สถานีรถไฟสายกาลเวลา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 3 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3

    Overall
    3

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เรื่องสั้น แต่งส่งงานภาษาไทย ^^


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นี่เป็นเรื่องแรกที่แต่งเลย (ที่จริงก็เคยแต่งนะแต่เขียนในหนังสือ) เป็นงานส่งอาจารย์ด้วย ติชมกันได้นะคะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 15:10

บันทึกเป็น Favorite


ยินดีต้อนรับเข้าสู่สถานีรถไฟสายกาลเวลาหากท่านกล้าที่จะเดินทางไปยังช่วงเวลาต่างๆเราก็พร้อมที่จะพาท่านไป สู่จุดหมายที่ท่านต้องการ โปรดเตรียมตัวให้พร้อม....

เสียงตามสายประกาศก้องไปทั่วสถานี มีรถไฟหลากหลายขบวนแล่นมาจอดที่ชานชาลาบางขบวนก็แล่นออกไปสู่จุดหมาย มีป้ายมากมายติดอยู่ตามเสาต่างๆแต่มันเป็นภาษาที่ฉันไม่เข้าใจ ดูเหมือนว่าสถานที่นี้จะไม่ใช่ที่ที่ฉันควรอยู่ซะแล้ว ไม่แน่ใจว่าฉันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ยังไงก็คงต้องหาทางกลับบ้านซะแล้ว

คุณคะ ไม่ทราบว่าต้องการขึ้นรถไฟขบวนไหนคะ? เสียงของพนักงานสาวเอ่ยถามฉัน เหมือนเขาจะเห็นฉันอยู่ที่นี่มาซักพักแล้ว

เอ่อ...ยังไม่รู้เหมือนกันค่ะ คือว่า..ที่นี่คือที่ไหนหรอคะ?ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย

ที่นี่คือสถานีรถไฟสายกาลเวลา เป็นที่ที่เราจะพาพวกคุณทุกคนไปยังช่วงเวลาที่ท่านต้องการจะไป เรามีทั้งรถไฟแห่งอดีต รถไฟแห่งปัจจุบัน และรถไฟแห่งอนาคต ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงต้องการจะเลือกรถไฟแห่งช่วงเวลาใดดีคะ?

ช่างเป็นสถานที่ที่แปลกสิ้นดีรถไฟที่ไหนมันจะพาข้ามเวลาได้กันล่ะ แต่ว่า...ถ้าลองก็คงไม่เสียหายนี่ ยังไงก็ไม่รู้ทางกลับบ้านอยู่แล้ว บางทีขึ้นรถไฟสักขบวนอาจจะพากลับบ้านได้ก็ได้

ถ้าอย่างนั้นฉันขอไปอดีตละกันค่ะหลังจากที่คิดซักพักฉันก็พูดออกไป

ในเมื่อท่านเลือกแล้วดิฉันจะพาคุณไปยังอดีตที่คุณต้องการฉันเดินตามพนักงานคนนั้นไปขึ้นรถไฟขบวนหนึ่ง บนรถไฟนั้นไม่มีผู้คนเลยสักคน มีเพียงแค่ฉันกับพนักงานคนนั้นเท่านั้น

ทำไมถึงมีแค่ฉันกับคุณล่ะคนอื่นไม่ขึ้นมาด้วยหรอ?

ช่วงเวลาเป็นของส่วนบุคคล ฉะนั้นอดีตของคุณก็ต้องมีเพียงคุณคนเดียวเท่านั้นที่รู้สิคะ จริงไหมคะพนักงานคนนั้นตอบด้วยรอยยิ้ม

ผู้โดยสารทุกคนขอความกรุณานั่งอยู่กับที่ เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเอง เพราะเรากำลังจะเดินทางไปยังอดีตของท่านแล้ว เมื่อสิ้นเสียงประกาศ ทุกอย่างก็จมอยู่ในความมืด ผ่านไปสักพักก็มีเสียงดังขึ้นมาพร้อมกับภาพที่เริ่มฉายขึ้นมาในหัว ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้าในภาพที่ฉันกำลังเห็นนั้นไม่ใช่ภาพของตัวฉันเอง!!! มันเป็นภาพของฉันตั้งแต่ที่แม่คลอดฉันออกมา จนเข้าเรียน มีกระทั่งภาพตอนที่ฉันทำตัวเกเร ทั้งโดดเรียน ทั้งทำลายข้าวของ มันเล่นไปเรื่อยๆจนทุกอย่างกลายเป็นสีดำสนิทอีกครั้ง

ขอบคุณที่ท่านที่ใช้บริการรถไฟแห่งอดีต ขอให้ท่านสนุกกับการเดินทาง แต่ขอเตือนทุกท่านอย่ามัวแต่หลงอยู่กับอดีตที่ผ่านมาใช้ชีวิตในปัจจุบันให้มีค่ากันดีกว่า

ฉันก้าวออกมาจากรถไฟนึกย้อนกลับไปในช่วงเวลานั้น ช่วงเวลาที่ฉันได้ทำสิ่งแย่ๆลงไปมากมายที่มันส่งผลต่อคนรอบข้างพ่อแม่ และแม้แต่ตัวฉันเอง

ฉันขอไปรถไฟแห่งอนาคตได้ไหมฉันถามพนักงานคนเดิมหลังจากที่ฉันได้คิด อนาคตมันจะเป็นอย่างไรถ้าฉันยังทำแบบนี้ต่อไป

เรายินดีเป็นอย่างยิ่งที่คุณจะให้บริการรถไฟของเรา ฉันขึ้นมาบนรถไฟแห่งอนาคตรอบข้างมืดสนิทหลังจากเสียงประกาศจบ ก่อนจะเริ่มฉายภาพเข้ามาในหัวเหมือนกับรถไฟขบวนที่แล้ว แต่ต่างออกไปตรงที่ ครั้งนี้เป็นภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแต่ก็มีสิ่งที่คุ้นเคยอย่างหนึ่งซึ่งก็คือ ตัวฉันเอง ภาพที่ฉายขึ้นมาเป็นภาพฉันรับไม่ได้เป็นอย่างมาก เสื้อผ้าเก่าๆที่ผ่านการใช้งานมาแรมปี หน้าตาเศร้าหมอง ดวงตาดูไร้แวว มันเหมือนกับว่าฉันเป็นคนที่ไม่มีอะไรอีกแล้ว เพราะอะไร ทำไมฉันได้แต่ถามคำถามเหล่านี้อยู่ในหัวเพราะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะออกเสียงแล้วที่มันเป็นแบบนี้เพราะในตอนนี้ฉันทำตัวแย่ๆอย่างนั้นเหรอ? ภาพนั้นฉายซ้ำไปซ้ำมาจนกลับมามืดสนิทพร้อมกับเสียงประกาศจากสถานีรถไฟที่ดังก้องในหัว

ขอบคุณทุกท่านที่มาใช้บริการรถไฟแห่งอนาคต หากท่านต้องการให้อนาคตของท่านสดใส ท่านก็ต้องปรับปรุงตัวของท่านให้ดีขึ้นเพื่ออนาคตที่ท่านต้องการและหวังว่าคงจะไม่ได้เห็นท่านที่นี่อีกสิ้นเสียงประกาศทุกอย่างที่กำลังกลับมาก็พลันหายไป เมื่อแสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในตัวห้อง แต่เพราะแสงอาทิตย์นั้นทำให้ตื่นขึ้นมา และรับรู้ได้ว่าทั้งหมดนั้นคือความฝันแต่ความฝันนั้นช่างเป็นความฝันที่ทำให้ฉันคิดได้ว่าฉันต้องทำอะไรต่อไป

ฉันลุกขึ้นอาบน้ำและเตรียมตัวไปโรงเรียน ในคาบแรกของการเรียนช่วงเช้าเป็นวิชาแนะแนวซึ่งเป็นวิชาที่น่าเบื่อสำหรับฉันเพราะคุณครูมักจะถามแต่เรื่องซ้ำๆเดิมๆ เช่น โตขึ้นอยากเป็นอะไร คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะได้อะไรขึ้นมา ทำตัวอย่างนี้ไม่อายบ้างเหรอและอีกสารพัด เมื่อก่อนฉันก็คิดนะ จะทำอาชีพอะไรก็ทำไปเถอะไม่เห็นจะต้องมาเรียนอะไรแบบนี้เลยแต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

วันนี้เราจะมาพูดเรื่องอาชีพในอนาคตกัน ทุกคนคงคิดไว้แล้วใช่ไหมว่าจะเป็นอะไรกัน

ใช่แล้วฉันคิดไว้แล้ว จากประสบการณ์ที่ได้จากสถานีนั้น ฉันคิดว่า....

ยินดีต้อนรับเข้าสู่สถานีรถไฟสายกาลเวลา ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้บริการเราเพียงแค่ท่านทำในสิ่งที่ถูกต้องแค่นั้นเป็นพอ

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Tsuku-chan จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น