{FIC:NARUTO}ฮีโร่

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 137 Views

  • 5 Comments

  • 5 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    137

    Overall
    137

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ฮีโร่ของฉันวิเศษกว่าใคร


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


{FIC:NARUTO}ฮีโร่




ฉัน ฮารูโนะ ซากุระ จะขอพูดถึง


ฮีโร่ในชีวิตจริงของฉัน


 


 

















เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 21:41

บันทึกเป็น Favorite



สวัสดีค่ะ ฉันมีชื่อว่าฮารูโนะ ซากุระ  ฉันมีเรื่องของฮีโร่มาอวดให้ฟัง เขาเป็นฮีโร่ที่ฉันรักมากที่สุดและก็เกลียดที่สุด


 


ฉันเชื่อว่าทุกคนคงจะมี ฮีโร่ที่ตัวเองชอบหรือคนที่ตัวเองเคารพที่สุดอยู่แน่นๆ ฮีโร่คืออะไร? แน่นละฮีโร่คือผู้มีพลังวิเศษณ์ เหาะเหินเดินอากาศได้ เป็นคนที่แสนดีไม่มีข้อบกพร่อง มีพลังเหนือคนธรรมดา


 


แต่ ฮีโร่สำหรับฉัน เป็นคนธรรมดา เหาะเหินเดินอากาศไม่ได้ ไม่ใช่คนที่แสนดีอะไรมากมาย แต่ก็เป็นคนที่ใจดีมากๆ ไม่มีพลังเหนือนธรรมชาติ แต่สิ่งที่เขาเป็นก็ทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย ทำให้อุ่นใจ ฮีโร่ของฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษตรงข้ามออกจะปากเสียแถมเห็นแก่ตัวสะด้วยซ้ำ แต่เขาก็ทำให้ฉันยิ้มได้


 


ตอนนี้ฉันไม่ค่อยได้กอด หอม หรือสัมผัสฮีโร่ของฉันเหมือนอย่างเคยเพราะอะไรที่เปลี่ยนไปมากของเขา ทั้งรูปร่าง ร่างกาย นิสัย แต่ฉันเชื่อว่าไออุ่นและความอบอุ่นของเขายังมอบมาให้ฉันไม่มีวันหาย


 


“พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่า อย่าทำแบบนี้มันไม่ดี แล้วไปตีน้องเขาทำไมนิสัยแน่น”


 


“ไปพูดไม่เพาะใส่เขาทำไม นิสัยไม่ดีเลย”


 


ฮีโร่ของฉันชอบว่าฉัน เรื่องที่ไม่เป็นเรื่องก็ไม่รู้ว่าทำไม เช่นตอนที่ฉันตีหลานตัวเองเพราะเกลียด ด่าแฟนฮีโร่ เพราะไม่อยากสูญเสีย ฉันแค่ทำในสิ่งที่ฉันไม่ชอบมัน....ผิดด้วยเหรอ


 


ไม่รู้เคยคิดอยู่หลายครั้งว่าถ้าฉันจะเปลี่ยนฮีโร่ คนใหม่ เขาจะสนใจฉันบ้างไหมนะเรื่องนั้นฉันก็ไม่รู้ฉันไม่มีตาทิพย์นี้น่า แต่ถึงเขาจะขัดความคิดของฉันตั้งหลายครั้ง แต่เขาก็เป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆฉัน


 


แผ่นหลังที่บดบังสายฝน ที่กระหน่ำลงมาราวกับเทน้ำ และเม็ดฝนนั้นพอขี่รถแรงๆมันก็ไม่ต่างจากสะเก็ดแก้วชั้นดีที่บาดอาจเกิดเป็นแผลได้แต่ฮีโร่ของฉันก็ไม่สน เขาบอกให้ฉันเอาหัวซ่อนไว้ที่เสื้อแขนยาวของเขาที่สวมใส่ เพื่อที่ฉันจะไม่ได้เปียกฝน ฉันไม่รู้ว่าฮีโร่ของฉันทำเพื่อฉันหรือเพราะสัญชาติญาณของคนเป็นพี่


 


ฉันชอบเล่นน้ำ แต่ว่ายน้ำไม่เป็น และก็ชอบจมน้ำหลายๆครั้งจนนับครั้งไม่ถ้วน และฮีโร่ของฉันก็มาช่วยทุกครั้ง มือหนาที่ดึงฉันขึ้นจากการวนของน้ำ แล้วก็เป็นคนที่ทำให้ฉันฉันจมน้ำบ่อยเพราะการสอนที่ไม่ค่อยได้เรื่องของเขา   ฉันยังจำได้


 


เสียงที่ปลอบฉันกับอ้อมกอดที่อบอุ่นของพวกเขาที่กอดฉันตอนที่ฉันร้องให้กับเรื่องงี่เง่า เรื่องไร้สาระ น้ำเสียงที่แสดงออกมาชัดเจนไม่ปิดบังบ่งบอกถึงความเป็นห่วงและห่วงใย


 


“ไม่เป็นนะเรื่องแค่นี้เอง มามะเดี่ยวพี่พาไปซื้อขนม”คำพูดของเขาที่ทำให้ฉันมีความสุขเขาโทษคนอื่นว่าผิดทั้งที่ฉันร้องให้เพราะเขา


 


“มึงทำน้องกูร้องให้เหรอ ไม่ร้องนะครับพี่ตีมันให้แล้ว”ไม่เคยฟังเหตุผล ต้นเหตุก็เป็นเพราะฉันเองที่เอาแต่ร้องให้กับเรื่องที่ตามหาเขาไม่เจอแล้วไม่ยอมอธิบายให้เขาฟัง


 


เคยมีครั้งหนึ่งที่เขาตีฉันด้วยมือของเขา และก็ตามหาฉันด้วยสองเท้าของเขาและก็กอดฉันด้วยอ้อมกอดของเขา สองมือแกร่งที่ทำร้ายฉันกับกลายเป็นสองมือแกร่งที่คอยโอบอุ้มและเจือจุนทุกสิ่งอย่างให้กับฉันเป็นเหมือนพระอาทิตย์ที่ส่องแสงให้ความอบอุ่นเรื่อยมาแต่ขณะเดียวกันก็ส่งความร้อนจนแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆออกมาบ้างในบางครา


 


มือหนาดูเหมือนจะใหญ่กว่ามือของฉันไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน ก็ยังใหญ่กว่าฉันอยู่ดีสองมือที่เคยอาบน้ำให้ฉัน สองมือที่ทายาให้ฉันตอนถูกคุณแม่ตี สองมือที่เคยป้อนข้าวฉัน สองมือที่ทำกับข้าวให้ฉันกิน สองมือที่วัดไข้ให้ฉัน สองมือที่เคยซักเสื้อผ้าให้ สองมือที่เคยเช็ดตัวให้ สองมือที่ใส่เสื้อผ้าให้ สองมือคอยโอบอุ้ม ฉันและกอดให้ความอบอุ่น สองมือที่ชอบโยนฉันขึ้นสูงๆเวลาที่งอแง เป็นสองมือที่มีค่าที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอรองจากแม่ มือของฮีโร่ของฉันนั้นนะทั้งหยาบและก็แข็งกระดาษไม่อ่อนนุ่มเหมือนมือแม่ แต่ฉันก็ชอบสัมผัสเพราะมันดูปลอดภัย ตักของฮีโร่ของฉันนั้นนะทั้งแข็งไม่อ่อนนุ่มและก็กระด้าง เหมือนตักแม่แต่ฉันก็ชอบนุนนอนเพราะฉันชอบ


 


เราเคยโดนคุณแม่ทำโทษเพราะแอบไปเล่นน้ำ พวกเราทุกคนยืนเรียงหน้ากระดาน โดยตีคนละครั้งและแม่ก็สั่งให้พวกเราไปอาบน้ำ ฉันจำได้ฮีโร่อาบน้ำให้ฉันเขาน่ารักมากฮ่า ฮ่า เขานะเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน คอยให้ฉันขึ้นหลัง แผ่นหลังที่ให้ฉันขี่ไม่ว่าจะเป็นบนบกหรือในน้ำ เขาก็ไม่เคยทำฉันตก แขนแกร่งของเขาที่ชอบให้ฉันไปจับและเขาก็จะยกฉันขึ้นเหนือนจากพื้นดิน จนเท้าของฉันไม่ถึงพื้น ร่างกายทุกส่วนของเขาไม่ว่าจะเป็นหัวที่เขายอมให้ฉันตบเล่น หรือแผ่นหลังที่เขายอมให้ฉันวาดรูปใส่ หรือลักแรที่เขายอมให้ฉันดึงออกให้แม้ว่าเขาจะเจ็บเขาก็ไม่ร้อง ไม่ว่าจะเป็นขาที่ฉันชอบไปเยียบเล่น ไม่ว่าจะเป็นแขนและมือที่ฉันชอบให้เขาทำเป็นหญิงประเภทสองเขาก็ไม่อายไม่ว่าจะเป็นคอที่เขาให้ฉันขี่


 


ฮีโร่ของฉันนะเขาเป็นคนดีจริงๆ นะถึงบางครั้งจะทำให้ฉันร้องให้ และเสียใจเขาก็เป็นฮีโร่ของฉัน และอีกอย่างฮีโร่ของฉันไม่มีความเสียสละไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ ด่าผู้หญิง ชอบแย่งของกิน แต่ก็เอามาแบ่งให้ฉัน ฮีโร่ของฉันไม่ชอบของเผ็ดแต่ก็กินเผ็ด ฮีโร่ของฉันชอบอะไรที่เหมือนๆฉัน และก็ไม่ชอบสิ่งที่ฉันชอบตั้งหลายอย่าง ฮีโร่ของฉันเขียนตัวหนังสือสวยและเรียนไม่ค่อยได้เรื่องแต่ด้านกีฬาเก่งเอาการด้านดนตรีก็ห่วย ต่างกับฉันตัวหนังสือไม่สวยและก็เรียนไม่ค่อยรู้เรื่องด้านกีฬาไม่ได้เรื่องดนตรีก็พอไปวัดไปวาได้ แต่สิ่งที่ฉันกับฮีโร่ของฉันเหมือนกันคือความบ้า และความใจกว้างยิ้มง่าย


 


ฮีโร่ของฉันชอบห่วงฉันแบบไม่ค่อยรู้เรื่องและไม่เป็นเรื่อง เวลาที่ฉันใส่ที่รัดหน้าอก ฉันก็ต้องมาเป็นผู้ถูกเทศที่ดี เวลาที่ฉันอยู่คนเดียวก็โดนด่า เดี่ยวก็หาว่าบ้า ฮีโร่ของฉันเป็นคนที่น่ารำคาญบ้างนะ และก็ทำให้เป็นห่วงหลายครั้ง แต่ทำไมฉันไม่รู้สึกเบื่อเวลาที่เขาด่าฉันหรือเป็นห่วงฉัน


 


ไข่ดาวเป็นเมนูแรกที่ฉันทำมันได้ มันไหม้จนแทบไม่เหลือเค้าโครงของคำว่าไข่ดาวออกจากเป็นแนวขั้วไข่ใส่น้ำมันหมูมากกว่า แต่ฮีโร่ของฉันก็กินโดยไม่บ่นสักคำแถมยังทอดให้ฉันกินอีก ฉันชอบเวลาที่ฮีโร่ของฉันป้อนข้าวให้ฉัน


 


“อ้ำ อ้างปากเร็ว ไม่ร้องให้นะใครทำทอดไข่เอ๋ยน่าอร่อยจังเลย”พูดพร้อมกับทำท่าทางให้ฉันอ้างปาก ตอนนั้นทะเลาะกับคุณแม่เพราะหวงไข่ดาวที่ไม่ค่อยสวยให้ตัวเองกินไม่ยอมให้หลานกิน ก็ฉันเป็นพวกงี่เง่านี้น่า ฮีโร่ของฉันเป็นทั้งพ่อบ้านพ่อเรือนเป็นเพื่อนเป็นทุกอย่างฉันรักฮีโร่ของฉันที่สุด


 


แม้ฮีโร่ของฉันจะทำให้ฉันเสียใจก็ตาม ภายในวันที่ทุกอย่างเต็มไปด้วยความวุ่นวายคุณพ่อคุณแม่ทะเลาะกัน เรื่องการเรียนก็ถ่วมหัว ฮีโร่ของฉันไม่อยู่บ้านคุณแม่กับคุณพ่อพอทะเละกัได้สักพักก็หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เหลือเพียงแค่ฉันคนเดียวที่อยู่บ้าน ฉันรอคอยฮีโร่กลับบ้านมาปลอบเหมือนทุกที รอแล้วรอเล่าฮีโร่ก็ไม่มาเขาอาจจะยุ่งกับที่โรงเรียนก็ได้ไม่เป็นไร เดี่ยวฮีโร่ก็มา


 


ตึ๊ก ตึ๊ก เสียงโทรศัพท์ที่ขึ้นเบอร์ของฮีโร่นั้นมันทำให้ฉันรับอย่างไม่รีรอ


 


“วันนี้พี่ไม่กลับนะ พี่ทำงานอยู่บอกพ่อแม่ด้วยละ”พูดแค่นั้นเขาก็วางสาย ฉันได้แต่ยิ้มเหมือนปลงแต่ทำไมน้ำใสๆถึงได้ไปอยู่ที่ดวงตา พ่อแม่ก็ไม่อยู่มีเพียงแต่ตัวฉันเท่านั้นที่อยู่คนเดียว แค่วันเดียวเองไม่เป็นไร


 


และก็วันต่อๆมา ฉันก็อยู่ภายในบ้านที่เล็กๆนี้คนเดียว บ้านเล็กๆที่อยู่หลายๆคนกลับกลายเป็นบ้านที่ใหญ่โตราวกับวังเมื่ออยู่คนเดียว ฉันพึ่งรู้ว่าบ้านหลังนี้มันใหญ่แค่ไหนไม่เป็นไรฉันยังรอฮีโร่ว่าง


 


วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันอยู่คนเดียวฉันต้องไปหาเพื่อนที่ผับเพราะอาจรย์จับได้ว่าเพื่อนไปเที่ยวเลยให้ตัวของเธอไปยืนยันเรื่องการไปเที่ยวว่าเป็นการเข้าใจผิด เมื่อไปถึงฉันก็เห็นผู้ชายที่คุ้นตาเขากำลังนัวเนียกับผู้หญิง ฮีโร่ของฉันกำลังทำให้ฉันรังเกียจเขามองฉันก่อนที่เขาจะเบิกตากว้างแล้ววิ่งตามฉันออกมา


 


“ซากุระมาได้ไง”คำถามที่ฉันรังเกียจ


 


“เอ้าพี่มาทำง่านเหรอค่ะ งานนี้พึ่งรู้ว่ามีด้วย”ฉันไม่ตอบคำถามของเขาก่อนที่ฉันจะกลับบ้านไม่อยากอยู่นี้ไม่อยากเห็นใบหน้าของเขา คนโกหก


 


ฉันไม่มองหน้าฮีโร่ พวกเราทะเละกันอย่างรุนแรง และก็มีผู้หญิงมาบอกว่าเขาเป็นพ่อของลูก และสิ่งนั้นทำให้ฉันเกลียดฮีโร่ฉันไม่อยากเข้าใกล้ของเขาระยะห่างของเรามันเริ่มห่างจนฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อมมันอย่างไง ฉันไม่พูดกับฮีโร่ จนถึงวันนี้วันที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปจากเดิม


 


“จะไปไหน”เขาถามฉันทั้งที่ร้องวันพันปี เขาไม่เคยถามฉันมองหน้าเขาก่อนจะถอนหายใจ


 


“จะไปโรงเรียนนะค่ะ”


 


“วันหยุดนี้นะ จะไปไหนก็บอกกันมาดีๆ”เขาไม่เชือในสิ่งที่ฉันพูดอีกต่อไป


 


“ก็จะไปโรงเรียนไงค่ะหนูมีงานที่จะต้องทำที่โรงเรียน”


 


“เหรอไม่ใช่จะไปหาผู้ชายเหรอ”ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนปากร้ายจนทำให้ฉันชินชากับคำพูดที่ร้ายกาจของเขาแต่ทำไมคำพูดนี้มันถึงทำให้ฉันเจ็บขนาดนี้นะ


 


“พี่คิดว่าหนูเป็นคนอย่างไง”ถึงไม่ถามแต่ก็พอจะเดาออกว่าฮีโร่ของฉันมองฉันเป็นเด็กไม่ดีไปสะแล้ว ดวงตาของเขาแสดงออกว่าโกธรและก็ไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูด


 


“หนูไม่เหมือนพี่นะหนูเป็นผู้หญิง หนูรู้ว่าอะไรควรไม่ควรเพราะงั้นพี่ไม่ต้องห่วงหรอกว่าหนูจะทำตัวเหลวไหล”ฉันไม่รู้ว่าฮีโร่ของฉันรู้สึกอย่างไงฉันไปโรงเรียนทันที และฉันก็ใช้เวลาอยู่ที่นั้นนานมาก และมันก็ทำให้ทุกอย่างมืดลงโรงเรียนของฉันถูกปกคุมไปด้วยความมืดมิด ก่อนที่ฉันจะกลับบ้านแล้วมันก็กลายเป็นจุดเริ่มต้น ของทุกอย่าง


 


เพียะ


 


“ไปไหนมาทำไมกลับเอาปานนี้”มือนั้นที่ตบฉันก่อนจะคว้าคอเสื้อฉันและยกขึ้น ฉันรู้ว่าเขาโกธรแต่ฉันเสียใจที่เขาทำอย่างงี้กับฉัน


 


“ไปโรงเรียนมา”


 


“อย่ามาโกหก โรงเรียนเหรอ แกไปหาผู้ชายมาใช้ไหม ห๊ะ บอกฉันมาสิซากุระ บอกฉันมา”ฉันรู้ว่าเขาโกธร แต่ฉันเสียใจที่เขาว่าร้ายฉัน


 


“หนูไม่ได้เป็นเหมือนพี่นะ อย่าเอาหนูไปเทียบกับผู้หญิงของพี่สิ..โอ๊ย”เขาเหวี่ยงฉันลงพื้น ฉันรู้เขาทำไปเพราะโกธร แต่ฉันรังเกียจเขา ผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนเดิมฉันรังเกียจคำพูดของเขา


 


“อย่ามาย้อนนะ”เขาพูดก่อนจะฉุดแขนฉันลุกขึ้นแล้วฉุดฉันไปที่หลังบ้านก่อนที่เขาจะหยิบไม้แขวนผ้าฟาดใส่ตัวฉัน มันเจ็บใช่มันเจ็บเอามากๆ แต่ฉันเจ็บใจมากกว่า ที่ฮีโร่ที่คอยปกป้องฉันกลายเป็นคนทำร้ายฉันสะเอง ฉันรังเกียจเขา ฉันสลัดมือออกจากเขา


 


“พี่มันงี่เง้า..ฮือ..หนูรังเกียจพี่”


 


“เออกูมันงี่เง้า แกจะไปตายไหนก็ไปเลยนะ”คำพูดของเขามันทำให้ฉันเจ็บ และฉันก็ไม่ได้หน้าด้านหน้าหนาพอที่จะอยู่ฉันวิ่งออกจากบ้านเขาไม่ตามมาเขามันใจร้าย


.


.


“ฮือ พี่ขอโทษ พี่ขอโทษ”


 


“ค่ะหนูได้ยิน หนูได้ยินทุกคำพูดให้หนูเป็นฝ่ายโอบอุ้มและเจือจูนคุณบ้านนะค่ะ คุณฮีโร่”


 


20ชั่วโมงให้หลัง


“น้องไปไหน ซาสึเกะ แกทำอะไรน้อง”เสียงของแม่ทำให้ผม ไม่สนใจยัยน้องไม่รักดีจะไปตายที่ไหนก็ไปผมไม่สน


 


“ไม่รู้ ผมไม่อยากรู้ด้วย ยัยนั้นจะเป็นอย่างไงผมไม่สน”ผมโกธรที่เธอทำตัวเหลวไหล ผมโกธรที่เธอมันมาอ้อนผม ผมเคยเป็นทุกอย่างสำหรับเธอ แต่ตอนนี้มีคนอื่นมาแทนที่ผมแล้ว ผมไม่มีค่าสำหรับเธออีกแล้ว


 


เพียะ


 


“ซาสึเกะแกพูดแบบนั้นออกมาได้ไงนั้นน้องแกนะ”ผมโดนแม่ตบผมไม่สน ก่อนที่แม่จะเดินออกไปจากบ้านคงเดาว่าแม่คงจะออกไปตามหายัยนั้น ผมโกธรมากๆๆด้วย


 


ตึก ตึก เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้นนั้นทำให้ผมรีบไปรับ ทั้งๆที่ผมปล่อยมันให้ดับไปตั้งหลายครั้ง


 


“สวัสดีครับบ้านอุจิวะ มีอะไรหรือเปล่าครับ”


 


“เออ ขอโทษนะครับไม่ทราบว่าคุณเป็นผู้ปกครองของหนู ฮารูโ ซากุระหรือเปล่าครับ”เสียงปลายสายพูดอย่างสั่นๆก็ไม่รู้ว่าทำไม


 


“เปล่าครับผมไม่ได้เป็นผู้ปกครอง แต่เป็นพี่ชายครับทำไมเหรอรับน้องสาวผมไปทำอะไรหรือเปล่าครับ”แม้น้ำเสียงจะออกเย้ยแต่ตรงข้ามกับความรู้สึกที่เป็นห่วงและกังวลจับจิต


 


“ผมอยากให้ทำใจดี ๆไว้นะครับ น้องสาวของคุณถูกอุบัติเหตุรถชน ตอนนี้ถูกส่งไปที่โรงพยายบาลโคโนโฮะตุ๊ด...”ผมวางโทรศัพท์แล้วรีบตรงไปที่โรงพยาบาลทันที ผมเหยียบคันเร่งจนมิด มือสั่นน้ำตาผมไหล วินาทีนั้นผมพึ่งจำได้ว่า สิ่งที่ผมควรปกป้องคืออะไร ผมควรปกป้องรอยยิ้มของเธอ ความสุขของเธอ ปกป้องผิวที่ระเอียดอ่อนหนุ่มไม่ให้บุสลาย ปกป้องไม่ให้ใครมาทำลาย ปกป้องมือเล็กที่เธอชอบมาจับหน้าผม ปกป้องเธอ ผมต้องการจะปกป้องเธอ


 


“หมอน้องผมเป็นอย่างไงบ้าง หมอครับเธอปลอดภัยใช่ไหม”หมอมองหน้าผมก่อนจะถอนหายใจ


 


“อาการของน้องสาวคุณปลอดภัยดีครับ”คำพูดนั้นมันทำให้ผมยิ้มได้เธอปลอดภัย


 


“แต่เธอไม่รู้สึกตัว เธอจะกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา หมอเสียใจด้วยนะครับ”ประโยคเหมือนร่างกายผมอ่อนแรง แม้เธอจะมีลมหายใจก็เหมือนเธอตายไปแล้ว ผมทรุดตัวลงก่อนจะมองหน้าหมอแล้ววิ่งเข้าไปหาน้องสาวผมทันที


 


กลับบมาปัจจุบัน


 


ฉันมองหน้าพี่ชายฉันที่ก้มมือฉันด้วยมือหนาของเขา มือของเขาใหญ่กว่ามือของฉันเช่นเคย ปากของเขาก็พร่ำบอกแต่ขอโทษ ฉันยกมือไปลูบหัวเขา ฉันรู้ว่าเขาไม่รู้สึกแต่ฉันก็เชื่อว่าความอบอุ่นจะต้องส่งผ่านไปถึงเขาแน่นๆ


 


“ซากุระ พี่ขอโทษ ฮือ พี่ขอโทษครับคนดี ลืมตามองพี่ได้ไหม พูดกับพี่บ้างสิ.ฮือ ยิ้มให้พี่เหมือนอย่างเคยหน่อยได้ไหมครับ”พี่ฉันพูดพร้อมกับกอดร่างของฉันไว้น้ำตาของเขาไหลราวกับห่าฝนจนผมฉันชื้นไปด้วยน้ำตาของเขา เขาร้องให้และกอดร่างของฉันไว้ตั้งสองชั่วโมง เขาโทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง


 


“ถ้าพี่ไม่ไล่น้อง น้องคงไม่ต้องมาเจอแบบนี้พี่จะดูแลน้องเองคนดี เพราะงั้นลืมตาขึ้นมาหาพี่หน่อยได้ไหมครับ”


 


“คิก คิกพี่ละก็ หนูอยู่ตรงนี้ไง หนูจะคอยโอบอุ้มและเจือจุนพี่อยู่นี้ หนูจะไม่มีวันไปไหน หนูจะไม่มีวันทิ้งพี่ไปอีกแล้ว”ฉันกอดเขาฉันรู้ว่าเขาไม่รู้สึก แต่ก็รักเขามากฮีโร่ของฉัน


 


“ฮือ พี่รักน้องตราบจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต พี่สัญญากับตัวเองว่าจะทำให้น้องมีความสุขอึก..ฮือ”


 


“พูดทั้งที่ร้องให้แบบนี้มันไม่เท่ส์เอาเลยนะค่ะแล้วก็ไม่โรแมติกด้วย”


 


“แต่คนที่ทำให้จบแบบนี้ ก็คือพี่เองละ พี่รักเรานะ...ฮือ พี่รักเราตื่นมาเถะนะซากุระ”ฉันรู้ว่าเขาเสียใจ แต่ฉันเสียกว่าที่ไม่สามารถปลอบเขาได้ ทั้งๆที่อยู่ใกล้แค่นี้แท้ๆ เขามองไม่เห็นฉํนแต่ไม่เป็นไรฉันไม่มีทางตายเด็ดขาด


 


มีคนบอกว่าคนเราจะเข็มแข็งได้ก็ต่อเมื่อมีบางอย่างให้ปกป้องเพราะงั้นจะยอมแปลเปลี่ยนเป็นตัวอะก็ได้ให้ดูเพื่อที่จะปกป้องฮีโร่ของฉัน คุณปกป้องฉันมากพอแล้ว ฉันจะไม่มีวันลืมดวงตาสีรัตติกาลสีผมก็ออกเช่นเดียวกับดวงตานั้น รูปร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ปกป้องฉัน ฉันสัญญาว่าฉันจะรักคุณทุกชาติไป


 


ตอนนี้ใบหน้าที่หล่อเหลาของฮีโร่ของฉันเต็มไปด้วยน้ำตา เขากอดฉันไว้ แล้วปากของเขาก็เอาแต่จูบหน้าผากของฉัน ฉันรู้เขาเสียใจ เขาเหมือนคนเสียสติ


 


“พี่ค่ะ ..อย่าร้องให้ หนูจะอยู่กับพี่”ฉันไม่อาจเห็นเขาเสียน้ำตาได้ แค่น้ำตาของเขาทำให้ฉันแทบจะเสียสติฉันรักเขา มากเขาเป็นฮีโร่ของฉัน


 


ผ่านเป็นสองปีฉันนั่งมองฮีโร่ของฉํนกำลังตัดเล็บให้ฉัน  เขาตัดเล็บเท้าให้ฉัน เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ฉันอาบน้ำให้ฉัน นอนกับฉัน เขามาทำสิ่งที่ฉันโหยหาก็ตอนที่เขาสัมผัสฉันไม่ได้ ก่อนที่เขาจะวางมีดตัดเล็บแล้วกอดฉัน กอดร่างกายที่มีแต่จิตใต้สำนึก 


 


“พี่จะไม่ทำให้น้องเหงาอีกแล้ว”ฉันกอดเขา หนูจะไม่ไปจากคุณต่อจากนี้และจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต ฉันไม่ว่าจะได้กลับเข้าร่างตอนไหน แต่ที่แน่นๆ ฉันจะอยู่กับฮีโร่ของฉันตลอดไป


 

แด่ฮีโร่ที่รัก ฉันไม่เหนื่อยเลยที่ต้องนั่งบริจากเลือดให้ยุ่งเพียงเพื่อรอคุณ

ฉันไม่เคยเกลียดคุณเลยแม้คุณทำร้ายฉันไม่ว่าจะกายหรือจิตใจ

แค่ฮีโร่ที่รักคุณยังครองตำแหน่ง ฮีโร่ของฉันตราบนานเท่านานจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต

 

แด่น้องสาวที่รัก ขอโทษที่ไม่เคยเป็นตัวอย่างที่ดี ทั้งที่สัญญากับน้องไว้แล้วแท้ๆว่า

จะดูแลและรักยิ่งชีพแต่ฉันก็ทำไม่ได้

แด่เธอผู้ที่ฉันอยากปกป้อง ฉันร้องให้ทุกคืนที่เธอรู้ความจริง

แด่น้องสาวที่รัก แม้พี่จะไม่ได้เป็นฮีโร่ตามที่น้องต้องการ แต่พี่ก็ยอมถวายชีวิต

และลมหายใจทั้งหมดให้เธอ ผู้ที่ฉันต้องการจะปกป้อง

 

ถ้าได้เกิดใหม่ชาติหน้าฉันจะกลับมาหาเธอเป็นคนแรก

ถ้าชาติหน้ามีจริงของให้ฉันได้เป็นฮีโร่ตลอดไป

ฉันรักและเคารพคุณตั้งแต่จำความได้

ผมรักและเอ็นดูเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอลืมตาดูโลก

ฉันรักคุณนะฮีโร่ของฉัน

ฉันรักเธอนะผู้ที่ฉันอยากจะปกป้อง


โฮะ โดนตีบแน่นๆตรู


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ชิโระคุนิ จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 puipui
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 20:21
    เศร้าอะT₩T
    #5
    0
  2. วันที่ 23 กันยายน 2559 / 19:49
    เศร้าอะ ฮือ~T_T
    ทำกับหนูกุด้ายงายยยยยย
    #4
    0
  3. #3 VKNN SSS (@0814500506) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 23:25
    โดนแน่! ทำไมทำแบบเน้~~//ร่ำไห้โสกาอาลัยด้วยความซึ้ง+กัดผ้าเช็ดหน้าน้ำตาไหลพรากกก
    #3
    0
  4. วันที่ 19 กันยายน 2559 / 11:40
    เศร้า Q^Q แบบ คลอมากค่ะ
    เกะ แกก็อารมณ์ร้ายสะเหลือเกิน
    กว่าจะสำนึก T^T
    หนูกุ ตื่นเถอะ สงสารเกะ
    #น้ำตาคลอ~~~
    #2
    0
  5. วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:05
    คิดถึงไรต์ TWT
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น