BTShock เกมส์รถไฟฟ้า...สายมรณะ...

สุดยอด แต่งเก่งมากๆ ลุ้นมันทุกตอนเลย ㅜㅇ ㅜ

---

PS.  เราจะมีกันตลอดไปใช่มั้ยล่ะ

แต่งสนุกและน่าตื่นเต้นมากค่ะ

---

PS.  เราจะมีกันตลอดไปใช่มั้ยล่ะ

สนุกมากฮะ `><

---

PS.  เราจะมีกันตลอดไปใช่มั้ยล่ะ

 สุดยอดเลยค่ะ เอาใจช่วยนะค่ะ ^(++)^

---

PS.  ระวังนะ คุณอาจถูกฆ่า ถ้าคุณยังทำตัวเลว!!

 น่ากลัวมากค่ะ สนุก แล้วก็บรยายแล้วเห็นภาพเลย

---

PS.  ระวังนะ คุณอาจถูกฆ่า ถ้าคุณยังทำตัวเลว!!

รีบแต่งเข้านะคะ!!!~

เอาใจช่วยอยู่!!~

---

PS.  ก็เรามัน<-เมพ-<พออะ!!~

ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง.............

---

PS.  เบื้องหลังรอยยิ้มของใครซักคน ย่อมต้องมีใครอีกหลายคนต้องเสียน้ำตา

---

PS.  ::  เชียร์ NOTE THE STAR*6 สุดใจ [ขอโทษหากคอมเม้นแรงไปหน่อย !!]

 ต่อๆ กำลังลุ้น ได้คนเล่นเเล้วคนหนึ่งสินะ

---

PS.  เบื้องหลังรอยยิ้มของใครซักคน ย่อมต้องมีใครอีกหลายคนต้องเสียน้ำตา

นุกมากกกกกก
TT

---

PS.  5555555555+++++

เง้อ หลอนน~~

---

PS.  miss u everytime~

บรรยายได้ละเอียดมาก
รู้สึกเหมือนเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์เลย

---

PS.  เวลาไม่คอยใคร เพราะฉะนั้นเราต้องทำทุกวินาทีให้ดีที่สุด

ไฟฟ้าช็อตขนาดนั้นเลยเรอะ...=[  ]=!!
สยอง = =''
(และสนุก)

---

PS.  หินที่เริ่มกลิ้งไปนานๆแล้ว จะไม่มีใครสามารถหยุดมันได้ นอกจากมันจะหยุดของมันเอง....

สนุกมากเลยค่า ท่านผู้นำ =w=b  [ เยี่ยม!! ]

---

PS.  จงอยู่กับปัจจุบัน และอย่าเดินหน้าไปหาอดีต แต่บางครั้งเราอาจจำเป็นต้องถอยหลังไปสู่อนาคต !!

น่าสนุกดีค่ะ ^_^

---

PS.  ...ความเห็นส่วนตัว จริงจังนะ...

ท่านผู้นำ สนุกมากเลยครับ อยากให้อัพต่ออะ สู้ๆ!!

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 พฤษภาคม 2554 / 17:19

---

PS.  http://group.dek-d.com/otaku-uclub/

น่าสนุก ^O^

---

PS.  Because you look like a green star that I love. So, Let me be the one for you. Plz.

โอ้ ตอนใหม่นี่พัฒนาขึ้นมากเลยค่ะ  เรื่องที่จะติลดลงไปพรวด ๆ เลยค่ะ
ทั้งคำผิดที่แทบไม่มี ทั้งการเดินเรื่องที่รวดเร็วดี  เยี่ยมจริง ๆ ค่ะ
แล้วก็ เพราพัฒนาขึ้นขนาดนี้ แก้วขอเลื่อนเลเวลการเม้นขึ้นไปอีกนิดนะคะ

ด้านคำผิด
หาพบแค่จุดเดียวเท่านั้นค่ะ คือ
...พลางเขียนอะไรบางอย่างลงในสมุดโน๊ต... - โน้ต

ด้่านสำนวน
+ ยังรู้สึกว่าสำนวนยังค่อนข้างแยกกันมากเกินไปนิดนะคะ  อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเห็นจุดฟูลสต๊อปอยู่ข้างหลังอย่างไรชอบกล ลองใส่คำเชื่อมระหว่างประโยค ยุบประโยคมารวมกัน หรือตัดประธานออกไปบ้างในกรณีที่มีประธานเดียวกันบ้างก็ดีนะคะ  น่าจะทำให้ลื่นขึ้น
+ สำนวนเปรียบเปรยบางจุดยังดูทื่อ ไม่เป็นธรรมชาตินะคะ เช่น
...และเมื่อเขาพบกับบางสิ่ง มันทำให้เขารู้สึกเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นโต - ดูประโญคมันแข็ง ๆ นะคะ น่าจะทำให้ประโยคดูนุ่มกว่านี้ เช่นว่า เขาใจเต้นแรงราวกับเด็กได้ของเล่นชิ้นถูกใจ เพราะเขาพบเบาะแส่บางอย่างที่ค้นหาแล้ว ...คือไม่ต้องใช้ประโยคสั้น ๆ ก็ได้ค่ะ ยาว ๆ หน่อยก็ได้ แค่ทำให้รู้สึกว่าคำที่ใช้ทำให้รู้สึกหรือจินตนาการตามได้น่ะค่ะ
+ ตรงช่วงที่จ่าเอาซีดีมาให้ผู้กองนี้ ดูออกเลยนะคะว่ามาเป็นแค่ตัวประกอบฉาก ...ยังเป็นเรื่องสำนวนค่อนข้างแข็งอยู่นะคะ  ส่วนตัวคิดว่าถึงจะเป็นตัวประกอบ แต่ก็น่าจะเขียนให้แสดงท่าทางเป็นธรรมชาติมากกว่านี้  เช่นว่า ช่วงแรกที่จ่าปรากฎฬนฉาก หลังจากวางกล่องซีดีแล้ว น่าจะมีการสนทนาโต้ตอบกันอีกเล็กน้อยว่า ผู้กองยังต้องการอะไรอีกไหม  น่าจะทำให้ดูเป็นธรรมชาติขึ้นนะคะ
+ช่วงที่ผู้กองดูวีดีโอวงจรปิด เรียกศิระว่า เด็กหนุ่ม  ส่วนตัวแก้วคิดว่าคำว่า เด็กหนุ่ม น่าจะใช้กับเด็กวัยรุ่นตอนต้น (พวกม. ต้น) มากกว่าผู้ชายที่เรียนมหาิวิทยาลัยหรือทำงานแล้วนะคะ
+ จะว่าไป แล้วศระกำลังเรียนอยู่หรือทำงานแล้วล่ะคะ ?  ถ้าทำงานแล้ว (เพราะมีฉากคุยกับรุ่นพี่ที่ทำงาน) แล้วทำไมผู้กองถึงเห็นตอนใส่ชุดนักศึกษาล่ะคะ ?

เรื่องนี้แก้วถือว่ามีพัฒนาการค่อนข้างเร็วนะคะ ไม่กี่ตอนก็ปรับได้ขนาดนี้แล้ว แต่ยังติดสำนวนแข็ง ๆ กับสำนวนภาษาอังกฤษอยู่มาก ควรระวังให้ดีนะคะ

เท่าที่เห็นก็มีเท่านี้ล่ะค่ะ 

ชอบมากมาย'^^'

ไงก็ขอฝากนิยายของโซเฟียด้วยนะคร่ะ'^^'

(สนุกนร๊า''///>.,
อย่าลืมเข้ามาเยื่ยมชม ละติดตามนร่ะคร่ะ

ด้านล่างนิเลย

---

PS.  โลกนี้ช่างลึกล้ำ - - - '' ' แต่ก็ใช่จะแน่แท้ -- - -'' สิ่งที่เราต้องการแน่ - - - '' คือ ความแท้ สู่อิสระ

อ๊าก! น่ากลัวอ่ะ

---

PS.  !C-Blue: ...Just a "PERSONAL COMMENT". Please Understand and don't INSULT me, Okay?

ตอนแรกนี่เปลี่ยนจากของเดิมพอดูเหมือนกันนะคะ

ด้านคำผิด  มีให้เห็นบ้าง แต่ส่วนมากจะเป็นคำ ๆ เดิมนะคะ 
นักข่าวพยายามเบียดเสียดคำถาม 
เบียดเสียด ก. ยัดเยียด, เบียดกันแน่น
ตรงนี้ใช้ผิดไปหน่อยนะคะ เบียดเสียดนี่ ใช้เหมือนแออัดน่ะค่ะ  คือเบียด ๆ อัด ๆ เข้าไป แต่ใช้ในกรณีที่มันเป็นรูปธรรมค่ะ ตรงนี้น่าจะเป็นยัดเยียดมากกว่าค่ะ
รถไฟฟ้าทั้งสองฝากฝั่งเคลื่อนที่เข้าสู่ชานชาลา - ฟากฝั่ง
เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างชานชะลา - ชานชาลา
หยดน้ำสีดำหยดลงพื้นชานชะลา - ชานชาลา
ผู้รับช่วงต่อของเกมส์นี่ยังไงล่ะ - เกม (คำนี้ใช้แบบมี ส์ เยอะมากนะคะ ระวังด้วย)

ด้านสำนวน 
๑. ก็ยังเห็นสำนวนที่ติด ๆ อยู่เยอะนะคะ  ส่วนมากจะเป็นเพราะติดการใช้สำนวนภาษาอังกฤษมา (พวกที่ขั้นว่าอะไรสักอย่าง เว้น แล้วบอกว่า "มัน" เป็นยังไง เช่น  หนังสือเล่มนั่น มันวางอยู่ที่ชั้นบนสุดของตู้หนังสือ เป็นต้น) ซึ่งจะทำให้ภาษาเยิ่นเย้อเกินความจำเป็นนะคะ เช่น 
- เสียงที่น่าสะพรึงกลัวดังกึกก้อง มันมาจากชายหนุ่มคนนั้น
- มือเผลอปล่อยหนังสือพิมพ์ มันร่างกระจายเต็มพื้น ผู้คนรอบด้านหันมามองเขา
๒. สำนวนแปลก ๆ ค่ะ
- ก่อนจะเดินเข้าไปในที่เกิดเหตุ มาหาศิระที่ยืนอยู่... เลือกแค่คำว่า ไป หรือ มา อย่างใดอย่างหนึ่งก็พอค่ะ เพราะสองคำนี้แสดงทิศทางที่ขัดแย้งกันค่ะ (ไป - ออกห่าง, มา - เข้าใกล้)
- และไม่สนใจมือถือที่กำลังดังเพราะเจ้านายโทรเข้ามา... ตรงนี้มันยืดยาวไปหน่อยค่ะ ถ้าศิระไม่สนใจมือถือ ไม่ต้องบอกก็ได้ค่ะว่าเจ้านายกำลังโทรเข้า
- ตะวันลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มมืดลง... ตรงนี้เนื้อความมันค่อนข้างซ้ำซ้อนกันอยู่สักหน่อยค่ะ  คือเลือกใช้เพียงหนึ่งอย่าง หรือเอามารวมกันไปเลยน่าจะดีกว่าค่ะ
- ศิระเดินฝ่าฝูงชนขึ้นไปชั้นสองของสถานีรถไฟฟ้า ยืนรอรถไฟฟ้าขบวนต่อไป... ตรงนี้เป็นเรื่องการใช้คำซ้ำนะคะ หาวิธีบรรยายโดยไม่ใช้คำซ้ำจะดีกว่านะคะ
- ความรู้สึกแปลกประหลาดเกิดขึ้นไปทั่วร่าง ทำให้ศิระรู้สึกหนาวและขนลุกซู่ ความหนาวเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ประสาทสัมผัสสั่งให้เขาหันไปข้างหลัง... อย่างแรกคือ ช่วงแรกมีเนื้อหาค่อนข้างซ้ำกันค่ะ  อีกอย่างคือ ประสาทสัมผัส คือ สัมผัสทั้งห้าจำพวก โสตสัมผัส, ทัศนสัมผัส เป็นต้น ซึ่งปกติไม่ใช่ในการสั่งค่ะ  คือปกติสำนวนแบบนี้มักใช้เป็นสัญชาตญาณค่ะ
- ย่อหน้าศิระนอนไม่หลับค่ะ... มันยาวเยิ่นเย้อค่อนข้างมากค่ะ แก้วคิดว่าตัดให้กระชับขึ้นจะดีกว่า
- เขาเดินออกมาจนถึงหน้าปากซอยอพาร์ทเมนท์ของเขา - ตรงนี้เป็นเรื่องคำซ้ำค่ะ
- เขาเป็นหนุ่มร่างยักษ์สวมชุดทำงาน - บอกสักนิดจะดีค่ะว่า "ชุดทำงาน" นี่ เป็นแบบไหน (สูทตัวเก่ง, ชุดหมีสีส้ม (ช่างไฟฟ้า), เสื้อแจ็กเก็ตกับกางเกง (อาจทำงานพวกส่งของ) เป็นต้นค่ะ)
- เธอเคยมีใบหน้าที่สวยงาม แต่มันถูกทำร้ายด้วยรอยไหม้จากรางรถไฟฟ้าพาดยาวไปถึงกลางท้อง... ช่วงต้นพูดถึงใบหน้า แต่พอพูดถึงรอยแผลแล้วกลับย้ายไปช่วงลำตัวนะคะ
- ขอบรถไฟฟ้า... ตรงนี้คิดว่าใช้ผิดความหมายค่ะ น่าจะหมายถึงริมชานชาลา... หรือเปล่าคะ ? (รถไฟฟ้ามีขอบด้วยหรือคะ ??)
- มีเพียงชายผู้ที่อยู่ใต้ผ้าคลุมลอยอยู่เหนือพื้นสถานี... โดยมากจะใช้ว่า "ในผ้าคลุม" นะคะ  ใต้นี่มันเหมือนเสื้อคลุมลอยอยู่ในอากาศ แล้วมีคนยืนอยู่ข้างใต้ แต่ไม่ได้สวมผ้าคลุมน่ะค่ะ
๓. เรื่องการเว้นวรรคค่ะ  เรื่องนี้มีการเว้นวรรคค่อนข้างมากเกินจำเป็นนะคะ บางครั้งก็เป็นการตัดตอนที่ทำให้ประโยคสั้นเกินพอดีไปค่ะ  ตรวจดูสักหน่อยนะคะ

สรุปแล้ว ปัญหาหลัก ๆ ที่เห็นก็คือ
๑. การใช้คำซ้ำ ซึ่งมีเยอะมากนะคะ
๒. การใช้คำฟุ่มเฟือย ทำให้ประโยคยืดยาวเกินจำเป็นค่ะ  คือการจะบรรยายโดยใช้คำซ้ำหรือคำซ้อนนี่ เอาแค่พองามก็พอค่ะ ใส่มากเกินไปมันจะรกหูรกตานะคะ
๓. การใช้สำนวนที่มาจากภาษาอังกฤษค่ะ ตรงนี้อาจไม่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ แต่อ่าน ๆ แล้วแก้วคิดว่าขัดหูขัดตาน่ะค่ะ
๔. ขาดการบรรยายทิวทัศน์ไปหน่อยนะคะ เช่นในช่วงแรกของตอน ศิระกำลังอยู่ที่ไหนคะ ? ยังอยู่บริเวณชานชาลาหรือลงมาด้านล่างแล้ว ? แล้ววัดที่ศิระไปหาหลวงพ่อมีลักษณะเป็นอย่างไรบ้างคะ ต้นไม้ร่มรื่น หรือผู้คนพลุกพล่าน เอาคร่าว ๆ ก็พอค่ะแต่ไม่ใส่เลยบางครั้งก็ทำให้นึกภาพตามไม่ออกนะคะ

แต่ข้อดีที่แก้วค่อนข้างประทับใจคือ บทสนทนากับหลวงพ่อค่ะ ซึ่งดูลื่นและเป็นธรรมชาติกว่าของเดิมค่ะ ถึงจะยังมีบางช่วงที่อยากให้ปรับอยู่บ้าง เพราะการสนทนานั้นดำเนินไปค่อนข้างเร็วค่ะ แ่ต่ตรงนี้ก็ดีกว่าตอนแรกขึ้นเยอะเลยค่ะ


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 พฤศจิกายน 2553 / 19:34

ขออธิบายระบบการเม้นของแก้วสักเล็กน้อยก่อนนะคะ
แก้วจะเม้นเป็นแยกส่วนค่ะ และจะพยายามลำดับส่วนที่เม้นตามลำดับเรื่องค่ะ
ส่วนมากเม้นของแก้วจะเป็นการตินะคะ  เพียงแต่ถึงจะติก็ไม่ได้แปลว่าไม่สนุกค่ะ เพียงแค่ติในส่วนอยากให้ปรับปรุงเท่านั้น
ที่สำคัญคือ คอมเม้นนี้เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวค่ะ ไม่จำเป็นต้องซีเรียสนะคะ ^U^

ด้านคำผิด  มีให้เห็นบ้างประปรายค่ะ
ส่งเสียงเสียดหูเข้าโสดประสาท - โสตประสาท
อ่อนโรย - อิดโรย
ไปยังลานชานชะลา - ชานชาลา
เด็กหนุ่มอีคนล้มลื่นไปหยุดที่ขอบเส้นเหลือง - ลื่นล้มค่ะ (ตรงนี้แสดงลำกับการกระทำให้เห็นด้วยค่ะว่า ลื่น ก่อนจึง ล้ม ค่ะ)
แต่เด็กแว่นวิ่งพุ่งหลา - พุ่งหลาว
แต่ศิระรู้สึกนานแค่เพียงกระพริบตา - กะพริบตา
ตาของเด็กหนุ่มโตขึ้น - เบิกกว้าง
ร่วงโรยลงสู่พื้นปูน
ร่วงโรย ก. เสื่อมไป, สิ้นไป, เช่น สังขารร่วงโรย, เซียวไป เช่น อดนอน หน้าตาร่วงโรย.
ดังนั้นจึงคิดว่าใช้ผิดความหมายไปนิดค่ะ น่าจะเป็นหล่นร่วงมากกว่าค่ะ
สีหน้าของเด็กหนุ่มแทบจะไม่ต่างจากคนประสาทเสีย น้ำตาไหลนอง น้ำลายเริ่มไหลออกราวกับกำลังเสียสติ
ประสาท (๑) น. ส่วนของร่างกาย มีลักษณะคล้ายเส้นใย มีหน้าที่นําคําสั่งและความรู้สึกไปสู่หรือออกจากสมองหรืออวัยวะส่วนอื่นของร่างกาย, โดยปริยายหมายความว่า จิตใจ, ความรู้สึก.
ในที่นี้คาดว่าหมายถึงด้านจิตใจหรือความรู้สึก จึงคิดว่าใช้ผิดคำไปนิดค่ะ น่าจะเป็นเสียสติ หรือร่างกายผิดปกติมากกว่าค่ะ


ด้านสำนวน 
๑. มีการใช้คำซ้ำเยอะมาก ๆ ค่ะ
"เสียง" ล้อเหล็กเสียดสีกับเหล็กใต้ขบวนรถไฟ  ส่ง "เสียง" เสียดหูเข้าโสดประสาท...
ร่างของเด็หนุ่มร่วงลง "ราง"  แต่ไม่ถูกกับ "ราง" รถไฟ...
โดยเฉพาะคำสรรพนามค่ะ คือ เด็กหนุ่ม และเด็กแว่น
เช่น เท้าของเด็กแว่นสะดุดกับปุ่นเหล็กหลังเส้นเหลือง ร่วงลงรางรถไฟ  ร่างของเด็กแว่นกระทบกับราง เส้นสานฟ้าพุ่งเจ้าหาร่างของเขาทันที
เฉพาะย่อหน้าที่กล่าวถึงเพียงเด็กแว่น อาจใช้คำว่า "เขา" แทนก็ได้ค่ะ
๒. ยังมีบางที่ซึ่งการลำดับความยังไม่สับสนอยู่บ้างค่ะ
เช่น ร่างของเด็กหนุ่มคล้ายถูกดึงไปหารางรถไฟ เด็กหนุ่มเซถลาลงราง ...ส่วนตัวแล้วเห็นว่าตรงส่วนนี้ยังไม่ลื่นไหลเท่าไหร่ค่ะ
๓. สำนวนบางที่ยังแปลก ๆ อยู่ค่ะ  เช่น
- เขามองออกไปนอกลำ... ลำไหนคะ ? ลำรถ ? แต่นี่ศิระยืนอยู่บนชานชาลาไม่ใช่หรือคะ ?
- ตำรวจจึงเรียกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาทำการเอาศพออกจากเสาดังกล่าว... ตรงนี้ยังมีส่วนที่รู้สึกว่ายังเป็นภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียนอยู่ค่ะ จึงทำให้รู้สึกว่าไม่เหมือนพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์สักเท่าไหร่
- เลิกยืนพิงผนัง... ตรงนี้คิดว่าน่าจะหาคำอื่นมาใช้แทน "เลิก" ได้ค่ะ เช่น ผละจาก หรืออาจบรรยายว่าออกเดินก็ได้ค่ะ
- ราวกับกำลังวิ่งหนีอากาศธาตุแสนน่ากลัว... ตรงนี้สื่อว่าอากาศนั้นน่ากลัวค่ะ ไม่ได้หมายถึงว่าอะไรบางอย่างในอากาศน่ากลัว  อยากให้ปรับสักหน่อยค่ะ
- เด็กแว่นวิ่งเลยผ่านเขาไป เด็กหนุ่มอีคนล้มลื่นไปหยุดที่ขอบเส้นเหลือง แต่เด็กแว่นวิ่งพุ่งหลา... ตรงนี้คิดว่าบรรยายถึงเด็กทีละคนน่าจะดีกว่านะคะ อาจกล่าวถึงเด็กหนุ่มคนแรก (ใช้คำนี้แทนการเอ่ยถึงเด็กหนุ่มที่ไม่ใช่เด็กแว่นก็ได้นะคะ) ก่อนว่าหกล้ม จากนั้นจึงกล่าวถึงเด็กแว่นว่าวิ่งไปแล้วตกรางรถไฟ อะไรทำนองนี้ค่ะ เพื่อจะได้ไม่ต้องใช้คำสรรพนามให้สิ้นเปลืองเกินไปและหลีกเลี่ยงการใช้คำซ้ำ ๆ ได้ด้วยค่ะ
- ร่างของเด็กแว่นผู้น่าสงสารเริ่มดำไหม้เกรียมและดิ้นพล่านไปตามรางรถไฟฟ้า... ส่วนตัวเห็นว่าประโยคนี้ยังติด ๆ ขัด ๆ อยู่ค่ะ คือเห็นว่า "เริ่ม" เป็นการเริ่ม ถือเป็นขั้นต้น แต่ "ไหม้เกรียม" เป็นขั้นสุดท้าย แบบว่ามันเกรียมจนดำแล้วน่ะค่ะ ไม่น่าใช้สองคำนี้ด้วยกันนะคะ
- น้ำตาเม็ดใหญ่ไหลรินอาบแก้มและกัดฟันแน่น... ตรงนี้เห็นว่าไม่ควรใช้ "และ" เชื่อมค่ะ  เพราะตรงนี้ "น้ำตา" เป็นประธานค่ะ ถ้าใช้และก็แปลว่านอกจากน้ำตาจะไหลรินแล้ว ยังกัดฟันอีกด้วย  แก้วคิดว่าใช้บอกเป็น เขากัดฟันแน่น ไปจะดีกว่าค่ะ 
- แต่บาดแผลนั้นไม่กว้างพอจะทำให้สมองที่กำลังไหลออกจากกระโหลกนั้นไหลออกมากองข้างนอกร่างกาย มันจึงไหลออกมาทางรูจมูกแทน... เอ่อ ตรงนี้ประหลาดมากค่ะ  คือแก้วคิดว่าเข้าใจว่าต้องการจะสื่ออะไรค่ะ แต่มันประหลาดอ่ะค่ะ - -" 
อย่างแรกเลยค่ะคือ สมองเป็น "ของแข็ง" จึงไม่ควรใช้กริยา "ไหล" ค่ะ ยกเว้นว่าสมองจะ เอ่อ โดนปั่นจนเหลวค่ะ แต่เข้าใจว่าเด็กหนุ่มได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะหนักมากจนมีแผล (กระโหลกอาจจะเปิด) เพียงแต่แก้วไม่เข้าใจค่ะว่าทำไมสมองถึงต้องไหลออกทางรูจมูกแทน ในเมื่อบาดแผลมันใกล้กับสมองมากกว่า และก็น่าจะมีขนาดใหญ่กว่าและคดเคี้ยวน้อยกว่างโพรงจมูก ซึ่งเชื่อมกับรูจมูกอีกทีน่ะค่ะ (เอาเป็นว่า ทางรูจมูกมันคดเคี้ยวกว่าน่ะค่ะ)  สรุปว่า ตรงนี้แก้วเห็นว่าเป็นเรื่องของความสมเหตุสมผลไปน่ะค่ะ
- ขออภัยค่ะ ขบวนรถสาย "ต่อไป"  ไม่ได้เปิดให้บริการ กรุณารอขบวน "ถัดไป" ... ตรงนี้อาจเพราะแก้วไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้าบ่อยขนาดเจอกับขบวนรถที่ขัดข้อง จึงไม่แน่ใจว่าปกติแล้ว พนักงานเขาพูดกันแบบนี้หรือเปล่านะคะ แต่แก้วคิดว่าความหมายของคำในที่นี้มันซ้ำซ้อนกันค่ะ  เห็นว่าควรเปลี่ยนหรือเสริมความให้ชัดเจนขึ้นค่ะ

ด้านความลื่นไหล
จากข้อติต่าง ๆ ด้านบนทำให้รู้สึกว่าบทน้ำไม่ค่อยจะลื่นไหลในด้านการใช้ภาษานะคะ  แต่ถ้าพูดถึงด้านอารมณ์ ต้องบอกว่าพัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดดเลยเชียวค่ะ  จากครั้งแรกที่ได้อ่าน แก้วขอโทษนะคะ แต่ิคิดว่าบทบรรยายช่างแข็งทื่อ และไร้อารมณ์ร่วงเหลือเกิน แต่ตอนนี้ให้อารมณ์มากขึ้น และยังมีความอ่อนหยุ่นในการใช้ภาษาให้เห็นมากจนน่าตกใจเลยค่ะ ^u^
ถือเป็นการพัฒนาที่กลบข้อด้อยด้านบน ๆ ไปได้เยอะเชียวค่ะ

ทั้งหมดก็มีเพียงเท่านี้ล่ะค่ะ ถ้าเห็นว่ามันเยอะก็อย่าตกใจไปนะคะ  แก้วเป็นพวกใช้คำเปลืองเวลาคอมเม้นเองค่ะ
และที่สำคัญ อย่าเพิ่งใจฝ่อนะคะ  ^^"

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 พฤศจิกายน 2553 / 23:41

ถึงเวลาเริ่มเกมส์แล้ว ลุ้นจริงๆว่าจะแพ้หรือชนะ อัพไวๆนะครับกำลังลุ้น

น่ากลังจัง แต่ก็มีลุ้น แต่ไม่รู้ว่าลุ้นตรงไหน

อัพเร็วๆนะ อ่านแล้วอินมาก

---

PS.  เม้นท์วันละนิด ชีวิตแจ่มใส