MISS (HunHan ft. EXO)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 192 Views

  • 2 Comments

  • 7 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    192

    Overall
    192

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ตั้งแต่จากกัน นายจะสบายดีมั้ยนะ??


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เนื่องจากห่างหายไปหลายเดือน ก็เกือบครึ่งปีได้ เลยคิดว่าจะขอแต่งเรื่องสั้นมาขอขมาทุกคน 555555 ได้โปรดให้อภัยไรต์เตอร์คนนี้ด้วยเถิด ข้าพเจ้าผิดไปแล้วจริงๆ 555555
นี่จะเป็นฟิคแรกที่แต่งจบ เอ๊ะ เรียกได้เหรอ นั่นแหละ เรื่องนี้จะเป็นเรื่องแรกที่แต่งจบ ขอให้ชาวรีดเดอร์ทุกคน สนุกสนานกับการอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้นะคะ




แจกแท็ก #ฟิคคิดถึงกวาง

แจกทวิต poohpaeexol@gmail.com รีทุกอย่างที่อยากรี ทวิตจึงดูรกมากเป็นพิเศษ คิคิ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 24 ก.ย. 59 / 12:41

บันทึกเป็น Favorite




*มาแก้คำผิดในเนื้อหานะจ๊ะทุกคน เปล่าอัพตอนเพิ่มหรืออะไรทั้งสิ้น พอดีมีคำผิดกับคำที่พิมพ์ตกอยู่ ถ้าเจอคำผิดก็บอกไรท์ได้นะ



"ทุกคน ฮยองมีข่าวดีมาบอก" ซูโฮเดินเข้ามาในห้องซ้อมพร้อมกับซิ่วหมิน คนรักของเขา

"ข่าวดีอะไรเหรอฮยอง?" ไคถามขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย แค่ได้ยินคำว่าข่าวดี แดนซ์ซิ่งแมชชีนคนนี้ก็ตื่นเต้นเหมือนเด็กเสียแล้ว

"ข่าวดีที่ฮยองจะบอกก็คือ..." ซูโฮเว้นวรรคไว้ช่วงหนึ่ง ให้ทุกคนได้ลุ้นกัน "วันหยุดยาวนี้เราจะไปเที่ยวทะเลกัน" ซูโฮบอกพร้อมกับยิ้มอบอุ่น เพราะสีหน้าของทุกคนที่แสดงออกมา ล้วนบ่งบอกถึงอาการดีใจที่เก็บไม่อยู่ เว้นก็แต่คนนึง... โอเซฮุน

"แล้วเราจะไปทะเลที่ไหนกันเหรอฮยอง ผมอยากไปทะเลที่ไทยมากเลย ซูยองนูนาบอกว่าทะเลที่ไทยสวยมาก" แบคฮยอนพูดความต้องการของตัวเองออกมา เพราะวันหยุดที่พวกเขาได้รับนี้ มีเวลาถึงหนึ่งสัปดาห์เต็ม

"ทะเลที่ไทยเหรอ ฉันว่าก็ดีนะ คนไทยใจดี น่ารัก แถมผู้หญิงก็สวยด้วย ผมชอบ" ชานยอลพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี เรียวปากอิ่มยิ้มกว้างจนแก้มเป็นรอยบุ๋มลงไป แต่ก็แค่แวบเดียว เพราะทันทีที่จบประโยคเขาก็ได้รับสายตาค้อนจากคนดีโอ 'ดูท่าคยองซูจะโกรธแฮะ คืนนี้ต้องง้อแล้วล่ะ'

"ไปทะเลที่ไทยเหรอ ทุกคนมีความคิดว่าไงกันบ้าง?" ซูโถามทุกคนเพื่อดูความเห็นของแต่ละคน ผลที่ได้ก็เป็นไปตามคาด

"งั้นตกลง อาทิตย์หน้าเราจะไปเที่ยวที่ไทยกัน" ซูโฮสรุปผลโหวตจากทุกคนที่เป็นเอกฉันท์

"เย่!" เสียงหัวเราะอย่างดีใจดังกึกก้องไปทั่วห้องซ้อม ซูโฮหันไปมองหน้ากับซิ่วหมิน ก่อนทั้งคู่จะส่งยิ้มให้กัน มือที่จับกันอยู่ก็กระชับแน่นขึ้นอย่างเข้าใจ



1 อาทิตย์ต่อมา

"เห้อ ถึงสักที สวัสดีไทยแลนด์" แบคฮยอนที่ลงมาจากรถตู้คนแรกพูดพร้อมกับกางแขนยืดตัวคลายอาการเมื่อยขบที่เกิดจากการนั่งเครื่องบินและรถตู้

หนุ่มๆเลือกมาเที่ยวทะเลที่เกาะสมุย เพราะชื่อเสียงที่เลื่องลือ บวกกับรุ่นพี่ในค่ายเล่าให้ฟัง ก็ไม่ผิดหวังเพราะทะเลที่นี่สวยจริงๆ

"งั้นพวกเราเอาของไปเก็บแล้วมาเล่นน้ำกันเถอะ!"

สมาชิกทุกคนต่างเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ด้วยเพราะไม่มีใครมาคอยตามจับตาดูและนี่เป็นการหยุดยาวที่ปีหนึ่งจะมีครั้งนึง ทุกคนจึงเลือกที่จะสนุกให้สุดเหวี่ยง เว้นก็แต่...

"เซฮุน ทำไมไม่ลงไปเล่นน้ำกับพวกฮยองล่ะ?" ซิ่วหมินถามพร้อมกับนั่งลงข้างเซฮุนใต้ร่มไม้

"ผมไม่ค่อยอยากเล่นเท่าไหร่ ขอนั่งดูพวกฮยองเล่นกันดีกว่า" เซฮุนตอบก่อนจะยกกระป๋องเบียร์ในมือขึ้นมาดื่ม

"นี่นายดื่มอีกแล้วเหรอเซฮุน พอได้แล้วนะ ร่างกายนายจะแย่เอาได้" ซิ่วหมินพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปแย่งกระป๋องเบียร์มาจากมือของเซฮุน ก่อนจะวางไว้ข้างตัวเอง

"ฮยอง เอาของผมมานี่นะ" เซฮุนเอื้อมมือไปหมายจะแย่งคืน

"พอเลยเซฮุน ฮยองจะไม่ยอมให้นายใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว ฮยองเข้าใจว่านายยังทำใจเรื่องลู่หานไม่ได้ แต่นายจะทำตัวอิเหระเขะขะแบบนี้ไม่ได้นะ มีสติได้แล้ว" ซิ่วหมินร่ายยาว เพราะตั้งแต่ที่ลู่หานกลับไปทำงานที่บ้านเกิดประเทศจีน ก็ไม่เคยติดต่อกลับมาอีกเลย นั่นทำให้เซฮุนเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากที่เคยสดใส ยิ้มง่าย ก็ปล่อยตัวให้โทรม ดื่มเหล้าเบียร์แทนน้ำเปล่า จนพี่ๆในวงเป็นห่วงกัน

เซฮุนก้มหน้ามองมือตัวเองก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ซิ่วหมินเงยหน้ามองด้วยสายตาฉงน

"ก็ถูกอย่างที่มินซอกฮยองพูด งั้นผมขอตัวไปอาบน้ำ นอนพักผ่อนก่อนนะครับ" เซฮุนโค้งศีรษะให้เล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินจากไป ซิ่วหมินมองตามน้องไปด้วยใจเป็นห่วง แต่ใจนึงก็คิดว่าน้องคงเข้าใจและทำใจได้แล้ว

"มินซอกกกกกกกกกกกก" เสียงแรียกแสนสดใสของซูโฮเรียกความสนใจของซิ่วหมินได้ พอหันไปก็เจอกับซูโฮที่กำลังกวักมือเรียกตนให้ไปก่อปราสาททรายกัน ซิ่วหมินจึงเดินตรงไปหาคนรักของตัวเองทันที

'ฮยองหวังว่านายจะทำใจได้เร็วๆนะเซฮุน'



ร่างผอมสูงของโอเซฮุนกำลังนอนหลับพริ้มอยู่บนเตียงกว้าง นานแค่ไหนแล้วนะที่เขาไม่ได้หลับเต็มตาแบบนี้ ตั้งแต่เดบิวท์ หรือตอนที่ลูกกวางน้อยจากเขาไป



"เซฮุน เซฮุน เช้าแล้วนะ ตื่นเถอะครับ" เจ้าของชื่อลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เพื่อดูว่าใครเป็นคนปลุก เมื่อเห็นว่าเป็นใครริมฝีปากบางก็ยิ้มออกมา

"ลู่หานฮยอง" เซฮุนยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะรวบร่างน้อยมาไว้ในอ้อมแขน แล้วหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่

"เซฮุน ฮยองมีเรื่องจะบอก" ลู่หานบอกพลางแกะมือของคนตัวสูงออก ก่อนจะยืนขึ้นที่ข้างเตียง เซฮุนมองอย่างุนงง วันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอ ทำไมลู่หานฮยองถึงทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะ

"ฮยองจะไปแล้วนะ" ลู่หานพูดก่อนจะยิ้มออกมาพร้อมน้ำตาที่หยดลง

"ไป ไปไหนฮยอง ฮยองจะไปไหน ไม่เอานะฮยอง ผมไม่ให้ฮยองไป ผมรักฮยอง ฮยองอยู่กับผมนะ" เซฮุนก้าวพรวดลงจากเตียง สวมกอดลู่หานจากข้างหลังเพราะอีกฝ่ายทำท่าจะเดินหนีตัวเองไป

"ปล่อยฮยองเถอะเซฮุน ฮยองต้องไปจริงๆ" ลู่หานพยายามแกะตัวเองให้หลุดจากพันธนาการของคนตัวโตอย่างยากลำบาก

"ไม่เอาฮยอง ฮยองอยู่กับผมสิ ฮยองอย่าทิ้งผมไป ผมรักฮยองนะ ฮยองได้ยินมั้ย โอเซฮุนนักเสี่ยวลู่หาน" น้ำตามากมายพรั่งพรูออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของโอเซฮุน เค้าไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อน แต่เมื่อได้ยินว่าคนตัวเล็กจะจากไป มันก็รู้สึกเจ็บแปลบเหมือนมีคนเอามีแหลมคมมาแทงไปทั่วตัว

"ปล่อยฉันเถอะเซฮุน ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว ตั้งแต่คบกับเด็กแบบนายนะ ชีวิตของฉันก็วุ่นวายไปหมด ฉันเบื่อ ได้ยินมั้ย ฉันเบื่อ!" ลู่หานหันกลับมาตะคอกใส่หน้าคนรัก เซฮุนทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง ดวงตาพร่าเบลอไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่เต็มขอบตา ภาพสุดท้ายที่เห็นคือลู่หานที่ค่อยๆเดินจากไปจนลับตา

"แต่ผมรักเสี่ยวลู่นะ ฮยอง ฮยอง ฮยอง!" ประโยคแรกพูดเบาราวกับกลัวอีกฝ่ายจะได้ยิน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นตะโกนเรียกอีกคนอย่างบ้าคลั่ง ร่างบางยันตัวเองให้ลุกขึ้น ก่อนจะวิ่งสุดแรงไปตามทางที่ลูกกวางน้อยเดินไป พร้อมกับตะโกนเรียกอีกฝ่ายโดยไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อย

"ฮยอง ฮยอง ลู่หานฮยอง เสี่ยวลู่!" เซฮุนสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมา นี่เขาฝันไปเหรอเนี่ย ทำไมมันโหดร้ายแบบนี้ล่ะ

"ลู่หานฮยองจะเป็นไงบ้างนะ กินอิ่มนอนหลับดีหรือเปล่า ทำไมฮยองไม่ติดต่อผมกลับมาบ้างล่ะ ผมคิดถึงฮยองนะ ฮึก ฮึก" เข่าหนาชันขึ้นมาก่อนดวงหน้าคมจะซบลงไปร้องไห้อย่างหนัก ช่างเป็นภาพที่น่าสงสารจับใจเสียจริง

'ฮยองรีบๆกลับมานะ ผมจะรอ'

........................................................................................................................................................................................................................................

จบแล้ว อัพได้ เรื่องสั้น ก็สั้นจริงๆ อยากแต่งให้ยาวกว่านี้ แต่ก็นึกไม่ออก 55555555
ใช้เวลาแต่งประมาณ 1 วัน ทำไมตอนแต่งฟิคยาวสมองไม่แล่นแบบนี้บ้างนะ
ถ้าผิดพลาดประการใดต้องขออภัยล่วงหน้าด้วย
ถ้าเจอคำผิด หรือคำไหนที่ตกหล่นบอกได้นะ ไรท์จะได้ทำการแก้ผ้า เอ้ย! แก้ไขปรับปรุง คิคิ

#ฟิคคิดถึงกวาง ฮุนฮาน คิดถึงคู่นี้เนาะ มีใครคิดถึงเหมือนไรท์บ้าง T^T
เดี๋ยวจะกลับไปแต่งฟิคยาวต่อนะ ขอให้อดรนทนรอกันอีกแปปนึง ช่วงนี้กำลังสอบพอดี อาจจะหายไปอีก (หายไปอีกแล้ว หายบ่อยจังเลย) แต่ก็จะรีบกลับมานะ จุ๊บๆ ขอให้ทุกคนอ่านอย่างสนุกนะงับ 사랑하자!


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ PaePeRo จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 10:14
    ท้ายๆเรื่องอ่ะครับ ตรง ภาพสุดท้ายที่เห็น คำว่า เห็น กลายเป็น เห็ย ครับ
    (เล่นในโทรสับแล้วจอเล็กเลยตอบกลับคอมเมนต์เก่าไม่ได้ T^T)
    #2
    1
    • 24 กันยายน 2559 / 12:12
      ขอบคุณจ้า จะแก้ให้นะ ^^
      #2-1
  2. #1 びさるん (@HoXiu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 00:36
    มีคำผิดนิดนึงครับ
    #1
    1
    • 24 กันยายน 2559 / 00:52
      ขอบคุณจ้า ผิดคำไหนหว่าบอกไรท์ที เผื่อไรท์ไม่รู้
      #1-1
พิมพ์เลขที่เห็น