Lonely me, Lovey you รักครั้งนี้ขอแค่มีเธอ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 103 Views

  • 4 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    103

    Overall
    103

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เมื่อฉันกลายเป็นโรคซึมเศร้าและต้องเข้ารับการรักษาด้านจิตเวชในโรงพยาบาล แล้วการได้เจอ 'เขา' ก็ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนไป


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Lonely me, Lovey you รักครั้งนี้ขอแค่มีเธอ


“ทีหลังอย่ามาที่แบบนี้อีก ถ้าจะมาก็อย่ามาคนเดียว มันอันตราย เข้าใจมั้ย”

“ก็ไม่เห็นอันตรายนี่คะ” ฉันเถียงแบบข้างๆ คูๆ แต่ส่วนลึกในใจก็คิดแบบนั้นจริงๆ 

อันตรายแล้วยังไง ฉันไม่ได้สนใจชีวิตฉันอยู่แล้ว จะเป็นจะตายก็ช่างมันสิ

“แบบนี้ก็ไม่อันตรายเหรอ...” 

เขาขยับมือจากที่จับไหล่ฉันเลื่อนลงมาแปะอยู่ที่เอว ฉันขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

“...”

“นี่ก็ไม่อันตรายใช่มั้ย” มืออีกข้างก็เอาวางบนต้นขาฉัน

“...”

“นี่ก็ด้วย?

คราวนี้เขาเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้จนเกือบชิดหน้าฉัน





สวัสดีค่า แพรวาเองค่ะ
หายไปนานมากจริงๆ ขอโทษด้วยนะคะ U_U

วันนี้กลับมาพร้อมกับนิยายเรื่องใหม่ ซุ่มแต่งมาได้สักพักแล้วล่ะค่ะ
แต่ตอนนี้ไฟในการแต่งมันหายไปหมดเลย
ก็เลยเอานิยายมาลงในนี้
อยากได้ฟีดแบค อยากให้มีคนทวง
ถ้าทุกคนชอบเรื่องนี้เหมือนอย่างที่แพรชอบ แพรก็จะตั้งใจเขียนให้จบนะคะ
แต่ถึงจะไม่มีใครชอบ ก็จะหน้าด้านเขียนให้จบอยู่ดี ฮาา

เรื่องนี้แพรตั้งใจกับมันมากเป็นพิเศษเลย
เนื้อเรื่องอาจดูเอื่อยเฉื่อย ไม่หวือหวา ดูเรียบๆ อึนๆ
แต่แพรอยากให้คนอ่านได้รับรู้ถึงความรู้สึกของคนเป็นโรคซึมเศร้า
อยากให้รู้ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ อยากให้เข้าใจพวกเขามากขึ้น
ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Praewaa จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Tim_ThanidaVimol (@Tubtim_Thanida) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 21:29
    ชอบคนชื่อธูป55555555
    ฟ้าใสนางน่าสงสารอ่ะ ลุ้นว่าจะเกิดอะไร~
    ทิมก็เครียดดด
    เครียดมาก ไม่มีอะไรส่งหน้าใส เฮ้ยย!มาผิดเรื่อง555555
    #4
    0
  2. #3 Tim_ThanidaVimol (@Tubtim_Thanida) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 18:18
    หยอดไปนะแก5555555
    อ๋ออ!เราชื่อทับทิมไง ทับทิมอ่ะ *หลบเท้าพี่แพรแป๊บ55555
    เรื่องนี้ดูจากที่พี่แพรตั้งขึ้นมาน่าจะแบบอยากให้นักอ่านลองมองคนเป็นโรคซึมเศร้าในมุมที่นักอ่านไม่เคยรู้จักและฉันชอบรอยยิ้มเขาจัง555555555555555
    #3
    0
  3. #2 The red-nosed reindeer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 15:57
    น่าติดตามมากเลยค่ะ คุณหมอดูน่ารักจริงๆ >///< จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #2
    0
  4. วันที่ 20 กันยายน 2559 / 23:58
    ชอบพล็อตเรื่องนี้ค่ะ ภาษาโอเคเลย อ่านแล้วไม่สะดุดตรงไหน จะสะดุดตาก็ตรงนศ.จิตวิทยาปี3คนนี้แหละ น่ารักมากก เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น