Freedom

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    21

    Overall
    21

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
#Batman


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 20:09

บันทึกเป็น Favorite


Paring : Brujay เช่นเคย

Rate : normal

Auothur : suunara,porradakung,por

โน้ต: นี่คือครั้งแรกที่เล่น ในสำหรับ week18 หัวข้อคือ 'ทุ่งหญ้า' นะคะในตัวนิยาย สมมุติว่า เจสัน กับ บรูซ อายุเท่ากัน คือ grade 7 อยู่ห้องgiftedอะไรพวกนี้แหละค่ะ


'ทุ่งหญ้า'ที่ๆซึ่งกว้างใหญ่ ปรอดโปร่งที่ๆ ชวนให้ความรู้สึกสบาย สงบ ท้องฟ้า สีฟ้าสดใส ให้ความรู้สึก อิสระ

ลมอ่อนๆที่พัดเข้ามาที่ร่างกายของเด็กคนหนึ่งท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ชวนให้รู้สึกดี " อืม... " เสียงที่ออกมาจากลำคอ ออกมาบอกถึงความรู้สึกสงบ ใช่ เด็กคนหนึ่ง ในทุ่งหญ้ากว้างกลางป่าคุณอาจสงสัยว่าทำไมเด็กอย่างผมถึงมาอยู่ที่ทุ่งหญ้านี่ ที่นี่ คือ 'ที่ซ่อน' ของผม ผมมักจะหนีเรียนเพื่อมาที่นี่การเรียนที่น่าเบื่อหน่ายนั่น ยึดตัวเองอยู่ในกฎระเบียบเรื่อยมาจนกระทั่งได้เจอ ที่นี่ จากเด็กทีเอาแต่เรียนไปวันๆ กลับกลายมาแอบอยู่ที่ทุ่งหญ้า สงบเงียบอย่างที่นี่

" สบายดีชะมัด.....เฮ้ย!!! "อยู่ๆก็มีมือ มือหนึ่งมาคว้าไหล่ของผมไว้อย่างแน่นทำให้ผมล้มไปข้างหลังในทันที " โอ้ย! ใครวะ?!!! "ผมตะโกนออกมาดังทำให้นกบางส่วนแถวนั้น ตกใจบินออกมา

" โทษที เจย์ฉันไม่คิดว่านายจะล้ม " บรูซ กล่าวขอโทษ ที่ทำให้ผมล้มเมื่อสักครู่ ถ้าคุณถามว่าบรูซไหนล่ะก็ คงตอบได้ไม่ยาก เขาคือ 'บรูซ เวย์น' ลูกชายของมหาบเศรษฐีคนดังในเมืองgotham ลูกชายของ โทมัส เวย์น คุณคง งงว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง คงต้องย้อนกลับไป สักพักเลยล่ะ...
















" วันนี้ครูขอแนะนำนักเรียนใหม่ที่จะมาอยู่กับเราต่อจากนี้! 'บรูซ เวย์น' " เสียงปรบมือดังขึ้นในห้องเรียนห้องหนึ่งส่วนใหญ่เป็นพวกนักเรียนหญิง เพราะ ใช่ๆหมอนั่นหล่อและเก่งทุกอย่าง แถมรวยมากด้วย" เฮ้ออ...น่าเบื่อชะมัด " เป็นสิ่งที่นักเรียนชายส่วนใหญ่ในห้องพูด รวมถึงผมด้วย ผมชื่อ 'เจสัน ทอดด์' เด็กเกเรประจำห้อง นี่เป็นวันที่น่าเบื่ออีกวันที่ดันสอบเข้าห้องเด็กเก่งอย่างไม่รู้เรื่องแม้จะอยากโดดเรียนวันนี้แต่ก็ทำไม่ได้ เล่นมีตำรวจคุ้มกันอยู่เต็มห้องขนาดนี้

" สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ " นำเสียงเรียบนิ่งมาก " แนะนำตัวเสร็จแล้ว ก็ เลือกที่นั่งได้เลยจ้ะ "

" ครับ " เฮ้ยๆอย่าเดินมาทางนี้นะเฟ้ย ฉันไม่ต้องการเพื่อนนั่งข้างๆ " ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน บรูซ เวย์น เรียกว่า บรูซ ก็ได้ " นั่นไงว่าแล้ว ทำไมแม่นอย่างงี้ว่ะ " ง-ไง ยินที่ได้รู้จักฉัน เจสัน ทอดด์ เรียกฉันว่า เจย์ นะ " ตายแน่ฉัน ไอ่พวกตำรวจข้างหลังมันจ้องเขม็งเลยวุ้ย

" นายไม่ต้องกลัวพวกตำรวจข้างหลัง หรอกเจย์ เดี๋ยวพวกเขาก็ไปแล้ว " ขอบคุณพระเจ้า แต่เดี๋ยว " ฉันอาการออกขนาดนั้นเลยหรอ " ก็นะเป็นกันทุกคนแหละ " หมอนี่คงย้ายรร.แน่เลย

" โอ้ะ ตำรวจพวกนั่นไปแล้ว ฉันขอนอนก่อนนะ ไม่ต้องปลุกล่ะ " เฮ้อง่วงชะมัดเลย นอนดีกว่า

" นายไม่ชอบการเรียนหรอเจย์ " นั่นเป็นคำถามที่ตอบง่ายมาก

" ใช่ และ คาบบ่ายฉันขอบายนะ จะโดไปที่อื่น อย่าบอกครูล่ะ "

" ฉันโดดไปด้วยได้มั้ยเจย์? " ห้ะ นี่ฟังไม่ผิดใช่มั้ย

" ก็ได้ แต่ลูกคุณหนูแบบนาย กล้าโดดด้วยหรอ "

" .... " ไม่เสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก เอาเถอะนอนดีกว่า
.
.
.
.
" จ...เจ...เจย์ ตื่นได้แล้วพักเที่ยงแล้วนะ "

" อืม..งืม...อ่าา หลับสบายชะมัด ขอบใจที่ปลุกนะ "ผมตื่นขึ้นมาแบบงงๆ" ว่าแต่นายไม่ไปกินข้าวล่ะ "

" ฉันอยากโดดเรียนไปกับนายมากกว่าแล้วก็ซื้ออะไรทานระหว่างโดดก็ได้ " หมอนี่มันพิศวาสอะไรรึเปล่าเนี้ยแลตามแจเลย

" ก็ได้ๆ งั้นไปกันเลย "









นั่นล่ะฮะท่านผู้ชม " แล้วนายจะยืนอยู่อย่าางนั้นอีกนานมั้ยมาช่วยฉันซะสิ " ผมยืนมือให้บรูซช่วยดึงขึ้นมา ผมเตรียมวิธีเอาคืนไว้แล้วล่ะ

" โอ๊ะ โทษทีๆ "บรูซที่กำลังจะช่วยดึงผมขึ้นมา อยู่ก็ปล่อยมือผมออก

" โอ้ย! เชี่ยเจ็บ จะปล่อยมือทำไมว่ะบรูซ! " ผมตะโกนบ่นใส่บรูซที่อยู่ๆก็ปล่อยมือตอนกำลังจะช่วยผมลุกซะงั้น

" เจย์ เมื้อกี้ขอโทษที แต่ว่า..."

" แต่ว่าอะไร พูดมาดิว่ะ "

" คือ...เมื่อกี้เสื้อนายมันเปิดจน เห็นหน้าท้องเลยตกใจ " ให้ได้อย่างนี้ดิว่ะ เขินกับเห็นหน้าท้องผู้ชายด้วยกัน ถ้าผู้หญิงจะไม่ว่าเลย

" แหม่ๆ อ่อนไหวจังเลยนะบรูซ เป็นบ่อยมั้ยล่ะเนี้ย "

" แค่กับนายน่ะ " การ์ตูนสาวน้อยมาก พระเจ้า งั้นขอลองอ่อยหน่อยแล้วดัน

" งั้นลองจูบฉันมั้ยล่ะ 555+ " ท่าทางเขินมากเลยแฮะ 5555+

" ได้สินะ " สายตานั่นมันอะไรตรงข้ามกับเมื่อกี้เลยแฮะ

" เดี๋ยวๆ ฉันพูดเล่นนะ บรู--อ่ะ-อื้อ "ลิ้นร้อนเข้ามาที่ภายในปากคนที่เป็นฝ่ายไผแหย่เล่นๆแต่กลับถูกจูบจริงๆจากอีกฝ่ายเข้ากวาดความหวานในโพล่งปากอย่างสนุกสนาน

" ฮะ ฮะ " เสียงหอบดังขึ้นหลังจากการจูบเร้าร้อนเพราะหายใจไม่ทัน

" ไอ่บ้าเอ้ยแกทำอะไรว่ะ!!! "อารมณ์โมโหพุ่งปรี๊ดจนเลือดขึ้นหน้าแต่ก็รู้สึกอายในขณะเดียวกัน

" ก็จูบนายไงเจย์ คิดว่าทำอะไรล่ะเจย์ " เอ้ย กุแค่แกล้งแหย่เล่นๆดันทำจริงซะงั้นอายก็อาย โมโหก็โมโห

" ช่าง ก็แล้วกัน ฉันจะกลับแล้ว " โว้ยอารมณ์เสียชะมัด อยู่ๆก็มีมือมาคว้าข้อมือของผมไว้

" ไม่ฉันไม่ให้นายกลับ นายต้องไปกับฉัน! " เอาแต่ใจชิบหาย

" เออๆจะไปไหนล่ะ "

" บ้านของฉัน "

" แล้วทำไมฉันต้องบ้านนาย "

" ไปแนะนำว่าที่ภรรยาให้พ่อแม่ฉันรู้จักไง♡เจย์ " แน่ใจว่านี่คือปาก

" เดี๋ยวๆ! แกสมองกลับรึไงและฉันไปเป็นว่าที่ภรรยาแกเมื่อไหร่ห้ะ "

" ก็ตอนที่นายยอมให้ฉันจูบเมื่อกี้ไงเจย์ "

" โว้ยยยยยยยย"

ถ้าจะคิดเองเออเองแล้วเอาแต่ใจขนาดนี้นะไอ่ลูกคุณหนูนี่!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เอ้าๆจบแล้วไปได้แล้วนะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PorradaKung จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • อื่น ๆ

    เรื่องสั้น

    20/20

    0

    0%

    18 ก.ย. 59

  • อื่น ๆ

    เรื่องสั้น

    59/59

    2

    0%

    6 ก.ย. 59

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น