างต่อเนื่องไม่เว้นช่องว่างด้วยจำนวนกระบี่ที่มีนับไม่ถ้วนนั่นเอง

 

            ตูมมมม...!!!

 

            สวบ...

 

            ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเพอซีอุสมองภาพตรงหน้าอย่างตะลึงงัน ร่างของเขาถูกดาบโลหะเล่มหนึ่งแทงทะลุหน้าอกจากทางด้านหลัง เลือดสีทองหลั่งรินออกมาไม่ขาดสาย คุกอัสนีที่กางไว้ค่อยสลายหายไปเพราะผู้ใช้วิชาไม่สามารถควบคุมไว้ได้อีกต่อไปแล้ว

 

            ด้านหลังของเพอซีอุสคือปีศาจสีดำสนิทดวงตาสีน้ำเงินเข้มลุกวาวด้วยความน่าสะพรึงจิตสังหารถูกปลดปล่อยออกมาอย่างหนักหน่วงค่อยๆกร่อนทำลายจิตใจของเพอซีอุสทีละน้อยอย่างเลือดเย็น แต่ความที่เพอซีอุสถูกฝึกมาเป็นอย่างดีจึงพยายามควบคุมจิตของตนเองให้มากที่สุดพร้อมกับพยายามดึงดาบของศัตรูออกไป แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลนัก

 

            “ทะ..ทำไม...” เพอซีอุสกล่าวอย่างไม่เข้าใจว่าฟรอดออกมาคุกอัสนีของเขาด้วยวิธีการใด โดยที่ไม่ต้องทำลายวิชาคุกอัสนีแม้แต่น้อย

 

            “เจ้ายังอ่อนหัดเกินไปเพอซีอุส มีพรสวรรค์แต่ไม่มีประสบการณ์ที่เพียงพอ เจ้าก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กอมมือที่ยังเห็นโลกที่ยังไม่กว้างพอ...” ฟรอดเอ่ยเสียงเรียบพร้อมปลดปล่อยพลังจิตอันชั่วร้ายผ่านดาบของเขาไปยังร่างของเพอซีอุสอย่างรุนแรง...

 

 

            ด้านเทวทูตอีกสองคน

           

            “ลูกแก้วแห่งโชคชะตาไม่สวยเลยจริ๊งจริง ผิดหวัง!!!”

 

            มือของเอนวี้ปรากฎลูกแก้วลูกหนึ่งที่หม่นแสงอย่างน่าเวทนานัก เป็นเพราะหากผู้ถือครองมีจิตใจอันชั่วร้ายลูกแก้วแห่งโชคชะตาก็จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างนั้นด้วย

 

            “มันมีไว้ใช้ ไม่ได้เป็นเครื่องประดับเสียหน่อย มาตัดสินใจกันดีกว่าว่าจะทำยังไงต่อกับเทพนารีสามภพนี่...” อวาลูสกล่าวอย่างเซ็งๆที่ต้องมานั่งเฝ้าร่างของเทพนารีสามภพทั้งสามซึ่งถูกฟาดฟันจนเลือดสีทองนองเต็มลานพิธีกรรม

 

            ก่อนหน้านั้นเพียงเล็กน้อย อวาลูสและเอนวี้ได้ฝ่าเข้ามาถึงตัววิหารแห่งโชคชะตาซึ่งเทพนารีทั้งสามต่างตกตะลึงเป็นอย่างมากที่ทวยเทพผู้ป้องกันไม่สามารถสกัดเอาไว้ได้เลย

 

            “พวกท่านต้องการอะไร” เทพธิดาออสแม้ในใจจะเกรงกลัวผู้บุกรุกทั้งสองเป็นอย่างมาก แต่ก็ต้องกลั้นใจถามออกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

            “ข้าเพียงแต่ต้องการลูแก้วที่อยู่ตรงกลางแค่นั้น...ไม่ทราบว่าเทพนารีสามภพจะกรุณามอบสิ่งนั้นแก่ข้าได้หรือไม่...” อวาลูสกล่าว

 

            “แหม...ทีข้ายังไม่พูดเพราะขนาดนี้เลยนะ...” เอนวี้บ่นกระปอดกระแปด

 

            “เหตุใดกัน...หากลูกแก้วนี้ไม่ได้ทำหน้าที่ของมัน โลกจะต้องเสียสมดุลอย่างแน่นอน เทพจะไร้แนวทาง มนุษย์จะไร้ที่พึงพิง เหล่ามารจะบ้าคลั่ง ทั้งสามโลกจะลุกเป็นไฟ เป็นสิ่งที่ไม่ควรที่จะเกิดขึ้นเลย” เทพแคลพูดอย่างเกรงกลัวเทวทูตทั้งสองเป็นอย่างมาก เพราะนางได้สัมผัสกับขุมพลังที่ชั่วร้ายระยะใกล้ขนาดนี้ สายเลือดเทพอย่างนางย่อมขัดแย้งกับความชั่วร้ายนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

 

            “ข้าว่าแล้ว...ฆ่าๆพวกนางไปเถอะน่า ไม่เห็นต้องวุ่นวายอะไรเลย ยังไงมันก็ต้องตายอยู่แล้ว...” เอนวี้กล่าวขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

 

            “ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายส่งลูกแก้วนั้นมาให้พวกข้า...ซะ” พลังวัตรของอวาลูสปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง พวกนางเป็นเทพที่มิใช่สายต่อสู้จึงไม่อาจที่จะทำอะไรได้มากนัก ทำได้เพียงสร้างเวทมนต์แห่งแสงขึ้นมาป้องกันเท่านั้นเอง

 

            “แม้ร่างกายเราจะแหลกสลาย ชีวันจะมลายสิ้นแต่...ข้าก็มิอาจมอบลูกแก้วนี่ให้แก่ผู้ใด...” เทพบีร์กล่าวอย่างเข้มแข็งแม้จะรู้ดีว่าจะไม่สามารถสู้พวกเขาได้ แต่หน้าที่ของนางคือดูแลรักษาลูกแก้วแห่งโชคชะตาให้ทำหน้าที่ของมันในการช่วยเหลือผู้อื่น ให้มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข หากชีวิตพวกนางสามารถรักษาลูกแก้วแห่งโชคชะตาไว้ได้ย่อมเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามากนัก

 

            “ถ้าอย่างนั้น...ก็ขออภัยด้วย...” อวาลูสกล่าวพร้อมกับดวงตาสีเลือดที่จ้องมองมาอย่างหิวกระหายในทันที...

 

 

น่าเสียดาย...ที่ชีวิตของเทพนารีทั้งสามอาจมีค่าไม่เพียงพอ...

 

“ก็ปล่อยไว้อย่างนี้สิเดี๋ยว รอฟรอดสั่งถอยแล้วค่อยถล่มปิดมิตินี่ไปเสียเลยง่ายๆ” เอนวี้กล่าวออกมาอย่างไม่ยี่ระ

 

“หึ...ถึงอย่างไรเทพนารีสามภพเอง...ก็ยังมีความดีในจิตใจอย่างบริสุทธิ์ที่แท้จริง ไม่เหมือนกับเทพองค์อื่นๆล่ะนะ ถือว่าน่ายกย่องเลยทีเดียวล่ะ...แต่บางครั้งหน้าที่ก็มักจะสวนทางกับสิ่งที่ใจเราต้องการอย่างช่วยไม่ได้...” อวาลูสกล่าวอย่างชื่นชมในความกล้าหาญของเทพนารีสามภพที่รู้ดีว่าไม่อาจเอาชนะเขาได้แต่ก็ยังกล้าหาญต่อสู้จนวาระสุดท้าย

 

“...เหมือนทางฟรอดเองก็ใกล้เสร็จแล้วนะไปกันเถอะ...” เอนวี้กล่าวขึ้น ร่างของทั้งสองคนค่อยๆกลายเป็นควันสีดำล่องลอยกลางอากาศซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่วีดาร์และเหล่าทหารมาถึงพอดี

 

“ท่านเทพนารี...พวกแก....” วีดาร์กล่าวอย่างเดือดดาล นี่พวกเขามาช้าไปหรือเนี่ย..

 

“บะ บุตรแห่งโอดิน...” เทพบีร์พยายามลืมตาที่หนักอึ้งของตนเองขึ้นมาอย่างยากลำบากเพื่อมองคนที่จะมาช่วยเหลือพวกนาง

 

“อ้าว...มากันทำไมเยอะแยะกันเนี้ย...อย่าบอกนะว่าปล่อยให้หนุ่มรูปหล่อนั้นสู้กับฟรอดอยู่คนเดียวน่ะ...” เอนวี้เอ่ยถามอย่างประหลาดใจเพราะไม่คิดว่าพวกเทพจะ ‘สิ้นคิด’ ได้ขนาดนี้

 

“เพื่อนของข้าจะไม่มีวันพ่ายแพ้...” วีดาร์เอ่ยเสียงเข้มก่อนที่บรรดาทหารสวรรค์หลายสิบคนเข้าไปล้อมเทพนารีสามภพไว้และพร้อมโจมตีเทวทูตทั้สองหากได้รับคำสั่งจากรองหัวหน้าวีดาร์

 

“หึหึ...พวกแกนี่ เอาเถอะ แต่มาตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วเพราะข้าได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว เอาเป็นว่า พวกข้าจะไว้ชีวิตของพวกเจ้าก็แล้วกัน การไว้ชีวิตในครั้งนี้ถือเป็นการลงโทษจากข้า ฮ่าๆ เจ้าจะรู้สึกถึงความอัปยศ เหล่าทวยเทพจะประฌามพวกเจ้าอย่างถึงที่สุด ต่อให้พ่อของเจ้าก็จะปกป้องไม่ได้ ฮ่าๆ” วีดาร์สั่งการให้ทหารโจมตีใส่เทวทูตทั้งสองโดยทันที แต่หากก็ไม่มีใครสามารถโจมตีทั้งสองได้แม้แต่น้อยสร้างความคับแค้นให้กับเหล่าทหารในที่นั้นอย่างถึงที่สุด

 

“จะบอกอะไรดีๆให้เจ้าได้ฟังก็แล้วกันนะ บุตรแห่งโอดิน” เอนวี้หันไปมองวีดาร์ด้วยแววตาที่แสดงออกมาอย่างหลากหลายทั้งสงสารและสมเพชในเวลาเดียวกัน

 

“ข้าแนะนำว่าให้ไปช่วยเพื่อนของเจ้าเสียเถอะ เพราะถ้าฟรอดคิดจะสู้ ‘จริงๆ’ ถ้าไม่ใช่ มหาเทพเคออส ล่ะก็ ต่อให้ยกกันมาหมดสวรรค์ก็สู้เขาไม่ได้หรอกนะ ที่ข้าพูดทุกอย่างคือ...ความจริง” เมื่อเอนวี้กล่าวจบ ทั้งนางและอวาลูสก็ค่อยๆจากหายไปพร้อมๆกับลูกแก้วแห่งโชคชะตา เทพแคลมองภาพตรงหน้าอย่างเสียใจเป็นอย่างมาก น้ำตาแห่งเทพของนางหลั่งรินด้วยความเสียใจ ที่ไม่สามารถรักษาลูกแก้วไว้ได้อีกต่อไปแล้ว

 

วีดาร์แม้จะแค้นเคืองเทวทูตทั้งสองมากเพียงใดแต่ก็ต้องข่มใจไว้ให้ถึงที่สุด เขารีบไปดูอาการของเทพนารีทั้งสามที่มีสภาพสาหัสมากนัก

 

“ท่านเทพโปรดเข้มแข็งไว้นะขอรับ ข้าจะพาท่านไปรักษาตัว” วีดาร์พยุงตัวเทพบีร์ขึ้นมาอย่างแผ่วเบาและไม่ลืมสั่งให้ทหารช่วยกันพยุงเทพธิดาอีกสององค์ขึ้นมาด้วยเช่นกัน

 

“ไม่มี...ประโยชน์หรอก...บุตร...แห่งโอ...ดิน” สายตาของเทพบีร์ค่อยๆพร่าลงไปทุกขณะนางรู้ดีว่าไม่สามารถดำรงอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว

 

“พวกเรา...รู้ตัวเองดี...ว่าใกล้สูญสลาย...อย่ามาเสียเวลา...กับพวกเราเถิด...” เทพแคลกล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่า แววตาเลื่อนลอยอย่างน่าใจหาย ทำให้เหล่าชายชาติทหารต่างรู้สึกเศร้าโศกเป็นอย่างมาก

 

“ม...นุษย์...” เทพออสเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ภาพนิมิตของนางมองเห็นบุคคลคนหนึ่งขึ้นในหัวของนางพร้อมๆกับเหตุการณ์ในอนาคตอีกหลายอย่างที่ทั้งน่ายินดีและน่าสะพรึงไปพร้อมๆกัน

 

“บุตรโอดิน...โปรดนำทางแสงสว่าง...แก่เหล่ามวลสวรรค์ด้วย...” เทพออสพยายามลืมตามองไปยังวีดาร์

 

“เรื่องอันใด...ข้าจะทำมันให้ลุล่วง” วีดาร์รับปากอย่างแน่วแน่

 

            “จงตามหา...มนุษย์ผู้มีพลังแห่งทวยเทพ...โบราณกาล มาอยู่ฝ่ายสวรรค์ให้จงได้ อย่าให้...เหล่ามาร หรือ เหล่าเทวทูต...ได้ตัวของเขาไปได้...มิเช่นนั้น เราจะไม่มีโอกาสแก้ไขอะไรได้อีก...”

 

            “มนุษย์...มนุษย์ผู้ใดกัน...” วีดาร์ถามอย่างงุนงงเพราะมนุษย์นั้นมีมากมายเกินกว่าที่จะค้นหาเจอโดยง่าย ยิ่งหากไร้ซึ่งเทพนารีสามภพความยุ่งยากย่อมมากขึ้นหลายพันหลายหมื่อนเท่าอย่างแน่นอน

 

            “เพอซีอุส...ผู้น่าสงสาร...” เทพบีร์เอ่ยขึ้นอย่างเศร้าโศก น้ำตานางไหลอาบแก้มด้วยความรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

 

            “เพื่อนข้าทำไมกันขอรับ...” วีดาร์เอ่ยอย่างร้อนรน

 

            “จำเอาไว้ จงเข้มแข็ง...ตามหามนุษย์ผู้นั้น เพอซีอุสจะหายไปจากโลกนี้ เขาจะหายไปจากสวรรค์...” เทพแคลเอ่ยมาได้เท่านี้ ร่างของเทพนารีสามภพค่อยๆกลายเป็นละอองแสงหายไปท่ามกลางความเศร้าโศกแก่วีดาร์และเหล่าทหารเป็นอย่างมาก

 

            “ท่านรองขอรับ จะทำอย่างไรต่อไป...” ทหารรายหนึ่งเอ่ยถามผู้เป็นหัวหน้าด้วยความสับสน

 

            วีดาร์หลับตาลงเพื่อควบคุมสติและอารมณ์ของตนเองให้คงที่ จากนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นมาอย่างแน่วแน่

 

“รีบกลับไปหาเพอซีอุส ไปช่วยเขาโดยเดี๋ยวนี้ !!!!”

 

           

            ย้อนกลับไปหลายนาที

 

            “อ๊ากกกกกกก...ก”

 

            เพอซีอุสรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อพลังที่อัดแน่นไปด้วยความชั่วร้ายไหลรินเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ภาพลวงตาอันแสนโหดร้ายเขาสู่ภาพมิติของเพอซีอุสอย่างโหดเหี้ยม ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสจากคมดาบที่ยังคงปักคาร่างของชายหนุ่มอยู่ ก็ยิ่งสร้างความเสียหายทั้งทางร่างกายและจิตใจอย่างสุดแสนทรมาน

 

            เสียงที่ลอยมาตามสายลมที่พัดแผ่วเบาทำให้ฟรอดรับรู้ได้ว่าทั้งสองคนได้ทำภารกิจลุล่วงสำเร็จ แต่ผิดแผนเล็กน้อยเพราะ เขาเองไม่ได้คิดเอาชีวิตของเทพนารีสามภพแม้แต่น้อย

 

            “...ช่างเถอะ ” ฟรอดเอ่ยอย่างแผ่วเบาและต้องตกใจเล็กน้อยที่พลังสายตาแห่งเทพซึ่งไม่น่าทำงานอีกแล้วกลับไหลรินผ่านปลายดาบของเทวทูตฟรอด ทำให้จำต้องปล่อยมือโดยพลัน และถอยห่างออกมายืนมองเพอซีอุสอย่างชื่นชม

 

            “ไม่คิดเลยจริงๆ...ว่าโดนไปขนาดนี้แล้วยังสามารถต่อต้านข้าได้อีก เจ้าเก่งกว่าเมื่อก่อนมากจริงๆ เพอซีอุส...” ฟรอดเอ่ยชมอย่างจริงใจ เพราะดาบของฟรอดคือ ‘ดาบสังหารเทพ’ ที่สร้างขึ้นเพื่อจัดการกับชั้นเทพเจ้าโดยเฉพาะ โดยปกติแล้วโดนทั้งดาบของเขาและภาพลวงตาขนาดนี้หากเป็นเทพองค์อื่นๆคงโดนทำลายจิตประสาทไปหมดสิ้นแล้วแท้ๆ

 

            “อั๊กก...” เพอซีอุสทรุดลงกับพื้นพร้อมทั้งดันปลายดาบให้หลุดออกจากร่างกายกำยำอย่างยากลำบาก ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อและคราบเลือดที่กระอักออกมา ชายหนุ่มเรียกดาบคู่ใจของตนเองที่หลุดมือไปจากการต่อสู้ให้กลับมาคู่กายอีกครั้งเพื่อค่ำยันตัวเองเอาไว้ไม่ให้ล้มลง

 

            ก่อนหน้านั้นขณะที่ชายหนุ่มกำลังโดนภาพลวงตาของฟรอดเล่นงาน เพอซีอุสรู้ตัวเองตลอดเวลาแต่แทบจะควบคุมร่างกายไม่ได้ เพราะโลกแห่งภาพลวงของฟรอดนั้นทรงพลังเป็นอย่างมาก ฟรอดสร้างภาพลวงตาให้ทับซ้อนกับอดีตของเพอซีอุสและทับกับโลกแห่งความจริง จนกลมกลืนแทบจะแยกแยะไม่ออกและตกเป็นเหยื่อในวังวนแห่งภาพหลอนไปอีกเนิ่นนาน ทำให้เพอซีอุสตัดสินใจใช้พลังสายฟ้าของตนเองทำร้ายร่างกายของตัวเขาเอง เพื่อให้ความเจ็บปวดปลุกสติของเขาให้กลับคืนมา พร้อมกับใช้เวทมนต์แห่งแสงชำระล้างภาพลวงตาอีกทางหนึ่งจึงทำให้หลุดออกจากภาพลวงตาได้ในที่สุด

 

            แม้จะหลุดออกมาได้แต่สภาพร่างกายก็เสียหายยับเยินจนแทบจะต่อสู้ไม่ได้อีกแล้ว ฟรอดเองก็รู้แบบนั้นแต่เทวทูตหนุ่มก็ยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหวอันใด

 

            “ข้ายอบรับเจ้าว่ามีความสามารถที่สูงลิบหากปล่อยให้มีชีวิตต่อไปคงจะเก่งกาจกว่านี้แน่ ซึ่งข้าอยากเห็นแต่...เทวทูตตนอื่นๆคงไม่เห็นด้วยนัก...”

 

            “...” เพอซีอุสไม่พูดอันใดเพราะกำลังใช้พลังเทพฟื้นฟูร่างกายอยู่ซึ่งก็ช่วยได้ไม่มากนักเพราะพลังโจมตีของฟรอดนั้นพลังเทพอย่างเดียวรักษาไม่ได้ง่ายๆ

 

            “ถึงอย่างนั้น...ข้าเองก็มีวิธีที่ไม่ต้องฆ่าเจ้า ก็เหมือนฆ่าเจ้าทางอ้อมอยู่ดี...” สิ้นเสียงฟรอด ดวงตาของฟรอดก็เปล่งแสงสีน้ำเงินออกมาพุ่งไปยังเพอซีอุสโดยตรงโดยที่เทพหนุ่มไม่สามารถหลบหนีไปได้

 

            เฮือก!!!

 

            “ข้าแต่ความลวงหลอกทั้งปวง ข้าเทวทูตแห่งความหลอกลวง ขอสังเวยบุตรแห่งซีอุสแก่ท่าน เพื่อแลกมาซึ่งพลังแห่งจักรวาลให้หมุนวนกลับตาลปัตรจนสิ้น มนต์ดำอันน่าสะพรึงบังตาสวรรค์ ปิดหูนรก...”

 

วิชาจิต วิชาลับต้องห้าม ‘เนตรปริศนาทิวาส่องแสง’...

 

“อ๊ากกกกก....” เพอซีอุสร้องออกมาด้วยความทุกข์ทรมานแสนสาหัส ดวงตาเหลือกอย่างน่ากลัว โลหิตไหลรินออกมาตามผิวหนังและช่องทวารทุกจุด พลังแห่งความมืดเข้าแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเทพหนุ่มอย่างช้าๆ จนสิ้นสุดลง เพอซีอุสล่มลงกับพื้นดินอย่างสิ้นสติ พร้อมๆกับที่ฟรออดนั้นก็ถึงกับเซและมีอาการเหนื่อยหอบเลยทีเดียว...

 

ทันใดนั้นร่างของเพอซีอุสค่อยๆรวมกันกลายเป็นลูกกลมๆสีขาวส่องแสงสุกสกาวและพุ่งลงสู่โลกมนุษย์อย่างรวดเร็วอย่างไร้เป้าหมายซึ่งเป็นไปตามที่ฟรอดต้องการ

 

“เพอซีอุส...ข้าจัดการโยนเจ้าลงไปในโลกมนุษย์ส่วนที่อันตรายที่สุดของพื้นโลก พลังของเจ้าจะถูกผนึกไปจนหมดสิ้น แล้วเมื่อเจ้าตื่นขึ้นมาความทรงจำของเจ้าจะหายไปจนหมดสิ้น ทางเดียวที่ความทรงจำเจ้าจะกลับมาอีกครั้งคือการที่เจ้าสังหารบุคคลอันเป็นที่เทิดทูนที่สุดในชีวิตของเจ้า เมื่อนั้น...ความทรงจำเจ้าจะกลับมาอีกครั้ง...” ฟรอดเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว ไม่นานเขาก็พลันรู้สึกถึงการมาเยือนของทหารกลุ่มใหญ่ซึ่งกำลังเดินทางมาถึง แน่นอนว่าย่อมไม่ทันการ (ช้าตลอด = =)

 

กลุ่มของวีดาร์ใช้ความเร็วที่สูงที่สุดของตนเองแต่ด้วยมนต์บังตาของฟรอดทำให้การเดินทางทั้งการไปช่วยเหลือเทพนารีสามภพและเพอซีอุสนั้นไม่ประสบความสำเร็จ

 

ฟรอดนั้นไม่รอให้ทหารมาถึง เขาสลายร่างตัวเองให้กลายเป็นควันสีดำและหายไปอย่างไร้ร่องรอย เป็นเวลากับที่วีดาร์เดินทางมาถึง

 

“นี่มันอะไรกัน...” วีดาร์เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ สภาพที่ชายหนุ่มเห็นนั้นมีร่องรอยของวิชาสายฟ้าของเพอซีอุสชัดเจน แต่กลับไม่เจอร่างของเพอซีอุสเลยแม้แต่น้อย ร่องรอยต่างๆเหมือนกับถูกลบเลือนไปอย่างจงใจ เหลือไว้แต่เพียงกองเลือดสีทองที่กองเป็นย่อมๆ ที่ดูก็รู้ว่านี่เป็นเลือดของใคร

 

“เพอซีอุส!!!!!! ”

 

 

 

“ว่าไงฟรอด...ช้าจริงนะ...” อวาลูสเมื่อเห็นฟรอดปรากฎตัวขึ้นมาก็เอ่ยทักทันที

 

“อืมม...มีเรื่องนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก...” ฟรอดเก็บดาบคู่ใจลงฝักดาบพร้อมดกับถอดเสื้อคลุมสีดำออกอย่างรวดเร็ว

 

“ดูเจ้าไม่สู้ดีนะ เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย...” เอนวี้สัมผัสได้ถึงพลังจิตของฟรอดที่ไม่มั่นคง จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

 

“อืม... ข้าจำเป็นต้องพักผ่อนเก็บตัวเสียหน่อย...ใช้ อิมาราชิ ยังพอว่า แต่ดันใช้ เนตรปริศนาทิวาส่องแสง ด้วยนี่สิ...” ดวงตาของฟรอดปิดลงพร้อมกับทำสมาธิขึ้นมาเพื่อรักษาระดับพลังเอาไว้

 

“โห่...โหดอ่ะฟรอด นี่เจ้าเล่นวิชาต้องห้ามติดๆกันแบบนี้เลยเหรอ นี่ถ้าเป็นเทพธรรมดาใช้ไปอย่างนึงนี่ตายจุติใหม่ไปแล้วนะเนี่ย...” เอนวี้เอ่ยด้วยความตกใจที่ฟรอดใชวิชาต้องห้ามที่ส่งผลข้างเคียงกับผู้ใช้วิชาอย่างมากมายถึงสองวิชาติด

 

“เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเถอะ...อย่าให้ กิมมาโนสมันรู้เชียวว่าเจ้ากำลังอ่อนแอ เพราะข้าพนันได้เลยว่าจะต้องมาสังหารเจ้าแน่...” อวาลูสเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

 

“นั่นสิ แค่มิราจคนเดียวพอหรือเปล่า ปลุกชีพ ‘ฝาแฝดนรกแตก’ นั่นขึ้นมาช่วยด้วยก็ดีนะจะได้สบายหน่อย...” เอนวี้กล่าว

 

“อืม...ข้าอาจจะต้องทำแบบนั้น...” ฟรอดเอ่ยเสียงแผ่วและเงียบเสียงลงโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาอีก...

 

 

กลับมาด้านวิคเตอร์

 

“เออ...จะดีเหรอคะเกรย์จัง...”

 

“เกรย์จังจะเอาแบบนี้ ไม่งั้นงอน...”

 

วิคเตอร์รู้สึกเหมือนโลกจะแตกตรงหน้าเมื่อมองภาพอาวุธที่เกรย์จังต้องการในมือของเขาและยังมี ปล.ปิดท้ายอีกด้วยว่า ต้องประดับเพชรและอัญมณีบนหัวคฑาอีกด้วย ไม่ใช่แค่นั้นด้ามคฑายังจะต้องเป็นสีชมพูอีก

 

ตูจะบ้าตาย = = ;;

 

เจ้าของร้านมองภาพบนกระดาษที่วิตเตอร์ถือด้วยความขบขันปนสงสารวิคเตอร์จับใจ เพราะหากทำแบบนั้นได้จริงราคาคงไม่ต่ำกว่าสิบล้านเหรียญทองอย่างแน่นอน และหากเข้าสู่ระบบประมูลคงได้ราคาสูงไม่ต่ำกว่าร้อยล้านเหรียญทองเป็นแน่

 

“พอจะหาวัตถุดิบที่คล้ายกันทำได้ไหมครับ...” วิคเตอร์ถามชายเจ้าของร้านด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

 

“อืม...ได้ก็ได้อยู่น่า... แต่สีชมพูนี่เจ้าต้องไปรับเควส ยาย้อมสี จากหญิงทอผ้า มาเสียก่อนนะ ถึงจะสามารถเปลี่ยนสีได้...” ลุงเจ้าของร้านแนะนำก่อนที่จะเดินไปที่เครื่องคอมพิวเตอร์เรืองแสงพิมพ์อะไรบางอย่างก่อนที่จะปรินซ์ออกมาเป็นแผ่นภารกิจ และยื่นให้กับวิคเตอร์ในทันที

 

“นี่คือวัตถุดิบของคฑานี้...”

 

“ผู้เล่น วิคเตอร์ได้รับ แบบสร้างอาวุธปริศนา (เพราะด้ามสีชมพูทำให้ระบบรวนเล็กน้อย - -) จำนวน 1 แผ่น ค่ะ ”

 

“ถ้าเจ้าพอมีเงินก้อนก็ไปหาอัญมณีจากระบบประมูลก็ได้ มักจะมีขายอยู่บ้าง แต่ถ้าอยากหาเองก็ลงไปที่เหมือง ทวีปนี้ก็อยู่บริเวณตอนบนนะ แต่สัตว์อสูรเฝ้าเหมืองอาจจะโหดร้ายนิดหน่อย แต่ถ้าทำได้จะคุ้มค่ามาก” ลุงเจ้าของร้านให้กำลังใจชายหนุ่มอย่างเต็มที่

 

“ครับ T^T” วิคเตอร์ร้องไห้ในใจ เพราะแค่อาวุธของเกรย์นั้นใช้วัตถุดิบเยอะและละเอียดมาก ทั้ง ต้องเป็นไม้เฉพาะถิ่น อุปกรณ์เวทมนต์ชั้นสูง อัญมณีที่ประมาณว่า พันก้อนมีก้อนเดียวที่ใช้ได้ เป็นต้น แทบจะเป็นอาวุธที่ให้ผู้เล่นใช้เองเสียมากกว่า

 

“แล้วเจ้าล่ะเห็นบอกว่าต้องการด้วยไม่ใช่รึ ต้องการแบบไหนล่ะ ข้าจะเลือกให้...” ลุงเจ้าของร้านถามชายหนุ่มเพราะดูเหมือนว่าจะลืมอาวุธของตนเองไปเสียแล้วตั้งแต่เห็นวัตถุดิบทำอาวุธของคู่หูตัวเอง

 

“จริงสินะครับ...” วิคเตอร์ถอนหายใจ “มีแบบที่เป็นอาวุธประชิดไหมครับ พวกดาบ มีด ทำนองนี้น่ะครับ เพราะผมมีอาชีพหลักเป็นสายต่อสู้ แต่อาชีพรองเป็นนักบวชน่ะครับ”

 

“เอ๋อ...งั้นเอาเป็น อาวุธประสานศาสตราไหม...” ลุงเจ้าของร้านแนะนำ

 

“เป็นยังไงหรือครับอาวุธประสานศาสตรา” วิคเตอร์ถามอย่างงุนงงเพราะเพิ่งจะได้ยินชื่อเป็นครั้งแรก

 

“อาวุธประสานศาสตราเป็นอาวุธที่สามารถรวมเข้ากับอาวุธแบบอื่นได้ โดยที่ไม่สูญเสียคุณสมบัติของอาวุธไป เช่น หากเป็นนักดาบ แล้วมีอาชีพรองเป็นจอมเวท เจ้าก็ใช้อาวุธประสานศาสตราเป็นคฑา และเมื่อสร้างเสร็จก็นำไปรวมกับดาบดั่งเดิมของตัวเอง จะทำให้ ดาบที่ออกมามีระดับที่สูงขึ้นหรือไม่ก็มีพลังโจมตีทั้งเวทมนต์เหมือนจอมเวทและทางกายภาพเหมือนดาบนั่นเอง...” ลุงเจ้าของร้านอธิบาย

 

วิคเตอร์ที่ฟังดังนั้นก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที เพราะอาจารย์นำอาวุธคู่ใจของเขาไปตีบวกเพิ่ม หากนำมารวมกับอาวุธชิ้นนี้คงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว แต่ความคิดต่อมาของชายหนุ่มทำเอาไม่อยากจะได้ขึ้นมาเฉยๆ เพราะ...

 

“มันจะหาวัตถุดิบยากเหมือนกับคฑาสีชมพูหรือเปล่าครับ” วิคเตอร์ถามเสียงนอยๆ

 

ลุงเจ้าของร้านฟังดังนั้นก็หัวเราะแห้งๆ “แหะๆ ยากกว่ามากเลยล่ะ...”

 

“ห๊า!! ยากกว่ามาก...” วิคเตอร์แทบจะหมดแรงทันทีที่ได้ยินดังนั้น เพราะกับไอแค่อาวุธของเกรย์ก็ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาทำสำเร็จหรือเปล่าเลยด้วยซ้ำไป

 

“เอาน่า ใจเย็นๆ ข้าจะบอกเท่าที่ข้ารู้เพื่อช่วยเจ้าเองไม่ต้องห่วง...” ลุงเจ้าของร้านให้กำลังใจชายหนุ่มอีกครั้ง

 

“น้องเกรย์จะช่วยพ่อเตอร์เองคะ ไม่ต้องห่วงน่า...” เด็กสาวจ้องมองมาที่วิคเตอร์อย่างใสซื่อ ไม่รู้เรื่องรู้ราว = = ลูกจ๋า วัตถุดิบมันไม่ได้หาง่ายเหมือนซื้อเสื้อผ้านะ โถ่T^T

 

“ถ้างั้นก็ตกลงครับ...” วิคเตอร์เอ่ยอย่างจำใจ

 

“ดีๆ ถ้าอย่างนั้นเจ้าไปเลือกหมวดอาวุธแฝงของเจ้าเลย เป็นสายนักบวชใช่ไหม ถ้างั้นมีเล่มนี้...กับเล่มนี้ อ่ะ...” ลุงเจ้าของร้านหยิบหนังสือเล่มโตขึ้นมาสองเล่มให้กับวิคเตอร์เล่มหนึ่งเป็นหมวดกระบอก อีกเล่มเป็นหมวดอาวุธเวทมนต์ซึ่งเล่มหลังมีความหนากว่าเล่มแรกสามเท่าตัวได้ เพราะมีประเภทอาวุธที่หลากหลายกว่าสำหรับนักบวชนั่นเอง

 

วิคเตอร์เดินเข้าที่โต๊ะตัวหนึ่งแล้วค่อยๆเปิดดูอาวุธเวทมนต์ที่เขาต้องการซึ่งมีอยู่หลายประเภท ทั้งคฑา กำไลข้อมือ ตุ้มหู สร้อยคอ โซ่ คัมภีร์ และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งวิคเตอร์ก็พลิกไปเรื่อยๆ เพราะยังไม่มีอาวุธที่สะดุดตาเขาเท่าที่ควร จนเวลาผ่านไปเนิ่นนานหลายนาที ลุงเจ้าของร้านจึงขอตัวไปดูลูกค้าคนอื่นๆต่อ เพราะปล่อยให้ลูกน้องของเขาดูแลมานานมากแล้ว ส่วนเกรย์ยังรอจนหลับคาเก้าอี้ยาวเป็นที่เรียบร้อย

 

ชายหนุ่มยังคงดูคุณสมบัติของอาวุธและลักษณะของอาวุธไปพร้อมๆกัน บางครั้งรูปร่างถูกใจเขามากแต่คุณสมบัติแย่สุดๆ เขาเองก็ไม่อยากจะได้เหมือนกัน วิคเตอร์จึงอดทนดูต่อไป จนเขาไปสะดุดตากับอาวุธอีกชนิดหนึ่งเข้าพอดี...

 

“นี่ล่ะ...เจ๋งไปเลย...” วิคเตอร์ฉีกยิ้มกว้างเพราะเจออาวุธที่ถูกใจเข้าให้แล้ว...

 

“ว่ายังไงได้อาวุธที่ถูกใจหรือยัง...” ลุงเจ้าของร้านเดินเข้ามาถามวิคเตอร์อีกครั้งหนึ่ง

 

“ได้แล้วครับลุง...” ชายหนุ่มพูดจบก็ชี้อาวุธที่เขาต้องการให้กับเจ้าของร้านทันที สร้างความแปลกใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก

 

“กระดิ่งอย่างนั้นหรือ...”

 

 

อีกด้านหนึ่ง ณ หุบเขาอันไกลโพ้น

 

ภูเขาสูงใหญ่สลับซับซ้อนมากมายคล้ายกับเขาวงกตที่ทับซ้อนเขาวงกตอีกที หากใครหลงเข้าไปยากที่จะหาทางกลับออกไปได้เลย ภายในมีสัตว์อสูรทั้งบนบก ในน้ำ และบนอากาศที่กระจายตัวอยู่อย่างหนาแน่น แถมยังมีระดับที่สูงถึง จักรพรรดิ ทั้งสิ้น ซึ่งตั้งแต่เกมส์นี้เปิดให้ผู้เล่นเข้ามาผจญภัย ก็ไม่มีใครสามารถเข้าถึงบริเวณนี้ได้เลยแม้แต่คนเดียว

 

แต่มีบุรุษผู้หนึ่งกำลังเดินทอดน่องด้วยความสบายใจชมนกชมไม้ อย่างไม่กลัวเกรง ดูเหมือนเขาวงกตจะไม่ได้สร้างปัญหาให้กับชายผู้นี้เลย อย่างกับเป็นสวนหลังบ้านยังไงยังงั้น

 

สิ้นสุดภูเขาวงกตมาเป็นถ้ำขนาดใหญ่ที่ทอดยาวเข้าไปไม่รู้จบ ด้านข้างมียักษ์ตาเดียวหลายตัวกำลัวง่วนอยู่กับคัดแยกวัตถุดิบต่างๆ บางตัวก็ตีอาวุธอย่างขันแข็ง เมื่อบุรุษผู้นี้เดินผ่าน ทุกตัวก็หยุดกิจกรรมของตนเองและโค้งคำนับด้วยความนอบน้อม แสดงถึงความยำเกรงต่อผู้มาเยือนได้เป็นอย่างดี

 

เมื่อเดินไปจนสุดทางมีโต๊ะเก่าๆตัวใหญ่ตั้งอยู่ และมียักษ์ตนหนึ่งนั่งหลับตาอย่างสบายอารมณ์ พร้อมกับดื่มชาไปด้วย เมื่อผู้มาเยือนมาถึง ยักษ์ตนนั้นก็ลืมตาโพลงขึ้นมาอย่างรำคาญเพราะจำพลังที่รุนแรงของชายผู้นี้ได้เป็นอย่างดี

 

“มีธุระอะไร...เจ้าเซียนลัลล้า ลอร์ดแพนดอร่า...”

 

“แหม...น่าประทับใจจริงๆกับการทักทายจากสหายเก่าเนี่ย จะมาถามดูว่าฝีมือการตีอาวุธของเจ้ายังสุดยอดเหมือนเดิมหรือเปล่าเท่านั้นเอง...” ลอร์ดแพนดอร่ากล่าวกับยักษ์ตนนั้นด้วยรอยยิ้ม

 

“บอส ยักษ์ไซคลอปส์ บรอนทีส ชั้นเทพเจ้า ระดับ 800 ถือกำเนิด เมื่อโดนสังหารระดับลดลง 30 ระดับ เวลาเกิดเพิ่มเป็น 30 ชั่วโมง ค่ะ”

             

 

 

 

           
ข่าวสารเพิ่มเติม ภาคแรกยังอีกยาวไกล ผมวางแผนจบภาคเรียบร้อย(แต่ตรงกลางไม่รู้ 55) คิดไว้ว่า 100 - 150 ตอน ประมาณนี้แหละครับ
             ตอนรับน้องที่ผ่านมาเหนื่อยมาก แต่ก็สนุกสุดๆ ได้ไอเดียต่างๆมากมาย จากไหนก็ไม่รู้ ฮ่าๆ

สุดท้ายหากผู้อ่านท่านใดอยากเสนอความคิดเห็นเนื้อเรื่องบางอย่างก็สามารถทำได้นะครับ แต่ขอให้บอกเหตุผลมาด้วยว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้ เพื่อให้ผมเห็นภาพความคิดของท่านนะครับ

 ขอบคุณที่มาติดตามนะครับ 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Deva's Third World Online (มหาเทพสามภพออนไลน์) ตอนที่ 36 : ตอนที่ 33 การโจมตีวิหารแห่งโชคชะตา ตอนจบ กับแบบสร้างอาวุธสุดล้ำ... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16073 , โพส : 43 , Rating : 324 / 67 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#43 : ความคิดเห็นที่ 11357
ทุกคนดูจะสะดุดกับ "เซียนลั้ลลา" 55555
แต่ก้นะ จินตนาการตามแล้วแบบ เอิ่ม มันใช่อะ ==
Name : AranYz< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AranYz [ IP : 14.207.56.89 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กรกฎาคม 2557 / 19:19

#42 : ความคิดเห็นที่ 11163
ช่างเป็นชื่อเรียกที่ โดนใจ จิงๆ เซียนลั่นลา 55
Name : kimurakung< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kimurakung [ IP : 171.7.170.67 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 23:29


#41 : ความคิดเห็นที่ 10732
เวียนลัลล้าเลยเรอะ เหอๆ
Name : Tpnd Zerothree Chopetgool< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tpnd Zerothree Chopetgool [ IP : 223.206.251.171 ]
Email / Msn: chopetgool2(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:08

#40 : ความคิดเห็นที่ 10509
เซียนลันล้า!!!!
Name : Black_Jin< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black_Jin [ IP : 115.67.69.222 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2556 / 16:36

#39 : ความคิดเห็นที่ 9766
วินเตอร์นี่ชอบของแปลกแห่ะ
Name : Lunar/สีรุ้ง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lunar/สีรุ้ง [ IP : 125.26.235.32 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กันยายน 2556 / 19:25

#38 : ความคิดเห็นที่ 9046
เอ่ออ.... กระดิ่ง
Name : NuMaple< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NuMaple [ IP : 171.101.82.41 ]
Email / Msn: tam_17419(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กรกฎาคม 2556 / 21:32

#37 : ความคิดเห็นที่ 8474
ใช้ผูกไว้ที่ปลายผ้าแพร เสร็จแล้วใช้ต่างอาวุธเหมือนเซียวเล้งนึงเปล่า อิ อิ
Name : watch012< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ watch012 [ IP : 49.49.207.234 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2556 / 20:20

#36 : ความคิดเห็นที่ 8049
กระดิ่งเทพ ปาหัวเทพเจ้าทีเดียวหัวแตกตาย
Name : ghost roon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ghost roon [ IP : 27.55.3.107 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2556 / 17:29

#35 : ความคิดเห็นที่ 7837
หืออ อ ,, เซียนลัลล้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  ที่นี่!! ไม่มีอะไรมาก เป็นเพียงสถานที่ๆเก็บคลังนิยาย ที่ชอบ=,.=;; หลงเข้ามาแล้ว!! ไงๆก็ช่วยดูๆหน่อยนะ รัก Writer ทุกๆคนเลยจ้าา า^___^
Name : Pearendless< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pearendless [ IP : 125.26.54.182 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2556 / 22:13

#34 : ความคิดเห็นที่ 7793
อาวุธที่ได้ออกมาจะเป็นไงนะ
Name : บุปผาสีม่วง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุปผาสีม่วง [ IP : 125.24.103.60 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 23:55

#33 : ความคิดเห็นที่ 6932
เริ่มหาอาวุธกันแล้วสิ
จะเสร็จเมื่อไหร่กันนา
Name : ttdddt< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ttdddt [ IP : 223.205.129.56 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2556 / 18:29

#32 : ความคิดเห็นที่ 6219
555+เซียนลัลลา
Name : ชิโร&น้องแว่น< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชิโร&น้องแว่น [ IP : 223.205.198.9 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 14:58

#31 : ความคิดเห็นที่ 5899
ปากนะนั้น
Name : ปีกราชันย์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปีกราชันย์ [ IP : 58.11.18.167 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:57

#30 : ความคิดเห็นที่ 5123
เพื่อนของหลอดแพนโดร่าสุดยอดมาก
http://dhamma-alive.blogspot.com/
Name : รักษ์คุณ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รักษ์คุณ [ IP : 171.99.119.189 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2556 / 06:17

#29 : ความคิดเห็นที่ 4781
จะได้ทำอาวุธหละ
Name : AnoKaNA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AnoKaNA [ IP : 182.53.191.252 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2556 / 19:25

#28 : ความคิดเห็นที่ 4281
กระดิ่ง
PS.  นิยายที่มีนักอ่านเงา คิดซะว่า " งานเขียน " ของเรา PerfecT นิยายทุกเรื่อง " คนๆนี้ " ไม่ คิด " แบน " เพราะมันมาจาก " จินตนาการและความตั้งใจ "
Name : บังเอิญอ่าน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บังเอิญอ่าน [ IP : 180.183.22.243 ]
Email / Msn: lovekh129(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2556 / 09:59

#27 : ความคิดเห็นที่ 3741
สนุกดีค่ะ 
Name : gakwang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gakwang [ IP : 110.77.249.29 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2555 / 23:26

#26 : ความคิดเห็นที่ 3624
เซียนลั้นลาาา ><"""
PS.  ฉันมาเพื่อล่า ,,, ล่าสวาท นิยาย (<< นังนี่น่ากลัว T^T )
Name : M.T.Miracle< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 110.164.62.191 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2555 / 18:28

#25 : ความคิดเห็นที่ 3278
55 5 เซียนลัลล้า
PS.  อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นและได้ยิน จนกว่าจะได้พอสูจน์ เพราะมัน อาจเป็นเพียงภาพลวงตา ที่ใครอีกคนเป็นคนสร้างมันขึ้นมาก็ได้
Name : ลมหายใจรัตติกาล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลมหายใจรัตติกาล [ IP : 223.205.87.237 ]
Email / Msn: Darkness_Phantom-666(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2555 / 22:10

#24 : ความคิดเห็นที่ 3224
กระดิ่งเนี่ยนะ? ,  เอาเถอะ, ถ้าเป็นวิคเตอร์ล่ะก็...คงไม่ใช่ธรรมดาหรอกมั้ง, หุหุุหุ
PS.  You know,it's really drivin' ME insane! Como me halces falta tu
Name : TiwticAmp_90< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiwticAmp_90 [ IP : 113.53.102.246 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2555 / 19:47

#23 : ความคิดเห็นที่ 2956
สนุกมากมายครับ
Name : thekop1122< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ thekop1122 [ IP : 125.24.96.26 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 01:51

#22 : ความคิดเห็นที่ 2789
เห็นด้วยกับ คห.1406
PS.   It is never too late to mend - ไม่มีอะไรสายสำหรับการเริ่มต้น
Name : 1 ทิวาราตรี< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 1 ทิวาราตรี [ IP : 118.172.60.11 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2555 / 10:05

#21 : ความคิดเห็นที่ 2682
เอามาให้ยักษ์ตาเดียวตีอาวุธ หูยยย จะออกมาเป็นอะไรนิ
PS.  ตัดตัวตน ออกจากจิตวิญญาณ อะฮ้า~
Name : สายลมพลิ้ว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมพลิ้ว [ IP : 171.99.1.149 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2555 / 23:03

#20 : ความคิดเห็นที่ 2426
หนุกจ้า
Name : Unnilium< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Unnilium [ IP : 113.53.252.107 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 กันยายน 2555 / 12:57

#19 : ความคิดเห็นที่ 1556
555+ ฮาโว้ย เซียนลั้ลลา 555+
PS.  If it does not go to hell and who will go to hell.
Name : alangod< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ alangod [ IP : 58.9.116.19 ]
Email / Msn: i_love_doll_master(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2555 / 21:04

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android