[SF/Golf x Do]EXODUS

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 158 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    158

    Overall
    158

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ



ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


ถ้ามีอะไรที่อยากจะพูดก็คงไม่พ้น 


ขออภัยในความสั้นและกากขนาดนี้ฮะ T^T



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 21:06

บันทึกเป็น Favorite



        *เป็นเพียงจินตนาการและเหตุการณ์สมมุติ ไม่ใช่เรื่องจริงแต่อย่างใดนะคับ^^* 





 









 
 
 เสียงเพลงจังหวะเร้าใจดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ แสงไฟสลัวแทบมองไม่เห็นหน้าคราตา
ทำเอาคนภายในนั้นออกลวดลายลีลาอย่างไม่อายใครในลานกว้างแห่งนี้
 
 
 
               สายตาคู่หนึ่งทอดยาวไม่ลดละ แก้วน้ำสีอำพันในมือชูขึ้นระดับเป็นการทักทาย รอยยิ้มร้ายเผยกรายขึ้นเมื่อดวงตาทั้งคู่ประสานกัน 
 
 
 
ร่างบางที่มุมหนึ่งของผับในที่ ที่แสงไฟมักไปตกอยู่ตรงนั้นเอวน้อยๆโยกย้ายตามจังหวะของดนตรีอย่างเย้ายวน แก้วทรงสูงยกขึ้นตอบรับคำทักทายพร้อมกับรอยยิ้มที่เรียกว่า ‘หว่านเสน่ห์’ล่ะมั้ง
 
 
“นี่พี่กอล์ฟ ได้ฟังที่พวกผมพูดป่ะเนี่ย? เห็นเหม่อนานล่ะ”
 
 
 
 
          ถึงแม้อย่างนั้นก็เถอะ เขาเองก็ยังไม่วางสายตาจากมุมเปิดตรงนั้นสักทีตามคำทักท้วงจากรุ่นน้องร่างเล็กอย่าง ‘เจ ชนาธิป’ เสียที แต่กลับให้ความสนใจกับชายหนุ่มที่ย่างก้าวเดินผ่านไปด้วยความสนใจมากขึ้นกว่าเดิม  ชายหนุ่มคนนั้นกำลังเชื้อเชิญเขาให้ตามไป ไม่ทำแบบนั้นมันจะเสียมารยาทเอาหน่ะ
 
 
 
“ ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
 
 
 
 
   นั่นถือเป็นคำตัดสิน ‘อดิศักดิ์’ วางแก้วในมือทันทีที่เห็นว่า บุคคลที่ตนสนสนใจกำลังใจเดินทอดหายไปจากเส้นสายตา ว่าแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวออกไปอย่างรีบร้อนทำเอาบรรดาเพื่อนๆที่นั่งอยู่ด้วยกันถึงกับงงไปเป็นแถว
 
 
 
“นี่คุณหน่ะ คิดจะยั่วผมแล้วหนีอย่างหรอ? ”
 
 
 
          เหมือนกับรู้ทันกัน ไม่ใช่ว่าจะเดินหนีซะทีเดียวหรอกนะเพราะท่าทีที่กึ่งเดินกึ่งชะรอให้เขาตามทันก็รู้ๆอยู่หรอกว่า ‘เล่นด้วย’ แน่นอน อดิศักดิ์คว้าไหล่ของคนตรงหน้าด้วยความแม่นยำจนหลังกระทบแผ่นฝาผนังแบบไม่แรงมาก แขนทั้งสองข้างเหยียดประทับกำแพงเพื่อเป็นการล็อคกันหนี แต่ดูแล้ว คนตรงหน้าคงไม่คิดหนีหรอกเพราะไงซะ ถ้าไม่เล่นด้วย ก็คงไม่ตอบรับคำทักทายตั้งแต่อยู่ที่โต๊ะแล้วล่ะ
 
ไม่มีคำตอบกลับมาแต่อย่างใด อดิศักดิ์มองใบหน้าหนุ่มลูกครึ่งแทบยุโรปอย่างพิจารณา รอยแดงจางๆบนกราบแก้มเริ่มปรากฏ ‘คงได้ที่แล้วล่ะ’
 
 
 
“โว้วๆๆ ใจเย็นดิอย่ารีบร้อน ที่นี่คนเยอะ”  อดิศักดิ์ร้องปามแทบไม่ทันมือหน้าผละจากการล็อคแล้วคว้าเรียวมือบางซุกซนที่พยายามจะแกะกระดุมคอเสื้อเขาไว้ ก่อนจะจ้องมองดวงตาประกายแสงไฟหลากสี ผู้คนมากมายทอดผ่านไปมาจากทางด้านหลังเขา ไม่มีใครสนใจหรอกเป็นสิ่งที่ธรรมดาอยู่แล้วนี่
 
 
 
“ไปต่อกับผม...แล้วหลังจากนั้นคุณจะทำอะไรก็เชิญเลย ”
 
 
 
          อดิศักดิ์เคลื่อนลำแขนที่กั้นล็อคคนตรงหน้าไว้อยู่นานมาไว้ที่เอวคอด แขนแกร่งดันให้อีกคนลดระยะประชิดจนพื้นที่ช่องว่างไม่เหลืออยู่ เขาทั้งคู่เดินย้อนกลับไปที่ทางเดินอันเก่าอย่างไม่รีรอ
 
 
“ดูนั่นดิ ไอ้พี่กอล์ฟ ร้ายว่ะ”
 
 
 
          เสียงอื้ออึงจากเพื่อนร่วมโต๊ะของอดิศักดิ์เอ่ยขึ้นเซงแซ่เมื่อเห็นเพื่อนตนย่างกรายออกไปพร้อมกับชายคนหนึ่งที่ตัวอดิศักดิ์ได้บังเอาไว้เพราะขนาดตัวที่ต่างกัน
 
 
 
เหตุการณ์นั่นมันเมื่อ 8 ชั่วโมงก่อน ส่วนตอนนี้หน่ะหรอ?.....................
 
 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 
อดิศักดิ์ตื่นขึ้นมาในเวลาบ่ายโมงกว่าด้วยสภาพที่...ก็น่าจะรู้กัน
 
แต่เดี๋ยวนะ?...
 
ภายในห้องเหลือเพียงเขาและความว่างเปล่า ไร้แววเด็กหนุ่มเมื่อคืน เสื้อผ้า หรือแม้แต่
อะไรๆของคนๆนั้นก็หายไป....?
 
 
อดิศักดิ์คว้าบ็อกซ์เซอร์ตัวเมื่อคืนขึ้นมาใส่ ก่อนจะเดินลงจากเตียงขนาดห้าฟุตครึงเดินตาหาร่างบางคนเมื่อคืนโดยทั่ว
 
 
          เขาแน่ใจว่าเขารู้ทุกซอกทุกมุมของห้องนี้ดี เพราะเขาเป็นเจ้าของแต่จนแล้วจนเล่าก็ไร้วี่แวว อดิศักดิ์เดินกลับมายังห้องนอนเพื่อเก็บบข้าวของที่ดูรกจัด  พลันสายตาก็ไปเห็นนีตแผ่นหนึ่งที่ติดอยู่บนกระเป๋าสตางค์สีดำอันโปรดของเขา.....ชักตะหงิดๆล่ะนะ?
 
 
‘Thanks for your moneys^^’
 
 
อดิศักดิ์นั่งลงกับขอบเตียงพลางดึงโน้ตใบนั้นขึ้นมา พลันก็ขำขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่
 
 
 
“Thanks for your moneys....ร้ายนักนะ ”
 
.
.
.
.
.
.
.
.

The end
 
 
 
 
Writer
 
อยากจะบอกว่า ถ้าทุกท่านอ่านมาถึงบรรทัดนี้ คุณอ่านจบแล้วครับ55555
ที่มาที่ไปของเรื่องมาเพราะ ‘ไสยศาสตร์การกีฬา’ แน่นอนถ้าไม่ใช่ติดบนไว้ก็คงไม่ได้แต่งขึ้นมา แล้วด้วยการบนนั่นเอง จึงทำให้ทู๊กกกกทุกคนที่เข้ามาอ่าน อ่านช้าๆนะก๊ะ เรื่องมันสั้น สั้นแบบสั้นมาก ในเรื่องจะเห็นว่าไม่มีการใส่ชื่อของโดลงไปเลย เนื่องด้วยค้างมาหลายวันเลยรีบปั่น อะไรที่ตัดได้ก็ตัด และก็ น่าจะรู้อยู่แล้วว่าเป็นใครอ่ะเนอะและเหตุที่มันสั้นขนาดนี้เพราะว่า ขก.แต่งNC เหตึผลอค่นี้จริงๆ55 สุดท้ายนี้ก็หวังว่าเราจะเจอกันในอีก ในวันที่ไมได้บนนะค้าบบ
 ปล.เพลงที่ใช้คือ EXODUS ของวง EXO  ความหมายก็คือ เธอน่าหลงไหลนะ แต่ช่างอันตรายเหลือเกิน ฉันอยากจะหนีนะ แต่ทำม่ได้แล้ว ประมาณนี้ฮะ^^
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ FC_TB2 จากทั้งหมด 2 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัพเดท

  • นิยายวาย

    เรื่องสั้น

    156/156

    0

    0%

    18 ก.ย. 59

  • นิยายวาย

    เรื่องสั้น

    208/887

    0

    0%

    9 มิ.ย. 59

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น