น้องยูนๆคนเถื่อน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 76 Views

  • 2 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    76

    Overall
    76

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เจ้าหมาน้อยปากร้ายดีนัก พูดก็ไม่เพราะ อยู่ก็เถื่อน อย่างนี้ต้องถืงมือเฮียฮุนแล้วละ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เด็กดื้อที่ใครๆก็เรียกกันว่า "เด็กเวร" ไม่สนโลก และโลกก็ไม่มีใครสนเขา ...คังซึงยูน

ผู้ใหญ่ที่มุ่งมั่นกับการเป็นดีไซเนอร์ และนักรักที่ไม่ค่อยจะไปได้ดีเลยสักนิด ...อีซึงฮุน

ไอ้น้องยูนคนเถื่อนที่ไม่มีคนสนใจ แม้กระทั่งพ่อแม่ เขาทำตัวขวางโลกทุกอย่างบางครั้งแค่ให้คนที่เขารักมาก...พ่อและแม่...ไม่รักกันก็หันมาด่ากันก็ยังดี อย่างน้อยก็ถือว่าสนใจกันแล้ว

เฮียฮุนที่ไม่สนคำด่าของคนทั้งโลก มุ่งมั่นกับการเป็นดีไซเนอร์มือฉมังค์ของกาแลกซี่ทางช้างเผือก แต่ความฝันมันไม่ง่าย และเขาต้องการคนเคียงข้างการต่อสู้ความฝันของเขา เฮียฮุนเป็นนักรักที่ประสบความล้มเหลวคนหนึ่ง ไม่มีใครทนคบกับเขาได้มากกว่าสามวันเลยจริงๆ

ไอ้น้องยูนคนเถื่อนผู้มีฝีมือในการเย็บปักถักร้อยอย่างเหลือเชื่อ ได้มาทำงานกับเฮียฮุน...สองคนนี้ต่างกันสุดขั้ว คนหนึ่งต้องการเพียงความรักอย่างอื่นไม่สน อีกคนต้องการความฝัน และมีคนอยู่เคียงข้าง

เขาจะเติมเต็มกันได้ไหมนะ...

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 19 ก.ย. 59 / 00:32

บันทึกเป็น Favorite


“ไอ้น้องยูน ทำไมต้องเทลาะกับแฟนเฮียทุกคนเลยว่ะ“ เฮียฮุนบ่นเด็กดื้อที่นั่งเท้าคางรอกินข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหาร
“บ่นเป็นตาแก่ไปได้หน่าเฮีย ก็ทำไมเฮียต้องคบผู้ชายละว่ะ เราเป็นปูซานบอยต้องแมนๆเป็นเสือผู้หญิงสิถึงจะถูก ผมหมั่นใส้ไอ้ตุ๊ดเวรทั้งหลายของเฮียชิบเป๋ว สะอิดสะเอียน“ พ่อหนุ่มปูชานนามน้องยูนบ่นต่อไม่หยุด หลังจากเพิ่งต่อยแฟนตุ๊ดของเฮียฮุน เจ้าของร้านเย็บผ้าที่มีน้องยูนเป็นลูกจ้างมือฉมังค์
“แต่น้องยูนจะไปต่อยเขาทำไมว่ะ“ ซึงฮุนผละจากกระทะมามองหน้าเด็กที่นั่งทำหน้าไม่สนคำคำเขาสักนิด  ซึงยุนไหวไหล่ก่อนจิ๊ปากแล้วเดินออกจากห้องครัว แต่ก็ยังใจดีหันมาตอบคำถามเฮีย
“เฮียจูบไอ้นัมต่อหน้าผมทำไมล่ะ สะอิดสะเอียน“
“น้องยูนต่อยเขาเพราะสะอิดสะเอียนเนี่ยนะ แล้วนั่นจะหนีเฮียไปไหน มาฟังเฮียบ่นเดี๋ยวนี้เลยนะ“
“พูดมากวะ ปวดฉี่จะตามมาไหม หรือให้ฉี่ห้องครัว“ ซึงยูนพูดแล้วเดินออกไปเข้าห้องน้ำ ทิ้งให้คนทำกับข้าวหัวเราะแล้วส่ายหัวกับความน้องยูน เด็กน่ารักที่สวนทางกับนิสัยเถื่อนๆนั่น
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงอาหารสามสี่อย่างถูกวางบนโต๊ะ น้องยูนที่ไม่ยอมกลับบ้านเพราะต้องการเรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่อาบน้ำพร้อมเปลี่ยนเป็นเสื้อนอนของเฮียฮุน
"ดีมากน้องยูน เสื้อนอนนั่นเฮียตั้งใจออกแบบมาก ใส่กับน้องยูนแล้วดูดีโคตร โลก ต้องจารึก" ซึงยุนเบะปาก
"พูดมากว่ะ ชมว่าหล่อก็พอไหม มากินข้าวสิว่ะเฮีย ทำให้ลมกินหรอ"
"ปากร้ายว่ะ" ซึงฮุนยู่ปากก่อนนั่งลงแล้วกินข้าว แต่อีกมือก็เขียนร่างเสื้อที่จะส่งประกวดในอีกสามวันไม่หยุดจนซึงยุนที่ดูอยู่อดจิ๊ปากขัดใจไม่ได้
"เวลากินก็กินสิว่ะเฮีย เวลางานก็ทำงาน"
"มันไม่มีเวลาแล้วนะน้องยูน ครั้งนี้สมองเฮียไม่เดินเลยว่ะ"
"ก็ชอบเอาเวลางานไปหาเมียผู้ชายเฮียไง เรื่องแบบนั้นรกสมองจะตาย" คนฟังวางดินสอกับโต๊ะเสียงดังก่อนมองหน้าเด็กตรงหน้าโกรธๆ
"เรื่องงานนะมันเรื่องของเฮียนะน้องยูน เฮียจริงจังกับมันเพราะเฮียอยากให้มันสำเร็จ ส่วนเรื่องหาเมีย ... ความรักมันจำเป็นนะเว้ยน้องยูน ไม่งั้นเราจะเอาอะไรขับเคลื่อนชีวิตละว่ะ อย่าดูถูกความรักเฮียอีก แล้วก็เลิกหาเรื่องแฟนเฮียทุกคนด้วย เรามีหน้าที่เย็บผ้าก็เย็บไป แล้วก็ช่วยงานเฮีย เข้าใจใหม" ซึงฮุนบ่นยาว เขาโกรธนิดๆที่ดูถูกรสนิยมของเขาและหาว่าการหาความรักมันเป็นเรื่องรกสมอง เด็กตรงหน้าฟังแล้วก็อารมณ์ขึ้น ซึงยูนไม่ชอบการถูกด่า ยิ่งเป็นเฮียเขายิ่งไม่ชอบเพราะถึงแม้หาเรื่องเฮียบ่อยๆ แต่เฮียก็เป็นคนที่เขาไว้ใจมากคนหนึ่ง อย่างน้อยก็ยอมให้เรียกน้องยูนโดยไม่ด่า แม้ว่ามันจะฟังดูตุ๊ดขนาดไหน
"ความรักไม่เห็นจำเป็นเลย พ่อแม่ไม่รักผม ผมยังมีพลังขับเคลื่อนชีวิตเหมือนเดิมเลย ไม่เห็นเกี่ยว" ซึงยูนอยากเถียงบ้าง และเขาก็เชื่ออย่างนั้นจริงๆ พ่อแม่ไม่เคยเหลียวแลเขาสักนิด แต่เขาก็ยังทนอยู่มาได้ แม้ต้องแอบเก็บความรู้สึกเจ็บปวดไว้ในใจบ้าง
"โกหกเห็นๆ แล้วที่ไม่ยอมกลับบ้านเพื่อเรียกร้องความสนใจนี่คืออะไร อย่าคิดว่าเฮียไม่รู้หน่า น้องยูน ก็โหยหาความรักเหมือนกันแหละ" ซึงยูนได้ยินแล้วมองคนพูดด้วยตาที่วูบไหวไปพักหนึ่ง ซึงฮุนรู้มาตลอดแต่ก็ยังยอมให้เขาอยู่ด้วยและดูแลเขาอย่างดี แต่สายตาวูบไหวก็พลันเปลี่ยนเป็นสายตาตัดพ้อ
"ผมไม่เรียกร้องห่าอะไรหรอก...กลับบ้านไปนะ เขาอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ผ่านมาผมหายไป...เฮียกินไปเถอะนะ..ที่พูดมากนะ..เห็น ไม่ยอมกินสักที แล้วเอาแรงที่ไหนคิดงานออกว่ะ...ผมไม่กินละ"ซึงยุนลุกไปทันที ซึงฮุนมองเด็กที่เดินออกไปด้วยความรู้สึกหลายอย่าง เด็กนั่นกำลังเจ็บปวด...บางทีที่ไม่ยอมกลับบ้านมาสามวันก็อาจจะไม่อยากกลับไปแล้วเห็นสายตามี่ไม่มีวี่แววความเป็นห่วงอยู่ในนั้นสักนิด...
และเด็กนั่น...เป็นห่วงเขา ซึงฮุนวางปากกาและช้อนพร้อมวิ่งไปที่ห้องนอนของตน พบเด็กดื้อนอนขดตัวตะแคง มองจอโทรศัพท์ที่มีรูปพ่อกับแม่ขึ้นอยู่ ไหล่นั่นสั่นไหวไม่แรง แต่ก็มากพอที่จะให้ซึงฮุนไปนั่งไกล้ๆ ไม่ปลอบโยน ไม่กอด ไม่พูดให้กำลังใจ เพียงวางมือบนหัวเด็กตรงหน้าแล้วลูบเบาๆ
"อย่ามองมา ไม่อยากให้เห็นน้ำตาห่านี่ สมเพชตัวเองว่ะ เป็นผู้ชายแต่ร้องไห้" ซึงฮุนไม่ตอบแต่ลูบหัวเด็กตรงหน้าต่อไป พลางเอื้อมมือไปปิดไฟแล้วหยิบโทรศัพท์ตนมาเปิดเพลงเสียงดังลั่น
"จะร้องไห้เสียงดังขนาดไหนก็ไม่มีใครเห็นไม่มีใครได้ยินแล้วน้องยูน" ซึงฮุนพูดก่อนวางโทรศัพท์ลงข้างตัวแล้วลูบหัวต่อไป ซึงยูนร้องไห้อย่างหนัก ปล่อยโฮอย่างไม่อายใคร เพราะข้างๆคือเฮียฮุน เขาอบอุ่นเสมอ อบอุ่นจนซึงยุนกล้าเผยด้านอ่อนแอออกมา
"เฮีย...ความฝันของเฮียนะ...ผมอยู่ข้างๆเฮียได้นะ" ซึงยุนพูดเสียงเบา แม้เสียงเพลงจะกลบไปบ้าง แต่ซึงฮุนได้ยินชัดเจน
"อย่างเป็นเมียเฮียละสิน้องยูน"
"เป็นน้องชายโว้ย สุภาพบุรุษปูซานไม่ยอมเสียเอกราชหรอกโว้ยไอ้เฮีย"
"เออ..รู้แล้วๆ ขอบใจนะน้องยูน คืนนี้เย็บผ้ากันเนอะ"
"เย็บเหี้ยไรพูดกำกวม อย่าคิดว่าเป็นเฮียผมไม่กล้าถีบนะโว้ย"
"เย็บงานไง งานประกวดเฮีย คิดอะไรว่ะน้องยูน"
"เปล่า...เฮียไปเหอะจะนอนแล้วโว้ย" ซึงยุนลุกขึ้นนั่งแล้วใช้ขาเขี่ยเฮียไปทางประตู ซึงอุนเดินออกพลางหัวเราะ...ซึงฮุนรู้สึกเหมือนถูกเติมเต็ม เขารู้สึกมีแรงบันดาลใจหลายๆอย่างแล่นเข้ามาในสมองและหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะตอนนี้ เพียงแค่ซึงยุนบอกว่าความฝันของเขาจะมีซึงยูนอยู่ข้างกัน
ซึงยูนรู้สึกอุ่นใจ อย่างน้อยหัวใจเขาก็ได้รับการเติมเต็ม เขามีพี่ชายเพิ่มเข้ามาในชีวิต อย่างน้อยที่สุด มันก็ไม่ได้รู้สึกโหยหาเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้ว
________________________________________________________________
จบล้าวววว เรื่องสั้นของเราาาา ชอบทูซึงมากกกก ชอบปูซานบอยยยย 
สั้นเนอะ ตอนคิดพล็อตออกนี่อยากทำเป็นเรื่องยาวมากแต่ขี้เกียจ ฮ่าๆๆ ไว้อยู่ดีๆเราคิดถึงน้องยูนคนเถื่อนกับเฮียฮุนเราจะทำเป็นเรื่องยาว หรือเรื่องสั่นภาคต่อแล้้วกันเนอะ 
#ทูซึง #น้องยูนคนเถื่อนของเฮียฮุน #เรื่องสั้น
@AminaSeyo

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ BBJUN_minAr จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 qxxp
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 14:12
    ตลกกกกกก กก หน่องยูนนคนแบด
    #2
    0
  2. วันที่ 18 กันยายน 2559 / 12:06
    งือ น่ารักจัง สนุกด้วย ชอบพี่ฮุนกับน้องยุนเวอร์ชั่นนี้จัง แต่งได้สนุกมากเลยค่ะ
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น