สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานศาสตราวุธ

ตอนที่ 13 : ดาบจีน ( ตอนจบ )


     อัพเดท 17 เม.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: มีสาระ/เกร็ดประวัติศาสตร์
Tags: มีด, ขวานศึก, กระบี่, ดาบ, ดาบยุโรป, ดาบแขก, ดาบซามูไร, ดาบจีน, ดาบไทย, หอก, หอกซัด, หอกยาว, ทวน, โล่, เกราะยุโรป, เกราะจีน, เกราะตะวันออกกลาง, เกราะญี่ปุ่น, เกราะไทย, ง้าว, ธนู, เกาทัณฑ์, ม้าศึก, ช้างศึก, กระบวนรบ, ทัพเรือ, จารีตนักรบ
ผู้แต่ง : อัศวินอโยธยา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อัศวินอโยธยา Email : Andronicus_II(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/Ayothaya_knight
< Review/Vote > Rating : 91% [ 248 mem(s) ]
This month views : 149 Overall : 57,126
571 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 435 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานศาสตราวุธ ตอนที่ 13 : ดาบจีน ( ตอนจบ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7919 , โพส : 1 , Rating : 31 / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


                ช่วงหลังๆนี้ เกล้ากระผมเกิดไอเดียบรรเจิดเสียหลายประการ ก็เลยพาลไปยุ่งกับการวาดภาพและวางโครงนิยายเรื่องใหม่ๆเสียมาก

            อ่อ ที่น่ายินดีสุดๆก็คงเป็นเรื่องการนำเรื่อง “สงคราม อำนาจ และศรัทธา” มาทำใหม่อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งในครั้งนี้มีการปรับบทและจัดแจงเนื้อหาให้กระชับและมีความยิ่งใหญ่กว่าเดิมเชียวนา

            ใครๆที่เคยอ่านมาก่อนแล้ว ก็ใคร่เชิญกลับไปอ่านกันอีกยกนะครับ

            รับรองว่ายิ่งใหญ่อลังการและดีกว่ากว่าอัศวินดำที่ผมเคยเขียนเยอะเลยแหละ 5555+

            เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันต่อ

            เรื่องของดาบจีนนั้นยาวยืดนักหนาจริงๆเชียว แต่ตอนนี้จะเป็นตอนสุดท้ายแล้วล่ะครับ แฟนๆที่ชื่นชอบเกาหลีญี่ปุ่นจะได้อ่านต่อไปจากตอนนี้แหละ...

            แต่ก่อนอื่น ผมขอโม้สะบัดเลยละกัน 55555+

            นับแต่ราชวงศ์ซ่งเป็นต้นมา แผ่นดินจีนเผชิญภัยรุกรานพวกป่าเถื่อนชนิดพะเรอเผ่า

            พวกชี่ตันจากแมนจูเรีย พวกซีเซี่ยจากกานสู ( อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีนครับ ) พวกต้าหลี่ ( อาณาจักรน่านเจ้าของหมู่เฮาชาวไทไงล่ะพี่น้อง! ) จากยูนนาน และที่หนักข้อสุดๆจนทำให้ราชวงศ์ซ่งต้องเตลิดหนีลงใต้คือพวกหนี่เจิน ( ก็พวกแมนจูนั่นแหละ ) ซึ่งได้ล้มล้างราชวงศ์เหลียวของพวกชี่ตันและสถาปนาราชวงศ์จิน ( กิมก๊ก ) สืบต่อมา

แต่พวกที่ดับอำนาจของราชวงศ์ซ่งโดยสิ้นเชิงก็คือพวกมองโกลครับพี่น้อง! ( ภูมิใจนำเสนอมาก 55555+ )

สำหรับพี่น้องที่ไม่เคยอ่านบทความประวัติศาสตร์จักรวรรดิมองโกล ผมก็ขอกล่าวถึงอย่างย่อๆหน่อยล่ะกัน

เจงกิสข่านได้สถาปนาอาณาจักรได้เมื่อต้นคริสตศตวรรษที่ ๑๓ จากนั้นพวกมองโกลก็ทำสงครามกับพวกหนี่เจินและขยายอำนาจไปยังตะวันตกจนครอบครองเอเชียกลางทั้งหมดเอาไว้ได้ และในรัชกาลต่อๆมา พวกมองโกลก็สามารถบุกทะลวงไปจนถึง รัสเซีย โปแลนด์ ฮังการี เอเชียไมเนอร์ ( แถวๆตุรกีครับ ) และเปอร์เซีย ( อิรักกับอิหร่านครับ ) ส่วนทางด้านตะวันออกก็ครอบครองเกาหลี

กระทั่งมายุคของกุบไลข่าน พระองค์ได้สถาปนาราชวงศ์หยวนขึ้นและทรงทำศึกเข้าครอบครองแผ่นดินจีน จากนั้นก็ยังรุกราน พุกาม ( พม่า ) อันนัม ( เวียดนามเหนือ ) จามปา ( เวียดนามใต้ )  แม้นแต่ญี่ปุ่นและอาณาจักรศรีวิชัยบนเกาะชวาก็ยังถูกพวกมองโกลรุกรานเหมือนกันครับ

ถ้าอยากรู้เรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียด เชิญไปอ่านในบทความประวัติศาสตร์จักรวรรดิมองโกลของเกล้ากระผมเอาเองนะครับ ( ขืนเล่าจนหมดก็นอกเรื่องไปไกลแล้วล่ะคุณ )

กล่าวถึงประวัติศาสตร์มาพอสมควรแล้ว ต่อไปก็เป็นคิวเรื่องดาบกันต่อ

สำหรับรูปทรงดาบในยุคแห่งการทำศึกกับเผ่าเร่ร่อนนั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ จากดาบเรียวโค้งธรรมดา ก็เริ่มกลายเป็นดาบโค้งเหมือนดาบแขกเป๊ะๆ และแม้นแต่เกราะ ก็รับมากจากแขกมุสลิมเหมือนๆกัน

ทำไมน่ะรึ? ก็รับมาจากพวกมองโกลนั่นแหละครับ

อย่างที่บอกไปแล้วว่าพวกมองโกลขยายอำนาจไปจนถึงดินแดนตะวันตกและก็เข้าครอบครองดินแดนของพวกมุสลิมเอาไว้มากที่สุด ซึ่งพวกมองโกลก็ได้กวาดต้อนเชลยชาวเติร์กและอาหรับกลับมาด้วย และได้จัดพื้นที่ให้พวกเชลยเหล่านี้อาศัยในดินแดนตะวันตกของจีน ซึ่งก็คือมณฑลซินเจียงอุยกูรในปัจจุบันนี้นั่นล่ะครับ

 ดังนั้น รูปทรงศาสตราวุธจากโลกตะวันตกก็หลั่งไหลเข้าสู่แผ่นดินจีนเป็นอันมากในยุคนี้แหละครับ

รูปที่เห็นอยู่นี้เป็นดาบในยุคราชวงศ์ชิงครับ แต่มันก็ไม่แปลกอะไร เพราะพวกแมนจูก็เคยถูกมองโกลปกครองมาก่อน เรื่องอิทธิพลทางการศึกและอาวุธก็รับมาจากมองโกลเต็มๆ

ราชวงศ์หยวนของมองโกลปกครองแผ่นดินจีนได้เพียง ๙๘ ปีก็ถูกชาวจีนล้มล้าง โดยอดีตไอ้ทิดวัดหลงเจี๋ยซื่อ “จูหยวนจาง ฉงปา” ผู้ซึ่งต่อมาจะเป็นปฐมจักรพรรดิ ( ไท่จู่ - บรรพราช ) แห่งราชวงศ์หมิง ( เจิดจรัส )

ในยุคราชวงศ์หมิงนั้นนับว่าเป็นยุคที่วิทยาการด้านการสงครามของจีนก้าวหน้าถึงขีดสุด จนอาจจะกล่าวได้ว่ากองทัพจีนเป็นกองทัพที่ล้ำหน้าที่สุดของโลกร่วมสมัยเลยก็ว่าได้ 
             หากแต่ว่าราชวงศ์หมิงก็มิอาจขยายอำนาจออกไปทางตะวันตกให้ยิ่งใหญ่ไพศาลเช่นราชวงศ์ถังได้ไม่ เพราะว่าพวกมองโกลอีก ๒ กลุ่มที่ยังเหลืออยู่ในตะวันตกเป็นกว้างขวางคออยู่นั่นเอง

พวกหนึ่งคือพวกออยแร็ต – มองโกล พวกนี้อาศัยอยู่ในดินแดนทางตอนเหนือและทุ่งหญ้าสเตปป์ตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งก็ไม่ได้วิเศษวิโศอะไรมากนัก แต่ก็พอจะสร้างความเสียหายและความรำคาญให้กับแผ่นดินจีนพอดูเลยล่ะ

พวกที่สองเป็นพวกมองโกล – เติร์กที่เรียกว่า “ติมูริดส์” ด้วยว่าถูกขานตามนามของจอมทัพผู้โหดเหี้ยมอย่าง “ติมูร์” หรือที่ฝรั่งเขาเรียกกันว่า “ทาเมอร์เลน” ผู้สถาปนาจักรวรรดิมองโกลยุคที่ ๒ ซึ่งพระองค์ได้แผ่ขยายพระราชอำนาจไปจนถึงอินเดีย เปอร์เซียและตุรกี โดยพวกมองโกลกลุ่มนี้นับว่าเป็นภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อราชวงศ์หมิงเลยทีเดียว

ในเมื่อขยายอำนาจทางบกไม่ได้ ราชสำนักหมิงก็สร้างอำนาจทางทะเลแทน ซึ่งกองเรือจีนในยุคราชวงศ์หมิงนั้นเป็นที่ครั่นคร้ามไปทั่วทั้งทะเลตะวันออกเลยทีเดียวเชียวแหละ โดยเฉพาะรัชสมัยของจักรพรรดิหยงเล่อ กองทัพเรือจีนได้แผ่แสนยานุภาพไปจนถึงมหาสมุทรอินเดียโน่นเลยละคุณเอ๊ย!

แต่ผมก็ขอไม่เล่ารายละเอียดมาก ( เอาอีกละ... ) ขอเก็บไปเล่าในตอนกองทัพเรือก็แล้วกัน ( ฮา )

เอาล่ะ โม้ต่อๆ

กองเรือจีนเพิ่งจะสร้างอำนาจทางทะเลได้ไม่นานนัก ราชสำนักก็ถอนงบยกเลิกบำรุงกองเรือขนาดใหญ่ไปเสียดื้อๆ ทำให้ทัพเรือที่เคยยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกต้องหมดบทบาทไปในที่สุด

ในขณะเดียวกัน ศัตรูรายเก่าอย่างพวกออยแร็ต - มองโกลและหนี่เจินก็รุกลงมาทางตะวันตกเฉียงเหนือและเหนือ แต่ไอ้เจ้าศัตรูรายใหม่จากทะเลตะวันออกก็ได้ทีแผลงฤทธิ์บ้างล่ะ...

ศัตรูรายใหม่นี้ไม่ใช่ใครอื่น หากแต่ยังเป็น “ม้านอกสายตา” ของจีนมานานนับศตวรรษ...ประเทศญี่ปุ่น

ในช่วงศตวรรษที่ ๑๔ – ๑๖ นั้นนับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งสงครามกลางเมืองของประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะในห้วงศตวรรษที่ ๑๖ นับเป็นช่วงที่สงครามมีความรุนแรงที่สุดเลยก็ว่าได้ เพราะบรรดาขุนศึกทั้ง ๓๐๐ ตระกูลก็ต่างทำศึกรบรันพันตูเพื่อหมายเป็นเจ้าแผ่นดินกันยกใหญ่ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่วายฟาดหัวฟาดหางใส่ประเทศเพื่อนบ้านอีกแน่ะ

เพราะในระหว่างนั้นเอง พวกขุนศึกที่มีฐานอำนาจทางทะเลหรือพวกโจรสลัด ( ซึ่งส่วนมากจะเป็นพวกซามูไรที่ไร้นาย หรือที่เรียกว่า “โรนิน” ) ต่างซ่องสุมกำลังพลออกปล้นสะดมหัวเมืองชายฝั่งของเกาหลีและเขตชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจีนมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ ๑๔ แล้วล่ะครับ

จนกระทั่งยุคแห่งสงครามในญี่ปุ่นรุนแรงถึงขีดสุด พวกโจรสลัดญี่ปุ่นก็ยิ่งปล้นหนักมากขึ้นเท่านั้นครับท่านผู้อ่าน!

ภัยจากพวกเร่ร่อนมันก็หนักหนาพอทนอยู่แล้ว ยังมาปะหน้าไอ้พวกโจรเตี้ย ( คำเรียกโจรสลัดญี่ปุ่นของจีน )อีกต่างหาก ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆสิเออเอา...

ทางราชสำนักจีนจึงต้องรีบทำการตอบโต้ศัตรูผู้รุกรานรายใหม่นี้อย่างแข็งขัน ซึ่งในการศึกระหว่างจีนและญี่ปุ่นในครั้งนั้น ทำให้ดาบของจีนถึงคราวปรับเปลี่ยนรูปโฉมอีกยกหนึ่งแล้ว

 
             ยังไงน่ะรึ?  ก็พี่จีนแกรับรูปทรงดาบซามูไรมาเต็มๆเลยน่ะสิครับ
! แถมยังคิดเพลงดาบชนิดใหม่นี้คิดมาแก้ทางดาบซามูไรอีกต่างหากแน่ะ

การศึกปราบโจรสลัดญี่ปุ่นที่ยืดเยื้อกว่าร้อยปี ก็สามารถจบลงภายใน ๑๐ ปีด้วยฝีมือของยอดขุนพลนาม “ฉีจื้อกวง” ( บางตำราว่า “ชีจี้กวง” ) ขอรับกระผม

เอาล่ะ พูดถึงท่านขึ้นมาแล้ว ก็ขอยกวีรกรรมเด็ดๆสักยก

ในปี ค.ศ.๑๕๕๖ พวกโจรสลัดญี่ปุ่น ๘๐๐ คนกับโจรสลัดจีนอีกนับพันต่างสมคบกันขึ้นฝั่งปล้นชายฝั่งเมืองหลงซานของมณฑลเจ้อเจียง แม่ทัพฉีจื้อกวงจึงรีบนำกองทัพ ๑๐,๐๐๐ นายออกมาขับไล่พวกโจรชั่วในทันที

แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหน พวกโจรสลัดต่างจัดทัพเป็น ๓ กองแล้ววิ่งจู่ชูดาบซามูไรวิ่งโร่เข้าใส่ทัพหมิงอย่างบ้าคลั่ง พวกทหารหมิงพากันขวัญหนีดีฝ่อถอยร่นจนเสียกระบวนไปทั้งทัพซะอย่างงั้น!

แม่ทัพฉีเห็นแล้วเหลืออดจึงควบม้ายังโขดหินใหญ่ แล้วโจนตัวลงจากหลังม้าและวิ่งขึ้นไปยังบนยอดโขดหินนั้นทันที

ท่านแม่ทัพฉีฉวยคันธนูและลูกศรที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมายิงสอยไอ้ตัวนายกองโรนินทั้งสามนายร่วงผล็อยในบัดดล!

พวกทหารหมิงเห็นเช่นนั้นจึงรีบรุกไล่ตีทัพโจรสลัดแตกพ่ายกลับไปในที่สุด

ยังครับพี่น้อง มันยังไม่แจ่มพอครับพี่น้อง! มันยังมีที่เด็ดดวงกว่านี้อีก!

ในฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น พวกโจรญี่ปุ่นยกพลขึ้นฝั่งเข้าปล้นหมู่บ้านผานสือเว่ย ฉีจื้อกวงจึงนำทัพเรือและราบมาทางแม่น้ำโอวเจียงเข้ากระหนาบทัพโจรสลัดโดยพร้อมกัน ไอ้พวกโจรมันก็ไหวตัวทันสิ ไอ้หยุ่นก็รีบกางใบเรือและหันหางเสือแล่นหนีออกจากฝั่งในทันทีน่ะสิ

ในระหว่างที่ทัพเรือกำลังถอนกำลังจากไปน่ะนะ ท่านแม่ทัพฉีควบม้าออกนำหน้าไพร่พลอย่างกล้าหาญพลางหยิบฉวยธนูคู่ใจยิงสอยไอ้พันท้ายเรือแม่ทัพมันแม่นอย่างผียัดใส่เลยเฮ้ย!

 พออีเรือแม่ทัพไม่แล่น อีเรือลำต่างๆก็เริ่มแล่นเข้าชนกันมั่วอีตั้ว กองเรือหมิงจึงได้ทีรุกเข้าระดมยิงโจมตี พวกทัพราบแลม้าก็รุกไล่ฆ่าพวกโรนินระยำนั่นจนแหลกยับ!

เป็นไงล่ะ ไอ้พวกยุ่น ได้รู้ฝีมือของชาวจีนแผ่นดินใหญ่หรือยัง!

แหม่...ว่าไปแล้วก็เจ๋งกว่าพวกพลธนูเอลฟ์ที่พี่น้องนักเขียนบ้างพวกเห่อนักเห่อหนา 5555+

แม้นว่าภัยโจรสลัดญี่ปุ่นจะพ้นไปจากแผ่นดินจีนแล้ว แต่พวกโจรสลัดญี่ปุ่นก็ยังวาดลวดลายกับประเทศเกาหลีต่อไปอีกใหญ่ๆเลยล่ะครับ...  

หลังจากนั้น พวกแมนจูจากทางเหนือก็เปิดฉากเข้ารุกรานแผ่นดินจีนครั้งใหญ่ ราชวงศ์หมิงที่ปกครองแผ่นดินจีนมากกว่า ๒๗๕ ปีถึงคราวต้องล่มสลายลงในที่สุด

พวกแมนจูจึงได้สถาปนาราชวงศ์ชิงปกครองแผ่นดินจีนสืบมาจนกระทั่งล่มสลายลงในปี ค.ศ.๑๙๑๒ อันนับเป็นการสิ้นสุดระบอบศักดินาและระบอบจักรพรรดิแห่งแผ่นดินจีนครับผม



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานศาสตราวุธ ตอนที่ 13 : ดาบจีน ( ตอนจบ ) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7919 , โพส : 1 , Rating : 31 / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 219
สั้นๆไปนิด
Name : iTTi [ IP : 203.146.157.164 ]
Email / Msn: nataphon(แอท)hotmail.com
วันที่: 20 มิถุนายน 2552 / 21:32


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android