ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 
[NPC: Unknown ]
"สวัสดี... พวกเจ้าอยากเล่นเกมสนุกๆกับข้ามั้ย?"
[เสียงนั้นเอ่ยออกมาจากปากของหญิงสาว เธอเหลือบมองผู้มาเยือนอย่างสงสัย]
"เจ้าคงจะแค่แวะมาดูว่ามันเป็นอย่างไรสินะ ที่นี่น่ะ..."
"ที่นี่จะเริ่มเกมต่อเมื่อโรงเรียนได้เปิดเรียนอย่างทางการ ภารกิจที่นี่ นั้นต่างกับที่อื่นที่เจ้าคิดไว้เยอะนะ
ถ้าเจ้าไม่เล่นเกม... เจ้าก็จะถูก ซํ้าชั้น ถึงแม้ว่าเจ้าจะเก่งขนาดไหนก็ตาม
สิ่งที่เจ้าต้องทำ คือลงเล่นภารกิจไปกับข้าอย่างเลี่ยงไม่ได้เท่านั้น
ผู้ชนะก็มีเพียงแค่ผู้เดียว ถ้าตัวของพวกเจ้าไม่คิดอยากจะช่วยเหลือกัน
รางวัลนั้นคือ เจ้าสามารถขออะไรจากข้าได้ สามอย่าง
สำหรับผู้แพ้ ข้าจะไม่ทำอะไร ถือว่าเจ้าพยายามแล้ว... แต่พวกเจ้าคงไม่อยากเป็นผู้แพ้หรอก จริงมั้ย?"
"เจ้าเริ่มเล่นแค่ภารกิจแรกๆก่อนก็ได้ ข้าไม่ว่าอะไร เพียงแต่เจ้าเล่นกับข้าสักครั้งก็พอ
แค่เจ้าไม่ทำภารกิจต่อ เจ้าก็แพ้เกมของข้า แล้ว..."
"ภารกิจของเราจะเริ่มเล่นตั้งแต่เปิดเทอมจนถึงปืดเทอมของโรงเรียน(ระยะเวลาเกือบๆ 3 เดือน)"
[สายตาจ้องมองอย่างดุดันเล็กน้อย แล้วละสายตามองขึ้นท้องฟ้ามนๆแทน]
"หึ... อาจารย์ก็เล่นได้นะ ข้าไม่ใจร้ายขนาดไม่ให้เล่นหรอก
ส่วนรางวัล ถ้าท่านคิดว่าท่านเก่งพอที่จะสมควรเป็นผู้ชนะ ก็เข้ามาเล่นกับข้าสิ"
"ไว้เจอกันเมื่อประตูของที่นี่ได้เปิดขึ้นให้แก่พวกเจ้า... ขอให้พระเจ้าต้องการ"
[กระโดดหายไปในความมืด]
| 
เลือกอ่านตอนต่างๆ - อัพเดท 30 พ.ย. 54 / 20:56 
[ IP : 110.168.135.68 ]
ส่งข้อความลับ
โค้ดนักเรียน: W-1-02
ภารกิจที่1
- ภาพใบน้อยที่ถูกส่งมานั้นแสดงถึงภาพหญิงสาวผู้แสนงดงามและเปราะบาง เธอมีเรือนผมยาวสะลวยสีเขียวซึ่งถูกประดับปักแซมด้วยดอกไม้สีขาวและผ้าขาวสะอาดที่รับกับใบหน้าเนียนละเอียดประกอบกับปากนิด จมูกหน่อย ยิ่งส่งให้เธอดูงดงามและน่าสนใจ เธอมีนัยน์ตาสีเขียวเฉกเช่นกับเรือนผมและชั่งเป็นดวงตาที่เห็นแม้เพียงในภาพก็ชวนหลงใหลแต่ตอนนี้แววตาคู่นั้นกลับดูเศร้าสลดและเหม่อลอย แต่ก็มิอาจลบความงามของนางลงได้สักนิด ผิวขาวอมชมพูที่ไม่ถูกปิดบังจากเรือนผมและชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวยาวนั้นชั่งดึงดูดให้น่ามองและน่าสัมผัสหากเธอยืนอยู่เบื่องหน้า มือบางถูกยกและวางอยู่กับราวขอบหน้าต่างไม้ที่ใหญ่กว่าตัวเธอถึงสองเท่า ซึ่งหน้าต่างและราวนั้นก็มีต้นไม้เลื้อนเกี่ยวพันอยู่แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามานั้นยิ่งขลับให้ผิวของหญิงสาวดูน่าามองยิ่งกว่าสิ่งใด แม้แสงบางส่วนอาจถูกต้นไม้เลื้อยบดบังเป็นบางส่วนแต่ความงามของเธอคนนี้ก็หาได้ลดลงไม่...