พี่เน่มาเฟียกับน้องบ๊อบขายติม #bobjun

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 208 Views

  • 0 Comments

  • 13 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    208

    Overall
    208

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
จุนเน่มาเฟียต้องตามจีบน้องบ๊อบร้านไอติม...เขาจะยอมยกสูตรให้เราไหมนะะะะ จะจีบติดไหมวะะะะ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
จุนเน่มาเฟียต้องตามจีบน้องบ๊อบร้านไอติม...เขาจะยอมยกสูตรให้เราไหมนะ

“พี่นะอายุเท่าไหร่”

“ยี่สิบโว้ย เสือกอะไร”

“ผมสิบเก้า ยินดีที่ได้รู้จักนะพี่ ผมบ๊อบบี้”

“แนะนำเพื่อ ไม่อยากรู้จักโว้ย”

“เห็นสนใจร้านพ่อนี่หว่า เดี๋ยวก็จะมาขอสูตรเขา ไม่คิดจะแนะนำตัวกับลูกเขาหรอพี่...ปากหมา หน้าไซบีเรียน แต่ไม่ใช่คนเลวอะไร คนเลวเขาไม่กินไอติมด้วยท่าทางงุ้งงิ้งแบบนั้นหรอก”บ๊อบบี้ชี้ไปทางร้านเป้าหมายของจุนเน่ก่อนยื่นมือมาเช้คแฮนด์

“อยากรู้จักพ่อมึง”จุนเน่ตีมือแล้วเดินออกไป “กูบอกก็ได้เดี๋ยวมึงนอนไม่หลับ กูชื่อจุนเน่ อย่าลืมใส่คุณตอนเรียก กูไม่ชอบคนสถุนใส่”

“พูดเพราะตายพี่อ่า โอเคครับคุณพี่จุนเน่ "


เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 19 ก.ย. 59 / 13:00

บันทึกเป็น Favorite


น้องบ๊อบของพี่จุน

“มึงต้องไปขู่เขาเข้าใจไหมไอ้เน่ลูกรัก ป๊าอยากให้มันเปิดเฟรนไชน์ให้ธุรกิจเรา เรายอมออกทุกอย่างเพียงมันยอมบอกสูตรของร้านมัน ไปไอ้ลูกรัก”เสียงพ่อของนายน้อยจุนฮเว เจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีเฟรนไชน์กว่าสองหมื่นสาขาทั่วเกาหลี เรื่องความรวยไม่ต้องพูดถึงพอๆกับความโหดที่ดังไม่น้อยหน้ากัน

“แค่ขอสูตรมาใส่ในเมนูร้านเรา แค่นี้ใช่ใหมป๊า”

“เก่งมาก มาให้ป๊าหอมเหม่งเราหน่อยมา”

“ปัญญาอ่อนหน่าป๊า น้องเน่โตแล้วโว้ย ไม่หอมไม่กอดโว้ย ไปก่อนนะป๊า ขอเวลาอาทิตย์เดียว...มันแหลกคามือน้องเน่แน่”

“โถ่...ไอ้เน่ ยอมๆป๊าบ้างเหอะ”

“ไม่โว้ย”ว่าพลางปิดประตูเสียงดัง ปลดกระดุมสูทและดึงเอาเน็คไทค์ที่คอออก

“อึดอัดโว้ย” ว่าพลางปาเน็คไทค์ราคาแพงลงพื้น ไม่ทันตกพื้นก็มีแม่บ้านมาตามเก็บและช่วยถอดเสื้อสูทนั่นทันที จุนเน่มองไปด้วยสายตาขอบคุณเพราะคนที่มาคอยดูและคือแม่นมของเน่นี่เอง

“ขอบคุณครับนม”

“ทำไมดูโมโหละคะน้องเน่ของนม”

“ป๊าเรียกให้กอดให้หอมอยู่นั่น...น่ารำคาญจะตาย” แม่นมหัวเราะก่อนเดินไปเปิดประตูห้องจุนเน่แล้วเตรียมเสื้อนอนให้วางไว้บนเตียง

“นมครับ ขอชุดสบายๆก่อนครับ จะออกไปหาอะไรเย็นๆกินหน่อย”

“ให้นมไปหยิบของหวานมาไหมค่ะ”

“ไม่เป็นไรครับ อยากไปสูดอากาศด้วย เรียกไอ้ชนูให้เตรียมรถนะครับ ผมไปไม่ไกลหรอก”

แม่นมยิ้มให้ก่อนหยิบเสื้อตัวใหม่พร้อมผ้าขนหนูวางบนเตียงก่อนออกไปทำตามคำสั่งคุณหนู

ออกมาถึงหน้าหมู่บ้านหรูที่ริมน้ำมีร้านไอศครีมเปิดมาได้สักพัก เขาอยากมาแต่ก็ไม่มีเวลาทุกที วันนี้เครียดๆจึงมาสักหน่อย

“เอาไอ้นี่สองก้อน ไอ้นี่ แล้วก็สีฟ้าๆนั่นนะ ไม่เอาท๊อปปิ้ง ขอด่วนๆถ้าไม่อยากให้พังร้าน” คนฟังทำหน้าหวอ ก่อนจะยื่นใบเสร็จให้หลังจากรับเงิน จุนเน่ไปนั่งโต๊ะหน้าร้านแทนเพราะมองเห็นแม่น้ำและอากาศก็สดชื่นมาก ไม่นานก็มีไอศครีมมาเสิร์ฟตามที่สั่ง คนเสิร์ฟใส่เสื้อยืดกาเกงขาสั้นสบายๆและมีผ้ากันเปื้อนคาดเอว หมวกสีดำที่ใส่หลับด้านนั่นพอจะบอกได้ว่าเด็กนี้แนวพอตัว

“ไปไกลๆตีน อย่ามายุ่งตอนกิน”

“ใจเย็นหน่อยสิพี่ ไอติมมันก็มีจิตมีใจนะ หน้าแบบนั้นไอติมละลายหมด ฮ๊อตเฟร่อออ” เด็กน้อยยิ้มจนตาปิด

“ไอ้ตี๋ อยากเสิร์ฟตีนแทนไอติมไหมมึง ไปทำงานของมึงไป”

“โห่ ใจร้ายว่ะ ชื่อบ๊อบบี้นะพี่ไม่ใช่ไอ้ตี๋ กินให้อร่อยนะพี่ นี่ไอติมรสใหม่ แถมให้ก้อนนึง โปรใหม่ร้านผมเพิ่งเปิดแหละ”

“เออรู้แล้ว มึงพูดมากนักใช่ใหม นั่งเลย” บ๊อบบี้งงแต่ก็นั่งลง เพราะตอนนี้ไม่มีลูกค้าแล้ว จะนั่งเป็นเพื่อนลูกค้าก็ไม่มีปัญหาอะไร

“อยากคุยอะไรกับบ๊อบบี้ครับพี่” จุนเน่กินไอศครีมรสใหม่แล้วมันอร่อยจริงๆ เขามองหน้าเด็กที่น่าจะดูออกเพราะหน้าเขาเริ่มเปื้อนรอยยิ้ม จุนเน่ชี้ไปทางร้านตรงข้ามบ๊อบบี้

“มึงว่าร้านนั้น ..ถ้ามีคนให้เงินทุนเพื่อเปิดเฟรนไชน์ มึงว่าเขาจะยอมให้สูตรไหม” บ๊อบบี้มองคนถามด้วยสายตาประหลาดใจ

“พ่อตายก่อนสิครับ” จุนเน่ทุบโต๊ะ เด็กเวรนี่กล้าด่าพ่อเขาได้ยังไง

“มึงด่าพ่อกูหรอเด็กนี่ เดี๋ยวปั๊ตตบฟันเข้าหมด” บ๊อบบี้ก็หัวเสียไม่ต่าง เขาหมายถึงร้านนั้นเป็นของพ่อเขา รอให้พ่อเขาตายก่อนมั้งถึงพ่อจะให้สูตร

“โอ๊ะ พูดไม่สนุกว่ะ ไปทำงานก่อนนะพี่”บ๊อบบี้ดูไม่สนอำนาจเขา แล้วเดินเข้าร้านไปงุ่นกับการทำไอศครีมต่อ จุนเน่หันมองเด็กที่ตอนเข้าร้านมายิ้มเหมือนจะไม่มีวันได้ยิ้มอีก แต่ตอนนี้ทำหน้าบูดยิ่งหว่าอะไร จุนเน่จิ๊ปากแล้วกินต่อจนเสร็จ เดินเข้าร้านไปเพื่อสั่งกลับบ้านอีก แต่ก็เห็นบ๊อบบี้กินไอติมอยู่เหมือนระบายความเครียด

“เป็นเชี่ยไรว่ะ กินแบบนั้นเดี๋ยว..”

“แค่ก...น้ำ...โอ้ยเอาน้ำ...แค่กๆๆ” พูดไม่ทันขาดคำก็สำลักจนจุนเน่สมเพชและต้องเอาน้ำมาให้ บ๊อบบี้กุมมือจุนเน่ที่ถือแก้วแล้วกินอย่างนั้น มันเหมือนจุนเน่กำลังป้อนน้ำเขาอยู่ กินได้สักพักก็หายสำลัก

“โง่นี่หว่า กินไอติมยังสำลัก”

“พี่นะอายุเท่าไหร่”

“ยี่สิบโว้ย อะไร”

“ผมสิบเก้า ยินดีที่ได้รู้จักนะพี่ ผมบ๊อบบี้”

“แนะนำเพื่อ ไม่อยากรู้จักโว้ย”

“เห็นสนใจร้านพ่อนี่หว่า เดี๋ยวก็จะมาขอสูตรเขาไม่คิดจะแนะนำตัวกับลูกเขาหรอพี่...ปากหมา หน้าไซบีเรียน แต่ไม่ใช่คนเลวอะไร คนเลวเขาไม่กินไอติมด้วยท่าทางงุ้งงิ้งแบบนั้นหรอก”บ๊อบบี้ชี้ไปทางร้านเป้าหมายของจุนเน่ก่อนยื่นมือมาเช้คแฮนด์

“อยากรู้จักพ่อมึง”จุนเน่ตีมือแล้วเดินออกไป “กูบอกก็ได้เดี๋ยวมึงนอนไม่หลับ กูชื่อจุนเน่ อย่าลืมใส่คุณตอนเรียก กูไม่ชอบคนสถุนใส่”

“พูดเพราะตายพี่อ่า โอเคครับคุณพี่จุนเน่ จะง้อพ่อเข้าทางผมดีที่สุด”

“ไอ้ตี๋ ใส่ไอติมรสใหม่มึงมาสามลูก ด่วนๆกูง่วงแล้ว”

“เอาเลยครับ กะจะแถมอยู่แล้วเห็นกินอย่างกะลูกหมาไซบีเรียนแหนะ”

“กูไม่ชอบติดหนี้บุญคุณ”จุนเน่ยัดเงินใส่มือบ๊อบบี้แล้วหยิบของก่อนเดินเข้ารถ

“หึๆ เด็กเวร น่ารักชิบหาย ไอ้ชนู หลังจากนี้ทุกคืนกูจะมากินนี่มึงเตรียมรถด้วย กลับบ้าน ขับช้ากูตัดมือขาด เออ ส่งคนมาดูร้านนี่ด้วย ใครจีบบ๊อบบี้กูสั่งคนไปอัด ” จุนเน่ยิ้มร้ายพลางมองข๊อบบี้ที่ยืนโบกมืออยู่หน้าร้านผ่านกระจกมองหลัง

..

..

หลังจากนั้นจุนเน่ก็ไปตามขอสูตรที่ร้านพ่อบ๊อบบี้ทุกวัน เสนอเป็นเงินก็แล้ว เล่าแผนธุรกิจที่จะไปทำก็แล้ว...แต่เหมือนไม่ง่ายอย่างที่คิด ขู่ก็แล้วแต่เหมือนความบ้าของบ๊อบบี้จะได้จากพ่อไม่มีผิด

“แน่จริงมึงเป็นผัวลูกกูสิ ลูกกูผู้ชาย ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้ไง กลับวังมึงเถอะ หน้าเหมือนหมาไซบีเรียนถึงว่ามาขอข้าวบ้านคนอื่นกินทุกวัน”

“ลุงพูดเองน่าให้เป็นผัวลูกลุง” พ่อบ๊อบบี้ทำหน้าหวอ

“มันมีแฟนแล้ว มึงจีบไม่ติดหรอกไอ้หมาวัง” จุนเน่ช๊อคเล็กน้อยแล้วเดินออกไป

คืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่เขามากินไอศครีมก่อนนอนที่ร้านบ๊อบบี้ บ๊อบบี้ก็ต้อนรับด้วยรอยยิ้มพร้อมไอติมที่มาเสริฟโดยไม่ต้องสั่ง หากแต่วันนี้หน้าหมาจะดุเป็นพอเศษ

“คุณพี่ ทำไมทำหน้าอย่างนั้นว่ะครับ”

“มึงนั่งเลย นั่งข้างกูนี่”จุนเน่ไขว่ห้างพลางตบเก้าอี้ข้างตัว บ๊อบบี้งงแต่ก็ยอมไปนั่งข้างเพราะสองสามวันมานี้คุยกันจนเริ่มสนิท บ๊อบบี้เท้าคางแล้วหันหน้าหาจุนเน่ หน้าไกล้กันไม่ถึงคืบ

บอกว่ามึงมีแฟนแล้ว”

“หรอ พ่อพูดงั้นหรอ”

“จริงหรือเปล่า”

“ถามทำไม คุณพี่จะจีบผมหรอ ฮ่าๆๆ”

“นี่ไอติมรสใหม่มึงหรอ เห็นใส่แยกมาถ้วยเล็ก”

“ใช่ๆ อร่อยไหมๆ”บ๊อบถามขณะที่หน้าก็ยังไกล้อย่างนั้น  ไม่ทันขาดคำจุนเน่ก้มลงปิดปากพร้อมหยิบยื่นไอติมรสใหม่เข้าปากเด็กตรงหน้า แลกรสชาติจนบ๊อบผละออกมาอย่างตกใจ หน้าแดงไปหมด ไม่คิดว่าจะโดนอะไรแบบนี้

“ทำเหี้ยไรว่ะ”
“ก็เห็นมึงถามว่าอร่อยไหมๆ กูเลยตอบ ไปตักมาสามก้อนกูจะเอากลับบ้าน...หน้าแดงทำเหี้ยไร อยากโดนตัดคอหรอมึง”

“จูบเขาแต่ขู่ตัดคอ บ้าว่ะ”

“นี่แหละกู ไม่โหดไม่ใช่จุนเน่” บ๊อบบี้ฟึดฟัดเข้าร้าน ไปตักไอติมมาให้ก่อนยื่นให้หน้าบึ้ง

บอกให้กูจีบมึงให้ติดแล้วจะให้สูตร กูเลยลองจีบดู”

“นี่จีบหรอ”

“ถ้าไม่ชอบมึงคงไม่หน้าแดงมือสั่นมาหากู”จุนเน่ยื่นมือไปแตะอกซ้ายของบ๊อบบี้ “หัวใจมึงก็เต้นแรง โดนความหล่อและริมฝีปากกูทำลายล้างแล้วมึง อย่าฝันถึงกูละกูไม่ว่างเข้าฝันมึง งานกูเยอะ เออ...กูยังไม่มีแฟนนะ มึงมีแฟนก็เลิกซะเพราะกูจะจีบมึงเอง”

“บ้าว่ะ บ้ามาก”

“นี่แหละกูจุนฮเว เปิดร้านต้อนรับว่าที่แฟนมึงด้วยนะพรุ่งนี้” รถเคลื่อนตัวออกไปพร้อมกับใจบ๊อบบี้ที่เต้นไม่หยุด เขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้ ยอมรับว่าตื่นเต้นที่เจออะไรแบบนี้ แม้มันจะดูเร็วไปนิดแต่ที่สัมผัสได้คือปากเท่านั้นที่ร้าย นอกจากนั้นบ๊อบบี้ยังไม่เห็นอะไรที่ไม่ดีสักนิด

คืนต่อมา..

“นี่กูซื้อให้มึง เห็นมึงชอบใส่หมวกแต่ก็ใส่อันเดิม กูอยากหอมหน้าผากมึงแต่หมวกมึงมันเหม็น มึงไม่ซักละสิ”

“ไม่ซักเหี้ยไร ทำไมปากขนาดนี้ว่ะ”บ๊อบบี้อยากจะเขิน แต่ก็เขินไม่สุดสักทีเพราะจะพ่วงประโยคน่าถีบมาทุกครั้ง บ๊อบบี้มาเสิร์ฟโดยไม่ใส่หมวกแล้วมานั่งข้างตามคำสั่งเช่นเคย

“วันนี้พ่อให้ป่ะ ตาแก่นั่นหวงจะตาย”

“ไม่ว่ะ เหมือนเดิม ผมขาวแทนผมดำจนกูอยากนับไปทำเป็นอัตตราส่วนผมขาวกับผมดำให้ ดูละ อยากให้เขารู้ว่าควรทำอะไรให้ร้านมั่นคงกว่านี้ได้แล้ว ได้ข่าวว่าพื้นที่ร้านก็ไม่ใช่ของครอบครัวมึง” บ๊อบบี้มองนิ่ง

“ทำไมรู้”

“กูมาเฟีย อยากรู้อะไรแค่เอาปืนขู่ ไม่มีอะไรยากที่ปลายกระบอกปืน”

“เฮ้อ...พ่อก็งี้ ทำไงได้”

“มึงก็ยอมเป็นแฟนกูสิ บอกจีบมึงติดเขาจะให้สูตร”ว่าพลางหอมไปที่หัวบ๊อบบี้ “หัวมึงไม่เหม็นอย่างหมวกเลยว่ะ กูอยากหอมทุกคืน”

“ขนลุกว่ะ ผมผู้ชายนะเว้ย”

“ผู้ชายเหี้ยไรหน้าแดง รู้ว่ากูจะกอดจะจูบก็ไม่หนี ไม่รู้ใจตัวเองแล้วมึงอ่ะ ไปเอาไอติมมาให้กูสามลูก จะไปละ”

บ๊อบบี้เดินฟึดฟัดไปหยิบไอติมมาให้เช่นเดิม จุนเน่เข้ารถไปแล้วกลับบ้าน ทิ้งให้เด็กกุมหัวใจตัวเองแล้วคิดตาม

ที่จุนเน่พูด

“เออว่ะ ทำไมกูไม่หนีว่ะ ถอดหมวดทั้งๆที่รู้ว่ามันอยากหอมอีก หึ้ยยยย กูบ้าไปแล้ว ไอ้หัวใจเหี้ยมึงหยุดสั่นนนน”

วันสุดท้าย..

นักเลงมาก่อความวุ่นวายตั้งแต่หัววัน เพราะเป็นคนเมาจึงอาละวาดไม่หยุด บ๊อบบี้ที่ช่วยพ่อในตอนกลางวันช่วยสู้เพราะไม่งั้นร้านจะถูกทำลายไปมากกว่านี้ สู้จนเลือดไหลเต็มหัวเพราะโดนตีเข้าอย่างจังที่หัว สติไกล้หมดลง เสียงคุ้นหูดังขึ้น

“ทำเหี้ยไรแฟนกู” เสียงต่อสู้ดังขึ้นอีกครั้งก่อนสติของบ๊อบบี้จะดับลง รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนเตียงโรงพยาบาล

คนนั่งข้างคือพ่อและแม่

“พ่อแม่เจ็บตัวไหม โอ้ย..”เพราะขยับแรงจึงเจ็บตัวไปหมด พ่อแม่นั่งยิ้มเจื่อนๆให้

นะสบาย มึงนะแค่เจ็บตัวหัวแตก แต่จุนเน่...มันโดนแทง”

“ห๋า!!! พี่เขาอยู่ไหน ฮื่อๆๆๆ เขามาช่วยผมใช่ใหม ฮื่อๆๆพาผมไปดูเขาเดี๋ยวนี้”

“โวยวายอะไรถึงกู กูไม่ตายง่ายๆหรอก มึงยังไม่ตอบรับเป็นแฟนกูเลย” บ๊อบบี้วิ่งลงจากเตียงไปหาคนที่ใส่ชุดโรงพยาลาลแค่ครึ่งตัว ส่วนบนเปลือยเปล่าและมีผ้าคาดที่ท้อง เลือดยังทีซิบๆ บ๊อบบี้กอดเข้าอย่างแรง

“พี่เจ็บมากไหม ฮื่อๆๆๆ”

“ร้องทำเหี้ยไร มึงไม่ได้น่ารักตอนร้องนะไอ้ตี๋...มึงยิ้มน่ารักที่สุด”บ๊อบเพิ่มแรงกอดแรงกว่าเดิม

“ขอบคุณนะ ขอบคุณ ขอโทษด้วยที่ทำให้เจ็บตัว” แม้ตอนนี้การที่บ๊อบบี้กอดจะทำให้จุนเน่เจ็บแผลมากแต่ก็ไม่ได้ทำอะไร ป่อยให้กอดตามเดิม

“ตอบแทนด้วยเป็นแฟนกับกูสิ กูแลกมากับแผลนี่เลยนะ” จุนเน่ชี้แผลตัวเอง พ่อกับแม่บ๊อบหัวเราะใหญ่

“มึงตอบรับไปเหอะไอ้บ๊อบ พ่อสมเพชว่ะ”

“พ่ออ่า...เออ เป็นก็ได้”

“หึ พลังหล่อกูล้างผลาญมึงจนได้ ป๊า เข้ามาดิ มาดูหน้าลูสะใภ้ แต่เป็นผู้ชายนะ” พ่อจุนเน่เดินเข้ามา หน้าโหดจนบ๊อบถอยออกจากการกอดจุนเน่แต่จุนเน่ก็รั้งไว้ให้กอดอย่างเดิม

“น้องเน่ คนนี้หรอลูก น่ารักว่ะ ให้ป๊าเถอะ”

“อยากโดนตัดลิ้นไหมป๊าพูดแบบนั้น”

“นี่พ่อน้องเน่นะ หึ ไอ้คนหลงเมียลืมพ่อ” จุนเน่หันมาจูบหน้าผากบ๊อบบี้ที่หน้าแดงไปหมด

“ยังไม่ใช่เมีย แต่เดี๋ยวก็ใช่”

“พูดเหี้ยไรพี่...น้องเน่... ตุ๊ดมาก”บ๊อบบี้หัวเราะในอ้อมกอดจุนเน่ไม่หยุด

“เรียกเหี้ยไรอย่างนั้นว่าที่รัก เดี๋ยวข่มขืนตายเลย”

“สัส ผมยังเด็กนะเว้ย”

“เออ กุไม่ทำไรมึงมากไปกว่าที่เคยทำหรอก ขอบใจที่ยอมเป็นแฟนกู”

และหลังจากนั้นสองครอบครัวก็ดองกันเพราะลูกของทั้งสองงงงง เย้.....

_____________________________________________________________________________________________

ฮรื่อๆๆ บ๊อบจุนเรา

น่ารักเนอะะะะ ชอบ ช่วงนี้น้องซึนมาก พี่ก็น่ารัก

เราเลยแต่งสนองนี๊ดขึ้นมา

ฝากด้วยเนอะ #ผิคสั้นน้องบ๊อบกับพี่เน่

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ BBJUN_minAr จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น